ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Παναγιωτης σχοινεζος στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Gatestone Institute: Στην Ευρώ…
    PETSAGGOURAKIS στη Μελέτιος Μεταξάκης, ο μασώνος…
    Makis στη Η Ληστοκρατία στην Ελλάδα: « Φ…
    Πετροβούβαλος στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Συνήθης Ύποπτος’

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΧΑΟΣ

Posted by Πετροβούβαλος στο 15 Φεβρουαρίου, 2016

αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Η συζήτηση είχε φουντώσει. Να κατεβούμε όλοι στο Σύνταγμα, να μέινουμε εκεί, να..να.. να.. Μεταξύ των ξαναμένων συζητητών μια φωνή ακούστηκε να κάνει μια ερώτηση. Κι αν κατεβούμε , κι αν ακόμα καταφέρουμε να διώξουμε τη κυβέρνηση και όλους αυτούς που μας δουλεύουν ψιλό γαζί… μετά τι? Η σιωπή που ακολούθησε ήταν εντυπωσιακή. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν τελικά ο τελευταίος σταθμός πριν το χάος. Του έτυχε αυτός ο ρόλος. Να είναι η στάση που σε κατεβάζουν στη μέση του πουθενά και σου λένε προχώρα. Ανθρωποι που ακολουθούσαν χρόνια ολόκληρα την ασφαλή διαδρομή με τις γνωστές στάσεις, άνθρωποι που παθαίναν σύγχιση έτσι κι έσκαγε ένα λάστιχο στο λεωφορείο, άνθρωποι που δεν μπορούσαν ούτε κατά διάνοια να αντέξουν ένα βότσαλο να ταράζει τα ήσυχα και ασφαλή νερά της ζωούλας τους, κατέβηκαν σε ένα δρόμο χωρίς ενδείξεις κατεύθυνσης, χωρίς να ξέρουν ποια κατεύθυνση να πάρουν και τι υπάρχει στο τέλος σ΄αυτό το άγνωστο μονοπάτι.

Η Ελλάδα μετά την τελευταία απάτη, αλλάζει δραματικά. Ξέρετε πολύ σύντομα, αν δεν είναι ήδη εδώ, θα ακολουθήσει ένα χάος όπου η πατρίδα μας με όλα όσα θα συμβούν, δεν θα είναι κράτος, δεν θα είναι καν πόλεις κράτος όπως στο ένδοξο παρελθόν μας, αλλά θα γίνει σπίτια-κράτος. Θα είναι σπίτια που θα πρεπει να ύπερασπίσουν τα τελευταία στοιχειώδη δικαιώματα των ανθρώπων που θα τα κατοικούν. Θα είναι το σπίτι εκείνου που θα περιμένει τους διάφορους κλητήρες να του πετάξουν έξω τα παιδιά του στο δρόμο γιατί χρωστάει στη κ@λοτράπεζα και θα πρέπει να το υπερασπιστεί. Θα είναι το σπίτι ενός μακροχρόνια άνεργου που θα ψάχνει σαν το αγρίμι να επιβιώσει με κάθε τρόπο. Θα είναι το σπίτι ανθρώπων που θα έχει γυρίσει το μάτι ανάποδα και θα είναι έτοιμοι να περισώσουν την ύστατη αξιοπρέπεια…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια | Με ετικέτα: | 3 Σχόλια »

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΗΤΑΝ ΑΠΛΟ.

Posted by Πετροβούβαλος στο 5 Φεβρουαρίου, 2016

αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Οταν έχεις πει τόσα πολλά, έχεις δώσει τόσες υποσχέσεις, έχεις τραβήξει κοντά σου ένα τόσο μεγάλο πλήθος φωνάζοντας από τα μπαλκόνια ξανά και ξανά , η ελπίδα έρχεται, τα μνημόνια φεύγουν , η Ελλάδα αλλάζει πορεία, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΠΟΡΕΙΑ ΕΣΥ, εκτός κι αν στο υποδείξουν οι ψηφοφόροι σου.  Τα βρήκες σκούρα, σε πάτησαν κάτω, οι ύαινες ήταν λυσασμένες, πολύ ωραία. Βγαίνεις και κάνεις την παρακάτω δήλωση.

» Είμαστε με το μαχαίρι στο λαιμό. Αν δεν κάνουμε αυτό που θέλουν μας πετάνε έξω από την Ευρώπη. Αν μας πετάξουν έξω από την Ευρώπη θα συμβού αυτά κι αυτά κι αυτά. Σας θέτω λοιπόν το ερώτημα σε δημοψήφισμα. Θέλετε να παραμείνουμε στην Ευρώπη με μνημόνιο και ότι αυτό έφερε και θα φέρει στη συνέχεια – που θα είναι τα παρακάτω, κι εδώ λεπτομερής αναφορά τι ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙΣ – ή θέλετε να βγούμε και θα προκύψουν αυτά΄- ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΙ ΘΑ ΠΑΘΟΥΜΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ.

Και αποφασίζουμε ΕΜΕΙΣ. Η τουλάχιστον η πλειοψηφία από εμάς. Αν λέγαμε εντάξει προχωράμε με μνημόνιο αλλά θέλουμε Ευρώπη γιατί είναι η καψούρα μας βρε παιδί , ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ Η ΑΠΟΦΑΣΗ. Αν λέγαμε εμείς φεύγουμε κι αέρα στα παινά μας κι ας γίνει γης μαδιάμ ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ Η ΑΠΟΦΑΣΗ.  Αυτό λέει ο καθένας, αυτό φωνάζουν όλοι, αυτό σκέφτονται.ΠΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΡΩΤΗΣΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ. ΞΕ – ΚΑ – ΘΑ – ΡΑ!  Τα υπόλοιπα είναι ή ανοησίες ή ξεπούλημα. Εχουμε έξι χρόνια που μας βαφτίζουν όλοι το κρέας – ψάρι. Εξι χρόνια ατέλειωτα ψέματα. Οσο και ηλίθιοι να είμαστε κάποια στιγμή βαρεθήκαμε. Ναι έχουμε βαρεθεί αισχρά.  Δεν έχουμε πλέον αμφιβολίες για το τι συμβαίνει απλά δεν βρίσκουμε το τρόπο να το αποβάλλουμε. Εχει κολλήσει σαν βδέλλα επάνω μας όλο αυτό το αίσχος και το καταπίνουμε καθημερινά, αμάσητο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ;

Posted by Πετροβούβαλος στο 25 Ιουνίου, 2015

αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Το μνημόνιο τελικά ήταν/είναι χρήσιμο. Μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε επιτέλους ξεκάθαρα ποια είναι η αληθινή μας εικόνα. Οπως λέει η σοφή ελληνική παροιμία. «Σαν λείψουν τα πιπέρια σου να δω τα μαγειριά σου». Ναι κυρίες και κύριοι μας πήραν τα πιπέρια μας και τι θα απογίνουμε τώρα. Ενας ολόκληρος λαός αναρωτιέται κρυμένος κάτω από το τραπέζι .. «αλίμονο, τι θα απογίνω» Κάθε μέρα, κάθε λεπτό της ημέρας παρελάζει μπροστά από τη κρυψώνα μας κι ένας μπαμπούλας κι εμείς κρατάμε την ανάσα μας μη τυχόν και μας πάρει πρέφα. Οπως γίνεται στα horror survivale games. Με το που θα σκάσουμε μύτη από τη κρυψώνα κάνοντας τη λάθος κίνηση νάτος ο πυραμιδοκέφαλος, μας συνθλίβει και πάμε φτου κι απ την αρχή….

Το κακό είναι πως πίσω από αυτό το τέρας που φοράει τη μάσκα του φόβου, δεν ξέρουμε ποιος ακριβώς κρύβεται.. Ποιος είναι τελικά ο δαίμονας μας; Οι ευρωπαίοι; Οι συριζαίοι; Η αντιπολίτευση; … Εμείς;…

Σε ένα αρρωστημένο κόσμο, που ζει άρρωστα, που ονειρεύεται άρρωστα, που μεγαλώνει άρρωστα τα παιδιά του και που βρωμάει από παντού σαπίλα και μιζέρια πνευματική και ψυχική, ποιος είναι τελικά ο μπαμπούλας; Να μείνουμε στο ευρώ φώναζε η κυριούλα, με το σημαιάκι της ευρωπαικής ένωσης στα χεράκια της , να το κρατάει σφιχτά, να βροντοφωνάζει δεν θέλουμε να γίνουμε τριτοκοσμικοί ! Βέβαιη πως αυτό που ζει τώρα δεν είναι μια κοινωνία κανιβάλλων αλλά νοικοκυραίων. Θεωρεί τον εαυτό της νοικοκύρη. Κι ο Μήτσος ο κουμπάρος, κι η Καιτούλα η γειτόνισσα, κι Φωφώ η ξαδέρφη, κι ο Γιώργος ο μπατζανάκης συφμωνούν. Θέλου να παραμείνουν στο πολιτισμό.

Και το σόου συνεχίζεται. Χωρίς να παίρνει ανάσα. Τα έχουν δώσει όλα οι άρχοντες της πρόζας. Οσκαρικές ερμηνείες. Απίστευτοι παιχταράδες στο παιχνίδι των στεναγμών και της απελπισίας. Το περίφημο δόγμα του σοκ σε όλο του το μεγαλείο. Εκεί που περιμένεις το φριχτό δίμετρο τέρας να σε φάει, την ώρα που ακούς το ουρλιαχτό του να πλησιάζει, τσακ! εμφανίζεται ένα κοντούλι τερατάκι με σιγανή φωνίτσα και αφήνεις ένα στεναγμό ανακούφισης… Μπροστά στο άλλο αυτό μοιάζει σαν γατάκι. Παρόλο που ξέρεις πως θα σε φάει σουρχεται σχεδόν να το χαιδέψεις να του κάνεις γουτσου γούτσου, γιατί γλύτωσες από το άλλο …

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ;

Posted by Πετροβούβαλος στο 6 Ιουνίου, 2015


αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Πόσο γελοίο είναι να ακούει κανείς για κόκκινες γραμμές που δεν πρέπει να ξεπεραστούν, σ΄ενα κόσμο φτιαγμένο από ανθρώπους που η μόνη κοκκινη γραμμή που δεν μπορεί να ξεπεράσει είναι η εμμονή με το τομάρι του. Σ’ενα κόσμο που έχει καταργήσει την ουσία κι ασχολείται με τα σκουπίδια. Ενα κόσμο που έχει μετατρέψει το θαύμα της ζωής σε αγγαρεία…

Μετά από ένα συγκεκριμένο σημείο τα λόγια στερεύουν… Γιατί αν κάποιος στη ζωή του βάλει τις πραγματικές κόκκινες γραμμές, τότε όλες οι άλλες καταντάνε μια φάρσα. Αν αρχίσεις να βλέπεις το μεγάλο κάδρο νοιώθεις ξαφνικά πως είσαι ένας κατά λάθος θαμώνας σε κάποια συγκέντρωση που δεν σε αφορά. Η τρύπα του λαγού είναι τόσο βαθειά που είτε αποφασίζεις να μπεις και να δεις που φτάνει, είτε κάθεσαι στην επιφάνεια χωρίς νόημα.

Μπαίνοντας μέσα, ανακαλύπτεις πως οι κόκκινες γραμμές δεν είναι απλά μερικά σημεία που δεν πρέπει να ξεπεραστούν, είναι ένας τεράστιος ιστός αράχνης με δισεκατομύρια μυγάκια πιασμένα γερά μεσα που ξεζουμίζουνται χωρίς έλεος μέχρι να ψοφήσουν. Οι αναφερόμενες κόκκινες γραμμές για μια σύνταξη, μια απόλυση, ένα φόρο, τη κατοικία, που σκίζονται όλοι να μην ξεπεράσουν, μοιάζουν αστείες μπροστά στις υπόλοιπες που δεν ξεπερνιούνται για κανένα λόγο κι είναι φτιαγμένες ακριβώς για να μην μπορεί κανείς να τις σπάσει.

Τι είναι αυτό που ζούμε; Μια κακόγουστη φάρσα. Μια φάρσα που περνάει από γενιά σε γενιά πασαλειμένη με παραλλαγές για να μοιάζει κάθε φορά πως κάτι κινείται. Αρκεί να σταματήσει κάποιος για λίγα λεπτά. Και να ρωτήσει τον εαυτό του … μα τι κάνω; Τι είναι αυτό που ζω; Ποιος με διατάζει να υπομένω ότι υπομένω; Να υπακούω σε ότι υπακούω; Να κάνω καθημερινά αυτά τα συγκεκριμένα πράγματα, να έχω αυτές τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις, να είμαι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ ΝΑ ΖΩ ΕΤΣΙ; Μόλις κάνεις το ερώτημα, στη πραγματική του διάσταση, όχι έτσι σαν σκέψη της στιγμής, αλλά με πραγματική έγνοια να ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ, κολλάς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Χωρίς Σχόλια | Με ετικέτα: | 1 Comment »

ΦΟΒΑΤΑΙ Ο ΒΡΕΓΜΕΝΟΣ ΤΗ ΒΡΟΧΗ;

Posted by Πετροβούβαλος στο 4 Φεβρουαρίου, 2015

αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Το να θεωρεί κάποιος πως η ιστορία σ΄ενα κράτος γράφεται από το σύνολο ενός λαού είναι αστεία σκέψη. Δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει ποτέ το σύνολο ενός λαού που έκανε κάτι. Στη μνημονιακή Ελλάδα, όπως και σε κάθε φάση της ιστορίας ενός έθνους υπάρχει μια μεγάλη ποικιλλία λαού κάτω από την οποιαδήποτε εξουσία. Κι αυτή η ποικιλλία δεν καθορίζεται από το τι πιστεύει ο καθένας αλλά από το είναι, τι έχει και τι κάνει στη καθημερινότητα του. Σ΄αυτούς λοιπόν τους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε κάτω από κάθε κυβέρνηση υπάρχουν οι φτωχοποιημένοι, οι εξαθλιωμένοι αλλά και οι βολεμένοι. Υπάρχουν εκείνοι που δεν έχουν να φάνε κι εκείνοι που έχουν κομποδέματα στις τράπεζες και θέλουν να τα φυλάξουν. Υπάρχουν διαφόρων ειδών εργαζόμενοι του τριχίλιαρου, του χιλιάρικου των τεσσάρων κατοστάρικων και οι άνεργοι. Οι έχοντες στέγη και οι άστεγοι. Υπάρχουν εκείνοι που κοιτάζουν μόνο το τομάρι τους κι εκείνοι που ρίχνουν κι ένα βλέφαρο λίγο πιο δίπλα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια | Με ετικέτα: , , | 25 Σχόλια »

Η γοητεία της καταστροφής…

Posted by Πετροβούβαλος στο 3 Ιουνίου, 2014

αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Νομίζετε πως το πλέον επικίνδυνο είδος είναι ο ψηφοφόρος ενός ακραίου κόμματος? Ενας φανατικός οποιασδήποτε πολιτικής ή θρησκευτικής παράταξης? Πως είναι ο αδιάφορος? Ο φιλοτομαριστής? Ο βίαιος ο εγκληματίας? Ισως κάποτε να ίσχυε αυτό. Τώρα έχουμε προχωρήσει πιο πέρα. Η ανθρωπότητα βαδίζει πλέον στο μονοπάτι που έχει χαράξει κάποιος ψυχοπαθής σαδιστής κατά συρροήν εγκληματίας, που ηδονίζεται να βλέπει .. πόνο, φόβο, ολική καταστροφή.

Οι πνευματικά τεμπέληδες , φοβιτσιάρηδες, οι ανόητοι άνθρωποι στη μεγάλη τους πλειοψηφία δεν είναι τίποτα περισσότερο από κύτταρα κουρασμένα, εξουθενωμένα, αρνούμενα να κάνουν την οποιαδήποτε δουλειά μέσα σ΄αυτό το κουφάρι που σαπίζει βγάζοντας μια μπόχα. Λόγια ενός καταθλιπτικού, τρελλαμένου ατόμου που δεν μπορεί να «ψαρέψει» τη χαρά της ζωής? Ισως έτσι να σκεφτείς διαβάζοντας πρόχειρα αυτές τις γραμμές. Αλλά είναι έτσι? Αλήθεια?

Για να κάνουμε ένα γύρο, νοερό, πάνω από το σιωπηλό πλανήτη, να ταξιδέψουμε από τη μια άκρη μέχρι την άλλη, και να δούμε όλο το σώμα μέσα στο οποίο κατοικούμε σε τι κατάσταση έχει φτάσει. Είναι πάντα όμορφο. Με απίστευτα χρώματα, μυρουδιές, γεύσεις, ένα θαύμα του ουρανού, μια ασύληπτη ζωγραφιά… μόνο που μόλις σκίσεις λίγο από τη σάρκα, ξεπροβάλλει από μέσα η μπόχα του ανθρωποκύτταρου. Σε όλο της το μεγαλείο. Ξεπροβάλλει κάθε είδους ανωμαλία που μολύνει οτιδήποτε αγγίξει. Ξεπροβάλλει η κορωνίδα της δημιουργίας που αντί για βασιλιάς μοιάζει μ΄ενα σκιάχτρο ντυμένο με βασιλικό μανδύα και κορώνα.

Καθισμένοι στη σκοτεινή αίθουσα ενός κινηματογράφου, οι άνθρωποι κοιτάνε χωρίς ανάσα κάθε ταινία που δείχνει … το τέλος τους! Φτιάχνουν αποθέματα για όταν θα επιζήσουν με όλους τους άλλους να έχουν εξαφανιστεί. Ο τελευταίος άνθρωπος πάνω στη γη σε εκατομμύρια μυαλά πλέον δεν μοιάζει ένα τρομακτικό ενδεχόμενο αλλά μια ΛΥΤΡΩΣΗ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια | Με ετικέτα: | 3 Σχόλια »

ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΠΟΥΛΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…

Posted by Πετροβούβαλος στο 2 Φεβρουαρίου, 2014

αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Χωρίς χόλιγουντ-μπολιγουντ εφέ..

Χωρίς αρμαγεδώνες και καζάνια της κόλασης που ανοίγουν..

Χωρίς αντίχριστους και μεσίες που κονταροχτυπιούνται…

Σιωπηλό, ύπουλο, χωρίς την ελάχιστη τσίπα, χωρίς κανόνες με συνεχή χτυπήματα κάτω από τη μέση, το τέλος ΑΥΤΟΥ του κόσμου προχωράει κανονικά.

Με τους ανθρώπους να περιμένουν να βγουν αληθινές οι προφητείες, να επαληθευτούν οι φόβοι γι΄αυτό που νομίζουν πως θα συμβεί, πιθανότατα με πλήρη άγνοια οι περισσότεροι πως ΗΔΗ συμβαίνει.

Λες και το να χάσεις ανθρώπους γιατί δηλητηριάζονται αργά και βασανιστικά,  από κάθε λογής τερατουργήματα που ονομάζονται τροφές, φάρμακα-φαρμάκια, βρώμικα νερά, θάλασσες απόβλητα, ατμόσφαιρες που μοιάζουν με θάλαμο αερίων, είναι ΛΟΓΙΚΟ σε σχέση με το να τους μάζευαν όλους και να τους πέταγαν σ΄ενα στρατόπεδο συγκέντρωσης…

Λες και το να πηδάνε άνθρωποι από τα μπαλκόνια απελπισμένοι, παιδιά που δεν πρόλαβαν να νοιώσουν την ελάχιστη χαρά να αφήνουν σημειώματα αυτοκτονίας μέσα στα φατσοβιβλία, κι άλλοι τρελαμένοι να γυρνάνε σαν ερείπια σ΄ενα κόσμο που τους έχει αποβάλει σαν εκτρώματα, δεν είναι θάνατος…

Λες και το να παρελάζουν ανενόχλητες συμμορίες βρυκολάκων που Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Χωρίς Σχόλια | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ;

Posted by Πετροβούβαλος στο 4 Ιανουαρίου, 2014

αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Αυτές οι γιορτές με βρίσκουν μ΄αυτή την απορία. Δεν ξέρω εσείς αλλά εγώ ειδα στο πανηγύρι που προηγήθηκε (τις γιορτές) πως λεφτά υπάρχουν ακόμα. Εχω μπερδευτεί μεταξύ αγανακτισμένων που δεν έχουν ψωμί να φάνε κι εκείνων που δεν μπορούν να αγοράσου τα διάφορα αι-χάσου. Μεταξύ εκείνων που χτυπάνε το κεφάλι τους στο τοίχο γιατί δεν τους έχει μείνει τίποτα πια κι εκείνων που απλά περνάνε λιγότερο καλά. Ξέρετε αυτό τη διαφορά μεταξύ του δεν ξέρω τι θα απογίνω και περνάω απλα λιγάκι πιο στριμωγμένα τη χωρίζει μια άβυσσος.

Και πράγματι στα σουπερ μάρκετ, στα πολυκαταστήματα, στις καφετέριες, τα μπαρ, τα εστιατόρια υπήρχε μια άβυσσος. Οι χαμένοι αυτού του παρανοϊκού παιχνιδιού που παίζουμε όλοι εδώ και τέσσερα χρόνια, δεν φαίνονται πουθενά. Τους έχουν καλά κρυμμένους τα μέσα μαζικής αποχαύνωσης, η εθελοτυφλία των ανεύθυνων πολιτικών, η αδιαφορία των βολεμένων, οι καλά κρατούντες ακόμα μέσα στη καταιγίδα. Τους εμφανίζουν που και που οι εκπομπές τύπου «οι φίλοι του συνταξιούχου και των αδέσποτων» σαν καρικατουρες που στριγγλίζουν πίσω από ένα μικρόφωνο στους πάγκους της λαϊκής, στις ουρές της εφορίας, η σε κάποια επιδρομή στα σπίτια πολύτεκων, αρρώστων, ηλικιωμένων που ζουν μέσα σε κουρέλια. Ενα μικρό αφιέρωμα για να Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια | Με ετικέτα: | 8 Σχόλια »

ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΑ…

Posted by Πετροβούβαλος στο 9 Νοεμβρίου, 2013

αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Σε προηγούμενο κείμενο είχα αναφερθεί στη θαυμάσια εποχή που θα προκύψει στο μέλλον (και μην έχετε αμφιβολίες) της κατάργησης των μετρητών. Εδώ η αναφορά. Σετάκι φυσικά με τη κατάργηση του ζωντανού χρήματος θα είναι και η κατάργηση των ζωντανών γενικότερα.

Μπορείτε να πάρετε ήδη μια γεύση αν σκεφθείτε πως οι τελευταίες «ζωντανές» εκδηλώσεις σ΄ενα πολίτευμα που υποτίθεται λειτουργεί για τον πολίτη – τη δημοκρατία – είναι άκρως ενοχλητικές, επικίνδυνες και σιγά σιγά, μία μία βγαίνουν στη παρανομία.

Η κριτική, το βρισίδι, η επανάσταση, τα υπονοούμενα ανατροπής της υπάρχουσας τάξης, η στοχοποίηση ακόμα και με βαρύτατους χαρακτηρισμούς των ενόχων, όταν γίνονται από τα φατσοβιβλία, τα τουιτεράκια και γενικότερα καλωδιωμένα είναι φυσιολογικές ενέργειες.

Αρκεί αυτοί οι καλωδιωμένοι άνθρωποι να μην κατέβουν στο πεζοδρόμιο. Προς θεού. Εκεί το πράγμα  αλλάζει. Εμποδίζουν τη κυκλοφορία, την ήρεμη καθημερινότητα, τους νοικοκυραίους που φοβούνται για τις περιουσίες τους, δείχνουν μια κακή εικόνα στους φίλους μας στο εξωτερικό, δείχνουν γενικότερα μια «λαϊκίστικη – μπας κλας» αντιμετώπιση που δεν αρμόζει στην  ευρωπαϊκή ευπρέπεια, το αρχοντηλίκι των καλωδιωμένων στις τζογαδόρικες κονσόλες πολιτισμένων ανθρώπων.  Και διώκεται. Με κάθε τρόπο. Καταστέλλεται μέχρι να μη μείνει κανένας ζωντανός, να μπορεί να φωνάξει μαζί  με το σύντροφό του ή να σταθεί απέναντι στον αντίπαλο. Να μην μπορεί κανείς να ζωγραφίζει με τα χέρια του πανώ,να κολλάει αφίσσες, να μιλάει σε ντουντούκες, να διαμαρτύρεται στα σκαλιά  μιας πλατείας. Αυτού του είδους οι διαμαρτυρίες για τους ανθρώπους του μέλλοντος θα πρέπει να γίνουν τόσο παλιομοδίτικες και γραφικές όπως ο επίμονος συγγραφέας  που ακόμα γράφει σε μια γραφομηχανή….

Το ίδιο θα συμβεί και με τις ζωντανές ουρές και τους ζωντανούς γκισέδες.  Κάποια φορά οι ουρές για να πληρώσεις κάτι, για να ρωτήσεις πληροφορίες, για να τσακωθείς με τον υπάλληλο που τα έκανε μαντάρα, ή για να ζητήσεις τη λύση για ένα πρόβλημα θα είναι αρχαίες εικόνες, ξεπερασμένες. Ευτυχώς στο μέλλον ελάχιστοι άνθρωποι θα έχουν ανάγκη να μιλάνε live ο ένας με τον άλλον. Γιατί άλλωστε να μπαίνεις σε τέτοιο περιττό κόπο. Είναι τόσο όμορφο να στέλνεις ένα mail αντί για ένα γράμμα.. είναι τόσο όμορφο να λες σ΄αγαπώ με μια εικονίτσα προκατασκευασμένη που τη βρήκες στο site όσων αγαπάνε.. είναι τόσο ωραίο να πληρώνεις λογαριασμούς και κοιτάς σαν τον ηλίθιο μια οθόνη χωρίς να ξέρεις ούτε με τι πλήρωσες,ούτε ποιος ήταν  από την άλλη μεριά που έκανε.. κλικ.. ούτε αν υπήρξε στη τελική ποτέ στη πραγματικότητα η οφειλή σου, το χρήμα σου, κι αυτός που του τα χρώσταγες.

Κι η πολιτική? Ω ε εκεί είναι το πιο όμορφο… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Δημοκρατία, Κοινωνια | Με ετικέτα: , | 8 Σχόλια »

ΤΟ ΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΟΧΙ

Posted by Πετροβούβαλος στο 30 Οκτωβρίου, 2013

αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Θυμάστε εκείνο το παλιό παιχνιδάκι όπου κάποιος σου λέει συνέχεια..

Τι τρέχει στι φλέβες σου και απαντάς – αίμα. Στο ρωτάει πολλές φορές συνέχεια το ίδιο κι απαντάς συνέχεια – αυτόματα – «αίμα» Τότε ξαφνικά σε ρωτάει με τι περνάς τα φανάρια?

Κι η πλειοψηφία απαντάει – αυτόματα- με κόκκινο…

Χτες  γιορτάζαμε το ΟΧΙ.  Κι είναι μια γιορτή που πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. Οχι όμως μόνο για τους λόγους που επικαλούμαστε επισήμως, αλλά γιατί πρέπει να μείνει έστω και μια μέρα το χρόνο, που να είναι η μερα του ΟΧΙ.

Γιατί αυτό το ΟΧΙ έχει καταντήσει ακριβώς όπως η παγκόσμια μέρα των ερωτευμένων, ή παγκόσμια ημέρα της πατάτας.. Φαντάζει περίεργο, σχεδόν φαντασιακό το όχι στο πολιτισμό των ατέλειωτων ΝΑΙ.  Εκείνων των ναι, που λέγονται μηχανικά πλέον, σαν καλοκουρδισμένα κουκλάκια που γεννιούνται και πεθαίνουν για να κουνάνε το κεφάλι ασταμάτητα λέγοντας με μηχανική φωνή. Ναι..ναι…ναι…ναι…

Περνάω το φανάρι με κόκκινο.  Προκαθορισμένοι συνειρμοί.

Θυμάσαι τη τελευταία φορά που είπες ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ  σε κάτι πολύ σημαντικό? Θύμασαι πότε ήταν η τελευταία σου πτώση σαν ελεύθερος αλεξιπτωτιστής , σε δικό σου στόχο ? Δεν μιλάμε για τα όχι δεν μου αρέσει αυτή η ταινία, αυτό το φαγητό, αυτό το ρούχο… δεν μιλάμε για τα όχι δεν θα σου κάτσω, όχι δεν με τουμπάρεις, όχι δεν σε γουστάρω… δεν μιλάμε για τα όχι που βοηθάνε αντί να στρίψεις από το αριστερό πορτάκι να στρίψεις από το δεξί για να κόψεις λίγο δρόμο για τον ίδιο προορισμό..

Μιλάμε για τα ΟΧΙ που ανατρέπουν τα δεδομένα.  Εκείνα που αποδεικνύονται ο αστάθμητος παράγοντας Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις | Με ετικέτα: | 9 Σχόλια »

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΥΣΤΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ…

Posted by Πετροβούβαλος στο 9 Σεπτεμβρίου, 2013

αναδημοσίευση από τον Συνήθη Ύποπτο

.

Η γιαγιάδες έλεγαν, αν δεν μπορείς να ξυστείς μόνος σου, μη περιμένεις να σε ξύσουν οι άλλοι.  Η λαϊκή σοφία, που αν φτιάχναμε  ένα κατάλογο τις  πιο γνωστές λαϊκές συμβουλές, και  τον κολούσαμε  στο τοίχο μας για  να τον κοιτάμε κάθε μέρα, ίσως κατορθώναμε να δούμε σε τι παγίδα έχουμε πέσει…

Ολο το  κόλπο της περίφημης ανάπτυξης και προόδου, το πέρασμα στην εποχή της υστερικής κατανάλωσης,  της  τεχνολογίας και του διαστήματος,  ήταν για να απωλέσουν , τελικά, οι άνθρωποι τη δυνατότητα να ξύνονται μόνοι τους!!  Ναι δυστυχώς το τίμημα της ανάπτυξης ήταν μια ετοιματζίδικη, φασόν ζωή με κόστος και προϊόντα  που καθορίζονται  από τους γκουρού του μάρκετινγκ και τις επιθυμιες των εργοδοτών τους.

Πως θα ξυστείς  μόνος σου αφού η οποιαδήποτε αληθινή, αυτοδιαχείρηση της ζωής σου, είναι ανύπαρκτη έννοια?

Μπορείς να κατασκηνώσεις σε  μια γη και να σ΄αφήσουν ελεύθερο να το κάνεις? Μπορείς να χτίσεις ένα σπίτι με τα χέρια σου? Μπορείς να φτιάξεις τη τροφή της οικογένειά σου από το πρώτο σπόρο?. Να ράψεις τα ρούχα της? Να φτιάξεις τα φάρμακά της? Μπορείς να ζήσεις χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς επικοινωνίες? Μπορείς να γίνεις γεωργός, μάγειρας, ράφτρα, παπουτσής, γιατρός, μαμή, μάστορας, σιδεράς, κανατάς, κι ότι άλλο θα χρειαστείς για να επιβιώσεις,  όλα μαζί. Κι όλα αυτά χωρίς να λογοδοτήσεις σε κανέναν? Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια | Με ετικέτα: | 5 Σχόλια »