ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Επικαιρότητα 1ης Ιου… στη Φθινόπωρο και τέταρτη δόση…
    georgeiraklion στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Επικαιρότητα 28ης Μα… στη Ο κορονοϊός και η ελευθερία το…
    Γιώργης στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Προσομοίωση για το Ισραήλ και την Παλαιστίνη

Posted by Πετροβούβαλος στο 31 Ιουλίου, 2014

άρθρο του George Friedman
από το Stratfor

.

Έχουμε από καιρό υποστηρίξει ότι η Αραβο – Ισραηλινή διένεξη είναι εγγενώς αδύνατο να επιλυθεί. Τώρα, για τρίτη φορά τα τελευταία χρόνια, διεξάγεται στη Γάζα ένας πόλεμος. Οι Παλαιστίνιοι εκτοξεύουν ρουκέτες στο Ισραήλ με ελάχιστα αποτελέσματα. Οι Ισραηλινοί διεξάγουν μια ευρύτερη επιχείρηση με σκοπό να σφραγίσουν τις σήραγγες κατά μήκος των συνόρων Γάζας – Ισραήλ. Όπως και οι προηγούμενοι πόλεμοι, αυτός δεν θα παγιώσει απολύτως τίποτε. Οι Ισραηλινοί θέλουν να καταστρέψουν τους πυραύλους της Χαμάς. Μπορούν να το πράξουν μόνο εφόσον καταλάβουν τη Γάζα και παραμείνουν εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς μηχανικοί θα αναζητούν σήραγγες και καταφύγια σε ολόκληρη την περιοχή. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να υπάρξουν θύματα μεταξύ των Ισραηλινών από αντάρτες της Χαμάς που θα αγωνίζονται στη δική τους περιφέρεια ελέγχου, χωρίς κανένα περιθώριο για υποχώρηση. Έτσι, η Χαμάς θα συνεχίσει να εκτοξεύει ρουκέτες, αλλά, με δεδομένα την ακραία ανακρίβεια στοχεύσεως τους και το σιδηρούν αμυντικό σύστημα του Ισραήλ, θα προκαλέσει μικρή βλάβη στους Ισραηλινούς.

Πόλεμος χωρίς στρατιωτικό Αποτέλεσμα

Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή αυτού του πολέμου, είναι ότι διαφαίνεται πως και οι δύο πλευρές τον κρίνουν ως αναγκαίο, παρ’ ότι γνωρίζουν ότι δεν θα έχει κανένα οριστικό στρατιωτικό αποτέλεσμα. Αυτή η σύγκρουση πυροδοτήθηκε από την απαγωγή και δολοφονία τριών Ισραηλινών εφήβων που την ακολούθησε η αποτέφρωση ενός Παλαιστίνιου παιδιού. Ένα τύπου άπειρης παλινδρομήσεως επιχείρημα, μαίνεται συνεχώς όπως το προπατορικό αμάρτημα: Ποιος διέπραξε το πρώτο έγκλημα;

Για τους Παλαιστινίους, το αρχικό έγκλημα ήταν η μετανάστευση των Εβραίων στην «Παλαιστινιακή Εντολή», η δημιουργία του κράτους του Ισραήλ και η εκδίωξη των Αράβων από εκείνο το κράτος. Για το Ισραήλ, το προπατορικό αμάρτημα διεπράχθη μετά τον πόλεμο του 1967, κατά τον οποία το Ισραήλ κατέλαβε τη Δυτική Όχθη, τη Γάζα, τα Υψίπεδα του Γκολάν και την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Εκείνη τη στιγμή, οι Ισραηλινοί ήταν διατεθειμένοι να συζητήσουν μια συμφωνία, αλλά οι Άραβες ανακοίνωσαν τα περίφημα «Τρία Όχι» τους σε μια συνάντηση στο Χαρτούμ: «Όχι διαπραγμάτευση, Όχι αναγνώριση, Όχι ειρήνη». Αυτό δρομολόγησε την ολοένα και πιο άκαμπτη στάση των Ισραηλινών. Οι απόπειρες διαπραγματεύσεων που ακολούθησαν τη δήλωση του Χαρτούμ απέτυχαν και τα «Όχι αναγνώριση» και «Όχι ειρήνη» είναι σε μεγάλο βαθμό ανέπαφα. Το καλύτερο στο οποίο μπορεί κανείς να ελπίζει, είναι οι ανακωχές.

Για τη Χαμάς τουλάχιστον – και υποψιάζομαι για πολλούς Παλαιστινίους στη Δυτική Όχθη – η μοναδική λύση είναι η εξάλειψη του Ισραήλ. Για πολλούς Ισραηλινούς, η μοναδική λύση είναι η συνέχιση της κατοχής όλων των εδαφών που έχουν καταληφθεί, εώς ότου οι Παλαιστίνιοι δεσμευτούν για ειρήνη και αναγνώριση. Δεδομένου ότι οι ίδιοι οι Ισραηλινοί δεν πιστεύουν ότι αυτή ημέρα θα έρθει ποτέ, η κατοχή θα γίνει μόνιμη.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο πόλεμος στη Γάζα είναι κατά κάποιο τρόπο ένα ζήτημα ρουτίνας. Για τη Χαμάς, η ουσία της επιχειρήσεως είναι η επίδειξη της δυνατότητος εκτοξεύσεως ρουκετών κατά του Ισραήλ. Αυτές οι ρουκέτες είναι ανακριβείς, αλλά το σημαντικό είναι ότι περνούν λαθραία στη Γάζα. Αυτό καταδεικνύει ότι, τελικά, πιο επικίνδυνα όπλα θα εισαχθούν λαθραία μέσα στο Παλαιστινιακό έδαφος. Την ίδια στιγμή, η Χαμάς αποδεικνύει ότι παραμένει εις θέσιν να υποστεί απώλειες, ενώ συνεχίζει να πολεμά.

Για τους Ισραηλινούς, η ουσία της επιχειρήσεως είναι αυτή καθ’ εαυτή η θέλησή τους να την πραγματοποιήσουν. Αναμφίβολα, οι Ισραηλινοί έχουν πρόθεση να τιμωρήσουν τη Γάζα, αλλά δεν πιστεύουν ότι μπορούν να επιβάλουν τη θέλησή τους στη Γάζα και να υποχρεώσουν τους Παλαιστινίους σε πολιτικό διακανονισμό με το Ισραήλ. Σκοπός του πολέμου είναι η επιβολή πολιτικής βουλήσεως στον εχθρό. Ωστόσο, τίποτε αποφασιστικό δεν θα βγει από αυτή τη σύγκρουση, εκτός εάν οι Ισραηλινοί μας καταπλήξουν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ακόμη κι αν το Ισραήλ κατά κάποιο τρόπο καταστρέψει τη Χαμάς, μια άλλη οργάνωση θα αναδυθεί για να πληρώσει το κενό της στο Παλαιστινιακό οικοσύστημα. Το Ισραήλ δεν δύναται να φτάσει μέχρι το σημείο να δαμάσει την Παλαιστινιακή βούληση για αντίσταση. Εξαρτάται από ένα σημαντικό τρίτο κράτος, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες ασφαλείας του. Αυτό δημιουργεί μια εγγενή αντίφαση: Το Ισραήλ δέχεται αρκετή Αμερικανική υποστήριξη που εγγυάται την ύπαρξή του, αλλά λόγω των ανθρωπιστικών ανησυχιών, δεν επιτρέπεται να αναλάβει το είδος της αποφασιστικής δράσεως που θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα ασφάλείας του.

Βλέπουμε έτσι διαφόρων τύπων βία να ξεσπά περιοδικά, κανείς εκ των οποίων δεν προορίζεται ή αναμένεται να επιτύχει σημαντική πολιτική έκβαση. Οι πόλεμοι εδώ έχουν μετατραπεί σε μια σειρά από αιμοσταγείς πράξεις. Υπάρχουν κάποια περιορισμένα αποτελέσματα που μπορεί να επιτευχθούν, όπως το σφράγισμα των Παλαιστινιακών σηράγγων και η επίδειξη της δυνατότητος των Παλαιστινίων να υποχρεώνουν το Ισραήλ σε μία κοστοβόρο αμυντική στάση. Αλλά η Χαμάς δεν θα ηττηθεί, και το Ισραήλ δεν θα κάνει καμία παραχώρηση.

Ζητήματα Κυριαρχίας και Βιωσιμότητος

Το ερώτημα λοιπόν, δεν είναι «ποιο είναι το νόημα όλων αυτών;» – αν και αυτό είναι ένα συναρπαστικό θέμα – αλλά «που τελειώνουν όλα αυτά;». Όλα τα ανθρώπινα πράγματα τελειώνουν. Προηγούμενες παρατεταμένες συγκρούσεις, όπως αυτές μεταξύ της Γαλλίας και της Αγγλίας, έχουν τελειώσει, ή τουλάχιστον έχουν αλλάξει μορφή. Αντίστοιχα, το Ισραήλ και η Παλαιστίνη θα επιλύσουν τη διαφορά τους εν ευθέτω χρόνω.

Πολλοί πιστεύουν ότι η δημιουργία ενός Παλαιστινιακού κράτους θα είναι η λύση. Εκείνοι που το πιστεύουν, συχνά δυσκολεύονται να καταλάβουν γιατί αυτή η αυτονόητα λογική λύση δεν έχει υλοποιηθεί. Ο λόγος είναι ότι η προτεινόμενη λύση δεν είναι τόσο λογική όσο μπορεί να φαίνεται σε μερικούς.

Κάθε συζήτηση για ένα Παλαιστινιακό κράτος, περιβάλλεται από ζητήματα βιωσιμότητος και κυριαρχίας. Η γεωγραφία εγείρει ερωτήματα που σχετίζονται με τη βιωσιμότητα κάθε είδους Παλαιστινιακής πολιτείας. Η Παλαιστίνη έχει δύο πληθυσμιακά κέντρα, τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, οι οποίες είναι αποσπασμένες η μία από την άλλη. Το ένα πληθυσμιακό κέντρο, η Γάζα, είναι ακραία πολυπληθής, εμφανώς περιορισμένη εδαφικά. Η ικανότητά της να αναπτύξει μια βιώσιμη οικονομία είναι περιορισμένη. Η Δυτική Όχθη έχει περισσότερες δυνατότητες, αλλά ακόμη κι αυτή θα είναι υποδεέστερη απέναντι σε ένα δυναμικό Ισραήλ. Αν το Παλαιστινιακό εργατικό δυναμικό απορροφηθεί από την Ισραηλινή οικονομία και οι δύο περιοχές θα μετατραπούν σε Ισραηλινά εξαρτήματα. Στο πλαίσιο των τρέχουσών συνόρων της, μια βιώσιμη Παλαιστίνη είναι πέρα από κάθε φαντασία.

Από την πλευρά των Ισραηλινών, η δημιουργία μίας Παλαιστίνης σε κάτι που μοιάζει με τα σύνορα του 1967 (αφήνοντας κατά μέρος το ζήτημα της Ιερουσαλήμ) θα παράσχει προνομιακούς στόχους στους Παλαιστινίους, δηλαδή, το Τελ Αβίβ και Χάιφα. Δεδομένης της ιστορίας του, το Ισραήλ είναι απίθανο να αναλάβει αυτό το ρίσκο εάν δεν του παραχωρηθεί το δικαίωμα να επιβλέπει κατά κάποιο τρόπο την ασφάλεια στη Δυτική Όχθη. Αυτό με τη σειρά του θα μπορούσε να υπονομεύσει την Παλαιστινιακή κυριαρχία.

Αναλογιζόμενοι τις δυνατότητες κάθε λύσεως που συμπεριλαμβάνει δύο κράτη, θα εμπλακείτε στο εξής πρόβλημα: Κάθε λύση που απαιτεί η μία πλευρά, είναι απαράδεκτη για την άλλη. Η δημιουργία δύο κυρίαρχων κρατών απλά δεν επιτρέπεται από τη Γεωγραφία. Υπό αυτή την έννοια, οι εξτρεμιστές και στις δύο πλευρές είναι πιο ρεαλιστές από τους μετριοπαθείς. Αλλά αυτή η πραγματικότητα αντιμετωπίζει άλλου είδους προβλήματα.

Το μέγεθος των δυσκολιών του Ισραήλ

Επί του παρόντος, το Ισραήλ βρίσκεται στην ασφαλέστερη δυνατή θέση, εκτός εάν εξαφανιστεί η Χαμάς, δεν αντικατασταθεί ποτέ, και η Δυτική Όχθη γίνει ακόμα πιο φιλόξενη απέναντί του. Καμία από αυτές τις προοπτικές δεν είναι πιθανή. Η οικονομία του Ισραήλ υπερτερεί κατά πολύ των γειτόνων του. Οι Παλαιστίνιοι είναι αδύναμοι και διχασμένοι. Κανείς από τους γείτονες του Ισραήλ δεν το απειλεί με εισβολή, μια κατάσταση που διαρκεί από την εξουδετέρωση της Αιγύπτου το 1977. Η Ιορδανία είναι εμπλεγμένη σε μια στενή σχέση με το Ισραήλ, η Αίγυπτος έχει επισυνάψει μαζί του συνθήκη ειρήνης και η Χεζμπολάχ βρίσκεται βυθισμένη στο τέλμα της Συρίας. Εκτός από τη Γάζα, η οποία είναι μια σχετικά μικρή απειλή, η θέση του Ισραήλ είναι δύσκολο να βελτιωθεί περαιτέρω.

Το Ισραήλ δεν μπορεί να αλλάξει ριζικά τη δημογραφία του. Από την άλλη πλευρά, αρκετές πιθανές εξελίξεις στην περιοχή θα μπορούσαν να στραφούν εναντίον του. Η Αίγυπτος θα μπορούσε να αλλάξει κυβερνήσεις, να αποκηρύξει τη συνθήκη ειρήνης, να επανεξοπλισθεί και να επανέλθει στην χερσόνησο του Σινά. Η Χεζμπολάχ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την εμπειρία της στη Συρία για να ανοίξει ένα μέτωπο στον Λίβανο. Η Συρία θα μπορούσε να αποκτήσει μία ισλαμική κυβέρνηση και να απειλήσει τα Υψίπεδα του Γκολάν. Ισλαμιστές θα μπορούσαν να ανατρέψουν τη Χασεμιτική μοναρχία της Ιορδανίας και να αποτελέσουν απειλή από τα Ανατολικά. Η Τουρκία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα ριζοσπαστικό ισλαμικό κράτος και να προκαλέσει το Ισραήλ. Θα μπορούσε να ξεσπάσει στον Αραβικό κόσμο μία Πολιτιστική Επανάσταση που θα έθετε υπό αμφισβήτηση την οικονομική υπεροχή του Ισραήλ, και επομένως, την ικανότητά του να διεξαγάγει πόλεμο. Το Ιράν θα μπορούσε να εισαγάγει λαθραία πυραύλους στη Γάζα, και ούτω καθ΄εξής.

Υπάρχει συνεπώς μια ασυμμετρία δυνατοτήτων: Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς οποιαδήποτε εξέλιξη, τεχνικής, πολιτικής ή οικονομικής φύσεως, οι οποία θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά την ήδη δεσπόζουσα θέση του Ισραήλ. Υπάρχουν όμως πολλά πράγματα που θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν το Ισραήλ – μερικά από αυτά σε μεγάλο βαθμό. Κάποια από αυτά, μπορεί να μοιάζουν «παρατραβηγμένα» αυτή τη στιγμή, αλλά τα πάντα στο μέλλον μοιάζουν «παρατραβηγμένα». Τίποτε δεν είναι αδιανόητο.

Είναι κανόνας της πολιτικής και των επιχειρήσεων να διαπραγματεύται κανείς από θέση ισχύος. Το Ισραήλ βρίσκεται πλέον στην ισχυρότερη δυνατή θέση. Αλλά το Ισραήλ δεν πιστεύει ότι μπορεί να καταλήξει σε συμβιβασμό με τους Παλαιστίνιους που θα εγγυάται την Ισραηλινή εθνική ασφάλεια, μια άποψη που βασίζεται σε μια ρεαλιστική ανάγνωση της Γεωγραφίας. Ως εκ τούτου, το Ισραήλ διαβλέπει ελάχιστους λόγους να κάνει παραχωρήσεις προς τους Παλαιστινίους, παρά τη σχετική θέση ισχύος που κατέχει.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η Ισραηλινή στρατηγική είναι η διατήρηση της ισχύος του σε ένα μέγιστο επίπεδο και η χρήση της όποιας επιρροής διαθέτει προκειμένου να αποτρέψει την εμφάνιση νέων απειλών. Υπό αυτή την άποψη, η Ισραηλινή στρατηγική για τους οικισμούς έχει νόημα. Με δεδομένο το ενδεχόμενο να υπάρξουν συνομιλίες και την ανάγκη του Ισραήλ να διατηρήσει συντριπτικό πλεονέκτημα δημιουργώντας στρατηγικό βάθος στη Δυτική Όχθη, η στραγητική για τους οικισμούς είναι λογική. Θα ήταν λιγότερο λογική, εάν υπήρχε η δυνατότητα επισυνάψεως μίας συνθήκης ειρήνης. Το Ισραήλ πρέπει επίσης, από καιρού εις καιρόν, να προκαλεί μια προσωρινή ήττα σε οποιαδήποτε ενεργά εχθρική Παλαιστινιακή δύναμη, προκειμένου να την πηγαίνει αρκετά χρόνια πίσω και προκειμένου να επιδεικνύει τις Ισραηλινές δυνατότητες για λόγους ψυχολογικούς.

Παράλληλα , η Παλαιστινιακή στάση θα πρέπει να είναι η διατήρηση της πολιτικής συνοχής και η αναμονή, επιχειρώντας παράλληλα τη δημιουργία προστριβών μεταξύ του Ισραήλ και των ξένων προστατών του, ιδιαίτερα των ΗΠΑ, αλλά και η κατανόηση ότι η μοναδική αλλαγή της υπάρχουσας καταστάσεως θα προέλθει από αλλαγές εκτός του Ισραηλινο – Παλαιστινιακού συμπλέγματος. Το κύριο Παλαιστινιακό πρόβλημα θα είναι να διατήρηση των Παλαιστινίων ως μίας ξεχωριστής οντότητος με αρκετή ισχύ για να αντισταθεί σε μια Ισραηλινή επίθεση για κάποιο χρονικό διάστημα. Κάθε συνθήκη ειρήνης θα αποδυνάμωνε τους Παλαιστίνιους, τραβώντας τους στην τροχία του Ισραήλ, με αποτέλεσμα τη διάσπασή τους . Με την άρνησή της συνθήκης ειρήνης παραμένουν μία διακριτή οντότητα, έστω και διαιρεμένοι. Αυτό εγγυάται ότι, όταν θα αλλάξουν οι περιστάσεις, θα βρίσκονται ακόμη εκεί.

Έπειτα από πενήντα χρόνια

Μείζον πρόβλημα του Ισραήλ είναι ότι οι συνθήκες αλλάζουν συνεχώς. Η πρόβλεψη των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Αραβικού και του ισλαμικού κόσμου έπειτα από 50 χρόνια είναι δύσκολη υπόθεση. Το πιο πιθανό, είναι πως αυτές δεν θα είναι ασθενέστερες από ό, τι είναι σήμερα, και μπορεί να δημιουργηθεί ένα ισχυρό επιχείρημα που να υποστηρίξει ότι, τουλάχιστον αρκετά από τα συστατικά τους, θα είναι ισχυρότερα. Αν σε 50 χρόνια κάποια εξ αυτών, ή όλα, στραφούν εναντίον του Ισραήλ, το Ισραήλ θα αποκτήσει μπελάδες.

Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος του Ισραήλ. Κάποια στιγμή, θα συμβεί πιθανότατα κάτι που θα αποδυναμώσει τη θέση του, ενώ είναι μάλλον απίθανο να συμβεί κάτι που θα την ενισχύσει. Αυτό κανονικά θα ήταν ένα επιχείρημα υπέρ της ενάρξεως των διαπραγματεύσεων, αλλά οι Παλαιστίνιοι δεν θα διαπραγματευτούν μια συμφωνία που θα τους αφήσει αδύναμους και διχασμένους, ενώ συγχρόνως, κάθε συμφωνία που θα μπορούσε να ανεχθεί το Ισραήλ θα προκαλούσε ακριβώς αυτό.

Αυτό που βλέπουμε στη Γάζα είναι απλή ρουτίνα, δηλαδή η κάθε πλευρά προσπαθεί να διατηρήσει τη θέση της. Οι Παλαιστίνιοι είναι εξαναγκασμένοι να διατηρήσουν τη μεταξύ τους αλληλεγγύη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι Ισραηλινοί είναι εξαναγκασμένοι να διατηρήσουν τη στρατηγική τους υπεροχή για όσο περισσότερο δύνανται. Αλλά τίποτα δεν διαρκεί για πάντα και, με την την πάροδο του χρόνου, η σχετική ισχύς του Ισραήλ θα μειωθεί. Εν τω μεταξύ, η σχετική ισχύς των Παλαιστινίων μπορεί να αυξηθεί, αν και αυτό δεν είναι βέβαιο.

Έχοντας κατά νου τους σχετικούς κινδύνους, μια υψηλού ρίσκου συμφωνία με τους Παλαιστίνιους θα ήταν μακροπρόθεσμα μία πράξη συνετή. Αλλά τα έθνη δεν λαμβάνουν αποφάσεις έχοντας υπ’ όψιν τέτοιους αφηρημένους υπολογισμούς. Το Ισραήλ θα βασιστεί στην ικανότητά του να παραμείνει ισχυρό. Από πολιτικής απόψεως, δεν έχει άλλη επιλογή. Οι Παλαιστίνιοι θα βασιστούν στον χρόνο. Δεν έχουν άλλη επιλογή. Και εν τω μεταξύ, το αίμα, περιοδικά, θα ρέει.

.

Απόδοση: Πετροβούβαλος/Αβέρωφ

Φωτό από το He who is brave is free

.

Το άρθρο “Προσομοίωση για το Ισραήλ και την Παλαιστίνη”  αναδημοσιεύεται με την άδεια του Stratfor.

 

2 Σχόλια προς “Προσομοίωση για το Ισραήλ και την Παλαιστίνη”

  1. Φαίη said

    Με τα δεδομένα και έτσι όπως παρουσιάζονται στο άρθρο, η περιοχή είναι καταδκασμενη να γεννάει αστείρευτο μίσος ..

    Ο ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ: H ειρήνη στο Ισραήλ είναι ο χειρότερος εφιάλτης του κατεστημένου.

    https://averoph.wordpress.com/2012/11/14/%CE%BF-%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%83-%CE%B5%CF%86%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%B7%CF%83-h-%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AE%CE%BD%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: