ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στη Η Μακεδονική Δυναστεία (8…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η Μακεδονική Δυναστεία (8…
    Το Ημερολόγιο του Μο… στη Το Ημερολόγιο του Μοναστηρίου…
    Βασίλειος στη Ο ΓΥΦΤΟΔΑΣΚΑΛΟΣ
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Made in Creta’

Χάθηκαν οι άνθρωποι, στέκονται οι εκκλησίες!

Posted by Μέλια στο 11 Ιουλίου, 2014

Η εκκλησία του Αφέντη Χριστού με το νεκροταφείο

Εικόνες απελπισίας στο μικρό χωριό, που σαράντα χρόνια μένει μόνο και απροστάτευτο από τους πάντες

Τί απέμεινε στον Σμιλέ του Αμαρίου; Οι δυο εκκλησίες και τα χαλάσματα των πετρόχτιστων κατοικιών δηλώνουν σε ιστορικούς και περιηγητές ότι υπήρχε χωριό και κατοικούνταν, έστω και από λίγους, κατοίκους (δείτε εδώ).

Σήμερα άνθρωπος-κάτοικος κανένας και βρήκαν ελεύθερο πεδίο δράσης πετούμενα και τα ζώα που… ευημερούν στην εγκατάλειψη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΚΡΗΤΗ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

«Μόνο άμα ασπρίσανε τα μαλλιά μας μάθαμε για την Καλλιρόη…»

Posted by Μέλια στο 29 Ιουνίου, 2014

Στον κεντρικό δρόμο και κοντά στο σπίτι της και η προτομή της

Η… προτομή της πρώτης Ελληνίδας φεμινίστριας την έκανε γνωστή στο χωριό

Μόνο το 1993, που οι απόδημοι των Αθηνών από τα Πλατάνια Αμαρίου, εγκατέστησαν σε κεντρικό σημείο του χωριού την προτομή της συγχωριανής τους  πρώτης Ελληνίδας φεμινίστριας και δημοσιογράφου Καλλιρόης Παρέν-Σιγανού, τότε μόνο, άρχισαν να εμπεδώνουν οι κάτοικοι τις πρωτοποριακές της αντιλήψεις για τον φεμινισμό και «τη μεγάλη της αξία». Έως τότε και σποραδικά, μόνο άκουαν! «Δεν είχαμε ασχοληθεί εκείνα τα χρόνια. Εγώ γεννήθηκα το 1928 και δεν τη θυμούμαι να είχε έρθει στο χωριό», δικαιολογεί ο Ιδομενέας Λίτινας.

Στη γειτονιά των «Σιγανιανών», εκεί που είναι και το πατρικό σπίτι της Καλλιρόης Παρέν-Σιγανού, δυστυχώς δεν υπάρχουν σήμερα οικογένειες με το επίθετο Σιγανός, εκτός του Τίτου, του μοναδικού απόγονου του σογιού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΡΗΤΗ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

«Βαρέθηκα πια την καραμέλα της κρίσης…

Posted by Μέλια στο 27 Ιουνίου, 2014

Ο Κώστας Νουκάκης: «Με συναρπάζει η ηρεμία και η απλότητα στο Νευς Αμάρι…»

Νεαρός έφυγε και απαλλάχτηκε από τη μιζέρια της πόλης

Η δεύτερη απόπειρα από ένα νέο άνθρωπο, τον τριάντα χρόνων Κώστα Νουκάκη, έγινε πριν ένα μήνα στο Νευς Αμάρι, άλλοτε… ένδοξη πληθυσμιακά πρωτεύουσα της επαρχίας, με δημόσιες υπηρεσίες και πλήρη ιδιωτική απασχόληση επαγγελματιών. Πριν τρία χρόνια περίπου τόλμησε το ίδιο εγχείρημα και ένας άλλος νέος από το ίδιο χωριό, ο Φραγκίσκος Καλομενόπουλος (δείτε εδώ) επιχειρώντας και αυτός στην ίδια απασχόληση επιβίωσης.

Άφησαν και οι δυο την πόλη του Ρεθύμνου, στους καιρούς της πενίας που επέβαλαν οι τροϊκανοί με τους εγχώριους υποτακτικούς τους, και από το αστικό κέντρο που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν, έψαξαν ποιότητα και μεροκάματο στη ρημαγμένη ενδοχώρα, εκεί που… φρουροί είναι μόνο οι γέροντες.

Και το καλοκαίρι, που το Νευς Αμάρι έχει ζωή από τους απόδημους και τους ξένους παραθεριστές, οι μέρες του Φραγκίσκου περνάνε ευχάριστα με τις επαφές που έχει και με το… καθημερινό που βγάζει το καφενείο στην πλατεία. Όμως, τον χειμώνα με τους μετρημένους καφέδες στους μόνιμους και με τις αραιές επισκέψεις οι ώρες περνούν βασανιστικά. Είναι και η απόσταση που τον «τρώει» για να βρεθεί στα παλιά του… λημέρια και κοντά στις παρέες του! Για τον Κώστα από την άλλη, που φαίνεται να είναι πιο χαλαρός, τα πράγματα επί του παρόντος είναι θολά. Το βέβαιο είναι ότι θα αντέξει τους μήνες της… ζωής του καλοκαιριού, αλλά είναι άγνωστο αν θα νικήσει και την πλήξη του χειμώνα. Όμως, επειδή το υποψιάζεται θα πάρει τα μέτρα του…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΚΡΗΤΗ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Η γριούλα των 88 χρονών που έκανε τη θηριωδία έμμετρο

Posted by Μέλια στο 13 Ιουνίου, 2014

Η γυναίκα θρύλος Μάρθα Πετράκη με την κόρη της Αλεξάνδρα. Ήλθε στη Λούτρα για να παρακολουθήσει το ντοκιμαντέρ της Καλής Συκιάς

Είδε το ντοκιμαντέρ και ξανάζησε τη φρίκη της πυρπόλησης τη μαύρη Τετάρτη του Οκτωβρίου του ‘43

.

Μόλις εκείνη τη μέρα η Μάρθα Πετράκη από την Καλή Συκιά που ζει στο χωριό Φωτεινού του Ρεθύμνου, πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν.

Ζήτησε αμέσως να την πληροφορήσουν πού προβάλλεται το ντοκιμαντέρ για τη θηριωδία των γυναικών από τους Γερμανούς ναζί και τους Σουμπερίτες συνεργάτες τους που και εκείνη έζησε, για να το παρακολουθήσει…

Εμφανίστηκε, λοιπόν, στη Λούτρα με την κόρη της Αλεξάνδρα και σε όλη τη διάρκεια της προβολής έμεινε αμίλητη και συγκινημένη. Όταν στο τέλος ρωτήθηκε έδωσε την απάντηση: «Σαν να τα έβλεπα και πάλι μπροστά μου».

Ξαναζούσε τη φρίκη που αντίκρισε πριν 71 χρόνια «στο σπίτι του Πετροβαγγέλη» και στα άλλα σπίτια του χωριού, που πετούσαν ζωντανές και καίγονταν συγχωριανές της ή πυροβολούσαν και λαμπάδιαζαν τραυματισμένες. Αυτό το αποτρόπαιο γεγονός, αργότερα, περιγράφηκε από την ίδια σε έμμετρο λόγο και κυκλοφόρησε σε ολιγοσέλιδο βιβλίο…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1941-44, Αναδημοσιεύσεις, ΚΡΗΤΗ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , | 4 Σχόλια »

Στο Αστέρι οι πρώτες ομαδικές εκτελέσεις στην Ευρώπη (1η Ιουνίου 1941)

Posted by Μέλια στο 1 Ιουνίου, 2014

Oι φωτογραφίες των εκτελεσθέντων σε αίθουσα του μουσείου «Το Σπίτι του Πολιού» στο Αστέρι

Μια μαρτυρία για τις βαρβαρότητες των ναζί στην Κρήτη συγκλονίζει

Οι Γερμανοί ναζί εγκαινίασαν τα αντίποινα των ομαδικών εκτελέσεων στην Ευρώπη, ξεκινώντας από το Αστέρι Ρεθύμνου την 1η Ιουνίου 1941, μια μέρα μετά την κατάληψη της Κρήτης. Ωστόσο, οι λόγοι  της επιλογής του οικισμού για την πραγματοποίηση της χιτλερικής εκδίκησης, παρότι παρήλθαν 73 χρόνια, δεν έχει ακόμα εξακριβωθεί απόλυτα και συνεχίζει να απασχολεί τους ιστορικούς, που ερευνούν τα ενδεχόμενα το μένος του κατακτητή να στράφηκε στο Αστέρι επειδή ο οικισμός ήταν φωλιά των αριστερών, ή γιατί υπήρξε μαζική συμμετοχή των κατοίκων στα μέτωπα του πολέμου στο κοντινό αεροδρόμιο Σταυρωμένου κατά την εισβολή των αλεξιπτωτιστών. Ακολούθησαν εκτελέσεις αμέσως τις επόμενες μέρες, στο Άδελε, τη Λούτρα και το Παγαλοχώρι, χωριά που βρίσκονται στην ίδια γεωγραφική ενότητα…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1940-41, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΡΗΤΗ, ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | 4 Σχόλια »

«Έφυγε» ο μαχητής της εισβολής του Μαΐου

Posted by Μέλια στο 18 Μαΐου, 2014

«Ταξίδεψε» στην αιωνιότητα, βράχος στους αγώνες της πατρίδας και βράχος στις πελώριες δοκιμασίες της ζωής μετά την απελευθέρωση

«Έφυγε» πριν λίγες μέρες ο Μανώλης Πλουμιστός από την Βιράν Επισκοπή Ρεθύμνου, πλήρης ημερών σε ηλικία 98 χρόνων. Πήρε μαζί του και τους αγώνες της πολύχρονης ζωής του στα πεδία των μαχών και στα πεδία της ζωής. Ήταν από τους ελάχιστους της δοκιμασμένης γενιάς του που ζούσαν στην Κρήτη, και είχαν μπει στη φωτιά της εισβολής των Γερμανών αλεξιπτωτιστών  στο νησί τον πύρινο Μάιο του 1941.

«Ταξίδεψε» στην αιωνιότητα, βράχος στους αγώνες της πατρίδας για λευτεριά και εθνική αξιοπρέπεια σε ηλικία 24 χρόνων και βράχος στις πελώριες δοκιμασίες της ζωής μετά την απελευθέρωση. Και έκλεισε τον κύκλο της επίγειας ζωής του, λίγες μέρες πριν συμπληρωθούν τα 73 χρόνια από την επέτειο εορτασμού της τιτάνιας προσπάθειας του κρητικού λαού…

Το MadeinCreta σε ανάρτησή του στις 21 Μαΐου πέρυσι μετά τη λήψη της μαρτυρίας του στη Βιράν Επισκοπή, έγραφε ανάμεσα στα άλλα: «… Την προσφορά του στην πατρίδα τη θεωρούσε καθήκον κι ας αντίκρισε το θάνατο στο απομονωτήριο των γερμανικών φυλακών της Αγιάς κι ας καταζητούνταν όλα του τα χρόνια και έβρισκε καταφύγιο στις σπηλιές των βουνών! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΚΡΗΤΗ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | 9 Σχόλια »

Η πάλη για την ελευθερία και η πάλη του δρόμου

Posted by Μέλια στο 18 Ιανουαρίου, 2014

Ο Δημήτρης Αντωνογιωργάκης παρά τα 88 του χρόνια θυμάται, έφηβος τότε, το περιστατικό

Ο αγώνας ενός Γερμανού παλαιστή με ντόπιο και το αποτέλεσμα!

Αναζητώντας μαρτυρίες, έστω και μετά από εβδομήντα και πλέον χρόνια από την εισβολή και κατοχή των Γερμανών στην Κρήτη, από τους ολίγους επιζώντες της κατοχής, οι αφηγήσεις τους σταματούν και σε περιστατικά της καθημερινότητας των κατακτητών με τους ντόπιους, σε καφενεία ή σε σπίτια.

Χαρακτηριστική είναι η εικόνα που είδε, έφηβος τότε, ο Δημήτρης Αντωνογιωργάκης στο καφενείο του Δημήτρη Κεραμιανάκη, όταν μπήκαν δυο από αυτούς και έμπλεξαν με τους ντόπιους που έπιναν κρασί.

Ήπιαν μαζί τους και οι Γερμανοί, από τους οποίους «ο ένας ήταν βαθμοφόρος» και συνέχεια άρχισε η ναζιστική πρόσκληση και πρόκληση για… αγώνα πάλης με όποιο ντόπιο ήθελε να αναμετρηθεί…

Ήταν καλοκαίρι του 1943, βραδάκι, και τότε παρουσιάστηκαν στο Αστέρι Ρεθύμνου και στο δρόμο έξω από το καφενείο του Κεραμιανάκη, όπως το συνήθιζαν συχνά, ένας βαθμοφόρος και ένας στρατιώτης του γερμανικού στρατού.

Στα 15 του χρόνια τότε ο Δημήτρης Αντωνογιωργάκης μαζί με άλλους συνομήλικούς του κοίταζαν από την πόρτα, αφού απαγορεύονταν για τα παιδιά η είσοδος τους, δέκα περίπου θαμώνες να πίνουν το κρασί τους και να κουβεντιάζουν… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1941-44, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | 18 Σχόλια »

Δυο ξεχωριστά Χριστουγεννιάτικα δέντρα

Posted by Μέλια στο 26 Δεκεμβρίου, 2013

Ο Γιάννης Σταρίδας θυμάται τα Χριστούγεννα των παιδικών του χρόνων, τότε που η φτώχεια έκανε τους ανθρώπους ολιγαρκείς και αλληλέγγυους.

Κατοχή

Ο πατέρας έλειπε στην Μέση Ανατολή κι εγώ με την μάνα μέναμε στο σπίτι του παππού, στην οδό Ζωγράφου. Το Χριστουγεννιάτικο δένδρο μας ήταν ένα μεγαλούτσικο κλαδί πεύκου που έφερνε ο παππούς.

Στολίδια του δένδρου οι τρεις άσπρες μπαλίτσες στην κορυφή του. Ακόμη οι κουκουνάρες του πεύκου ντυμένες με ασημόχαρτο από πακέτα τσιγάρων και μπαμπάκι πολύ για χιόνι.

Και μερικά κεράκια στηριγμένα με πιαστράκια πάνω στα κλαδιά του δένδρου. Μια φορά τα κεράκια έβαλαν φωτιά στο πεύκο.

Κουλουριασμένος σε μια γωνία, τρομαγμένος, παρατηρούσα το λαμπαδιασμένο δένδρο και τον πανικό των μεγάλων να σβήσουν τη  φωτιά. Απόμειναν τα κατακαμένα κλαδιά και οι τρεις μπαλίτσες. Η μια τους σώθηκε και από τον χρόνο και γερνά μαζί μου…

Δεύτερο μισό της δεκαετίας του ‘50.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ο Αυστραλός δεν ξέχασε το σπίτι…

Posted by Μέλια στο 8 Δεκεμβρίου, 2013

O Γιάννης Γιακουμάκης στο Σελλί και δίπλα στο παράθυρο από όπου έφευγε ο Αυστραλός

Γύρισε μετά από 30 χρόνια και έψαξε την οικογένεια που τον περιέθαλψε

Του Μανόλη Παντινάκη

Ήταν 4 χρόνων ο Γιάννης Γιακουμάκης στο Σελλί, όταν ένας Αυστραλός στρατιώτης που συμμετείχε στα πολεμικά γεγονότα της εισβολής των Γερμανών στην Κρήτη, από τους συμμάχους που έμειναν ζωντανοί στο νησί, περιπλανιόταν στην ενδοχώρα του Ρεθύμνου, μετά την επικράτηση των δυνάμεων κατοχής του Χίτλερ, ψάχνοντας  τον τόπο της σωτηρίας του! Οι περιπλανήσεις του τον έφεραν στο Σελλί του Βρύσινα και στο σπίτι του Παντελή Γιακουμάκη στη γειτονιά «Ρουκούνη», όπου διέμεναν οι γονείς και τα τέσσερα παιδιά τους.

Εκεί ο Αυστραλός διέμενε τις λίγες νύχτες που παρέμεινε στην περιοχή και την μέρα κρύβονταν σε κοντινό σημείο του χωριού, στο δάσος του λόφου «Κεφάλι». Ήταν καλοκαίρι του ’41 και κοντά τριάντα χρόνια μετά επέστρεψε στο χωριό και αναζήτησε το σπίτι που του έδωσε στέγη και τροφή για το διάστημα που έμεινε.

Και το βρήκε, αφού μόλις το είδε το μάτι του «καρφώθηκε» πάνω σε μια ιδιαίτερη κολόνα, παρότι από την εισβολή μέχρι τότε η κατοικία είχε αλλάξει στο μεγάλο μέρος της, όμως οι μνήμες για τον πολεμιστή δεν χάθηκαν και ούτε χάθηκαν…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 4 Σχόλια »

Το ξύλο της ελιάς … τον έσωσε!

Posted by Μέλια στο 9 Ιουνίου, 2013

Άφησε την Αθήνα και βρήκε την ποιότητα στο χωριό – «Εδώ έβγαλα το ρολόι από το χέρι μου…»

Ο Γιάννης Βοσκάκης στην είσοδο του εργαστηρίου του

Τέσσερα χρόνια τώρα, ο 40χρονος Γιάννης Βοσκάκης στο Βυζάρι Αμαρίου δημιουργεί στο ευλογημένο ξύλο της ελιάς και κάθε φορά βρίσκεται μπροστά και σε νέες εκπλήξεις! Όταν πριν κάμποσα χρόνια αποφάσισε να γυρίσει ανάποδα τη ζωή του και να κάνει ένα άλλο ξεκίνημα στο χωριό του πατέρα του, έφυγε «από την Αθήνα με μαύρο κλάμα!»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | 13 Σχόλια »