ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Τατιάνα Γκορίτσεβα:… στο ΤΑΤΙΑΝΑ ΓΚΟΡΙΤΣΕΒΑ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΙ…
    Φαίη στο Ο ΤΡΙΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ…
    Μέλια στο Θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θ…
    γιωργος ηρακλειο στο Θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θ…
    γιωργος ηρακλειο στο Θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Ενωμένη Ρωμηοσύνη’

Ὑπόδειγμα ἐπιστολῆς γονέα γιά ἐπιστροφή τῶν βιβλίων τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικών.

Posted by Φαίη στο Σεπτεμβρίου 19, 2017

σ.σ. ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ. ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥΣ. ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ, ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ, ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΝ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΙΔΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΜΑΣ ΝΑ ΑΦΕΛΛΗΝΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΗΜΑΤΑ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ.

ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΣΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ

Ἀναρτοῦμε ἕνα ὑπόδειγμα ἐπιστολῆς γονέα πρός τό Ὑπουργεῖο Παιδείας γιά τήν ἐπιστροφή τῶν βιβλίων τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν το ὁποῖο καταρτίστηκε ἀπό νομικούς πού ἀσχολοῦνται μέ τό ζήτημα καί εἶναι ἐγκεκριμένο ἀπό τήν Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Κοινωνια, Παιδεία, Πολιτική, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ἡ ἑλληνικὴ ὅμως γλῶσσα ἔχει «γλῶσσα» ἀπὸ τὶς πύρινες Γλῶσσες τῆς Πεντηκοστῆς

Posted by Μέλια στο Σεπτεμβρίου 10, 2017

Ἁγίου Παϊσίου

Γέροντα, γιατί κατήργησαν τοὺς τόνους ἀπὸ τὴ γραμματική;

– Τώρα, ὅπως οἱ ἄνθρωποι δὲν σηκώνουν τίποτε καὶ τὰ πετοῦν ὅλα, ἔτσι καὶ τὰ γράμματα δὲν σηκώνουν τίποτε, οὔτε ὀξεῖες οὔτε περισπωμένες! Καὶ ὅπως ὅλοι τρέχουν, δὲν βάζουν οὔτε τελεία!

Βλέπω μία γλώσσα ποὺ γράφουν μερικοί! Διάβαζα σὲ μία μετάφραση τῆς Καινῆς Διαθήκης: «Ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο κάλεσα τὸν γιό μου». Δὲν ταιριάζει, βρὲ παιδί! Δὲν ξεχωρίζει τὸ ἱερὸ ἀπὸ τὸ ἀνίερο! Γράφουν ἔτσι, δῆθεν γιὰ νὰ εἶναι ὅλα ἴδια, νὰ ὑπάρχη ὁμοιομορφία στὴ γλώσσα. Ποιός, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ πιὸ τελευταῖο χωριό, δὲν θὰ καταλάβαινε, ἂν ἔγραφε «τὸν υἱόν μου»; Ἄκουσα μία φορὰ στὸ Ἅγιον Ὂρος σὲ μία ἀνάγνωση: «Τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασὶ ποὺ κάνουν τὴ Μεταλαβιά». Δὲν ταιριάζει· πῶς νὰ τὸ κάνουμε; Ποιὸς δὲν ξέρει τί θὰ πῆ «ἄρτος» καὶ «οἶνος»;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΜΕΛΙΑ, Παιδεία | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Σεπτεμβριανὰ, 6-7 Σεπτεμβρίου 1955 Κωνσταντινούπολη

Posted by Μέλια στο Σεπτεμβρίου 7, 2017

Συμπληρώθηκαν κιόλας πέντε δεκαετίες ἀπ’ τὴν ἐφιαλτικὴ ἐκείνη νύχτα τοῦ τρόμου καὶ τοῦ πανικοῦ ποὺ ἔζησε ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Κωνσταντινούπολης μὲ τὴν ψυχρὴ καὶ ὀργανωμένη καθοδήγηση τῆς Τουρκικῆς Κυβέρνησης. Ἡ ἀφορμὴ τῶν γεγονότων τῆς 6ης Σεπτεμβρίου 1955 ὁδηγεῖ στην Κύπρο. Στὴν Κύπρο, ποὺ ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1955, ἡ ΕΟΚΑ, ἔχει κηρύξει ἔνοπλο ἐπαναστατικὸ ἀγώνα ἐναντίον τῆς Βρετανίας μετὰ τὸ ναυάγιο ὅλων των προσπαθειῶν νὰ πειστεῖ ἡ Ἀγγλία νὰ ἀναγνωρίσει τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιάθεσης τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ.

Η Μ. Βρετανία, μὲ τὴ σειρά της, γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσει τὴν ἀπόφασή της νὰ παραμείνει στὴν Κύπρο μὲ κάθε τρόπο, καθοδηγεῖ ἀριστοτεχνικὰ τὴν Τουρκία, σὰν ἀντίβαρο, βάζοντας τὴν νὰ διατυπώνει ἀνύπαρκτες ἀπαιτήσεις τῆς πάνω στὸ νησί.Ἡ Βρεττανικὴ διπλωματία, μὲ μιὰ μοναδικὴ τέχνη, ἐξάπτει τὸν Τουρκικὸ φανατισμό, διεγείρει τὸν μόνιμα ὑποβόσκοντα σωβινισμὸ καὶ ὁδηγεῖ Κυβέρνηση καὶ ἀντιπολίτευση σὲ μιὰ ἀνθελληνικὴ ὑστερία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο Άγγελος της εν Σμύρνη Εκκλησίας Εθνοϊερομάρτυρας Μητροπολίτης Άγιος Χρυσόστομος (+ 27 Αυγούστου 1922)

Posted by Μέλια στο Αύγουστος 27, 2017

.

Ιωάννης Ελ. Σιδηράς Θεολόγος – Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός

Είναι 27 Αυγούστου του 1922, με το παλαιό ημερολόγιο. Το πρωί εκείνου του Σαββάτου, ενός άλλου «Μεγάλου Σαββάτου», όλος ο λαός, κάθε ηλικίας άνθρωποι, απεγνωσμένα και ικετευτικά, έχουν συγκεντρωθεί, όπως όλες τις τελευταίες ημέρες και νύκτες, στην Μεγάλη Εκκλησία και στον αυλόγυρο της Αγίας Φωτεινής, στο ιερώτατο αυτό σύμβολο της Σμύρνης, όπου ο αληθής ποιμένας και Επίσκοπος, ως άλλος «Άγγελος της εν Σμύρνη Εκκλησίας», Άγιος Χρυσόστομος τελεσιουργεί την τελευταία Θεία Λειτουργία ή μάλλον την «εξόδιο ακολουθία εν τη Θεία Ευχαριστία» του ιδίου και του πολυπαθούς και περιπόθητου ποιμνίου του, το οποίο δακρυσμένο και συντετριμμένο μετέχει του μυστηρίου του «αίματος και του σώματος» Ιησού Χριστού έχοντας κυριολεκτικώς καρφωμένο το εν απογνώσει βλέμμα του στον μάρτυρα και μεγαλομάρτυρα ποιμένα του.

Η περιώνυμος Εκκλησία της Αγίας Φωτεινής πριν από την άλωση της Σμύρνης, της μαρτυρικής αυτής Μητροπόλεως του Μικρασιατικού Ελληνισμού, κατ’ εκείνες τις «Μεγάλες Ώρες» εγκολπώνει ως άλλη Αγιά Σοφιά πριν από την άλωση της του Κωνσταντίνου Πόλεως, στην τελευταία Θεία Λειτουργία και μυσταγωγία, τους στεναγμούς του ευσεβούς και μαρτυρικού Γένους, του Ιωνικού Ελληνισμού, όπου ο «Άγγελος και Αρχιθύτης Ιεράρχης της των Σμυρναίων Εκκλησίας» ίσταται και προΐσταται κατά την υπερουράνια εκείνη μυσταγωγία, μιμούμενος Χριστού το μαρτύριον, ως ο εκουσίως προσφερόμενος και θυσιαζόμενος «άξιος και θεοπρόβλητος και λαοπρόβλητος ποιμήν» υπέρ του πολυφίλητου και περιποθήτου λαού του, του χριστεπωνύμου ποιμνίου του.

Από το περίβλεπτο, περικαλλές και περιώνυμο κωδωνοστάσιο (1792) της Αγίας Φωτεινής (1857) κατ’ εκείνες τις «Μεγάλες Ώρες» αντηχεί ακατάπαυστα ο πένθιμος ήχος της «Μεγάλης Παρασκευής» του ελληνισμού της Ιωνίας καθώς πλημμυρίζει τα ουράνια με την βαρύτιμη και πολύτιμη καμπάνα του, όπως είχε ζητήσει ο Άγιος Χρυσόστομος: «Να μην πάψει ούτε στιγμή ο επιτάφιος θρήνος, όπως τότε με την Πόλη του Κωνσταντίνου, τη Βασιλεύουσα!».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1919-22 (Μ.ΑΣΙΑ), Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ | Με ετικέτα: , , | 6 Σχόλια »

Ρωμανὸς Δ΄ Διογένης Μαντζικέρτ: Μιὰ προσπάθεια διάσωσης τῆς Αὐτοκρατορίας

Posted by Μέλια στο Αύγουστος 25, 2017

.

Ἰωάννη Μιχαλόπουλου φιλολόγου, Μ.Α. Βυζαντινῆς Ἱστορίας Α.Π.Θ. 

Μόλις ἀνέβηκε στὸν θρόνο ὁ Ρωμανὸς ὁ Δ΄ ὁ Διογένης (1 Ἰανουαρίου 1068, ἀφοῦ παντρεύτηκε τὴν Εὐδοκία τὴ χήρα τοῦ Κων/νου Δούκα) εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσει σημαντικὰ προβλήματα. Οἱ τουρκικὲς ἐπιθέσεις αὐξάνονταν συνεχῶς καὶ οἱ ἐπαρχίες ἐρημώνονταν ἡ μία μετὰ τὴ ἄλλη. Γι’ αὐτὸ στράφηκε ἀμέσως πρὸς τὶς στρατιωτικὲς ὑποθέσεις καὶ προσπάθησε νὰ ἀναδιοργανώσει τὸν στρατό.

Ὅμως, κάτω ἀπὸ τὴν πίεση τῆς κατάστασης διέπραξε ἕνα σοβαρὸ σφάλμα. Ἐξακολούθησε νὰ διατηρεῖ στὸ παλάτι του τὸν Καίσαρα Ἰωάννη καὶ τὸν Μιχαὴλ Ψελλό, οἱ ὁποῖοι συνεχῶς ὑπονόμευαν τὴ θέση του, ἀπέφευγαν ὅμως νὰ δείξουν ἀνοιχτὰ τὴν ἐχθρότητά τους, κρύβοντας τὰ πραγματικά τους αἰσθήματα κάτω ἀπὸ τὴ μάσκα τοῦ κόλακα.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ὁ Διογένης, ἐνῷ ἐπίσημα ἔδειχνε νὰ δέχεται τὶς συμβουλὲς τοῦ Ἰωάννη, στὴν πραγματικότητα τὸν ἔριξε στὸ περιθώριο μαζὶ μὲ ὅλη τὴν οἰκογένεια τῶν Δουκῶν καὶ συγχρόνως ἄρχισε νὰ δραστηριοποιεῖται ἑτοιμάζοντας πρεσβευτὲς καὶ συνομιλῶντας μὲ ἐπίσημα πρόσωπα καὶ στρατιωτικοὺς γιὰ τὴν ὀργάνωση ἑνὸς μετώπου ἐναντίον τῶν Τούρκων.

Ἔτσι, μέσα σὲ δύο μῆνες δήλωσε ὅτι ἦταν ἕτοιμος νὰ διεξαγάγει πόλεμο ἐναντίον τους. Ἦταν ἀποφασισμένος νὰ τοὺς χτυπήσει καὶ νὰ ἀνακόψει τὴν ὁρμή τους. Συνέλεξε νέους στρατιῶτες, σύμφωνα μὲ τοὺς στρατιωτικοὺς καταλόγους ποὺ εἶχε ἑτοιμάσει, συμπληρώνοντας μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο τὰ τάγματά του, ἔδωσε κουράγιο στὸ στρατὸ του μοιράζοντας δῶρα καὶ ἀξιώματα, ὀργάνωσε τοὺς λόχους του τοποθετῶντας ἱκανοὺς λοχαγοὺς σὲ καίριες θέσεις καὶ μὲ τὴν προσθήκη στρατευμάτων, ποὺ εἶχαν ἔρθει ἀπὸ τὴν Δύση, κατόρθωσε νὰ κάνει τὸν στρατό του ἀξιόμαχο. Χάρη στὸ πνεῦμα καὶ τὴν αἰσιοδοξία του, οἱ στρατιῶτες ἔμαθαν νὰ δραστηριοποιοῦνται, οἱ ἐπαρχίες τοῦ κράτους νὰ ἐλπίζουν καὶ οἱ ἐχθροὶ νὰ φοβοῦνται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ο Ορθόδοξος Μοναχισμός φύλακας της Πίστεως της Παραδόσεως

Posted by Φαίη στο Αύγουστος 13, 2017

† Ἀρχιμ. Γεωργίου Καψάνη

Νά μή ἐκπέση ἡ Ἐκκλησία ἀπό Σῶμα Χριστοῦ σέ ἀνθρωποκεντρική ὀργάνωσι.

Εἰς τήν Ἐγκύκλιον Ἀπάντησιν τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει συνόδου τοῦ 1895 πρός τόν πάπα Λέοντα ΙΓ΄ ἀναφέρονται μεταξύ ἄλλων τά ἑξῆς: «Βαθέως θλίβεται καί ὀδύνῃ συνέχεται μεγάλῃ πᾶσα εὐσεβής καί ὀρθόδοξος ψυχή εἰλικρινῶς ζηλοῦσα τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ, βλέπουσα ὅτι ὁ μισόκαλος καί ἀπ᾿ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος φθόνῳ τῆς ἀνθρωπίνης σωτηρίας ὠθούμενος οὐ διαλείπει ἑκάστοτε ποικίλα ἐνσπείρων ζιζάνια εἰς τόν ἀγρόν τοῦ Κυρίου, τοῦ συνιᾶσαι τόν σῖτον. ῎Ενθεν τοι καί ἀνέκαθεν ἀνεφύησαν αἱρετικά ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ ζιζάνια, ἅπερ πολλαχῶς ἐλυμήναντο καί λυμαίνονται τήν ἐν Χριστῷ σωτηρίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, καί ἅπερ ὡς σπέρματα πονηρά καί μέλη σεσηπότα δικαίως ἀποκόπτονται ἀπό τοῦ ὑγιοῦς σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Φαίη | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Ἡ οἰκογένεια εἶναι θεῖος θεσμὸς

Posted by Μέλια στο Αύγουστος 6, 2017

.

Παναγιώτη Δημακάκου Ὁμότιμου Καθηγητῆ Ἀγγειοχειρουργικῆς

ΓΕΝΕΣΗ

Ἡ οἰκογένεια εἶναι θεσμὸς Θεῖος, δημιούργημα τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ. Ἀρχαῖος τόσο ὅσο καὶ ὁ ἄνθρωπος. (Γέν. Α΄ βιβλίο, 1 Κεφ.)

Ὁ Θεὸς δημιούργησε τὸ ἀνδρόγυνο Ἄρσεν καὶ Θῆλυ «κατ’ εἰκόνα» Θεοῦ μὲ Λογική, Ἐλευθερία καὶ Ἀθανασία, μὲ ὕψιστο σκοπὸ τὴν ἁρμονικὴ συνεργασία γιὰ νὰ πετύχουν καὶ τὸ «καθ’ ὁμοίωσιν», νὰ ὁμοιωθοῦν πρὸς τὸν Θεό. Στὸν ἕνα ἄνδρα, τὸν Ἀδὰμ, δόθηκε μία γυναίκα ἡ Εὔα, ὅπως ἡ Θεία βούληση προέβλεψε τὸν οἰκογενειακὸ θεσμό.

Ὅταν ὁ Ἀδὰμ ἀντίκρισε τὴ γυναίκα, θαύμασε καὶ μὲ θεόπνευστα λόγια τῆς ἀπευθύνει ἆσμα «τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου» καὶ συμπληρώνει «αὓτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη αὓτη» (Γέν.β΄23).

Ὁ Ἀδὰμ συνειδητοποιεῖ φωτισμένος ἀπὸ τὸ Θεῖο Πνεῦμα ὅτι σκοπὸς τῆς δημιουργίας της ἦτο ἡ μεταξύ τους ἕνωση – συμπλήρωση μὲ σκοπὸ τὴ δημιουργία τῆς οἰκογένειας, γι’ αὐτὸ καὶ συμπληρώνει «ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα …», μία ἀχώριστη ἑνότητα, ἀδιάσπαστος οἰκογενειακὸς θεσμὸς μὲ ἀμοιβαῖο σεβασμὸ καὶ ἀγάπη στὸν ἀτελεύτητο χρόνο «ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ σὰρξ μία. ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω». Δυστυχῶς ἡ ἁμαρτία κάνει τὴν ἐμφάνισή της, ἡ πτώση λαμβάνει χώρα ποὺ μᾶς συντροφεύει πάντα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Τὸ Ξυπόλητο Τάγμα

Posted by Μέλια στο Ιουλίου 31, 2017

.

«Θὰ σοῦ πῶ μιὰ μικρὴ ἱστορία, κι ὕστερα κρίνε κι ἀπὸ μοναχός σου. Πᾶνε χρόνια ἀπὸ τότε, μὰ τὸ θυμᾶμαι σὰν νὰ ‘ναι τώρα…»

Εἶναι κρίμα ποὺ ἡ ἐγχώρια κινηματογραφικὴ παραγωγὴ δὲν συνηθίζει νὰ προβάλλει ἀρχὲς καὶ ἀξίες, ἢ πρόσωπα ποὺ νὰ ἀποτελοῦν πρότυπο μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὴ δράση τους. Εἰδικά τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ ἑλληνικὲς ταινίες μᾶλλον συμπορεύονται μὲ τὸ γενικότερο κλίμα ἠθικῆς σήψης καὶ παρακμῆς, ἐνῷ θὰ μποροῦσαν εὔκολα νὰ ἀντλήσουν σπουδαία θέματα ἀπὸ τὴν πρόσφατη καὶ παλαιότερη ἱστορία μας ποὺ νὰ ἐμπνέουν καὶ νὰ διδάσκουν, ἀφοῦ, ὡς γνωστόν, “τὰ καλύτερα σενάρια τὰ γράφει ἡ ἴδια ἡ ζωή”.

Μία τέτοια ἀληθινὴ καὶ ὠφέλιμη ἱστορία ἀφηγεῖται ἡ ταινία τοῦ 1954 “Τὸ Ξυπόλητο Τάγμα” τοῦ ἑλληνοαμερικανοῦ σκηνοθέτη Γκρὲγκ Τάλλας (Γρηγόρη Θαλασσινοῦ), μὲ θέμα τὴ δράση τῶν παιδιῶν ἀπὸ τὰ ὀρφανοτροφεῖα τῆς Θεσσαλονίκης κατὰ τὴ διάρκεια τῆς γερμανικῆς κατοχῆς.

Μὲ ἐλάχιστα τεχνικὰ μέσα, μὲ ἠθοποιοὺς ἐρασιτέχνες στὴν πλειοψηφία τους καὶ μὲ τὰ 63 ἀπὸ τὰ 66 παιδιὰ ποὺ συμμετεῖχαν νὰ προέρχονται ἀπὸ ἱδρύματα τῆς Ἀθήνας καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, ὁ σκηνοθέτης στήνει ἕνα ἔργο γιὰ τὴν ἀντίσταση, τὸ θάρρος καὶ τὴν ἀγάπη στὸν Χριστὸ καὶ τὴν πατρίδα. Καμβὰς γιὰ τὸ ἔργο του εἶναι ἡ παλιὰ Θεσσαλονίκη μὲ εἰκόνες νοσταλγικές, σχεδὸν βγαλμένες ἀπὸ γκραβούρα ἐποχῆς. Ἥρωες εἶναι τὰ ὀρφανὰ ποὺ ἔμειναν στὸν δρόμο, ὅταν οἱ Γερμανοὶ ἔκλεισαν τὰ ἱδρύματα ὅπου διέμεναν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κινηματογράφος, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Ἀχιλλέας Ἀ. Παπακώστας Ναύαρχος Π.Ν ἢ ἁπλὰ ὁ παππούς μου

Posted by Μέλια στο Ιουλίου 27, 2017

.

Κοραλίας Τρικαλιώτη

Ὁ παπποὺς ὁ Ἀχιλλέας γεννήθηκε στὶς 4 Φεβρουαρίου τὸ 1927 καὶ ἦταν τὸ 2ο παιδὶ τοῦ Ἀνδρέα καὶ τῆς Μάρθας Παπακώστα. Μεγάλωσε ἀρκετὰ φτωχικὰ στὸ χωριὸ Δρυμαία τοῦ νομοῦ Φθιώτιδος, ὅπως κάθε ἄλλο χωριατόπαιδο ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, ποὺ ἡ Ἑλλάδα προσπαθοῦσε νὰ σταθεῖ στὰ πόδια της μετὰ τὴ μικρασιατικὴ καταστροφή, νὰ διαχειριστεῖ τὸ μεγάλο ἀριθμὸ τῶν προσφύγων ποὺ κατέφθασαν στὴ χώρα μας καὶ νὰ χαιρετίσει γιὰ πάντα τὸ ὅραμα τῆς Μ. Ἰδέας.

Ὁ μικρὸς Ἀχιλλέας ξεχώριζε ἀνάμεσα στὰ ἄλλα παιδιὰ τῆς ἡλικίας του, κυρίως στὸ σχολεῖο, ποὺ, ὅπως ἔλεγε ἀργότερα, ἦταν ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ δασκάλου. Οἱ γονεῖς του ἦταν πολὺ εὐλαβεῖς ἄνθρωποι, ὅπως καὶ οἱ περισσότεροι τότε, μὲ τὴ διαφορὰ ὅτι ὁ πατέρας του δὲν ἒμοιαζε μὲ τοὺς ὑπόλοιπους ἄντρες τοῦ χωριοῦ.

Ὁ παπποὺς Ἀνδρέας ἦταν ἕνας μειλίχιος καὶ ἀπαράμιλλα καλοσυνάτος ἄνθρωπος, λάτρευε τὴ γιαγιὰ τὴ Μάρθα κι ὅταν ἔφταναν σπίτι ἀπὸ τὰ χωράφια, μαγείρευε, ντάντευε τὰ παιδιὰ, σκούπιζε, σφουγγάριζε κ.ο.κ., γιὰ νὰ ξεκουράσει καὶ νὰ βλέπει χαρούμενη τὴ γιαγιά. Μ’ αὐτὴ λοιπὸν τὴν καλὴ μαγιὰ μεγάλωσε ὁ παπποὺς ὁ Ἀχιλλέας, τελείωσε τὸ σχολεῖο καὶ πέτυχε στὴ στρατιωτικὴ σχολὴ Εὐελπίδων στὴν Ἀθήνα.

Δυστυχῶς, ὅμως, οἱ ἀντάρτες κομμουνιστὲς εἶχαν καταλάβει τὴ Δρυμαία καὶ ἀπείλησαν τὸν παππού ὅτι, ἂν πήγαινε στὴ στρατιωτικὴ σχολὴ, θὰ σκότωναν τοὺς ἄνδρες τῆς οἰκογένειας. Ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ τοῦ ἔκλεισε ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἕνα παράθυρο καὶ τὴν ἑπόμενη χρονιὰ ποὺ ἔδωσε πάλι ἐξετάσεις τοῦ ἄνοιξε μιὰ μεγάλη πόρτα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βιογραφία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, ΠΟΛΕΜΙΚΟΝ ΝΑΥΤΙΚΟΝ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ἡ δράση τοῦ Δημήτριου Μαυρομάτη στὸν Μακεδονικὸ Ἀγώνα (1904–1908)

Posted by Μέλια στο Ιουλίου 11, 2017

.

Ἰωάννη Β. Βελιτσιάνου
Διδάκτορος Θεολογίας Α.Π.Θ. Ἐπιστημονικοῦ Συνεργάτη (Ι.Ε.Θ.Π.)

Σ᾿ ὅλες τὶς κρίσιμες φάσεις τῆς μακραίωνης «ταραγμένης» ἑλληνικῆς ἱστορίας δὲν ἔλειψαν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἀφιέρωσαν τὴ ζωή τους στὸ νὰ «φυλᾶνε Θερμοπύλες». Σ᾿ αὐτὴν τὴν κατηγορία ἀνῆκε καὶ ὁ Μακεδονομάχος Δημήτριος Μαυρομάτης.

Ἀφ᾿ ἑνὸς τὸ ἐνδιαφέρον μου γιὰ τὴν ἱστορία τῆς Μακεδονίας καὶ ἀφ᾿ ἑτέρου ἡ εὐθύγραμμη ἐξ αἵματος συγγένεια (δισέγγονος) μὲ τὸν Μακεδονομάχο Δημήτριο Μαυρομάτη, μὲ ὤθησαν στὴν ἔρευνα γιὰ τὴ δράση του στὴν περιοχὴ Βιλαέτι Θεσσαλονίκης (1904–1908).

Ἀξίζει νὰ ἀναφέρω ὅτι μετὰ τὸ θανάσιμο τραυματισμὸ τοῦ Παύλου Μελᾶ στὰ Στάτιστα τὸ 1904 καὶ τὰ τελευταῖα του λόγια, πρὶν ξεψυχήσει: «Βούλγαρος νὰ μὴ μείνει», προκάλεσε πανελλήνια συγκίνηση. Οἱ ἐθελοντὲς καὶ τὰ συνεπακόλουθα τμήματα πολλαπλασιάστηκαν θεαματικά. Ἀνάμεσα σ᾿ αὐτοὺς τοὺς ἐθελοντὲς ἦταν καὶ ὁ Δημήτριος Μαυρομάτης ἀπὸ τὴ Μηλιὰ Πιερίας ἀπὸ τοὺς ἐλαχίστους, μετὰ ἀπὸ σχετικὴ ἔρευνα, τῆς περιοχῆς Πιερίας. Κατόπιν προφορικῆς παράδοσης, ἀπὸ τὴ σύζυγό του Κωνσταντία Μαυρομάτη στὴν ἐγγονὴ της ὀνόματι Κωνσταντία Μαυρομάτη (μητέρα μου), ὁ ἐν λόγῳ ἀγωνιστὴς ἀποχαιρέτησε τὴ μητέρα του, τὴ σύζυγό του καὶ τὸ γυιό του Γεώργιο Μαυρομάτη (παπποῦ μου) καὶ ἐφόσον ἵππευσε τὸ ἄσπρο ἄλογο κατευθύνθηκε στὰ βουνὰ τῆς Πιερίας καὶ ἐντάχθηκε στὸ Σῶμα τοῦ Ἐπιλοχία πυροβολικοῦ Βασίλειου Σταυρόπουλου (γνωστοῦ ὡς Καπετὰν Κόρακα).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1904-8 (ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ), Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Ἃς πιστεύει, καὶ ἂν δὲν θέλει, δὲν τὸν βιάζει κανένας…» Μακρυγιάννης

Posted by Μέλια στο Ιουλίου 10, 2017

.

Λορεντζάτου Ζήσιμου

Στὰ Ἀπομνημονεύματα ὁ Μακρυγιάννης ἀναφέρεται κάποια στιγμὴ στὸ Λουδοβίκο-Φίλιππο, τὸν βασιλιὰ τῆς Γαλλίας πού, μὲ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ Κωλέττη τὰ χρόνια ἐκεῖνα – γύρω στὰ 1845 περίπου – ἔστελνε ὁδηγίες «διὰ τὴν θρησκείαν· σκολειὰ γαλλικά, μοναστήρια, ἐκκλησίες καὶ πλῆθος ἄλλα μέσα καὶ κατήχησες εἰς τὸν κόσμο γιὰ νὰ προβοδέψουν αὐτὸ τὸ ἔργο».

Συνεχίζει ὁ Μακρυγιάννης: «Καὶ τί ἀγωνίζεται αὐτός; Ν’ ἀλλάξει τὴν θρησκείαν ἑνοῦ ξεψυχισμένου καὶ μικρούτζικου ἔθνους – νὰ πάρει μισὸ δράμι νερὸν νὰ τὸ ρίξει εἰς τὴν θάλασσα νὰ  τὴν γλυκάνει, νὰ πιεῖ νερὸ αὐτός».

Τελικὰ  τοῦ  λέει:

«Τώρα ὁ Θεός… θέλει νὰ δοξάζεται ἀπ’ αὐτὸ τὸ μικρὸ ὀρθόδοξο ἔθνος ὀρθοδόξως κι’ ἀνατολικῶς» – δυὸ ἐπιρρήματα, στοχάζομαι, ποὺ μᾶς πολιτογραφοῦν πνευματικὰ καί, μαζὶ μὲ τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα, ἀπαρτίζουν τὴν ταυτότητά μας.

Μερικὰ χρόνια ἀργότερα ἕνας ἄλλος, ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, θὰ πεῖ: «Ἐγὼ εἶμαι τέκνον γνήσιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Δυὸ πνευματικοὶ βίοι παράλληλοι…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ὀφείλουμε σεβασμὸ στοὺς συγγραφεῖς, τοὺς ποιητές, τοὺς ἥρωες καὶ τὴν ἱστορία μας

Posted by Μέλια στο Ιουλίου 1, 2017

Προτομὴ τοῦ Ἀριστοτέλη, μαρμάρινο ρωμαϊκὸ ἀντίγραφο ἑνὸς μπρούτζινου ἔργου τοῦ Λυσίππου. Ἐθνικὸ Μουσεῖο Ρώμης.

.

Εὐάγγελος Στ. Πονηρός Δρ Θ., Μ.Φ.
Σχολικός σύμβουλος θεολόγων Πειραιῶς, Δ΄ Ἀθηνῶν, Κυκλάδων

Δρυός πεσούσης πᾶς ἀνήρ ξυλεύεται

Μενάνδρου γνῶμαι μονόστιχοι

Ἀλλοιώνοντας τό κείμενο ἑνός ἀνθρώπου παρά τή θέλησή του, ἐπιχειροῦμε νά νοθεύσουμε τή σκέψη του, ἐπιχειροῦμε νά καταστρέψουμε τό δημιούργημά του.

Παρερμηνεύοντας τή ζωή ἑνός σημαντικοῦ ἱστορικοῦ προσώπου ἐπιχειροῦμε νά τή συκοφαντήσουμε, νά τήν καταστρέψουμε δεκαετίες ἤ καί αἰῶνες μετά τή λήξη της κι ἄς ἦταν ἄμεμπτη, κι ἄς ἔφυγε ὁ ἥρωας ἀπό αὐτή τή ζωή μή ἔχοντας βλάψει κανέναν, ὄντας εὐτυχής καί μέ ἀναπαυμένη τή συνείδησή του πώς ἔπραξε τό καθῆκον του.

Κάποιοι θά ποῦν: «ὅμως τά κλασικά ἔργα εἶναι δεδομένα καί ἡ ζωή τῆς κάθε προσωπικότητας εἶναι ἐπίσης δεδομένη καί κανένας δέν εἶναι δυνατόν νά τά ἀλλάξει. Στήν πραγματικότητα κάπως ἔτσι ἔχουν τά πράγματα. Ὅμως ὅποιος παρερμηνεύει σκόπιμα, δέν ἐπιχειρεῖ νά ἀλλάξει ὅ,τι ἔχει ἤδη γίνει, οὔτε νά ξεγράψει ὅ,τι ἔχει γραφεῖ καί καταγραφεῖ, συχνά μάλιστα σέ ἐκδόσεις κριτικές καί στερεότυπες. Ἐπιχειρεῖ νά ἀμαυρώσει τή φήμη ἔργων καί προσωπικοτήτων, ὥστε νά ἀπομακρύνει ἀπό τά διδάγματά τους ὅποιον δέν ἔχει τή δύναμη, τή θέληση ἤ τίς γνώσεις νά τά πλησιάσει καί νά ὠφεληθεῖ ἀπό αὐτά.

Καί εἶναι εὐνόητο, ὅτι ἄν ἐπιχειρήσουμε νά ἀλλοιώσουμε τό κείμενο ἑνός ζῶντος συγγραφέως ἤ ἀρθρογράφου, ἐκεῖνος θά ἀντιδράσει. Θά διαμαρτυρηθεῖ, θά ἀπειλήσει ὅτι ἡ ἐνέργειά μας θά ἐπισύρει κάθε νόμιμη συνέπεια. Θά ἐνημερώσει τόν κόσμο, ὅτι ὅσα δημοσιεύθηκαν δέν εἶναι ὁ δικός του κόπος καί λόγος, ἀλλά λόγος ἀλλοιωμένος προσποιούμενος πώς εἶναι ὁ δικός του. Ἴσως πράξουν τό ἴδιο καί τυχόν συγγενεῖς νεκροῦ δημιουργοῦ, ἐφ΄ ὅσον ὑπάρχουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Λογοτεχνία, ΜΕΛΙΑ, Παιδεία, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Συνομιλία μὲ ἕναν πιλότο – «Σμηναγὸς Μανώλης Καραχάλιος»

Posted by Μέλια στο Ιουνίου 30, 2017

.

Καταρχὰς, κ. Καραχάλιο(ε), θὰ θέλαμε νὰ γνωρίζουμε ἀπὸ ποιὸ μέρος τῆς Ἑλλάδος κατάγεστε.

Χαίρετε! Πρῶτα ἀπ’ ὅλα θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εὐχαριστήσω γιὰ τὴν ἰδιαίτερη τιμὴ πού μοῦ κάνετε νὰ μοιραστῶ τὶς ἐμπειρίες μου στὴν Πολεμική μας Ἀεροπορία μαζί σας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, πρὶν συνεχίσουμε, νὰ μὲ λέτε μὲ τὸ ὄνομά μου, Μανώλη, μιᾶς καὶ ἡ συζήτηση ποὺ θὰ ἔχουμε θέλω νὰ εἶναι σὲ ἁπλό, σεμνὸ καὶ προσωπικὸ ἐπίπεδο.

Γεννήθηκα καὶ μεγάλωσα στὰ Χανιά τῆς Κρήτης στὶς 2 Ἰανουαρίου 1978. Θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω ὅτι εἶμαι τὸ τέταρτο παιδὶ τῆς οἰκογενείας μου καὶ, ἐνῷ ἔχασα τὸν Πατέρα μου μόλις ἕναν χρόνο μετὰ τὴ γέννησή μου, ἡ ἡρωίδα Μητέρα μου κατάφερε νὰ μᾶς ἀναθρέψει μὲ τὶς καλύτερες ἀρχές.

Τὸ ὅτι γίνατε πιλότος ἀποτελεῖ παιδικό σας ὄνειρο ἢ ἁπλῶς ἦταν μιὰ ἐπιλογὴ ἐπαγγελματικῆς ἀποκατάστασης; Μιλῆστε μας γιὰ αὐτό.

Δὲν μπορῶ νὰ διανοηθῶ κάποιον νέο νὰ ἀποφασίσει νὰ γίνει πιλότος τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας γιὰ ἐπαγγελματικὴ ἀποκατάσταση. Γιὰ ἐμένα ἦταν καὶ παραμένει τὸ παιδικό μου ὄνειρο, ποὺ, δόξα τῷ Θεῷ, κατάφερα νὰ τὸ κάνω πραγματικότητα. Ἀπὸ μικρὸς θυμᾶμαι τὸν ἑαυτό μου νὰ πετάγομαι τρέχοντας νὰ βγῶ ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι γιὰ νὰ δῶ τὰ Α-7 Corsair, ποὺ πετοῦσαν πάνω ἀπὸ τὴν πόλη καθοδὸν γιὰ προσγείωση στὸ ἀεροδρόμιο τῆς Σούδας. Τὰ θαύμαζα καὶ προσπαθοῦσα ἀκόμα περισσότερο νὰ διαβάσω, γιὰ νὰ περάσω στὴ Σχολὴ Ἰκάρων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Οἱ Κύπριοι ἐθελοντές στήν ἐπανάσταση τοῦ 1821

Posted by Μέλια στο Ιουνίου 23, 2017

.

Γιάννη Σπανοῦ ἐρευνητῆ

Στὴ νοτιοανατολικότερη ἐσχατιὰ τῆς Φυλῆς, τὴ μαρτυρικὴ σκλάβα Κύπρο, ἕνας ἀντίλαλος ἀντηχεῖ ἐπὶ τρεῖς Ἑλληνικὲς χιλιετίες: «Εἷς οἰωνὸς ἄριστος, ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης»· χρησμὸς προπατορικῆς νουθεσίας. Μεταδίδεται σὰν ἐμβατηριακὴ παρότρυνση ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιά, μὲ τοὺς ὁμηρικοὺς δακτυλικοὺς ἑξάμετρους στίχους, ποὺ μαρτυροῦν τὸ δῶρο τοῦ Κινύρα στὸν Ἀγαμέμνονα, θώρακα, σὰν ἄρρηκτο συμβολικὸ συνεκτικὸ δεσμό, τῶν ἀπὸ τῶν ἀπωτάτων αἰώνων ἀδελφικῶν αἰσθημάτων τῶν Ἑλλήνων τῆς Μεγαλονήσου μὲ τοὺς Ἕλληνες τῆς ἠπειρωτικῆς μητρὸς πατρίδος καὶ τῆς νησιωτικῆς Ἑλλάδας. Τὸ σύνολο τοῦ ἔθνους.

Καὶ ὁ ἐπικὸς στίχος, μὲ τὸν ἐλεγειακὸ τοῦ Τυρταίου: «τεθνάμεναι γὰρ καλόν, ἑνὶ προμάχοισι πεσόντι», τὸν δραματικό τοῦ Εὐριπίδη: «τί γὰρ πατρώας ἀνδρὶ φίλτερον χθόνος», τὸν λυρικό τοῦ Καλλίνου: «Τιμὴ ἔν τε γὰρ καὶ ἀγλαὸν ἀνδρὶ μάχεσθαι γῆς πέρι», συνθέτουν τὴ συγκλονιστικὴ μελωδία τῆς ἑλληνικῆς ζωῆς τῆς Κύπρου, ποὺ δόνησε τὰ στήθη τοῦ Ὀνήσιλου, μαγνήτισε τὸν Κίμωνα καὶ τὸν Παυσανία, προσέλκυσε τοὺς Ἴωνες, στὶς θρυλικὲς ναυμαχίες ἐναντίον τῶν Περσῶν, τὸν ναύαρχο τοῦ μεγάλου Ἀλεξάνδρου, τὸν Νέαρχο, νὰ θαυμάσει τοὺς συμπλέοντες ναυμάχους τοῦ Νησιοῦ, καὶ τὸν Ἰσοκράτη νὰ ἐπιδιώκει ἀνάθεση τῆς ἡγεσίας τῶν Ἑλλήνων στὸν Εὐαγόρα τῆς Σαλαμίνας καὶ τὸν Νικοκλέα.

Τέτοιο τὸ τραγούδι ποὺ φλόγισε τὸν Διγενὴ Ἀκρίτα τῆς Κύπρου γιὰ νὰ νικήσει τὸν Χάρο, σὲ μία μοναδικὴ πάλη στὸν Ἑλληνισμό, ποὺ μελώδισε τὸν ὕμνο τῶν καιομένων 13 μοναχῶν τῆς Καντάρας τὸ 1231,τὴν Ἑλένη Παλαιολογίνα, κόρη τοῦ δεσπότη τοῦ Μωρέως, νὰ ἐπιβάλει τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα στὴ φραγκοκρατούμενη Κύπρο, νὰ προβάλει τὴν ἐθνικὴ συνείδηση στὰ μέσα του 15ου αἰώνα καὶ νὰ συναρπάσει τοὺς ἐπαναστάτες, τὸν Ρὲ Ἀλέξη τὸ 1427 καὶ τὸν Ἰάκωβο Διασσωρρινὸ τὸ 1563, μὲ προεξάρχον τὸ ἐθνικὸ στοιχεῖο, σὰν δύναμη τῶν ἀντιστάσεων, ὅταν, κατὰ Γεώργιο Ζώρα, ἡ Κύπρος ἦταν «ἡ πρωτοποριακὴ σκοπιὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ» ποὺ ἐνίκησε τὸν φραγκισμὸ μὲ τὸ ἐθνικό της φρόνημα, ἀργότερα δὲ νὰ ἐμπνεύσει ἀντιστάσεις τῶν ἐτῶν 1571, 1578, 1600, 1606, 1608, 1764, 1798, 1821.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΥΠΡΟΣ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »