ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Μέλια στη 28 Οκτωβρίου 1940 «Να γιατί…
    Γιώργης στη 28 Οκτωβρίου 1940 «Να γιατί…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Τα τζαμιά στην Κολωνία θα μετα…
    nikiphoros στη Τι δρομολογεί η ανασύσταση της…
    Πετροβούβαλος στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Ενωμένη Ρωμηοσύνη’

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ολλανδίας επεκτείνει τον νόμο περί ευθανασίας ώστε να περιλαμβάνει ασθενείς με άνοια!

Posted by Μέλια στο 2 Μαΐου, 2020

.

Σχόλιο: Οι «δικαιωματιστές» μεταχειρίζονται κατά το δοκούν τα ανθρώπινα δικαιώματα προκειμένου να εισαγάγουν και να επιβάλουν δεσμευτικές για τις κοινωνίες ερμηνείες ξένες προς την ίδια την ανθρώπινη φύση.

Κάπως έτσι έχει νομοθετηθεί και νομολογηθεί σε πλείστα δυτικά κράτη το περιλάλητο «δικαίωμα στο θάνατο» του οποίου το πεδίο κάποιοι προσπαθούν με διάφορες αφορμές να διευρύνουν ώστε να περιλαμβάνει πληθώρα περιπτώσεων και ασθενειών… Ενδεικτική είναι η παρακάτω είδηση από την Ολλανδία που θεωρείται πρωτοπόρος στο ζήτημα…

Σύμφωνα με απόφαση του Ανώτατου Ολλανδικού Δικαστηρίου της 21ης  Απριλίου 2020, επιτρέπεται σε γιατρούς στην Ολλανδία από εδώ και στο εξής να κάνουν ευθανασία σε ασθενή με άνοια, με την προϋπόθεση ο ασθενής να έχει υποβάλλει έγγραφο αίτημα από πριν, ακόμη και αν αργότερα ο ασθενής δε δίνει συγκατάθεση.

Η πρόσφατη απόφαση του δικαστηρίου ακολουθεί μια δικαστική υπόθεση-σταθμό, που είχε αναφερθεί παλαιότερα στην ιστοσελίδα Live Action News, στην οποία ένας γιατρός έκανε ευθανασία σε γυναίκα με σοβαρή περίπτωση άνοιας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Διεθνή θέματα, ΙΑΤΡΙΚΗ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Ἡ κακοήθης ἀσυμφωνία μεταξύ τοῦ πνεύματος τῆς ἑκάστοτε ἡγεσίας μας καὶ τοῦ ἤθους τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ!

Posted by Μέλια στο 4 Μαρτίου, 2020

.

Συνέντευξη ποὺ ἔδωσε ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης στὸν Ρένο Ἀποστολίδη στὴν Ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» στὶς 15 Ἰουνίου τοῦ 1958)

Ρένος Αποστολίδης: «Ζητεῖται ἡ γνώμη σας, κύριε Ἐλύτη, ἡ ἐντελῶς ἀνεπιφύλακτη καί ἀδέσμευτη, ἐπάνω σέ ὅ,τι θεωρεῖτε ὡς τήν πιό κεφαλαιώδη κακοδαιμονία τοῦ τόπου. Ἀπό τί κυρίως πάσχουμε καί τί πρωτίστως μᾶς λείπει; Ποιά θά ὀνομάζατε «πρώτη μάστιγα» τῆς νεοελληνικῆς ζωῆς;

Οδυσσέας Ελύτης: Ἀπό τί πάσχουμε κυρίως; Θά σᾶς τό πῶ ἀμέσως: ἀπό μιά μόνιμο, πλήρη, καί κακοήθη ἀσυμφωνία μεταξύ τοῦ πνεύματος τῆς ἑκάστοτε ἡγεσίας μας καί τοῦ «ἤθους» πού χαρακτηρίζει τόν βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στό σύνολο του!

Ρένος Αποστολίδης: Ἄ! Ἀρχίσαμε!… Μόνιμος, πλήρης καί κακοήθης ἀσυμφωνία!…

Οδυσσέας Ελύτης: Βεβαίως! Ἀλλ᾿ ἀφῆστε με νά συνεχίσω. Αὐτή ἡ ασυμφωνία δέν εἶναι μιά συγκεκριμένη κακοδαιμονία, εἶναι, ὃμως, μιά αἰτία πού ἐξηγεῖ ὃλες τίς κακοδαιμονίες, μικρές καί μεγάλες, τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ἀπό τήν ἡμέρα πού ἔγινε ἡ Ἑλλάδα κράτος ἕως σήμερα, οἱ πολιτικές πράξεις, θά ἔλεγε κανένας, ὅτι σχεδιάζονται καί ἐκτελοῦνται ἐρήμην τῶν ἀντιλήψεων γιά τή ζωή, καί γενικότερα τῶν ἰδανικῶν πού εἶχε διαμορφώσει ὁ Ἑλληνισμός μέσα στήν ὑγιή κοινοτική του ὀργάνωση καί στήν παράδοση τῶν μεγάλων ἀγώνων γιά τήν άνεξαρτησία του. Ἡ φωνή τοῦ Μακρυγιάννη δέν ἔχει χάσει, οὔτε σήμερα ἀκόμη, τήν ἐπικαιρότητά της. Σημειῶστε ὅτι δέν βλέπω τό πρόβλημα ἀπό τήν ἀποκλειστική κοινωνική του πλευρά, οὔτε κάνω δημοκοπία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Πολιτική | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Γεώργιος Ρούντας: «Όταν το κατέβασμα μιας αφίσας αποδεικνύει το έλλειμμα δημοκρατίας, ελευθερίας και επιστημονικής καταρτίσεως και σηματοδοτεί μια νέα αρχή διαλόγου και ενημερώσεως»

Posted by Μέλια στο 23 Ιανουαρίου, 2020

.

Ρούντας Ναπ. Γεώργιος

Με την απλή δικαιολογία ότι: ‘ήταν διχαστική” και με μία ακόμη πιο απλή εντολή του αξιότιμου Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών κ. Κωνσταντίνου Αχιλλ. Καραμανλή, η αφίσα του κινήματος Υπέρ της Ζωής “Αφήστε με να ζήσω!” κατέβηκε από τα σημεία των σταθμών του μετρό, στα οποία νομίμως είχε αναρτηθεί.

Τον ίδιο χαρακτηρισμό, ότι ήταν “διχαστικό το μήνυμα της αφίσας” και ότι “στους δημόσιους χώρους πρέπει να αποφεύγονται μηνύματα διχαστικά” χρησιμοποίησε και ο αξιότιμος Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων κος Άδωνις Γεωργιάδης, σε δημόσιες εμφανίσεις του, υποστηρίζοντας την απόφαση του συναδέλφου του Υπουργού, να κατέβει η αφίσα.

Είναι απορίας άξιον βέβαια, γιατί δεν αντέδρασαν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και δεν φάνηκαν αμερόληπτοι και σε άλλες διαφημιστικές καμπάνιες για άλλα κοινωνικά ζητήματα, τα οποία άπτονται των προσωπικών επιλογών των δύο φύλων και τα οποία προκάλεσαν επίσης μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις. Έχουν φυσικά οι αξιότιμοι κ.κ. Υπουργοί, όπως και όλοι οι συμπολίτες μας, το συνταγματικό δικαίωμα στην έκφραση και διατύπωση γνώμης, όπως επίσης έχουν και το δικαίωμα να διαφωνούν. Δεν γίνεται σε μία Δημοκρατία να συμφωνούν όλοι με όλα. Βέβαια, αυτό αποδείχθηκε με την σχετική Υπουργική απόφαση, ότι είναι σχετικό στην χώρα μας!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Δημοκρατία, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ο τόπος που γεννήθηκε ένας άγιος

Posted by Μέλια στο 30 Δεκεμβρίου, 2019

Κατακόμβη Αγίου Γρηγορίου Δημητσάνας

Του αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη

Ήταν πατριώτης μας ο άγιος Γρηγόριος ο Ε΄, γεννήθηκε στην Δημητσάνα, μεγάλωσε στον τόπο μας, έμαθε γράμματα στην Μονή Φιλοσόφου. Ανδρώθηκε, προόδευσε, έγινε Οικουμενικός Πατριάρχης στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Υπήρξε ο μυστικός καθοδηγός της εθνεγερσίας μας. Ακόμα και ο αφορισμός του, για τον οποίο τόσο κατηγορήθηκε, ήταν κάτι πού γλίτωσε αρκετούς έλληνες από σίγουρη σφαγή. Ήταν κάτι που έκανε και πάλι, για να σωθεί το γένος. Ο ίδιος όμως, ακριβώς επειδή δρούσε υπέρ των Ελλήνων, θα δεχθεί τον απαγχονισμό. Θα μείνει έτσι αλησμόνητο το «σχοινί του Πατριάρχη».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βιογραφία, Εκκλησία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Στὸν ἀπόηχο μᾶς κρίσιμης χρονιᾶς ποῦ φεύγει

Posted by Μέλια στο 28 Δεκεμβρίου, 2019

.

ΑρχΙάκωβου Κανάκη

Γιὰ μιὰ χρονιὰ ἀκόμα ἀναμένουμε τὴν μεγάλη ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων καὶ ἡ κοινωνία μας βρίσκεται σὲ μεγάλη ἀνησυχία. Ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἐπηρεάζει ὅλο καὶ περισσότερους ἀνθρώπους, ποὺ ψυχολογικὰ γονατίζουν καὶ ἐλπίδα δὲν βλέπουν στὸν ὁρίζοντα. Εἶναι ὅμως ὄντως ἡ οἰκονομικὴ κρίση ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ ἀπογοητεύεται; Εἶναι πασιφανὲς ὅτι δὲν εἶναι τόσο ἁπλᾶ τὰ πράγματα. Ἡ κρίση εἶναι βαθύτερη καὶ ἔχει σχέση μὲ τὴν γενικότερη προσέγγιση τῶν ἀνθρώπων μὲ τὸ Θεό, μὲ τὸν πλησίον τοὺς καὶ μὲ τὸν ἴδιο τους τον εαυτό. Εἶναι μιὰ πνευματικὴ κρίση. Δὲν γίνεται ὅμως λόγος γι᾽αυτήν.

 Ὁ λόγος στρέφεται γύρω ἀπό τράπεζες, δάνεια, χρέη κ.τ.λ. καὶ κανεὶς δὲν μιλάει γιὰ τὴν οὐσία τοῦ προβλήματος. Κοιτοῦν τὸ δέντρο καὶ ὄχι τὸ δάσος. Γιὰ παράδειγμα, δὲν ἀναφέρει κανεὶς ὅτι ὁ ἐγωισμὸς ἦταν καὶ εἶναι τὸ αἴτιο τῆς σημερινῆς κατάστασης. Ἡ φιλαυτία εἶναι αὐτὴ ποὺ θαμπώνει τὸν νοῦ τῶν ἀνθρώπων καὶ δὲν βλέπουν κανέναν δίπλα τοὺς ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους. Ἡ αὐτοκριτικὴ εἶναι αὐτὴ ποὺ χρειάζεται γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ὑπάρξει συναίσθηση τῶν λαθῶν καὶ ἔτσι προκύψει μιὰ νέα ἀρχή. Ὅλα αὐτὰ δὲν λέγονται ἀπὸ κανέναν παρὰ μόνον ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, τῆς ὁποίας τὸν λόγο ἄλλοι γνωρίζουν καὶ υἱοθετοῦν καὶ ἄλλοι ἀπορρίπτουν σὰν κάτι στερεότυπο καὶ παρωχημένο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ἡ θεολογία τῆς εἰκόνας τῆς Γέννησης τοῦ Χριστοῦ

Posted by Μέλια στο 25 Δεκεμβρίου, 2019

.

τοῦ ἀρχιμ. Ἰακώβου Κανάκη

Ἕνα μέσο πού μπορεῖ κάποιος να προσεγγίσει τά νοήματα τῶν μεγάλων ἑορτῶν εἶναι διά τῶν ἱερῶν τεχνῶν και εἰδικότερα τῆς ἁγιογραφίας. Ἔτσι, θά προσπαθήσουμε μέ συντομία νά ἑρμηνεύσουμε τῆς εἰκόνα τῶν Χριστουγέννων. Θά γίνει μέσα ἀπό την προσπάθεια αὐτή νά φανεῖ πῶς εἶναι δυνατόν μέσα σέ μία εἰκόνα νά κρύβεται ὅλη ἡ θεολογία τῆς μεγάλης αὐτῆς Δεσποτικῆς ἑορτῆς. Στήν προσπάθειά μας αὐτή, θά μᾶς βοηθήσει κυρίως ἕνα πολύτιμο πόνημα, τό ἔργο τοῦ μοναχοῦ Παταπίου Καυσοκαλυβίτου, μέ τίτλο «Διαβάζοντας τήν εἰκόνα τῶν Χριστουγέννων».

Τό πρῶτο πού βλέπουμε στήν εἰκόνα εἶναι το σπήλαιο. Ἐτοῦτο ἔχει μαύρο χρῶμα, ἐνῶ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἀνοικτό καί λαμπερό. Ἐδῶ ὁ ἁγιογράφος κάνει συμβολικά μία ἀντίθεση, ἀνάμεσα στό σκότος τῆς κοινωνίας τῆς ἐποχῆς ὅπου ἔρχεται ὅ Χριστός -μιᾶς κοινωνίας εἰδωλολατρείας καί παρακμῆς- καί στό φῶς, τήν ἐλπίδα πού ἔρχεται Αὐτός νά δώσει.Τό τοπίο ὅπου διαδραματίζεται τό θαυμαστό αὐτό γεγονός εἶναι λιτό. Στό κέντρο τῆς εἰκόνος ὑψώνεται ἕνα βουνό, βραχῶδες καί συνήθως τριγωνικό, μέ τή βάση τοῦ τριγώνου στή γῆ καί τίς δύο ἄλλες συγκλίνουσες πλευρές πρός τόν οὐρανό, ὡς σέ ἄλλη Ἱερουσαλήμ.

Τό σκοτεινόχρωμο σπήλαιο στό ἐσωτερικό τοῦ βουνοῦ αὐτοῦ, ὅπου διαδραματίζεται τό κοσμοσωτήριο γεγονός τῆς ἐνανθρώπισης τοῦ Θεοῦ, δέν προέρχεται ἀπό τά Εὐαγγέλια ἀλλά ἀπό τήν παράδοση πού υἱοθέτησε ὁ ὀρθόδοξος πατερικός στοχασμός καί καθιέρωσε ἡ ὑμνολογία τῆς ἐκκλησίας. Εἶναι αὐτό τό μαῦρο τῆς ἐσχάτης ἀπογνώσεως τοῦ προχριστιανικοῦ κόσμου, τό ὁποῖο ὅμως ἔρχεται τώρα νά φωτισθεῖ ἀπό τό φῶς τοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ «ὁ λαός ὁ καθήμενος ἐν σκότει, εἶδε φῶς μέγα». Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Νύσσης, συγκρίνει τή Γέννηση μέσα στό σπήλαιο, μέ τό πνευματικό φῶς πού ἄναψε μέσα στά σκοτάδια τοῦ θανάτου, πού περιέβαλαν τό ἀνθρώπινο γένος. Ἐπιπλέον, τό σπήλαιο συνδέεται καί μέ τόν Ἄδη πού θά φωτίσει ὁ «Ἤλιος τῆς δικαιοσύνης».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ἐπίκαιρες σκέψεις – «Ὁ Θεὸς ἐπὶ γῆς»

Posted by Μέλια στο 24 Δεκεμβρίου, 2019

.

Ἀπὸ τὸν Βασίλειο Χ. Στεργιουλη

Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ μέγιστο ἱστορικὸ γεγονὸς μὲ στοιχεῖα ἀναμφισβήτητα, χρόνο, τόπο, πρόσωπα.

Ἀδιαμφισβήτητη ἡ ὕπαρξη του. Χαρμόσυνο τὸ μήνυμα του. Λαμπρὸς ὁ πανηγυρισμὸς τοῦ ὡς τὶς μέρες μας. Εἶναι ἡ μεγαλύτερη γιορτὴ τῆς χριστιανικῆς μας πίστης. Ἡ βάση καὶ ἡ ἀφετηρία ὅλων τῶν ἄλλων χριστιανικῶν ἑορτῶν.

Ὅλες οἱ γιορτὲς πρὸς τιμὴν τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, οἱ λεγόμενες Δεσποτικές, ὅπως ἡ Βάπτιση, ἡ Μεταμόρφωση, ἡ Σταύρωση, ἡ Ἀνάσταση, ἡ Ἀνάληψη καὶ ἡ Πεντακοστή, προϋποθέτουν τὴ Γέννηση. Χωρὶς αὐτὴν δὲν νοοῦνται. Ἄν δὲν γεννιόταν ὁ Χριστός, δὲν θὰ βαπτιζόταν, δὲν μεταμορφωνόταν, δὲν θὰ σταυρώνονταν, δὲν θὰ ἀνασταινόταν, δὲν θὰ αναλαβανόταν στοὺς οὐρανούς.

Μεγάλο καὶ θαυμαστὸ τὸ πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Εἶναι τὸ μοναδικὸ μὲ τὶς δυὸ φύσεις, τὴν θεϊκὴ καὶ τὴν ἀνθρώπινη, Καθὼς καὶ τὶς δυὸ γεννήσεις. Γεννήθηκε προαιώνιως ὡς Θεός. Καὶ ενανθρώπησε, δηλαδὴ γεννήθηκε ὡς ἄνθρωπὸς σέ συγκεκριμένο χρόνο. Ἦταν Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ ἔγινε υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου (τῆς Παναγίας) μὲ μοναδικὸ σκοπὸ τὴ σωτηρία μας.

Ἐκστατικὸς ὁ ὑμνωδὸς ψάλλει: «Δι’ ἡμᾶς θεὸς ἐν ἀνθρώποις διὰ τὴν καταφθαρείσαν φύσιν ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν…». Μοναδικὸ καὶ ἀνερμήνευτο τὸ γεγονὸς τῆς θεϊκῆς ἐνανθρωπήσεως. Ἐκφραστικὸ τῆς μεγάλης ἀγάπης καὶ φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ ὁ ὑμνωδὸς προτρέπει: «Ἄσατε τῷ Κύριω πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἐν εὐφροσύνῃ ἀνυμνήσατε λαοὶ καὶ ὅτι δεδόξασται».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ἡ Ἀρετὴ καὶ ἡ Πραγματικὴ Σημασία τοῦ «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ»

Posted by Μέλια στο 20 Δεκεμβρίου, 2019

.

Τοῦ Ἀντωνίου Α. Αντωνάκου Καθηγητοῦ – Κλασσικοῦ Φιλολόγου Ἱστορικοῦ – Συγγραφέως

Ἀρετὴ εἶναι «ἡ ἠθικὴ ἀνωτερότητα, ἡ ὑπεροχή». Σήμερα ὅμως, ἡ σημασία τόσο τῆς λέξεως «ἀρετή», ὅσο καὶ τοῦ ὀνόματος «ἀγαθός», τὸ ὁποῖο σχετίζεται μὲ τὴν ἰδιότητά της, ἔχουν διαστρεβλωθῆ, παίρνοντας μία τελείως διαφορετικὴ τροχιὰ ἀπὸ τὴν πραγματικότητα.

Γιὰ νὰ καταλάβουμε καλύτερα τὴν σημασία ποὺ ἔδιναν οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι στὴν λέξη «ἀρετή», ἂς παρακολουθήσουμε τί λένε γι’ αὐτὴν τὰ λεξικά τους. Τὸ «Etymologicum Magnum» τονίζει μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Λέγεται δὲ καὶ ἡ κατὰ πόλεμον δύναμις, παρὰ τὸν Ἄρην, τὸν πόλεμον. Λέγεται δὲ ἀρετὴ καὶ ἡ ἐν παντὶ πράγματι ὑπεροχῇ· παρὰ τὸ αἱρῶ, τὸ προαιροῦμαι. Σημαίνει τὴν κατὰ πόλεμον ἀνδρείαν… Σημαίνει καὶ τὴν ψυχικὴν ἀρετήν». Ἄν προσέξουμε δὲ μὲ μεγαλύτερη προσοχὴ τὰ λεξικά, θὰ διαπιστώσουμε ὅτι ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἐτυμολογιῶν, ἡ λέξη «ἀρετή», δηλώνει καὶ τὴν ἰδιότητα τοῦ Ἄρεως· τὴν μαχητικότητα, τὴν ἀνδρεία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, Παιδεία | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ορθόδοξοι Χριστιανοί – (Οι τρελοί της εποχής μας)

Posted by Μέλια στο 25 Ιουλίου, 2019

.

Σήμερα την εποχή του άκρατου ευδαιμονισμού και της καλοπέρασης, που ο καθένας πλούσιος ή φτωχός προσπαθεί να ικανοποιήσει το εγώ του, κάθε μορφή στέρησης ή εγκρατείας για χάρη του Χριστού και του ευαγγελίου φαίνεται παράλογη και παρανοϊκή.

Οι πρώτοι χριστιανοί για να μπορέσουν να αποκτήσουν την χριστιανική τους ιδιότητα με το βάπτισμα τους έπρεπε να κατηχηθούν και να δοκιμαστούν .Η ανάγκη όμως να προστατέψει τα παιδιά των χριστιανών από ένα πρόωρο θάνατο στερώντας τα από τα αγαθά του παραδείσου η εκκλησία καθιέρωσε το νηπιοβαπτισμό. Σήμερα ελάχιστοι βαπτισμένοι χριστιανοί γνωρίζουν τη μοναδικότητα της ορθοδόξου πίστεως μας.

Είναι χριστιανοί κατ όνομα ,μια που ούτε ο ανάδοχος που ανέλαβε την ευθύνη να μεταλαμπαδεύσει στο παιδί τα νάματα της ορθοδοξίας, ούτε το σημερινό σχολείο αλλά ούτε και οι γονείς ανέλαβαν το ρόλο αυτό. Κι έτσι φτάσαμε στο σημείο να μην γνωρίζουν οι σημερινοί νεοέλληνες αυτό που κληρονόμησαν ποτισμένο με αίμα μαρτύρων και ηρώων. Την ορθόδοξη πίστη μας, μακριά από δεισιδαιμονίες και ανόητες προκαταλήψεις που τον καθιστούν έρμαιο των αιρετικών και πλανεμένων χριστιανών.

Αν σήμερα κάποιος θελήσει να κάνει πράξη αυτά που θέσπισαν οι πατέρες αγωνιζόμενοι και διωκόμενοι χύνοντας ακόμα και το αίμα τους γι αυτά, χλευάζεται και λοιδορείται στη αθεϊστική κοινωνία που ζούμε. Θεωρείται αναχρονιστικός, παλαιομοδιτης ,άνθρωπος με αραχνιασμένα μυαλά. Οι χριστιανικές ιδέες είναι γι αυτούς ξεπερασμένες και δεν συγκλίνουν με το πνεύμα της σύγχρονης εποχής.

Ο πραγματικός όμως χριστιανός είναι ένας ζωντανός άνθρωπος, γεμάτος χαρά αισιοδοξία ,με χάρη και φως Χριστού. Είναι ένας φάρος αγάπης ,πραότητας ,υπομονής και καρτερίας. Δίνει χωρίς να ζητά, προσφέρει χωρίς να ζητά ανταπόδοση . Όλα τα κάνει για την αγάπη του Χριστού. Αυτό τον κάνει να ξεχωρίζει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

7 Μαΐου 1944 – Ἡ μάχη τῆς γέφυρας τῶν Παπάδων

Posted by Μέλια στο 7 Μαΐου, 2019

Νεώτερη φωτογραφία της γέφυρας

.

Διονύσιου Σβίλλια

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου και συγκεκριμένα τον Μάρτιο του 1941, η Βουλγαρία του βασιλιά Βόρις Γ’, εισήλθε στον πόλεμο με στο πλευρό των δυνάμεων του άξονα (Γερμανίας, Ιταλίας) υπογράφοντας σύμφωνο συνεργασίας. Το αντάλλαγμα που δόθηκε στους Βούλγαρους για την συμμετοχή τους ήταν ελληνικά και σερβικά εδάφη καθώς και η αιώνια προσδοκία των Βούλγαρων, να βγουν στο Αιγαίο.

Η συμφωνία έγινε την 1η Μαρτίου 1941  και στις 6 Απριλίου 1941 οι γερμανικές δυνάμεις εφόρμησαν από την Βουλγαρία εναντίον των οχυρών της «Γραμμής Μεταξά» προσβάλλοντας το ελληνικό έδαφος.  Παρά την ηρωική αντίσταση τους, οι ελληνικές δυνάμεις οι οποίες υπέφεραν από ελλείψεις σε πυρομαχικά και άνδρες, τελικά αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν.

Έτσι η χώρα περνάει στην περίοδο της κατοχής με την Μακεδονία και το μεγαλύτερο μέρος της Θράκης να περνούν υπό τον έλεγχο των πιο θηριωδών από τους τρεις κατακτητές του Ελληνισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τις πρώτες ημέρες η κατοχική Βουλγαρική Διοίκηση προσπαθούσε να ξεκινήσει ένα σχέδιο εκβουλγαρισμού της περιοχής. Τοποθετήθηκαν άμεσα Βούλγαροι πρόεδροι, ιερείς και δάσκαλοι ενώ ταυτόχρονα έκλειναν ελληνικά σχολεία και εκκλησίες ενώ τον ρόλο της διατήρησης της τάξης ανέλαβε άμεσα ο βουλγαρικός στρατός και οι ΟΧΡΑΝΑ (παραστρατιωτικές οργανώσεις βουλγαριζόντων σλαβοφώνων). Βασανιστήρια, ξυλοδαρμοί και φυλακίσεις ήταν καθημερινά φαινόμενα ενώ άρχισε και η εποίκηση Βούλγαρων πολιτών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1941-44, Αναδημοσιεύσεις, Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

10 Ἀπριλίου 1826 – Ἡ ἡρωϊκή ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου

Posted by Μέλια στο 10 Απριλίου, 2019

.

Η Τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου (συχνά αναφέρεται και ως δεύτερη πολιορκία) ήταν ένα από τα σημαντικότερα πολεμικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ήταν το γεγονός που έδωσε έμπνευση στο Διονύσιο Σολωμό να γράψει τους “Ελεύθερους Πολιορκημένους”. Έλαβε χώρα στο διάστημα από 25 Απριλίου του 1825 έως 10 Απριλίου του 1826 οπότε και τερματίστηκε με την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου.

Η πολιορκία διακρίνεται σε δύο φάσεις. Η πρώτη από τον Απρίλιο του 1825 μέχρι τον Οκτώβριο του 1825 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Κιουταχή και η δεύτερη από τον Δεκέμβριο του 1825 έως τον Απρίλιο του 1826 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ και του Κιουταχή από κοινού.

Το Μεσολόγγι κήρυξε την επανάσταση στις 20 Μαΐου 1821 με τον οπλαρχηγό Δημήτριο Μακρή. Το 1822, μετά την ήττα των Ελλήνων στη μάχη του Πέτα τα τουρκικά στρατεύματα κατευθύνθηκαν προς το Μεσολόγγι και πολιόρκησαν την πόλη. Η Πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου διήρκεσε δύο μήνες και έληξε με αποτυχία των τουρκικών δυνάμεων να κυριεύσουν την πόλη. Στα μέσα του 1823 οι τουρκικές δυνάμεις σχεδίασαν νέα εκστρατεία που περιλάμβανε πολιορκία και κατάληψη του Μεσολογγίου.

Μετά από σκληρές μάχες που δόθηκαν στην περιοχή της Ευρυτανίας τα τουρκικά στρατεύματα κατευθύνθηκαν προς το Μεσολόγγι. Οι αρχές και οι κάτοικοι της πόλης προετοιμάστηκαν για πολιορκία όμως τα τουρκικά στρατεύματα προτίμησαν να πολιορκήσουν το Αιτωλικό. Το γεγονός αυτό αναφέρεται συχνά ως Δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ἁγίου Παϊσίου περὶ ἀδελφοσύνης

Posted by Μέλια στο 8 Απριλίου, 2019

.

Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου:    ΛΟΓΟΙ  Β’  «Πνευματικὴ Ἀφύπνιση»   – 69 –

– Στὶς μέρες μας καὶ νὰ μὴ θέλουν νὰ δεθοῦν οἱ πνευματικοὶ ἄνθρωποι, θὰ τοὺς ἀναγκάση ὁ διάβολος νὰ δεθοῦν. Ὁ διάβολος μὲ τὴν πολλή του κακία κάνει τὸ μεγαλύτερο καλὸ σήμερα στὸν κόσμο. Γιατί, ἂς ποῦμε, ἕνας πατέρας ποὺ εἶναι πιστὸς καὶ θέλει λ.χ. νὰ κάνη φροντιστήριο στὰ παιδιά του, θὰ εἶναι ἀναγκασμένος νὰ βρῆ ἕναν καλὸ καὶ πιστὸ δάσκαλο, γιὰ νὰ βάλη στὸ σπίτι του.

Ἕνας δάσκαλος πάλι ποὺ εἶναι πιστὸς καὶ θέλει νὰ κάνη φροντιστήριο σὲ παιδιά, γιατὶ δὲν διορίσθηκε ἀκόμη, θὰ ζητᾶ νὰ βρῆ μιὰ οἰκογένεια καλή, γιὰ νὰ νιώθη ἀσφάλεια. Ἢ ἕνας τεχνίτης ποὺ ζῆ πνευματικά, εἴτε ἐλαιοχρωματιστὴς εἶναι εἴτε ἠλεκτρολόγος κ.λπ., θὰ ψάχνη νὰ βρῆ νὰ δουλέψη σὲ μιὰ καλὴ οἰκογένεια, ὥστε νὰ νιώθη ἄνετα, γιατὶ σ᾿ ἕνα κοσμικὸ σπίτι θὰ βρίσκη τὸν μπελᾶ του. Ἕνας χριστιανὸς νοικοκύρης πάλι θὰ ψάχνη νὰ βάλη στὸ σπίτι του ἕναν καλὸ τεχνίτη, ποὺ νὰ εἶναι καὶ πιστὸς ἄνθρωπος. Ἔτσι θὰ ψάχνη καὶ ὁ ἕνας καὶ ὁ ἄλλος νὰ βρῆ ἕναν πνευματικὸ ἄνθρωπο, γιὰ νὰ μπορῆ νὰ συνεργασθῆ.

Σιγὰ-σιγὰ λοιπὸν θὰ γνωρισθοῦν μεταξύ τους οἱ πνευματικοὶ ἄνθρωποι ἀπὸ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα καὶ ἀπὸ ὅλες τὶς ἐπιστῆμες. Τελικὰ ὁ διάβολος μὲ τὴν κακία του, χωρὶς νὰ τὸ θέλη, κάνει καλό: χωρίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τὰ γίδια. Θὰ χωρίσουν λοιπὸν τὰ πρόβατα ἀπὸ τὰ γίδια καὶ θὰ ζοῦν ὡς «μία ποίμνη, εἷς ποιμήν» [1].

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Άγιος Παΐσιος «όποιος μελετά σωστά τον εαυτό του δεν τον δικαιολογεί»

Posted by Μέλια στο 6 Απριλίου, 2019

.

– Γέροντα, πώς γίνεται, ένώ νιώθω τήν αδυναμία μου, νά δικαιολογούμαι;

– Δέν ένιωσες τήν αδυναμία  σου,  γιʼ αυτό  δικαιολογείσαι.  Άν τήν είχες νιώσει, δέν θά δικαιολογούσες τον εαυτό σου. Αγαπούμε τον εαυτό μας δέν θέλουμε νά δυσκολευτούμε δέν αγαπούμε τον κόπο. Θέλουμε πολλές  φορές χωρίς  κόπο νά  αποκτήσουμε περιουσία. Τουλάχιστον νά αναγνωρίσουμε ότι, έτσι όπως αντιμετωπίζουμε τά πράγματα, δέν πάμε καλά πνευματικά καί νά ταπεινωθούμε. Άλλα ούτε κόπος ούτε αναγνώριση υπάρχει.

– Μπορεί κάποιος νά μελέτα, νά έξετάζη τον εαυτό του καί νά τον δικαιολογή;

– Όποιος μελετά  σωστά  τον  εαυτό  του  δέν  τον  δικαιολογεί.  Καί  βλέπεις,  είναι  μερικοί έξυπνοι,  τετραπέρατοι,  πού  κάνουν  τελικά  τις  μεγαλύτερες  ανοησίες.  Γιατί  είναι  καί  το βόλεμα. Πώς μέ βολεύει, πώς με εξυπηρετεί εμένα.

– Γέροντα, αυτός πού δικαιολογείται δεν βλέπει τις πτώσεις του στον αγώνα;

– Ο,τι και αν κάνη, τον ξεγελά ο διάβολος και τα δικαιολογεί όλα, το θέλημα, τό πείσμα, τον εγωισμό, το ψέμα.

– Δεν θα τον βοηθούσε να καθρεφτίζη τόν εαυτό του στα Πατερικά βιβλία, και κυρίως στην Αγία Γραφή;

– Γιά  έναν  πού  σκέφτεται  σωστά,  πνευματικά,  λύνονται  όλα τα  προβλήματα  μέσα  άπό την Αγία Γραφή και τα Πατερικά βιβλία. Τά βλέπει μέσα εκεί ξεκάθαρα. Έναν όμως πού δεν κάνει εργασία πνευματική και ή ψυχή του δέν είναι εξαγνισμένη, δεν τόν βοηθάει ούτε ή Αγία Γραφή, γιατί όλα τά ερμηνεύει ανάποδα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Ι.Ν. Ἁγίων Ἀποστόλων Καλαμάτας – Τὸ σημεῖο ἐκκίνησης τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821

Posted by Μέλια στο 23 Μαρτίου, 2019

.

Διονυσίου Σβίλλια

Σχετικὰ μὲ τὸν Ναὸ

Ὁ Ἱερὸς ναὸς τῶν Ἁγίων Ἀπόστολων βρίσκεται στὸ ἱστορικὸ κέντρο τῆς Καλαμάτας καὶ ἔχει ἰδιαίτερη σημασία τόσο γιὰ τὴν πόλη τῆς Καλαμάτας ὅσο καὶ γιὰ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, διότι ἐκεῖ κηρύχθηκε ἡ Ἑλληνικὴ ἐπανάσταση στὶς 23 Μαρτίου τοῦ 1821.

Στὸ κτήριο σύμφωνα καὶ μὲ τὴν ἐπιγραφὴ ποὺ ὑπάρχει στὴν εἴσοδο τοῦ ναοῦ διακρίνονται δύο (2) κύριες οἰκοδομικὲς φάσεις. Ὁ ἀρχικὸς Βυζαντινὸς ναΐσκος τοῦ 12ου αἰώνα μ.X. ποὺ στεγάζει σήμερα τὸ Ἱερό, ἀκολουθεῖ τὸν τύπο τοῦ ἐλεύθερου σταυροῦ καὶ ἔχει ἐπιμελημένη τοιχοποιία μὲ πλῆθος κεραμικῶν διακοσμητικῶν σχεδίων. Στὰ χρόνια τῆς Βενετοκρατίας (1685- 1715) προστίθεται στὰ δυτικὰ μία εὐρύχωρη καὶ μεγάλη αἴθουσα μὲ τροῦλο. Τότε προστέθηκαν καὶ ὁ σημερινὸς κυρίως ναὸς καὶ τὸ πυραμοειδὲς κωδωνοστάσιο στὴ βορειοανατολικὴ γωνία.

Χαρακτηριστικὰ εἶναι καὶ τὰ λαξευτὰ πλαίσια στὶς θύρες καὶ τὰ παράθυρα καθὼς καὶ ὁ στρογγυλὸς φεγγίτης στὴ δυτικὴ ὄχθη. Στὸ ἐσωτερικό τοῦ ἀρχικοῦ βυζαντινοῦ ναοῦ διατηροῦνται τοιχογραφίες ποὺ χρονολογοῦνται ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 16ου αἰώνα ἢ στὶς ἀρχὲς τοῦ 17ου αἰώνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »