ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

Posts Tagged ‘Το καραβάκι της ιστορίας’

Τι σηματοδοτεί η κατάργηση της Αντιγόνης στο Λύκειο;

Posted by Φαίη στο Ιανουαρίου 25, 2017

Γιατί δε φύτρωσε ποτέ στον κόσμο, σαν το χρήμα, τόσο κακή εφεύρεση· αυτό γκρεμίζει πόλεις, αυτό κι από τα σπίτια τους ανθρώπους ξεσπιτώνει, αυτό το φρόνιμο μυαλό το ξεπλανεύει πάντα, το παρασέρνει στο κακό και στης ντροπής τη στράτα, και καθετί το πονηρό μαθαίνει στους ανθρώπους, διδάσκει την ασέβεια σ’ όλες της τις εκφράσεις. Μα όσοι τα κατάφεραν στο χρήμα πουλημένοι, με τον καιρό κάποια στιγμή άσχημα το πληρώνουν.

Από πού νομίζετε ότι προέρχεται το παραπάνω απόσπασμα; Είναι από την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. Είναι η τραγωδία που περιέχει και το χορικό «Έρως ανίκατε μάχαν». Είναι η τραγωδία που περιέχει και τον παρακάτω διάλογο:

ΚΡΕΩΝ Παρ’ όλα αυτά το τόλμησες να παραβείς το νόμο;
ΑΝΤΙΓΟΝΗ Γιατί δε μου το πρόσταξε αυτό ο μέγας Δίας ούτε και η συγκάτοικος με τους θεούς του Άδη, η Δίκη, είναι που όρισε στον κόσμο τέτοιους νόμους. Ούτε και νόμιζα ποτέ πως έχουν τέτοιο κύρος πια οι δικές σου προσταγές, ώστε, θνητός που είσαι, τους άγραφους κι ασάλευτους νόμους να ξεπεράσεις.

Φαίνεται πως το ΙΕΠ (Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής) όλα αυτά τα έκρινε άχρηστα. Σύμφωνα με τις προτάσεις του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής για την αναδιαμόρφωση του σχολικού προγράμματος στο Λύκειο τα Αρχαία θα παραμείνουν ως μάθημα κορμού μόνο στην Α’ Λυκείου, αποδεικνύοντας την πρόθεση του Υπουργείου για κατάργηση της Αντιγόνης! Στην ενότητα «Γλώσσα» στη Β’ και Γ’ Λυκείου προβλέπεται διδασκαλία μόνο Έκθεσης και Λογοτεχνίας. Αυτό πρακτικά ισοδυναμεί με κατάργηση της διδασκαλίας της Αντιγόνης στο Λύκειο μετά από δεκαετίες! Η απόφαση αυτή αποτελεί την τελευταία πράξη στο σήριαλ της υποβάθμισης των αρχαίων ελληνικών που ξεκίνησε με τον περιορισμό των ωρών διδασκαλίας στην Α’ Γυμνασίου και τον εξοβελισμό τους από τις εξετάσεις στο τέλος της χρονιάς συνολικά στο Γυμνάσιο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Κοινωνια, Παιδεία, Φαίη | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Από τον Παπαδόπουλο στον Αναστασιάδη – Το σχέδιο Ανάν βρυκολακιάζει

Posted by Φαίη στο Ιανουαρίου 17, 2017


Ενώ ομάδα νομικών ζητά από τον Γενικό Εισαγγελέα Κύπρου να παύσει τον πρόεδρο Αναστασιάδη, ως ανίκανο να εκπροσωπεί την Κύπρο, η διαπραγμάτευση στην Γενεύη ολοκλήρωσε την φάση της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ, ΚΥΠΡΟΣ, Πολιτική, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η ΑΤΖΕΝΤΑ ΛΟΑΤ και ο ρόλος του σχολείου στην προσπάθεια επίτευξης των στόχων της

Posted by Φαίη στο Νοεμβρίου 18, 2016

Στέργιος Ζυγούρας

Ποιος καθορίζει το ανθρώπινο φύλο; Ποιος καθορίζει πόσους και τι φύλου γονείς θα έχει ένα παιδί; Η ανθρώπινη «αγάπη-ισότητα-ελευθερία» όπως τελευταία ορίζεται στον πολιτικό νόμο της Δύσης; Ποια είναι η σκοπιμότητα στην διαφημιζόμενη δυνατότητα του ανθρώπου να καθορίζει το φύλο του και στο «δικαίωμα» ενός παιδιού να έχει δυο ή τρεις γονείς σε διάφορους συνδυασμούς φύλων; Γιατί προενοχοποιείται όποιος διαφωνεί με την ατζέντα ΛΟΑΤ, και ταυτίζεται με πρόσωπο που καταναλώνει κρέας διαφυλικού ή ομοφυλόφιλου; Γιατί για άλλη μια φορά ο (επιτιθέμενος) δυτικός πολιτισμός παριστάνει τον αμυνόμενο; Ποιον καταδιώκει; Γιατί, προσποιούμενος ότι κατοχυρώνει τα δικαιώματά του, επιχειρεί να επιβάλλει την άποψή του; Γιατί η δημοκρατία αφορίζει μονολεκτικά την αντίθετη άποψη, θέλοντας να αποφύγει κάθε συζήτηση; Γιατί τόση μανία να μεταβληθεί το σχολείο σε κέντρο διακίνησης της αντζέντας ΛΟΑΤ;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, Παιδεία, Φαίη | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Posted by Πετροβούβαλος στο Οκτωβρίου 22, 2016

Ο πλέον δραστήριος εκπρόσωπος της νεωτερικότητας, ο Θ. Νέγρης, ήδη πριν την Α΄ Εθνοσυνέλευση προβλέπει την αναζήτηση βασιλιά της Ελλάδος στην Χριστιανική Ευρώπη

αναδημοσίευση από το καραβάκι της ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Π. Ζυγούρα

.

Το πολιτικό “ρίγος” μιας πανεπιστημιακής παράδοσης και η χιμαιρική της επίδραση

Η παραδοχή του Αντώνη Μανιτάκη ότι οι παραδόσεις του Συνταγματικού δικαίου από τον Αριστόβουλο Μάνεση συνιστούσαν ταυτόχρονα νομική επιστήμη και πολιτική θέση, θέτει άμεσα ένα ζήτημα: πώς επηρέαζε και ανατροφοδοτούσε η μια την άλλη; Ο Α. Μανιτάκης αναφέρει ότι η διδασκαλία του Α. Μάνεση στην δεκαετία του 1960 προκαλούσε ρίγη στους πρωτοετείς φοιτητές. Προφανώς αυτά ήταν πολιτικά και όχι επιστημονικά, παρότι η σχέση των δυο είναι, ως ένα σημείο, προφανής. Το παρόν άρθρο απαντά στο αντίστοιχο του Α. Μανιτάκη με τίτλο “Η λαϊκή κυριαρχία ως λαϊκή εντολή και η διδασκαλία του Μάνεση” που δημοσιεύτηκε στην διαδικτυακή σελίδα constitutionalism.gr και στην κατηγορία “συνταγματισμός”. Κρίνει τον συνταγματισμό ως ιστορικό θέμα και, ιδιαίτερα, ως παράμετρο της ιδρυτικής πράξης του ελληνικού κράτους. Έμμεσα, θίγει και το θέμα “η ταυτότητα της Ελληνικής Επανάστασης”.

Ο Α. Μανιτάκης είναι ιδιαίτερα ειλικρινής. Δέχεται ότι “ο συνταγματικός δημοκρατικός λόγος του Μάνεση, ήταν συγχρονισμένος με τα δημοκρατικά, λαϊκά, αιτήματα της εποχής του” και συμπύκνωνε το καυτό πολιτικό ερώτημα της μεταπολεμικής Ελλάδας: “ποιος κυβερνά τον τόπο, ο βασιλιάς ή ο λαός;”. Το αν το ερώτημα αυτό αποτελούσε επαναχρησιμοποίηση ενός προηγηθέντος λαϊκισμού, το αν δηλαδή ήταν παραπλανητικό, αν το χρησιμοποιούσαν κάποιοι ως πρόσχημα, προκειμένου να πετύχουν μέσω των πολιτειακών εξελίξεων έναν μη κατονομαζόμενο στόχο, θεωρείται ανύπαρκτο θέμα, άρα δεν εξετάζεται.

Εξίσου αυτονόητη θεωρείται και η αναγωγή της “συνταγματικότητας” του 20ου αι. σε ταξικό ζήτημα, εφόσον αυτήν την ταξικότητα υπονοεί ο όρος “λαϊκό αίτημα”. Με τον τρόπο αυτό ορίζεται ο εξής αυτοματισμός: αν η λαϊκή τάξη, δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας καθορίσει ή ελέγξει την εκτελεστική εξουσία και εξασφαλίσει την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, τότε θα αποφύγει de facto την κοινωνική αδικία / καταπίεση που υφίσταται από μια αριστοκρατική ελίτ, η οποία συστηματικά -λόγω κοινωνικής θέσης- δρα εναντίον της. Και μόνον αυτή η έμμεση αναφορά, αποδίδει στο Σύνταγμα μια τεχνική ιδιότητα. Θεωρεί το Σύνταγμα και την ψήφο ως ανασταλτικούς παράγοντες της άνισης κατανομής του πλούτου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Δημοκρατία, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Παιδεία, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

1η Οκτωβρίου 1829: Ο Καποδίστριας θεμελιώνει την κυριαρχία της Ελλάδος πάνω στον στόχο της Επανάστασης

Posted by Πετροβούβαλος στο Οκτωβρίου 1, 2016

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Π. Ζυγούρα

.

Η Ευρώπη ως μέτοχος της Ελληνικής ιδέας #3

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΤΟΥ

Την 1η Οκτωβρίου 1829, μετά το σχετικό ψήφισμα της Δ΄ Εθνικής Συνέλευσης, ο Ι. Καποδίστριας δίνει στην κυκλοφορία το νόμισμα του υπό ίδρυση ελληνικού κράτους, τον Φοίνικα. Το σχετικό γεγονός έχει υποβαθμιστεί ή εξαφανιστεί από την νεότερη ιστορία (όπως πολλά, αντίστοιχα, της Επανάστασης). Ας δούμε γιατί.

Ας γνωρίσουμε πρώτα τα τεχνικά στοιχεία του νομίσματος και τις ισοδυναμίες σε σχέση με τα πιο γνωστά νομίσματα που τότε κυκλοφορούσαν (το ισπανικό και το τουρκικό):

«… ο Κυβερνήτης … διατάττει να έμβουν εις κυκλοφορίαν τα μέχρι τούδε κοπέντα εθνικά νομίσματα. Ταύτα δε σύγκεινται εις Φοίνικας και Λεπτά. Ο μεν Φοίνιξ (όνομα προσδιορισμένον δια την μονάδα και βάσιν του Ελληνικού νομίσματος) είναι αργυρούς, … 6 δε Φοίνικες συνιστούν εν δίστηλον της Ισπανίας και κατά βάρος και κατά την αξίαν. Το δε Λεπτόν (όνομα προσδιορισμένον δια το μικρότατον κλάσμα του Ελληνικού νομίσματος) είναι από καθαρόν χαλκόν, ζυγίζει ήμισυ δράμι, και έχει την αυτήν ονομαστικήν αξίαν του παρά».

Και τώρα τα ουσιαστικά στοιχεία. Ο Κυβερνήτης «περιγράφει» το νόμισμα του φοίνικα:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Η «Σάλπιγξ Ελληνική» και ο «κοινός» επαναστατικός στόχος του 1821

Posted by Πετροβούβαλος στο Αυγούστου 7, 2016

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Ζυγούρα

.

Η πρώτη έντυπη εφημερίδα της Επανάστασης του 1821 είναι από εκείνα τα ιστορικά σημεία που περιέχουν την άγνωστη ιστορία των δυο αντίθετων επαναστατικών τάσεων. Εκείνων που συγκρούστηκαν το 1823-25 στους λεγόμενους “εμφύλιους”.

Η εφημερίδα “Σάλπιγξ Ελληνική” εκδόθηκε την 1η Αυγούστου 1821 από τον κληρικό Θεόκλητο Φαρμακίδη. Την μικρή τυπογραφική μηχανή είχε φέρει μαζί του ο αδελφός του αρχηγού της Επανάστασης, ο Δημήτριος Υψηλάντης. Ελάχιστα φύλλα εκδόθηκαν και η εφημερίδα διέκοψε την λειτουργία της. Αιτία ήταν η παραίτηση του Θ. Φαρμακίδη, ο οποίος “αρνήθηκε να ενδώση εις το δεσποτικόν μέσον της προεξετάσεως”. Τι είχε συμβεί;

Ο Δημήτριος Υψηλάντης έφτασε στην Πελοπόννησο ως “Πληρεξούσιος του Γενικού Επιτρόπου της Αρχής”, δηλαδή του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Ο “Γ. Επίτροπος της Αρχής” είχε ανακοινωθεί ως αρχηγός της Επανάστασης τους πρώτους μήνες του 1820, ύστερα από διαβουλεύσεις στην Αγ. Πετρούπολη τις οποίες αγνοούμε. Από εκείνα όμως που γνωρίζουμε, προκύπτει ότι η άμεσα εμφανιζόμενη αντίδραση εναντίον του Υψηλάντη προέκυψε από εκείνους που υποκριτικά υποστήριζαν την αρχηγία του Ι. Καποδίστρια. Το θέμα είναι σκοτεινό για μας, γιατί αφορά στην ταυτότητα της Φιλικής Εταιρείας, η οποία, αν και άγνωστη ως προς τους ιδρυτές και τους στόχους, μπορεί με βεβαιότητα να αποσυνδεθεί πλήρως από την ομάδα της Οδησσού (ουδείς από τους φερόμενους ως “δράστες” ίδρυσε την Εταιρεία).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , , , , , | 2 Comments »

Ιούνιος 1825: Οι δανειστές του Λονδίνου εκβιαστικά απαιτούν την εκτέλεση του Κολοκοτρώνη και των λοιπών “προδοτών”

Posted by Πετροβούβαλος στο Ιουλίου 6, 2016

Ιωάννης Ορλάνδος, θύμα της Επιτροπής του Λονδίνου και θύτης της Επανάστασης

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
Ανάλυση: Στέργιος Ζυγούρας

.

Είκοσι μουρτάτες, [προδότες] βρωμόσκυλα, δεν εμπορείτε να κομματιάσετε;” Την σχετική επιστολή στέλνει από το Λονδίνο ο Ιωάννης Ορλάνδος στις 30/6/1825. Παραλήπτης είναι ο Γ. Κουντουριώτης τον οποίο η βρετανική πολιτική ανέδειξε Πρόεδρο της προσωρινής Κυβέρνησης στην θέση του νόμιμα εκλεγμένου Π. Μαυρομιχάλη.

Ιστορικό πλαίσιο της επιστολής

Δεν έχει περάσει ούτε μήνας από την δολοφονία του Οδυσσέα. Έχουν περάσει τέσσερις μήνες από την σύναψη του β΄ δανείου στο Λονδίνο και την αποβίβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο. Τον προηγούμενο χρόνο το Λονδίνο “διόρθωσε” τα λάθη του με δραστικές ουσίες, ανακλήσεις ή σφαίρες (Byron, Stanhope, Trelawny) και κατόρθωσε, εξαγοράζοντας τις χαλαρότερες επαναστατικές συνειδήσεις (α΄ εμφύλιος), να κλείσει στην φυλακή ή να θέσει στο περιθώριο τους υπερασπιστές της υπερεθνικής Επανάστασης. Ένα νέο διεθνές και εγχώριο επιτελείο προωθήθηκε από το Λονδίνο προς τον δικό του άνθρωπο, τον πρόεδρο Γ. Κουντουριώτη.

Ο Καραϊσκάκης διέφυγε της παγίδας θανάτου που μετά την περί προδοσίας “δίκη” του έστησαν οι φίλα προσκείμενοι στον Μαυροκορδάτο χριστιανοί οπλαρχηγοί από κοινού με τους Τούρκους της περιοχής. Την “προδοσία” του Καραϊσκάκη σέρβιρε στον Byron ο Μαυροκορδάτος, ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου των “προδοτών-αντιπατριωτών” που περιελάμβανε δήθεν και την φυσική εξόντωση αμφοτέρων. Η δίκη στήθηκε ως αντιπερισπασμός της μετάβασης του Βύρωνα στην Αν. Στερεά, όπου θα επιβεβαιωνόταν μια νέα Κυβέρνηση που άμεσα θα διεκδικούσε την διαχείριση του α΄ δανείου. Ο λόρδος όντως κοντοστάθηκε και αμέσως μετά δηλητηριάστηκε. Τη νέα Κυβέρνηση θα αποτελούσαν πρόσωπα που φαινομενικά ήταν ουδέτερα μεταξύ των δυο συγκρουόμενων παρατάξεων. Δ. Υψηλάντης, Ανδρούτσος, Πλαπούτας, Νέγρης και κάποιοι ακόμη θα σχημάτιζαν ενωτική κυβέρνηση και θα έπαυαν την σύγκρουση Μαυροκορδάτου-Κολοκοτρώνη. Όμως, παρά την παρουσία του Νέγρη (ο οποίος βρισκόταν πια σε διάσταση με τον Μαυροκορδάτο) η “ουδετερότητα” αυτή ήταν ολοφάνερο ότι αποτελούσε ένα παρακλάδι της υπερεθνικής πλευράς του Κολοκοτρώνη που ουσιαστικά αποτελούσε τον άτυπο αρχηγό της Επανάστασης μετά την μη εμφάνιση του Αλ. Υψηλάντη στην Πελοπόννησο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η πολιτική απάτη και η προσωπική αυταπάτη (δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι)

Posted by Πετροβούβαλος στο Ιουνίου 29, 2016

Αν ζούσε σήμερα ο Ζαχαριάδης πώς θα εξηγούσε την συνύπαρξη της μαυροκορδάτειας-νέγρειας σημαίας, με τον υψηλάντειο-καποδιστριακό φοίνικα και την σχέση τους με τον υλιστικό διεθνισμό;

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Ζυγούρα

.

“Αυταπατημένος” δηλώνει ο Τσίπρας για να δικαιολογήσει την στροφή των 180 μοιρών της πολιτικής του σε σχέση με τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Δεν άλλαξε -λέει- απόψεις, απλώς ανακάλυψε πως νόμιζε ότι μπορούσε να εφαρμόσει όσα εξακολουθεί να πιστεύει. Σε μια τέτοια περίπτωση η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η πολιτική ευθιξία θα τον οδηγούσε στην παραίτηση και στην μόνιμη αυτοεξαίρεση από την πολιτική με την αιτιολογία του “ακατάλληλου”. Όμως ο Τσίπρας περήφανα δηλώνει ότι δεν παραιτείται. Μετατρέποντας την ντροπή σε καμάρι, δήλωσε ότι μένει, γιατί εφαρμόζει “αριστερή” πολιτική και έτσι βοηθά την κοινωνία, την οποία σε περίπτωση παραίτησης, θα κατέστρεφε ο “δεξιός” Μητσοτάκης.

Υπάρχει εγγενής διαφορά μεταξύ “αριστεράς” και “δεξιάς”; Μεταξύ “προόδου” και “συντήρησης”; Μεταξύ εργατικών και συντηρητικών, δημοκρατικών και ρεπουμπλικανών, σοσιαλιστών και χριστιανοδημοκρατών; Υπάρχει δομικό στοιχείο στην “δικαιότερη” και “λιγότερο δίκαιη” κοινωνική πολιτική με βάση κάποιες κοινωνικές ιδεολογίες και οικονομικές θεωρίες; Ή μήπως υπάρχει εγγενής -δηλαδή δομική, ιστορική- απάτη στην υποτιθέμενη διαφορά μεταξύ των δυο αντιπάλων, πράγμα που εξηγεί τις επιμέρους “αυταπάτες”;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γκρούεζες, Πολιτική | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η Ελλάς ως μέτοχος της Ευρωπαϊκής Ιδέας #7: Anexartito elliniko kratos τελεία τζι αρ (Hellas=Greece?)

Posted by Πετροβούβαλος στο Ιουνίου 17, 2016

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Ζυγούρα

.

Πώς από την «ανορθουμένη Ελλάδα» του 1813 φτάσαμε στην «ανεξάρτητη Γραικία» του 1833;

Μια πρωτότυπη επισκόπηση ορισμένων άγνωστων σημείων τα οποία έκριναν την Επανάσταση και θεμελίωσαν το ελληνικό κράτος

“Ο ηγεμών της Γραικίας και το Γραικικόν κράτος υποχρεούνται, προ παντός άλλου εξόδου, να αφιερώσουν τας πρώτας εισπράξεις του δημοσίου ταμείου εις την πληρωμήν των τόκων και του χρεολυσίου του δανείου που εγγυήθηκαν οι τρεις δυνάμεις…” (Λονδίνο, Συνθήκη περί της Γραικικής μοναρχίας 7.5.1832, μεταξύ των τριών προστάτιδων δυνάμεων και της Βαυαρίας, άρθρο 12ο)

Τις ημέρες αυτές παρακολουθήσαμε τις κωμικοτραγικές δηλώσεις της κυβερνητικής αριστεροδεξιάς ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Δήλωσε τεθλιμμένη με τις 7.500 σελίδες που ψήφισε στο ελληνικό Κοινοβούλιο, προτάσσοντας το γνωστό επιχείρημα: δεν ήθελε μεν, τα ψήφισε δε υπό την ασφυκτική πίεση των “δανειστών”· αυτών που η ίδια αριστεροδεξιά πρώτα αναβάθμισε σε “θεσμούς” και μετά ανακάλυψε την κοινωνική τους αναλγησία. Στις αυτοκαταγγελίες πρωτοστάτησε ένας κορυφαίος θεσμός της Πολιτείας: ο πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος ψέλλισε κουβέντες για ψήφιση αντισυνταγματικών διατάξεων. Είναι περιττό να συνεχίσουμε το συλλογισμό ως προς τις συναισθηματικές προεκτάσεις του. Καλύτερα να ασχοληθούμε με την ομολογία της συνολικής αριστερής “αυταπάτης” που ταυτόχρονα δηλώνει πως το ελληνικό κράτος ιδρύθηκε μέσα από έναν δυτικότροπο οραματισμό, άρα, σ’ αυτόν πρέπει να παραμείνει. Ας δούμε αν αυτό είναι το μοναδικό ζήτημα από το οποίο απορρέουν οι δικές μας αυταπάτες. Δεξιών τε και αριστερών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική, Δημοκρατία, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Uncategorized | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Γιατί ο Τσίπρας μας δείχνει (από το 2015) ότι μελετά τον Άρη Βελουχιώτη;

Posted by Φαίη στο Μαΐου 28, 2016

Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είναι γνωστό πως στην Ελληνική Βουλή έφερε “νέα ήθη”. Όπως, όταν έφθασε στο Κοινοβούλιο κατά τη συζήτηση του δευτέρου νομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα, κρατώντας στα χέρια του το βιβλίο “Άρης Βελουχιώτης: Ανηφορικοί δρόμοι”. Το οποίο ξεφύλλιζε κατά τη διάρκεια της συζήτησης, δείχνοντας από το ύφος του πως, του δημιουργούσε μεγάλο ενδιαφέρον.

Ωστόσο, το γεγονός ότι σε διάφορες σελίδες του βιβλίου ξεχώριζαν “χαρτάκια επισημάνσεως”, μας δηλώνει ότι ο Πρωθυπουργός το είχε ξεκοκαλίσει το συγκεκριμένο βιβλίο και είχε επισημάνει διάφορα σημεία του, που προφανώς έχριζαν μεγαλύτερης φροντίδας και προσοχής.

Βέβαια, τι δουλειά είχε να εμφανισθεί υπό μάλης με βιβλίο του Άρη Βελουχιώτη, σε μια πολύ κρίσιμη συζήτηση στη Βουλή, ένας Θεός ξέρει το γιατί…

Ο Άρης Βελουχιώτης είναι ο ήρωας του Τσίπρα.

Είναι σε όλους γνωστό πως ο Άρης Βελουχιώτης είναι ο “ήρωας” του Αλέξη Τσίπρα. Όπως για πολλούς εξ ημών είναι ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης και τόσες άλλες φωτεινές μορφές που θυσίασαν τη ζωή τους για το Μεγαλείο της Ελλάδος.

Για τον Πρωθυπουργό, είναι ο Άρης Βελουχιώτης!!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Πολιτική, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η Ελλάς ως μέτοχος της Ευρωπαϊκής Ιδέας #6

Posted by Πετροβούβαλος στο Απριλίου 18, 2016

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Π. Ζυγούρα

.

“ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ” (ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΣ) ΗΤΑΝ Ο ΛΟΡΔΟΣ ΜΠΑΫΡΟΝ

Πολλοί ιστορικοί έχουν αναφερθεί στην ιδεολογική χρήση, δηλαδή στην επιστημονική κατάχρηση της ιστορίας. Είναι κάτι που το γνωρίζει και ο ιστορικά απαίδευτος, παρά το ότι αγνοεί τα εργαλεία με τα οποία η πολιτική θέση για το σήμερα και η πολιτική επιδίωξη για το αύριο εμφανίζεται στον ακροατή [μέσω αναχρονισμών, επιλεκτικότητας ή χονδροειδών παραποιήσεων] ακόμα και ως αντίστροφη ιστορία (ανεστραμμένο παρελθόν). Αυτό το τελευταίο έγινε με κωμικοτραγικό τρόπο στο Μέγαρο Μουσικής από τον Roderick Beaton -κυρίως- στις 13 Απριλίου 2016. Στο ερώτημα – burlesque τίτλο της διάλεξης που έθεσε ο Beaton για την πραγματική συμβολή του λόρδου Byron, απάντησε ως εξής: Ο λόρδος Byron συνέβαλε τα μέγιστα στην Επανάσταση των Ελλήνων επειδή βοήθησε το νέο κράτος να σταθεί στα πόδια του μέσω των δανείων.

Τι κωμικότερο ως προς την κοινή λογική! (ανεξαρτησία = δανειακή εξάρτηση). Αλλά και τι ψευδέστερο ως προς την ιστορία! Ο Byron κρίθηκε ως ο “μνημονιακός” του 1821, ενώ στην πραγματικότητα δολοφονήθηκε από τους μνημονιακούς προϊσταμένους του. Δολοφονήθηκε από αυτούς που τον έστειλαν, επειδή αρνήθηκε να ολοκληρώσει την αποστολή του και επέλεξε μια τελική λύση που ευνοούσε την αντίπαλη πολιτική παράταξη. Αν ο Byron έδινε το δάνειο σ’ αυτούς που επέλεξε και όχι στην αυτόκλητη κυβέρνηση του Κουντουριώτη, τότε η έκβαση της Επανάστασης και του ελληνικού κράτους θα ήταν τελείως διαφορετική.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Η Ελλάς ως μέτοχος της Ευρωπαϊκής Ιδέας #5

Posted by Πετροβούβαλος στο Απριλίου 6, 2016

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Ζυγούρα

.

ΤΟ ΔΟΓΜΑ “ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ ΕΥΡΥΤΗΤΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΣΤΕΝΟΤΗΤΑ” ΣΤΗΝ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΘΝΕΓΕΡΤΗΡΙΟ 1821: ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ;

Ενώ ως τώρα είδαμε χαρακτηριστικότατα επεισόδια του πώς νοείται ο ελληνικός πολιτισμός, ο δυτικός πολιτισμός και η μεταξύ τους σχέση, αποφύγαμε επιμελώς την οριοθέτηση αμφοτέρων των εννοιών. Αν και το προηγούμενο επεισόδιο αγγίζει την συνολική ιστορία των διαφορετικών ορισμών και σχέσεων, το “πρόβλημα” είναι και παραμένει υποκειμενικό. Το ζήτημα είναι το πώς και γιατί ο καθένας θεωρεί αυτονόητο το πρίσμα υπό το οποίο εποπτεύει το υλικό και αναπτύσσει τις σκέψεις του. Το τι είναι “Ελλάδα” και τι “Ευρώπη” έχει ως δεδομένες, τόσο αντικρουόμενες θέσεις, ώστε μια θεωρητική προσέγγιση (που κι αυτή θα είχε το στοιχείο της υποκειμενικότητας), ακόμα και μια στεγνή στατιστική παράθεση, θα έφτανε εύκολα το μέγεθος ενός ογκώδους τόμου, χωρίς να προσφέρει κάτι ουσιαστικό προς την κατεύθυνση της επίλυσης του προβλήματος. Συνεχίζοντας την ίδια πρακτική, θα ανατρέξουμε σε ένα κομβικό ιστορικό σημείο που βλέπει τη σχέση ελληνικού-ευρωπαϊκού πολιτισμού ως σχέση “παράδοσης-νεωτερικότητας” εντός του ελληνισμού. Θα το βρούμε στο κεφάλαιο “1821” δηλαδή στην διαδικασία της γέννησης του ελληνικού κράτους.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΙΕΝΝΗ ΤΟΥ 1814 ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ ΤΟΥ 2014

Το 2014 ήταν ένα ιστορικό-επετειακό έτος για την Ελλάδα. Πέρασαν 200 χρόνια από την γέννηση της Φιλικής Εταιρείας. Ενώ στο χώρο των ιστορικών το ζήτημα δεν πέρασε απαρατήρητο, θα έλεγε κανείς ότι το επίσημο κράτος προτίμησε να σιωπήσει. Μάλλον δεν έκανε άσχημα. Αν μιλούσε, τι θα έλεγε; Πώς θα συνέδεε τις μνημονιακές “αναγκαιότητες” με την Φιλική; Ως σύγχρονο “Ναυαρίνο”; Ούτε αυτό θα μπορούσε, αφού θα σκόνταφτε στον παραλληλισμό της τριμερούς συνθήκης του 1827 με τη τρόικα του 2014. Ευτυχώς για όλους, δεν το επιχείρησε. Ας δούμε λοιπόν τι είπαν οι ιστορικοί για την επέτειο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η Ελλάς ως μέτοχος της Ευρωπαϊκής Ιδέας #4

Posted by Πετροβούβαλος στο Μαρτίου 27, 2016

Η λατρεία της θεάς του «ορθού λόγου» και η σχέση του δυτικού διαφωτισμού με τον χριστιανισμό (Παναγία των Παρισίων, 10.11.1793)

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Ζυγούρα

.

Ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ή αλλιώς Η ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΙΝΙΚΑ

Ίσως σε κάποιους φάνηκαν απόλυτα ή υπερβολικά όσα λέγαμε στο προηγούμενο για το πώς οι 36 της Επιτροπής (που διεξάγουν το 1/3 του εθνικού διαλόγου για την παιδεία), θα εκτελέσουν ένα προαποφασισμένο σχέδιο ορισμένων σημείων, αφήνοντας στην ελεύθερη βούληση οποιοδήποτε άλλο περιφερειακό θέμα, έτσι ώστε να υποστηριχθεί η έννοια “διάλογος”. Ήρθε η στιγμή της εξήγησης. Είναι εκτεταμένη, αλλά πιστεύουμε ότι είναι αναγκαία.

Οι 36 αποτελούν το “Εκτελεστικό” του διαλόγου, ενώ το “Βουλευτικό” τυπικά αποτελείται από το ΕΣΥΠ, την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και την κοινωνία, ουσιαστικά από την τελευταία. Το “ένα και μόνον προαπαιτούμενο” που έθεσε ο υπουργός (την ικανοποίηση της δημοκρατικής αξίωσης για ισότητα μέσω και του σχολείου) δείχνει καθαρά ότι βρισκόμαστε σε μια “Επίδαυρο” της νομοθεσίας για την παιδεία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

1821: Η υπερεθνική Επανάσταση και το εθνικό της αποτέλεσμα

Posted by Πετροβούβαλος στο Μαρτίου 25, 2016

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Ζυγούρα

.

Ο 19ος αιώνας μας προικοδότησε έναν ακόμα ορισμό για το έθνος. Αυτόν του αμιγώς πολιτικού έθνους που βασίζεται στο νομικό συμβόλαιο και στην ρήξη με το πολιτισμικό παρελθόν. Πιο πριν είχαμε τα γλωσσικά έθνη αλλά και το ευρύτερο, το πολύγλωσσο, που δεν ήταν άλλο από το οικουμενικό-χριστιανικό, εφόσον το βασικό στοιχείο που συγκροτούσε το κράτος ήταν η χριστιανική πίστη. Με την άλωση του 1453 και το δυτικό σχίσμα που ακολούθησε, η χριστιανική ενότητα στη μεν Δύση υπέστη σοβαρό πλήγμα, στην δε Ανατολή διατηρήθηκε εντός της μουσουλμανικής αυτοκρατορίας. Από τα μέσα του 18ου αιώνα η Δύση έκανε το παν για να μην δημιουργηθεί ξανά πολυεθνικό χριστιανικό κράτος. Η νεωτερικότητα θεωρεί την Γαλλική Επανάσταση αυθόρμητη και δεν παραδέχεται ότι στόχος του έθνους-κράτους που εδραιώθηκε μέσω αυτής ήταν και η αποτροπή σχηματισμού ενός ενιαίου χριστιανικού κράτους της Ανατολής. Το ελληνικό κράτος του 1833 στην πράξη ήταν το αποτέλεσμα ενός συμβιβασμού που έγινε μεταξύ της εθνικής τάσης και της υπερεθνικής. Η πρώτη ήταν η νικήτρια στην μεταξύ τους σύγκρουση και ήταν αυτή που όρισε τον τύπο. Το Ελληνικό Βασίλειο ήταν ένα έθνος-κράτος όπου ο προϋπάρχων πολιτισμός (έθνος) μπήκε υπό την κηδεμονία του κράτους. Το κράτος συγκροτήθηκε γύρω από την γλώσσα. Αρβανίτες, Κωνσταντινουπολίτες, νησιώτες και λοιποί υποχρεώθηκαν να μάθουν την κοραϊκή ελληνική γλώσσα, άλλως δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν (όπως έλεγε και το προπαγανδιστικό έργο του Βυζάντιου).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »