ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
    Γιώργης στη Οι Σέρβοι καταλαμβάνουν το Μον…
    Γιώργης στη Οι Σέρβοι καταλαμβάνουν το Μον…
    Γιώργης στη Viper, Rafale, Belharra, Φρεγά…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Πίσω στα παλιά’

Εν Αθήναις…με το Βασίλισσα Φρειδερίκη

Posted by Μέλια στο 5 Απριλίου, 2017

.

Δεν ήταν λίγοι εκείνα τα χρόνια που ξενιτευόντουσαν στην Αμερική για καλύτερη τύχη….

Δεν ήταν εύκολη η μετανάστευση ήθελε χαρτιά… διαδικασίες…προσκλήσεις….

Ένας από τους τρόπους για να πάει ένας νέος ή μια νέα στην Χώρα που μαζεύανε τα δολλάρια στον δρόμο ήταν και ο γάμος.

Δια αλληλογραφίας φυσικά ….φωτογραφίες με ρετούς ….  κάποιων χρόνων πίσω αλλά ποιός τα κοιτούσε αυτά όταν ήθελε να φύγει από την κάμαρα της αυλής την γκαζιέρα ….το μεροδούλι…μεροφάϊ…

Ένας από αυτούς λοιπόν βρήκε άκρες…έστειλε φωτογραφία του (ήταν πολύ εμφανίσημος είχε τελειώσει το οκτατάξιο και βασάνιζε λίγα Αγγλικά)….. η απάντηση ήρθε με φωτογραφία φυσικά της κοπέλας η οποία είχε και σπίτι και εργαζότανε….

Η φωτογραφία πέρασε από όλους τους συγκάτοικους της αυλής ….οι αντιδράσεις συγκρατημένες όπως «….αν είναι για το καλό σου….τι θές και τις ομορφιές….καλός άνθρωπος να είναι….»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Εν Αθήναις….κοντοζύγωναν τα Χριστούγεννα

Posted by Μέλια στο 3 Δεκεμβρίου, 2016

.

Τα περίμενες πώς και πώς τα Χριστούγεννα εκείνα τα χρόνια…ένα μήνα πρίν  μετρούσες τις ημέρες.

Το ψεύτικο δέντρο θα έβγαινε από την κοινόχρηστη αποθήκη της αυλής για μια ακόμα φορά έχοντας ρίξει τα περισσότερα χάρτινα κρόσια του αλλά ποιός νοιαζότανε γι αυτό αφού με το βαμβάκι θα λυνότανε το πρόβλημα.

Το στόλιζες πολύ νωρίτερα για να το φχαριστηθείς και το έβαζες στο μοναδικό παράθυρο που έβλεπε στον χωματόδρομο.

Τα στολίδια σου ήταν πολύ γνωστά…
Γιατί το θυμήθηκα τόσο νωρίς….

Κάθε χρόνο όταν πλησίαζαν τα Χριστούγεννα περνούσα από ένα δρομάκι της Πλάκας όπου σε ένα παλιό σπίτι ζούσε μια ηλικιωμένη.

Σκούπιζε την μικρή αυλή της αλλά και το πεζοδρόμιο όπως παλιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Eν Αθήναις…το τεμπεσίρι

Posted by Μέλια στο 7 Απριλίου, 2016

.

Τεμπεσίρι δηλαδή η κιμωλία δηλαδή η αγορά επί πιστώσει πίσω στα παλιά…

Οι ταβερνιάρηδες είχαν ένα μαυροπίνακα και κιμωλία και έγραφαν τα βερεσέδια των πελατών.

«Φέρε μισή οκά ένα σκέτο από γιουβέτσι και…τεμπεσίρι…»

Ξύνιζε ο ταβερνιάρης …ο κάπελας ειδικά όταν ο πελάτης «ξεχνούσε» να πληρώσει.

Εκείνα τα χρόνια το τεμπεσίρι και το τεφτέρι ήταν πολύ γνωστά στις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας…

Οι εργάτες πληρωνόντουσαν κάθε Σάββατο…οι υπάλληλοι κάθε δεκαπέντε ή κάθε πρώτη του μήνα.

Ο μπακάλης…ο φούρναρης…ο χασάπης…ο ψιλικατζής της γειτονιάς προκειμένου και αυτοί να επιβιώνουν έπρεπε να κρατάνε τεφτέρια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Εν Αθήναις…στα χαμένα χρόνια

Posted by Μέλια στο 21 Φεβρουαρίου, 2016

.

«Δεκαετία του ’60 και οι Αθηναίοι μοιάζουν «ζαλισμένοι» με όσα συμβαίνουν γύρω τους: εκατοντάδες χιλιάδες νέοι κάτοικοι έρχονται από την επαρχία και η πόλη κτίζεται άναρχα.

Στον δρόμο κυκλοφορούν βέσπες, οι γραμμές του τηλεφώνου αποκτούν τους πρώτους φαρσέρ και τα τρανζίστορ ­ των 1.375 δραχμών ­ γίνονται ανάρπαστα.

Τα σπίτια αποκτούν ηλεκτρικά πλυντήρια και παρκετέζες ενώ το ελληνικό γλέντι «εξευρωπαΐζεται».»

Από ένα βιβλίο του Καιροφύλα τα παραπάνω ….

Ναι δεκαετία του ΄60 σε μια Αθήνα που αλλάζει….τα φροντιστήρια Αγγλικών κάνουν εμφάνιση….

Τα ποδοσφαιράκια….τα φλιμπεράδικα….τα μπιλιαρδάδικα είναι της μόδας και μετά για μπιφτέκι στο  ψηλό σκαμνί στα πρώτα φαστφουντάδικα με την απαραίτητη ατομική μπύρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

Εν Αθήναις…σε μια γειτονιά

Posted by Μέλια στο 15 Ιανουαρίου, 2016

.

Μικρά παιδιά τότε σε μια γειτονιά της Αθήνας μετά τον Εμφύλιο…
Αθηναίοι… Μικρασιάτες… Αρμεναίοι… επαρχιώτες προσπαθούσαν να συμβιώσουν.

Και τα πολιτικά πρόσφατα …να μεγαλώνουν τα προβλήματα.

Δύσκολα εύρισκες σπίτι να νοικιάσεις και για να είμαστε σωστοί κάμαρα να νοικιάσεις σε αυλή σε υπόγειο με κοινόχρηστη τουαλέτα και αρκετό συνωστισμό.

Ο χωματόδρομος βασικό ντεκόρ με σκόνη το καλοκαίρι και λάσπη τον χειμώνα αλλά και την χαρακτηριστική μυρουδιά που έπρεπε να περάσουν χρόνια για να την ξεχάσεις αλλά και για να την νοσταλγήσεις.

Η πόρτα της κάμαρας στενή το δωμάτιο γέμιζε με το σιδερένιο διπλό κρεβάτι για το αντρόγυνο και το ράντζο για το παιδί που μαζευότανε το πρωϊ για να… μεγαλώνει ο χώρος και να μπαίνει το σπαστό τραπέζι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Εν Αθήναις…η γιαγιά από τα Βουρλά

Posted by Μέλια στο 26 Δεκεμβρίου, 2015

.

Βουρλά Μικράς Ασίας …η γιαγιά από εκεί ….
Αϊβαλί Μικράς Ασίας ο παππούς από εκεί.

Δεν γνωριζόντουσαν…δεν βρέθηκαν ούτε στον «συνωστισμό» (γειά σας Κα Ρεπούση) της Σμύρνης.

Βρέθηκαν στον Πειραιά στην αποβίβαση….
έτσι γνωρίστηκαν.

Ο καθένας μιλούσε για το μέρος του με τα καλύτερα λόγια κάτι σαν ανταγωνισμό θα έλεγα και πάντα είχαν την επιθυμία να επιστρέψουν αλλά με αυτή «έφυγαν».

Για τα Βουρλά  η γιαγιά είχε μάθει από γνωστό της που είχε την τύχη να τα επισκεφθεί αργότερα…όχι τα καλύτερα.

Τα Βουρλά φάτσα απέναντι από την Χίο τι ειρωνεία σήμερα έρχονται πάλι πρόσφυγες από εκεί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ | Με ετικέτα: , | 4 Σχόλια »

Εν Αθήναις….βρε πώς αλλάζουν οι καιροί

Posted by Μέλια στο 22 Αυγούστου, 2015


Εκείνα τα χρόνια στις γειτονιές της Αθήνας έβλεπες οικογένειες με πολλά άτομα.

Το αντρόγυνο με τα παιδιά και μαζί και οι παππούδες….

Πού να πήγαιναν να μείνουν και πώς να ζήσουν χωρίς σύνταξη…

Υπήρχε σεβασμός στην τρίτη ηλικία …

Πρώτα έβαζαν το πιάτο του παππού και της γιαγιάς στο τραπέζι και αυτοί δεν ένοιωθαν καλά και έβλεπες να δείνουν τον μεζέ όπως έλεγαν το κρέας στα παιδιά με τρόπο προφασιζόμενοι όταν δεν πεινάνε.

Αν υπήρχε κάποιο μικρό κομπόδεμα των ηλικιωμένων στην άκρη γινόντουσαν
σχέδια για να το αξοιοποιήσουν.

Η πρώτη και μεγαλύτερη ανάγκη ήταν …ένα κεραμίδι δικό τους για να φύγουν από το νοίκι.

Κάποιο οικοπεδάκι εκτός σχεδίου…κάποιος πειρατής εργολάβος οικοδομών…προσωπική εργασία από κοντινούς και μακρινούς συγγενείς.

«΄Ενα ντου την Κυριακή να ρίξουμε την πλάκα…»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ἐνέργεια, Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | 4 Σχόλια »

Εν Αθήναις….τα γυαλιά οράσεως

Posted by Μέλια στο 14 Απριλίου, 2015

Πλανόδιος επισκευαστής γυαλιών. ΑΘΗΝΑ 1950-1960

Για να είμαστε σωστοί τα γυαλιά οράσεως εκείνα τα χρόνια ήταν λίγο έως πολύ πολυτέλεια για τους πολλούς και ειδικά για τους ηλικιωμένους.

Έβλεπες στην γειτονιά να κάθονται οι γυναίκες τα απογεύματα στα σκαλιά στο πεζοδρόμιο να κουβεντιάζουν και αυτή που είχε γυαλιά πρεσβυωπίας να τα μοιράζεται με τις άλλες .

Στο καφενείο ίδιες εικόνες….διάβαζε ο ένας την εφημερίδα του καφετζή που ήταν υποχρεωμένος να έχει καθημερινά αν ήθελε να κρατήσει τους πελάτες….για να πάρει τα γυαλιά ο άλλος που του τα είχε δανείσει.

Δύο ήταν τα πολύτιμα αντικείμενα του παππού….τα γυαλιά και οι μασέλες…

Τα πρόσεχε σαν κόρη οφθαλμού…

Στο Κέντρο της Αθήνας υπήρχαν πολλοί πλανόδιοι …

Μεταξύ αυτών και ο επισκευαστής γυαλιών….

Έβαζε καμμία βίδα που έφευγε…κολλούσε τον φακό που είχε φύγει…το μπράτσο του σκελετού όχι πάντα με καλλιτεχνία αλλά λεφτά για καινούργια δεν υπήρχαν.

Πουλούσε και μεταχειρισμένα (συγχωρεμένων) …δεν είχαν σημασία οι βαθμοί πρεσβυωπίας…

Είχε ένα κομμάτι εφημερίδας δίπλα του το έδειχνε  στον πελάτη να διαβάσει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Επάνω τους παλικάρια μου….να φέρετε πίσω την δραχμή!

Posted by Μέλια στο 29 Μαρτίου, 2015

«Με το ντουφέκι μου στον ώμο

σε πόλεις κάμπους και χωριά

της λευτεριάς ανοίγω δρόμο

της στρώνω βάγια και περνά»

.

«Σε δήλωση στήριξης του σεναρίου ρήξης προέβη ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Παναγιώτης Λαφαζάνης, βάζοντας «φωτιά» στη διαπραγμάτευση, καλώντας ευθέως την κυβέρνηση να συγκρουστεί με τους εταίρους της, αμφισβητώντας ότι η λύση που προσφέρεται από τους «θεσμούς» είναι βιώσιμη για τη χώρα ενώ περιγράφει ως εκβιαστικά τα διλήμματα που θέτουν οι δανειστές, εγκαλώντας τους για στραγγαλισμό της οικονομίας.«

Τσακαλώτος: «Είμαστε έτοιμοι για ρήξη αν δεν πάνε καλά τα πράγματα»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ, Σάτιρα | Με ετικέτα: , , , | 8 Σχόλια »

Εν Αθήναις….και πάλι φτώχεια

Posted by Μέλια στο 19 Μαρτίου, 2015

Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα….

Και πάλι πίσω στα παλιά στην φτώχεια την γνωστή που ένωνε τις οικογένειες της αυλής…της γειτονιάς.

Που υπήρχε ανθρωπιά…

Αμαρτία να πετάς το φαγητό….το ψωμί ….τα ψίχουλα είναι για τα πουλιά… το πιάτο που περισσεύει είναι για τον γείτονα που μένει μόνος του.

Να βάλουμε ζαρζαβατικά στους κήπους …στα παρτέρια έστω… δεν είναι ντροπή.

Και αν ντρέπεσε στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς να κρατάς μικρό καλάθι και όχι να σέρνεις το καρότσι τίγκα μέχρι επάνω κατέβα στο Κέντρο της Αθήνας….

Εκεί θα βρείς μπακάλικα να πουλάνε με την σέσουλα…

Βάλε μισό κιλό…βάλε ένα τέταρτο….κόψε λίγες φέτες σαλάμι…. βάλε λίγες ελιές.

Δεν χρειάζεται να κοιτάς τριγύρω αν σε βλέπουν και σε παρεξηγήσουν γιατί έτσι ψωνίζουν οι περισσότεροι.

Στην Βαρβάκειο θα σου δώσουν και μια μπριζόλα…θα σου κόψουν κυμά μισοτιμής από ξεψάχνισμα κοκκάλων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: | 4 Σχόλια »

Εν Αθήναις….πίσω από τα κάγκελα

Posted by Μέλια στο 7 Μαρτίου, 2015

Μετά τον εμφύλιο η ζωή στις γειτονιές της Αθήνας δεν ήταν εύκολη…

Η πλειοψηφία προσπαθούσε να ορθοποδήσει με το μεροκάματο ..μέσα στην οικογένεια όλοι προσπαθούσαν να συνεισφέρουν με τον τρόπο του ο καθένας και ανάλογα με τις δυνάμεις του και την ηλικία του.

Το νυκτερινό σχολείο είχε πολλούς μαθητές…από την δουλειά κατ΄ευθείαν και διάβασμα από την λίγη ώρα της μεσημεριανής ανάσας σε κάποιο ήσυχο σημείο του χώρου εργασίας τρώγοντας συγχρόνως από την καστάνια (τάπερ της εποχής) που έφερναν από το σπίτι.

Υπήρχε και η άλλη πλευρά που προτιμούσε την εύκολη λύση της μικροαπάτης…

της μπούκας…της ρεμούλας.

Τους γνώριζε η γειτονιά και τους είχε από μακριά….

Τα νοικιασμένα δωμάτια στις αυλές ήταν κάτι το συνηθισμένο…η λύση για αυτούς που δεν είχαν δυνατότητα να νοικιάσουν ένα κανονικό σπίτι με δική του τουαλέτα και λιγότερη φασαρία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Εν Αθήναις….μια Κυριακή των εκλογών

Posted by Μέλια στο 25 Ιανουαρίου, 2015


Βουλευτικές εκλογές του 1956 …Φεβρουάριος…

Και τι έγινε θα μου πείς….

Ήταν οι πρώτες που ψήφιζαν οι γυναίκες…

Για την ιστορία ο Καραμανλής σχημάτισε αυτοδύναμη Κυβέρνηση με πολλές διαμαρτυρίες για εκλογικά μαγειρέματα.

Το θέμα μου είναι αλλού όμως.

Οι γυναίκες με δικαίωμα ψήφου και με τους άντρες στα κεραμίδια….

Έβλεπαν ότι άρχισαν να χάνουν το αρχηγηλίκι και φυσικά έπαψαν να λένε την συνηθισμένη ατάκα ….«…εσύ μη μιλάς γιατί δεν ψηφίζεις…»

Αναβρασμός στην γειτονιά την ημέρα της κάλπης με τις γυναίκες να φοράνε τα καλυτερότερά τους και να βαστάνε το εκλογικό βιβλιάριο με καμάρι μαζί με την χάρτινη ταυτότητα.

Οι περισσότερες και ειδικά οι ηλικιωμένες έσφιγγαν το έτοιμο ψηφοδέλτιο με σταυρό που τους είχε δώσει το αφεντικό της οικογένειας.

«…αυτό θα ρίξεις…» ήταν η εντολή και τα σκυλιά δεμένα.

Ο Νόμος εκείνη την ημέρα απαγόρευε την οινοποσία για να είναι νηφάλιοι οι ψηφοφόροι αλλά Κυριακή και χωρίς ρετσίνα στο τραπέζι δεν υπήρχε περίπτωση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Εν Αθήναις….ΜΙΝΙΟΝ ένα παλιό αγαπημένο κατάστημα

Posted by Μέλια στο 19 Δεκεμβρίου, 2014


Κρύωσε ο καιρός μπήκε ο Νοέμβρης και οι πρωϊνές βόλτες στο Κέντρο της Αθήνας είναι περισσότερο νοσταλγικές.

Στα Χαυτεία κρατάει Θερμοπύλες ο Λουμίδης με τον υπέργηρο παπαγάλο του την μυρουδιά του φρεσκοκομμένου καφέ….

Μέχρι εκεί όμως….

Προχωράς στην Πατησίων και φτάνεις στο ΜΙΝΙΟΝ το θρυλικό αυτό μαγαζί που το γνώρισες παιδί και που συνεργάστηκες μαζί του μεγαλώνοντας…

Κάθεσαι και το κοιτάς και θυμάσαι…

Κόσμος πάντα έξω από τις βιτρίνες που ήταν  εντυπωσιακές…

Άλλαζαν συνέχεια τα θέματά τους με αποκορύφωμα τις γιορτές….

Διαφημίσεις παντού… έβαλε και κυλιόμενες σκάλες…γέλιο με τους ηλικιωμένους που φοβόντουσαν να ανέβουν με αυτές αλλά και ούτε στο ασανσέρ έμπαιναν μήπως σπάσει το σχοινί όπως έλεγαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | 3 Σχόλια »

Εν Αθήναις….μια γειτονιά ένας κόσμος

Posted by Μέλια στο 24 Νοεμβρίου, 2014

Παλιά η φωτογραφία από ένα δρομάκι της Πλάκας με τα σπίτια με τις σιδερένιες αυλόπορτες με το ρόπτρο που χτυπούσες να σου ανοίξουν και το χαρακτηριστικό  μπρούτζινο κουδουνάκι.

Φυσικά τα ακροκέραμα…

Τα πατζούρια με τις γρίλιες που ανοιγόκλειναν από μέσα και κάποια στιγμή άνοιγαν αργά το βράδυ.

Πάνω στον ύπνο του άκουγε ο ένοικος που το κρεβάτι του ήταν δίπλα στο παράθυρο του δρόμου τις υποσχέσεις παντοτινής αγάπης κάποιου ζευγαριού….

«…κοιμόμαστε ρε παιδιά…άντε παρακάτω…άντε παρακάτω…»

Το απόγευμα στον δρόμο γινότανε ο χαμός…

Παιδιά να παίζουν με το τόπι….να κυνηγιούνται…να φωνάζουν και η σκόνη σύννεφο.

Όταν άρχιζε το κρύο σοβάρευαν τα πράγματα…

Πρώτη λύση νωρίτερα για ύπνο το βράδυ προκειμένου να ζεσταθούν και τα μπουκάλια με το νερό στο κάτω μέρος του κρεβατιού του παππού κάτω από τις κουβέρτες για ζέστα(όπως έλεγαν).

Το μαγκάλι αλλά με μεγάλη προσοχή και την πόρτα της κάμαρας να ανοιγοκλείνει συνέχεια για εξαερισμό .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »