ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Ντοκουμέντα για τις… στη Ντοκουμέντα για τις περιπολίες…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία: Αμαρ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Aφού τρόμαξαν 1,7 δισεκατομμύρ…
    Πετροβούβαλος στη Η Μακεδονική Δυναστεία (8…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η Μακεδονική Δυναστεία (8…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘European Business Review’

Οι αναποφάσιστοι θα αποφασίσουν

Posted by Μέλια στο 13 Ιανουαρίου, 2015


Αν η ΝΔ μπορέσει να πείσει τους μισούς από τους 760.000 αναποφάσιστους –που σε ποσοστό 70% είναι φιλοευρωπαίοι, μέσης και ανώτερης παιδείας και μεταρρυθμιστές– να την υπερψηφίσουν, τότε θα σημειωθεί και η μεγάλη έκπληξη των εκλογών –με συνέπεια, σοβαρά προβλήματα για τον ΣΥΡΙΖΑ.

 

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

 «Για την Ελλάδα και τον λαό της ίσως οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου να είναι κρισιμότερες από αυτές του Ιουνίου 2012», μάς λέει κορυφαίος κοινοτικός παράγοντας, που πιστεύει ότι η Ένωση έχει βαρεθεί να πληρώνει για την Ελλάδα.
Κατά συνέπεια, μία οικειοθελής αποχώρηση από τους κόλπους της ΕΕ κανέναν δεν θα συγκινούσε ιδιαίτερα. «Αυτή την στιγμή η Ελλάδα χρωστά 270 δισεκατ. ευρώ στους Ευρωπαίους πολίτες, από τους οποίους κάποιοι είναι φτωχότεροι από τους Έλληνες.

Γιατί λοιπόν να ενοχληθούν αν η χώρα σας αποχωρήσει από την ευρωζώνη και ίσως και από την ΕΕ; Μήπως επειδή θα χάσουν τα οφειλόμενα;

Είναι σήμερα σίγουροι ότι θα τα πάρουν πίσω; Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει στα εξήντα χρόνια που έρχονται», προσθέτει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΕΛΙΑ, Σάτιρα | Με ετικέτα: , , , | 45 Σχόλια »

Το ευρώ έγινε 16 ετών

Posted by Μέλια στο 30 Δεκεμβρίου, 2014

Από την 1η Ιανουαρίου 1999 που γεννήθηκε το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα έως σήμερα, ο απολογισμός της πορείας του είναι γεμάτος από ερωτηματικά.

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

.
 Αυτοί που δημιούργησαν το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα σίγουρα θα ήθελαν τα γενέθλιά του να ήταν πιο χαρούμενα.
 .
Λείπει το σχετικό κέφι, όμως, παρά το γεγονός ότι από την 1η Ιανουαρίου 2014 στην ευρωζώνη είναι μέλος και η Λετονία.
.
Δεκαέξι χρόνια μετά το λανσάρισμά του, την 1η Ιανουαρίου 1999, το ευρώ βρίσκεται ακόμα στην μέση μιας θύελλας, η οποία λίγο έλειψε να αποβεί μοιραία.
 .

Έτσι, στον αρχικό σκεπτικισμό που προκάλεσε η είσοδός του στην καθημερινή ζωή των πολιτών, ήλθαν να προστεθούν και αρκετές διαρθρωτικές περιπέτειες του ευρώ, το οποίο σήμερα αναζητεί έγκυρες διεξόδους σε μία χρηματοπιστωτική κρίση που δεν λέει να τελειώσει. .

Γι αυτό, αξίζει τον κόπο να γίνει ένας ψύχραιμος απολογισμός της πορείας του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος, το οποίο πρέπει να πούμε ότι διορθώνει τις περισσότερες από τις αρχικές του αδυναμίες.

Ίσως γι αυτό, εξάλλου, οι αγορές δείχνουν να το εμπιστεύονται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Tι μας έμαθε η ύφεση;

Posted by Μέλια στο 26 Δεκεμβρίου, 2014

του Raghuram G. Rajan*

 .
Σύμφωνα με την συμβατική ερμηνεία της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, η ανάπτυξη σταμάτησε στην Δύση επειδή η ζήτηση κατέρρευσε, ούσα θύμα του υψηλού χρέους που είχε συσσωρευθεί πριν από την κρίση.
.
Νοικοκυριά και χώρες δεν ξοδεύουν επειδή δεν μπορούν να δανειστούν τα κεφάλαια για να το πράξουν και ο καλύτερος τρόπος για την αναζωογόνηση της ανάπτυξης, συνεχίζει το επιχείρημα, είναι να βρουν τρόπους για να ρεύσει χρήμα και πάλι.
 .
Οι κυβερνήσεις που ακόμα μπορούν θα πρέπει να δημιουργήσουν ακόμη μεγαλύτερα ελλείμματα και οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να ωθήσουν τα επιτόκια ακόμη πιο κάτω για να ενθαρρύνουν τα φειδωλά νοικοκυριά να αγοράζουν και όχι να αποταμιεύουν.
.
Οι ηγέτες θα πρέπει να ανησυχήσουν για το συσσωρευμένο χρέος αργότερα, όταν οι οικονομίες τους θα έχουν πάρει και πάλι μπροστά.
 .

Η θεωρία αυτή –η κλασσική κεϋνσιανή γραμμή, τροποποιημένη για να ταιριάζει σε μία κρίση χρέους– είναι εκείνη την οποία οι περισσότεροι Δυτικοί αξιωματούχοι, οι κεντρικοί τραπεζίτες και οι οικονομολόγοι της Γουώλ Στρητ υιοθετούν σήμερα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Διεθνή θέματα, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ο αρπακτικός κρατισμός

Posted by Μέλια στο 17 Δεκεμβρίου, 2014

Οι χώρες της Νότιας Ευρώπης – και όχι μόνον αυτές – έχουν εγκλωβισθεί στην «θεσμική παγίδα μεσαίου εισοδήματος», σύμφωνα με τον διάσημο οικονομολόγο του Πανεπιστημίου ΜΙΤ Ντάρον Ατσέμογλου, η οποία δυσχεραίνει υπερβολικά την προσπάθειά τους να εξέλθουν από την κρίση που τους μαστίζει.

του Κώστα Χριστίδη

Η παγίδα αυτή οφείλεται στην ύπαρξη «οικονομικών θεσμών εκμετάλλευσης» (extractive institutions), όπως: απουσία σταθερού νομικού πλαισίου, επισφαλή δικαιώματα ιδιοκτησίας, προβληματική λειτουργία αγορών με υψηλά εμπόδια εισόδου και άνισο ανταγωνισμό εξαρτώμενο εν πολλοίς από την δυνατότητα πρόσβασης και επηρεασμού των πολιτικών ηγεσιών που κανονίζουν (εποπτεύουν, παρεμβαίνουν, ‘’ρυθμίζουν’’) την λειτουργία της οικονομίας.
.
Σύμφωνα με τον ίδιο καθηγητή, ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκαν οι οικονομίες της Νότιας Ευρώπης επί πολλές δεκαετίες δημιούργησε πλήθος εξαρτημένων ομάδων, η καθεμία των οποίων φοβάται τις μεταρρυθμίσεις. Οι προνομιούχοι του σημερινού καθεστώτος  αντιλαμβάνονται τις μεταρρυθμίσεις και, ιδιαίτερα, την τόνωση του ανταγωνισμού ως απειλή δυνάμενη να πλήξει την υπάρχουσα ευημερία τους. Είναι αναμενόμενο, επομένως, ότι θα αγωνισθούν σκληρά για να διατηρήσουν το προνόμιά τους, χρησιμοποιώντας προς τούτο όλη την πολιτική επιρροή τους και κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Τα χαμένα χρόνια και η σημασία τους

Posted by Μέλια στο 15 Δεκεμβρίου, 2014

Οι πολιτικοί θα πρέπει να γνωρίζουν ότι ο χρόνος έχει την πολύ κακή ιδιότητα να μην γυρίζω πίσω. Είναι δε το μόνο πολύτιμο αγαθό που, όχι μόνον δεν αναπαράγεται, αλλά και αυτοκαταστρέφεται.


του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πριν κάποια χρόνια, σε μία συζήτηση με τον Γάλλο δημοσιογράφο και εκδότη τότε Ζαν-Λουΐ Σερβάν-Σρεμπέρ –συγγραφέα, επίσης, του βιβλίου «Η Τέχνη του Χρόνου»– μού έλεγε ότι οι πολιτικοί δεν έχουν την ίδια αίσθηση για τον χρόνο και την σημασία του με τους κοινούς θνητούς. Ακόμα χειρότερα δε, ελάχιστα καταλαβαίνουν πόσο πολύτιμο κεφάλαιο είναι ο χρόνος, γι αυτό και τον κατασπαταλούν –όπως το ίδιο κάνουν και για χρήμα που δεν τους ανήκει.

Στην βάση αυτής της λογικής, ένα από τα σύγχρονα δράματα της χώρας μας, πέρα από την πτώχευσή της, είναι η ασύστολη σπατάλη χρόνου και χρήματος που έγινε τα 33 τελευταία χρόνια, με τα γνωστά σήμερα οδυνηρά αποτελέσματα. Από το 1981 έως και σήμερα, η Ελλάδα δέχθηκε από την Ευρώπη περί τα 310 δισεκατ. ευρώ επιδοτήσεις, 305 δισεκατ. ευρώ δάνεια και 12 δισεκατ. ευρώ τεχνική υποστήριξη. Πρόκειται για 21 φορές το Σχέδιο Μάρσαλ για ολόκληρη την Δυτική Ευρώπη, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο –και ιδού τα αποτελέσματα.

Όμως, πολλά θα μπορούσαν να έχουν γίνει και αυτό δεν το λέμε μόνον εμείς.

«Η ένταξη της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) συνέβαλε χωρίς αμφιβολία στο να κτίσουμε ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς, να ωφεληθούμε αναπτυξιακά και να μειώσουμε τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες με την υπόλοιπη Ευρώπη. Επίσης, η είσοδος της χώρας μας στο ενιαίο νόμισμα επισφράγισε αυτή την πορεία προόδου της πατρίδας μας και της κοινωνίας μας με οφέλη που σήμερα βλέπουμε πιο καθαρά, στο μέσο αυτής της πρωτόγνωρης κρίσης που βιώνουμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , , , , | 1 Comment »

Η τηλεόραση κατά τον Καρλ Πόππερ

Posted by Μέλια στο 12 Δεκεμβρίου, 2014

Το 1995 εξεδόθη στα ελληνικά το άγνωστο, αλλά σήμερα επίκαιρο, βιβλίο του Καρλ Πόππερ για την τηλεόραση και τον ρόλο της στις δημοκρατικές κοινωνίες –για τις οποίες, όπως τονίζει, αυτό το μέσο συνιστά σοβαρότατο κίνδυνο.

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

 Τα goldenboys και girls (χρυσά αγόρια και κορίτσια) τα οποία καθημερινώς μάς «ενημερώνουν» για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα και εκτός αυτής, είναι αμφίβολο αν γνωρίζουν τον μεγάλο Αυστριακό φιλόσοφο της ελευθερίας, Καρλ Πόππερ (1902-1999).
.
 Θα αγνοούν δε, ασφαλώς, και το περίφημο έργο του «Η Ανοικτή Κοινωνία και οι Εχθροί της», το οποίο εκδόθηκε και στα ελληνικά πριν κάποια χρόνια, χάρις στον πνευματικό ηρωισμό κάποιων φίλων του μεγάλου φιλοσόφου.
 .
Όπως, επίσης, το 1995 εξεδόθη στα ελληνικά το άγνωστο, αλλά σήμερα επίκαιρο, βιβλίο του Καρλ Πόππερ για την τηλεόραση και τον ρόλο της στις δημοκρατικές κοινωνίες –για τις οποίες, όπως τονίζει, αυτό το μέσο συνιστά σοβαρότατο κίνδυνο.
 .
Ο Αυστριακός φιλόσοφος επισημαίνει ότι η τηλεόραση μυθοποιεί την πραγματικότητα και στην ουσία παραπλανά το κοινό.

Παίζει δε ολέθριο ρόλο στο επίπεδο των παιδιών, τα οποία αποβλακώνει, αντί να τα εκπαιδεύει και να τα υποβοηθά στην μόρφωσή τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Δημοκρατία, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ, ΜΜΕ, ΤΗΛΕΟΡΑΣΙ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ποιός πληρώνει τον λογαριασμό

Posted by Μέλια στο 30 Νοεμβρίου, 2014


Ο Τόμας Τζέφερσον είχε πει: «Μία κυβέρνηση που είναι αρκετά μεγάλη για να δώσει τα πάντα στον λαό, είναι αρκετά ισχυρή για να του πάρει και τα πάντα»

 του Κώστα Χριστίδη
 .

Οι πολιτικοί – συνεπικουρούμενοι από συνδικαλιστές, κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες αλλά και ακαδημαϊκούς, δημοσιογράφους, γραφειοκράτες και, γενικά, από πολλούς δραστηριοποιούμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα – είναι ικανοί να πράξουν πλείστα όσα προκειμένου να αποκτήσουν και να διατηρήσουν την νομή της εξουσίας.

Όλοι οι προαναφερθέντες θα μπορούσαν να αποκληθούν περιληπτικά ‘’δημόσιοι επιχειρηματίες’’. Οι αμοιβές τους προέρχονται από φόρους, δηλαδή από ποσά που αποσπώνται αναγκαστικά από το εισόδημα του κάθε ατόμου και που, κατά κανόνα, δεν βρίσκονται σε άμεση αντιστοιχία με κάποιο παραγόμενο αγαθό ή υπηρεσία. Έτσι οι δημόσιοι επιχειρηματίες έχουν μπροστά τους ολόκληρη την κλίμακα των ανθρώπινων αναγκών, φόβων και ελπίδων για να αναπτύξουν την δραστηριότητά τους.

 Όταν οι φόροι φθάσουν σε κάποιο σημείο που να αποτελούν αφόρητο βάρος για τους ψηφοφόρους, χρησιμοποιείται η μέθοδος του δανεισμού με την οποία δημιουργείται ένα επίπεδο επίπλαστης ευμάρειας μέχρις ότου έλθει η ώρα της πληρωμής του ‘’λογαριασμού’’. Είναι όπως όταν μία συντροφιά φίλων απολαμβάνει ένα πλουσιοπάροχο δείπνο σε ένα ακριβό εστιατόριο, η ευχάριστη ατμόσφαιρα όμως συχνά διαλύεται όταν καταφθάσει ο λογαριασμός. Τότε αρχίζουν ερωτήσεις του τύπου ‘’ποιός παρήγγειλε τα έξτρα ορεκτικά’’, ‘’ποιός έφαγε αστακό’’ κλπ. Η δημιουργία των δημοσίων ελλειμμάτων οδηγεί σε παρόμοιες καταστάσεις: οι διαφωνίες και οι συγκρούσεις αναφύονται όταν τίθεται το ερώτημα ποιοί θα πληρώσουν τα χρέη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

«Ξεπούλημα» και απελευθέρωση…

Posted by Μέλια στο 14 Νοεμβρίου, 2014

του Φάνη Ζουρόπουλου*

Το 1869 η τότε κυβέρνηση Ζαΐμη επειδή δεν μπορούσε να αντέξει το κόστος της διάνοιξης της διώρυγας του Ισθμού της Κορίνθου, προχώρησε σε μία πρωτοφανή για τα δεδομένα της εποχής κίνηση.

Παρεχώρησε το έργο σε ιδιωτική εταιρεία κατασκευής μαζί με το δικαίωμα διαχείρισής του για 99 χρόνια, η οποία το ολοκλήρωσε, το λειτούργησε μέχρι το 1969 και το παραχώρησε στο Ελληνικό κράτος, που συνεχίζει να το λειτουργεί αποδίδοντας κέρδη και συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της χώρας…

Θυμήθηκα το περιστατικό ακούγοντας τις κορώνες ντόπιων συνδικαλιστών της σοσιαλιστικής ουτοπίας, που έχοντας βρει καταφύγιο στο ΣΥΡΙΖΑ κραυγάζουν ότι «ξεπουλιέται η δημόσια περιουσία», ζητώντας να κρατικοποιηθούν τα πάντα και να ξαναγίνουμε «σοβιετικού τύπου» επαρχία… Να ξαναπάρουν τα σκανδαλώδη τους προνόμια και να κάνουν διαδηλώσεις κλείνοντας τους δρόμους όταν τους τα θίγουν! Και ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται ότι θα τους ξαναγυρίσει στον… παράδεισο της σοσιαλιστικής αδράνειας…

Φοβάται λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνδικαλιστές παντός χρώματος ότι με τις ιδιωτικοποιήσεις θα «ξεπουληθεί» η δημόσια περιουσία; Ωραία, δεν πωλείται. Μπορεί όμως άνετα να ενοικιαστεί! Ιδού, π.χ.:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: , , , , , , | 8 Σχόλια »

Διδάγματα εκ Βενεζουέλας

Posted by Μέλια στο 8 Οκτωβρίου, 2014

Του Κώστα Χριστίδη

Με αφορμή το ταξίδι του κ.Τσίπρα στην Βενεζουέλα, τον Μάρτιο 2013, για να παρευρεθεί στην κηδεία του ‘’ινδάλματός’’ του Ούγκο Τσάβες, ηγέτη της χώρας αυτής επί δεκα-τετραετία, είχαμε γράψει στην ‘’Εστία’’ (15.03.13) τα εξής:
.
‘’Η Βενεζουέλα είναι μία χώρα, μετά την Σαουδική Αραβία, με τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου, η τιμή του οποίου, κατά την θητεία του Τσάβες, υπερ-δεκαπλασιάσθηκε. Αυτό επέτρεψε στον ‘’Κομμαντάντε’’ να παρέχει δωρεάν σημαντικές ποσότητες πετρελαίου στον φίλο και μέντορά του Φιντέλ Κάστρο και να προβεί σε πολλές κοινωνικές παροχές προς τα φτωχά στρώματα, τα οποία (και, ιδίως, οι γυναίκες) τον λάτρεψαν.
.
Ταυτόχρονα κατεδίωξε ποικιλοτρόπως την ανώτερη και την μεσαία τάξη, πολλά μέλη των οποίων αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν την χώρα. Θεσμοί όπως η δικαιοσύνη, η κεντρική τράπεζα, τα ΜΜΕ κατέστησαν υποχείριά του. Το δημόσιο χρέος από 28 δις δολάρια ανήλθε στα 90 και ο πληθωρισμός στο 22%, ενώ τον Φεβρουάριο 2013 το εθνικό νόμισμα υποτιμήθηκε κατά 32%.
.
Διεθνώς, μεταξύ των φίλων του περιλαμβάνονταν οι Σαντάμ Χουσεΐν, Ρόμπερτ Μουγκάμπε, Μουαμάρ Καντάφι και Μπασάρ αλ Άσσαντ. Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η κληρονομιά του Τσάβες. Και ο ίδιος μεν θα ταριχευθεί, ως νέος Φαραώ, ώστε ‘’να διατηρηθεί αιώνια’’, ο τσαβισμός, όμως, μάλλον θα καταλήξει σε κάποιο χρονοντούλαπο της ιστορίας’’.
.
Στο διάστημα των 18 περίπου μηνών που παρήλθε έκτοτε, οι εξελίξεις ξεπέρασαν τις πλέον δυσμενείς προβλέψεις και ήδη η Βενεζουέλα, υπό την ηγεσία του στενότερου συνεργάτη του Τσάβες και διαδόχου του Νικολάς Μαντούρο, διεκδικεί τον τίτλο της πλέον κακο-διαχειριζόμενης οικονομίας του κόσμου. Όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του Economist, (20.09.14) η αδυναμία μίας μεγάλης πετρελαιοπαραγωγού χώρας να πληρώσει τις υποχρεώσεις της είναι ένα σπάνιο φαινόμενο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Διεθνή θέματα, Οικονομία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Η Ελλάδα και οι συγκλίνουσες γεωπολιτικές κρίσεις

Posted by Μέλια στο 3 Οκτωβρίου, 2014

του Γιώργου Πρεβελάκη*


Οι κρίσιμες γεωπολιτικές εξελίξεις επί ευρωπαϊκού εδάφους κάνουν τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό εξαιρετικά επικίνδυνο, για την Ελλάδα και την υπόστασή της

Η μετά τις καλοκαιρινές διακοπές περίοδος είναι από τις κρισιμότερες και τις πλέον επικίνδυνες για την Ευρώπη. Θα επηρεάσει δε, κατ’ επέκτασιν, και την ζωή των επιχειρήσεων σε ποικίλα επίπεδα, με σπουδαιότερο βέβαια αυτό της γεωπολιτικής. Επίπεδο που καμμία ηγεσία επιχείρησης δεν πρέπει να αγνοεί σε εποχές παγκοσμιοποιήσεως και υψηλής ταχύτητας στην εξέλιξη των γεγονότων.

Στο κέντρο και στις περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) συναντώνται τρεις αλληλοσυνδεόμενοι κύκλοι γεωπολιτικών χαμηλών. Γίνονται αντιληπτοί με την αποσταθεροποίηση του γαλλικού πολιτικού σκηνικού, την ουκρανική κρίση και την ανάπτυξη του νέου ισλαμικού κινήματος στα εδάφη του Ιράκ και της Συρίας. Κανένας από τους τρεις κύκλους δεν είναι νέος: έχουν, όμως, διαφορετικές καταβολές. Στο παρελθόν προκαλούσαν γεωπολιτικές αναταράξεις ετεροχρονισμένες. Σήμερα συμπίπτουν χρονικά και αλληλοεπηρεάζονται.

Η γαλλική κρίση εντάσσεται στην δυναμική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Πώς ενοποιείται ένα σύνολο χωρών με διαφορετικές παραδόσεις και οικονομικές συμπεριφορές; Είναι δυνατόν να ευθυγραμμιστεί ο ευρωπαϊκός Νότος με τις νόρμες του ευρωπαϊκού Βορρά, χωρίς να αμφισβητηθεί η ευρωπαϊκή μέθοδος για ειρηνική και συναινετική επίλυση των αντιθέσεων;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική, Διεθνή θέματα, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | 8 Σχόλια »

Η ευρωπαϊκή συνείδηση και οι εχθροί της

Posted by Μέλια στο 28 Σεπτεμβρίου, 2014

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

.

Όχι, ο χρόνος δεν είναι πολύ μακρυά. κάπου το 2040, όταν τα εγγόνια μου θα πλησιάζουν τα τριάντα τους χρόνια, στην Ευρώπη της δημοκρατίας θα κατοικούν περίπου 140 εκατομμύρια μη Ευρωπαίοι –οι οποίοι, ωστόσο, θα έχουν ευρωπαϊκή εθνικότητα.

Επίσης, η Ευρώπη θα περιστοιχίζεται από 90 έως 96 εκατομμύρια Τούρκους, 300 εκατομμύρια Βορειοαφρικανούς και 220 εκατομμύρια Κεντροασιάτες. Λίγο πιο μακρυά της, στην Μέση Ανατολή, θα βρίσκονται άλλα 160 εκατομμύρια Άραβες, Ιρανοί, Ιρακινοί, Κούρδοι και Ισραηλινοί –με τους τελευταίους να είναι οι μισοί και πλέον αραβικής προελεύσεως. Θα έχουμε έτσι μιαν Ευρώπη «περικυκλωμένη» από 800 εκατομμύρια μουσουλμάνους, με άλλα 140 εκατομμύρια να βρίσκονται στην καρδιά της.

Η εξέλιξη αυτή, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας την σημερινή ευρωπαϊκή δημογραφική πραγματικότητα, θέτει από μόνη της ένα πολύ σοβαρό ερώτημα: Σε είκοσι χρόνια θα υπάρχει ευρωπαϊκή συνείδηση; Με πιο απλά λόγια, θα υπάρχει ακόμα αυτή η ιστορική σύνδεση των Ευρωπαίων με ένα πολύ πλούσιο παρελθόν, το οποίο υπήρξε η μήτρα της δημοκρατικής παραδόσεως και της ελεύθερης συνειδήσεως;

Παραφράζοντας τον Τ.Σ.Έλλιοτ, σε είκοσι με τριάντα χρόνια πόσοι Ευρωπαίοι θα είναι πρόθυμοι να διαφυλάξουν μία κληρονομιά δύο και πλέον χιλιάδων ετών, που είναι αυτή της Ελλάδος της Ρώμης και του Ισραήλ; Όταν στην καρδιά της Ευρώπης θα υπάρχει ένα άτυπο μουσουλμανικό κράτος, το οποίο θα είναι μεγαλύτερο από τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες ξεχωριστά, θα μπορούμε ακόμα να μιλάμε για Ένωση και για ευρωπαϊκό πολιτισμό;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Διεθνή θέματα, ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , | 2 Σχόλια »

Διανομεύς ΕΠΕ: Δεν γνωρίζει κρίση

Posted by Μέλια στο 26 Σεπτεμβρίου, 2014


Υπάρχουν στην χώρα μας επιχειρήσεις που ανταποκρίνονται δυναμικά στις προκλήσεις της κρίσης και αξιοποιούν ευκαιρίες

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

.

Aπό την εταιρεία Διανομεύς ΕΠΕ ζουν 35 οικογένειες και είναι μία από τις πολύ λίγες επιχειρήσεις που σε περίοδο κρίσης δημιουργεί θέσεις εργασίας.

Όχι, δεν πρόκειται για παραπληροφόρηση. Στην Ελλάδα της κρίσης και της πεσμένης ζήτησης, υπάρχουν εταιρείες που τα καταφέρνουν μια χαρά. Μία από αυτές είναι και η Διανομεύς ΕΠΕ –εταιρεία που στον χώρο της μαζικής εστίασης και του κλάδου των ξενοδοχείων, εστιατορίων και καφετεριών (HORECA) παρουσιάζει συνεχή άνοδο του κύκλου των εργασιών της και κατ’ επέκταση της κερδοφορίας της.

Ενώ φέτος συμπληρώνει 17 χρόνια δραστηριότητας, από το 1997 που ιδρύθηκε, η εταιρεία τα τελευταία δέκα χρόνια, από 3,2 εκατ. ευρώ τζίρο το 2004, φέτος ελπίζει να φθάσει και να ξεπεράσει τα 17 εκατ. ευρώ, που σημαίνει άνοδο 550%, ποσοστό εκπληκτικό για την ελληνική πραγματικότητα.

Με ιδρυτές τους κ.κ. Μιχάλη Διαμαντόπουλο, Παναγιώτη Μπόλο και Αθανάσιο Σαράμπαλο, η Διανομεύς ΕΠΕ καλύπτει με την δραστηριότητά της ένα εξειδικευμένο τμήμα της ελληνικής αγοράς, παράλληλα όμως ειδικεύεται ως εταιρεία και στις πωλήσεις ειδών διατροφής υψηλής προστιθέμενης αξίας. Πρέπει έτσι να τονιστεί ότι η εταιρεία έχει υψηλή διείσδυση στην αγορά HORECA , η οποία παρά την κρίση δείχνει να έχει προοπτικές ανάπτυξης, κυρίως λόγω της ανόδου του ελληνικού τουρισμού. Επίσης, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι πελάτες της Διανομεύς ΕΠΕ είναι τα μεγάλα ονόματα του κλάδου στον οποίο δραστηριοποιείται, γεγονός που σίγουρα αποτελεί και θετική υποθήκη για το μέλλον της εταιρείας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: , , , , , , , , | 1 Comment »

Το άλλοθι του «νεοφιλελευθερισμού»

Posted by Μέλια στο 22 Σεπτεμβρίου, 2014

Πίσω από τα αποθέματα και τα ξόρκια κατά του «νεοφιλελευθερισμού» ως δήθεν υπεύθυνου για την σημερινή χρηματοοικονομική διεθνή κρίση και την ελληνική χρεοκοπία, κρύβεται μία απίστευτη ιδεολογική απάτη, η οποία όμως συσκοτίζει την θλιβερή πραγματικότητα του κρατισμού και των διαστροφών του.

 του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

 Η καλοκαιρινή ανάπαυλα ήταν μία καλή ευκαιρία για αναζητήσεις. Όχι απαραιτήτως στον βυθό της θάλασσας, αλλά μέσα σε σκονισμένα και μη βιβλία –που και αυτά, με τον τρόπο τους, είναι ένας ωκεανός γνώσεων. Πιστεύω πολύ στην εξερεύνηση του ωκεανού αυτού σήμερα. Διότι, όταν δέχεται κανείς ριπές αστήρικτων πληροφοριών, τσιτάτων και άλλων «δήθεν» γεγονότων, αν θέλει να είναι εντάξει με την συνείδησή του και το πνεύμα του, η έρευνα αποτελεί μοναδική διέξοδο.
 .
Χρόνια τώρα, λοιπόν, ιδιαίτερα δε μετά την παταγώδη κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ακούω από πολλούς οικονομολόγους, πολιτικούς, καθηγητές και άλλους ότι για τις κρίσεις και τα λοιπά δεινά της ανθρωπότητος ένας και μοναδικός υπαίτιος υπάρχει: ο «νεοφιλελευθερισμός». Κατά κανόνα δε, αυτός ο «επάρατος νεοφιλευθερισμός» συνταυτίζεται σε πολιτικό επίπεδο με την Μάργκαρετ Θάτσερ και τον Ρόναλντ Ρήγκαν και, από θεωρητικής πλευράς, αποδίδεται στην Σχολή του Σικάγου και τον Μίλτον Φρήντμαν, στους φιλοσόφους-οικονομολόγους Φρήντριχ φον Χάγιεκ και Λούντβιχ φον Μίζες, καθώς και σε άλλους, λιγότερο γνωστούς υπηρέτες της οικονομικής σκέψης, όπως οι Γκυ Σορμάν, Φίλιπ Γκαβ, Τζώρτζ Γκίλντερ και η Αϋν Ράντ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Διεθνή θέματα, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Γιατί γίνονται οι πόλεμοι

Posted by Μέλια στο 15 Σεπτεμβρίου, 2014

του Paul Krugman*

.

Εάν τα απολυταρχικά καθεστώτα μπαίνουν στον πειρασμό να κραδαίνουν τα σπαθιά τους όταν έχουν εσωτερικά κοινωνικά προβλήματα, σκεφτείτε τί μπορεί να συμβεί με τους ηγέτες της Κίνας όταν το οικονομικό θαύμα της χώρας φθάσει στο τέλος του…

Πέρασε ένας αιώνας από την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον οποίον τότε πολλοί είχαν χαρακτηρίσει «τον πόλεμο που θα έθετε τέλος σε όλους τους πολέμους». Δυστυχώς, οι πόλεμοι συνέχισαν να γίνονται. Φαίνεται ότι έχει έλθει η κατάλληλη ευκαιρία να αναρωτηθούμε το γιατί.

Μια φορά κι έναν καιρό, οι πόλεμοι γίνονταν για διασκέδαση και κέρδος. Όταν η Ρώμη κατέλαβε την Μικρά Ασία, ή η Ισπανία κατέκτησε το Περού, κίνητρο ήταν ο χρυσός και το ασήμι. Αυτό εξακολουθεί να γίνεται και σήμερα. Σε μία μεγάλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε με χορηγό την Παγκόσμια Τράπεζα, ο οικονομολόγος της Οξφόρδης Πωλ Κόλιερ έδειξε ότι οι εμφύλιοι –ιδιαίτερα συνηθισμένοι σε φτωχές χώρες– γίνονται όπου υπάρχουν πόροι τους οποίους μπορεί να κλέψει κανείς, όπως για παράδειγμα τα διαμάντια.

Όποιοι άλλοι λόγοι προβάλλονται από αντάρτες για όσα κάνουν, αποτελούν προσπάθειες ορθολογικής εξήγησης που γίνονται μετά την πράξη. Ο πόλεμος στην προβιομηχανική εποχή αποτελούσε και αποτελεί κάτι σαν διαγωνισμό μεταξύ οικογενειών οργανωμένου εγκλήματος για το ποιος θα έχε τον έλεγχο των συμμοριών, παρά μάχη για αξίες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Διεθνή θέματα, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | 6 Σχόλια »