ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
    Πετροβούβαλος στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
    Δημοσθένης ο Μακεδών στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΥ στη Βενιαμίν ο Λέσβιος
    Μέλια στη Τούρκοι: πρωτοπόροι στην διαστ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Ιστορικά Χρονικά’

Ήταν 1η Φεβρουαρίου του 1944…

Posted by Μέλια στο 25 Φεβρουαρίου, 2020

Ο Κίτσος Μακρυγιάννης Μαλτέζος.

.

αναδημοσίευση από τα Ιστορικά Χρονικά

άρθρο  του Ιωάννη Β. Αθανασόπουλου ιστορικού

Το πρωινό της Τρίτης 1ης Φεβρουαρίου του 1944 ο Κίτσος Μακρυγιάννης Μαλτέζος πέφτει νεκρός από χέρι ελληνικό μπροστά στο άγαλμα του Βύρωνα. Οι εκτελεστές της ΌΠΛΑ έβγαλαν από την μέση τον «προδότη». Ήταν η εποχή που ο κατοχικός εμφύλιος είχε ήδη φουντώσει.

Η ΟΠΛΑ υπαγόταν -όπως και το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ- στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος. Εν μέσω κατοχής του Άξονα, είχε παρθεί η απόφαση στο Κόμμα όχι απλώς να μονοπωλήσει την αντίσταση ο ΕΛΑΣ αλλά να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με την «αντίδραση» και όχι με τους Γερμανούς. Όπου «αντίδραση» βεβαίως όσοι πατριώτες αρνούνταν να εισχωρήσουν στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ σαν πρόσωπα ή σαν αντιστασιακές οργανώσεις.

Η πολιτική αυτή της εξόντωσης αγωνιστών άλλων οργανώσεων μόνο και μόνο γιατι δεν δέχονταν να υποταχθούν στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ανάγκασε τον Κίτσο Μαλτέζο να εγκαταλείψει ήδη από τον Ιανουάριο του 1943 την ΟΚΝΕ. Σημειωτέον δεν είχε αρχίσει ακόμη έντονα ο κατοχικός εμφύλιος στα βουνά. Οι εξελίξεις θα δικαιώσουν σε απόλυτο βαθμό τον εικοσιδιάχρονο τότε Κίτσο.

Ο ίδιος δεν ήταν ένα απλό στέλεχος της Κομμουνιστικής Νεολαίας. Ήταν ηγετικό στέλεχος τόσο σημαντικό ώστε στους κόλπους της ΟΚΝΕ να τον ονομάσουν «Κόκκινο Τσάρο». Η φυγή του θα αποτελούσε σκάνδαλο καθώς γνώριζε πρόσωπα και πράγματα. Παρά τις προσπάθειες στελεχών του Κόμματος να τον μεταπείσουν, ο ίδιος είχε λάβει την οριστική του απόφαση. Έπρεπε όμως να δικαιολογηθεί στη βάση της νεολαίας και του φοιτητικού κόσμου η φυγή του Μαλτέζου. Διαδόθηκε μια φήμη πως οι Ιταλοί είχαν στα χέρια τους μια λίστα με ονόματα 25 στελεχών της Νεολαίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1944-49, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Σπάνια ντοκουμέντα της Αντίστασης: «Το ΕΑΜ και αι λαϊκαί ελευθερίαι», άρθρο του Κομνηνού Πυρομάγλου στον Τύπο της Αντίστασης

Posted by Μέλια στο 28 Δεκεμβρίου, 2019

.

αναδημοσίευση από τα Ιστορικά Χρονικά

Το άρθρο αυτό αποτελεί ντοκουμέντο για το 1943. Ο Κομνηνός Πυρομάγλου συνέταξε το εν λόγω πληροφοριακό δελτίο και το απέστειλε στον Ηρακλή Πετιμεζά, ο οποίος το δημοσίευσε στον αντιστασιακό Τύπο της εποχής. Μεταπολεμικά συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο του Πετιμεζά «Εθνική Αντίσταση και κοινωνική επανάσταση, Ζέρβας και ΕΑΜ» ( σ. 205-207):

ΤΟ ΕΑΜ ΚΑΙ ΑΙ ΛΑΪΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΙ

   Μεταξύ των άλλων που συνελήΦθησαν από τες ομάδες του ΕΑΜ κατά τον αφοπλισμόν της ομάδος Κωστοπούλου – Σαράφη ήσαν και ο υπομοίραρχος Δημήτριος Βιλαέτης, ο ενωμοτάρχης Μάργαρης Κωνσταντίνος και ο χωροφύλαξ Τσιχλάκης.

   Αυτούς τους έσφαξεν ο Γεώργιος Κοκοστάμου – ψευδώνυμον Χασιώτης – κομμουνιστής, ζωοκλόπος, απόφοιτος των φυλακών, από το Μαυρέλι της Καλαμπάκας, κατά τον εξής τρόπο, αφού προηγουμένως τους ελήστευσεν ο Νικόλαος Παπαρούνας – ψευδώνυμον Ηπειρώτης – από το Ανθηρό:

    Χωρίς ούτε καν να γίνη έστω και μία υποτυπώδης δίκη – το ΕΑΜ είναι αλάνθαστον και ακέκαστον! – πρώτος σφάχτηκεν ο Μάργαρης με τα χέρια δεμένα στο λαιμό. Ο δυστυχής ζήτησε να τουφεκισθή αντί να σφαγή. Ο Βιλαέτης, όταν είδε να σφάζεται ο Μάργαρης, θέλοντας να τουφεκισθή, προσπάθησε να φύγη τρέχοντας. Ο «Χασιώτης» άφησε μισοσφαγμένο τον Μάργαρη, έτρεξε προς τον Βιλαέτη και με μαχαιριές στην πλάτη από τα πάνω προς τα κάτω αφέθηκε αυτός επί τόπου. Γύρισε ύστερα και αποτελείωσε τον Μάργαρη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1941-44, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Συμπληρώθηκαν 72 έτη από το δραματικό 1947. Η μάχη της Κόνιτσας: Ένα άγνωστο έπος

Posted by Μέλια στο 26 Δεκεμβρίου, 2019

.

αναδημοσίευση από τα Ιστορικά Χρονικά
άρθρο  του Γεωργίου Ν. Κουρκούτα*

Από τις πιο μεγάλες αναμετρήσεις στα χρόνια της κομμουνιστικής ανταρσίας των ετών 1946-1949 αποτέλεσε αναμφισβήτητα η μάχη στην ακριτική Κόνιτσα που έλαβε χώρα στα τέλη Δεκεμβρίου 1947 ως την πρώτη εβδομάδα του νέου έτους 1948.

Το κρίσιμο έτος 1947

Βρισκόμαστε στα τέλη του 1947. Οι κομμουνιστές αντάρτες ήδη από τον Μάρτιο του 1946 (επίθεση στο Λιτόχωρο) φανερώνουν τις προθέσεις τους: δεν θα δεχθούν να μείνουν σε συνθήκες αστικής δημοκρατίας και Κοινοβουλευτισμού. Και παρότι η Ελλάς είχε περιέλθει, με την σύμφωνη γνώμη της Μόσχας και του Στάλιν, στο Δυτικό στρατόπεδο, θα συνεχίσουν την ένοπλη αντιπαράθεση εναντίον του Ελληνικού κράτους. Το τελευταίο, παρά τις εγγενείς του αδυναμίες, καθώς η χώρα εξερχόταν από μία φρικτή Κατοχή και τους δύο πρώτους Γύρους αντιπαράθεσης με τον Κομμουνισμό (1943-1944), δεν είχε αντιληφθεί το μέγεθος του κινδύνου. Μία μεγάλη καμπάνα αφύπνισης για όλους θα είναι η μάχη της Κόνιτσας.

Η «κυβέρνηση» του Μάρκου Βαφειάδη

Στις 23 Δεκεμβρίου 1947 από την Γιουγκοσλαβία ανακοινώνεται ο σχηματισμός της «Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης» εντός της Ελλάδος με «πρωθυπουργό» τον Μάρκο Βαφειάδη και «υπουργούς» γνωστούς κομμουνιστές και τον καθηγητή Πέτρο Κόκκαλη. Ο επικεφαλής του ΚΚΕ, ο Γενικός Γραμματέας Νίκος Ζαχαριάδης, ετοίμαζε την κατάληψη μιας πόλεως στα σύνορα, για να εγκατασταθεί η «κυβέρνηση» του Μάρκου, με απώτερο στόχο να αναγνωριστεί ως μία άλλη κυβέρνηση της Ελλάδος από χώρες του Ανατολικού συνασπισμού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1944-49, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η συμμετοχή των Ευέλπιδων στον πόλεμο του 1940 και στην Εθνική Αντίσταση

Posted by Μέλια στο 3 Δεκεμβρίου, 2019

.

Νικόλαος Ιατρούλης (πηγή για τη φωτογραφία: Οικογένεια Αποστόλου Ζαρκάδα – Βόλος)

αναδημοσίευση από τα Ιστορικά Χρονικά
άρθρο του Ιωάννη Β. Αθανασόπουλου ιστορικού

Όταν κάνουμε λόγο για τον πόλεμο του 1940 και την Εθνική Αντίσταση που ουσιαστικά αποτέλεσε την συνέχειά του, το μυαλό μας πάει συνήθως στον Μεταξά, στον Παπάγο και στις κυριώτερες εθνικές αντιστασιακές οργανώσεις. Όμως η αντίσταση κατά των δυνάμεων του Άξονα είχε και άλλους πρωταγωνιστές που συμμετείχαν εξίσου αποφασιστικά και πρόσφεραν εξίσου σημαντικά.

Το γιατί αυτοί οι πρωταγωνιστές πολλές φορές δεν αναφέρονται καν είναι ένα σημαντικό ερώτημα που σηκώνει μεγάλη συζήτηση. Η αντίσταση του Ιερού Λόχου, της ΙΙΙης Ορεινής Ταξιαρχίας του Ρίμινι, των Ευελπίδων –για τους οποίους θα μιλήσουμε σήμερα- αλλά και του πρώτου ουσιαστικά αντιστασιακού, Ιωάννη Μεταξά αποσιωπάται σα να μην συνέβη ποτέ.

Πως φτάσαμε όμως στον πόλεμο του 1940; Στις 7 Απριλίου του 1939 η Ιταλία αποβιβάζει στρατεύματά της στην Αλβανία χωρίς ουσιαστικά να δεχτεί την παραμικρή αντίσταση. Άλλωστε η Αλβανία ήδη από το 1925 είχε δεσμούς εξάρτησης με την Ιταλία του Μουσολίνι σε τέτοιο βαθμό που σύντομα κατάντησε ιταλικό προτεκτοράτο. Η Αλβανία όμως για τους Ιταλούς ήταν η πύλη για την Ελλάδα. 18 μήνες αργότερα θα ξεκινήσει ο ελληνοιταλικός πόλεμος. Η προετοιμασία των Ιταλών για τον πόλεμο ήταν πρόχειρη όπως πρόχειρη ήταν και η προετοιμασία για την απόβαση στην Αλβανία. Όπως είπε και ο Τσιάνο: «Ακόμη και μία μόνο καλά εξοπλισμένη πυροσβεστική υπηρεσία να είχαν στη διάθεσή τους οι Αλβανοί, θα μας είχαν στείλει πάλι πίσω στην Αδριατική».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1940-41, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Η «Τρύπα του Παρδάλη» και η καταδίωξη της οικογένειάς του Παπασπύρου Ζαφείρη από τον ΕΛΑΣ

Posted by Μέλια στο 30 Νοεμβρίου, 2019

Ο Παπασπύρος Ζαφείρης. Ο θρυλικός ιερέας οπλαρχηγός από τις Πηγές της Άρτας, διακρίθηκε ιδιαίτερα για τον ηρωισμό του στον Γοργοπόταμο. Εκτελέστηκε εν ψυχρώ από κρυμμένο ελασίτη αντάρτη μετά νικηφόρα μάχη του ΕΔΕΣ κατά του ΕΛΑΣ στα Μηλιανά της Άρτας στις 5 Ιανουαρίου 1944.

.

αναδημοσίευση από τα Ιστορικά Χρονικά
άρθρο του Ιωάννη Β. Αθανασόπουλου ιστορικού

Ο Παπασπύρος Ζαφείρης υπήρξε ο ιερέας-οπλαρχηγός της Εθνικής Αντίστασης του ΕΔΕΣ στις Πηγές της Άρτας. Πολέμησε στην Μικρά Ασία με τον βαθμό του λοχαγού υπό τις διαταγές του Νικόλαου Πλαστήρα και παρασημοφορήθηκε για τη δράση του. Στα χρόνια της κατοχής όταν εμφανίστηκε ο Ζέρβας στα μέρη του (Μεγαλόχαρη Άρτας) προσέφερε άμεσα τις υπηρεσίες του και παρά τις αρχικές αντιδράσεις του στρατηγού (λόγω της ιδιότητος του ιερέως και προστάτη οικογενείας) ανέλαβε σημαντικό έργο για την ανάπτυξη του ΕΔΕΣ. Ο Ζέρβας λόγω και του μικρασιατικού πολεμικού παρελθόντος του τον ονόμασε τιμητικά «Οπλαρχηγό Λοχία» του ΕΔΕΣ.

Συμμετείχε και διακρίθηκε στη μάχη του Γοργοποτάμου, όπου λόγω της παρουσίας και της γενναιότητάς του χαρακτηρίσθηκε από τον βρετανό σαμποτέρ Ντένυς Χάμσον ως «παπαΛεωνίδας» αλλά και ως το χαρακτηριστικό πρότυπο Έλληνα ιερέα και μαχητή της Εθνεγερσίας που θύμιζε άλλες εποχές. Μετά τον Γοργοπόταμο η ανάπτυξη του αντάρτικου φούντωσε. Μαζί και αυτή του ΕΔΕΣ.

Η αίγλη του Ζέρβα αυξήθηκε κατακόρυφα, τότε όμως άρχισαν να παρουσιάζονται και οι πρώτες αντιδράσεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κατά άλλων αντιστασιακών οργανώσεων. Τοπικά στην ευρύτερη περιοχή της Άρτας την αντίδραση του ΕΑΜ προκάλεσε η δράση του ιερέα-οπλαρχηγού Παπασπύρου Ζαφείρη. Η έντονη δράση του κατά των κατακτητών (έξω από το ΕΑΜ) και τα αντικομμουνιστικά του αισθήματα υπήρξαν οι λόγοι της στοχοποίησής του. Οι πύρινοι λόγοι του στην Άρτα αλλά και στην Θεσσαλία εμψύχωναν τον λαό και πολλοί έσπευδαν για αντάρτες στον ΕΔΕΣ. Αυτό βεβαίως ενόχλησε το ΕΑΜ.

Επειδή όμως δεν κατόρθωσαν να τον συλλάβουν στράφηκαν κατά της οικογένειάς του. Η σύζυγός του Παπασπύραινα και η μόλις 2 ετών κόρη τους συνελήφθησαν από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και φυλακίσθηκαν για 2 μήνες. Τα βασανιστήρια και ο ψυχολογικός πόλεμος που υπέστησαν είχαν ως στόχο να ομολογήσουν που βρισκόταν το κρησφύγετο του Παπασπύρου και των ανταρτών του. Γράφει ο υιός του Παπασπύρου, Μητροπολίτης Περιστερίου Χρυσόστομος, στο έργο του «Ο Ιερομάρτυρας-Εθνομάρτυρας οπλαρχηγός Παπασπύρος Ζαφείρης. Η εθνική και εκκλησιαστική προσφορά του», εκδόσεις Πελασγός, Αθήνα 2018, σ. 185:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1944-49, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

Αλήθειες για τον Γοργοπόταμο (25-26 Νοεμβρίου 1942)

Posted by Μέλια στο 25 Νοεμβρίου, 2019

.

αναδημοσίευση από τα Ιστορικά Χρονικά
άρθρο του Ιωάννη Β. Αθανασόπουλου ιστορικού

Γοργοπόταμος, 25-26 Νοεμβρίου 1942…. Η μεγαλύτερη στιγμή της ενωμένης αντίστασης των Ελλήνων! Κάποιοι ωστόσο 72 χρόνια μετά επιχειρούν να αλλοιώσουν το νόημα και την αλήθεια για την επιχείρηση αυτή. Με αφορμή λοιπόν την 72η επέτειο από την ηρωική βραδιά της 25ης προς 26ης Νοεμβρίου, θεωρούμε ότι πρέπει να τονίσουμε ιστορικές αλήθειες και μόνο.

Όταν οι Βρετανοί σαμποτέρ έπεσαν στα βουνά της Γκιώνας προσπάθησαν να έρθουν σε επαφή με τους αντάρτες. Σύμφωνα με τον Θέμη Μαρίνο οι πρώτες πληροφορίες που δόθηκαν στην ομάδα του, από την SOE (MO4) δεν έκαναν λόγο για αναφορά σε ονόματα αντιστασιακών οργανώσεων παρά μόνο σε αντάρτες του Αλέκου Σεφεριάδη, του Καραλίβανου και του Ζέρβα. Το όνομα του αρχηγού του ΕΔΕΣ βέβαια δεν προστέθηκε με πρωτοβουλία των Ελλήνων πρακτόρων (Σεφεριάδης κλπ) αλλά από τον Μίμη Μπαρδόπουλο. Και αυτό γιατί όπως είναι γνωστό σήμερα πολλοί πράκτορες ήταν πολιτικοποιημένοι και άνθρωποι του ΕΑΜ.[1]

Μετά την επεισοδιακή απόβαση των μελών της επιχείρησης Χάρλινγκ σε ξεχωριστά γκρουπ ξεκίνησε και η αναζήτηση των ανταρτικών ομάδων. Ο Θέμης Μαρίνος περιέγραψε την πρώτη συνάντησή του με τον Άρη Βελουχιώτη: «Ο Νικηφόρος πράγματι ήταν πατριώτης, ασχέτως αν ήτανε τότε μέλος του ΚΚΕ, ο πατέρας του ήτανε βασιλικός. Λοιπόν, το θέμα ήτανε ότι ενθουσιάστηκε, μας αγκάλιασε και μας λέει:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1941-44, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Μαλτέζος, Ψαρρός, Παπαδάκη: οι λόγοι που «βγάζουμε φλύκταινες» με το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ

Posted by Μέλια στο 19 Νοεμβρίου, 2019

.

αναδημοσίευση από τα Ιστορικά Χρονικά
άρθρο του Ιωάννη Β. Αθανασόπουλου ιστορικού

Πριν λίγες μέρες δημοσιεύθηκε ένα άρθρο με αφορμή την επέτειο από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Γερμανούς το 1944. Το άρθρο έκανε λόγο για «φλύκταινες που βγάζουν ορισμένοι μόνο στο άκουσμα των λέξεων ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ». Συνέχιζε κάνοντας λόγο για προσπάθεια να ξαναγραφτεί και να αναθεωρηθεί η ιστορία και να σβηστεί η εαμικη αντίσταση. Όπως είναι λογικό το άρθρο αναδημοσιεύθηκε από όλα σχεδόν τα αριστερόστροφα site και ιστολόγια.

Μήπως όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι; Άλλωστε η συγγραφή της ιστορίας της δεκαετίας του 1940 στη χώρα μας έχει γραφτεί με τον τρόπο που κατηγορεί ο συγγραφέας του άρθρου, δηλαδή με ιδεοληψίες και ιδεολογική αν όχι κομματική προπαγάνδα. Αντιπαρερχομαι τον ισχυρισμό ότι ο ΕΛΑΣ απελευθέρωσε την Θεσσαλονίκη με την λογική ότι ανάγκασε (!) τους Γερμανούς να φύγουν.

Καμία αντιστασιακή οργάνωση δεν ευθύνεται για την αποχώρηση των Γερμανών. Ούτε ο ΕΛΑΣ απελευθέρωσε την Θεσσαλονίκη, ούτε ο ΕΔΕΣ τα Ιωάννινα. Απλώς όταν αποχωρούσαν οι ναζί οι οργανώσεις αυτές που κυριαρχούσαν σ’ αυτές τις περιοχές μπήκαν θριαμβευτικά στις πόλεις. Αυτό το αντικειμενικό γεγονός δεν μειώνει την εθνική μας αντίσταση. Η χώρα μας είναι μια από τις ελάχιστες χώρες στην Ευρώπη που μπορεί να υπερηφανεύεται για την αντίσταση στον Άξονα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1944-49, Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »