ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η 11η Σεπτεμβρίου στην ιστορία…
    ΚΡΙΤΩΝ στη Άρχισε η ολομέτωπη Τουρκική πρ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ ἡ Παναγ…
    Μέλια στη Τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ ἡ Παναγ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ ἡ Παναγ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘ΜΙΚΡΟΣ ΡΩΜΗΟΣ’

Πως ο φούρναρης της γειτονιάς μεταμορφωνόταν στον πρωταγωνιστή των Χριστουγέννων

Posted by Μέλια στο 25 Δεκεμβρίου, 2016

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά


Μία από τις φυσιογνωμίες που μας ενθουσίαζαν κάποτε, τέτοιες εορταστικές ημέρες, ήταν και ο φούρναρης. Η παρουσία του στα παιδικά μάτια «θύμιζε τον Άτλαντα», όπως επιτυχημένα έγραψε κάποτε ο Σπύρος Μελάς.

Είχε ένα πρωτότυπο και αρχέγονο μεγαλείο, ανασκουμπωμένος -όπως έστεκε- στο πλάι της ημικυκλικής και μυστηριώδους τρύπας της φλεγόμενης σπηλιάς του.

Από βαθέως όρθρου μέχρι τις πρώτες ώρες της νύχτας φούρνιζε με άγρυπνο βλέμμα, γύριζε την τρίαινα, κουνούσε και ξερόψηνε τις γαλοπούλες, από τις οποίες δεν έτρωγε ο ίδιος. Αλτρουιστική καρτερία.

Δεν έψηνε ο φούρνος, αλλά ο φούρναρης. Ήταν καλλιτέχνης. Οι φουρναραίοι στις μεγαλουπόλεις ήταν ιδιαίτερα γνωστοί και δημοφιλείς.

Ασύγκριτοι μάστορες που δεν έχαναν ποτέ την ψυχραιμία τους, ακόμη και όταν δέχονταν τις βλοσυρές και εξαγριωμένες επιθέσεις για κάποιο καμένο γιουβέτσι ή όταν το αρνάκι γάλακτος μετατρεπόταν σε… μεντζεσόλα! Ο φούρναρης Ολύμπιος έστεκε δίπλα στο μαύρο στόμα του καμινιού του, υπεράνω ψόγου και επαίνου.

Νοικοκυρές, δουλίτσες, λαδικά, μορφές πρωινές, αναμαλλιασμένες έφθαναν με ταψιά μικρά, μεγάλα, χάλκινα, σιδερένια, αλουμινένια, βουίζοντας και προειδοποιώντας:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Τα δημοτικά συσσίτια του ‘31 στη Θεσσαλονίκη και οι ουρές των ανέργων

Posted by Μέλια στο 4 Απριλίου, 2014

Εικόνα από:maccunion.wordpress.com

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.


Τριάντα τρία συσσίτια σε 32 γειτονιές λειτουργούσε το 1931 ο Δήμος Θεσσαλονίκης σιτίζοντας 28.000 άτομα. Η πείνα κυριολεκτικά θέριζε την συμπρωτεύουσα, ιδιαίτερα δε τις τάξεις των ανέργων που ανέρχονταν -σύμφωνα με μετρήσεις του Δήμου- σε 10.000 περίπου.

Έτσι, από την αρχή του 1931 καθιερώθηκαν τα συσσίτια. Ξεκίνησαν με 3.000 μερίδες φαγητού και ψωμιού. Αλλά η δυστυχία αυξανόταν και τα διατιθέμενα κονδύλια ήταν ελάχιστα.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης αποφάσισε τότε να διαθέτει μόνον ψωμί. Γράφοντας στον προϋπολογισμό του 2.000.000 δραχμές και με ενίσχυση του κράτους ο Δήμος προσπαθούσε να καλύψει τις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες.

Στα τέλη εκείνης της χρονιάς καταγράφονταν 15.000 άνεργοι, εκ των οποίων 2.500 ιδιωτικοί υπάλληλοι, 3.000 καπνεργάτες, 2.500 εργάτες οικοδομών και οδοποιίας, 200 υποδηματεργάτες, 200 ραπτεργάτες κ.ά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1830 - 1904, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ο Αρχιεπίσκοπος που έσωσε πάνω από οκτακόσιες εκκλησίες

Posted by Μέλια στο 5 Οκτωβρίου, 2013

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά.

Σκηνές συγκινητικές και πρωτόγνωρα περιστατικά κατέγραφαν οι χρονογράφοι στις 5 Απριλίου 1951, όταν ξεκίνησε ένας μοναδικός έρανος. Σκοπός να συγκεντρωθούν χρήματα για να διασωθούν περίπου 800 εκκλησίες και ξωκλήσια που καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, κυρίως στις παραμεθόριες περιοχές.

«Την Ελλάδα πρέπει να την αναζητήσωμεν και θα την βρούμε μόνον στο Ελληνικό χωριό», έγραφε ο δημοσιογράφος Π. Τσιμπιδάρος, συμπληρώνοντας πως «η εκκλησία για το χωριό είναι το παν και γενεές γενεών την έκαμαν κέντρο της ζωής των».

Τελικά, τα αποτελέσματα εκείνης της εκστρατείας ήταν εντυπωσιακά, αφού κατόρθωσαν να διασώσουν σημαντικότατο τμήμα του λαϊκού μας πολιτισμού, από τα βουνά της Ηπείρου και της Θεσσαλίας μέχρι τα υψώματα των ελληνο-βουλγαρικών συνόρων και τις άκρες της Θράκης μας.

Περισσότερες από 650 εκκλησίες αναστηλώθηκαν εκ βάθρων ή ανακαινίστηκαν, χιλιάδες τοιχογραφίες συντηρήθηκαν, εκατοντάδες τέμπλα αποκαταστάθηκαν, ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιήθηκε μια μοναδική απογραφή του εκκλησιαστικού μας πλούτου.

Το ποσόν που συγκεντρώθηκε από τον πανελλήνιο εκείνον έρανο έφθασε τα 22 δισεκατομμύρια δραχμές, ποσόν ασύλληπτο ακόμη και με τα σημερινά μέτρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | 33 Σχόλια »

O ανδρικός χαιρετισμός στις γυναίκες και οι κανόνες συμπεριφοράς!

Posted by Μέλια στο 4 Οκτωβρίου, 2013

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.

.

Ο χαιρετισμός στον δρόμο ήταν κάποτε ζήτημα ανατροφής.

Στην νεοελληνική κοινωνία που αναζητούσε τον αστικό της χαρακτήρα μέχρι ειδικοί κώδικες για τον τρόπο που έπρεπε να χαιρετιούνται οι άνθρωποι στον δρόμο εκδίδονταν.

Σε έναν εξ αυτών διαβάζουμε πως όταν ο άνδρας συναντούσε γυναίκα σε δημόσιο μέρος έπρεπε να αποκαλύπτεται, να βγάζει το καπέλο του τελείως και να τη χαιρετά.

Εάν της μιλούσε, έπρεπε να παραμένει ασκεπής μέχρι εκείνη να του πει να φορέσει το καπέλο του.

Αν η γυναίκα ήταν πάνω σε άμαξα, ο άνδρας έπρεπε να χαιρετήσει πρώτος, εάν ήταν πεζή, έπρεπε να περιμένει βλέμμα της που να σημαίνει ότι ήθελε να χαιρετηθεί.

Όταν ο άνδρας συναντούσε γυναίκα σε σκάλα, σε οποιαδήποτε κοινωνική τάξη και αν ανήκε εκείνη, έπρεπε να κάνει στην άκρη για να περάσει και να βγάλει το καπέλο του.

Αν συναντούσε γυναίκα που κρατιόταν από τον βραχίονα κάποιου, δεν έπρεπε να τη χαιρετήσει εκτός και εάν εκείνη έδειχνε πως ήθελε να χαιρετηθεί. Σε αυτήν την περίπτωση ο άνδρας χαιρετούσε χωρίς να σταθεί.

Αν περπατούσαν δύο άνδρες και ο ένας εξ αυτών χαιρετούσε κάποια γυναίκα, ο άλλος δεν έπρεπε να χαιρετήσει διότι έτσι θα έδειχνε την αδιάκριτη επιθυμία να τη γνωρίσει.

Ένας άνδρας καλής αγωγής έπρεπε να χαιρετά όλες τις γυναίκες με τον ίδιο τρόπο και όταν συνόδευε κάποια κυρία δεν έπρεπε να χαιρετά παρά μόνον όσες γυναίκες γνώριζε η συνοδός του, εκτός εάν ήταν συγγενείς του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 34 Σχόλια »

H «καρδιά του Κανάρη»

Posted by Μέλια στο 28 Νοεμβρίου, 2012

  Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Το όνομά του αντήχησε στα πέρατα της Οικουμένης, έγινε συνώνυμο της φιλοπατρίας και της λεβεντιάς, μουσουργοί έψαλαν τους θριάμβους του, γλύπτες και ζωγράφοι παρέδωσαν το ομοίωμά του στους αιώνες.

Δεν είναι όμως ευρέως γνωστή η ιστορία της ληκύθου που περιέχει την καρδιά του Κωνσταντίνου Κανάρη (1790-1877), του μπουρλοτιέρη και θρυλικού αγωνιστή του 1821. Την αφαίρεσε από τη σορό του ο γιατρός Ιωάννης Ζωχιός (1840-1912) και φυλάχτηκε με σεβασμό για να θυμίζει τις μεγάλες στιγμές του έθνους μας.

Ο γλύπτης Θωμάς Θωμόπουλος (1873-1937) φιλοτέχνησε τη λήκυθο και τη μαρμάρινη λάρνακα στην οποία τοποθετήθηκε –με κάθε επισημότητα τον Νοέμβριο 1929– στο Υπουργείο Ναυτικών.

Η καρδιά του «ναυάρχου», όπως αποκαλούσε ο λαός τον Κανάρη, τοποθετημένη στην ασημένια λήκυθό της έγινε σύμβολο των αγώνων της πατρίδος για ελευθερία και ανεξαρτησία. Γι’ αυτό αποφασίστηκε η μεταφορά της, το 1933, στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών, ώστε να μετατραπεί σε προσκύνημα των νεότερων γενεών.

Στις πλευρές της λάρνακας είναι χαραγμένα με χρυσά γράμματα τα ονόματα της Χίου και των Ψαρών, του Τσεσμέ και της Αλεξανδρείας. Τόποι που μεγαλούργησε ο ένδοξος θαλασσομάχος. Στο επάνω μέρος στημένο το άγαλμα της Νίκης και στη λήκυθο χαραγμένη η φράση «Χαίρε καρδία ναυάρχου Κανάρη».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 16 Σχόλια »