ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Παναγιωτης σχοινεζος στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Gatestone Institute: Στην Ευρώ…
    PETSAGGOURAKIS στη Μελέτιος Μεταξάκης, ο μασώνος…
    Makis στη Η Ληστοκρατία στην Ελλάδα: « Φ…
    Πετροβούβαλος στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Μέγας Αλέξανδρος’

Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΑΝΙΗΛ ΓΙΑ ΤΟΝ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ

Posted by Φαίη στο 26 Οκτωβρίου, 2015

impantokratoros.gr

ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΕΛΛΑΔΑ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ. ΜΕ ΤΗΝ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ.

(Ἔζησε περίπου 300 χρόνια πρὶν τὸν Μ. Ἀλέξανδρο)

Θὰ παραθέσουμε μεταφρασμένα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ προφήτη Δανιὴλ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τὰ χωρία στὰ ὁποῖα περιγράφονται τὰ δύο ὁράματα τοῦ προφήτη γιὰ τὸ Μ. Ἀλέξανδρο καὶ δίνεται ἡ ἐξήγηση τοῦ πρώτου ὁράματος ἀπὸ ἕναν ἄγγελο καὶ τοῦ δεύτερου ἀπὸ τὸν ἀρχάγγελο Γαβριήλ. Θὰ τελειώσουμε μὲ τὴν ἑρμηνεία τὴν ὁποία δίνει στὴν προφητεία ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος.

1.1 Τὸ πρῶτο ὅραμα τοῦ προφήτη Δανιήλ (Δανιήλ ζ΄ 1,3,6)

1. Κατὰ τὸ πρῶτο ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Βαλτάσαρ τοῦ βασιλιᾶ τῶν Χαλδαίων ὁ Δανιὴλ εἶδε ἕνα ὄνειρο… τὸ ὁποῖο καὶ κατέγραψε·…

3. Καὶ τέσσερα θηρία μεγάλα, διαφορετικὸ τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο, ἀνέβαιναν ἀπὸ τὴ θάλασσα. …

6. Ἔπειτα ἀπὸ τὸ δεύτερο θηρίο κοιτοῦσα προσεκτικὰ καὶ αἴφνης εἶδα ἕνα ἄλλο θηρίο ποὺ ἔμοιαζε σὰν λεοπάρδαλις· καὶ στὸ ἐπάνω μέρος τοῦ σώματός της εἶχε τέσσερα φτερὰ πτηνοῦ.

Τὸ θηρίο αὐτὸ εἶχε ἐπίσης τέσσερα κεφάλια καὶ τοῦ δόθηκε μεγάλη ἐξουσία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Φαίη | Με ετικέτα: , , , , , | 2 Σχόλια »

2 Αυγούστου 338 π.Χ. – Η μάχη της Χαιρώνειας

Posted by Πετροβούβαλος στο 2 Αυγούστου, 2015

αναδημοσίευση από τους Ιστορικούς Περίπατους

.

Στις 2 Αυγούστου 338 π. Χ., γίνεται η μάχη της Χαιρώνειας, κατά την οποία ο μακεδονικός στρατός συντρίβει τις δυνάμεις της θηβαϊκής ηγεμονίας. Η μάχη έμελε να καθορίσει την πολιτική τύχη της Ελλάδας, σηματοδοτώντας την κατάλυση του μακραίωνου θεσμού των πόλεων κρατών.

Ο μακεδονικός στρατός, κατά την προέλαση του προς Νότον, επιχείρησε την κατάλυση της ισχυρότερης πολιτικής δύναμης του 4ου αι. π. Χ., της Θηβαϊκής ηγεμονίας, η οποία ήδη ταλανιζόταν από εσωτερικές αντιθέσεις. Παράλληλα, ο Θηβαίος στρατηγός Θεαγένης συνάσπισε τα στρατεύματα του με τους Αθηναίους, για την αντιμετώπιση του κοινού κινδύνου. Ως καταλληλότερος χώρος σύγκρουσης, επιλέχθηκε η βοιωτική πεδιάδα της Χαιρώνειας, κοντά στην Θήβα. Στην μάχη, συμμετείχε ο μετέπειτα Μακεδόνας βασιλιάς Αλέξανδρος ο Γ΄, που προσέλαβε την προσωνυμία Μέγας, ως αρχηγός του ιππικού.

Η σύγκρουση ήταν σφοδρή και έληξε με την περιφανή νίκη των Μακεδόνων. Σημαντικός παράγοντας της νίκης ήταν ο μόλις 18 χρονών Αλέξανδρος, ο οποίος αναδείχθηκε ως στρατηγικός νους. Η ήττα της θηβαϊκής ηγεμονίας άνοιξε τον δρόμο στον βασιλιά Φίλιππο τον Β΄, για την οριστική επικράτηση στον ελλαδικό χώρο και την συνάσπιση των Ελλήνων, οι οποίες επισφραγίστηκαν στο Συνέδριο της Κορίνθου (337 π. Χ.).

.

Σελίδα Πηγής

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , | 3 Σχόλια »

Μέγας Αλέξανδρος – Η πλαστογραφία στην υπηρεσία της παγκοσμιοποίησης

Posted by Μέλια στο 18 Ιουνίου, 2015

Η παραποίηση του λόγου του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ώπιν 

Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου
Καθηγητού – Κλασσικού Φιλολόγου
Ιστορικού – Συγγραφέως

.

Η παγκοσμιοποίηση χρησιμοποιεί κάθε μέσον για να περάσει και να επιβάλλει στην Ελλάδα τις απόψεις της. Πρώτα αποκόπτει τον Έλληνα από κάθετί που μπορεί νατον εμβολιάσει εθνικά και να τον θρέψει από τις ρίζες της ιστορίας, της γλώσσας, του πολιτισμού, της ελληνικής κληρονομιάς. Δημιουργεί ένα σχολείο ήσσονος προσπαθείας, κοινώς “λάϊτ“, το οποίο διδάσκει λανθασμένα την γλώσσα, την ιστορία, το προγονικό παρελθόν. Έπειτα, επειδή το παιδί δεν μπορεί να κατανοήσει την πρό τριάντα ετών γλώσσα τών βιβλίων, εκδίδει νέα σε μετάφραση (λες και πρόκειται για άλλη γλώσσα). Ακόμη και το Ευαγγέλιο εκδίδεται στην λεγόμενη δημοτική, λες και διαβάζεις ένα παραμύθι.

Συμπαρουσιαστές στο νέο αυτό “πρότζεκτ“, οι λεγόμενοι “νέοι καθηγητές πανεπιστημίου“, οι πλείστοι των οποίων εξυπηρετούν σκοπούς τής νέας τάξης, με παραποίηση της ελληνικής ιστορίας, της ελληνικής γλώσσας, αμφισβήτηση του έργου των ηρώων μας και με αποκάλυψη και προβολή ενός τυχόν λάθους αυτών αντί του τεραστίου έργου των. Όλοι αυτοί σε συνδυασμό με την κατευθυνόμενη τηλοψία (οι ελάχιστες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα ) παράγουν ένα αντιεπιστημονικό, διεθνιστικό και αντεθνικό έργο, το οποίο, όταν το πάρει είδηση ο ελληνικός λαός, θα είναι πολύ αργά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , | 3 Σχόλια »

Το μυστήριο του θανάτου του Μεγάλου Αλέξανδρου ( 11 Ιουνίου 323 π.Χ)

Posted by Μέλια στο 11 Ιουνίου, 2015

Εικόνα από:amphipolis.gr


Στις 11 Ιουνίου του 323 π.Χ., κάπου στη Βαβυλώνα, ο Μέγας Αλέξανδρος άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 32 ετών.

Είχε ήδη δημιουργήσει μια αυτοκρατορία που εκτεινόταν από τη σύγχρονη Αλβανία μέχρι το Ανατολικό Πακιστάν. Παρόλα αυτά, ποτέ κανείς δεν κατάφερε να απαντήσει σίγουρα τι ή ποιος σκότωσε τον Μακεδόνα βασιλιά. Με πληροφορίες από κείμενο του James Romm, συγγραφέα και καθηγητή στοBard College της Νέας Υόρκης, το οποίο δημοσιεύθηκε στο «History Today».

Με τον θάνατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου ξεκίνησε η κατάρρευση της αυτοκρατορίας του και η περίοδος που έμεινε στην ιστορία ως «οι Πόλεμοι των Διαδόχων».

Οι περισσότεροι ιστορικοί αποδίδουν τον θάνατο του Αλέξανδρου σε ασθένεια. Το 1996, ο Eugene Borza, που ειδικεύεται στην αρχαία Μακεδονία, σε ένα συμβούλιο του Πανεπιστημίου του Maryland, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Αλέξανδρος πέθανε από τυφοειδή πυρετό.

Άλλες πιθανές ασθένειες είναι η ελονοσία, η ευλογιά και η λευχαιμία, ενώ ο αλκοολισμός, η μόλυνση απ΄ το τραύμα στον πνεύμονα, από μάχη στη Νότια Ασία το 325 π.Χ, και το πένθος (σ.σ: ο στενός του φίλος Ηφαιστίωνας είχε πεθάνει λίγους μήνες νωρίτερα) θεωρούνται οι πιθανότεροι παράγοντες επιπλοκής.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Ο Μοντεσκιέ και ο Μ. Αλέξανδρος.

Posted by Πετροβούβαλος στο 4 Ιανουαρίου, 2015

άρθρο του Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

.

Γράφει ο Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος: «Αλλά κοιτάξτε πως ο αρχιερέας των Εβραίων υποκλίνεται μπροστά στον Αλέξανδρο, ακούσατε το μαντείο του Άμμωνος Διός, ξαναθυμηθείτε, πως είχε προφητεύσει στο Γόρδιο, παρατηρήσατε πως όλες οι πόλεις τρέχουν για να κυριολεκτήσουμε, να υποκλιθούν μπροστά του, πως οι σατράπες και οι ανώτερες τάξεις των επιφανών φθάνουν κατά μάζες. Εκείνος ντύνεται με τον τρόπο των Περσών… Ο Δαρείος δεν του πρόσφερε το μισό του βασιλείου του; … Η μητέρα και η γυναίκα του Δαρείου δεν κλαίνε το θάνατο του Αλέξανδρου;» (βλ. «Το πνεύμα των νόμων», εκδ. «Αναγνωστίδη», Αθήνα χ.χ. σελ. 308-309). Το κείμενο είναι πολύ εύγλωτο για το πώς οι κατακτημένοι λαοί υποδέχονταν τον μεγάλο στρατηλάτη και εκπολιτιστή των λαών και κρατών. Εκείνο το οποίο αποδεικνύει το ψυχικό μεγαλείο του ανδρός είναι και τούτο το ιστορικό γεγονός, το οποίο αντιγράφω.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γραμματεία | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΑΘΕΤΟΥΝ ΤΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ

Posted by Μέλια στο 24 Δεκεμβρίου, 2014

Εικόνα από:www.antibaro.gr

 Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ Ιατρός

.

Η εκπλήρωση των υποσχέσεων, για έναν άρχοντα, είναι ίσως η πιο ασφαλής οχύρωση της αξιοπιστίας του απέναντι στον λαό. Εντούτοις, το φαινόμενο να αθετούνται από μέρους των αρχόντων οι υποσχέσεις και να ποδοπατούνται τα ’’συμβόλαια τιμής’’ με τους αρχόμενους, όχι μονάχα δεν είναι σπάνιο, αλλά είναι σταθερό χαρακτηριστικό όλων των εποχών. Είναι τακτική πολιτικής συμπεριφοράς γνωστή και εφαρμοσθείσα από τότε, που οι άνθρωποι οργανώθηκαν σε πόλεις και κράτη και ανέδειξαν τις πρώτες ηγεσίες τους, και συνεχίζεται, δυστυχώς, μέχρι και σήμερα.

Ο Μέγας Αλέξανδρος με την λαμπρή του προσωπική μαρτυρία επιβεβαιώνει, ότι η αθέτηση της πίστης για έναν ηγέτη είναι η πιο αισχρή ανομία. Κάποια στιγμή, ο Παρμενίων, ο φημισμένος στρατάρχης του, τον προέτρεπε να κάνει κάτι αντίθετο από την πίστη και από το σωστό, λέγοντάς του: Αν εγώ ήμουν Αλέξανδρος, θα το έκανα. Και ποια ήταν η απάντηση του Αλεξάνδρου; Κι εγώ θα το έκανα, αν ήμουν Παρμενίων.

Στο έργο του Νικόλαου Μαυροκορδάτου ’’Πολιτικόν θέατρον’’(*) διαβάζουμε: ’’Χωρίς την αξιοπιστία, δηλαδή χωρίς την βάση της δικαιοσύνης, τι άλλο είναι το βασίλειο από ένα μεγάλο και Δημόσιο λησταρχείο’’; Αυτό το είχε αντιληφθεί ο Σταγειρίτης Αριστοτέλης, γι’ αυτό μεταξύ των άλλων παραγγελμάτων, που άφησε στον βασιλιά Αλέξανδρο, ως δάσκαλός του, ήταν και η τήρηση του λόγου. Πρόσεχε, του έλεγε, μην παραβείς την υπόσχεση, που έδωσες, διότι αυτό ούτε στους απίστους δεν αρμόζει.

Είναι όντως άτιμο και αισχρότατο, να παραβιάζει ο άρχοντας τις υποσχέσεις που έδωσε κάποτε. Γι’ αυτό και ο Αλκιβιάδης, ο περίφημος εκείνος στρατηγός των Αθηναίων, ομολογούσε συχνά, ότι κάθε φορά που συναντούσε τον Σωκράτη, γινόταν κατακόκκινος από την ντροπή, διότι δεν ήταν καθόλου συνεπής στις υποσχέσεις, που του είχε δώσει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Μάχη της Ισσού (Νοέ 333 π.Χ)

Posted by Πετροβούβαλος στο 7 Νοεμβρίου, 2014

αναδημοσίευση από τα Θέματα Στρατιωτικής Ιστορίας

.

Μετά τη μάχη του Γρανικού, ο Αλέξανδρος κατέλαβε τα δυτικά πα­ράλια της Μ. Ασίας και κατόπιν προέλασε προς τα βορειοανατολικά. Την ά­νοιξη του 333 π.Χ. έφτασε στο Γόρδιο, παρά το Σαγγάριο ποταμό, όπου έ­λυσε με το ξίφος του τον περίφημο δεσμό. Στη συνέχεια, κινήθηκε προς τα νότια δια των πυλών της Κιλικίας, ακολουθώντας τα παράλια, ως το γενικό σχέδιό του.

Ο αντίπαλός του Δαρείος, με ισχυρό στρατό, κινήθηκε από τη Βαβυ­λώνα προς την Κιλικία και εγκαταστάθηκε νότια της πόλεως Ισσούς, παρά τις όχθες του Πινάρου ποταμού (κόλπος Αλεξανδρέττας), απειλώντας τα νώτα και τις συγκοινωνίες της Στρατιάς του Αλεξάνδρου. Όταν ο Αλέξαν­δρος το πληροφορήθηκε, αναστράφηκε προς τα βόρεια και κατευθύνθηκε κατά του εχθρού, με σκοπό την ταχεία αντιμετώπιση της απειλής.

Δυνάμεις και Σχέδια Περσών

Η δύναμη του Δαρείου ανερχόταν σε 600.000 άνδρες, από τους οποίους οι 60.000 ιππείς. Από τους πεζούς, οι 100.000 ήταν Κάρδακες, που τους θεωρούσαν ως επίλεκτους μαχητές.

Το τελικό σχέδιό του πρόβλεπε ισχυρή άμυνα με πεζικό στο κέντρο (Έλληνες μισθοφόροι), στη βόρεια όχθη του Πινάρου ποταμού, για την α­παγόρευση της κινήσεως της στρατιάς, του Αλεξάνδρου και στη συνέχεια, με τις δύο πτέρυγες της παρατάξεως του να επιτεθεί κατά των πλευρών των Μακεδόνων. Τη δεξιά πτέρυγα αποτελούσε το ιππικό, αναπτυγμένο μέχρι την αμμώδη ακτή, ενώ την αριστερή οι Κάρδακες. Άλλο ισχυρό τμήμα από Κάρδακες, στη νότια όχθη του ποταμού προς το Άμανος όρος, θα έπληττε από τα νώτα τον αντίπαλο. Επίσης, άλλα τμήματα είχαν εγκατασταθεί στη νότια όχθη του ποταμού, με εντολή προφυλακών Μάχης.

Δυνάμεις και Σχέδια Ελλήνων

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Μέγας Αλέξανδρος… το μαντείο του Άμμωνα

Posted by Πετροβούβαλος στο 6 Νοεμβρίου, 2014

αναδημοσίευση από τον Χείλωνα

.

Το μαντείο του Άμμωνα, μέσω των Ελλήνων της Κυρηναϊκής ήταν παλαιόθεν γνωστό στους Έλληνες της κυρίως Ελλάδας, που πίστευαν ότι από εκεί είχε φθάσει η σχετική τέχνη στο αρχαιότερο μαντείο τους, εκείνο της Δωδώνης. Έχαιρε μεγάλου σεβασμού (ο Αριστοφάνης θεωρούσε το Μαντείο του Άμμωνα ως το δεύτερο σημαντικότερο μετά από εκείνο των Δελφών, ο Πίνδαρος είχε ιδρύσει στη Θήβα ναό του Άμμωνα και οι Αθηναίοι είχαν στείλει επίσημη αντιπροσωπεία κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, για να πάρουν χρησμό).

Είχε τη φήμη του αλάνθαστου και κατά καιρούς το είχαν συμβουλευθεί πολλοί Έλληνες ήρωες, μεταξύ των οποίων ο Περσέας, όταν ο Πολυδέκτης τον έστειλε να σκοτώσει τη Γοργόνα και ο Ηρακλής, όταν πήγε στη Λιβύη για να αντιμετωπίσει τον Ανταίο. Επίσης ο Φίλιππος μετά από ένα ενύπνιο (όνειρο) έστειλε τον Χαίρωνα τον Μεγαλοπολίτη στο μαντείο των Δελφών, για να ζητήσει χρησμό και ο Απόλλων απάντησε ότι όφειλε να τιμά και να θυσιάζει στον Άμμωνα περισσότερο απ’ όσο στους άλλους θεούς και ότι θα έχανε το μάτι εκείνο, με το οποίο είχε δει από τη χαραμάδα τον Άμμωνα με μορφή ερπετού να κοιμάται με την Ολυμπιάδα. Ο Αλέξανδρος υποτίθεται ότι ήθελε να μιμηθεί τον Περσέα και τον Ηρακλή (εγγονό του Περσέα), επειδή καταγόταν κι απ’ τους δύο και επιπλέον απέδιδε μέρος της καταγωγής του στον Άμμωνα (σύμφωνα με το ενύπνιο του πατέρα του) αν και το τελευταίο κατά πάσα πιθανότητα είναι μεταγενέστερη επινόηση.

Από τις εκβολές του Νείλου, όπου είχε οριοθετήσει την πόλη του, ο Αλέξανδρος ξεκίνησε με ένα ελαφρύ και ταχυκίνητο απόσπασμα συνοδείας για το μαντείο του Άμμωνα Ρα στην όαση Σίουα, ένα δύσκολο ταξίδι περίπου 530 χλμ ή 2.867 σταδίων, δηλαδή περίπου 15 σταθμών. Κανένας από τους αρχαίους ιστορικούς δεν αναφέρει πόσο στρατό πήρε μαζί του ο Αλέξανδρος, αλλά θα πρέπει να θεωρούμε ως δεδομένο ότι ήταν ελαφροί πεζοί και ιππείς, ίσως υπασπιστές και πρόδρομοι, ενώ για τη μεταφορά των εφοδίων ο Κούρτιος λέει ότι χρησιμοποιήθηκαν καμήλες. Προχώρησε παραλιακά, ώστε να έχει την υποστήριξη του στόλου, διέσχισε την όχι εντελώς άνυδρη έρημο και μετά από 1.600 στάδια (περίπου 295 χλμ) έφτασε στο Παραιτόνιο (Μάρσα Ματρούχ). Εκεί τον συνάντησαν πρέσβεις από τις ελληνικές πόλεις της Κυρηναϊκής. Του παρέδωσαν ένα στεφάνι, 300 ἵππους πολεμιστάς, 5 εξαιρετικά τέθριππα (ίσως ένα από κάθε μέλος της Πεντάπολης) πολλά άλλα μεγαλοπρεπή δώρα και συνήψαν μαζί του σύμφωνο φιλίας και συμμαχίας.

Στο Παραιτόνιο ανεφοδιάστηκαν για τελευταία φορά από το στόλο, στράφηκα νότια και μπήκαν στην έρημο, που ήταν αμμώδης και άνυδρη και όπου ο Καμβύσης έχασε 50.000 άνδρες σε μία αμμοθύελλα. Στα 1.388 στάδια ή 7 περίπου σταθμούς, που απέμεναν ως το μαντείο, δεν θα χρειαζόταν να ανεφοδιασθούν σε τρόφιμα, αλλά το νερό θα τους έφτανε μόνο για τέσσερεις ημέρες. Προχωρούσαν κυρίως το βράδυ, λίγο πριν τη δύση του ηλίου μέχρι λίγο μετά την ανατολή του, ώστε να αποφεύγουν τον εξοντωτικό ήλιο της ερήμου. Ο Αλέξανδρος εφάρμοσε αυτήν την τακτική και στις άλλες ερήμους, που χρειάσθηκε να διασχίσει. Την τέταρτη ημέρα από την τελευταία υδροληψία ένας ισχυρός νότιος άνεμος σήκωσε αμμοθύελλα, που κατέστρεψε όλα τα μονοπάτια, τα ίχνη και τα σημάδια επί του δρομολογίου με συνέπεια οι οδηγοί να χάσουν τον προσανατολισμό τους. Το απόθεμα του νερού εξαντλήθηκε, αλλά με παρέμβαση του Άμμωνα, ο οποίος σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς ήθελε ο Αλέξανδρος να φτάσει στο μαντείο του, έβρεξε ξαφνικά και το απόσπασμα μπόρεσε να υδροδοτηθεί για άλλες τέσσερις ημέρες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , , , , | 1 Comment »

Μέγας Αλέξανδρος – ο στρατηλάτης, ο ήρωας, ο αμφιλεγόμενος

Posted by Πετροβούβαλος στο 13 Οκτωβρίου, 2014

αναδημοσίευση από την Ιστορία επί του Ιστού

.

Συνεχίζουμε σήμερα με ένα θέμα ελληνικό. Το αντικείμενο του άρθρου αυτού, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Παγκόσμια Πολεμική Ιστορία, είναι ένα από εκείνα που συναρπάζουν τους Έλληνες (κι όχι μόνο) αναγνώστες: η ιστορία του Αλεξάνδρου του Μέγα. Στο άρθρο αυτό προσπαθώ να δώσω μια σφαιρική εικόνα της προσωπικότητας του Αλεξάνδρου και να σκιαγραφήσω, έστω με αδρές γραμμές, τα κίνητρα που τον ώθησαν στη μεγαλεπήβολη εκστρατεία του. Στους στόχους μου περιλαμβάνεται να δώσω και μια εικόνα του ‘νέου κόσμου’ που δημιούργησαν οι κατακτήσεις του Μακεδόνα στρατηλάτη. Ελπίζω να σας αρέσει.

Αλεξάνδρου Ανάβασις

O Αλέξανδρος Β’ της Μακεδονίας, γιος του Φιλίππου Β’, ξεκίνησε πριν από 2300 χρόνια μία σύντομη αλλά εκτυφλωτικά λαμπερή πορεία, που τον έφερε από την Πέλλα στα πέρατα του κόσμου. Θα επιχειρήσουμε στη συνέχεια να προσεγγίσουμε την προσωπικότητα του Αλέξανδρου ως στρατιωτικού ηγέτη, πολιτικού, διαχειριστή της τεράστιας αυτοκρατορίας αλλά και ανθρώπου.

Αμέτρητα είναι τα βιβλία που έχουν γραφτεί για τον γιο του Φιλίππου, αυτόν που η ιστορία ονόμασε Μέγα. Τα κολακευτικά επίθετα που έχουν χρησιμοποιήσει οι συγγραφείς που ασχολήθηκαν μαζί του, έχουν εξαντλήσει το σχετικό «οπλοστάσιο» δεκάδων γλωσσών. Δεν είναι λίγοι και εκείνοι που σπεύδουν, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που ο αναθεωρητισμός της ιστορίας κερδίζει έδαφος, να τον χρησιμοποιήσουν λιγότερο κολακευτικούς χαρακτηρισμούς για την προσωπικότητα και το έργο του.

Μεταξύ των μεγάλων κατακτητών της ιστορίας κατέχει μία θέση στην κορυφή, με μοναδικό ίσως συγκάτοικο τον Τζένγκις Χαν, το μεγάλο Χάνο των Μογγόλων που δημιούργησε μια αυτοκρατορία ακόμη μεγαλύτερη από αυτήν του Αλεξάνδρου.

Ο Αλέξανδρος ήταν ένας κυνηγός. Δεν είναι περίεργο που το αγαπημένο σπορ της μακεδονικής αριστοκρατίας, το κυνήγι, ήταν το μεγαλύτερο πάθος στην ζωή του Αλεξάνδρου. Καθημερινά, όπως μας παραδίδουν οι πηγές, ακόμη και όταν βρισκόταν σε εκστρατεία, ο Αλέξανδρος έβρισκε χρόνο να αφιερώσει την αγαπημένη του ενασχόληση. Καθόλη τη διάρκεια των περιπετειών του, σπάνια ο Αλέξανδρος άφηνε να περάσει μια μέρα δίχως να κυνηγήσει. Και κατά την διάρκεια του κυνηγιού, στο οποίο προτιμούσε τα δυσκολότερα θηράματα, θηριώδεις αγριόχοιρους και άγρια λιοντάρια, ο Αλέξανδρος συμπεριφερόταν ως συνήθως: ήθελε να είναι πάντα πρώτος, να ξεπερνά τους συντρόφους του και να φθάνει στο θήραμα πριν από αυτούς. Από τους αρχαίους μελετητές έχουν καταγραφεί περιστατικά όπου ο Αλέξανδρος έχασε την ψυχραιμία του και τιμώρησε με αυστηρότητα κάποιον από τους συντρόφους του που έκαναν το σφάλμα να μην τον αφήσουν να σκοτώσει το θήραμα που κυνηγούσαν μαζί.

Αυτή του την φύση του κυνηγού, ο Αλέξανδρος την επιβεβαίωνε καθημερινά στις περιπέτειες του: Κυνηγός των απολαύσεων, κυνηγός της γνώσης, κυνηγός του μεγαλείου, κυνηγός της περιπέτειας. Και παρέμεινε τέτοιος, ένας αμετανόητος κυνηγός, μέχρι την τελευταία του πνοή.

ΤΑΠΕΙΝΕΣ ΑΠΑΡΧΕΣ

Όταν ο Αλέξανδρος ανήλθε στο θρόνο της Μακεδονίας, το βασίλειο του ελληνικού βορρά είχε μόλις καταστεί, από τον πατέρα του Φίλιππο, μία αξιοσημείωτη δύναμη στα ελληνικά πράγματα. Οι Μακεδόνες ηγεμόνευαν των Ελλήνων, όπως πριν από αυτούς οι Θηβαίοι, οι Σπαρτιάτες και οι Αθηναίοι και είχαν ως μεγάλο στόχο την απελευθέρωση των ελληνικών πληθυσμών της Μ.Ασίας από την περσική κυριαρχία και, συνολικότερα, την εξαφάνιση της περσικής ισχύος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | 4 Σχόλια »

Η μάχη των Γαυγαμήλων

Posted by Μέλια στο 1 Οκτωβρίου, 2014

Στις 1 Οκτωβρίου το 331 π. χ πραγματοποιήθηκε μια απο τις αποφασιστικές μάχες που έκριναν την ιστορία του κόσμου. Η μάχη στα Γαυγάμηλα αποτέλεσε το αποκορύφωμα της εκστρατείας του Αλεξάνδρου.

Ο Δαρείος Γ´ μετά απο την πρώτη συνάντηση του με τον Μ. Αλέξανδρο στην Ισσό (333 π. Χ) που έχασε την μάχη, προκειμένου να αποτρέψει έναν αλλο πόλεμο, πρόσφερε την παράδοση όλων των περιοχών δυτικά του Ευφράτη, υψηλά λύτρα για τα χαρέμια που είχαν αρπαχτεί απο τον Αλέξανδρο στην Ισσό και το χέρι της κόρης του. Όμως ο Αλέξανδρος τα απορρίπτει. Ο σκοπός του ήταν η κατάκτηση της αυτοκρατορίας των Αχαιμενήδων.

Μια μέρα αναφέρανε ανιχνευτές ότι ο Δαρείος είχε αρχίσει με την συγκρότηση ενός τεράστιου στρατού στον Ευφράτη. ο Δαρείος ήτανε έτοιμος να ξεκινήσει την αποφασισμένη μάχη. Αλλά ο Αλέξανδρος ήθελε να περιμένει μέχρι ο Δαρείος να έχει προσλάβει και τον τελευταίο Πέρση. Εκ τούτου ήθελε να είναι σίγουρος ο Αλέξανδρος ότι καμιά άλλη μάχη δεν ήτανε περισσότερο αναγκαία.

Ο στρατός του Αλέξανδρου αποτελούνταν απο 40.000 άνδρες πεζούς και 7.000 ιππείς. Απέναντι στους Πέρσες ήτανε σημαντικά αριθμητικά κατώτεροι. Όμως ο στρατός του αποτελούνταν απο εξαιρετικά έμπειρους Βετεράνους και οι σύντομες εντολές τους κατα την διάρκεια της μάχης θα ηταν χρήσιμες και αυτο ήτανε ένα πλεονέκτημα. Ο στρατός του αποτελούνταν απο τους εταίρους ιππείς οι οποίοι ήτανε οπλισμένοι με λόγχες. Οι υπασπιστές το ίδιο ένοπλοι όπως οι Έλληνες οπλίτες χωρίς να είναι τόσο περιορισμένοι στην ελευθερία κινήσεων. ο Αλέξανδρος εξάλου είχε τους πεζεταίρους που ήτανε με εξαιρετικά μακριές λόγχες οπλισμένοι και τους συνήθως ελαφρά οπλισμένους στον στρατό του.

Ο Φίλιππος ο πατέρας του Αλέξανδρου είχε αναμορφώσει έναν ισχυρό στρατό απο χαλαρές κινητοποιήσεις φυλλετικών ομάδων με αυτόν τώρα θα μπορούσε να επιτεθεί. Στον στρατό του παρατάχθηκαν ακόμη πολλοί σύμμαχοι και μισθοφόροι απο την Ελλάδα και απο όλλα τα Βαλκάνια. Απο τον πατέρα του είχε μάθει ο Αλέξανδρος το πεζικό μόνο για αμυντικούς σκοπούς να το χρησιμοποιήσει και να περιμένει την κατάλληλη στιγμή και έπειτα με το βαρύ ιππικό των εταίρων να ακολουθήσει μια προσωπικη τακτική. Αυτη η τακτική όπως και στην μάχη της Ισσού και αυτήν τη φορά θα βοηθούσε στην νίκη.

.

H συνέχεια ΕΔΩ

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Υπόδουλοι κατά το φρόνημα..

Posted by Μέλια στο 24 Σεπτεμβρίου, 2014


Έκθαμβο το blog παρακολουθεί τις τελευταίες μέρες την διελκυνστίδα δηλώσεων-αντιδηλώσεων,

..σχετικά με τον »ένοικο» του θαυμαστού ταφικού μνημείου της Αμφίπολης,

..και αναρωτιέται για το μέγεθος της ζημιάς του ελεύθερου φρονήματος των ελλήνων μετά από τριάντα χρόνια πασοκίλας και πέντε χρόνια απροκάλυπτου δωσιλογισμού!

Και αν τέλος πάντων μπορούμε να ερμηνεύσουμε την εντελώς αδικαιολόγητη στάση του ελλειματικού υπουργού Πολιτισμού(!), που επέκλεισε -ο ειδήμων ημιμαθής– ο τάφος να ανήκει στον Μεγάλο Αλέξανδρο,

..για να μην δυσαρεστήσει, ως ενεργός μνημονιακός πολιτικός, τα Σκόπια, και κατ’ επέκταση την φράου-χιτλερίσιμη καγκελάριο, υπό την προστασία της οποίας φαίνεται να βρίσκεται το κρατίδιο-απόκομμα,

δεν μπορούμε με κανέναν τρόπο να δικαιολογήσουμε τις δειλές δηλώσεις ανθρώπων »του πνεύματος»,
..καθώς και τις ενοχικές απαντήσεις όσων ανθρώπων του λαού, κοινών πολιτών, ερωτούνται σχετικά σε διάφορα τηλερεπορτάζ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | Με ετικέτα: , , | 6 Σχόλια »

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΑ «ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΟΠΛΑ» ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Posted by Φαίη στο 6 Σεπτεμβρίου, 2014

enromiosini.gr

Ιωάννης Μήτσιος*

Επισκεπτόμενος πριν λίγες μέρες την Αμφίπολη, να δω από κοντά το χώρο, την περιοχή και τις ανασκαφικές εργασίες στο λόφο Καστά προσπάθησα νοερά να μεταφερθώ στην εποχή του Αλέξανδρου και της εποποιίας των Μακεδόνων.

Από αυτή την περιοχή, που αποτελούσε τότε, το σημαντικότερο λιμάνι της βόρειας Ελλάδας, στις εκβολές του Στρυμόνα, ανάμεσα στο Παγγαίο και τα Κερδύλλια ο Μ. Αλέξανδρος συγκέντρωσε το στράτευμα των Ελλήνων και εκστράτευσε στην Ασία με πρώτο σκοπό, την απελευθέρωση των ελληνικών πόλεων στη Μ. Ασία και στο Αιγαίο από τον περσικό ζυγό και την οριστική εξουδετέρωση της απειλής τους.

Η περσική αυτοκρατορία επανειλημμένα είχε στοχοποιήσει την Ελλάδα και ήθελε να την καθυποτάξει, χωρίς να υπολογίσει βέβαια το πείσμα και την αντίσταση των Ελλήνων στις Θερμοπύλες, στη Σαλαμίνα, στις Πλαταιές και στο Μαραθώνα που έγραψαν χρυσές σελίδες δόξας στην ελληνική αλλά και στην παγκόσμια ιστορία.

Τι άραγε θα σκεφτόταν ο Αλέξανδρος την παραμονή της αναχώρησης από την Αμφίπολη; Τι οδηγίες να του έδωσαν άραγε ο Αριστοτέλης και ο πατέρας του Φίλλιπος, που σχεδίαζε την εκστρατεία που με την πρόωρη δολοφονία του ανέλαβε να την εκτελέσει ο Αλέξανδρος ; Πως μπορούμε να φανταστούμε την κίνηση και τον οργανωτικό οίστρο, την επιμελητεία (logistics) και την κίνηση χιλιάδων ανθρώπων στην Αμφίπολη, λίγο πριν μπούνε στα καράβια. Ο M. Αλέξανδρος δεν είχε πάρει δορυφορικές εικόνες, ούτε είχε GPS, και όλα που έχει σήμερα η στρατιωτική τεχνολογία. Αλλά και ποιος ξέρει αν το είχε φανταστεί ότι σε λίγα χρόνια αποχαιρετώντας την Αμφίπολη και τη γη της Μακεδονίας θα γινόταν ο κυριάρχος της Ασίας και του τότε γνωστού κόσμου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Παιδεία, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

«… καὶ ἀπὸ τότε ἱλαρὸς ἦν Φίλιππος ἐπὶ τῇ τοῦ τέκνου ἐλπίδι…»

Posted by Μέλια στο 18 Φεβρουαρίου, 2014

Ο Αλέξανδρος δαμάζοντας τον Βουκεφάλα, έργο του John Steell, που βρίσκεται στο Εδιμβούργο της Σκωτίας.

Στον Βίο Αλεξάνδρου του Μακεδόνος του Ψευδο-Καλλισθένη, έργο γεμάτο φανταστικά γεγονότα από τη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά με μεγάλη διάδοση τον Μεσαίωνα, βρίσκουμε και την παρακάτω ιστορία που αφορά τον Βουκεφάλα, το θρυλικό άλογο του Αλέξανδρου, και τον τρόπο που δαμάστηκε, αν και ανθρωποφάγο, και τι είπε ο Φίλιππος, ο πατέρας του Αλέξανδρου, όταν τον είδε να τρέχει με τον Βουκεφάλα χωρίς χαλινάρι στο μέσον της Πέλλας. 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | 5 Σχόλια »

Δικαίαρχος: Ένας αρχαίος Μεσσήνιος φιλόσοφος και γεωγράφος

Posted by Μέλια στο 7 Νοεμβρίου, 2013

γράφει ο αρχιμανδρίτης π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος, ιστορικός, Δρ.Θεολογίας, Υποψ. Δρ. Αρχαίας Ιστορίας

 

Ο Δικαίαρχος υπήρξε γνωστός φιλόσοφος της αρχαιότητος, της Περιπατητικής Σχολής, γεωγράφος και ιστορικός, που έζησε τον 4ο αι. π. Χ. Κατήγετο από την Μεσσήνη της Σικελίας, αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του βίου του στην κυρίως Ελλάδα, και ιδιατέρως στην Πελοπόννησο. Ο πατέρας του ονομάζετο Φειδίας.

.

Ο Δικαίαρχος υπήρξε μαθητής του Αριστοτέλους, συμφώνως προς την μαρτυρία του Κικέρωνος, αλλά και φίλος του Θεοφράστου, εξέχοντος μαθητού επίσης και συνεχιστού του Αριστοτέλους. Ο Δικαίαρχος αφιέρωσε ωρισμένα από τα έργα του στον Θεόφραστο. Από κάποιες αποσπασματικές αναφορές στα έργα του Δικαιάρχου, συμπεραίνουμε ότι πρέπει να απέθανε γύρω στο 285 π.Χ.

.

Ο Δικαίαρχος έχαιρε της εκτιμήσεως των αρχαίων για την φιλοσοφία του και το ευρύ πεδίο των γνώσεών του,συμφώνως προς  τον Κικέρωνα και τον Ουάρρωνα. Τα έργα του, αν και πολυάριθμα, ελάχιστα διεσώθησαν, και αυτά αποσπασματικά. Συνέγραψε έργα γεωγραφικά, πολιτικά, ιστορικά και φιλοσοφικά. Δυστυχώς, τα έργα του εχάθησαν πλην ωρισμένων αποσπασμάτων και άλλων αποσπασματικών αναφορών σε άλλους συγγραφείς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »