ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ 18ης ΙΟ… στη Ο Χένρι Κίσσιγκερ τους ξεγέλασ…
    «Όλοι φοβούνται έναν… στη «Όλοι φοβούνται έναν πόλε…
    Μέλια στη Ελληνικά Ολοκαυτώματα 1940-194…
    ΒΕΡΑΝ ΚΥΡΑΝΘΗ στη Ελληνικά Ολοκαυτώματα 1940-194…
    Αργυρώ στη Φώτης Κόντογλου – Ἡ Μελαγχολία…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

ΚΡΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ

Posted by Φαίη στο Ιουνίου 23, 2014

leicester.tab.co.uk

Κάποτε ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης μετά από μία συζήτηση με έναν αυστηρό ερημίτη ένοιωσε απελπισία για την σκληρότητα του Θεού. Ο ερημίτης του είπε ότι ο Θεός θα τιμωρήσει τους άθεους και θα καίγονται στο αιώνιο πυρ διότι αυτό θα τους αξίζει. Ο Άγιος Σιλουανός όμως, εμποτισμένος με αγάπη, δεν μπορούσε να δεχτεί ότι ο Θεός είναι τόσο αδυσώπητος. Του απάντησε: «Η αγάπη δεν μπορεί να το αντέξει. Πρέπει να προσευχόμαστε για όλους». Ο Άγιος Σιλουανός μετά από αυτό το περιστατικό συνέχισε να προσεύχεται με αγωνία και μία ημέρα εισήλθε σε έναν ναό και είδε τον Ιησού Χριστό να στέκεται στην Ωραία Πύλη. Τον κοιτούσε με απέραντη και απερίγραπτη αγάπη ο Ιησούς και απαντώντας στους προβληματισμούς του, του είπε: «Κράτα τον νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι.»

Τι εννοούσε;

Θυμάσαι εκείνη τη φορά που σου είπε κάποιος «τι ωραία που το έγραψες αυτό!», «τι ωραία που το έκανες εκείνο!», «τι καλός άνθρωπος που είσαι!». Έλα τώρα παραδέξου το, εκείνο το ψωροπερήφανο ζιζανιάκι που άρχισε να φυτρώνει στην ακρούλα το εσωτερικού σου χωραφιού το είδες; Το είδες και το άφησες και τώρα έχει γίνει ολόκληρο δάσος.

Γιατί εκείνες οι στιγμές της λιακάδας είναι και οι πιο επικίνδυνες. Και μας αρέσει η λιακάδα έτσι δεν είναι; Ποιός δεν θά ΄θελε να απολαμβάνει λίγη λιακάδα κάθε μέρα στη ζωή του;

Μόνο που θέλουμε λιακάδα χωρίς να κάνουμε τίποτα και την αγοράζουμε σε κάθε ευκαιρία και με όποιο τίμημα. Γίναμε γρήγορα εγωϊστές λοιπόν… και τώρα ταπεινωνόμαστε. Θέλαμε τα πάντα … και τώρα τα χάνουμε όλα.

Οι Άγιοι όμως έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Πολεμούσαν το σκοτάδι κάθε μέρα για να φέρουν λιακάδα στη ζωή τους. Οι Άγιοι ταπεινώθηκαν για να δοξαστούν … στερήθηκαν για να αποκτήσουν … παραδόθηκαν για να νικήσουν. Οι Άγιοι βάδισαν μέσα στο δύσβατο μονοπάτι και μάτωσαν. Και έσκαβαν κάθε μέρα. Και ξερίζωναν τα ζιζάνια κάθε μέρα. Και φύτευαν στη θέση τους λουλούδια. Και ξανά και ξανά. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό της ώρας.

Το ξέρω πως θα μου πεις τώρα, βρε κοπέλα μου τρελλάθηκες; Για ποιά σκαψίματα και για ποιά ζιζάνια μας μιλάς; Δεν πας καλύτερα στις κότες σου;

Είναι και αυτό μιά λύση δε λέω … να πάω στις κότες μου αλλά άκου ρε φίλε για το εσωτερικό σου χωραφάκι μιλάω. Ναι. Εκείνο που το έχεις σε μόνιμη λιακάδα … ΜΕ ΓΕΝΝΗΤΡΙΑ!! Να, να, κοίτα εκείνο το ζιζάνιο πως έχει εξαπλωθεί στην δεξιά πλευρά του χωραφιού σου. Αμ το άλλο το βρωμόδεντρο που έχει φτάσει μέχρι τον ουρανό δεν το βλέπεις; Εκείνα τα μικρά κόκκινα λουλουδάκια που βρίσκονται από κάτω μαράζωσαν. Που να τα δεί ο ήλιος;

Τί έγινε;
Έφυγες;
Σιγά μην καθόσουν.
Ωραία. Πάλι στον τοίχο θα τα πω.

Που λες … τοίχε, τι έλεγα; Α ναι, μιλούσα για το χωραφάκι μας. Έχουμε βρει λοιπόν πολλούς τρόπους για να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους. Βάζουμε μπρος τη γεννήτρια για να ‘χουμε μόνιμη λιακάδα και αράζουμε στην ξαπλώστρα.

Άκου λοιπόν τοίχε μου να δεις τι κάνουμε εμείς οι αθεόφοβοι. Κρυβόμαστε πίσω από τους ‘τύπους’, το ‘γράμμα του νόμου’, τους ‘κανόνες’ … η γεννήτρια που λέγαμε … και δένουμε το γάϊδαρό μας. Ξοδεύουμε την περισσότερη ενέργειά μας στο φαίνεσθαι και όχι στο είναι. Δεν χρειάζεται να μπούμε στο χωράφι μας να εργαστούμε, αρκεί να δικαιολογήσουμε τους εαυτούς μας. Αρκεί να δείχνουμε στους άλλους ότι το έχουμε κάνει.

Και θέλουμε να φτιάξουμε την Ελλάδα τρομάρα μας όταν δεν μπορούμε καν να συμμαζέψουμε το εσωτερικό μας χωραφάκι. Και μιλάμε για λαϊκά δικαστήρια που θα δικάσουν τους πολιτικούς. Και ρωτάω ρε τοίχε. Ποιός θα δικάσει ποιόν; Θα δικάσουμε τους ομοίους μας; Το ίδιο υποκριτές δεν είμαστε; Το «ό,τι νόμιμο και ηθικό» τί σημαίνει; Και εμείς το ίδιο δεν κάνουμε; Από τη στιγμή που δεν μπαίνουμε στο χωραφάκι μας η γεννήτρια μας έμεινε, δηλαδή το νόμιμο.

Έχουμε αναρωτηθεί γιατί όσο περνάει ο καιρός το χάσμα μεταξύ του νόμιμου και του ηθικού βαθαίνει; Αυτή η τρομαχτική αναντιστοιχία που μεγαλώνει επικίνδυνα με το πέρασμα του χρόνου. Που ακούς τους πολιτικούς και τους ‘γνώστες’ της εποχής να μιλάνε και νομίζεις ότι έχεις μπροστά σου προστάτες του υποκόσμου, της χυδαιότητας και της υποκρισίας. Μήπως λέω έχει να κάνει με το ότι όλοι μας έχουμε απομακρυνθεί από το εσωτερικό μας χωραφάκι; Και το θέμα είναι ότι αρκετοί από εμάς το κάνουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Τούτος ο προορισμός μας είναι απλά άγνωστος. Αρκούμαστε σ’ αυτά που ‘φαίνονται’ και ‘ακούγονται’ χωρίς να νοιώθουμε την ανάγκη να πάμε πιο μέσα στους εαυτούς μας αλλά όταν πρόκειται για τους άλλους γινόμαστε ανελέητοι. Είναι και αυτός ένας τρόπος υποθέτω να ‘αναπληρώσουμε’ την εργασία που δεν κάνουμε στους εαυτούς μας.

Και εντέλει ξαναρωτάω ποιός να δικάσει ποιόν; Εμείς δεν δηλητηριάσαμε τον Σωκράτη; Εμείς δεν καταδικάσαμε τον Κολοκοτρώνη; Εμείς δεν δολοφονήσαμε τον Καποδίστρια; Και τον Καποδίστρια τον δολοφονήσαμε ξανά. Ναι. Εμείς το καταφέραμε, η δική μας γενιά και μάλιστα στη χειρότερη στιγμή του Έθνους μας. Σε μία στιγμή που το ιδανικό του πρότυπο είναι ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ. Έχουμε γίνει σαίνια με τα τόσα παθήματά του Έθνους μας και την ώρα που πρέπει να δώσουμε εξετάσεις, να δώσουμε εκείνο το παραπάνω από τους εαυτούς μας, εφαρμόζουμε αυτό που λέγεται διάκριση και γυρνάμε την μπαλάντζα εκεί που πρέπει. Ναι αμέ!! Ξέρουμε εμείς και δεν χαριζόμαστε με τίποτα. Η Πατρίδα σταματάει εκεί που ξεκινάνε τα ζιζάνια του εαυτού μας γιαυτό κάνουμε πως δεν βλέπουμε, όπως δεν βλέπουμε και το παρατημένο χωραφάκι μας. Κάποιος άλλος το έκανε, κάτι άλλο φταίει, δεν είναι ακριβώς έτσι … ούτως ή άλλως, υπάρχουν και οι ‘κανόνες’ (το ‘νόμιμο’) για να μας ξελασπώσουν.

Αυτοί είμαστε. Τα ίδια ζιζάνια που σκότωναν ανέκαθεν τα παιδιά της Ελλάδος παραμένουν μέσα μας, όμορφα καμουφλαρισμένα, και χτυπούν την κατάλληλη στιγμή σαν τον κλέφτη: εγωϊσμός, σκοπιμότητες, κακία, εκδικητικότητα, φανατισμός, συμφέρον, υπερηφάνεια, μικροπρέπεια, αδυναμία. Τί λέξεις και αυτές που μόλις ξεστόμισα; Πόσο βαριές ακούγονται όταν πρόκειται για τους εαυτούς μας και πόσο ανάλαφρες όταν πρόκειται για τους άλλους; Γιαυτό, μπορούμε να αγνοήσουμε τα πάντα και να συνεχίσουμε τις κλάψες για το πόσο αδικημένοι είμαστε και για το πόσο αγαπάμε την Ελλάδα. Είτε μας αρέσει όμως είτε όχι, τούτα τα ζιζάνια μόνο με βρώμικο νερό ξεδιψάνε γιαυτό όσο τα διατηρούμε στο εσωτερικό μας χωραφάκι θα έχουμε αυτούς που μας αξίζουν.

Σε τούτο το κράτος που χτίσαμε, οι νόμοι ελλείψει της ηθικής και των αξιών απευθύνονται σε κούτσουρα. Μιλάμε για ένα εν δυνάμει απάνθρωπο και αυταρχικό κράτος. Μας θυμίζει κάτι; Με άλλα λόγια, οι νόμοι αντανακλούν τα συμφέροντα της εξουσίας διότι οι νομοθέτες δεν είναι υποχρεωμένοι να λογοδοτήσουν στα κούτσουρα που δεν έχουν ηθική. Τα κούτσουρα, από τη στιγμή που αγνόησαν τα χωραφάκια τους βολεύονται με την επίπλαστη ψευδαίσθηση μιας εκλογικευμένης και δημοφιλούς ηθικής που παραβλέπει τις αμαρτίες τους. Η διεφθαρμένη εξουσία βολεύεται αφάνταστα με αυτήν την κατάσταση και έχει βρει πάμπολους τρόπους να ενεργοποιεί τα τρωτά σημεία (τα ζιζάνια) που κρύβει ο καθένας μας από κάτω και να δίνει καύσιμο σε εκείνα τα ‘σχήματα’ που έχει επινοήσει για να διαιωνίζεται, πχ. ΚΟΜΜΑΤΑ.

Το θλιβερό της υπόθεσης είναι ότι ενώ τα κούτσουρα βλέπουν ότι έχει αρχίσει να πιάνει φωτιά ο πωπός τους στην ξαπλώστρα, αντί να συνετιστούν και να επιστρέψουν ΠΡΩΤΑ πίσω στο χωραφάκι τους να το καλλιεργήσουν για να αποκτήσουν ηθική συνείδηση, αξίες και αυτογνωσία, προβληματίζονται για επιφανειακές αλλαγές, για αλλαγές οικονομικοπολιτικών συστημάτων και ιδεολογιών. Δείγμα και απόδειξη της συνεχούς εγωπάθειας, αδυναμίας και ανωριμότητάς τους. Οραματίζονται δηλαδή τον ερχομό του επόμενου δυνάστη, της επόμενης ηθικής ψευδαίσθησης που θα τους ξελασπώσει. Κράτα τον νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι όμως εδώ σημαίνει αγωνίσου έχοντας επίγνωση των αδυναμιών σου, γίνε κυρίαρχος του εαυτού σου για να μην σε κυριαρχήσουν οι άλλοι. Κράτα τον νού σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι εδώ σημαίνει ότι η ηθική προσεγγίζεται από αέναους προσωπικούς αγώνες, δεν σερβίρεται στο πιάτο. Κράτα τον νού σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι σημαίνει ταπείνωση.

Και ρωτάς καλέ μου τοίχε: Έχει ελπίδα σωτηρίας τούτος ο Τόπος; Και σου απαντώ: Όχι όσο η Πατρίδα μας περνάει μέσα από τον εγωϊσμό μας. Η ιστορία θα επαναλαμβάνεται όσο επαναλαμβάνονται οι συμπεριφορές μας. Και πίστεψέ με φίλε μου, εδώ που φτάσαμε, που έχουμε μουλαρώσει στα ίδια και στα ίδια ενώ τα πάντα γύρω μας καταρρέουν, οι νόμοι των ανθρώπων δεν μπορούν να κάνουν τίποτα πια. Οι νόμοι των ανθρώπων κατάντησαν πλύστρες των αμαρτιών τους διότι οι άνθρωποι αμέλησαν τα εσωτερικά τους χωραφάκια και τώρα τα χωραφάκια έγιναν ζούγκλες.

Μόνο οι πνευματικοί νόμοι θα μας λυτρώσουν αλλά υπό μία προϋπόθεση: Θα μας περάσουν πρώτα μέσα από τον Άδη, από εκεί που οι Άγιοι περνούσαν κάθε μέρα και εμείς επίμονα αρνούμαστε να πάμε. Το κανονικό δρομολόγιο της κάθαρσης θα το καταλάβουμε όταν ο καταστροφέας μπει μέσα στα χωραφάκια ολονών μας και εκσφενδονίσει τις @@ξαπλώστρες και τις @@γεννήτριες στον αέρα..

Φαίη.

Ο Έλλην εσχάτως εναγκαλίστηκε το μηδέν
και αγαλλομένω ποδί έτρεξε δυτικά της Εδέμ
εξέπεσε από το πνευματικό του υπερώον,
και από ζώον θεούμενον και λογικόν,
κατέστη απλώς ζώον!
Έπαθε μετανεωτερική
εγκεφαλική μαλάκυνση,
έγιν’ οπαδός μιας προόδου,
που ισοπέδωνε την παράδοση,
στη συβαριτική του νάρκωση,
ζούσε εν πλήρη ευτυχία,
νόημα ζωής του ήταν η αυτοπραγμάτωση
κι η αυτολατρεία.
Διέρρηξε οποιονδήποτε δεσμόν
είχε με το παρελθόν
επέλεξε να ζει βίον αυτιστικόν,
σ’ ένα άχρονο παρόν,
δίχως καμμία μέριμνα για το μέλλον,
δίχως κανένα όραμα,
κατέληξε τυφλός τα τ’ ώτα,
τον τε νουν, τα τ’ όμματα!

…. κι όλοι ζούσαν δίχως την παραμικρή υποψία
ώσπου τελικά η αρρώστια μας έφαγε το πόδι,
τώρα είν’ αργά που ανακάλυψαν την συνομωσία,
τώρα ειν’ αργά,
γιατί βρισκόμαστε στο ξόδι!
Φώναζα, ότι ερχόταν σκοτομήνιος νύχτα
και με έλεγες τρελό,
συνομωσιολόγο και φασίστα!
Τώρα που ‘ρθε για Το Ξόδι
η δικαίωση, η πικρή,
τώρα, το να θρηνείς πάνω απ’ τα μνήματα
δεν ωφελεί!

…και αναρωτιέσαι, γιατί,
στη χώρα που γεννήθηκαν τα υψηλά ιδανικά,
σήμερα όλοι τείνουνε χείρες για δανεικά;
Επειδή απλά, από τη Δελφική Ιδέα
του Σικελιανού και της Πάλμερ,
είχαν οδηγηθεί στην ιδέα
του Cayenne και του Hammer.
Λάτρευαν ξόανα,
ζούσαν σε μια εικονική πραγματικότητα,
γι’ αυτό και σάστισαν τη μέρα που προσγειώθηκαν απότομα,
από την επίπλαστη ευδαιμονία,
μέσα στον όλεθρο,
κι αν δεις, ακόμα δεν εννόησαν,
από πού έλαβαν τον κόλαφο!

Στους σύγχρονους κονκισταδόρες
είχαν εκχωρήσει τα πάντα,
μ’ αντάλλαγμα ένα καθρεφτάκι
και μια γυαλιστερή χάντρα
και ενώ είχαν θαμπωθεί,
μια θράκα από εξωνημένους,
ύφαινε σιωπηρώς και υπογείως
το σάβανο του Γένους!
Ελπίδα φυσικά δε φαινότανε
πουθενά στον ορίζοντα,
αφού με τη νεοταξική παιδεία
που παρείχε το σύστημα,
παρήγοντο μόνο ηττημένα μυαλά
και νέο-γενίτσαροι,
κοινώς άτομα που μισούσανε την ίδια τους την ύπαρξη!
Δεν υπήρχε ένας καθηγητής,
όπως ο Ιωάννης Συκουτρής,
για να διδάξει εκ νέου
τον «ηρωικό τρόπο ζωής».
Δι’ Ελληνισμόν σαλούς είχε ο Τόπος ανάγκη,
όπως εκείνον στην Αγέλαστο Πέτρα,
τον Παναγιώτη Φαρμάκη.
Ο Εκσυγχρονισμός είχε εισαγάγει
μεθόδους σύγχρονες
κι οι Έλληνες έτρωγαν τις σάρκες τους
ως άλλοι Ερυσίχθονες.
Εξοστράκιζαν τις φωνές,
που επεσήμαιναν τον κίνδυνο,
λόγω του ότι διατάρασσαν
τον ύπνο τους τον νήδυμον!

Όταν σπέρνεις ανέμους, θερίζεις θύελλες.
Νεοελληνική κοινωνία έπλασες,
το πεπρωμένο που ήθελες.
Αναφέρει το ρητόν: δώσω υμίν άρχοντας
κατά τας καρδίας υμών,
καταλαβαίνεις λοιπόν,
δεν ευθύνονται μόνο οι άλλοι
για αυτήν την κακοδαιμονία,
θα πρέπει και μέσα στον εαυτό σου
ν’ αναζητήσεις την αιτία!
Δε διδάχτηκες τραγωδία,
και γι’ αυτό μάλλον θα πρέπει να ζήσεις
το σχήμα: ΥΒΡΙΣ, ΑΤΗ, ΝΕΜΕΣΙΣ, ΤΙΣΙΣ!

(στίχοι από το: Ορθοδοξία)

35 Σχόλια to “ΚΡΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ”

  1. Phoenix said

    Reblogged this on tolmima.

  2. Ὠρέεεεεεε,σάν τά χιόνια…
    Ποῦ ἐχάθης,μανδάμ;Τί φκιάνουν τά πουλερικά σου;

  3. momyof6 said

    Σε ευχαριστώ, Φαίη…Μίλησε στην ψυχή μου…

    Μεγάλη μορφή ο όσιος Σιλουανός και μεγάλη παρηγοριά για τον σύγχρονο άνθρωπο. Πολλοί έχουν στραφεί στην Ορθοδοξία χάρη στους λόγους του και στα βιβλία που έχει γράψει ο Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ, που τον έζησε από κοντά,,

    (μια ερώτηση: η αρχική εικόνα είναι όντως το απόλυτο μαύρο;…)

  4. Μέλια said

    Τεράστια η απογοήτευσή σου Φαίη!

    Αλλά όπως έγραψε ο μέγας Βαλαωρίτης «Κι αν εξεράθη το κλαρί, πάντα χλωρή είν’ η ρίζα»!

    • momyof6 said

      «Από το κακό που επικρατεί σήμερα θα βγει μεγάλο καλό. Βλέπω μια ελιά. Το ένα της κλωνάρι έχει ξεραθεί, το άλλο το τρώγει η κάμπια και θα ξεραθή και αυτό. Αλλά πετιέται ένα άλλο βλαστάρι από κάτω που έχει πολύ θυμό (δύναμη) και αναπτύσσεται γρήγορα».
      (γ. Παΐσιος)
      από το βιβλίο:Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου
      †Ιερομονάχου Ισαάκ

      Ελπίδα, αλλά και…αγώνας πολύς!

    • Φαίη said

      Ωραία όλα αυτά αλλά για να συμβούν πρέπει να ξεκινήσουμε από την σωστή αφετηρία.
      Νομίζω πως το παρακάτω βίντεο δίνει το στίγμα.

      Πρέπει να φύγω..

  5. Φαίη said

    Ώρα ημάς εξ ύπνου εγερθήναι.

    Πέμψω υμίν άρχοντας κατά τας καρδίας υμών.

    Αποτελεί μυστήριο πως ο Κολοκοτρώνης, ο ΚαραΙσκάκης ο Κανάρης, ο Μακρυγιάννης και οι μεγάλοι πολεμιστές του Έθνους νικούσαν σε κάθε μάχη. Με την ανθρώπινη λογική αυτό ήταν αδύνατο.
    Τα γόνατα του Μακρυγιάννη είχαν κάνει κάλους από τις μετάνοιες. Είχε γίνει πετσί και κόκκαλο από τις νηστείες.

    «Ο Θεός έδωσε την υπογραφή Του να ελευθερωθεί η Ελλάδα και δεν την παίρνει πίσω».
    Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

    Δεν το έλεγε όμως μόνο. Ο Κολοκοτρώνης βίωνε την πίστη του, ήταν ευλαβής.
    Η ιστορία του Κολοκοτρώνη και του φονιά του αδερφού του.

    Αν θέλουμε να βοηθήσουμε την Πατρίδα μας πρέπει να μοιάσουμε σ’ αυτούς που την ανάστησαν.

    ΓΕΡΩΝ ΝΙΚΩΝ – Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ

  6. Ἀρχάγγελος...Ohne Gnade said

    Τυφλή…ὁδηγός…
    …τυφλῶν.

    • Φαίη said

      Το μαγαζί δε διαθέτει ούτε οδηγούς, ούτε πλήθη.
      Όποιος θέλει να συμμαζέψει το δικό του χωραφάκι με τη βοήθεια του Θεού, καλώς.

      Οι υπόλοιποι ας ψάξουν για γιδοπρόβατα αλλού..

      • Ἀρχάγγελος...Ohne Gnade said

        …Κατά τό…»πνεῦμα» τῆς ἀνάρτησης καί ἡ…»ἀπόκριση».

        Κατά τά λοιπά, καί…»πῶς» νά διαθέτει…πλήθη…

        Γιά ὅποιον βέβαια, κατά τό…»πράττειν καί διδάσκειν» τοῦ Μεγ. Βασιλείου, θέλει νά…συμμαζέψει τό χωραφάκι του μέ…ἔργα, ἐδῶ εἴμαστ’ ἐμεῖς…

        Ἐνεργοποιούμε τίς…»ἄκρες» μας, καί βγάζουμε κατά…»παρέκκλισιν» τῶν «νόμων» καί…βίζες ἀπό τήν…γνωστό «εὐαγές», καί…φυτεύουμε ψυχές, πρόθυμες νά…»περνούν ἀπό τόν Ἄδη» κάθε στιγμή, κάθε λεπτό μέ κάθε…κόστος καί κάθε θυσία, μέ…ΕΡΓΑ καί ὄχι στά λόγια, ὅπου…»ΔΕΙ»…

        Ὡς ἁπλοί καθημερινοί ἄνθρωποι, «διά πυρός καί ὕδατος», ψυχί τε καί σώματι…
        Γιά τήν Πίστη καί τήν Πατρίδα…
        Ὅσους εἰναι…»ΕΤΟΙΜΟΙ» νά…θυσιάσουν κάτι ἀπ’ τή βολή τους γιά τά παραπάνω…»παρωχημένα»…
        …Ἰδού ἡ…»Ρόδος».

        Ἐδῶ δεξιά μου βέβαια, γελάει μέ…συγκατάβαση ὁ Ἀξεπέραστος Στρατηγός μέσα ἀπ’ τὀ…κάδρο του…
        «Τί τούς λές τούς ἀνθρώπους εὐλογημένε»;
        …»Ἄστους στίς…ἀναρτήσεις στους».

        Σἀ νἄχει λίγο…δίκιο…
        …Πάμε…»ψάρεμα».

        (Καλό καλοκαίρι σ’ ὅλους).

      • Φαίη said

        Ομολογώ ότι στο πνευματικό σημείο που βρίσκομαι η προσπάθεια ταπείνωσης μου είναι υπερβολικά δύσκολη, η προσπάθεια, γιατί για να καταφέρω οτιδήποτε μετά από αυτό θα ήταν άθλος.

        Και δεν το λέω για να δικαιολογηθώ. Το λέω επειδή είναι η αλήθεια.
        Μην σκανδαλίζεις λοιπόν και εσύ με την συμπεριφορά σου. Διότι ούτε το

        «Τυφλή…ὁδηγός…
        …τυφλῶν.»

        συνάδει με το πνεύμα του άρθρου

        «Πολεμούσαν το σκοτάδι κάθε μέρα για να φέρουν λιακάδα στη ζωή τους. Οι Άγιοι ταπεινώθηκαν για να δοξαστούν … στερήθηκαν για να αποκτήσουν … παραδόθηκαν για να νικήσουν.»

        και προκαλείς τον άλλον (κακώς κάκιστα που τσιμπάει) για απάντηση.

        Ο Γολγοθάς του καθενός είναι άλλη ιστορία.

        Δεν έχω όρεξη για τσακωμό Μιχαήλ.

        Καλό καλοκαίρι και σε σένα.

      • Ἀρχάγγελος...Ohne Gnade said

        Αὐτό πού ὁμολογεῖς ἐσύ Φαίη, ἰσχύει γιά ὅλους μας…
        …ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ.

        Καί ἡ συγκεκριμμένη ἐπιλογή τῆς ἀνάρτησης είναι ἀπό μόνη της ἄξια σεβασμοῦ, ἔστω καί ὠς ἁπλή…προαίρεση…
        …Ἔστω καί ὡς…προσκλητήριο.

        Καμμιά φορά οἱ…πληγές θέλουνε…ἁλάτι…
        Ὄχι συχνά, ἀλλά «κάπου – κάπου»…χρειάζεται…
        Γιά νά νοιώσουμε στό πετσί μας τήν ἀπόσταση ἀνάμεσα στά λόγια καί τά ΕΡΓΑ, γενικά μιλῶντας…
        Τίς πιό πολλές φορές ὅμως θέλουνε…λάδι καί κρασί…
        …Τίς πιό πολλές.

        Είναι πολλές, ἄν τίς μαζέψει κανείς, οἱ…σπάνιες φορές, τίς νύχτες πού…ἀνυποψίαστοι ἀναπαύεστε ἀπό τόν κάματο καί τά προβλήματα τῆς μέρας, πού μπορεῖ νά…σύρω, μέ τό «στανιό» πές, τά βήματά μου μέχρι τήν…Ἁγια Πρόθεση γιά νά μνημονεύσω τά ὀνοματα ὅλων σας, καί ἐδῶ μέσα, μεταξύ ἄλλων…

        Ἐγώ σέ…»βρίζω», μά σέ τιμῶ ὅσο κανείς…μέσα μου…
        Ὅπως καί ὅλους σας, καί ἐδῶ μέσα καί «ἀλλοῦ»…
        …Ἄσε «τί»…ἐπιβάλλεται νά «λἐω».

        Βολτάρησα κάνα εἰκοσαήμερο στά νησιά μας…
        Κρήτη, Πόρο, Θάσο καί λίγο…»παραπέρα»…
        Πέρασα καί κάτω ἀπ’ τὀ…»παραθύρι» σου…
        Καί θύμισα σέ…φίλους καί…δικούς Ο,ΤΙ ἀκριβῶς λές παραπάνω:
        …»Αν θέλουμε να βοηθήσουμε την Πατρίδα μας πρέπει να μοιάσουμε σ’ αυτούς που την ανάστησαν».

        Θέλει ὅμως ἀπόφαση γιά Ἀγώνα καί…θυσία…
        Ἀρετή καί Τόλμη, τό λένε κάποιοι…
        Τό δεύτερο…τόχουμε καί κάνουμε καί…ἐξαγωγές…
        Τό πρώτο…
        …»Καταζητεῖται»…still.

        Νά ζήσετε:

      • Φαίη said

        Το μεγαλύτερο όπλο μας αυτήν την εποχή (τα υπόλοιπα ακολουθούν)
        είναι η ΠΡΟΣΕΥΧΗ.

        Μου πήρε καιρό να το καταλάβω αλλά το κατάλαβα.

      • Φαίη said

        Ήμουν προβληματισμένη για το αν πρέπει να το πω ή όχι.
        Δεν υπάρχει όμως άλλος τρόπος να σου πω ότι με έχεις προβληματίσει και στενοχωρήσει (και όχι αποκλειστικά σε θέματα που αφορούν εμένα).

        Θα σε βάλω όμως στις προσευχές μου.. όταν θυμάμαι να τις κάνω.

  7. υποκειμενικός σχολιαστής (p.o) said

    Μου έδωσε πολλά μαθήματα αυτή η ανάρτηση, υπήρξε εξαιρετικά (ελπίζω και σε συνέχεια και συνέπεια) διδακτική.

    Μας έλειψες Φαίη, αλλά όπως φαίνεται άξιζε τον κόπο γιατί κόμισες πολύ ουσιαστικές πληροφορίες.

    • Φαίη said

      Θα λείπω γενικώς Personal Opinion, μέχρι να οργανώσω τον χρόνο μου.

      Είμαστε πολύ προβλέψιμοι στην συμπεριφορά μας αλλά και ο διάβολος πολύ βλάκας που χρησιμοποιεί τις ίδιες μεθόδους, αρκεί κάποιος να δει τα πράγματα με καθαρά μάτια.
      Λέει ο Γέρων Νίκων, αν θες να βοηθήσεις τους άλλους και την Πατρίδα ξεκίνα πρώτα από τον εαυτόν σου. Κάτι παρόμοιο είχε πει και ο Άγιος Παίσιος. Να ξεκαθαρίσει το μυαλό για να καταλάβεις ποιος είναι ο εχθρός και ποιος δεν είναι. Εμείς δεν το κάνουμε. Έχουμε πέσει με τα μούτρα στην επανάληψη εμφυλιοπολεμικών συμπεριφορών (και η γκάμα αυτών των συμπεριφορών είναι τεράστια). Είμαστε χωρισμένοι ο καθένας στα τσανάκια του γιατί τόσο χωράει το μυαλό μας. Αναπαράγουμε τα ίδια και τα ίδια σαν κουρδισμένα παπαγαλάκια… το στανιό μας μέσα.. Και όλοι νομίζουμε ότι είμαστε με τη σωστή πλευρά.

      Το βασικό μας λάθος είναι ότι θέλουμε να αλλάξουμε τους άλλους (αντί να αλλάξουμε τους εαυτούς μας, αυτό που είχε πει και ο Χριστόδουλος). Γινόμαστε δηλαδή εργαλεία κάποιων άλλων. Αν έχεις όμως κάνει πρώτα το ξεκαθάρισμα μέσα σου, αποφασίζεις εσύ πως θα πορευτείς. Εμείς δεν το κάνουμε όμως. Απλά παίρνουμε εντολές..
      Λέει μια ιστορία στο βίντεο όταν ένας μοναχός περιέγραφε που ήταν νέος και πολεμούσε τους αριστερούς. Πέρασε ένα βρετανικό αεροπλάνο το βράδυ και τους πέταξε όπλα. Έκαναν λοιπόν έφοδο στην απέναντι πλευρά και έπιασαν και σκότωσαν πολλούς. Είδαν όμως ότι και εκείνοι είχαν τα ίδια όπλα και τους ρώτησαν που τα βρήκαν. Μας τα έριξαν οι Βρετανοί είπαν.

      Αυτοί είμαστε λοιπόν. Δεν καταλαβαίνουμε ποιος είναι ο εχθρός και σκοτωνόμαστε μεταξύ μας. Ο διάβολος λέει ο Γέρων Νίκων, έρχεται σα φίλος..

      Ευχαριστώ..

      • υποκειμενικός σχολιαστής (p.o) said

        Να είσαι καλά Φαίη, θα προσπαθήσω και εγώ να σταματήσω τον πολλές φορές υπερφίαλο σχολιασμό μου 😀 και να προσεύχομαι πιο πολύ και να προσπαθώ να είμαι πιο νηφάλιος και ψύχραιμος.

        Έχω δει τα βίντεο του παππούλη παλιότερα (θα μου πεις, κράτησες τίποτα;) και χάρηκα που τα ανάρτησες.

        Όντως είναι διδακτικά.

        Ευχαριστώ επίσης

      • Φαίη said

        Αυτά τα λέω για όλους μας Personal Opinion και δεν το περιέγραψα και πολύ σωστά. Λείπουν σημαντικές σκέψεις που καλύπτουν τα κενά.
        Ο Γέρων λέει κάπου ότι ο διάβολος χρησιμοποιεί τους ανθρώπους να πράξουν το έργο του. Εμείς πέφτουμε στην παγίδα να επιτεθούμε πρώτα σε αυτούς ενώ θα πρέπει πρωταρχικά να πολεμήσουμε αυτόν που τους βάζει.

        Φαντάσου να το κάναμε όλοι μας αυτό.

        Εγώ το βίντεο σήμερα το βρήκα κατά τύχη και είδα ότι σε πολλά ταιριάζει γάντι με το άρθρο.

        Εμένα μου αρέσει να σε διαβάζω και μου αρέσει ο ενθουσιασμός σου.

        Να είσαι πάντα καλά.

      • υποκειμενικός σχολιαστής (p.o) said

        Ναι Φαίη μου κατάλαβα τι λες, όλα καλά 🙂

  8. Φαίη ,
    μᾶς μίλησες μέσα ἀπὸ την καρδιά σου δυνατά και καθαρά.
    Τα ζητήματα που θίγεις εἶναι σοβαρά ,ἀφοροῦν τήν ἐσωτερική ,ἠθική συγκρότηση τοῦ ἀτόμου,
    ἀλλά κατά βάσιν δέν συζητοῦνται μέσω πληκτρολογίου(οὔτε καί χρειάζεται).
    Με ἀφορμή ὅσα κατέθεσες κάποιες σκέψεις δικές μου.

    Στή μάχη αὐτή μέ τίς ἀδυναμίες μας τίς ὁποῖες ἐκμεταλλεύεται μέ μαεστρία ὁ διάβολος, ὁ καθένας εἶναι μόνος του.
    Πάντα ὀ θά`ρθει σάν φίλος μέ προσφορές πού κάνουν τη ζωή μας πιό …εὔκολη,χωρίς ἕννοιες.

    Καθένας ἀπὸ μᾶς ὡς νέος Ἡρακλῆς ἔχει νά διαλέξει ἤ τό δύσκολο δρόμο τῆς Ἀρετῆς
    τῶν ἐκουσίων στερήσεων καί τοῦ Ἀγῶνος, ἤ τόν χωρίς στεναχώριες καί δυσκολίες τής Κακίας μέ τα θέλγητρά της.
    Γιατί πραγματικά ἔχει πολλές χάρες σέ αὐτή τή ζωή το μονοπάτι αύτό τῆς Κακίας.Ὅλοι τό ζηλέψαμε και τά ζηλεύουμε καμιά φορά ὅταν βρεθοῦμε ἀποδυναμωμένοι και τσακισμένοι στή ζωή.Καί τότε χρειαζόμαστε τό μήνυμα ἀπὸ τόν τίτλο σου..
    ΤΟ ΝΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΑΔΗ, αὐτό μᾶς κάνει να μετρήσουμε διαφορετικά τί ἈΞΊΖΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΟΧΙ τί εἶναι ὑπέρ μας τί κρατάει ἀλώβητη ΨΥΧΗ μας.

    Ὁ Ἕλληνας ἔχει ΦΙΛΟΤΙΜΟ μέσα του, ἀκόμη και ὁ λεγόμενος τῦπος Ἑλληνάρας, «χαμένο πρόβατο» εἶναι , χωρίς παιδεία ὀλιγόπιστος, καί σήμερα ἐξαθλιωμένος και οἰκονομικά.Βέβαια αὐτή ἠ δυσκολία μπορεῖ νά λειτουργήσει θετικά ,
    τό ξέρουν οἰ δαίμονες μας καί για αὐτό καί κείμενα σάν τό δικό σου εἶναι λιβάνι που τούς τρελλαίνει.

    Καί καλοῦ κακοῦ ἐπειδή φοβοῦνται τήν ἀφύπνιση μας ἠθική ,πνευματική ,
    για τοῦτο βιάζονται και θέλουν ΤΗΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΜΑΣ ,
    τήν ἀπεργάζονται χρόνια νά πάψουμε να γεννιόμαστε Ἕλληνες.
    Ἔχει καλό dna αὐτός ὁ λαὸς , μπορεῖ νά δέχθηκε πολλές ἐπιθέσεις ἐκφυλισμοῦ
    ἀλλά κάπου με τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ θά τό γυρίσει τό παιχνίδι.
    Καί μᾶς ἀγαπάει ὁ Θεός , εἶναι καί οΙ προσευχές τῶν εὐσεβῶν βέβαια που κρατᾶνε ἄμυνα γιά μᾶς τοῦς ράθυμους και ἀμελεῖς.Σάν την ἐθνική νά παίζει με 10 παῖχτες εἴμαστε. 🙂
    Καί θα τό γυρίσει παγκόσμια τό παιχνίδι γιατί ἡ ΕΛΛΑΔΑ πάντα ἦτανε φᾶρος λαμπρός τῆς ἀνθρωπότητας ἕναντι τοῦ σκότους και τῆς βαρβαρότητας.Φρόνημα βέβαια ὑψηλό πρέπει να ἔχουμε κατά τήν γνώμη μου ,ὄχι σέ βᾶρος του διπλανοῦ , ὄχι ἐγωϊστικά ὑπερφίαλα ἀλλά ὡς πρός τήν ἀποφασιστικότητα καί τό πᾶθος νά ἀγωνισοῦμε γιά τις ἀξίες καί τα ἰδανικά.
    Ὅλα ὅσα γράφεις για ταπείνωση καθώς καί τά λόγια του γέροντα στό βίντεο συμβάλλουν στο νά ξυπνήσει αύτό τό Φιλότιμο καί ἡ Ἀρετή του Ἕλληνα.

    Προσευχή και Πίστη καί μια καλή λέξη γιά τόν διπλανό μας.
    Καιρός να μποῦμε ὅλοι στό μάτς και να κερδίσουμε μέ ἀνατροπή!
    Καί τῶ Θεῶ Δόξα.
    Καλό ἀπόγευμα ΑΒΕΡΩΦ.

    • Φαίη said

      Αγαπητέ Πελασγέ συμφωνώ αλλά φοβάμαι ότι σε προσωπικό επίπεδο όλα αυτά τα ωραία που λες μεταφράζονται λίγο πιο διαφορετικά για τον καθένα μας.
      Πολλές φορές μάλιστα ο διάβολος εξαπατά και εμφανίζεται ως τιμητής του καλού. Όλα αυτά δηλαδή που αναφέρεις μπορούν κάλλιστα να γίνουν μία ψευδεπίγραφη ηθική για κάποιον αν τα έχει κανονίσει κάπως μέσα του.
      Για να σου δώσω ένα αληθινό παράδειγμα, γνωρίζω έναν άνθρωπο που είναι η επιτομή της αυτοθυσίας και όμως όταν του μιλήσεις βλέπεις ότι από κάτω θρέφεται ένας απίστευτος εγωϊσμός. Απίστευτο και όμως αληθινό. Ο ρόλος του ανθρώπου δηλαδή που πράττει την καλή πράξη, η οποία μάλιστα επιδοκιμάζεται και από την κοινωνία, λειτουργεί ως ανάχωμα για κάτι άλλο που κρύβεται πίσω.
      Άθελά μας αγαπητέ Πελασγέ, μπορούμε να διαπράξουμε πολύ άσχημα πράγματα μία δεδομένη στιγμή και το κακό να γίνει, μία στιγμή αδυναμίας και έλλειψης προσοχής.

      Πιστεύω ότι η προσευχή μπορεί να μας πάει εκείνο το βήμα παραπέρα, να μας ανοίξει το δρόμο από το σημείο και μετά που δεν μπορούμε να δούμε καθαρά.

      Να είσαι καλά.

    • Ἀγαπητή μου Φαίη καλησπέρα,

      λές «αλλά φοβάμαι ότι σε προσωπικό επίπεδο όλα αυτά τα ωραία
      που λες μεταφράζονται λίγο πιο διαφορετικά για τον καθένα μας.»

      Ἐγώ δέν φοβᾶμαι,εἶμαι σίγουρος πῶς ὅλα «τά ὡραῖα» ὁ κάθε ἕνας ἀπό μᾶς τα κατανοεῖ διαφορετικά.
      Γιατί ὅσο ἀδέρφια ἔναντι τοῦ Θεοῦ εἴμαστε οἱ ἄνθρωποι,
      εἴμαστε διαφορετικοί καί μοναδικοί ὡς πρόσωπα μεταξύ μας.
      Αὐτή τή διαφορετικότητα μᾶς τήν ἔδωσε ὡς ΑΣΚΗΣΗ γιά τήν ἀρετή ὁ Καλός Δημιουργός.

      Και ἄλλες φορές φτάνουμε σέ πύργους τῆς Βαβέλ με ἀποτέλεσμα τό χᾶος
      καί ἄλλες καταφέρνουμε να μποῦμε στή θέση τοῦ ἄλλου, νά κατά-νοήσουμε
      τίς ἀπόψεις του, να κάνουμε μία συμφωνία , ἕναν συμβισμό καί μιά συνεργασία ,
      που βολεύει και συμφέρει όλους.Καί μᾶς εὐλογεῖ ὁ Θεός τότε.
      Ἀλλιῶς ὁδηγούμαστε ἀρχικά στήν διακοπή τῆς ὅποιας έπικοινωνίας , στή σύγκρουση τόν πόλεμο , που εἶναι ἡ κατᾶρα τοῦ Θεοῦ ὅταν χάνουμε τό παιχνίδι τῆς συνεργασίας και ἐπικοινωνίας.

      [ Ὑπάρχει καί ὁ ἐσωτερικός πόλεμος στό ..χωραφάκι μέσα μας …ἐκεί να δεῖς … τι πόλεμος γίνεται …
      γιατι ἄν δέν ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ τόν ἐαύτό μας, ἄν δέν ἀκοῦμε τή φωνή τη συνειδήσεως μας καί τήν ψυχή μας που ἔχει μέσα της τή Θεία Πνοή , δέν θα κατανοήσουμε οὔτε τόν ἴδιο μας τό εαυτό,δέν θα τόν γνωρίσουμε ἐπαρκῶς.
      Πρέπει ὡς ἄσκηση νά βάζουμε τόν εαυτό μας στή θέση τοῦ ἁρματηλάτη Ἡνιόχου, τοῦ ἅρματος τῆς ψυχῆς μας.
      Σε άύτόν τόν ἐσωτερικό άγῶνα -ἄσκηση ἄλλες φορές θα καταλήξουμε στόν ἐγωισμό καί τήν ἔπαρση καί ἄλλες θά ἀσχολούμαστε μέ του ἄλλους μέσω αὐτοῦ ποὺ πολύ εὔστοχα ἐπισημαίνεις ὡς «επιτομή της αυτοθυσίας» .Παθολογικό καί αὐτό γιατι εἰναι πέραν ἀπὸ τό ΜΕΤΡΟ καί ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ σέ ὅλα.Ἡ ὑπερβολή καί ἐμμονή πέραν τῆς λογικῆς σὲ κάθε τι εἶναι δαιμονική. Ὁ στόχος μας εἶναι να ὀδηγήσουμε τό ἅρμα τῆς ψυχῆς μας στό Θεῖο.]

      Καί ὅλα τα παραπάνω κατά τήν ταπεινή μου φιλοφοσία ζωῆς εἶναι ἀπὸ τό Θεό ἔτσι,
      γιατί μᾶς θέλει να κουραζόμαστε να κατανοήσουμε τόν ὁ ἀπέναντι μας ἀλλά καί τόν ἴδιο μας τόν εαυτό.
      Που δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη νίκη ἀπὸ τό να γνωρίσουμε τόν εαυτό μας.
      Οἱ περισσότεροι δέν θα τα καταφέρουμε σέ αύτήν τη ζωή.
      Ἀλλά και αὐτό τό ἔχει προβλέψει Ἐκεῖνος.
      Μᾶς ἔδωσε τήν προσευχή για παρηγοριά καί φώτιση ὅταν τό μυαλό κολλάει.
      Σκεφθεῖτε για παράδειγμα πόσο εὔκολα μποροῦμε να ἐπικοινωνήσουμε μὲ ἕναν θυμώδη ἤ ἕναν ὑποκριτή
      ἤ ἕναν πορωμένο ἄνθρωπο ἤ ἕναν ἀνόητο. Βάσανο μεγᾶλο , εἰδικά ἄν εἶναι καί δικός μας ἄνθρωπος,με τήν προσευχή καμιά φορά κάτι ἀλλάζει μέ τή Χάρη Του.

      Δέ μᾶς τό ἔδωσε εὔκολο λοιπόν στούς ἀνθρώπους τό κομμάρι τῆς ἐπικοινωνίας,
      δέν ὑπάρχει ὁμοθυμία εὔκολα μεταξύ μας (εἰδικά στούς Ἕλληνες)
      για αὐτό ἄλλωστε ἐπέλεξε νά μᾶς φτιάξει σέ φυλές ἄλλες και με γλῶσσες ἄλλες.
      Διαφορετικά θά εἴμασταν ὅλοι γατάκια και σκυλάκια που θα συννενούμασταν ἀπταίστως με μιάου -μιάου και γάβ-γάβ
      σέ ὅλα τα μήκη καί τα πλάτη τῆς γῆς καί τοῦ Σύμπαντος.Μᾶς ἔπλασε ὅμως ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, μᾶς χάρισε τό αὐτεξούσιο ,μᾶς ἔπλασε ἐλεύθερους ἀκόμη καί για να Τόν ἀπορρίψουμε ἤ ὄχι .
      Οἱ ἄνθρωποι χάρη στό Ἅγιο Πνεύμα ἔχουμε ΝΟΥ, ΑΠΟΨΗ,ΓΝΩΜΗ, ΚΡΙΣΗ.

      ΛΕΙΠΕΙ Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ,ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΑ.

      Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΣΤΕΦΑΝΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ.
      Αλλά αὐτή εἶναι ἡ ἄσκησή μας σέ αὐτή τή ζωή.Ἡ Απόκτηση τῆς Αρετῆς , τό ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ ΑΓΑΘΟΝ.

      Λές παρακάτω «Άθελά μας αγαπητέ Πελασγέ, μπορούμε να διαπράξουμε πολύ άσχημα πράγματα μία δεδομένη στιγμή και το κακό να γίνει, μία στιγμή αδυναμίας και έλλειψης προσοχής. »

      Στόν ἀγώνα αύτόν θά φᾶμε καί γκόλ!Τό θέμα εἶναι να προ-κριθοῦμε.
      Μά ναί , οὐδείς ἀναμάρτητος, ἔχει προβλεφθεῖ.Εἰλικρινής,συνειδητή καί μέ δάκρυα ἐκ βαθέων ἐξομολόγηση.

      Ἐπομένως καί κρίσιμη εἶναι ἡ ἐπικοινωνία μεταξύ μας καί ΑΣΚΗΣΗ σταλμένη ἀπὸ τό Θεό κατα την γνώμη μου πάντα.
      Ἐνίοτε ὑπάρχει σύγχιση, κακοπιστία ἐγωισμός ὅλα αὐτά τά χωμάτινα , ἀναμενόμενα κουσούρια μας.
      ( ἀναρωτιέμαι ὧρες ὧρες ἄν τελικά τό ἴντερνετ και ὅλα τα τεχνικά μέσα συμβάλλουν στήν οὐσιαστικότερη ἐπικοινωνία μας ἤ τελικά εἶανι μάι παγῖδα …)

      Ὁποδήποτε ὅμως και συμφωνῶ με τόν ἐπίλογό σου
      σέ περιπτώσεις πού για τό ὅποιο λόγο
      δέν ἐπι-κοινωνοῦμε μέ τούς γύρω μας (ἄρα καί δέν τούς κατα-νοοῦμε)
      ἡ προσευχή μπορεῖ να μᾶς δώσει
      πρῶτον παρηγοριά στήν ψυχή
      και δεύτερον νά μᾶς ἀνοίξει δρόμους
      στό μυαλό μας γιά το παραπέρα βῆμα που λές.

      Ώχ! Σεντόνι βγῆκε και με 40 βαθμούς σήμερα ….ά π..πα ζόρικα τα πράγματα ..
      και γώ που τό εἶδα…ἀπόρησα ..ποιός … κάθεται και γράφει με αὐτή τη ζέστη!
      Φαίη καί να μη το διαβάσεις δίκιο θά ἔχεις 🙂

  9. Ἀπὰνω τους ἀδέρφια.
    (Ἀπὸ τά πλέον «ἐπικαιροποιημένα» ἐμβατήρια. )

    Μαύρ’ είν’ η νύκτα στα βουνά,
    στους βράχους πέφτει χιόνι.
    Μες στ’ άγρια, στα σκοτεινά,
    στες τραχιές πέτρες, στα στενά,
    ο κλέφτης ξεσπαθώνει.

    Στο δεξί χέρι το γυμνόβαστά αστροπελέκι.
    Παλάτι έχει το βουνό
    και σκέπασμα τον ουρανό,
    κ’ ελπίδα το τουφέκι.

    Φεύγουν οι τύραννοι χλωμοί
    το μαύρο του μαχαίρι·
    μ’ ιδρώτα βρέχει το ψωμί,
    ξέρει να ζήσει με τιμή,
    και να πεθάνει ξέρει.

    Τον κόσμ’ ο δόλος διοικεί
    κι η άδικ’ ειμαρμένη.
    Τα πλούτη έχουν οι κακοί,
    κι εδώ στους βράχους κατοικεί
    η αρετή κρυμμένη.

  10. Μπραβο Φαιη,,,
    καραμελιτσα δεν θέλω για το άρθρο,,,με κέρασες ψυχή,,

  11. Επι των τυπων των ήλων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s