ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
    Δημήτριος Θεοτόκης στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
    karavaki στη Οι τελευταίοι θα γίνουν π…
    Μέλια στη Από τα ανέκδοτα έγγραφα των Γε…
    Νικόλαος Καλκάνης στη Από τα ανέκδοτα έγγραφα των Γε…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Παναγιώτης Ήφαιστος’

Aσύμμετρες απειλές, πυρκαγιές και όχι μόνο

Posted by Πετροβούβαλος στο 10 Σεπτεμβρίου, 2020

άρθρο του Παναγιώτη Ήφαιστου
αναδημοσιευμένο από το ιστολόγιό του

.

Η –λόγω πυρκαγιών– εισαγωγή του όρου «ασύμμετρη απειλή» στον ελληνικό δημόσιο διάλογο, πριν μια περίπου δεκαετία και ξανά σήμερα, χαρακτηρίζεται από συχνές ασάφειες, ανακριβείς ορισμούς και άλματα συλλογισμών. Αβάστακτο είναι πάντως εάν και όταν οι ασύμμετρες απειλές γίνουν αντικείμενο μικροπολιτικής διαμάχης. Όχι για πρώτη φορά για όρους και έννοιες που σχετίζονται άμεσα με την διεθνή πολιτική, παρατηρούνται θεμελιώδεις συγχύσεις και ανακρίβειες. Όταν δε οι ασύμμετρες απειλές συνδεθούν και με εσωτερικές μικροπολιτικές σκοπιμότητες, τότε οι εισροές ζημιογόνου ανορθολογισμοί είναι χειμαρρώδεις.

Διευκρινίζονται λοιπόν τα εξής. Οι δράστες μιας πυρκαγιάς μπορεί να είναι εγχώρια εγκληματικά στοιχεία (για παράδειγμα «οικοπεδοφάγοι» ή αναρχικοί σε μια πόλη) ή πράκτορες ενός ξένου κράτους. Ακόμη μπορεί οι τελευταίοι να χρησιμοποιούν τους πρώτους (πχ πυρκαγιές εκτός ελέγχου στη Αθήνα στο παρελθόν από «γνωστούς» αλλά και «άγνωστους» κουκουλοφόρους).

Στο ίδιο πλαίσιο πρέπει να ξέρουμε ότι στα ανελέητα στρατηγικά παίγνια των ηγεμονικών δυνάμεων και των ενεργειών κατατριβής εχθρών και φίλων για λόγους που αφορούν την θέση/ρόλο άλλων κρατών και την κατανομή ισχύος, η ασύμμετρη απειλή ενδέχεται να προέρχεται «από οπουδήποτε και από οποιονδήποτε». Εξ ου και η ανάγκη προσοχής για το τι λέγεται και γράφεται, ιδιαίτερα από υπεύθυνα χείλη. Είναι πάντως αξιοθρήνητη κατάντια όταν έλλειμμα κρατικής οργάνωσης όχι μόνο δεν αποτρέπει την εκτέλεση ασύμμετρων απειλών αλλά οδηγεί και σε δημόσιες τοποθετήσεις που υποδηλώνουν έλλειμμα κατανόησης του κρατοκεντρικού συστήματος.

Με συντομία, χωρίς να εξαντλείται το θέμα και χωρίς την παραμικρή πρόθεση ανάμειξης στις εσωτερικές διαμάχες –η οποία όπως το πρόσφατο ζήτημα των κατασκόπων έδειξε μερικοί δεν διστάζουν να εκμεταλλευτούν με αλλότρια (μικροπολιτικά) κίνητρα–, θα γίνει αναφορά σε βασικές πτυχές του ζητήματος των ασύμμετρων απειλών. Αφορούν τις πυρκαγιές αλλά και πολλά άλλα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Μεταμοντέρνος πόλεμος – Υστερόγραφο: Soft–power, μεταμοντέρνα πραξικοπήματα και συμπαρομαρτούντα

Posted by Πετροβούβαλος στο 31 Ιουλίου, 2020

του Παναγιώτη Ήφαιστου

.

Στην σύντομη ανάλυση που προηγήθηκε έγινε αναφορά και στην στρατηγική soft power, όρο τον οποίο στα Ελληνικά απέδωσα εξαρχής ως «μαλακή ισχύς». Ισχύς δηλαδή η οποία όπως τα δηλητηριώδη υγρά του φιδιού μαλακώνουν το θύμα πριν το καταβροχθίσουν.

Το θέμα του μεταμοντέρνου πολέμου –διεθνικών δρώντων, κρατών ή ανάμεικτου– συνδέεται άμεσα με την πολύ σημαντική υπόθεση του soft power αλλά και με την ραγδαία εξελισσόμενη τεχνολογία που πολλαπλασιάζει τα μέσα και αυξάνει τις πληροφορίες και τις δυνατότητες πληγμάτων κατά φυσικών στόχων. Για παράδειγμα τα μέσα που οι δυνάμεις διαθέτουν πλέον στον κυβερνοχώρο διεξάγονται αόρατοι και αθέατοι πόλεμοι που κυμαίνονται από συλλογή πληροφοριών μέχρι την εκτέλεση εκλεκτικά επιλεγμένων πληγμάτων με υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα που εκπληρώνουν συγκεκριμένους τακτικούς σκοπούς.

Τα δίκτυα επικοινωνίας και το διαδίκτυο που σχετίζονται με το κλασικό ζήτημα των πληροφοριών και του συντονισμού είναι οπωσδήποτε κρίσιμα πεδία. Τα θέματα αυτά τα έχουμε αγγίξει ή και αναλύσει στο παρελθόν ενώ υπάρχουν πλέον πολλά κείμενα τα οποία τεκμηριώνουν πολλές θέσεις οι οποίες στο παρελθόν θα μπορούσαν να είναι μόνο υποθέσεις.

Δεν αφορούν κάποια υπόθεση συνομωσίας την οποία ποτέ δεν υιοθετούμε, καθότι στον κρατοκεντρικό κόσμο υπάρχουν στρατηγικές των κρατών οι οποίες συμπεριλαμβάνουν τακτικές και μυστικές ενέργειες και αυτό δεν είναι συνομωσία αλλά χάραξη και στρατηγικής στο διόλου ανθόσπαρτο διεθνές πεδίο (το ότι μπορεί να είναι ανθόσπαρτο είναι μόνο στο μυαλό κάποιων νεοελλήνων, κάτι που αποτελεί και αυτό αίτιο των συμφορών).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Μεταμοντέρνος πόλεμος – μέρος Δ: Προσανατολισμοί Θεραπειών

Posted by Πετροβούβαλος στο 30 Ιουλίου, 2020

του Παναγιώτη Ήφαιστου

.

  • Ισχυροποίηση των κρατών με κάθε τρόπο καθότι αποτελεί τον άξονα της ζωής των πολιτών όλων των κοινωνιών και του διεθνούς συστήματος
  • Δημοκρατικός προσανατολισμός των κοινωνικοπολιτικών συστημάτων: Ο πολίτης να έχει την δυνατότητα να ασκεί ολοένα και πιο αποτελεσματικά τον ρόλο του εντολέα και το καράβι να κινείται προς την Ιθάκη της Πολιτικής Ελευεθερίας.
  • Καλλιέργεια της γνώσης στο επίπεδο των πολιτών για τον ρόλο του κράτους ως φορέα πολιτικού, οικονομικού και διπλωματικού ορθολογισμού
  • Ενίσχυση των εθνικών κοσμοθεωριών, των εθνικών πολιτισμών και των εθνικών πολιτικών παραδόσεων ως κύριων μέσων αντίστασης κατά των ανθρωπολογικών πληγμάτων των πολιτών λόγω μεταμοντέρνων φαινομένων
  • Καλλιέργεια της έννοιας της ισορροπίας τόσο ως προϋπόθεση σταθερότητας όσο και ως προϋπόθεση ισόρροπων διακρατικών συναλλαγών και ρυθμίσεων
  • Ενίσχυση των παραδοχών αλληλεγγύης εντός του κράτους στην βάση ενός κοινωνικοπολιτικά πολιτικοοικονομικού συστήματος δικαιακά σμιλευμένου, κάτι που αποτελεί προϋπόθεση κοινωνικής συνοχής, ευνομίας, ευταξίας και ασφάλειας
  • Εμπέδωση μιας αλήθειας πολύ ροκανισμένης: Χωρίς ετοιμότητα για κάθε θυσία αν χρειαστεί, ακόμη και αυτοθυσίας, η πολιτεία είναι έωλη και οι πολίτες το ίδιο

Παράδειγμα: Δεν μπορεί στο όνομα θυσιών και μάλιστα ψευδώς δραματοποιημένων να μην είναι τα μέλη μιας κοινωνίας έτοιμα να δείξουν την πόρτα στους τοκογλύφους και κερδοσκόπους και στις τεχνόσφαιρές τους και να μην προχωρούν έτσι στην λήψη κάθε μέτρου έκτακτης ανάγκης που θα διαφυλάττει την εθνική ανεξαρτησία, την κοινωνικοπολιτικά στερεωμένη διανεμητική δικαιοσύνη ή ακόμη και τα θεμελιώδη και έσχατα όπως οι Συνταγματικές διατάξεις. Η ελευθερία θέλει αρετή, τόλμη, ετοιμότητα αυτοθυσίας και αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Μεταμοντέρνος πόλεμος – μέρος Γ: Συμπέρασμα και περιγραφές του μεταμοντερνισμού

Posted by Πετροβούβαλος στο 29 Ιουλίου, 2020

του Παναγιώτη Ήφαιστου

.

Ο μεταμοντέρνος πόλεμος είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων καταστάσεων της ύστερης εποχής που αφετηρία τους σύμφωνα με τον Παναγιώτη Κονδύλη θεμελιώνεται εντοπίζεται γύρω στο 1900.

Συμβολίζεται πρωτίστως με την έλευση της μαζικοπαραγωγής, της μαζικοκατανάλωσης, της αστικοποίησης, του ανθρωπολογικού κατακερματισμού για να είναι συμβατό το άτομο με αυτές τις δομές και των πληγμάτων κατά των εθνικών κοσμοθεωριών, του πολιτισμού και των πολιτικών παραδόσεων.

Οπωσδήποτε επίσης οι προεκτάσεις στην αισθητική διαμόρφωση των ανθρώπων και στον θεσμό της οικογένειας είναι βαθύτατες.

Η οικογένεια, υπό μεταμοντέρνο πρίσμα είναι αχρείαστη και ασύμβατη με τις λειτουργικές ανάγκες των μεταμοντέρνων δομών που θέλει το άτομο οντολογικά εκμηδενισμένο και στερημένο οντολογικών δεσμών.

Η ιδιωτεία και η αθέσπιστη ωμή ισχύς, εξάλλου, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά μιας συνεπούς μεταμοντέρνας κατάστασης.

Εάν μου ζητούσαν σε να περιγράψω σε μερικές γραμμές τι είναι μεταμοντερνισμός θα έλεγα ότι είναι ο αντίποδας της Πολιτικής που για να εκμηδενιστεί (η Πολιτική κλασικά νοούμενη και δημοκρατικά κινούμενη) απαιτείται να συρρικνωθεί η ανθρωπολογική υπόσταση του ατόμου-πολίτη. Ως εκ τούτου και επειδή κύρια αποστολή της Πολιτικής είναι η θέσπιση των διανεμητικών συνεπειών της ισχύος με πολιτική ηθική και διανεμητική δικαιοσύνη που διασφαλίζει κοινωνική συνοχή, εκεί κάτω στον αντίποδα όπου βρίσκεται ο μεταμοντερνισμός θεριεύει η ιδιωτεία. Στον πόλο αυτό η ισχύς είναι αθέσπιστη, προ-πολιτική, βάρβαρη και θηριώδης. Εξ ου και στο «Κοσμοθεωρία των Εθνών» αβασάνιστα δώσαμε τίτλο «μεταμοντερνισμός ως το ισοδύναμο των Σοδόμων και Γομόρρων».

Ο συνδυασμός των μεταμοντέρνων τάσεων, ο αυξανόμενος ανορθολογισμός πολλών κρατών και ο συνεπαγόμενος ανορθολογισμός στο διακρατικό επίπεδο κυρίως με την απουσία διακυβερνητικών θεσπίσεων και ελέγχων, ενθάρρυνε εάν όχι γιγάντωσε την διεθνική ιδιωτεία.

Μεταξύ άλλων, τις άπιαστες πολυεθνικές, τους άπιαστους χρηματοοικονομικούς δρώντες, τους αόρατους τοκογλύφους, τους αθέατους ή ωραιοποιημένους κερδοσκόπους και τους οικονομικούς εγκληματίες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Μεταμοντέρνος πόλεμος – μέρος B: Οι κύριες πτυχές κάθε πολέμου και ο μεταμοντέρνος πόλεμος

Posted by Πετροβούβαλος στο 28 Ιουλίου, 2020

του Παναγιώτη Ήφαιστου

.

Θα σκιαγραφήσουμε τρεις πτυχές. 1. Υπάρχουν πολλοί «πολεμικοί κρίκοι» πάνω στην αλυσίδα του πολέμου οπότε απαιτείται να εντοπιστεί σε ποιο κρίκο αναφερόμαστε καθότι η άσκηση βίας δεν είναι πάντα απαραίτητη. 2. Είναι οι κρίκοι της αλυσίδας του μεταμοντέρνου πολέμου Πολιτικά ενταγμένοι; 3. Ποια συμφέροντα εκπληρώνονται ανάλογα με την απάντηση στο 1 και 2 και πως πλήττονται οι πολίτες.

Καταρχήν, είναι οι κρίκοι της αλυσίδας του μεταμοντέρνου Πολιτικά ενταγμένοι;

Το Πολιτικό γεγονός δεν είναι γραμμικό ή μονοσήμαντο ενώ οι βαθμίδες πολιτικής συγκρότησης ποικίλουν ανάλογα και αντίστοιχα με τις βαθμίδες δημοκρατίας. Καθαυτό Πολιτικό γεγονός έχουμε μόνο όταν αναφέρεται σε Κοινωνικό γεγονός, διαφορετικά πρόκειται για επίφαση, ψεύδος, ανωμαλία, διαστρέβλωση και προ-πολιτική κατάσταση.

Κοινωνικό γεγονός έχουμε όταν υπάρχει κοινωνία ιστορικά προικισμένη με οντολογική ετερότητα στα πεδία της κοσμοθεωρίας, του πολιτισμού και των πολιτικών παραδόσεων.

Η Εθνική Ανεξαρτησία συμβολίζει την δυνατότητα αυτής της κοινωνίας να ασκεί εσωτερική πολιτική αυτοδιάθεση υπό συνθήκες εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής κυριαρχίας και να αντικρούει τις επεμβάσεις στο εσωτερικό πολιτικό της σύστημα. Αυτό συμβολίζει την ύπαρξη ανεξάρτητου κράτους (ανεξάρτητης Πολιτείας στην κλασική εποχή).

Επειδή στο διεθνές σύστημα το οποίο αποτελείται από κράτη άνισου μεγέθους, άνισης ισχύος και άνισης ανάπτυξης ισχύει η αρχή της αυτοβοήθειας, το κάθε κράτος είναι υποχρεωμένο να παλεύει για την αυτοσυντήρησή του, την επιβίωσή του και την διατήρηση ισόρροπων σχέσεων και συναλλαγών παρά την εγγενή ασυμμετρία ισχύος μεταξύ των μελών κάθε διακρατικού συστήματος. Τα λιγότερο ισχυρά κράτη, εξάλλου, αναπτύσσουν στρατηγικές μείωσης των συνεπειών της ασυμμετρίας ισχύος με προσεγγίσεις που έχουν επιστημονικά αναπτυχθεί επαρκώς από την στρατηγική θεωρία (patron-client relations). Μονολεκτικά, η καλλιέργεια του ορθολογισμού στην πλάστιγγα κόστους / οφέλους εναλλακτικών στάσεων και συμπεριφορών είναι το καίριο ζήτημα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Μεταμοντέρνος πόλεμος – μέρος Α: Ένας πρώτος ορισμός του μεταμοντέρνου πολέμου

Posted by Πετροβούβαλος στο 27 Ιουλίου, 2020

του Παναγιώτη Ήφαιστου

.

Ορίζουμε ως μεταμοντέρνο πόλεμο την επιβολή αθέσπιστης ισχύος διανεμητικών προεκτάσεων επί των πολιτών ενός κράτους ή περισσοτέρων κρατών από πρωταγωνιστές της διεθνικής ιδιωτείας και από τις ηγεμονικές δυνάμεις οι οποίες αενάως παντοιοτρόπως επιδιώκουν έλεγχο των λιγότερο ισχυρών κρατών (οι δύο συνεργάζονται και συναλλάσσονται αλλά όχι πάντα). Κύριο χαρακτηριστικό του σύγχρονου μεταμοντέρνου πολέμου είναι ότι:

  1. Δεν πλήττει μαζικά με πολεμικά οπλικά συστήματα αλλά διαμέσου επικοινωνιακών μεθόδων που εκμεταλλεύονται τα άλματα της τεχνολογίας.
  2. Κύριος σκοπός όπως εξάλλου διακηρύσσεται στις δηλώσεις ή αποκαλύψεις ως προς το τι συνίσταται η στρατηγική του «soft power» είναι η εξοικονόμηση πόρων με το να ελεγχθεί ένα κράτος με τρόπο περίπου ισοδύναμο με το αποτέλεσμα ενός πολέμου συμβατικού χαρακτήρα. Δηλαδή επίτευξη του ίδιου σκοπού εισβολής στα πλαίσια ενός πολέμου με χρήση όμως απείρως λιγότερου (οικονομικού) κόστους.
  3. Πλήττει μεν πολλούς και ίσως περισσότερους από ότι ένας συμβατικός πόλεμος αλλά εκμεταλλευόμενη την σύγχρονη τεχνοδομή έχει το πλεονέκτημα με τρόπο αθέατο, άπιαστο και αόρατο να πλήττει τον κάθε ένα ξεχωριστά μέσα στον προσωπικό του πυρήνα.
  4. Κύρια μέσα της διεθνικής ιδιωτείας, πλέον, είναι οι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί ή ανάμεικτα συστήματα διεθνικών χρηματοοικονομικών δρώντων και διεθνικών επιχειρήσεων, τα οποία (συστήματα), κατέχουν ιδιώτες που δεν υπόκεινται σε κοινωνικοπολιτικούς ελέγχους ή τους υπόκεινται ελλειμματικά.
  5. ΟΙ ΔΙΕΘΝΙΚΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ (το αντίστοιχο του βάρβαρου ή του ανθρωποειδούς θηρίου στην προ-πολιτική εποχή) ενίοτε όχι μόνο συναλλάσσονται με τις «υπηρεσίες» κάποιων κρατών και ιδιαίτερα των ηγεμονικών, αλλά επιπλέον διόλου σπάνια παρατηρείται να ελέγχουν αυτές τις υπηρεσίες ή και ηγέτες αυτών των κρατών (οι αποκαλύψεις κατά την διάρκεια των Αμερικανικών προεδρικών εκλογών που τόσο ενόχλησαν είναι ενδεικτικές ενός πολύ μαζικότερου φαινομένου)

Το τελευταίο αποτελεί παρακμή του ούτως ή άλλως προβληματικού διακρατικού συστήματος αλλά και πλήγμα για τον αναγκαίο και μη εξαιρετέο πολιτικοοικονομικό και στρατηγικό ορθολογισμό που απαιτείται να επιδεικνύει ένα κράτος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η «απέραντη απειλή» της Τουρκίας και οι πρόνοιες του διεθνούς δικαίου για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας

Posted by Πετροβούβαλος στο 25 Ιουνίου, 2020

άρθρο του Παναγιώτη Ήφαιστου
από το Ιστολόγιό του

.

Εισαγωγή: από την ανεπίσημη ουδετεροποίηση του Αιγαίου στην ημιεπίσημη αποδοχή του Τουρκικού αναθεωρητισμού και τελικά στην αιτιολόγηση του τουρκικού αναθεωρητισμού οίκοι.

Βρισκόμαστε σε φάση κρίσης με την Τουρκία; Η απάντηση είναι θετική αλλά για λόγους στοιχειώδους ορθολογισμού απαιτείται να υπογραμμιστεί ότι αυτή η κρίση είναι μεγάλης διάρκειας, βασικά τις τελευταίες δεκαετίες πριν και μετά την Συνθήκη για το δίκαιο της θάλασσας. Η τουρκικη απειλή με όρους στρατηγικής θεωρίας θεωρείται «απέραντη» και πιο κάτω θα σκιαγραφηθεί στοιχειωδώς. Η Ελλάδα διαθέτει επί δεκαετίες σπάνιους πόρους που δημιουργούν σχετική ισορροπία δυνάμεων και λογικά ισχυρή αποτροπή. Μολαταύτα η Ελληνική στρατηγική πάσχει.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής δεν είναι τόσο οι απειλούντες αντίπαλοι όσο το εγχώριο πολιτικό σύστημα και οι ουκ ολίγοι φορείς τίτλων ή «τίτλων» παραγωγής “ιδιωτικών” και ως εκ τούτου «πονηρών-κακών προτάσεων πολιτικής». Το αποτέλεσμα είναι αφενός να μην αξιοποιούνται σωστά οι σπάνιοι πόροι που διατίθενται και αφετέρου να μην αξιοποιούνται πλήρως αποτρεπτικά οι πανάξιες Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Για να είμαστε ακριβείς «ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΟΥΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ. Αντί εφαρμογής –κυρίως λόγω “ιδιωτικών” και ως εκ τούτου «πονηρών-κακών προτάσεων πολιτικής» που ρέουν με χειμαρρώδη ορμή μέσα στο Ελληνικό πολιτικό σύστημα– έχουμε κατευνασμό. Ακόμη και νήπια της στρατηγικής ανάλυσης, όμως, γνωρίζουν ότι κατευνασμός = πόλεμος ή απώλεια πολέμου χωρίς μάχη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γεωστρατηγική, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Περί στρατηγικής

Posted by Πετροβούβαλος στο 29 Μαΐου, 2020

άρθρο του Παναγιώτη Ήφαιστου
αναδημοσιευμένο από το ιστολόγιό του

.

Οι συγκυρίες επιτάσσουν σοβαρότητα ως προς το τι είναι στρατηγική. Δεν είναι κάποια υπεριπτάμενη σαπουνόφουσκα φαντασιόπληκτων και δεν προσφέρεται για τα περί καρέκλας επικοινωνιακά παίγνια. Αφορά μέσα και σκοπούς, οι οποίοι, όταν εξόφθαλμα δεν εκπληρώνονται, στρατηγική δεν έχουμε. Οι σκοποί είναι τα ιεραρχημένα εθνικά συμφέροντα και στρατηγική είναι η χρήση των μέσων για την εκπλήρωση των σκοπών. Πολύ δε λόγος τελευταία για συναντήσεις κορυφής, συχνά χωρίς την παραμικρή σημασία ιδιαίτερα όταν πουθενά δεν καταλήγουν.

Πολύ περισσότερο όταν σε μια ιστορική στιγμή, που λόγω καταιγιστικών εξελίξεων στην περιφέρειά μας εάν ήμασταν όρθιοι και ισχυροί, θα μπορούσαμε να κατακτήσουμε αξιοζήλευτο ρόλο και θέση και να ενισχύσουμε την ασφάλειά μας. Ακόμη και οι υπό τις περιστάσεις πολύ φυσικές συγκλίσεις με χώρες όπως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ενδέχεται να έχουν αποτέλεσμα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Προσαρμοσμένο, όμως, στην δική μας υποχωρητικότητα και στα αναρίθμητα πλέον αυτογκόλ.

Χωρίς ιεραρχημένα εθνικά συμφέροντα ούτε σκοποί ούτε στρατηγική υπάρχει. Το ίδιο ισχύει εάν ετοιμοπόλεμες, καλά οργανωμένες και συχνά έξωθεν χρηματοδοτούμενες στρατιές εθνομηδενιστών ενοχοποιούν τις υψηλές έννοιες έθνος, εθνικό συμφέρον και εθνική ανεξαρτησία. Οι έσχατες λογικές από τις οποίες εμφορείται η πλειονότητα των πολιτών κάθε βιώσιμου κράτους και από τις οποίες δεσμεύονται οι εκάστοτε καθήμενοι στις καρέκλες της εξουσίας, είναι η αυτοσυντήρηση-επιβίωση του κράτους και της κοινωνίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Εθνομηδενιστικές απογειώσεις: Η «Μπουμπουλίνα η … “ερωτιάρα”» και … η Ελληνική Επανάσταση

Posted by Πετροβούβαλος στο 26 Μαΐου, 2020

άρθρο του Παναγιώτη Ήφαιστου
από το Ιστολόγιό του

.

Το κείμενο που ακολουθεί έχει ως άξονα άρθρο που γράφτηκε στις 30.2.2002. με αφορμή τις επιθέσεις κατά της επικής ηρωίδας Μπουμπουλίνας και γενικότερα κατά της Ελληνικής Επανάστασης. Δηλαδή τα ανυπόστατα και αβάσιμα που ακούμε ενόψει της επετείου δύο αιώνων από την Εθνεγερσία καλά κρατάνε ενώ συμπληρώνονται με επιθέσεις κατά άλλων μεγάλων ηρωϊκών και πνευματικών μορφών της Επανάστασης Ελευθερίας. Η δημοσίευση του άρθρου έγινε λίγο μετά την αιτιολογημένη επιστολή στον διευθυντή των ΝΕΩΝ με την οποία τον πληροφορούσα ότι μετά από επιφυλλίδες επί πολλά χρόνια αποχωρούσα από την στήλη «Τρίτη Άποψη».

Το κείμενο που παρατίθεται στο τέλος αυτούσιο όπως το είχα στείλειδημοσιεύτηκε με τίτλο Το ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ … Η «ΕΡΩΤΙΑΡΑ». Το ίδιο άρθρο στο παρελθόν έγινε αντικείμενο και άλλων παρεμβάσεων. Εδώ αρχίζω με μια νέα αναγκαία και μη εξαιρετέα εισαγωγή που υπογραμμίζει το γεγονός ότι τα σημεία που θίγονται αφορούν ζωτικά την τρέχουσα ιστορική συγκυρία. Όπως φαίνεται, επίσης, και του μέλλοντος. Δύο αιώνες μετά την Επανάσταση Ελευθερίας των Ελλήνων φαίνεται ότι πέραν των πολλών πληγμάτων κατά του κράτους και της κοινωνίας κατά την διάρκεια αυτών των δύο αιώνων, κάποιοι αδίστακτα, ανενδοίαστα και συστηματικά εμφανίζονται να λένε ρητά ή με υπονοούμενα τρία πράγματα:

  • Πρώτον, δεν προϋπήρξε Ελληνικό έθνος καθότι το κράτος φτιάχνει το έθνος .
  • Δεύτερον, οι «εξεγερθέντες» κυμαίνονται από ερωτιάρηδες μέχρι αγράμματους και αθυρόστομους (η ελευθερία επομένως σχετίζεται με τις … ερωτικές επιλογές) ο δε Καποδίστριας ήταν περίπου δικτάτορας.
  • Τρίτον, οι σχετικές και συνδεδεμένες με αυτά συζητήσεις γύρω από το μεταναστευτικό και το προσφυγικό οδηγούν σε αμφισβήτηση της πολιτισμικής διάστασης ως θεμέλιο του κρατικού γίγνεσθαι.

Ας το κάνουμε ξεκάθαρο: Δεν χωρεί επιστημονική συζήτηση σε αυτή την βάση. Μόνο χιούμορ και υπογράμμιση του πόσο παρακμιακές τάσεις συμβολίζουν αυτές οι ασυναρτησίες, ανακρίβειες και εθνομηδενιστικές αλματώδεις εκλογικεύσεις. Υπογράμμιση επίσης για την απουσία παντελούς ορθολογιστικής θέσης για την θέση και τον ρόλο των σύγχρονων εθνοκρατών. Ιδεολογήματα και θεωρήματα είναι που κανείς αξίζει να περιφρονεί (βλ. στο τέλος αναφορές στον ρόλο των ιδεολογιών ως «εσχατολογικό δηλητήριο» που με κλασικό τρόπο μεταμφιέζει ηγεμονικές αξιώσεις ισχύος). Εν τούτοις, είμαστε αναγκασμένοι να υπογραμμίζουμε κάποια πράγματα καθότι αποδεικνύεται πως πολλοί αθώοι και ανυποψίαστοι, κυρίως νέοι, επηρεάζονται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Οι «Πρέσπες» ανοίγουν και παλι το Μακεδονικό

Posted by Μέλια στο 3 Φεβρουαρίου, 2019

.

Παναγιώτης Ήφαιστος

Πολλά γράφονται και δηλώνονται όσον αφορά το λεγόμενο Μακεδονικό και το τι σημαίνει η εκατέρωθεν επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Αντίθετα με τους συνήθεις διθυραμβικούς ισχυρισμούς, το Μακεδονικό βασικά τώρα ανοίγει. Αντί μιας ορθολογιστικής διαχείρισης ενός ιστορικά ευαίσθητου ζητήματος με τις ηγεμονικές δυνάμεις και τα ενδιαφερόμενα γειτονικά κράτη, εμείς οι ίδιοι ανοίξαμε τον «ασκό των βαλκανικών ανέμων». Ιδεολογήματα και διεθνιστικές φαντασιοπληξίες δεν επέτρεψαν σωστή θέαση του γεγονότος πως το Μακεδονικό ήταν και θα συνεχίσει να είναι ένα επίπλαστο ζήτημα πάνω στη σκακιέρα των στρατηγικών παιγνίων.

Στο παρελθόν το ζήτημα αυτό ήταν υπό έλεγχο, κυρίως λόγω ιδιομορφιών της διεθνούς θέσης της τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας. Μεταψυχροπολεμικά υπέβοσκε ακίνδυνα. Ακόμη και η αναγνώριση από πολλά άλλα κράτη της ευπαθούς, εθνοτικά διαφοροποιημένης και δυνητικά θνησιγενούς ΠΓΔΜ, δεν είχε μεγάλη σημασία. Σημασία έχει εάν εμείς σπεύδαμε να αναγνωρίσουμε αυτή την επίπλαστη κρατική κατασκευή και αυτό ακριβώς συνέβη. Λέμε επίπλαστη κατασκευή γιατί εξ αντικειμένου αυτό ισχύει εκτός και εάν υιοθετηθεί η λανθασμένη θέση πως το κράτος κατασκευάζει το έθνος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΜΕΛΙΑ, ΣΚΟΠΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΠΓΔΜ – Διάλυση ή άτακτη διάλυση

Posted by Μέλια στο 15 Ιανουαρίου, 2019

.

Παναγιώτης Ήφαιστος

Εν μέσω ενός πρωτοφανούς οργίου αποστασιών, απειλών, πιέσεων, πρωτοφανών απρόκλητων ξένων παρεμβάσεων και διεθνικών δράσεων, η απόφαση των Πρεσπών ολοφάνερα οδηγεί τα Βαλκάνια στην αστάθεια.

Σημειώνουμε ότι όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν και λόγο οξύτατων αντεκδικήσεων ακόμη και μέσα στο ελληνικό κυβερνητικό σχήμα. Ωστόσο, δεν είναι μόνο ότι αυτά ξεχείλισαν στις «ψηφοφορίες» στα Σκόπια. Το εκκρεμές έφθασε τον πόλο του απόλυτου εξευτελισμού, όταν στην Αθήνα η κα Μέρκελ, δράστης εκβιασμών και καταστροφών του κράτους μας, ενώ γνώριζε πόσο ευαίσθητο είναι το σκοπιανό ζήτημα, εμβόλισε το πολιτικό μας σύστημα, με ντροπιαστικές για την πολιτική μας αξιοπρέπεια δηλώσεις.

Δεν τιμά όποιον ή όποιους στέκονταν δίπλα της και χαμογελούσαν. Μας υποσχέθηκε και επενδύσεις: Αφού κατέστρεψε την οικονομία και ρήμαξε την κοινωνία και τους πολίτες, η καγκελάριος δήλωσε πανέτοιμη να εξαγοράσει τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία η οποία εκποιείται ταχύρρυθμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΜΕΛΙΑ, ΣΚΟΠΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Στις συμπληγάδες ΗΠΑ-Ρωσίας η ελληνική διπλωματία

Posted by Μέλια στο 12 Δεκεμβρίου, 2018

.

Παναγιώτης Ήφαιστος

Η κατανόηση της διαδρομής της ελληνικής διπλωματίας των τελευταίων δεκαετιών και πολύ περισσότερο των τελευταίων ετών και μηνών, απαιτεί επαρκή γνώση και ορθολογική στρατηγική αντίληψη των γεωπολιτικών σταθερών της διαχρονίας των νέων χρόνων. Ιδιαίτερα των σταθερών και μεταβλητών παραγόντων που επηρεάζουν τις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων. Πολύ πρόσφατο παράδειγμα οι ανεπίτρεπτα ερασιτεχνικές ακροβασίες της ελληνικής διπλωματίας μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Εν πολλοίς, οι πλανητικές ισορροπίες εξαρτώνται από την κατάσταση της περιμέτρου της Ευρασίας, της μεγάλης δηλαδή γεωπολιτικής ζώνης που αρχίζει από την Ευρώπη, διασχίζει τα Βαλκάνια, τη Μικρά Ασία και τη Μέση και Μείζονα Ανατολή, την Ινδική Χερσόνησο και φτάνει μέχρι την Κίνα, την Ιαπωνία και την Αυστραλία.

Πάνω σε αυτή τη ζώνη, επί αιώνες, οι ναυτικές δυνάμεις (πρώτα η Βρετανία, μεταπολεμικά οι ΗΠΑ) με στρατιωτικά και πολιτικά μέσα, καθώς και με στρατηγικά δόγματα, όπως το δόγμα Τρούμαν, ασκούν κυριολεκτικά ασφυκτικό έλεγχο. Υπέρτατος στρατηγικός σκοπός των ναυτικών δυνάμεων είναι να καθίσταται απαγορευτική η κάθοδος των ηπειρωτικών δυνάμεων νότια της περιμέτρου της Ευρασίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική, Διεθνή θέματα, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΕΛΙΑ, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η παραίτηση Κοτζιά ένδειξη του στρατηγικού χάους

Posted by Μέλια στο 22 Οκτωβρίου, 2018

.

Παναγιώτης Ήφαιστος

Η εθνοκρατική ζωή και η συγκρότηση αξιόπιστης εθνικής στρατηγικής είναι ένα διαρκές πνευματικό, πολιτικό και θεσμικό άθλημα. Κινούμενοι ανοδικά, τουτέστιν στεριώνοντας και δυναμώνοντας την εθνική ανεξαρτησία, απαιτείται να ενισχύεται η εθνική ασφάλεια και η κοινωνική συνοχή υπό συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης, δημοκρατίας και πολιτικής ελευθερίας. Και το αντίστροφο για την καθοδική τροχιά: Ροκανίζονται τα κοσμοθεωρητικά θέσφατα και κυρίως η προσκόλληση στην υψίστης σημασίας και έσχατη έννοια της εθνικής ανεξαρτησίας.

Επιπρόσθετα, εκμηδενίζονται οι πολίτες ηθικά και ανθρωπολογικά, σαπίζουν τα -από άποψη κοινωνικής νομιμοποίησης- κανονιστικά εποικοδομήματα και όλοι κατηφορίζουν προς χαμηλότερες βαθμίδες πολιτικών σχέσεων ή και προς εκμηδένιση. Αυτό ισχυριζόμαστε ότι συμβαίνει στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες και με καταιγιστικούς ρυθμούς στους μνημονιακούς καιρούς της τελευταίας οκταετίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΕΛΙΑ, Πολιτική | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Χείμαρροι ανορθολογισμού, αναιρετικοί κάθε δυνατότητας εθνικής στρατηγικής.

Posted by Φαίη στο 17 Οκτωβρίου, 2018

 Παναγιώτης Ήφαιστος

Πως μπορεί να ισχυρίζονται κάποιοι ότι θα έκαναν την Ελλάδα ηγετικό κράτος των Βαλκανίων και της Μεσογείου με το να αναγνωρίσουν τον αλυτρωτισμό των δύσμοιρων πιονιών των στρατηγικών παιγνίων των δύο τελευταίων αιώνων! Πως ήταν δυνατό να ισχυρίζονται κάτι τέτοιο όταν οι θεσμοί γέμισαν νομικιστές εκ των οποίων πολλοί βεβαρημένοι –για παράδειγμα με την υποστήριξη του φασιστικού, ανελεύθερου, παράνομου και αντι-δημοκρατικού σχεδίου Αναν– και «φίλοι» του γνωστού ιδρύματος που χρηματοδοτούσε ακόμη και ο Σόρος (μεταξύ πολλών άλλων χρηματοδοτών!).

ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, ΟΜΩΣ, ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΤΑΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΝΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΑΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΑΝΤΙΛΗΨΕΩΝ, ΣΧΕΔΙΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ, ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΆΜΥΝΑΣ. Δεν αποτελεί η συνεδρία της 16ης Οκτωβρίου 2018 του Υπουργικού Συμβουλίου ένα απόλυτο τεκμήριο ότι δεν έχουμε κυβέρνηση αλλά ένα ετερόκλητο όχλο μέσα στον οποίο κυριαρχούν δεσποτικές αντιλήψεις, προσωπικές γνώμες, κομματικές ιδιοτέλειες, ατομικές στρατηγικές και θέαση του διεθνούς συστήματος όχι πέραν του ενός μέτρου! Δεν υπάρχει κράτος όπως εμείς τουλάχιστον το κατανοούμε, δεν υπάρχει εθνική στρατηγική και οι ισχυρισμοί πως μια τέτοια κατάσταση θα έκανε την Ελλάδα ηγέτη της περιφέρειάς μας είναι κακόγουστο αστείο, στην καλύτερη περίπτωση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Πολιτική, ΣΚΟΠΙΑ, Φαίη | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »