ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Φαίη στο Αρχιμ. Παΐσιος Παπαδόπουλος, Κ…
    Βρώμικος πόλεμος των… στο ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕ…
    Φαίη στο Σταύρος Αβαγιάννης, Ο Μητροπολ…
    ΘΟΔΩΡΗΣ στο Βρώμικος πόλεμος των οικουμενι…
    Φανή στο Βρώμικος πόλεμος των οικουμενι…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Ἥρωες ἡρώων γιὰ ὑψηλὰ ἰδανικὰ

Posted by Μέλια στο Ιουλίου 11, 2016

ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟ

.

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός Δάσκαλος-Κιλκίς

«Τὸ εὔδαιμον τὸ ἐλεύθερον, τὸ δ’ ἐλεύθερον τὸ εὔψυχον», δηλ. θεμέλιo τῆς εὐτυχίας εἶναι ἡ ἐλευθερία καὶ τῆς ἐλευθερίας ἡ γενναιότητα

(Θουκυδίδης)

Ἀφιέρωμα εὐλαβικὸ τὸ παρὸν σημείωμα. Μία ἀνάπαυλα ἀπὸ τὰ ἐφήμερα, τὰ φτηνά, τὰ ἀξιοθρήνητα ποὺ καθημερινά μας βαλτώνουν σ’ ἕνα παρὸν χωρὶς ὁρίζοντα, σ’ ἕνα παρὸν ποὺ τρώει τὶς σάρκες του καὶ ἀπομυζᾶ τὰ ὅποια ἀποθέματα ἀντίστασης καὶ ἀντίδρασης ὑπάρχουν.

Σὲ ἡμέρες χαμερπεῖς, ὅπως οἱ δικές μας, ὅπου τὸ σολωμικὸ ἁλωνάκι, ἡ ταλαίπωρη πατρίδα μας, βάλλεται ἀπὸ «δειλούς, μοιραίους καὶ ἄβουλους», ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ Βάρναλης, μοναδικὸ καταφύγιο, πολλὲς φορές, ἡ ἱστορία μας, ἡ ἀναζήτηση μορφῶν ποὺ θὰ σὲ στερεώσουν καὶ θὰ σὲ παρηγορήσουν. Στὸ σημερινὸ βιογραφικὸ μαρτυρολόγιο πρωταγωνιστοῦν δύο πρόσωπα, ἐκπρόσωποι ἑνὸς ὁλόκληρου λαοῦ, σὲ μία ὁρισμένη ἱστορικὴ στιγμή.

Τὰ ὀνόματά τους: «Ταγματάρχης Ἰωάννης Βελισσαρίου, διοικητὴς τοῦ 9ου Τάγματος Εὐζώνων, πεςὼν ἐνδόξως, ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος, στὶς 13 Ἰουλίου 1913, στὸ ὕψωμα 1378 τοῦ ὅρους Ὄρβηλος».

«Ἀνθυπολοχαγὸς Ἰωάννης Μαυροδῆμος, τοῦ 2ου Συντάγματος Πεζικοῦ, πεςὼν ἐνδόξως, ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος, στὶς 6 Ὀκτωβρίου 1912, κατὰ τὴν μάχη τῆς Ἐλασσόνος».

Ὁ πρῶτος, ὁ Βελισσαρίου, ἦταν «ὁ ἥρωας τῶν ἡρώων», ἡ γενναιότερη μορφὴ τῶν Βαλκανικῶν ἀγώνων. Ὁ ἀνθυπολοχαγὸς Μαυροδῆμος ἦταν ὁ πρῶτος πεςὼν ἀξιωματικὸς τῶν πολέμων τοῦ 1912-13.

Γόνοι ἐνδόξων, «ἐπωνύμων» οἰκογενειῶν καὶ οἱ δύο ἥρωες, «ἐξαιρετικοῦ ἤθους, ἀνδρείας καὶ μορφώσεως». (Τότε οἱ ἐπώνυμοι, ἔνιωθαν βαρὺ τὸ φορτίο τῆς ἐπωνυμίας. «Μονάχη ἔγνοια» τους νὰ μὴν κηλιδώσουν τὸ ὄνομά τους, νὰ φανοῦν ἀντάξιοι, νὰ δώσουν παράδειγμα καὶ νὰ φιλοτιμήσουν τὸν «ἀνώνυμο» λαό. Ἕνας τέτοιος «ἐπώνυμος», ὁ Παῦλος Μελάς, γαμπρὸς πρωθυπουργοῦ, ἔσωσε, μὲ τὴ θυσία του, τὴν Μακεδονία καὶ ἕνας ἄλλος «ἐπώνυμος», ὁ ποιητὴς Λορέντζος Μαβίλης, στὰ 55 του κατατάσσεται ἐθελοντικῶς στὸν ἑλληνικὸ στρατὸ καὶ σκοτώνεται πολεμώντας στὴν Ἤπειρο, ἀνασταίνοντας τὸν ἀρχαῖο ποιητὴ Τυρταῖο. Μία σύγκριση μὲ τοὺς σημερινοὺς «ἐπώνυμους», ποὺ γεμίζουν τὶς στῆλες τῶν σκανδαλοθηρικῶν περιοδικῶν – τὰ γνωστὰ ἀρσενοθήλεα ποὺ μᾶς ταλαιπωροῦν μὲ τὶς ἀσωτεῖες τους – σοῦ προκαλεῖ κατάθλιψη…).

Ὁ ταγματάρχης Ἰωάννης Βελισσαρίου, γεννήθηκε τὸ 1861 στὴν Κύμη τῆς Εὐβοίας. Κατὰ τὸν «ἀτυχῆ» πόλεμο τοῦ 1897, εἶναι ὁ μόνος ἀξιωματικὸς ποὺ «δὲν θέλησε νὰ ὑποχωρήσει χωρὶς διαταγὴ καὶ παρέμεινε στὸ Ἀνώνυμο ὀχύρωμα τῆς Μελούνας, ποὺ κατεῖχε μέχρι τὶς 11 τὴ νύχτα, ὁπότε καὶ ἔλαβε σχετικὴ διαταγὴ ὑποχωρήσεως». (Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, τόμ. ΙΔ´, σελ. 128). «Ἡ ἱστορία δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ βιογραφίες μεγάλων ἀνδρῶν», ἔλεγε ὁ Τ. Καρλάϋλ, αὐτὸς ὁ Μόνος, ὁ Ἕνας, τῆς δίνει τὴν κίνηση, τὴν σημαδεύει.

Στὸ Σαραντάπορο χωρὶς νὰ περιμένει τὴν ὑποστήριξη τοῦ πυροβολικοῦ, αἰφνιδιάζει τοὺς Τούρκους ποὺ ὑποχωροῦν. Στὰ 1913, ἐκπορθεῖ χάρις στὴν ὁρμὴ καὶ τὴν ἀνδρεία του, τὸ ἀπόρθητο Μπιζάνι, τὸ φρούριο τῶν Ἰωαννίνων. (Ὁ Βελισσαρίου ἦταν ἄριστος γνώστης τῆς σύγχρονης πολεμικῆς τακτικῆς. Τὸ 1910 μετέφρασε τὸ κλασσικὸ τότε σύγγραμμα τοῦ Γάλλου στρατάρχη Φὸς «Περὶ τῶν ἀρχῶν τοῦ πολέμου». Ἀπὸ τοὺς πρωτεργάτες τῆς Ἐπανάστασης στὸ Γουδὴ ἡ γεμάτη φιλοπατρία καρδιά του, φλέγεται ἀπὸ τὸ ὅραμα τοῦ Βενιζέλου καὶ ἑτοιμάζεται…).

Ὄρθιος, γιὰ νὰ παραδειγματίζει, στὴν μάχη τοῦ Κιλκὶς-Λαχανᾶ, ἁρπάζει τὸν σαλπιγκτὴ ἀπὸ τὸν γιακά, τὸν σηκώνει ὄρθιο καὶ τοῦ δίνει ἐντολὴ νὰ σαλπίζει συνέχεια τὸ «ἐμπρὸς διὰ τῆς λόγχης». Τὸ τέλος τοῦ ἥρωα ὅμως πλησιάζει. Ὁ Σπ. Μελᾶς, στὸ βιβλίο του «Οἱ πόλεμοι 1912-13» γράφει: «Ὕψωμα 1378… ὁ ἀγώνας ἤτανε τόσο λυσσασμένος καὶ συχνὰ σῶμα μὲ σῶμα, ὥστε πολλοὶ πέφτανε τρυπημένοι μὲ τὴ λόγχη καὶ ἀρκετοὶ Βούλγαροι σκοτώθηκαν μὲ πέτρες στὸ κεφάλι… γιατί, κάποια στιγμή, τὰ πυρομαχικὰ λείψανε ἀπὸ τοὺς εὐζώνους, καὶ τότε ὁ Βελισσαρίου ποὺ ἤτανε ὅπως πάντα στὴ γραμμὴ τῆς φωτιᾶς, τοὺς φώναξε:

«-Χτυπᾶτε τους μὲ τὶς πέτρες μωρέ! Κι αὐτὲς σκοτώνουν». Ἀλλὰ μία ὀβίδα ἔσκασε κοντά τους, ἕνα μεγάλο θραῦσμα τὸν βρῆκε κατάστηθα καὶ ὁ ἐθνικὸς ἥρωας, ὁ πορθητὴς τοῦ Μπιζανιοῦ, ἀπόμεινε στὸν τόπο». Ἦταν ἡ τελευταία ἡμέρα τοῦ πολέμου…

Ὁ ἀνθυπολοχαγὸς Ἰωάννης Μαυροδῆμος, γεννήθηκε στὴ Σπερχειάδα τῆς Φθιώτιδας τὸ 1885. Φοιτητὴς στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, θὰ διακόψει τὶς σπουδές του ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὰ γεγονότα τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα, γιὰ νὰ καταταγεῖ ἐθελοντὴς στὸ στρατό. Συμμαθητὴς καὶ φίλος του μεγάλου Ν. Πλαστήρα, ὀνομάζεται στὶς 7 Ἰουλίου τοῦ 1912 ἀνθυπολοχαγὸς τοῦ πεζικοῦ. Ὁ πόλεμος τοῦ 1912 τὸν βρῆκε νὰ ὑπηρετεῖ, ὡς ἀξιωματικός, στὸ 2ο Σύνταγμα Πεζικοῦ Λαμίας. Στὶς 6 Ὀκτωβρίου «πέφτει» στὴν μάχη, ὁ πρῶτος ἀξιωματικός, γιὰ τὰ ἐθνικὰ δίκαια. (Τότε τὰ ἔλεγαν «ἐθνικὰ δίκαια», σήμερα κατάντησαν «ἐθνικὰ θέματα», τότε ἦταν πρωθυπουργὸς ὁ Βενιζέλος, ἐνῶ σήμερα…). Ὁ ἀνταποκριτὴς τῆς ἐφ. “Ν. Ἡμέρα”, στὶς 21 Ἰανουαρίου τοῦ 1913 γράφει γιὰ τὸν ἡρωικὸ θάνατο τοῦ Μαυροδήμου: «…μοῦ διηγήθηκαν σήμερα μερικὰς λεπτομερείας τοῦ θανάτου τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ Μαυροδήμου. Μοιάζει μὲ ποίημα. Οἱ Μαυροδημαῖοι εἶναι μία παλιὰ στρατιωτικὴ οἰκογένεια τῆς Ἑλλάδος. Εἰς κάθε πόλεμον σκοτώνεται κι ἀπὸ ἕνας Μαυροδῆμος. Στὸ ’21, στὸ ’86, στὰ ’97…

Ὁ ἀνθυπολοχαγὸς Μαυροδῆμος μόλις εἶχε βγεῖ ἀπὸ τὸ στρατιωτικὸν σχολεῖον. Τὴν ἡμέραν ποὺ ὁ λόχος του ἐπρόκειτο νὰ λάβει μέρος εἰς τὴν μάχην, ἐσηκώθηκε πρωί, ἐξυρίσθη, ἐκτενίσθη, διέταξε καὶ τοῦ ᾽φεραν τὴν καλή του στολή, τὶς καινούργιες του τὶς μπότες, τ’ ἄσπρα του γάντια, τέλος στολίστηκε σὰν γαμπρός, ἐτράβηξε τὸ σπαθὶ καὶ εἶπε στοὺς ἄνδρας του: Ἐμπρὸς παιδιά… Καὶ ἐσκοτώθηκε ἀπὸ τοὺς πρώτους».

Τελειώνοντας παραθέτω τὴν ἐπιγραφὴ ποὺ διασώζεται ὣς σήμερα στὸν τάφο τοῦ Ἰω. Μαυροδήμου, στὴν Ἐλασσόνα: «Ἠδὺ τὸ ὑπὲρ πατρίδος τελευτᾶν, Ἰωάννης Ἀλεξ. Μαυροδῆμος, ἀνθυπολοχαγὸς πεζικοῦ ἐκ Φθιώτιδος, ἐτῶν 26, πρῶτος πεσὼν Ἀξιωματικὸς ἐνδόξως ἐν τῇ μάχῃ τῆς Ἐλασσόνος τῇ 6 Ὀκτωβρίου 1912».

Αἰωνία ἡ μνήμη καὶ ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ Ἔθνους…

Πηγή:Χριστιανική Βιβλιογραφία

.

Advertisements

2 Σχόλια to “Ἥρωες ἡρώων γιὰ ὑψηλὰ ἰδανικὰ”

  1. Reblogged στις Ῥωμηῶν Ἐνημέρωση.

  2. SXOLIASTHS said

    ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΑ. ΝΑΙ «δειλούς, μοιραίους καὶ ἄβουλους» ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΕ ΕΙΧΕ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΟΥΣ. ΝΑΙ ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ Η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΟΣ. ΟΥΤΕ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΥΤΗΝ . Δε με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος,έγινα για το Έθνος ,και το ξέρω επειδή γι’αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μού έρχεται σιχαμός και καταφρόνια,άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω ,μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νιώθω τον Ελληνισμό. Σ΄όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του και ας γίνει ότι γίνει… Όταν ένας του Γένους δε θέλει να χαθεί το Γένος ,πώς μπορεί το Γένος να χαθεί; Αφού εγώ δεν το θέλω ,πώς μπορεί να χαθεί το Έθνος μου;

    ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΑΙΜΑ 1907 ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ

    ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΣΗΜΕΡΑ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s