ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    Μέλια στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η 11η Σεπτεμβρίου στην ιστορία…
    ΚΡΙΤΩΝ στη Άρχισε η ολομέτωπη Τουρκική πρ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Παναγιώτης Κονδύλης’

Το ισλαμικό «κράτος του αποκεφαλιστάν» και η υπερεξάπλωση των δυτικών δυνάμεων μέσα σε μία δίνη ασύμμετρων απειλών

Posted by Φαίη στο 8 Σεπτεμβρίου, 2014

thestaffordvoice.com

Του Παναγιώτη Ήφαιστου

Η υπερεξάπλωση είναι μια γνωστή φράση στην στρατηγική θεωρία, όταν μια μεγάλη δύναμη, αλλά και ένα οποιοδήποτε άλλο κράτος, υιοθετεί επιλογές οι οποίες δημιουργούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις, φθορά, κατασπατάληση μεγάλων πόρων και τελικά άτακτη υποχώρηση όπως έγινε με τις ΗΠΑ στο Βιετνάμ ή την ΕΣΣΔ στο Αφγανιστάν. Όμως, οι αρθρογράφοι William Greider και Tom Engelhardt της Αμερικανικής έκδοσης “The Nation” των οποίων τα άρθρα αναπαράγουμε στο τέλος, αναφέρονται σε κατιτί διόλου άγνωστο στην ιστορία πλην πολύ πιο οξύ στην σύγχρονη εποχή όταν ακόμη και οι πλέον αδύναμοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία και την επικοινωνία και να αναιρέσουν πολλά πλεονεκτήματα του ισχυρού ή απλά να του προκαλέσουν ασήκωτο πολιτικό, οικονομικό και διπλωματικό κόστος. Εν μέρει, το πρόβλημα οφείλεται σε έλλειμμα στην σύγχρονη δυτική πολιτική σκέψη για τους Ανατολικούς πολιτικούς πολιτισμούς. Είτε δεν τους κατανοούν σωστά είτε αυτοκτονικά δεν θέλουν να τους κατανοήσουν.

Αφορά τον πραγματικό χαρακτήρα της εμπλοκής των ΗΠΑ στην Μεταψυχροπολεμική εποχή Ανατολικά και Νότια της Μεσογείου. Αναφερόμαστε βέβαια στο επεμβατικό όργιο μετά το 1990 όταν πολλοί ημέτεροι νομικιστές επί δύο δεκαετίες θεωρούν «νομοπαραγωγή» που θα οδηγήσει σε κάποιου είδους υπερεθνικό διεθνές δίκαιο το οποίο, περίπου, θα αναιρεί το κρατοκεντρικό διεθνές σύστημα. Το θέμα αυτό, μεταξύ άλλων, το αναλύω στο δοκίμιό μου: Τα κράτη επιδιώκουν να αποκτήσουν «ισχύ», η οποία είναι το κύριο «νόμισμα» στη διεθνή πολιτική (Waltz) http://t.co/xbzamRcMZQ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική, Διεθνή θέματα, Πολιτική, Φαίη | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Σκέψη και απόφαση – Δοκίμιο για τον Παναγιώτη Κονδύλη

Posted by Πετροβούβαλος στο 9 Αυγούστου, 2014

του Φόλκερ Γκέρχαρτ
Μετάφραση: Κώστας Κουτσουρέλης
Περιοδικό Νέα Εστία τεύχος 1736, Ιουλ-Αυγ. 2001·
πρώτη ηλεκτρονική έκδοση: Σελίδες Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης

.

Ι

Τίποτα δεν θέτει σε μεγαλύτερη δοκιμασία τη δύναμη μας να ζήσουμε όσο ο θάνατος — και τούτο, πάνω απ’ όλα, εξαιτίας της οδύνης μας για το ότι πρέπει να ζήσουμε δίχως εκείνους που φεύγουν πριν από μας.

Λένε ότι ο θάνατος όλους μας εξισώνει. Ίσως αυτό να παρηγορεί κάπως όσους υποφέρουν από τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων. Πράγμα που ενίοτε συμβαίνει στον καθένα. Επειδή ωστόσο είναι πάντα και οι διαφορές των ανθρώπων που μας επιτρέπουν να ζούμε και να ελπίζουμε, η παραμυθία από τούτη την ισότητα ενώπιον του θανάτου έχει τα όριά της. Καθώς ο καθένας οφείλει να ζήσει τη δική του ζωή, η υπαρξιακή ανομοιότητα των ανθρώπων δεν απαλλάσσει κανέναν. Όποιος όμως δεν παραδέχεται καμιά απολύτως διαφορά, από την παραμυθία δημιουργεί μια προκατάληψη, που τελικά κατα­στρέφει κάθε αξία.

Στην πραγματικότητα, ακόμη και ο ίδιος ο θάνατος επιβεβαιώνει τη μοναδικότητα της ύπαρξης, διότι μας διδάσκει κατά τρόπο ανέκ­κλητο ότι καθένας μας έχει τη δική του μοίρα. Η μοναδικότητα, που γίνεται πρόδηλη με τη γέννηση1 και της οποίας την ευθύνη επωμί­ζεται —παραδόξως— ο ίδιος ο άνθρωπος κατά την πορεία της ζωής του, επισφραγίζεται από το θάνατο του σε ορισμένο τόπο και σε ορισμένο χρόνο. Ακόμα κι αν υπάρχουν γενικοί νόμοι που διέπουν το σώμα, ακόμα κι αν ο καθένας μετέχει στο πεπρωμένο της δικής του εποχής, του οίκου του λαού, της δικής του οικογενείας, του δικού του επαγγέλματος και —κυρίως— του δικού του χαρακτήρα, με το θάνατο κλείνει ο βιοτικός κύκλος ενός ατόμου. Είναι γι’ αυτόν και μόνο το λόγο που ο θάνατος των άλλων μας προειδοποιεί ανέκκλητα ότι κι εμείς θα πεθάνουμε. Τι θα μπορούσε να καταφέρει δεινότερο πλήγμα στη γοητευτική μοναδικότητα της ύπαρξης μας απ’ όσο η θέα ενός νεκρού;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Εισαγωγή του έργου του Παναγιώτη Κονδύλη, Ισχύς και Απόφαση, η διαμόρφωση των κοσμοεικόνων και το πρόβλημα των αξιών.

Posted by Φαίη στο 2 Αυγούστου, 2014

Ο Παναγιώτης Κονδύλης (Panagiotis Kondylis, Panagiotes Kondyles) (17 Αυγούστου 1943 – 11 Ιουλίου 1998), υπήρξε Έλληνας φιλόσοφος, συγγραφέας και μεταφραστής. Έγραψε κυρίως στα γερμανικά και μετέφραζε ο ίδιος τα βιβλία του στα ελληνικά. Το έργο του τον τοποθετεί στη συνέχεια της παράδοσης των Θουκυδίδη, Νικολό Μακιαβέλι και Μαξ Βέμπερ
– ekdoseispiotita.files.wordpress.com

Παναγιώτης Ήφαιστος / Παναγιώτης Κονδύλης.
Εκδόσεις Ποιότητα

###

Εισαγωγικό σημείωμα του Καθηγητή Π. Ήφαιστου: Το Ισχύς και απόφαση (Εκδόσεις Στιγμή 1991) είναι ένα κείμενο σταθμός στην πορεία του Κονδύλη. Αυτό το βιβλίο όπως και οι 26 συνεντεύξεις του στο Αόρατο Χρονολόγιο της σκέψης (Εκδόσεις Νεφέλη 1998) είναι αναγκαία κείμενα για να μπορέσει ο αναγνώστης να πλεύσει σταθερά μέσα στον ωκεανό του Κονδύλειου στοχασμού.

Κάποια κείμενα όσο περισσότερο επαληθεύονται εμπράγματα στα πεδία των διαπροσωπικών σχέσεων, των ενδοκρατικών σχέσεων και της διεθνούς πολιτικής, τόσο περισσότερο καθίστανται Υποδειγματικά/Παραδειγματικά και πηγή άντλησης «νόμων» για την κανονικότητα αιτίων και αιτιατών στα τρία επίπεδα ανάλυσης, του Ανθρώπου, του Κράτους και της Διεθνούς Πολιτικής.

Μπορούμε συντομογραφικά να το πούμε αυτό και διαφορετικά αντλώντας από το επιστημολογικά και μεθοδολογικά άφθαστο κείμενο του Kenneth Waltz Θεωρία διεθνούς πολιτικής (Εκδόσεις Ποιότητα), ιδιαίτερα στα κεφάλαια 1-3. Απλοποιώντας λέμε ότι θεωρία είναι η αναζήτηση βάσιμων σχέσεων μεταξύ αιτίων και αποτελεσμάτων στα τρία επίπεδα ανάλυσης.

Η θεωρία δεν επαληθεύεται, κατ’ ανάγκη, πάντοτε. Δεν είναι δηλαδή «νόμος». Ποια η κανονικότητα και ποια η πιθανότητα να επαληθευτεί; Προβληματιζόμαστε διαρκώς, ως προς τα ποια είναι τα κύρια ερωτήματα της θεωρίας και ποια η ιεράρχηση των σημασιών στην προσπάθεια περιγραφής και ερμηνείας των φαινομένων στα τρία προαναφερθέντα επίπεδα ανάλυσης.

Νόμο έχουμε όταν υπάρχει απόλυτη κανονικότητα αιτίων-αιτιατών. Νόμο έχουμε, όπως το θέτει ο Waltz, όταν «ένα αιτιατό Α αναπόδραστα προκαλεί ένα αποτέλεσμα Β» «Εάν σταματήσουν οι μηχανές του αεροπλάνου καταπίπτει στην γη». Ερωτούμε: Είναι νόμος η ανελέητη θουκυδίδεια θέση «δίκαιο έχει όποιος έχει ίση δύναμη και όταν αυτό δεν συμβαίνει ο ισχυρός επιβάλλει ότι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί και προσαρμόζεται»; Θα έλεγα παρακολουθείστε ειδήσεις κάθε βράδυ και θα έχετε την απάντηση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, Φαίη | Με ετικέτα: , , , , , | 2 Σχόλια »

‘Οσα ωφελούν τους ιδιοτελείς τα προπαγανδίζουν οι αφελείς.

Posted by Φαίη στο 9 Μαΐου, 2014

εικόνα από: tempo.gr

Παναγιώτης Κονδύλης
Από τον 20ο στον 21ο αιώνα

Ομως οι ιδιοτελείς δεν έχουν μόνο τις νομιμοποιητικές ανάγκες, που ικανοποιούν οι αφελείς. Εχουν και ανάγκες πρακτικές, πρέπει δηλαδή, σε αντίθεση με τους διανοούμενούς τους, να δρουν συνεχώς μέσα σε συγκεκριμένες καταστάσεις, όπου διακυβεύονται τεράστια οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα. Οταν π.χ. το αμερικανικό Πεντάγωνο καταρτίζει τους σχεδιασμούς του, που φθάνουν ήδη βαθιά μέσα στον 21ο αιώνα, δεν καλεί βέβαια τον Rawls, ούτε τον Habermas ούτε άλλους ηθικοφιλόσοφους προκειμένου να ακούσει και να ακολουθήσει τις συμβουλές τους. Κατά τη χάραξη και την άσκηση της πολιτικής τα νεφελώματα διαλύονται και τα αστεία τελειώνουν, και σταθμίζονται χειροπιαστά δεδομένα και ορατές τάσεις. Οι οικουμενιστικές ιδεολογίες διόλου δεν προοιωνίζουν την πραγματική μετάβαση προς έναν οικουμενισμό ισότιμων ομάδων και ατόμων. Γιατί θεωρητικά ισχύουν μεν για όλους, πρακτικά όμως ερμηνεύονται δεσμευτικά από τους ισχυρούς και ανοίγουν τις θύρες για οποιεσδήποτε επεμβάσεις κρίνουν σκόπιμες οπουδήποτε. Ο,τι ήταν για τους Ρώσσους κομμουνιστές χθες ο «προλεταριακός διεθνισμός», είναι σήμερα για τους Αμερικάνους τα «ανθρώπινα δικαιώματα». Και στον 21ο αιώνα, όπως πάντοτε στο παρελθόν, την Ιστορία θα την καθορίσει όποια Δύναμη θα είναι σε θέση να προσδιορίζει δεσμευτικά για τους υπόλοιπους το περιεχόμενο και την πρακτική εφαρμογή των κυρίαρχων εννοιών (διάβαζε: ιδεολογημάτων).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Διεθνή θέματα, Φαίη | Με ετικέτα: | 19 Σχόλια »

«…έχω έρθει στα συγκαλά μου».

Posted by Πετροβούβαλος στο 6 Μαρτίου, 2014

Παναγιώτης Κονδύλης

από την αλληλογραφία Παναγιώτη ΚονδύληΓιώργου Χατζόπουλου

.

 1970

Γιατρέ μου

Λίγα χρόνια πριν το ’21 ο Κολοκοτρώνης, ταγματάρχης στον αγγλικό στρατό, ήταν στη Ζάκυνθο, μα η καρδιά του πέταγε αντίκρυ και καθόταν ώρες κοιτάζοντας την ακτή του Μοριά που φαίνεται ανατολικά. Του λέγανε: «Βρε Κολοκοτρώνη, ησύχασε τώρα, καλά βολεύτηκες εδώ χάμω» – «Όχι» τους έλεγε, «προτιμάω να με φάνε τα όρνια του τόπου μου». Λόγια στ’ αλήθεια ακατανόητα για μιά κοινωνία που λατρεύει το βρακί της Μπέ – Μπέ!

Σ’ ένα χορικό του «Φιλοκτήτη» ο Σοφοκλής δε βρίσκει καλύτερη λέξη για να χαρακτηρίσει το χτύπο των κυμάτων από το να τον πει «άρσενα», αρσενικό.

Κι ο Χεμινγουαίη στο «Ο Γέρος και η Θάλασσα» γράφει πως οι παλιοί ναυτικοί, που ξανοίγονταν με τη βάρκα και παλεύανε με τα κύματα, τη θάλασσα τη θεωρούσανε αρσενική, τη λέγανε el mar. Οι κατοπινοί, με τα γιλέκα και τους αλιευτικούς στολίσκους την καλούσανε σα γυναίκα, la mar: βλέπεις, με τα λεφτά τους την ημερεύανε.

-Αυτή λοιπόν την αρσενική θάλασσα χαίρομαι κι εγώ τώρα· το φυσικό είναι τόσο μεγάλο και τόσο ωραίο, ώστε παραμερίζει κάθε τι «μεταφυσικό»: στην τρέχουσα γλώσσα, αυτό πάει να πει Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Χωρίς Σχόλια | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »