ΑΒΕΡΩΦ: ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

Κανόνες    Η «Γέφυρα»   Επικοινωνία     Σύνδεσμοι    e-Βιβλιοθήκη   Μαθαινοντας WordPress   Διαφημίσεις

Φτάνουμε, όχι αισίως, στο 2021

άρθρο του Πανίκου Ελευθερίου

.

Φτάνουμε, όχι αισίως πάντως, (η επιβίωση για τον Κυπριακό Ελληνισμό ήταν και παραμένει μια υπόθεση με αβέβαιη έκβαση) στο νέο έτος, μετά και το τέλος του δίσεκτου 2020. Τα δεδομένα που έχουμε ενώπιον μας είναι συνεχώς μεταβαλλόμενα, ο Γεωστρατηγικός χάρτης της περιοχής και τα εμπλεκόμενα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων αλλάζουν, οι καταστροφικές επιλογές όμως των συγκεκριμένων ‘αυτοκτονικών ηγεσιών’ παραμένουν οι ίδιες. Δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για αισιοδοξία. Δεν χρειάζεται καν, να εμβαθύνει κανείς, σε πρόσφατα γεγονότα και πολιτικές θέσεις που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Υπάρχουν ηγέτες που θεωρούσαν τον Σουλτάνο-Ερτογάν ως αξιόπιστο διαπραγματευτή και τον χαρακτήριζαν μάλιστα ως… σύγχρονο ηγέτη και ‘Ισλαμοδημοκράτη’ και είναι οι ίδιοι που επενδύουν ακόμα στον πιθανό εξευρωπαϊσμό της Τουρκίας που θα επέλθει μέσω της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υποστηρίζουν, ακόμα και σήμερα, ότι θα πρέπει να κάνουμε την Τουρκία εμπορικό μας εταίρο για να περάσει ο Κυπριακός αγωγός φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας.

Στο Κυπριακό, εμμένουν στην ίδια επιδίωξη για «λύση» συνεταιρικού «κράτους» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα. Την ‘λύση’ που ευχαρίστως θα δεχόταν και η Τουρκία γιατί την εξυπηρετεί πλήρως, ασχέτως με το τι δηλώνουν οι ηγέτες της, που μιλούν πλέον για λύση δύο κρατών, ακριβώς για να πείσουν κι αυτοί με την σειρά τους (όπως θέλουν τα πείσουν και δικοί μας ηγέτες) ότι η Δ.Δ.Ο. είναι η μόνη εφικτή λύση. Οι ‘ηγέτες’ αυτοί, οδηγούν την Κύπρο στην καταστροφή. Είναι τόσο καταφανές που δεν υπάρχει κάποιος πιο ήπιος ή ‘διπλωματικός’ τρόπος για να το διατυπώσει κανείς. Για να είναι εκεί όμως αυτοί οι ηγέτες και να κρατούν τις τύχες μας στα χέρια τους, σημαίνει ότι τους στηρίζει ο λαός με την ψήφο του. Αυτή είναι μια άλλη παράμετρος που σχετίζεται άμεσα με τα όσα δύσκολα περάσαμε και τα όσα μας περιμένουν στο νεφελώδες και αβέβαιο μέλλον μας.

Υπάρχει εναλλακτική πορεία! Προέκυψαν κάποιες ευνοϊκές εξελίξεις όπως η ανακάλυψη των φυσικών πόρων στις θάλασσες της Κύπρου. Μετά από κάποιες σωστές κινήσεις που έγιναν από διάφορες κυβερνήσεις, προβάλλει (και είναι κατά την άποψη μου) μοναδική σανίδα σωτηρίας για τον Κυπριακό Ελληνισμό. Λέχθηκε κατά κόρον ότι η ανακήρυξη/οριοθέτηση της Κυπριακής Α.Ο.Ζ., η αδειοδότηση οικοπέδων σε εταιρείες προερχόμενες από χώρες-υπερδυνάμεις όπως η Γαλλία και οι Η.Π.Α. θα θωράκιζε την Α.Ο.Ζ. μας και θα εξασφάλιζε την ασφαλή εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου. Φυσικά ο Τούρκος που έχουμε απέναντι μας, έχει άλλη άποψη. Φαίνεται από την λυσσαλέα του αντίδραση, πόσο σωστή κίνηση είναι να καταφύγουμε, ως Κυπριακός Ελληνισμός στην στρατηγική αυτή, ως εναλλακτική πορεία εφόσον δεν έχουμε (δυστυχώς) προς το παρόν ισχυρή άμυνα που θα λειτουργούσε αποτελεσματικά ως αποτρεπτική ισχύς. Εδώ θα πρέπει να αναρωτηθούμε, όλοι μας, πώς θα ήταν η κατάσταση αν εν τω μεταξύ είχαμε προλάβει να αυτοκτονήσουμε, αποδεχόμενοι το Σχέδιο Ανάν. Θα μπορούσαμε έστω να κάνουμε σκέψεις για εναλλακτική στρατηγική ή για διαχείριση των φυσικών μας πόρων;

Οι φαντασιώσεις του Ερντογάν και η Ευρώπη

.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πρόβλημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι τόσο οι εκφρασμένες φαντασιώσεις του  Προέδρου της Τουρκίας Ρ. Τ. Ερντογάν, όσο η ανοχή που αυτή έδειξε έναντι του, με την απόφαση που έλαβε  στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Η απόφαση ελήφθη για λόγους καθαρά συμφεροντολογικούς  και δείχνει τον πολιτικό αβδηριτισμό ηγετών χωρών – μελών της. Βεβαίως αποθρασύνει τον πρόεδρο Ερντογάν και αυξάνει τις πιθανότητες περαιτέρω έντασης στα σύνορα της ΕΕ.

Οι φαντασιώσεις του ηγέτη της Τουρκίας είναι προφανείς και δεν είναι σημερινές. Από καιρό φαντασιώνεται ότι είναι σουλτάνος, ότι μεταφέρει στο σήμερα τους 15^ο και 16^ο αιώνες. Κτίζει παλάτι, βάζει κατάλληλα ντυμένους φρουρούς για να του θυμίζουν την εποχή, πηγαίνει ως κατακτητής στο Ναό της Αγίας Σοφίας  και διαβάζει το Κοράνι, πλάθει στη φαντασία του τα όρια της ηγεμονίας του, που εκτείνονται από τον Καύκασο και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη έως τη Μέση Ανατολή, την Κύπρο και την Βόρεια Αφρική.

Αντιλαμβανόμαστε το πόσο επικίνδυνες είναι οι φαντασιώσεις του Προέδρου Ερντογάν  αν σκεφθούμε τι θα συνέβαινε στην Ευρώπη και στη Μεσόγειο αν φαντασιώσεις και επιδιώξεις σαν του Τ. Ερντογάν είχαν η Άγγελα Μέρκελ για την Γερμανία, ο Σεμπάστιαν Σουλτς για την Αυστρία, ο Εμμανουέλ Μακρόν για τη Γαλλία, ο Τζουζέπε Κόντε για την Ιταλία, η Ίνγκριντα Σιμονίτε για την Λιθουανία, ο Ματέους Μοραβιέτσκι για την Πολωνία, ο Στέφαν Λέβεν για τη Σουηδία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την Ελλάδα… Αν όλοι τους δεν θεωρούσαν δεδομένα τα σύνορα των χωρών τους και έδειχναν με ποικίλους τρόπους ότι επιδίωκαν να τα επεκτείνουν εκεί που ήσαν κάποτε…

Πέντε ερωτήματα για τις σχέσεις Ελλάδος-Αλβανίας

.

Ζούμε σε μία  περιοχή της υφηλίου με έντονες ακόμη τις εθνικιστικές εξάρσεις και τους μεγαλοϊδεατισμούς. Παρατηρούμε τη διαμάχη Βουλγαρίας-Σκοπίων και την πρόσφατη διαφωνία Σερβίας- Μαυροβουνίου, ενώ και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη παραμένει τεχνητά συγκολλημένη και λειτουργεί ως ευρωπαϊκό προτεκτοράτο με αβέβαιο μέλλον. Είναι, λοιπόν, χρήσιμο να προβληματισθούμε για την πορεία των σχέσεων Ελλάδος και Αλβανίας,  έχοντας πάντα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας την Ελληνική Εθνική Μειονότητα.

Καταθέτω πέντε ερωτήματα:

1. Πόσο μας ικανοποιεί η πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το μέλλον των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ Βρυξελλών και Τιράνων; Οι Βρυξέλλες επισημαίνουν την ανάγκη να αλλάξει το Σύνταγμα και να γίνει πιο λειτουργικό, να βελτιωθεί ο εκλογικός νόμος στην Αλβανία και να τροποποιηθεί ο νόμος για τη λειτουργία των ΜΜΕ, ώστε να εγγυάται την ελευθερία εκφράσεως. Θα περίμενα μεγαλύτερη έμφαση στα ζητήματα που απασχολούν τους ομοεθνείς μας Βορειοηπειρώτες. (Υπάρχει στην έκθεση μόνο μία χλιαρή αναφορά ότι κάποια μέλη της Ελληνικής Μειονότητος διαμαρτύρονται). Πρέπει να πιεσθεί η Αλβανία να σταματήσει την κατεδάφιση ή την καταπάτηση ελληνικών περιουσιών, να ανακοινώσει τι πραγματικά συνέβη με τον φόνο του Κωνσταντίνου Κατσίφα κ.ά.

Σφακιανοί, οι άρχοντες του βουνού

.

Τα γένη, οι συνήθειες και ο τρόπος διοίκησης, σύμφωνα με έκθεση του Γενικού Προβλεπτή του Βασιλείου της Κρήτης, το 1589

Tου Σπύρου Ι. Ασδραχα*

Είναι άγριοι, όπως και ο τόπος της, ανυπόταχτοι και χωρισμένοι από άσβεστο μίσος, αλλά με μια ισχυρή συνεκτική αναφορά: το μένος και, τον επίσης κοινό, γενεαλογικό μύθο: είναι «αρχοντορωμαίοι» με ρίζες στη χαμένη βασιλεύουσα, την Πόλη, το «κλειδί» της Ρωμανίας. Πρόκειται για τους Σφακιανούς, που συνθέτουν την αντίθετη εικόνα των καθημαγμένων της γης, για τους οποίους μιλούσαμε στο προηγούμενο σημείωμα. Φυσικά, δεν έχω την αφελή πρόθεση να συνοψίσω σε λίγες αράδες την ιστορία των Σφακιών και των Σφακιανών.

Αν και δεν χρειάζεται, ας ξεκαθαρίσω πως ό,τι θέλω να διηγηθώ είναι μυριόλεκτο, δεν αποτελεί δικό μου εύρημα: ανήκουν σε μια έκθεση του Γενικού Προβλεπτή του Βασιλείου της Κρήτης Zuane Mocenigo, συνταγμένη το 1589 μετά τη λήξη της θητείας του στο αξίωμα αυτό. Την έκθεση δημοσιεύει με μια μετάφραση σε ακριβόλογη καθαρεύουσα γλώσσα ο γνώστης και επόπτης της Κρητικής Ιστορίας Στέργιος Σπανάκης στον πρώτο τόμο (1940) των πολύτιμών του και πολύτομων Μνημείων της Κρητικής ιστορίας.

Ο Mocenigo θα αφιερώσει μια ενότητα της έκθεσής του στα Σφακιά και στους Σφακιανούς. Οπως ήδη είπαμε είναι χώρα άγρια και άφορη, δηλαδή δεν είναι κάμπος, πεδιάδα. Οι κάτοικοί της διασπαρμένοι σε χωριά, αλλά με συνδετικό κρίκο: τα γένη είναι δύο, οι Παπαδόπουλοι και οι Πάτεροι, με διαφορετικές, ωστόσο, ενασχολήσεις το καθένα. Τους διοικεί ένας από τους ευγενείς της Αποικίας με διετή θητεία με αυξημένες ποινικές και αστικές αρμοδιότητες.

Το Έπος του’40 μέσα από τις σελίδες του περιοδικού TIME Νέας Υόρκης. «16 Δεκεμβρίου 1940»

 

Ρωμανίδης Νεοφ Θεόδωρος 

Σε λίγες μέρες θα τιμήσουμε την επέτειο εκείνης της άλλης ημέρας, πριν από εβδομήντα οκτώ (80) χρόνια, που ένα μυριόστομο ΟΧΙ ειπώθηκε από τους Έλληνες, δια στόματος του τότε πρωθυπουργού της Ιωάννη Μεταξά, προς τον Ιταλό πρέσβη όταν εκείνος του απαίτησε την παράδοση της χώρας στον φασιστικό άξονα.

Τότε, μια τέτοια ημέρα, η μικρή, φτωχιά και ασήμαντη Ελλάδα μας, ορθώνοντας το ανάστημά της απέναντι στις φασιστικές Δυνάμεις, όχι μόνον άλλαξε τον ρουν της Παγκόσμιας Ιστορίας αλλά και έγραψε άλλη μια αιματοβαμμένη και ηρωική σελίδα στην Ιστορία της.

Η Πατρίδα μας, η Ελλάδα μας, με ο, τι χαρακτηρίζουμε ως Έπος του 1940, απετέλεσε παγκόσμιο και φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση. Εχθροί και φίλοι, σύμμαχοι και αντίπαλοι, απλοί άνθρωποι αλλά και ηγέτες, με σεβασμό και περίσσιο θαυμασμό έκλιναν το γόνυ και μόνο με την αναφορά του ονόματος Έλληνας.

Ήταν τότε που οι ποιητές μας έκαναν την ανδρεία και γενναιότητα ποίηση, οι τραγουδιστάδες τους αγώνες, τις κακουχίες, τα γράμματα, τον θάνατο των φαντάρων μας τραγούδι λυπητερό. Τραγούδησαν για κείνα τα χρόνια τα αιματοβαμμένα, που σφιχταγκαλιάζονταν ο θάνατος με την ζωή, που δεν ήξερες που ήταν η ζωή και που ο θάνατος.

«Αδυνατώ να δώσω το δέον εύρος της ευγνωμοσύνης πού αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση τού Λαού και των ηγετών της Ελλάδος.» είχε πει ο Κάρολος ντέ Γκώλ (1890-1970), Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, σε ομιλία του στο Γαλλικό Κοινοβούλιο μετά την λήξη τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Αμερικανικές κυρώσεις στην Τουρκία και αντιδράσεις

.

Τελικά οι ΗΠΑ επέβαλλαν κυρώσεις στην Τουρκία για την απόκτηση του Ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400, παρά την προσμονή ορισμένων για βέτο από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Οι πιέσεις του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο και το ψήφισμα της Αμερικανικής Βουλής ήταν ξεκάθαρα: πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία, παρά το ότι ανήκει στο ΝΑΤΟ, επειδή παραβιάζει τις Αρχές της συμμαχίας και αποθρασύνεται.

Ακολουθεί ολόκληρη η Αμερικανική ανακοίνωση της επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία:

«Σήμερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβάλλουν κυρώσεις στην Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών της Δημοκρατίας της Τουρκίας (SSB) σύμφωνα με το Άρθρο 231 του Νόμου περί Αντιμετώπισης Απειλών κατά της Αμερικής (CAATSA) για την εν γνώσει της συμμετοχή σε σημαντική συναλλαγή με τη Rosoboronexport (ROE), την κύρια Ρωσική οντότητα εξαγωγής όπλων, αγοράζοντας το σύστημα πυραύλων επιφανείας – αέρος S-400. Η SSB είναι ο κύριος φορέας προμηθειών άμυνας της Τουρκίας και έχει αρμοδιότητες στην αμυντική βιομηχανική ανάπτυξη. Στο πλαίσιο αυτής της δράσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβάλλουν πλήρεις αποκλειστικές κυρώσεις και περιορισμούς θεώρησης βίζας στον Ismail Demir, πρόεδρο της SSB, τον Faruk Yigit, αντιπρόεδρο της SSB, τον Serhat Gencoglu, επικεφαλής του Υπουργείου Αεροπορίας και Διαστήματος της SSB και τον Mustafa Alper Deniz, Διευθυντή Προγράμματος για την Περιφερειακή Διεύθυνση Συστημάτων Άμυνας της SSB.

Συναγερμός στο Αιγαίο: «2.500 Σομαλούς ετοιμάζονται οι Τούρκοι να στείλουν στα νησιά μέσα στις γιορτές»

.

Το νέο σχέδιο κατακλυσμού των νησιών του ανατολικού Αιγαίου με μετανάστες -αυτή τη φορά από τη Σομαλία- στη λογική της «εργαλειοποίησης» του Μεταναστευτικού από το τουρκικό καθεστώς ως μοχλό πίεσης στα σύνορα (χερσαία και θαλάσσια), αποκαλύπτει έρευνα της ΕΥΠ.

Σύμφωνα με όσα έφερε στο φως της δημοσιότηταςη εφημερίδα «Καθημερινή» επικαλούμενη την απόρρητη έκθεση των υπηρεσιών ασφαλείας και πληροφοριών, πρόκειται για ένα καλά οργανωμένο δίκτυο μεταφοράς μεταναστών από τη Σομαλία στην Ελλάδα μέσω Κωνσταντινούπολης, στο οποίο φέρεται να εμπλέκεται το τουρκικό προξενείο στην αφρικανική χώρα.

Ηδη, σύμφωνα με την έκθεση, περίπου 2.500 σομαλοί μετανάστες έχουν συγκεντρωθεί στα παράλια της Σμύρνης , έτοιμοι να περάσουν με τη βοήθεια τούρκων διακινητών στα ελληνικά νησιά, σε ένα νέο τεχνητό μεταναστευτικό κύμα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα για την έκθεση της ΕΥΠ, στο δίκτυο φέρονται να μετέχουν το τουρκικό προξενείο στο Μογκαντίσου, το νοσοκομείο «Erdogan» και το πανεπιστήμιο «City», που επίσης βρίσκονται στην πρωτεύουσα της Σομαλίας, καθώς και ισλαμικές μη κυβερνητικές οργανώσεις με έδρα την Τουρκία. Οι Σομαλοί φθάνουν στην Κωνσταντινούπολη αφού τους χορηγηθεί από το τουρκικό προξενείο φοιτητική ή ιατρική βίζα.

Οι πλαστογράφοι του Γοργοποτάμου

“Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου απ’ τους αντάρτες μας …”

αναδημοσίευση από τα Ιστορικά Χρονικά
του Ιωάννη Β. Αθανασόπουλου ιστορικού

Πριν λίγες ημέρες (25-26 Νοεμβρίου) συμπληρώθηκαν 78 έτη από την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου. Για μία ακόμη φορά διαβάσαμε ορισμένα άρθρα που παραποιούν την ιστορική πραγματικότητα. Η ηθελημένη και συνειδητή διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας διατυπώνεται με κάθε ευκαιρία, από αμετανόητους νοσταλγούς της «νικηφόρας επανάστασης που χάθηκε».

Χρόνια τώρα η αριστερόστροφη ιστοριογραφία προσπαθεί να διατηρήσει το αφήγημά της, διατυπώνοντας απίστευτες ανακρίβειες και εντελώς ψευδή γεγονότα που αντιστρέφουν την πραγματικότητα. Από το κάδρο αναθεώρησης της ιστορίας της δεκαετίας του 1940 δεν θα μπορούσε να λείπει και η επιχείρηση ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου. Ο γράφων στο σύγγραμμά του για τον Γοργοπόταμο (εκδόσεις Πελασγός, 2017), έχει αναφερθεί στους μύθους που εδώ και δεκαετίες καλλιεργεί και συντηρεί μετά κόπου η αριστερόστροφη ιστοριογραφία.

Ορισμένοι ιστορικοί, συλλέκτες, αυτόκλητοι ερευνητές και απόγονοι ανταρτών του ΕΛΑΣ αντέδρασαν με τις αποδείξεις που παρουσίασα, οι οποίες βασίζονταν πρωτίστως σε μαρτυρίες προσωπικοτήτων, ανταρτών και στελεχών του ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ, που σε συγκριτική αντιπαράθεση μεταξύ τους φάσκουν και αντιφάσκουν. Το γεγονός αυτό, της αυτοαναίρεσης δείχνει το ψέμα και την απόλυτη ανειλικρίνεια των όσων γράφουν για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Αναφέρομαι ενδεικτικά, στην κωλυσιεργία του Άρη Βελουχιώτη όταν έμαθε από την πρώτη στιγμή ότι Βρετανοί σαμποτέρ έπεσαν στη Γκιώνα και έψαχναν να τον συναντήσουν. Οι μαρτυρίες των σαμποτέρ είναι ξεκάθαρες και όλες ταυτίζονται μεταξύ τους για τον ρόλο του ΚΚΕ, του ΕΛΑΣ και του Βελουχιώτη όλο αυτό το διάστημα μέχρι να μάθουν πως ο Ζέρβας έρχεται από την Ήπειρο για να κάνει το σαμποτάζ. Οι αριστερόστροφοι ιστοριογράφοι ωστόσο, επιμένουν να παραχαράσουν την ιστορία για δικούς τους λόγους. Με λίγα λόγια όλες οι μαρτυρίες είναι απέναντι στο αφήγημα της αριστεράς για τον Γοργοπόταμο και όχι μόνο.

Δαβίδ εναντίον Γολιάθ ή Πως Η Μειοψηφία Νικά Την Πλειοψηφία

άρθρο της Φωτεινής Μαστρογιάννη
αναδιμοσιευμένο από το ιστολόγιό της

.

Η μειοψηφία μπορεί και αυτή να επηρεάσει και να φέρει κοινωνική αλλαγή, η ιστορία το έχει άλλωστε αποδείξει. Πώς μπορεί όμως η μειοψηφία να γίνει ισχυρή;

Ο Μοσκοβισί (1967,1970), με πείραμά του, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μειοψηφία μπορεί να επηρεάσει την πλειοψηφία και επισήμανε τέσσερις βασικούς παράγοντες που είναι το στυλ συμπεριφοράς, το στυλ σκέψης, η ευελιξία και η ταυτοποίηση.

Το στυλ συμπεριφοράς περιλαμβάνει με τη σειρά του τέσσερα στοιχεία.

Το πρώτο από αυτά είναι η συνέπεια δηλαδή η μειοψηφία θα πρέπει να έχει συνέπεια στην άποψή της,να μην παρεκκλίνει από αυτή και είναι το στοιχείο που,κατά τον Μοσκοβισί ,είναι και το πλέον σημαντικό. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι συνέπεια δεν σημαίνει και επανάληψη. Ο Mugny (1982) επισήμανε επίσης ότι συνέπεια δεν σημαίνει αυστηρότητα και έλλειψη ευελιξίας γιατί η ευελιξία είναι αυτή που μπορεί να πείσει και όχι η αυστηρότητα.

Η συνέπεια δείχνει ότι η μειοψηφία πιστεύει στις θέσεις της και όταν τις υποστηρίζει ακλόνητα τότε οι άλλοι θεωρούν ότι έχει δίκιο γιατί μόνο κάποιος που έχει δίκιο εμμένει στις απόψεις του. Η συνέπεια της μειοψηφίας στις θέσεις της μπορεί να προκαλέσει αναστάτωση, αμφιβολίες, αβεβαιότητα αλλά και συγκρούσεις και έτσι η πλειοψηφία αναγκάζεται να τη λάβει σοβαρά υπόψη της.

Η Nemeth (2010) ανέφερε ότι όταν οι άνθρωποι εκτίθενται στην άποψη της μειοψηφίας θεωρούν ότι η μειοψηφία κάνει λάθος ωστόσο, εάν η μειοψηφία δείχνει συνέπεια στις θέσεις της τότε οι άνθρωποι επανεξετάζουν το θέμα πιο προσεκτικά, ψάχνοντας να βρουν τον λόγο που η μειοψηφία έχει τέτοιες θέσεις και εάν έχει την αυτοπεποίθηση να συνεχίζει να υποστηρίζει τη θέση της.

Για να επανέλθουμε όμως στα άλλα στοιχεία του στυλ συμπεριφοράς του Μοσκοβισί πέραν της συνέπειας αλλά και της αυτοπεποίθησης, η μειοψηφία θα πρέπει να είναι σε θέση να αντισταθεί στην κοινωνική πίεση και να παρουσιάζεται ως αμερόληπτη.

Τουρκικά drone προς βοήθεια της Ουκρανίας ενάντια στη Ρωσία;

.

Τα Ουκρανικά ΜΜΕ υποστηρίζουν πως η Ουκρανία είναι πιθανό να σχεδιάζει να αποκτήσει περισσότερα Τουρκικά drone για να αποκτήσει τον έλεγχο του Donbass. Αυτό θα αποτελέσει ευθεία εμπλοκή της Τουρκίας στον πόλεμο Ουκρανίας – Ρωσίας με μεγάλο κόστος για τις σχέσεις Άγκυρας – Μόσχας.

Αυτά αναφέρονται σε δημοσίευμα του al-Monitor, που υποστηρίζει ότι η επιτυχία του Αζερμπαϊτζάν κατά της Αρμενίας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ οφείλεται στη χρήση των Τουρκικών επιθετικών drone τύπου Bayraktar TB2, τα οποία επιθυμεί να αποκτήσει μαζικά η Ουκρανία.

Στα Ουκρανικά δημοσιεύματα υποστηρίζεται πως εάν αποκτηθούν πολλά Τουρκικά drone, ίσως βοηθήσουν την Ουκρανία να εκδιώξει τους Ρώσους αντάρτες από την περιοχή του Ντονμπάς η οποία θα ανακτηθεί από την Ρωσία, στα χέρια της οποίας έχει περιέλθει από το 2014. Υπάρχουν και δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για απόκτηση drone επιτήρησης της Κριμαίας, την οποία προσάρτησε η Ρωσία.

Κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία στις 2 Δεκεμβρίου, ο Ουκρανός Υπουργός Εξωτερικών Kuleba Dmytro δεν προσπάθησε να κρύψει τις προσδοκίες του από την Τουρκία. Ο Ουκρανός Υπουργός Εξωτερικών είπε πως η Ουκρανία αναμένει ότι η Τουρκία θα αναλάβει ηγετικό ρόλο στο θέμα της Κριμαίας εξαιτίας των ιστορικών δεσμών της με την περιοχή, η οποία ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ως τον 18 αιώνα.

Ο Τάσος Παπαδόπουλος και η πρόσφατη ελληνοτουρκική κρίση

αναδημοσίευση από το Defence Review
άρθρο του Γιάννη Νικήτα

.

Σαν σήμερα* το 2008 απεβίωσε ο τελευταίος πραγματικός ηγέτης του ελληνισμού. Ο Τάσος Παπαδόπουλος. Ο ηγέτης που πήγε ενάντια στη σχολη του ΕΛΙΑΜΕΠ και όσων διέδιδαν πως ένα «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα του Σχεδίου Αναν θα κατέστρεφε τη Κύπρο και τον κυπριακό ελληνισμό.

Είναι αυτοί οι σήμερα αναφέρονται στα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), στη προσέγγιση με το αρπακτικό που λέγεται Τουρκία, αυτοί που προσδοκούν η χώρα μας να προχωρήσει σε συνεκμετάλλευση και στη τελική να βρει μια κοινή συνισταμένη με τη Τουρκία. Είναι αυτοί που στη πρόσφατη ελληνο-τουρκική κρίση όταν το Orus Reis πραγματοποιούσε σεισμικές έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας έλεγαν πως «και τι θέλετε να κάνουμε» ή δικαιολογίες περί θορύβου που εμποδίζει της τουρκικές έρευνες… Πλέον με την ελληνική στάση ανοίγει ο δρόμος του κατάπλου ενός τουρκικού γεωτρύπανου. Οι Τούρκοι μας μέτρησαν και αξιολόγησαν τις χλιαρές αντιδράσεις μας.

Τα έργα και η παρακαταθήκη του Τάσου Παπαδόπουλου είναι πιο επίκαιρα από πότε. Ο Κύπριος πολιτικός δίδαξε πατριωτικό ήθος, ανεξάρτητη και κυρίαρχη εξωτερική πολιτική, πολιτικό σθένος απέναντι στις εξωτερικές πιέσεις, αποφασιστικότητα και πυγμή.

Οι προκλήσεις για τον ελληνισμό παραμένουν οι ίδιες και μάλιστα εντείνονται με μεγαλύτερο βαθμό. Ο ελληνισμός σήμερα αναζητά μια αντίστοιχη ανεξάρτητη και εθνοκεντρική εξωτερική και αμυντική πολιτική όπως αυτή του Τάσου Παπαδόπουλου. Μια εξωτερική που διασφαλίζει στη χώρα μας συμμαχίες με αμοιβαίο όφελος και όχι ετεροβαρείς συμμαχίες. Μια εξωτερική πολιτική με γνώμονα τον ρεαλισμό και την αναζήτηση μιας ουσιαστικής και κυρίως αξιόπιστης αποτροπής που θα αντιδρά δυναμικά στις τουρκικές προκλήσεις και δεν θα ανέχεται ο εθνικός εναέριος χώρος να γίνεται κουρελόχαρτο από τις υπερπτήσεις της τουρκικής αεροπορίας. Μια εξωτερική πολιτική που θα προχωρήσει σε επέκταση των εθνικών χωρικών υδάτων καθώς και του εναέριου χώρου. Μια εξωτερική πολιτική που θα ανακηρύξει και θα οριοθετήσει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μεταξύ Αθήνας και Λευκωσίας.

Δικτατορία, Βασιλιάς & Κίνημα 13 Δεκ 1967, Διώξεις Στρατιωτικών

.

Αντώνης Κακαράς

Οι μαζικές και δυναμικές αντιδράσεις κατά του καθεστώτος της 21^ης Απριλίου 1967 εκδηλώθηκαν, με συμμετοχή στελεχών του ναυτικού και κινητοποίηση πλοίων σε δύο περιπτώσεις. Στις 13 Δεκεμβρίου 1967 στα πλαίσια του αποκαλούμενου ΄΄Κίνημα του Βασιλιά΄΄ και το Μάιο του 1973 με το Αντιτορπιλικό ΒΕΛΟΣ, που υπήρξε και η μόνη δυναμική έκφραση στα πλαίσια του αποκληθέντος ΄΄Κίνημα του Ναυτικού΄΄. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του ΄΄κινήματος του βασιλιά΄΄, οι συμπεριφορές των αξιωματικών με την εκδήλωσή του, και κύρια στην εξέλιξή του το επόμενο εικοσιτετράωρο, είναι ενδεικτικές:

• του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουν το απριλιανό καθεστώς,

• των σχέσεων του Σώματος αυτού με τη ΄΄νόμιμη διοίκηση΄΄, που υλοποιείται στο πρόσωπο του εκάστοτε ανωτέρου αξιωματικού, που την ασκεί,

• των σχέσεών τους με την ΄΄εξουσία΄΄, που εν προκειμένω ασκείται από το καθεστώς της 21^ης Απριλίου 1967 και τα όργανά της,

• των δεσμών με το ΄΄βασιλιά΄΄, που ανάλογα με τις σχέσεις του κάθε στελέχους με το θεσμό της βασιλείας, αντιπροσωπεύει ή όχι την υπέρτατη ΄΄διοίκηση΄΄ και την ΄΄εξουσία΄΄.

Έρχονται Αμερικανικές κυρώσεις στην Τουρκία ενώ η ΕΕ είναι απρόθυμη

.

Την ώρα που η Ευρωπαϊκή δήθεν Ένωση αποδεικνύεται απρόθυμη, καθώς δεν επέβαλε κυρώσεις στην Τουρκία εξαιτίας της επιθετικής πολιτικής που ακολουθεί εναντίον δύο χωρών μελών της, οι ΗΠΑ φαίνεται πως τελικά θα επιβάλλουν κυρώσεις.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ  υπέγραψε το πακέτο των μέτρων που υπέβαλλε ο Υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο. Οι κυρώσεις αφορούν την αγορά από την Τουρκία του Ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400.

Οι κυρώσεις θα επιβληθούν εξαιτίας του νόμου CAATSA, κάτι που ο Αμερικανός Πρόεδρος προσπαθούσε με κάθε τρόπο να αποφύγει εδώ και μήνες. Αυτή τη φορά όμως, η μεγάλη πλειοψηφία στην ψηφοφορία του Κογκρέσου, αναγκάζουν τον Ντόναλντ Τραμπ να υπογράψει και να τιμωρήσει την Τουρκία που αγόρασε το Ρωσικό οπλικό σύστημα, παρά το ότι ανήκει στο ΝΑΤΟ.

Λίγο πριν ανακοινωθεί η απροθυμία των Ευρωπαίων των Ευρωπαίων να δείξουν την έμπρακτη αλληλεγγύη και υποστήριξή τους στην Ελλάδα και την Κύπρο που πλήττονται από την Τουρκική επιθετικότητα, ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε υπεροπτικά: «Έχουμε πολιτικές και οικονομικές σχέσεις με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, τις οποίες κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει και δεν θέλει να χάσει». Επίσης είπε ότι θα αποτελέσει μήνυμα «έλλειψης σεβασμού» εάν οι ΗΠΑ επιβάλλουν κυρώσεις στην Τουρκία που αποτελεί σημαντικό σύμμαχο στο ΝΑΤΟ.

Ο μύθος του Βαλερί Ζισκάρ ντ’Εστέν και των Mirage F.1CG

αναδημοσίευση από τον Δούρειο Ίππο
άρθρο του Σάββα Δ. Βλάσση

.

Απεβίωσε στις 2 Δεκεμβρίου ο πρώην πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Βαλερί Ζισκάρ ντ’Εστέν, σε ηλικία 94 ετών. Το όνομα του φιλέλληνα Γάλλου πολιτικού άνδρα, συνδέθηκε με τον πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, με τον οποίο υπήρχε προσωπική φιλία. Ο ντ’ Εστέν διέθεσε αεροσκάφος στον Καραμανλή, με το οποίο αυτός επέστρεψε στην Ελλάδα από το Παρίσι την νύκτα 23/24 Ιουλίου 1974.

Από τους μύθους που επικράτησαν γύρω από τον Ζισκάρ ντ’ Εστέν και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, είναι η υπόθεση της προμήθειας των 40 μαχητικών αεροσκαφών Mirage F.1CG από την Ελλάδα, στην οποία υποτίθεται ότι, κατόπιν παρακλήσεως του Έλληνα πρωθυπουργού, ο Γάλλος πρόεδρος παρενέβη και επισπεύσθηκαν οι παραδόσεις των αεροσκαφών στην Ελλάδα.

Τα πραγματικά γεγονότα είναι άλλα.

Η σύμβαση της προμήθειας των 40 γαλλικών μαχητικών, υπεγράφη στις 16 Ιουνίου 1974 επί καθεστώτος Δημητρίου Ιωαννίδη. Ο τότε Αρχηγός Αεροπορίας Αντιπτέραρχος (Ι) Αλέξανδρος Παπανικολάου, είχε διαβεβαιώσει τον γράφοντα ότι στις σχετικώς σύντομες διαπραγματεύσεις με τους Γάλλους, η ελληνική πλευρά είχε θέσει ως όρο την ταχεία παράδοση των αεροσκαφών. Οι Γάλλοι, δεν θα… κολλούσαν εκεί, προκειμένου να εξασφαλίσουν την πολύτιμη σύμβαση. Ανταποκρίθηκαν πράγματι και όντως έναν χρόνο μετά, τον Αύγουστο του 1975, άρχισαν οι αφίξεις των Mirage στην Τανάγρα.