ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στο Το Brexit ως βρετανική στρατηγ…
    Ισλάμ, Ιουδαϊσμός, Ι… στο Ὑπόδειγμα ἐπιστολῆς γονέα γιά…
    Kωνσταντίνος Ιωάν. Π… στο Πολιτικοί: Η κατάρα τού τ…
    Αργυρώ στο Γέροντας Σάββας Λαυριώτης προς…
    Φαίη στο Η αλήθεια είναι αλήθεια από όπ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

… Γιὰ νὰ διαλύσει τὰ νέφη τῶν θλίψεων

Posted by Φαίη στο Νοέμβριος 4, 2012

αναδημοσίευση από το Γέροντας Πορφύριος

απόσπασμα από το “Γέρων Πορφύριος. Ὁ πνευματικὸς πατέρας καὶ παιδαγωγός”, σελ. 264-268

του Γεωργίου Κρουσταλάκη

.

Ἡ κυρία Ἀ.Σ., πνευματικὸ παιδὶ τοῦ ὁσίου Γέροντος Πορφυρίου, ἀφηγεῖται ἕνα θαυμαστὸ γεγονός, ποὺ μᾶς ἀποκαλύπτει τὴν δυνατὴ πίστη ἀλλὰ καὶ τὴν εὐαισθησία τοῦ ὁσίου Γέροντος καὶ μᾶς ταξιδεύει σὲ ὀνειρικοὺς κόσμους τοῦ ἐπέκεινα, ὅπου αἴρεται ἡ νομοτελειακὴ τάξη τοῦ φυσικοῦ κόσμου καὶ ἡ παραδοξότητα τῶν φαινομένων προκαλεῖ τὸν ὀρθὸ λόγο:

«Τὸ φθινόπωρο τοῦ 1986 εἶχα ξεκινήσει μὲ τὴν εὐλογία καὶ καθοδήγηση τοῦ πατρὸς Πορφυρίου ἔργο προνοίας. Ἐπισκεπτόμουν ἄπορες οἰκογένειες, κυρίως πολυτέκνων, μὲ οἰκονομικὰ προβλήματα, ἄλλες οἰκογένειες μὲ χρόνια προβλήματα ὑγείας καὶ ἰδιαιτέρως μὲ προβλήματα συναισθηματικῆς καὶ ψυχολογικῆς φύσεως. Τὸ βασικὸ ἔργο μου ἦταν ἡ λειτουργία ἀντιμετώπισης τῶν προαναφερθέντων προβλημάτων, ἀλλὰ καὶ ἡ συμβουλευτικὴ καὶ ψυχολογικὴ ὑποστήριξη τῶν πασχόντων. Τὸ προνοιακὸ αὐτὸ ἔργο συνέχισα καὶ μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ Ἁγίου Γέροντος μέχρι σήμερα.

Ἕνα χειμωνιάτικο ἀπόγευμα τοῦ 1986 βρισκόμουν στὸ κελλὶ τοῦ πατρὸς Πορφυρίου στὸ Μήλεσι. Ὁ οὐρανὸς ἦταν συννεφιασμένος. Βαριὰ καταχνιὰ παντοῦ καὶ ψιλόβροχο. Καθόμουν μπροστὰ στὸ κρεβάτι τοῦ Γέροντα καὶ μιλούσαμε γιὰ τὸ ἔργο ποὺ εἶχα ἀναλάβει, ἀκούγοντας τὶς συμβουλές του. Φαίνεται πὼς ὁ Παππούλης μᾶς προετοίμαζε γιὰ δυσκολότερες μέρες.

Ἐνῶ μιλούσαμε, ξαφνικὰ μὲ διακόπτει:

– Νά, μοῦ λέει, αὐτὴ τὴ στιγμὴ μᾶς παίρνει ἀπὸ τὴ Λάρισα τηλέφωνο μιὰ κυρία.

Πράγματι, ἐκείνη τὴν ὥρα χτύπησε τὸ τηλέφωνο. Σηκώνω τὸ ἀκουστικὸ καὶ τὸ δίνω στὸν Γέροντα.

– Γέροντα, τὴν εὐχή σου.

– Εὔχομαι, παιδί μου, ἀπαντᾶ ἐκεῖνος.

– Γέροντα, ἔχω τὴν κόρη μου στὸ Λονδίνο. Σπουδάζει στὸ Πανεπιστήμιο. Ζεῖ μόνη της. Μὲ παίρνει συνεχῶς τηλέφωνο καὶ μοῦ λέει ὅτι νιώθει μοναξιὰ κι ἀπογοήτευση. Εἶναι κουρασμένη συνεχῶς καὶ θλιμμένη. Ἀλλὰ κι ὁ οὐρανὸς τῆς πλακώνει τὴν ψυχή. Ὁ λονδρέζικος οὐρανὸς εἶναι πάντοτε μουντός, συννεφιασμένος καὶ βρέχει. Φοβᾶμαι, Γέροντα, ὅτι ἡ κόρη μου ὁδηγεῖται στὴν κατάθλιψη.

– Εὔχομαι, εὔχομαι, εὔχομαι, παιδί μου… ἀπήντησε ὁ Γέροντας καὶ ἔκλεισε τὸ τηλέφωνο.

Σὲ λίγο, πολὺ συγκινημένος ὁ Παππούλης λέει:

– Νά! Τῆς ἔστειλε παρέα ὁ Θεός, τῆς ἔστειλε παρέα στὸ Λονδίνο. Ὁ καλὸς Θεὸς μᾶς ἄκουσε κι ἔστειλε στὴν κοπέλα συντροφιὰ ἕνα πουλάκι. Δόξα τῷ Θεῷ, τῆς ἔστειλε ἕνα ὡραῖο πουλάκι, πάρα πολὺ ὄμορφο. Δὲν εἶναι συνηθισμένο πουλί, εἶναι ἕνα ξεχωριστὸ πουλί. Δὲν εἶναι αὐτὸ τυχαῖο γεγονός.Τὸ πουλάκι αὐτὸ θὰ εἶναι ὁ φίλος της. Θὰ κάνουν παρέα, θὰ τὴν βοηθήσει νὰ τελειώσει τὶς σπουδές της.

Σὲ λίγο, τὴν ὥρα ποὺ μιλάει ἀκόμη ὁ Γέροντας, χτυπάει τὸ τηλέφωνο. Τὸ σηκώνω ἐγὼ καὶ τοῦ τὸ δίνω. Εἶναι ἡ κυρία πάλι ἀπὸ τὴ Λάρισα.

– Γέροντα, μὲ πῆρε πρὸ ὀλίγου πάλι στὸ τηλέφωνο ἡ κόρη μου ἀπὸ τὸ Λονδίνο καὶ μοῦ εἶπε χαρούμενη πὼς στὸ παράθυρό της εἶναι ἕνα πουλάκι καὶ τῆς χτυπάει τὸ τζάμι!

– Νὰ τῆς πεῖς νὰ τοῦ ἀνοίξει τὸ παράθυρο καὶ νὰ τὸ βάλει μέσα. Αὐτὸ τὸ πουλάκι θὰ εἶναι στὸ ἑξῆς ἡ ἀχώριστη συντροφιά της. Εἶναι ἕνα ξεχωριστὸ πουλάκι, πολὺ ὄμορφο καὶ φωτεινό… Τῆς τὸ ἔστειλε ὁ Θεὸς νὰ διαλύσει τὰ νέφη τῶν θλίψεων καὶ νὰ φωτίσει τὰ σκοτάδια τῆς μοναξιᾶς. Θὰ ζήσουν εἰς τὸ ἑξῆς μαζί… Νὰ προσεύχεσθε μὲ θέρμη στὸ Θεό. Σᾶς ἀγαπάει πολύ!

Καὶ ὁ ὅσιος Γέροντας συνέχισε μὲ πρακτικές συμβουλές:

– Τὶς πρωινὲς ὥρες, νὰ πεῖς στὴν κορούλα σου, νὰ ἀερίζει τὸ δωμάτιο. Νὰ ἀνοίγει τὰ παράθυρα νὰ βγαίνει λίγο ἔξω τὸ πουλάκι, νὰ πετᾶ στὸν οὐρανό. Ἔπειτα ἐκεῖνο θὰ ἐπιστρέφει μόνο του στὴν ὥρα του. Νὰ προσέχει τί θὰ τὸ ταΐζει. Νὰ μάθει νὰ τοῦ μιλάει, νὰ ἀκούει τὸ κελάηδημά του, νὰ τὸ χαϊδεύει. Ὅταν θὰ φεύγει γιὰ τὰ μαθήματά της στὸ Πανεπιστήμιο, αὐτὸ θὰ τῆς «προσέχει» τὸ σπίτι. Ὅταν θὰ γυρίζει, θὰ εἶναι ἡ καλύτερή της συντροφιά. Ἔτσι θὰ ζήσουν μαζὶ μὲχρι νὰ πάρει τὸ πτυχίο της.
Ὅλη τὴν ὥρα ποὺ μιλοῦσε, ὁ ὅσιος Γέροντας ἔλαμπε. Βρισκόταν σὲ ἕναν ἄλλο κόσμο, μέσα σὲ ἕνα ἄπλετο φῶς. Ἔβλεπε καὶ ζοῦσε καταστάσεις ποὺ μόνο αὐτὸς ἦταν δυνατὸ νὰ περιγράψει. Μετεῖχε σὲ μιὰ ὑπερκόσμια πνευματικὴ πανδαισία.

Ὁ Ἅγιος εὐχήθηκε καὶ ὁ Θεὸς ἔδωσε τὴ λύση: πρόληψη καὶ θεραπεία διὰ τῆς ἐπενέργειας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ συμβάν, ἀλλὰ καὶ ὁ συμβολισμός του, ὅπως ἐπίσης καὶ ὁ συμβουλευτικὸς λόγος τοῦ Γέροντος, ποὺ ἀκολούθησε, αἰσθάνθηκα ἐκείνη τὴν ὥρα πὼς λειτούργησαν καὶ γιὰ μένα προσωπικὰ ὡς ὑποστηρικτικὸ καὶ παιδευτικὸ μήνυμα. Μὲ βοήθησαν νὰ συλλάβω στὶς πραγματικές του διαστάσεις τὸ «θαῦμα» τῆς συμβουλευτικῆς λειτουργίας. Φωτίστηκε ὁ νοῦς καὶ ἡ ψυχή μου καὶ δόθηκε ἀπάντηση σὲ καίρια ἐρωτήματα ποὺ μὲ ἀπασχολοῦσαν ἐκεῖνο τὸν καιρὸ σχετκὰ μὲ τὸ συμβουλευτικὸ ἔργο ποὺ πρόσφατα μοῦ εἶχε ἀνατεθεῖ:

Κατάλαβα κυρίως πὼς μοναχικοὺς ἀνθρώπους καὶ πρόσωπα βυθισμένα στὸ τέλμα τῆς θλίψης καὶ τῆς ὀδύνης δὲν μπορεῖς νὰ συναντήσεις, παρὰ μόνο ἀκολουθώντας τὸ δρόμο τὸ λιγότερο ταξιδεμένο, τῆς πίστης στὸν Θεὸ καὶ τῆς ἀγάπης.

.
Σελίδα Πηγής

Advertisements

30 Σχόλια to “… Γιὰ νὰ διαλύσει τὰ νέφη τῶν θλίψεων”

  1. Πετροβούβαλος said

    Γνωρίζω ένα πνευματκοπαίδι του! Δεν φαντάζεστε για τί άνθρωπο μιλάμε αδέρφια!

  2. Φαίη said

    Τα λόγια περιττεύουν.
    Αγάπη, Γαλήνη.

  3. ΜΑΡΙΑ said

    Πάντα ὑπῆρχαν καί πάντα θά ὑπάρχουν, εὐλογημένοι καί φωτισμένοι γέροντες….δέν μᾶς ξεχνᾶ ὁ Θεός,ἐμεῖς Τόν ξεχνᾶμε.

  4. Μιχαήλ said

    Οἱ Πνευματικοί Νόμοι γιά νά «δουλέψουν», προϋποτίθεται Ὑπακοή, πάει νά πεῖ Ἐκκοπή θελήματος.

    Χτύπημα τοῦ Κακοῦ στή ρίζα του δηλαδή, στόν ἐγωϊσμό καί τήν περηφάνεια.

    ΥΠΑΚΟΗ, ἡ ἐπιστήμη τῶν ἐπιστημῶν.

    • ΒΡΑΧΟΣ said

      Όχι υπακοή, Μιχαήλ.
      Κατανόηση και ελεύθερη επιλογή.
      Χωρίς εγωϊσμούς και περηφάνειες.
      Ανόρθωση Ανθρώπου, πάνω από τις αδυναμίες του.
      Υπέρβαση.

      • Μιχαήλ said

        Λανθάνεσαι.
        Κατανοῶ ὅμως γιατί πρόκειται γιά ἄγνωστο πεδίο.

        Τό ξαναγράφω καί ὄχι γιά νά ὑπερθεματίσω δική μου ἄποψη, μά γιά νά τονίσω τήν ΑΞΙΑ της.

        ΥΠΑΚΟΗ, τό θεμέλιο, τό ἐπιστέγασμα καί τό…»Μυστικό» πού κράτησε ἀκλόνητο τό οἰκοδόμημα τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Πνευματικότητας.

        ὁ…Βράχος. 😉

        Υ.Γ. Θέλει διάβασμα, ψάξιμο καί κυρίως…δοκιμή στήν δοκιμασία.
        Θέλει κότσια.

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Πιθανόν.

        Υπακούς κάτι που πιστεύεις, αγαπάς και επέλεξες να πιστεύεις και ν΄αγαπάς.

        Αγάπη.

        Τσακίζει βουνά…

        Θέλει ψυχή.

      • Μιχαήλ said

        Ἐκκοπή θελήματος…
        Πνευματικά μιλῶντας πάντα…
        … «Χτίζει» Παράδεισο μέ πρόγευση ἐπί γῆς.

        Χωρίς τό παραπάνω κανείς δέν μπορεῖ νά γνωρίσει ἀληθινά ποιός πραγματικά είναι.

        Εύχές.

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Nα΄σαι γερός.

      • Μιχαήλ said

        Ἄ ρέ Βράχε…
        Θεωρητικά πάντα, θά γινόσουν τέλειος «ὑποτακτικός» ἄν λέμε, σέ είχε καλέσει ὁ Θεός σέ «ἄλλο» δρόμο…
        Ἔχεις τή «μαγιά»…
        Καί γι’ αὐτό, τέλειος ὁδηγός ψυχῶν σέ ἑπόμενο στάδιο…

        Ἐγώ στό πρῶτο, τρώω ἐδῶ καί ἕξι χρόνια τοῦ μοῦτρα μου…
        Ἄ είναι…
        «Βάρδα ζόρι» πού λές καί σύ…
        Ἔχει ὁ Θεός.

        Υ.Γ. Προσπάθεια ἀδέρφια, γιατί καί σάν λαϊκοί, χωρίς νά ἔχουμε δώσει ὅρκο, ἔχει μεγάλη ἀξία ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ αὐτός ὁ ἀγῶνας…
        Πιότερο ἄγριος πόλεμος μέ τά δαιμόνια, ἅμα πάρει τήν ἀπόφαση ὁ ἄνθρωπος, δέν ὑπάρχει…
        Καί τελειώνει μόνο μέ τόν θάνατο τοῦ σώματος…

        Θυμίζω τόν Ἐπιστήμονα τῆς Ἄσκησης τόν Μέγα Ἀντώνιο.

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Oυδείς τέλειος.

        Πόλεμος μέχρι ρανίδος.

        Ούτε και τελειώνει ποτέ…Αυτά είναι «προπόνηση»…

    • Φαίη said

      Αυτό βοηθάει;;

      Ἡ ὑπακοὴ ποὺ προσφέρεται ἀπὸ τὸ πνευματικὸ παιδὶ στὸν ἀββὰ δὲν ἐπιβάλλεται, ἀλλὰ προσφέρεται μὲ ἐσωτερικὴ ἐλευθερία καὶ εἶναι ἑκούσια. Εἶναι καθῆκον τοῦ Γέροντα νὰ περιλάβει τὴ θέλησή μας στὴ δική του θέληση, ἀλλὰ αὐτὸ μπορεῖ νὰ γίνει, ὅταν ἐμεῖς ἐλεύθερα τὴν τοποθετήσουμε στὰ χέρια του. Δὲν διασπᾶ τὴ θέλησή μας, ἀλλὰ τὴν ἀποδέχεται ἐκ μέρους μας ὡς δῶρο. Εἶναι προφανὲς πὼς ἡ ὑποταγὴ ποὺ μᾶς ἐπιβάλλεται παρὰ τὴ θέλησή μας, στερεῖται κάθε ἠθικῆς ἀξίας. Ὁ Γέροντας ζητάει ἀπὸ τὸν καθένα μας νὰ προσφέρουμε στὸν Θεὸ τὴν καρδιά μας, ὄχι τὶς ἐξωτερικές μας πράξεις.

      (Ἐπίσκοπος Κάλλιστος Ware, The Inner Kingdom, 143)

      • Μιχαήλ said

        ἅμα μπεῖ τό «παρά τή θέλησή μας», γιά ποιά ἐκκοπή θελήματος μιλᾶμε;
        ὁ καθένας ἐλεύθερα ἀποφασίζει καί Ὑπακοή, γιά νά τό ἐξηγήσω ὅπως μοῦ τό ἐξήγησε κάποια φωτισμένη Ψυχή, σημαίνει ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀφήνει ήν ψυχή του στά «χέρια» τοῦ ὅποιου Πνευματικοῦ τόν ἀναπαύει…
        Καί κεῖνος μέ τή σειρά του, ἀπό τήν στιγμή πού ὁ ἄνθρωπος «ἀφήνεται», τήν φορτώνεται στούς πνευματικούς καί ὄχι μόνο, ὤμους του, καί ΜΠΑΙΝΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ στόν ἄνθρωπο καί τόν Σατανᾶ…

        Γι’ αὐτό καί οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας λένε: Ὑπακοή Ζωή, Παρακοή Θάνατος.

      • Φαίη said

        Δεν μπορώ να βρω έναν τέτοιο Πνευματικό.
        Έχω προσπαθήσει. Ομολογώ όχι όσο θα έπρεπε και έχω απογοητευθεί.
        Ίσως να φταίω εγώ και η στάση που κρατώ.
        Ίσως να ζητώ τα λάθος πράγματα από έναν Πνευματικό. Δεν ξέρω.

        Κατανοώ τα όσα λες.

      • Μιχαήλ said

        Σέ καταλαβαίνω kid…
        Φαντάσου ἐμένα, πού καῖτοι μεγάλωσα στήν Ἐκκλησία, τἄχω μιά ζωή μέ τούς παπάδες καί τούς Δεσποτάδες…
        Τέσπα, ἄνθρωποι κι’ αὐτοί, δέν είναι ἄσαρκοι…

        Γι’ αὐτό ὅταν κάποτε ἔμαθα «ὅλως τυχαίως» γιά κάποιον, ἔτρεξα…
        Καί θέλεις τό πιστεύεις, θέλεις ὄχι, μέ τό πού τόν πρωτοαντίκρυσα στά 50 μέτρα, χωρίς αὐτός νά μ’ ἔχει δεῖ, ΑΓΑΛΛΙΑΣΕ καί ΕΙΡΗΝΕΥΣΕ ἡ ψυχή μου…

        Ἀπό τότε βέβαια, αὐτός…ἔχασε τήν εἰρήνη του μαζί μου… 🙂

      • Φαίη said

        Είσαι τυχερός που έχεις έναν Πνευματικό που σε εμπνέει.

        Δες το αλλιώς. Τώρα που σε βρήκε, θα περάσει και το τελευταίο στάδιο πριν αγιάσει ο άνθρωπος 🙂

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        🙂

      • Μιχαήλ said

        Δῶρο λοιπόν, ὁ θεῖος συνδυασμός τοῦ σύγχρονου Χρυσοστόμου – Παπαφλέσσα – Μακρυγιάννη…

        Ὁ ἄνθρωπος ἄλλο δείχνει καί «ΑΛΛΟ» είναι…
        Ἔχουμε λαλήσει…
        Εἰδικά ὅταν ἔρχονται δαιμονισμένοι, ἄστα…
        Τόν τρέμμουνε (τά δαιμόνια μέσα στίς καημένες τίς ψυχές)…
        Νομίζω ὅτι ἐκτιλύσσεται μπροστά μου ταινία ἐπιστημονικῆς φαντασίας…

        Ρῖχτε μιά ματιά λοιπόν στά…λημέρια μου…
        Στό καταφύγιο, ἀλλά καί ὁρμητήριό μου…φορές – φορές.

        Δεῖτε καί τά τέσσερα μέρη στό youtube…

        Ἔχετε συναντήσει ποτέ ἄνθρωπο νά ζεῖ γιά τούς ἄλλους;
        Ὁ ὁρισμός τῆς Ἀγάπης καί τῆς Διάκρισης.

        (Καί ὅπου χρειάζεται καί τοῦ κατά Θεόν τσαμπουκᾶ, σέ ἀπολύτως ἐχθρικό περιβάλλον)

      • Μιχαήλ said

        «μεγαλοπαρθενομάρτυρας», ὅπως μᾶς λέει καί ὁ ἴδιος ἀστειευόμενος… 🙂

      • Μιχαήλ said

        προσέχτε τί λέει ὁ π. Κυριακός στό 3ο βίντεο…

      • Φαίη said

        Τα είδα και τα τέσσερα Μιχαήλ.
        Ένας επίγειος παράδεισος για γαλήνη στην ψυχή.
        Πολύ ιδιαίτερη μορφή ο Πατέρας Χρυσόστομος.
        Χρειάζεται τόλμη και μεγάλη εσωτερική δύναμη να πας στην άκρη του κόσμου και να δημιουργήσεις ένα καταφύγιο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού.

  5. (τῆς πίστης στὸν Θεὸ καὶ τῆς ἀγάπης).στον συνάνθρωπο μας πάνω απ όλα
    τούτους τους άγριους καιρούς..προσθέτω.
    Και καλησπερίζω!!!

  6. Φαίη said

    Παρακολουθήστε αυτήν την ιδιαίτερη μορφή. Πατέρας Στέφανος ο ο Σέρβος ο Καρουλιώτης (κοιμήθηκε στην πατρίδα του τη Σερβία στο ΜΠΕΟΓΚΡΑΝΤ(σημερινό ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ) σε ηλικία 80 χρονών (1922-2001).

    Κείμενο στο παρακάτω βίντεο
    Αναρωτιέμαι αν έχω ξαναδεί πιο χαρούμενο πρόσωπο από αυτό του π. Στέφανου ασκητή των φοβερών Καρουλιών του Αγίου Ορους . Σίγουρα όμως δεν έχω ξαναδεί πιο ιλαρό και πιο φωτεινό πρόσωπο . Τό πρόσωπο του λάμπει . Ο π. Στέφανος βιώνει από τώρα τον Παράδεισο . Μέσα στην καλύβα του γίνονται θαύματα .
    Βλέποντας τον π. Στέφανο καταλαβαίνω γιατί μου αξίζει η κόλαση . Διότι στον παράδεισο θα υπάρχουν ψυχές σαν του π. Στέφανου.
    Στα Καρούλια οι ασκητές ζούν σα τα πουλιά . Δεν καλλιεργούν και δεν αποθηκεύουν τίποτα , μόνο ότι τους στείλει ο Θεός . O τρόπος ζωής τους είναι ένα χαστούκι στον δικό μας σύγχρονο τρόπο ζωής , στον δικό μας τρόπο σκέψης που περιορίζεται μόνο στην ύλη ,πως θα καλοπεράσουμε, πως θα διασκεδάσουμε και δεν ασχολούμαστε καθόλου με τις πνευματικές ανάγκες της ψυχής μας.

  7. juliet said

    Eνας γέροντας κάποτε μ’έμαθε να τους σφυρίζω σαν το δικό τους λάλημα για να τα καλώ όταν νοιώθω μόνη …..παιδί περίπου 9 χρόνων .

  8. […] το είδα στο Αβέρωφ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s