ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Γιώργης στη FDA ΚΑΙ PFIZER: «Συγκάλυψη μαζ…
    Γιώργης στη FDA ΚΑΙ PFIZER: «Συγκάλυψη μαζ…
    1868: Το ατμόπλοιο Έ… στη Ναυμαχία μεταξύ «Ενώσεως» και…
    Πετροβούβαλος στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

28 Οκτωβρίου 1940 «Να γιατί νικήσαμε!»

Posted by Μέλια στο 28 Οκτωβρίου, 2021

(ένα κείμενο σε εφημερίδα της 28/10/1950 με υπογραφή Χρ. Δρακόπουλος)

Φεβρουάριος 1941.Ημέρες δόξης μα και υπεράνθρωπης προσπάθειας και αγωνίας.

Οι μεραρχίες του νέου Καίσαρα των 8 εκατομ. λογχών κυνηγημένες από τα Ιερά εδάφη μας προσπαθούσαν απεγνωσμένα ν’ αποφύγουν το κολύμπι στην Αδριατική.Γι’ αυτό έριχναν στο Μέτωπο ατέλειωτες εφεδρείες και ενισχύσεις τόσο σε άνδρες όσο και σε πολεμικό υλικό.

Όλη η Υφήλιος ξαφνιασμένη από το αναπάντεχο αποτέλεσμα που είχαν οι επιθέσεις των «αήττητων» στρατιών του Καίσαρος και μη ευρίσκουσα εξήγηση διερωτάτο: «Θα κατορθώσει άραγε στο τέλος η χούφτα αυτών των Ανδρείων ν’ αντισταθεί στον όγκο των Στρατιών και στην συντριπτική υπεροχή των πολεμικών μέσων του μεγάλου αντιπάλου της;»   Δεν είχαν νιώσει την Ελληνική ψυχή.

Ανεβαίναμε ένα πρωί τις χιονισμένες κορφές της Κάμιας. Ο βοριάς και το χιονόνερο μαστίγωναν τα πρόσωπα μας. Κρύο αβάστακτο. Γλιστρώντας σε κάθε βήμα και κινδυνεύοντας να κατρακυλησουμε σε απάτητα φαράγγια προχωρούσαμε αγκομαχώντας με τον σύντροφο Λοχαγό Χ. για την εκπλήρωση της αποστολής μας.

Για μια στιγμή ακούω τον σύντροφο μου να λέει  « στάσου , δεν αντέχω άλλο. Έλα να ξεκουραστούμε λίγο, να καπνίσουμε ένα τσιγάρο» και κατευθύνθηκε σε μια χιονισμένη κουμαριά που ήταν λίγο πιο πέρα από το μονοπάτι μας. Καθίσαμε πίσω από αυτήν για να προφυλαχτούμε από το ξεροβόρι και το χιονόνερο που μας «έδερνε».

Σε λίγο ακούστηκαν ποδοβολητά. Ανασηκώθηκα λίγο και είδα να ανεβαίνει μα φάλαγγα ημιονηγών που κουβαλούσε πυρομαχικά. Τελευταία και σε απόσταση 200 μέτρων από την φάλαγγα ανέβαινε ένα μικρόσωμο άσπρο μουλαράκι φορτωμένο με δύο κάσες πυρομαχικά. Κάθε δέκα μέτρα το μουλαράκι σταματούσε για να πάρει ανάσα. Τα ρουθούνια του ξεφύσαγαν σαν εξάτμιση ατμομηχανής. Φαινόταν ότι ήταν κατάκοπο. Ο οδηγός του ένα τριαντάχρονο παλικάρι, προχωρούσε  δίπλα του  από το μέρος του γκρεμού και το υποβάσταζε για να μην γλιστρήσει και πέσει στην χαράδρα. Περπατούσε ξυπόλητος επάνω στα χιόνια φορώντας μόνο κάτι μάλλινες χωριάτικες κάλτσες μελιτζανιές. Οι αρβύλες του ξηλωμένες, χωρίς πάτο ήταν ριγμένες πάνω στα κιβώτια των πυρομαχικών.

Σε λίγο το μουλαράκι μας ζύγωσε και στάθηκε πάλι. Ακούμε τότε το παλικάρι που το οδηγούσε, ενώ το χάιδευε και του σκούπιζε την μουσούδα του, να λέει «αϊντε Κίτσου μ’. Άϊντε κάνε λίγο κουράγιο ακόμα, μην με ντροπιάζεις Κίτσου μ’.» Κι’ ο έρμος ο Κίτσους, λες κι’ ένοιωθε τη αγωνία του σεμνού παλικαριού, συγκέντρωσε τις λίγες δυνάμεις που του έμενα και ξεκινούσε για να ξανασταθεί ύστερα από δέκα μέτρα. Τα πόδα του φτωχού μουλαριού έτρεμαν. Το παλικάρι δίπλα του, προς τον γκρεμό, το υποβάσταζε κινδυνεύοντας στο πρώτο παραπάτημα του εξαντλημένου μουλαριού να βρεθεί μαζί μ’ αυτό στο βάθος του φαραγγιού. Οι σύντροφοι του δεν εφαίνοντο πια.

Εξακολουθώντας να το χαϊδεύει του λέει, «άιντε Κίτσου μ’, κάνε κουράγιο ακόμα , κι άμα φτάσουμε θα σου δώσω την μισή κουραμάνα μ’». Λίγα μέτρα ανήφορο είχαν να κάμουν ακόμα, ύστερα άρχιζε κατήφορος. Ο Κίτσος ίσως γιατί η τελευταία υπόσχεση του παλικαριού ήταν πολύ ενδιαφέρουσα γι αυτόν η μάλλον ίσως γιατί αντελήφθη ότι λίγα μέτρα μαρτυρικού ανήφορου απέμειναν, έκανε μια αγωνιώδη προσπάθεια και ξεκίνησε απότομα να τα περάσει.

Ακούμε τότε το ξυπόλητο παλικάρι που έτρεχε δίπλα του να λέει, «ε, ρε Ψωροκώσταινα, έπρεπε να μη σ΄ αγαπάμε τόσο.»

Έκανα μια κίνηση να τον φωνάξω και να του δώσω τσιγάρο, μα η ματιά του Λοχαγού με σταμάτησε σαν να μού έλεγε, «όχι θόρυβο».

Έπρεπε ν’ αφήσουμε τον μανιασμένο βοριά να μεταφέρει σ’ όλη την υφήλιο την απάντηση στο παγκόσμιο ερώτημα. Την εξήγηση στο θαύμα που κατέπληξε του λαούς. Την έδωσε στην κορυφή της χιονισμένης Κάμιας ένα αφανής ημιονηγός περπατώντας ξυπόλητος και μιλώντας με το άσπρο μουλαράκι του και τον Θεό. Αυτό ήταν το μεγάλο μυστικό που δεν αντελήφθη ο ψευτοκαίσαρας και γι αυτό ρεζιλεύτηκε.

Την  «Ψωροκώστανα» την Ελλάδα την πατρίδα τους με όλες τις φτώχιες, τις μιζέριες, τις γκρίνιες, τις φαγωμάρες της τα παιδιά της την λατρεύουν. Τη αγαπούν τρελά. Κι αλλοίμονο σ’ εκείνον όποιος και να είναι που θα τολμήσει να την πειράξει. Θα χιμήξουν όλα με μια ψυχή πάνω του να τον σπαράξουν, έστω και με τα νύχια.

Αυτή είναι η Αθάνατη Ελληνική Ψυχή.

Για την αντιγραφή: Θεόδωρος Νεοφ. Ρωμανίδης

Πηγή: Xanthi News

.

3 Σχόλια προς “28 Οκτωβρίου 1940 «Να γιατί νικήσαμε!»”

  1. Αὐτὸς ὁ πόλεμος -μὲ τὸν ἕναν ἤ τὸν ἄλλον τρόπο- ποτέ δὲν τελείωσε κι ἀς πέρασαν 81 χρόνια…!
    Τώρα καὶ ἐδῶ καὶ 12 χρόνια, ζοῦμε ξανὰ στὸ πετσί μας μιὰ δεύτερη Κατοχή.

    Ἀντίσταση σὲ ΟΛΟΥΣ τοὺς ἐχθροὺς ἀνεξαιρέτως, μέχρι τὴν τελικὴ νίκη!

    Καλὴ Λευτεριὰ στὴν Πατρίδα!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: