ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΚΡΙΤΩΝ στη Όταν η Ευρώπη των δύο μέτρων κ…
    Η πλάνη της επικράτη… στη Η πλάνη της επικράτησης της Δυ…
    Μέλια στη Αβέρωφ: Δώδεκα χρόνια στη θάλα…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Αβέρωφ: Δώδεκα χρόνια στη θάλα…
    Η θρησκευτική πολιτι… στη Η θρησκευτική πολιτική του Μ.…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Tό τελευταῖο ταξίδι τοῦ Σ/χου Κ.ΔΑΒΑΚΗ (21 Ἰαν.1943)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 21 Ιανουαρίου, 2014

https://averoph.wordpress.com/wp-content/uploads/2014/01/ceba-ceb4ceb1ceb2ceb1cebaceb7cf83.jpg

Χειμωνιάτικο παγερό πρωινό.Δέν εἶναι τό τσουχτερό κρύο,πού παγώνει τίς καρδιές.Εἶναι ἡ μισητή σκλαβιά,εἶναι ὁ φόβος,ἡ καθημερινή ταπείνωση.
Δεύτερος χρόνος γερμανοϊταλικῆς κατοχῆς στή μαρτυρική Ἑλλάδα,πού ὑποφέρει,πού πεινάει,πού στενάζει,μά κρατάει ὄρθιο καί ἀδούλωτο τό ἐσώτατο εἶναι της.

Σκηνή συνηθισμένη γιά τήν ἐποχή. Ἀκόμη δέν ξημέρωσε ἡ 7η Δεκεμβρίου 1942.Ἕξι καραμπινιέροι βροντοῦν τήν πόρτα τοῦ ἥρωα Δαβάκη στήν Καλλιθέα.Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά.Ἀπό τότε πού βαριά τραυματισμένος μεταφέρθηκε σέ νοσοκομεῖο τῆς Ἀθήνας ὁ νικητής τῆς Πίνδου,μοναδικός σκοπός τῶν κατακτητῶν εἶναι νά ἐκδικηθοῦν ἐκεῖνον πού τούς κατατρόπωσε καί τούς καταντρόπιασε σ’ ὁλόκληρο τόν κόσμο.Φοβοῦνται αὐτόν πού,ἀνήμπορος πιά γιά πολεμικές ἐπιχειρήσεις,σηκώνει τό σταυρό τῆς ἀναπηρίας μέ λεβεντιά.
Ὁ συνταγματάρχης Κων/νος Δαβάκης,ὁ διοικητής τοῦ Ἀποσπάσματος Πίνδου,πού χάρισε στήν Ἑλλάδα καί σέ ὅλο τόν κόσμο τήν πρώτη νίκη τοῦ Β´ Παγκοσμίου Πολέμου,ἀντιμετωπίζει μέ ὑπερηφάνεια ψυχῆς τήν ἀναιδέστατη ἰταλική δολιότητα.Ψύχραιμος παρακολουθεῖ τή δίωρη λεπτομερέστατη ἔρευνα τοῦ σπιτιοῦ του.Κανένα ἐνοχοποιητικό στοιχεῖο. Ἄκαρπη κι αὐτή ἡ εὐτελής τους πράξη.Ὅμως ἡ ἐντολή πρέπει νά ἐκτελεστεῖ.Κι ὁ πρωταγωνιστής τοῦ «Πίνδιου ἔπους» μεταφέρεται στίς φυλακές τῆς Καλλιθέας.Ἔτσι οἱ νικημένοι κατακτητές ἐκδικοῦνται γιά τήν ἧττα τους.

Στίς 20 Ἰανουαρίου 1943 τόν ἀποχαιρετοῦν οἱ δικοί του,γεμάτοι πόνο καί συγκίνηση,στόν σταθμό Πελοποννήσου.Τό ἀπόγευμα τῆς ἴδιας μέρας,μαζί μέ ἄλλους 150 περίπου Ἕλληνες ἀξιωματικούς,ἐπιβιβάζεται ἀπό τό λιμάνι τῆς Πάτρας στό ἰταλικό ἐπιβατικό «Cità di Genova».Λίγο πρίν ἀπό τά μεσάνυχτα,τό καράβι σηκώνει ἄγκυρα γιά τό Πρίντεζι τῆς Ἰταλίας. Ἐκεῖ θά κρατήσουν ὅμηρους τούς νικητές τους,μέχρι νά ὁλοκληρώσουν τό ἄνομο σχέδιό τους.
Νύχτα παγερή.Ὁ φόβος τοῦ τορπιλλισμοῦ,ἡ ἀγωνία,ἡ θλίψη,ἡ μοναξιά,ἀναμετριοῦνται μέ τή θυσία γιά τήν Ἑλλάδα.Καί βαραίνει τό δεύτερο.Χαλάλι τῆς Πατρίδας!…

Ὁ τόσο ταλαιπωρημένος τραυματίας, ὅλη νύχτα δέν ἔκλεισε μάτι.Δέσμιος τῶν Ἰταλῶν,ὁ πρωτεργάτης τῆς Λευτεριᾶς.Ἀδέσμευτη ἡ μνήμη γυρίζει στά ἱστορικά βουνά,δυό χρόνια πρίν…Ἀναθυμιέται…

«τῆς Πίνδου τίς ἀκρώρειες,
πού σάν ἀητός πετοῦσε,
πού ‘στηνε τρόπαια παντοῦ,
τούς ἥρωες πού μεθοῦσε».

Τώρα τό Χρέος,τό ἴδιο τῆς Φυλῆς Χρέος,τόν καλοῦσε νά ὑπομείνει μέ λεβεντιά ψυχῆς τίς κακουχίες,τίς ταπεινώσεις,γιατί ὄχι;καί τό θάνατο ἀκόμη.Ἕτοιμος πάντα δέν ἦταν καί γι’ αὐτόν;

Τό πρῶτο φῶς τῆς μέρας τούς πρόλαβε στά στενά τῆς Κέρκυρας,νά χαιρετοῦν γιά στερνή φορά γῆ Ἑλληνική. Καί πέρα ἀπ’ τόν ὁρίζοντα,πέρα βαθιά,πού τό βλέμμα τῆς ψυχῆς μονάχα φτάνει,ἀγναντεύει ὁ ἥρωας δασωμένες ράχες,φαράγγια καί βουνοκορφές τῆς Πίνδου.Πόσα δέν ζωντανεύουν μέσα του!

HMS «Tigris» (N63)

Ὥρα 1.30´ τό μεσημέρι.Κρότος δυνατός συγκλονίζει τό μεγάλο πλεούμενο.Πληρώματα καί Ἕλληνες ἀξιωματικοί πετάγονται στό κατάστρωμα,στή Γέφυρα.Νάρκη;Τορπίλλη; Σύγχυση,χλαλοή,πρόσωπα γεμάτα ἀγωνία,βλέμματα παγωμένα ἀπό τό φόβο τοῦ θανάτου.
Δεύτερος κρότος ἀπό ἰσχυρή ἔκρηξη.Σιδερικά,ξύλα,ἀνθρώπινα κορμιά,στῆλες νεροῦ τινάζονται μέ βία στόν ἀγέρα.Φωνές,συνωστισμός,σκηνές ἀλλοφροσύνης,καθώς ἀναζητοῦν μιά θέση σωτηρίας σέ βάρκες ἤ σχεδίες.Σέ μιά στιγμή,ἀκοῦνε ἀγανακτισμένο τόν Δαβάκη νά φωνάζει:
«Ἐλεεινοί, δειλοί Ἰταλοί!Κανείς δέν ἐνδιαφέρεται γιά μᾶς.Μονάχα τόν ἑαυτό τους κοιτάζουν νά σώσουν».
Τό καράβι χτυπημένο στήν «καρδιά» ἀπό τορπίλλη τοῦ συμμμαχικοῦ ὑποβρυχίου HMS «Tigris» (N63),πέφτει σέ ρόγχο θανάτου,γέρνει καί μέσα σ’ ἕνα παφλασμό κυμάτων χάνεται…

Κι ὁ σεμνός ἥρωας,πού πότισε μέ τό αἷμα του τίς ράχες τῆς Πίνδου,γιά νά κρατήσει ὑψωμένη τή σημαία τῆς λευτεριᾶς,βρίσκει οἰκτρό θάνατο ἀπό πνιγμό,σ’ ἐκεῖνο τό μοιραῖο ταξίδι.

«Τάφος πλατύς,πού νά χωράει τή δόξα σου,Δαβάκη,τό γαλανό Ἰόνιο σέ δέχτηκε…».

Τίς ἑπόμενες μέρες,μέσα στούς 100 νεκρούς,πού περισυλλέγουν ἰταλικά ναυαγοσωστικά καί μεταφέρουν στόν Αὐλώνα,συμπολεμιστής του ἀξιωματικός ἀναγνωρίζει τό λείψανο τοῦ γενναίου Συνταγματάρχη.Τόν θάβουν στόν Αὐλώνα.
Τόν ἔκλαψαν οἱ Πανέλληνες τόν πιστό στόν Θεό καί ἀφοσιωμένο στήν Ἑλλάδα ἥρωα,πού πάνω κεῖ στῆς Πίνδου τίς κορφές,τόν Ὀκτώβρη τοῦ ’40,χάριζε τήν πρώτη δόξα στήν Ἑλλάδα,τήν πρώτη νίκη στόν κόσμο.

https://averoph.wordpress.com/wp-content/uploads/2014/01/21-9-63.jpg

ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ,21 Σεπ.1963

Ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν στήν πανηγυρική της συνεδρίαση,τόν Μάρτιο τοῦ 1948,τίμησε τόν ἥρωα μέ τό ἀργυρό μετάλλιο τῆς Αὐτοθυσίας.
Μεταπολεμικά (21 Σεπ.1963),τά ὀστᾶ του διακομίστηκαν καί τάφηκαν στήν Ἀθήνα.
Τό ὄνομά του πῆρε θρυλικές διαστάσεις στή λαϊκή ψυχή,ὡς συνισταμένη τῆς ἡρωικῆς ἀντιμετώπισης τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς ἰταλικῆς ἐπίθεσης,ἀπό τόν Ἑλληνικό στρατό τοῦ τομέα Ἠπείρου.

Αἰωνία σου ἡ μνήμη,ἀτρόμητε συνταγματάρχα.Σέ εὐγνωμονοῦμε,πρωτεργάτα τῆς ἐποποιΐας τοῦ ’40,γιατί χάρις στά δικά σου ἐπιτελικά σχέδια,στίς δικές σου θυσίες καί ἀγρύπνιες,ἡ μικρή Ἑλλάδα νίκησε καί «θρυμμάτισε τό θρύλο τοῦ ἀνίκητου Ἄξονα».
Χάρις στίς θυσίες σας,γενναῖοι μας πρόγονοι,εἴμαστε ἐμεῖς σήμερα ἐλεύθεροι καί ἀπολαμβάνουμε τό μεγάλο ἀγαθό τῆς ἐλευθερίας.
Εὔχεστε νά τήν ἀξιοποιοῦμε σωστά,γιά νά καταξιώνουμε τούς ἀγῶνες σας,τιμημένοι μας πρόγονοι.

ΠΗΓΗ

Ὁ Βασιλεύς Παῦλος,ὁ Διάδοχος Κωνσταντίνος,συγγενεῖς τῶν θυμάτων καί πλῆθος κόσμου,παρίστανται στήν τελετή διακομιδῆς τῶν ὀστῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν καί ὁπλιτῶν,οἱ ὁποῖοι πνίγηκαν στήν Ἀδριατική θάλασσα στίς 21 Ἰαν.1943,ὡς ἀποτέλεσμα τοῦ τορπιλισμού τοῦ ἰταλικού «Città di Genova»,στό ὁποῖο ἐπέβαιναν, μεταφερόμενοι στήν Ἰταλία ὡς ὅμηροι.
Μεταξύ τῶν νεκρῶν,συγκαταλέγεται καί ὁ Συνταγματάρχης Κων/νος Δαβάκης.Ἡ τελετή πραγματοποιεῖται στήν προβλῆτα «Βασιλεύς Κωνσταντίνος»,του λιμένος Πειραιῶς.
(ΠΗΓΗ: Ἐθνικόν Ὀπτικοακουστικόν Ἀρχεῖον)

Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ !!!

5 Σχόλια to “Tό τελευταῖο ταξίδι τοῦ Σ/χου Κ.ΔΑΒΑΚΗ (21 Ἰαν.1943)”

  1. oxtapus said

    Reblogged this on Oxtapus *beta.

  2. Ευλαβικά κλίνοντας τό γόνυ,,, Πατριώτη ΔΑΒΑΚΗ ο Θεός νά αναπαύει τήν ψυχή σου ... said

    Χρόνια επισκεπτόμενος την Καστοριά έβλεπα το αγαλμα του Δαβάκη αλλά δεν γνώριζα ότι είχε αυτή την κατάληξη,νά πνιγεί μεταφερόμενος ως αιχμάλωτος στην Ιταλία.Είχα την εντύπωση ότι έπεσε στο πεδιο της μάχης μαχόμενος στα βουνά της Πίνδου.
    Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ ! ! !

  3. «Κατά τη διάρκεια του πολέμου, μόνον οι φονευόμενοι είχαν όνομα. Μία σειρά ηρωικών κατορθωμάτων, καταπλήξασα τον κόσμον και κινήσασα τον παγκόσμιο θαυμασχόν, εξετελέσθη παρ’ αγνώστων! Επιμελώς γαρ απεφεύγετο η αναγραφή των ονομάτων των ηρώων, των ηρώων ακριβώς εκείνων, οίτινες ανέδειξαν πατριώτας τους προδότας και ημίθεους τους ακούοντας την μάχην. Έφθασαν μέχρι του σημείου να απαγορεύσουν εις τας εφημερίδας δημοσίευση των ονομάτων των παρασημοφορηθέντων Αξιωματικών και οπλιτών. Και τούτο δια να καρπούνται ανάνδρως τον θρίαμβον, ενώ είχον παρασκυάσει όνειδος, αλλά και δια να μην καταστήσωσι δημοφιλεις τους πολεμιστάς….» : http://www.aoristies.gr/2013/10/blog-post_1682.html

    Η ιστορία μας έχει ακόμα πολύ δρόμο μέχρι να ξεκαθαριστεί και να αποδοθούν οι δέουσες τιμές στους ήρωες. Το αυτό ισχύει και για τις οφειλόμενες «τιμές» στους προδότες!

    ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

  4. […] Πηγή: ΑΒΕΡΩΦ Διαδικτυακό Θωρηκτό […]

Σχολιάστε