ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Επικαιρότητα 1ης Ιου… στη Φθινόπωρο και τέταρτη δόση…
    georgeiraklion στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Επικαιρότητα 28ης Μα… στη Ο κορονοϊός και η ελευθερία το…
    Γιώργης στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Ήρθε όντως η ώρα του ΟΧΙ. Αλλά, για ποιο ΟΧΙ;

Posted by Πετροβούβαλος στο 29 Ιουνίου, 2015

άρθρο του ιατρού Φώτη Μιχαήλ

.

Τα νοικοκυριά των παππούδων μας δεν ξέρανε από δανειστές. Οι οικογένειές τους πορεύονταν με τα λίγα και το χρέος το θεωρούσανε μεγάλη κατάρα.

Εμείς, όμως, οι απόγονοί τους, περιφρονήσαμε την βασική τους λογιστική αρχή, που έλεγε, βγάζω δέκα-βάζω τα δύο στην άκρη, και κλείσαμε με νόημα το μάτι στους δανειστές, που μας περίμεναν ολοπρόθυμοι έξω από την πόρτα.

Έτσι, οι δανειστές -επειδή τα λεφτά που βγαίνουν χωρίς ιδρώτα, εύκολα σκορπίζονται- κατέληξαν να γίνουν η προέκταση του παραμορφωμένου μας πλέον εαυτού.

Επί χρόνια ολόκληρα εκείνοι έδιναν κι εμείς ξοδεύαμε. Τα δάνεια πολύ γρήγορα μετατράπηκαν σε ναρκωτικό. Ψυχή τε και σώματι, μέσα σε λίγα χρόνια, παραδοθήκαμε οικειοθελώς στα χέρια των παμπόνηρων ’’χορηγών’’ των δόσεων.

Είναι αλήθεια, ότι με τα δανεικά η ’’επιδερμίδα’’ και η ’’χτενισιά’’ μας ομόρφαιναν. Χαλάσαμε, όμως, τα ’’στεφανιαία’’ μας και αυξήσαμε τα ’’εμφράγματα’’ και τα ’’εγκεφαλικά’’.

Με τα δανεικά παχύναμε το κορμί μας, αλλά την ψυχή μας την καταντήσαμε κουρέλι ισχνό και βρώμικο.

Με τα δανεικά βάλαμε στην ζωή μας τα γκρίκλις, τον Σουλεϊμάν και τις πολύχρωμες παρελάσεις και πετάξαμε στο καλάθι των αχρήστων την γλώσσα των πατέρων μας, τους Ήρωες και τους Αγίους μας.

Με τα δανεικά φάγαμε όλοι μας καλά και μερικοί από το πραιτώριο ακόμα καλύτερα, αλλά τελικά αποδείχθηκε, ότι φάγαμε τις ίδιες μας τις σάρκες.

Πάντως, ότι και να έγινε, τα δανεικά κάποτε έπρεπε να επιστραφούν. Και την επιστροφή δεν την κάνει, ως γνωστόν, το πραιτώριο. Την κάνουμε εμείς, ο απλός λαός.

Μεγάλο ζόρι η επιστροφή των δανεικών, όταν μάλιστα ο δανειστής είναι εκείνος που εκπαίδευσε τα μπουλούκια του Κεμάλ, που εμπνεύσθηκε Άουσβιτς και Νταχάου, που επέβαλε την πείνα του ’41, που βομβάρδισε ανελέητα την Ορθόδοξη Σερβία κ.ο.κ.

Ο δανειστής μας δεν είναι αδελφός, για να έχει σπλάχνα ελέους. Είναι εταίρος -όπως και ο Ιούδας…– γι’ αυτό και διαθέτει μονάχα εγκέφαλο. Εγκέφαλο της προδοσίας και των αργυρίων, φτιαγμένον από το ίδιο σκληρό ατσάλι, που φτιάχνει και τα θεοσκότεινα θησαυροφυλάκιά του.

Έτσι, αυτό, που ζητάει πλέον από εμάς, δεν είναι απλά η εξόφληση των δανείων. Είναι ο εξευτελισμός μας, ο διεθνής διασυρμός μας και τελικά η άνευ όρων υποταγή μας στα απάνθρωπα και αντίχριστα θελήματά του.

Αλήθεια, τι σχέση μπορεί να έχει ένας Ρωμηός με τέτοιους εταίρους;

Τι δουλειά έχουμε εμείς, οι απόγονοι του πατρο-Κοσμά και του Μακρυγιάννη, στην ίδια παρέα με τα εγγόνια του αλάθητου και του Νίτσε;

Μέχρι πότε η ιερή Μήτρα της Δημοκρατίας θα συνεχίσει να μολύνεται από τα μικρόβια του δυτικού πολιτικού αποστήματος;

Μέχρι πότε το συναμφότερον του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά θα ανακατεύεται υβριστικά στην ίδια ‘’κολυμβήθρα’’ με τον πουριτανισμό των Φράγκων;

Μέχρι πότε θα θυσιάζουμε το ανυπέρβλητο πνεύμα των Ελληνικών Κοινοτήτων στον βωμό του πολιτικού και κοινωνικού αμοραλισμού της Εσπερίας;

Μέχρι πότε θα συνεχίσουμε, να περιφρονούμε την Αλήθεια εν ονόματι μιας δήθεν αγάπης, εντελώς ξένης προς το Πνεύμα των Αγίων μας Πατέρων;

Καλά, τυφλωθήκαμε τόσο πολύ από τις δόσεις του ’’ναρκωτικού’’, ώστε να μην βλέπουμε το κακό, που πάθαμε, αλλά ούτε και να υποπτευόμαστε εκείνο, που μας ετοιμάζουν;

Αδέλφια μου, ήρθε όντως η ώρα του ΟΧΙ. Αλλά, για ποιο ΟΧΙ;

Αν πρόκειται για ΟΧΙ στον αφελληνισμό και τον εκλατινισμό μας, τότε βρισκόμαστε μάλλον σε καλό δρόμο.

Αν πρόκειται για ΟΧΙ στην διαστροφή και την κατρακύλα του ήθους, τότε σίγουρα κάτι καλό ανατέλλει.

Αν πρόκειται για ΟΧΙ στην υποδούλωση και την υποταγή μας στα αφεντικά των Βρυξελών και του Βατικανού, τότε μάλλον έχει ξυπνήσει μέσα μας το Ρωμαίικο το Αληθινό.

Αλλά, πού τέτοιες ευλογίες;

Προς το παρόν, το διακύβευμα –πάντοτε και εν παντί τιμήματι εντός του πλαισίου της ΕΕ και της ευρωζώνης, κατά τους ιθύνοντες- φαίνεται πως είναι μονάχα η καλοπέρασή μας, οι καταθέσεις μας και ο εαυτούλης μας.

Για αντίσταση στην πολιτισμική μας καταβαράθρωση, στην πολιτική μας οπισθοδρόμηση, στον δημογραφικό μας αφανισμό και στην πνευματική μας διολίσθηση, που μας έρχονται και μας επιβάλλονται από την Δύση, δεν μιλάει σχεδόν κανένας!!!

Υπεύθυνοι και Λαός δείχνουμε σαν να ψάχνουμε απεγνωσμένα για έξοδο κινδύνου σε ένα ’’υπό κατάρρευση οικοδόμημα’’, που, πριν ακόμα αρχίσουμε την αναζήτηση της εξόδου σωτηρίας, ορκιζόμαστε να μην το εγκαταλείψουμε ποτέ!!!

Αυτό κι αν δεν είναι τραγικό.

Αδέλφια μου,

το δίλλημα ΝΑΙ ή ΟΧΙ, έτσι όπως τίθεται -χωρίς, δηλαδή, προηγουμένως να πετάξουμε από πάνω μας τα δεσμά της νέας Φραγκοκρατίας- είναι εντελώς ψευδές και το δημοψήφισμα μοιραία ατελέσφορο.

Διότι απλούστατα στην κοιτίδα της Δημοκρατίας δεν εννοείται δημοψήφισμα με το πιστόλι στον κρόταφο και την θηλιά περασμένη στον λαιμό.

Τι νόημα έχει, να ψηφίζουμε για την ακύρωση του παραλογισμού των εταίρων, όταν αυτό το κάνουμε κάτω από την στέγη των δικών τους επιρροών, δίνοντας ταυτόχρονα και όρκους αιώνιας υποταγής στα προστάγματά τους;

Αδέλφια μου,

Το Πνεύμα της Ρωμηοσύνης δεν μετριέται ούτε με την χρηματιστηριακή ισχύ του ευρώ ούτε με την ’’σιγουριά’’ των ’’φράγκικων φυλακών’’.

Εάν συνεχίσουμε να βάζουμε στην ζωή μας τέτοιες προτεραιότητες, που έρπουν και μυρίζουν χωματίλα από μακριά, πώς είναι δυνατόν να ξεπεράσουμε την κρίση και να ξαναμπούμε στον δρόμο της προκοπής και της προόδου; Πώς είναι δυνατόν να ελκύσουμε την Μακροθυμία και το Έλεος του Θεού;

28/6/2015

.

Eικόνα από το Real Trends

4 Σχόλια προς “Ήρθε όντως η ώρα του ΟΧΙ. Αλλά, για ποιο ΟΧΙ;”

  1. Του Νίκου Σταματάκη

    Παγκόσμια αίσθηση προκάλεσε η απόφαση του Ελληνα πρωθυπουργού να προτείνει τη διενέργεια δημοψηφίσματος. Προτού προχωρήσουμε σε ορισμένες διαπιστώσεις, ας υπογραμμίσουμε ότι προϋπόθεση για μια επιτυχή για την Ελλάδα
    έκβαση των οποιωνδήποτε σεναρίων – περιλαμβανομένης και της επιστροφής στη δραχμή (η οποία καθόλου δεν ισοδυναμεί με καταστροφή σύμφωνα με κορυφαίους οικονομολόγους) – είναι η εθνική ΕΝΟΤΗΤΑ. Μόνο εάν ο ελληνικός λαός – και ο ελληνισμός ολόκληρος – πορευθεί ενωμένος σαν μια γροθιά θα έχουν οι ιστορικές αυτές ώρες ευτυχή κατάληξη.

    Ο αιφνιδιασμός και η έκπληξη στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες ήταν απόλυτος. Δεν θάπρεπε όμως να είναι έτσι, εάν οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήταν πράγματι ηγέτες και όχι αλλοπρόσαλλοι έφηβοι και λογιστές χαμηλού επιπέδου. Οι διαπιστώσεις αυτές δεν ανήκουν στο γράφοντα αλλά στον νομπελίστα οικονομολόγο Πολ Κρούγκμαν ο οποίος – ανάμεσα σε πολλούς άλλους διαπρεπείς σχολιαστές και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού – κυριολεκτικά ξεφτιλίζει την τακτική των «θεσμών» – του ΔΝΤ συμπεριλαμβανομένου.

    Εάν οι «θεσμοί» ήθελαν να φέρουν τον Αλέξη Τσίπρα σε δύσκολη θέση θάπρεπε να αποδεχτούν με μικρές τροποποιήσεις την «αιματηρή» πρότασή του για περίπου 8 δις περικοπών, την οποία οι ίδιοι υποδέχτηκαν τη Δευτέρα με πολύ θετικά σχόλια. Και θάπρεπε παράλληλα να κάνουν αυτό που ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιού του ζητούσε ως «καθήκον» τους ακόμα και χθές, να προσφέρουν δηλαδή στην Ελλάδα κάποια συγκεκριμένη υπόσχεση για περικοπή του χρέους και ένα σοβαρό επενδυτικό πρόγραμμα. Αντί αυτού, συμπεριφερόμενοι απρεπέστατα και εκτός κάθε πολιτικής και οικονομικής λογικής, απαίτησαν με μορφή τελεσιγράφου περικοπές πλέον των 12 δις ευρώ. Η κα Μέρκελ μάλιστα επέμεινε επαναλαμβάνοντας ανερυθρίαστα τη λέξη «γενναιόδωρη» για την τελική πρόταση των θεσμών 5 φορές (!) στην συνέντευξη τύπου της Παρασκευής. Εδειξαν με άλλα λόγια ότι σκοπός τους δεν είναι η λύση του προβλήματος, αλλά η ταπείνωση και η εξαθλίωση του ελληνικού λαού.

    Εάν επεδείκνυαν τέτοια – απαράδεκτη για ευρωπαίους ηγέτες – συμπεριφορά μόνο στο ελληνικό πρόβλημα θα λέγαμε ίσως ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Ατυχώς επέδειξαν εξίσου χαμηλού επιπέδου ηγεσία στο μεταναστευτικό και ανάγκασαν επίσης χθές τον Ιταλό πρωθυπουργό κ.Ρέντσι να χρησιμοποιήσει χαρακτηρισμούς πρωτάκουστους για τα ευρωπαϊκά ήθη. Εχουμε προφανώς να κάνουμε με σοβαρότατο πρόβλημα ηγεσίας της Ευρώπης το οποίο μεταφράζεται στην ουσία σε ιστορική ευθύνη της Γερμανίας, η οποία, ακάθεκτη στην «σιδερένια» αυθεντία της και αιωνίως «πειθαρχημένη» σε μια ακατανόητη ακαμψία, οδηγεί για ακόμα μια φορά την Ευρώπη και τον κόσμο στην καταστροφή.

    Ας δούμε επιγραμματικά μερικά απλά (από τα πάμπολλα) παραδείγματα για το πώς η «γερμανική απληστία» επιδιώκει την αρπαγή του πλούτου των ευρωπαϊκών λαών – και ειδικά των Ελλήνων – τα τελευταία χρόνια:

    1) Γνωρίζει κανείς, αγαπητοί αναγνώστες, που πήγαν τελικά τα πολλά δις που είχαν παρκάρει οι Ρώσοι και άλλοι μεγιστάνες σε κυπριακές τράπεζες πριν την στοχευμένη καταστροφή της μεγαλονήσου από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς; Σωστά το μαντεύσατε, κυρίως στην Γερμανία.

    2) Γνωρίζει κανείς ποιος είναι ο ιδιοκτήτης των περισσότερων ξενοδοχείων στην Τουρκία, την ίδια στιγμή που οι ευρωπαίοι δήθεν «εταίροι» μας πρότειναν στην τελική τους πρόταση να βάλουν ΦΠΑ 23% στα ελληνικά ξενοδοχεία και την εστίαση; Πολύ σωστά και πάλι, ανήκουν σε γερμανικά συμφέροντα.

    3) Γνωρίζει κανείς γιατί οι «θεσμοί» επιμένουν να βάλουν στην ελληνική ναυτιλία φορολογία μεγαλύτερη από αυτή που ισχύει στην Ολλανδία και τη Γερμανία; Μια πρόσφατη είδηση που πέρασε στα ψιλά το εξηγεί: Η μεγάλη ελληνική εφοπλιστική εταιρία Navios Maritime αγόρασε από γερμανική τράπεζα αντί χαμηλού τιμήματος 24 πλοία που ανήκαν σε χρεοκοπημένες γερμανικές εταιρείες. Οι Γερμανοί πριν 10-15 χρόνια ξέχασαν ότι κατάγονται από τη Μογγολία και θέλησαν να γίνουν θαλασσινοί. Πήραν λοιπόν φτηνά δάνεια από τις τράπεζές τους και έφτιαξαν στα ναυπηγεία τους ολόκληρο στόλο για να «πετάξουν τους έλληνες (και τους νορβηγούς) από τη μέση». Βλέπετε, όντας οι αιώνιοι ρατσιστές, θεωρούν τους εαυτούς ανώτερους σε όλα. Για 2-3 χρόνια κάτι πήγαν να καταφέρουν, αλλά μόλις η παγκόσμια οικονομία το 2008 βυθίστηκε σε βαθειά ύφεση, οι Γερμανοί «εφοπλιστές του γλυκού νερού» άρχισαν να χρεοκοπούν – οδηγώντας μάλιστα μεγάλες γερμανικές τράπεζες στη χρεοκοπία!!.. Τεράστια ποσά χάθηκαν. Ενώ οι έλληνες εφοπλιστές, μαθημένοι στις φουρτούνες, έκαναν την κρίση ευκαιρία και τους αγόρασαν τα γερμανικά πλοία «μπιρ παρά». Εκδίκηση λοιπόν επιδιώκουν οι Γερμανοί.

    Οσο για την κίνηση του Αλέξη Τσίπρα να ζητήσει αιφνιδιαστικά δημοψήφισμα, κανείς μπορεί να προβάλλει διάφορες ενστάσεις. Όπως για παράδειγμα, υπάρχουν βάσιμες αμφιβολίες εάν η χώρα είναι προετοιμασμένη για την πιθανή επιστροφή στη δραχμή. Οι Τσίπρας και Βαρουφάκης δεν έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι έχουν γίνει οι κατάλληλες προετοιμασίες. Ελπίζουμε να έχουν γίνει με απόλυτη μυστικότητα. Ελπίζουμε επίσης τα 40 δις που απέσυραν πρόσφατα τα ελληνικά νοικοκυριά από τις καταθέσεις τους στις τράπεζες να ήταν μέρος του σχεδίου. Εάν πράγματι ήθελαν να έχουν οι κινήσεις τους μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ θα έπρεπε από νωρίς να δηλώσουν ότι «παρότι είμαστε προσηλωμένοι στις διαπραγματεύσεις, προετοιμάζουμε τη χώρα και το λαό για τα χειρότερα». Και θα έπρεπε να έχουν επισπεύσει τις κινήσεις τους αντί να περιμένουν το καλοκαίρι όπου η ζημιά που ήδη έχει υποστεί ο ελληνικός τουρισμός είναι μεγάλη.

    Ωστόσο κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Αλέξη Τσίπρα για:

    1) Ελλειψη καλόπιστης διάθεσης συμβιβασμού με τους «θεσμούς», και υπογραμμίζουμε το «καλόπιστη» καθώς αποδεικνύεται και από την έλλειψη προετοιμασίας για άλλα ενδεχόμενα και ειδικά για την επιστροφή στη δραχμή. Η πρόταση που κατέθεσε ο κ. Τσίπρας την περασμένη Δευτέρα παραβίαζε σχεδόν όλες τις προεκλογικές του υποσχέσεις και ήταν κάτι παραπάνω από «αιματηρή». Ηταν δε βέβαιο ότι θα δημιουργούσε τεράστιο ρήγμα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και θα άνοιγε το δρόμο για την πτώση της δημοτικότητας της κυβέρνησης. Αντί οι ευρωπαίοι ηγέτες να κινηθούν σε ρεαλιστικά επίπεδα προσφέροντας το ήδη έτοιμο επενδυτικό πακέτο Γιουνγκέρ, κάποια έστω μελλοντική συμμετοχή στην «ποσοτική χαλάρωση» της ΕΚΤ και μια – έστω διαβαθμισμένη – υπόσχεση περικοπής του χρέους (όπως μάλιστα επίμονα ζητούσε ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιού), κατέφυγαν σε επιπλέον αιματηρές περικοπές και σε τελεσίγραφα.. Η ευθύνη για το αδιέξοδο και το πιθανότατο πλέον «ατύχημα» είναι ΤΩΡΑ ΟΛΗ δική τους.

    2) Κανείς δεν μπορεί έστω και να υπονοήσει ότι ο έλληνας πρωθυπουργός δεν έχει ηγετικά προσόντα. Η πρόταση δημοψηφίσματος του Αλέξη Τσίπρα είναι μια υψηλού μέν ρίσκου, πλήν όμως σπουδαία κίνηση που μόνο ένας ηγέτης ολκής μπορεί να κάνει. Ας μας συγχωρήσει ο Κώστας Καραμανλής αλλά μόνο «άφρων» δεν είναι η κίνηση του Τσίπρα. Από τη μια πλευρά με την κίνηση αυτή η Ελλάδα πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων και κατέστησε τους δανειστές έρμαια των εξελίξεων. Ας μας επιτραπεί να μη μιλήσουμε για δήθεν «διαπραγματευτές» και ακόμα περισσότερο δήθεν «ηγέτες» τύπου Σαμαρά και Βενιζέλου. Από πότε οι «yesmen» έγιναν καλοί διαπραγματευτές; Και από πότε οι κλασσικοί «σιγουρατζήδες» και διεκπεραιωτές διαπλεκόμενων συμφερόντων ονομάζονται «ηγέτες»; Ωρα να αποχωρήσουν οριστικά από το προσκήνιο.

    Είναι βέβαια αλήθεια ότι η κα. Μέρκελ υπέπεσε σε σφάλμα νωρίς χθές όταν δήλωσε ότι «θέλει λύση πριν το άνοιγμα των αγορών τη Δευτέρα», γιατί αποκάλυψε όλους τους φόβους της και έδωσε στην ελληνική πλευρά το σήμα που περίμενε. Από την άλλη, η Ελλάδα ευρισκόμενη στο «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα», αναποδογυρίζει τα δεδομένα και αναγκάζει τους δανειστές να έρθουν και εκείνοι, ταυτόχρονα με τους έλληνες, αντιμέτωποι με τις συνέπειες του Grexit, αντί να κάθονται αναπαυτικά βολεμένοι στην δήθεν ασφάλεια των επενδυτικών τους «εργαλείων». Πρόκειται για σενάριο αμοιβαίας ζημιάς ή καταστροφής. Ας δούμε τώρα πόσο άνετα θα αισθάνεται ο κ.Σόιμπλε και ο κ.Ντάϊσενμπλουμ τη Δευτέρα το πρωί. Και τελικά μήπως ο κ. Τουσκ μπορεί τώρα να βγεί και να μας πεί «the game is over»? Περιμένουμε αγαπητέ κ.Τουσκ. Δεν σας ακούσαμε σήμερα.. Πού άραγε έχετε κρυφτεί; Πίσω από τα φουστάνια της Μέρκελ;

    3) Επίσης ας σημειωθεί ότι δεν είναι καθόλου «αντισυνταγματική» ούτε και «ατυχής» ή οτιδήποτε άλλο η διενέργεια δημοψηφίσματος. Επί μήνες πολλοί παπαγαλίζουν ότι ο ελληνικός λαός στις δημοσκοπήσεις προκρίνει «πάση θυσία» παραμονή στο ευρώ. Με τον τρόπο αυτό τα χέρια του Αλέξη Τσίπρα παρουσιάζονταν δεμένα στις διαπραγματεύσεις. Ενώ τώρα θα δούμε εάν πράγματι ο ελληνικός λαός θέλει – κάτω από οποιοδήποτε καταπιεστικό γερμανικό πρόγραμμα – να μείνει στο ευρώ.. Ο ίδιος ο λαός πρέπει να αποφασίσει και όχι οι δημοσκόποι – οι οποίοι καθόλου δεν έχουν την «έξωθεν καλή μαρτυρία» όταν απέτυχαν πολλάκις να προβλέψουν εκλογικά αποτελέσματα και όταν πληρώνονται από λογής συμφέροντα. Και μάλιστα όταν ακόμα και οι δευτεροετείς των κοινωνικών επιστημών που διδάσκονται την κατάρτιση ερωτηματολογίων γνωρίζουν πόσο εύκολο είναι να επηρεάσει το αποτέλεσμα ερευνών εκείνος που διατυπώνει τα ερωτήματα.

    Είχαμε τονίσει σε προηγούμενο άρθρο μας ότι ο μεγάλος πλούτος των Ελλήνων είναι η ιδιοκτησία μας σε ένα κομμάτι γης αυτής της πανέμορφης χώρας, η οποία ιδιοκτησία ποτέ δεν πρέπει να επιτραπεί να αρπαχθεί – μέσω φόρων και πλειστηριασμών – από ξένα συμφέροντα. Η περιουσία αυτή θα έχει περίπου την ίδια αξία είτε εντός είτε εκτός του ευρώ. Επίσης ο μεγάλος ελληνικός πλούτος ήταν ανέκαθεν και είναι και τώρα η Ελληνική Διασπορά και η Ναυτιλία μαζί με την έμφυτη επιχειρηματικότητα και την προαιώνια έφεση στα γράμματα, τις επιστήμες, την έρευνα. Αυτό τον πλούτο πρέπει να διαφυλάξει ο Ελληνισμός ως κόρη οφθαλμού, να τον εκμεταλλευθεί και να τον ενισχύσει.

    Δεν έχουμε ως Ελληνες τίποτε να φοβηθούμε από αποτυχημένους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, που θέλουν να προσποιούνται τους πολιτικούς ηγέτες. Δεν πρέπει να φοβηθούμε ένα ακόμα έτος δυσκολιών προς κάποια πιθανή νομισματική αλλαγή. Αρκεί να εκμεταλλευθούμε τα φυσικά μας προσόντα και πλεονεκτήματα και πάνω απ’όλα να μείνουμε ΕΝΩΜΕΝΟΙ.

    Ο φόβος δεν ήταν ποτέ το συναίσθημα που υπολόγισε κανείς αληθινός Ελληνας, ούτε σε καιρό ειρήνης αλλά ούτε και σε καιρό πολέμου. Πάντοτε ξέραμε να ρισκάρουμε ανοίγοντας τα πανιά μας διάπλατα σε όλη την Οικουμένη – μέχρι που αποτυχημένες ηγεσίες καταδίκασαν τα τελευταία 40 χρόνια δυό ολόκληρες γενιές να ονειρεύονται «θεσούλα στο Δημόσιο». Ας ξαναγυρίσουμε στις ρίζες μας στον πραγματικό μας εαυτό. Στην ευρηματικότητα, στην επιχειρηματικότητα, στην έμφυτη δημιουργικότητα. ΑΣ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΧΘΡΟ ΜΑΑ, ΤΗ ΔΙΧΟΝΟΙΑ ΚΑΙ ΑΣ ΠΟΡΕΥΤΟΥΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ. Το αύριο ανήκει στην Ελλάδα και του Ελληνες γιατί για μια ακόμα φορά μας έλαχε ο κλήρος να παίξουμε καθοριστικό ρόλο στην παγκόσμια Ιστορία.

    Πηγή MIgnatiou

  2. Κατά τη γνώμη μου την ερχόμενη κυριακή …..ήρθε όντως η ώρα του ΝΑΙ . Αλλά, για ποιο ΝΑΙ;

  3. po απλός πολίτης said

    Έχω επιλέξει (είναι επιλογή και ουδόλως δογματική προσίλωση) μια σταθερά που καλύπτει πρωτίστως τα ζητήματα του καθημερινού βίου, της επιρροής της πολιτικής των κομματικών στην ζωή μας.

    Εν προκειμένω, άσχετα αν μπορεί να διαφωνούμε εδώ, θα παραθέσω ξανά αυτή τη σταθερά, όχι ως απολογητής αλλά με διάθεση επεξεργασίας του που βρισκόμαστε σήμερα.

    Θα το θέσω λοιπόν ξεκάθαρα…

    Η κυβέρνηση έπαιξε το παιχνίδι αυτό ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ.

    Ακόμα και μέσα στην οικογένειά μου, στις παρέες στους φίλους, βλέπω μια εύκολη ροπή προς τον εφησυχασμό της διακινούμενης -τάχα και- επαναστατικότητας.

    Όμως στο ερώτημα ΟΧΙ ή ΝΑΙ στα μέτρα συριζανέλ, πρωτύτερα θα μπορούσε να είναι πασοκονδ-ρημάδ-λάοσ κλπ κλπ δεν έχει σημασία, σε αντίχτοιχη περίπτωση κανείς δεν θα με ρωτούσε.

    Επομένως το μάρκετινγκ περί «ρήξης» δεν είναι παρά επικοινωνιακό ξεγλίστρημα με όρους προβολής σε ένα άλλο πεδίο.
    Σε αυτό της μη διαχειρίσιμης συμφωνίας-αποτυχίας.

    Λένε οι διάφοροι πονηρά…
    Μα είναι κακό που ρώτησε τον λαό;
    Είναι κακό να πεις ΟΧΙ στα μέτρα;

    Όχι βέβαια!

    Το θέμα είναι ότι δεν με ρώτησε κανείς αν θέλω τα μέτρα της κυβέρνησης για παράδειγμα..
    Ούτε μας θέτουν το ΟΧΙ ως επιλογή.
    Διάβασα από εναν ιδεοληπτικό που πρόσκειται στην τωρινή πραγματικότητα (κουλτουριάρης αρκετά ο τύπος) να λέει «τι μικροαστισμός το ερώτημα -τι θα γίνει μετά το όχι;- Το όχι είναι συμβολικό…»

    Τι συμβολίζει όμως ρε μεγάλε το «όχι»;
    Ότι λέω ΟΧΙ στην τραπεζοκρατία και όσους μας καθηλώνουν σε ένα ψευδεπίγραφο μέλλον και προοπτική;
    Μα αυτό είναι ξεκάθαρο!
    Ή είναι παράλληλα ένα πεδίο προβολής για άντληση νομιμοποίησης της παρουσίας των κομματικών που μας οδήγησαν σε αδιέξοδα και θέτουν ΠΡΟΦΑΝΗ ερωτήματα για να καλύψουν τη γύμνια τους;
    Είναι σα να σε ρωτάνε: Θες να διασχίσεις την θάλασσα με καρχαρία ή με φέρι μποτ;
    ΜΕ ΦΕΡΙ!!!!!
    (βέβαια μέσα στο φέρι θα είναι κάθε καρυδιάς καρύδι και καπετάνιος για κλάματα που να κάνουν το ταξίδι μαρτυρικό. Θα έχουν όμως κρυστεί πίσω από την ΠΡΟΦΑΝΗ επιλογή)
    Σε αυτό αποφεύγουν να απαντάνε οι θολοκοουλτουριάρηδες «διαφωτισμένοι»-σκοτισμένοι…

    Θα επαναφέρω λοιπόν αυτή την προβληματική που σταθερά με καλύπτει ως προς τα ερωτήματα που μου γεννιώνται για το «τι είναι Δημοκρατία, τι είναι Ελευθερία» μέσα από το κείμενο του κ. Κοντογιώργη με αφορμή το δημοψήφισμα.
    Δεν με ενδιαφέρουν οι καθηγητάδες σκοτίστηκα, πολλοί ενόψει κρίσης γίνανε υπουργοί, τρανοί και μεγάλοι.
    Με ενδιαφέρει αν με καλύπτει στο πεδίο της ερμηνείας και κυρίως της συμπεριφοράς.

    Παραθέτω ένα απόσπασμα χαρακτηριστικό από το παρακάτω αρχείο, το οποίο με βρίσκει πέρα για πέρα σύμφωνο:

    «Στο δημοψήφισμα, η κοινωνία διαμεσολαβείται από τις πρωτοβουλίες των οργανωμένων ομάδων, δεν είναι εταίρος της πολιτείας. Η διαφορά του από τις τυπικές εκλογές είναι στη μια περίπτωση η κοινωνία των πολιτών διαιτητεύει για την ανάδειξη των νομέων/κατόχων της πολιτικά κυρίαρχης εξουσίας, ενώ στην άλλη στο επίπεδο μιας συγκεκριμένης απόφασης. Εξού και απουσιάζει η αρχή του πολιτειοτικού διαλόγου, οι αντικείμενοι λόγοι που εγγράφουν τους πολίτες ως συστατική παράμετρο της πολιτικής διαδικασίας.»

    https://dhmokratiatwragiaolous.wordpress.com/2014/07/16/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%83%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%83-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: