ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Γιώργος ηρακλειο στη ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ : ΕΝΑ ΦΡΙΚΤΟ ΜΕ…
    Γιώργος ηρακλειο στη ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ : ΕΝΑ ΦΡΙΚΤΟ ΜΕ…
    Γιώργος ηρακλειο στη ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ : ΕΝΑ ΦΡΙΚΤΟ ΜΕ…
    Γιώργης στη ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ : ΕΝΑ ΦΡΙΚΤΟ ΜΕ…
    Γιώργος ηρακλειο στη ΣΤΑ ΡΑΚΟΚΑΖΑΝΑ ΤΗΣ ΠΑΛΗΑΝ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς’

Ο άκαμπτος τραπεζίτης Στέφανος Σκουλούδης που έγινε Πρωθυπουργός (23 Νοεμβρίου 1938 – 20 Αυγούστου 1928)

Posted by Μέλια στο 20 Αυγούστου, 2019

.

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.

Οι περισσότεροι Έλληνες τραπεζίτες, από γεννήσεως ελληνικού κράτους και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ενεπλάκησαν με την πολιτική. Ένας εξ αυτών υπήρξε και ο Στέφανος Σκουλούδης, ο κροίσος ομογενής από την Κωνσταντινούπολη με τις εσωτερικές και μεταφυσικές ανησυχίες.

Γεννημένος στη Βασιλεύουσα το 1838, φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο βίος και η πολιτεία του δεν έχουν ακόμη αποτυπωθεί, παρά το γεγονός ότι διαθέτουμε πλέον πλούσια αρχειακά στοιχεία. Το γεγονός οφείλεται, εκτός των άλλων, στον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του άνδρα.

Παραδοσιακός από ιδιοσυγκρασία, άκαμπτος και αμετακίνητος στις απόψεις του, υπηρέτησε την πλευρά των βασιλικών στη μεγάλη διαμάχη τους με τους βενιζελικούς. Ενόσω ακόμη μεγαλουργούσε ως τραπεζίτης στην Κωνσταντινούπολη παρήγγειλε να ανεγείρουν το Μέγαρό του στην πλατεία Συντάγματος.

Εκεί συγκεντρώνει όσους αφουγκράζονταν τους προβληματισμούς του, οργανώνει τελετές και στεγάζει τις μοναδικές συλλογές πινάκων και έργων τέχνης. Εκπροσώπησε την ολιγαρχία των ομογενών που γιγαντώθηκε στα χρόνια του Χαρίλαου Τρικούπη και ανέλαβε σπουδαίες αποστολές εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε σημαντικές στιγμές, όπως την εποχή των διαπραγματεύσεων για την προσάρτηση της Θεσσαλίας και τμήματος της Ηπείρου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

H επιχείρηση «εκκαθάρισης» των Αθηνών (επί Όθωνα) από αλλοδαπούς και κακοποιούς

Posted by Μέλια στο 6 Αυγούστου, 2019

.

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά.

Η μεγαλύτερη επιχείρηση απομάκρυνσης αλλοδαπών, αέργων και γενικότερα «αλητών» από την πόλη των Αθηνών έγινε με αφορμή τη σφαγή ενός πάμπλουτου ομογενούς μέσα στο σπίτι του.

Ήταν Φεβρουάριος του 1842, όταν στις δύο το πρωί τέσσερις κακοποιοί, τρεις με φουστανέλα και ένας με βράκα, μπήκαν στο σπίτι του Παύλου Νεγρεπόντη και λήστεψαν τα πάντα, αφού έσφαξαν τον ίδιο μπροστά στη γυναίκα και τα τρία παιδιά του.

Στην Αθήνα των λίγων χιλιάδων κατοίκων το γεγονός προξένησε αλγεινή εντύπωση. «Κακούργοι τινές εμφωλεύουσι προ πολλού εις τας Αθήνας. Δολοφόνοι σφαγείς των πολιτών, κατασκοπεύοντες την ημέρα τας οικίας, εισέρχονται την νύκτα κρυφίως ή βιαίως και γυμνόνουσι τους πολίτας εν τω μέσω των τέκνων και των συζύγων» έγραφαν οι εφημερίδες.

Εντός λίγων ημερών οι τέσσερις δράστες συνελήφθησαν και αποκαλύφθηκε ότι ήταν όλοι αλλοδαποί που σύχναζαν στα κακόφημα καπηλειά της πόλης. Την εκκαθάριση της κατάστασης ανέλαβε η Δημοτική Αστυνομία, συνεπικουρούμενη από δυνάμεις του στρατού.

Οι ανεπιθύμητοι υποχρεώνονταν να επιστρέψουν στις χώρες τους – ήταν κυρίως από χώρες των Βαλκανίων, τη Μάλτα και την Ιταλία. Στο ζήτημα δόθηκε εθνικός χαρακτήρας, λήφθηκαν ιδιαίτερα μέτρα για τους εισερχόμενους και εξερχόμενους στην πόλη και καθιερώθηκαν αυστηροί έλεγχοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ο σύλλογος πολιτών που έβγαζε στη φόρα τα ονόματα φοροφυγάδων!

Posted by Μέλια στο 16 Σεπτεμβρίου, 2018

.

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά.

Σε κάθε περίοδο κρίσης φαίνεται ότι ακολουθούνται πάντα οι ίδιες πρακτικές. Αυτό συνέβη και με την υπόθεση των ονομάτων των φοροφυγάδων, τα οποία είχαν βρεθεί στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και στην προηγούμενη μεγάλη οικονομική κρίση, στις αρχές της δεκαετίας του 1930.

Ωστόσο τότε το έργο ανέλαβαν πολίτες οι οποίοι συνέστησαν και ιδιαίτερο Σύλλογο με το τίτλο «Σύνδεσμος Φορολογουμένων Ελλήνων Πολιτών»! «Αι άπειροι καταχρήσεις και η διασπάθισις του δημοσίου χρήματος και αι συνεχείς παρανομίαι των ποικιλωνύμων τυραννικών εταιρειών δεν ήτο δυνατόν να αφήσουν ασυγκινήτους τους πολίτας, οι οποίοι πληρώνουν όλα αυτά εις φόρους και εις αίμα», δήλωνε ο στρατηγός Κ. Δροσόπουλος που ανέλαβε την προεδρία του Συλλόγου. Γενικός Γραμματεύς αναλάμβανε ο ιατρός και ο Σύλλογος στεγαζόταν σε γραφείο εντός του «Ξενοδοχείου της Αγγλίας» στην πλατεία Συντάγματος.

Ένα από τα κύρια μελήματα του συλλόγου ήταν να παρακολουθεί τη δίκαιη κατανομή της φορολογίας ώστε να μην πληρώνουν μόνον οι αδύνατοι αλλά και οι ισχυροί «οι οποίοι συνήθως αποκρύπτουν την οικονομικήν των κατάστασιν καταβάλλοντες εις το Δημόσιον ολιγώτερα των πτωχοτέρων»!

Αλλά το σημείο στο οποίο εστίαζε ο σύλλογος το ενδιαφέρον του ήταν να αποκαλύπτει και να στιγματίζει δημοσίως εκείνους που υπέγραφαν συμβάσεις για τα ατομικά τους και όχι τα συμφέροντα του λαού, καθώς και εκείνους που αποδεδειγμένα φοροδιέφευγαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ, Οικονομία | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Τα δημοτικά συσσίτια του ‘31 στη Θεσσαλονίκη και οι ουρές των ανέργων

Posted by Μέλια στο 13 Σεπτεμβρίου, 2018

.

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.

Τριάντα τρία συσσίτια σε 32 γειτονιές λειτουργούσε το 1931 ο Δήμος Θεσσαλονίκης σιτίζοντας 28.000 άτομα. Η πείνα κυριολεκτικά θέριζε την συμπρωτεύουσα, ιδιαίτερα δε τις τάξεις των ανέργων που ανέρχονταν -σύμφωνα με μετρήσεις του Δήμου- σε 10.000 περίπου. Έτσι, από την αρχή του 1931 καθιερώθηκαν τα συσσίτια.

Ξεκίνησαν με 3.000 μερίδες φαγητού και ψωμιού. Αλλά η δυστυχία αυξανόταν και τα διατιθέμενα κονδύλια ήταν ελάχιστα. Το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης αποφάσισε τότε να διαθέτει μόνον ψωμί. Γράφοντας στον προϋπολογισμό του 2.000.000 δραχμές και με ενίσχυση του κράτους ο Δήμος προσπαθούσε να καλύψει τις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες.

Στα τέλη εκείνης της χρονιάς καταγράφονταν 15.000 άνεργοι, εκ των οποίων 2.500 ιδιωτικοί υπάλληλοι, 3.000 καπνεργάτες, 2.500 εργάτες οικοδομών και οδοποιίας, 200 υποδηματεργάτες, 200 ραπτεργάτες κ.ά. Στα συσσίτια μπορούσαν να συμμετέχουν μόνον δημότες Θεσσαλονίκης, ενώ δεν γινόταν διάκριση ανάμεσα σε χριστιανούς και ισραηλίτες.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι γειτονιές της Θεσσαλονίκης, κυρίως οι προσφυγικές, που είχαν πληγεί περισσότερο από εκείνη την οικονομική κρίση. Εκεί εγκαταστάθηκαν και οι δεκάδες εθελόντριες που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Και η «τσίπα» έχει τη δική της ιστορία (που ξεκινά το 1883)

Posted by Μέλια στο 2 Σεπτεμβρίου, 2018

.

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Είναι γνωστό πως οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία. Έτσι, ακούμε τις τελευταίες ημέρες, συχνά πυκνά, τη φράση «μα δεν έχουν τσίπα» ή «είναι ξετσίπωτοι»; Το ουσιαστικό «τσίπα» σημαίνει την πέτσα, την κρούστα αλλά και την ντροπή.

Δηλαδή όταν λέμε δεν έχουν τσίπα εννοούμε δεν ντρέπονται. Παλαιότερα λεξικά έγραφαν πως τσίπα είναι ο λεπτός υμένας που περικαλύπτει κάτι, ιδιαιτέρως δε παρέπεμπαν στην πέτσα του γάλακτος. Ήταν μια λέξη της δημοτικής, η οποία χρησιμοποιούνταν σε διάφορα μέλη της Ελλάδας.

Μπήκε στο στόχαστρο των φιλόλογων το 1883, όταν τη χρησιμοποίησε σε άρθρο του ο γνωστός γιατρός και διακεκριμένος περιηγητής Παναγιώτης Ποταγός (1838-1904) (φωτό).

Καταγόμενος ο ίδιος από τη Βυτίνα ισχυρίσθηκε ότι η λέξη «τζίπα», με την έννοια του δόγματος, είναι πελασγική και η χρησιμοποίησή της ήταν μια πρόσθετη απόδειξη πως οι κάτοικοι ήταν απόγονοι των Πελασγών.

Τη σκυτάλη πήρε ο επίσης γνωστός φιλόλογος Ιάκωβος Δραγάτσης (1853-1935). Έγραψε, ότι κακώς ισχυρίστηκε ο Ποταγός πως η λέξη χρησιμοποιούνταν μόνον από τους κατοίκους ενός μέρους της Πελοποννήσου, διότι ο ίδιος συναντούσε τη λέξη να χρησιμοποιείται από κατοίκους των νησιών του Αιγαίου, ίσως δε να την χρησιμοποιούσαν και σε άλλες περιοχές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ο μπάρμπα Γιάννης Κανατάς στο Δικαστήριο!

Posted by Μέλια στο 26 Αυγούστου, 2018

.

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Είναι γνωστή η μυστηριώδης παρουσία του πλανώδιου πωλητή αιγινήτικων κανατιών και σταμνών στις παραδοσιακές γειτονιές της Πλάκας, της Βλασσαρούς και του Ψυρρή. Τις Κυριακές αντέγραφε τις συνήθειες των μεγαλοαστών, φορώντας ρεντιγκότα, ριγωτό παντελόνι με άψογη τσάκιση, λουστρίνια, γιλέκο γαρνιρισμένο με λουλούδια, ψηλό καπέλο και κρατώντας ασημένιο μπαστουνάκι.

Τροφοδότησε σενάρια όταν εξαφανίσθηκε ξαφνικά από τους δρόμους των Αθηνών μετά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1878. Οι φήμες τον ήθελαν βουλγαρικής καταγωγής. Έμεινε στην ιστορία με το τραγούδι που τραγουδούσε στους δρόμους και τον διαιώνισε ο τενόρος Πέτρος Επιτροπάκης, όταν στις αρχές 1933 κυκλοφόρησε δίσκο με το τραγούδι του μπαρμπα Γιάννη του Κανατά.

Γραμμόφωνα, πιάνα και ρομβίες διασκέδαζαν τον κόσμο με τον γραφικό μπαρμπα Γιάννη, το ψηλό καπέλο του και τα μυτερά παπούτσια. Αλλά η εταιρεία «Κολούμπια» εισέπραττε χωρίς να δίνει δικαιώματα στον Π. Επιτροπάκη από τους δίσκους που πωλούσε. Ισχυριζόταν πως το τραγούδι ήταν παλιό και τα δικαιώματα παραγραμμένα.

Ο καλλιτέχνης όμως αντεπιτέθηκε και έσυρε την εταιρεία στα δικαστήρια, αφού όπως έλεγε εκείνος διασκεύασε και παρουσίασε το τραγούδι, συνεπώς ήταν ιδιοκτησία του. Εμφανίστηκε λοιπόν, τον Ιανουάριο 1934, με γραμμόφωνο στο δικαστήριο και με μάρτυρες σπουδαίους ανθρώπους της μουσικής, όπως ο σπουδαίος μουσουργός Διονύσιος Λαυράγκας και ο μουσικοσυνθέτης Μανώλης Καλομοίρης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Το πρόβλημα με τα αδέσποτα στην Αθήνα του 19ου αιώνα

Posted by Μέλια στο 19 Αυγούστου, 2018

.

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Στα τέλη του 19ου αιώνα πρόβλημα για την Αθήνα αποτελούσαν τα αδέσποτα σκυλιά, σε μια περίοδο που ήταν σε έξαρση και η λύσσα! Αγέλες αδέσποτων σκύλων τριγυρνούσαν σε κάθε γωνιά της πόλης, προκαλώντας φόβο σε μικρούς και μεγάλους. Δύο ήταν οι τρόποι που αντιμετώπιζαν το πρόβλημα οι Αρχές. Μέσω του γνωστού σε όλους «μπόγια» συνέλεγαν τα αδέσποτα, τα οποία στη συνέχεια φρόντιζαν να εξοντώσουν.

Στα χρόνια του Όθωνα τα αδέσποτα ρίχνονταν σε φούρνο και καίγονταν. Αργότερα, δηλητηριάζονταν με στριχνίνη. Μάλιστα, οι Αρχές διένειμαν δωρεάν στριχνίνη στους πολίτες προκειμένου να κατασκευάσουν οι ίδιοι φόλες για την εξόντωσή τους. Η διανομή όμως της στριχνίνης σταμάτησε όταν υπήρξαν αρκετά κρούσματα αυτοκτονιών! Στις παραμονές δε των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, για να αποφευχθούν τυχόν προβλήματα με τα αδέσποτα σκυλιά, αποφασίστηκε η εκτεταμένη «εκκαθάρισή τους» με την πανάρχαια μέθοδο της φόλας.

Μάλιστα, οι Αρχές προειδοποιούσαν όσους είχαν ζώα να φροντίσουν ιδιαιτέρως για τη φύλαξή τους, διότι «η κλασική φόλα, ο αμείλικτος των κυνών διώκτης, αρχίζει από σήμερον το έργον της, διότι η αστυνομία θέλει να απαλλάξη την πόλιν από τους αδέσποτους κύνας οίτινες πάλιν επλημμύρισαν τας οδούς. Επομένως ας λάβωσι τα μέτρα των οι έχοντες κύνας ίνα μη παραπονούνται κατόπιν».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΤΑ ΖΩΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Τα Κάλαντα στην αρχαία Ελλάδα και η μετεξέλιξή τους σε γιορτή κατά το Βυζάντιο

Posted by Μέλια στο 21 Δεκεμβρίου, 2017

.

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά.

Συνήθως υποστηρίζεται πως τα Κάλαντα ανάγονται στην εποχή του Βυζαντίου. Υπάρχουν όμως και λαογράφοι που ανάγουν την απώτατη καταγωγή τους στην αρχαία Αθήνα, όπου επικρατούσε μια όμοια συνήθεια.

Στις γιορτές των Πυανεψίων και των Θαργηλίων, κατά τις οποίες προσφέρονταν θυσίες προς τον Ήλιο, ήταν καθιερωμένο να γυρνούν τα παιδιά στους αθηναϊκούς δρόμους. Απαραίτητη προϋπόθεση για να συμμετάσχουν σ’ αυτή τη γιορτή ήταν να ζουν και οι δύο γονείς τους. Έξω από κάθε σπίτι τα παιδιά έλεγαν διάφορα άσματα τα οποία είχαν συντεθεί για την περίσταση και συγχρόνως κρεμούσαν στην πόρτα του σπιτιού και ένα κλαδί ελιάς με μερικούς άγουρους καρπούς.

Τα παιδιά, όπως συμβαίνει και στα σύγχρονα Κάλαντα, αμείβονταν από τον νοικοκύρη του σπιτιού. Το έθιμο αυτό, όπως και το τραγούδι, ονομαζόταν από τους Αθηναίους Ειρεσιώνη. Από την αθηναϊκή αυτή εορταστική εκδήλωση πιστεύουν αρκετοί πως προήλθε παρόμοια συνήθεια των Ρωμαίων (calendae) και μεταβιβάστηκε, διατηρώντας το όνομά της, στο Βυζάντιο. Εξάλλου, σε πολλές ελληνικές περιφέρειες ο μήνας Ιανουάριος λεγόταν και Καλαντάρης, εξαιτίας των βυζαντινών Καλενδών που ψάλλονταν την παραμονή του Αγίου Βασιλείου.

Ωστόσο, τα Κάλαντα ή Κάλενδοι όπως ονομάζονταν στο Βυζάντιο, δηλαδή στην Κωνσταντινούπολη, δεν ήταν απλά τραγούδια. Ήταν λαμπρή γιορτή. Μικροί και μεγάλοι, χωρισμένοι σε ομάδες, γυρνούσαν στα σπίτια και τραγουδούσαν διάφορα εγκωμιαστικά ή και σατιρικά για τον νοικοκύρη τραγούδια, παίρνοντας το ανάλογο φιλοδώρημα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Πως ο φούρναρης της γειτονιάς μεταμορφωνόταν στον πρωταγωνιστή των Χριστουγέννων

Posted by Μέλια στο 25 Δεκεμβρίου, 2016

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά


Μία από τις φυσιογνωμίες που μας ενθουσίαζαν κάποτε, τέτοιες εορταστικές ημέρες, ήταν και ο φούρναρης. Η παρουσία του στα παιδικά μάτια «θύμιζε τον Άτλαντα», όπως επιτυχημένα έγραψε κάποτε ο Σπύρος Μελάς.

Είχε ένα πρωτότυπο και αρχέγονο μεγαλείο, ανασκουμπωμένος -όπως έστεκε- στο πλάι της ημικυκλικής και μυστηριώδους τρύπας της φλεγόμενης σπηλιάς του.

Από βαθέως όρθρου μέχρι τις πρώτες ώρες της νύχτας φούρνιζε με άγρυπνο βλέμμα, γύριζε την τρίαινα, κουνούσε και ξερόψηνε τις γαλοπούλες, από τις οποίες δεν έτρωγε ο ίδιος. Αλτρουιστική καρτερία.

Δεν έψηνε ο φούρνος, αλλά ο φούρναρης. Ήταν καλλιτέχνης. Οι φουρναραίοι στις μεγαλουπόλεις ήταν ιδιαίτερα γνωστοί και δημοφιλείς.

Ασύγκριτοι μάστορες που δεν έχαναν ποτέ την ψυχραιμία τους, ακόμη και όταν δέχονταν τις βλοσυρές και εξαγριωμένες επιθέσεις για κάποιο καμένο γιουβέτσι ή όταν το αρνάκι γάλακτος μετατρεπόταν σε… μεντζεσόλα! Ο φούρναρης Ολύμπιος έστεκε δίπλα στο μαύρο στόμα του καμινιού του, υπεράνω ψόγου και επαίνου.

Νοικοκυρές, δουλίτσες, λαδικά, μορφές πρωινές, αναμαλλιασμένες έφθαναν με ταψιά μικρά, μεγάλα, χάλκινα, σιδερένια, αλουμινένια, βουίζοντας και προειδοποιώντας:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Επίκαιρες Πασχαλιάτικες παραινέσεις προς τους σύγχρονους Έλληνες από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη (Φαλέζ), εγγονό του Γέρου του Μοριά

Posted by Μέλια στο 11 Απριλίου, 2015

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (Φαλέζ).

«Αδελφοί μου ας αγαπηθώμεν αντί να ληστευώμεθα αμοιβαίως»

.

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (1829-1894), γιος του Γενναίου και εγγονός του Γέρου του Μοριά, που έμεινε στην Iστορία με το παρατσούκλι Φαλέζ, με το οποίο υπέγραφε τα άρθρα του στον Τύπο, υπήρξε μια σπουδαία προσωπικότητα. Πέρασε μια ζωή ανεπίληπτη, υπηρέτησε ως αξιωματικός του Στρατού και βουλευτής, αλλά ήταν ο πρώτος που επιτέθηκε με σφοδρότητα στο σάπιο πολιτικό σύστημα και μάλιστα από το βήμα της Βουλής. Λειτούργησε ως πραγματικός θεματοφύλακας της δοξασμένης οικογένειάς του.

Ο ρόλος που διαδραμάτισε κατά την εποχή του παραμένει άγνωστος. Όπως άγνωστο παραμένει το τεράστιο συγγραφικό έργο του, πολύτιμο και στους ιστορικούς ερευνητές που αναζητούν την αλήθεια κυρίως για τα τελευταία χρόνια της Οθωνικής περιόδου, αλλά και γι’ αυτήν καθαυτή την έξωση του βαυαρικής καταγωγής πρώτου βασιλιά των Ελλήνων. Στον γραπτό πλούτο που άφησε πίσω του, περιλαμβάνεται και μια από τις επιστολές του, παραινετική προς τους συγχρόνους του.

Ήταν Μεγάλη Εβδομάδα όταν έγραψε την επιστολή, μέσω της οποίας εμμέσως κατηγορούσε τους συμπατριώτες του, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού του, ότι είχαν πέσει θύματα της πλαστής ευημερίας και του πλουτισμού. «Μας δίδαξαν ότι το χρήμα είναι η μόνη θεότητα και απέναντί της μηδενίζονται οι τίμιοι δεσμοί αίματος, αγχιστείας, αγάπης, φιλίας και ευγνωμοσύνης», ανέφερε σε μια αποστροφή του και ως αντίδοτο για να σωθούμε πρότεινε να «χωνέψουμε» την ιδέα ότι το χρήμα είναι ανάγκη και όχι θεότητα, όπως θέλουν να το χαρακτηρίζουν «οι σύγχρονοι Φαρισαίοι σταυρωταί». Αυτούς πιστέψαμε και χάσαμε κάθε ευγενικό αίσθημα, μαραθήκαμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ή ίδρυση του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου με τη βοήθεια του Ι. Δόμπολη

Posted by Πετροβούβαλος στο 9 Φεβρουαρίου, 2015

αναδημοσίευση από τον Μικρό Ρωμηό
άρθρο του Ελευθέριου Γ. Σκιαδά

.

«Γενικός Ταμίας» και «Πρόβουλος Οικονομικών» -δηλαδή Υπουργός Οικονομικών- του Καποδίστρια διετέλεσε ο Hπειρώτης έμπορος Ιωάννης Δομπόλης (1769-1850). Εύπορος ομογενής της Ρωσίας, κινείτο στην αυτοκρατορική αυλή και γνώρισε τον Καποδίστρια το 1809, αναλαμβάνοντας τη διαχείριση της περιουσίας του. Του ανατέθηκε η ευθύνη του ταμείου της Φιλομούσου Εταιρείας (1815-1820) και όταν ο Καποδίστριας ανέλαβε Κυβερνήτης εγκαταστάθηκε μαζί του στην Ελλάδα.

Υπήρξε ίσως ο μόνος υπουργός Οικονομικών της νεότερης Ελλάδας, ο οποίος όχι μόνον κατέθετε στο κοινό ταμείο τους μισθούς του, αλλά πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Εθνικής Χρηματικής Τράπεζας προσφέροντας εξ ιδίων επτακόσια (700) δίστηλα. Επέστρεψε για λόγους υγείας στην Ρωσία, όπου έζησε τιμημένος με τίτλους ευγενείας.
Πιστεύοντας στην αναγέννηση της ελληνικής Παιδείας, κληροδότησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του –περισσότερα από δυόμισι εκατομμύρια ρούβλια το 1908- στο Ελληνικό Δημόσιο για τη δημιουργία του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, στόχος που επιτεύχθηκε πριν από εκατό χρόνια, μόλις το 1911. Έτσι, δημιουργήθηκε το «Εθνικό και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον», με κοινή διεύθυνση και επωνυμία αλλά διαφορετικές κατευθύνσεις και ξεχωριστή νομική προσωπικότητα. Το μεν για τις θετικές σχολές (Ιατρική, Φυσικομαθηματική και Φαρμακευτική) και το δεύτερο για τις θεωρητικές (Θεολογική, Νομική, Φιλοσοφική).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1830 - 1904, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Παιδεία | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

H δράση του I. Xρυσάφη στον αθλητισμό και η ίδρυση της Γυμναστικής Aκαδημίας(1873 – 1932)

Posted by Μέλια στο 18 Οκτωβρίου, 2014

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.

.

Μια μεγάλη προσωπικότητα, ένας σπουδαίος Έλληνας που άφησε ανεξίτηλα σημάδια στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Ιωάννης Χρυσάφης, έφευγε από τη ζωή τον Οκτώβριο του 1932. Θεωρείται ο θεμελιωτής της σύγχρονης αθλητικής ιδεολογίας και εκ των πρωτεργατών του Ολυμπισμού. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1873 και σπούδασε Φυσική και Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και Γυμναστική δίπλα στον Ιωάννη Φωκιανό.

Συμμετείχε στον ατυχή πόλεμο του 1897 ως εθελοντής και οραματίστηκε τη μεταρρύθμιση του γυμναστικού συστήματος και την αλλαγή της κατευθύνσεως της σωματικής αγωγής στην Ελλάδα, μέσω της κατάργησης του γερμανοελβετικού συστήματος και της εισαγωγής του σουηδικού, του οποίου υπήρξε υπέρμαχος. Οι ιδέες του, παρόλο που αρχικά θεωρήθηκαν νεωτεριστικές και απορρίφθηκαν, τελικά υιοθετήθηκαν από τον υπουργό Παιδείας Σ. Στάη το 1909, σηματοδοτώντας έτσι την εξέλιξη της ελληνικής γυμναστικής.

Πρωτεργάτης στη δημιουργία του ΣΕΓΑΣ, υπήρξε στενός συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Γεωργίου Παπανδρέου όταν ήταν υπουργός Παιδείας και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε δεκάδες αθλητικά συνέδρια του εξωτερικού. Παρέμεινε επίσης επί 29 έτη στο Δημόσιο ως επιθεωρητής γυμναστικής, γενικός επιθεωρητής και διευθυντής του Τμήματος Φυσικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας. Οι πολιτικές όμως αναταραχές συχνά διέκοπταν τη δραστηριότητά του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αθλητισμός, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Το μεγαλείο του ευεργέτη Ιωάννη Μπάγκα από την Κορυτσά

Posted by Πετροβούβαλος στο 16 Αυγούστου, 2014

αναδημοσίευση από τον Μικρό Ρωμηό
άρθρο του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά

.

Στις 15 Δεκεμβρίου 1895 έφευγε από τη ζωή ο Ιωάννης Μ. Μπάγκας, ο Έλληνας που εκπροσώπησε το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής. Γεννημένος στις 27 Ιανουαρίου 1814 στην Κορυτσά, από φτωχούς γονείς, επαγγελόταν από μικρή ηλικία τον ράφτη. Σε ηλικία 19 ετών, αρνείται να παντρευτεί και ξενιτεύεται στην Αίγυπτο, όπου εργάζεται ως ράφτης για 14 χρόνια. Αναζητώντας καλύτερη τύχη βρίσκεται στη Ρουμανία, ασχολείται με κτηματικές επιχειρήσεις επί μία ολόκληρη 34ετία και αποκτά σημαντική περιουσία.

Εγκαθίσταται στην Αθήνα, επενδύει τα χρήματά του και ασχολείται στην ανεύρεση τρόπου για να ευεργετήσει την πατρίδα. Βαθειά θρησκευόμενος πίστευε ότι έπρεπε να πλουτίσει για να διαθέσει τα χρήματά του υπέρ του έθνους! Μάλιστα, αφηγούνταν και διάφορα περιστατικά για να τεκμηριώσει το γεγονός. Για να πραγματοποιήσει το σκοπό του, απευθύνθηκε το 1889 στον πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη και μεταβίβασε το σύνολο της περιουσίας του ζητώντας μόνο μικρό χρηματικό ποσό για τη διατροφή του. Του εγκρίθηκαν χίλιες δραχμές το μήνα, αλλά αρνήθηκε το ποσόν, αρκούμενος να ζει με τριακόσιες δραχμές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1830 - 1904, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Τα δημοτικά συσσίτια του ‘31 στη Θεσσαλονίκη και οι ουρές των ανέργων

Posted by Μέλια στο 4 Απριλίου, 2014

Εικόνα από:maccunion.wordpress.com

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.


Τριάντα τρία συσσίτια σε 32 γειτονιές λειτουργούσε το 1931 ο Δήμος Θεσσαλονίκης σιτίζοντας 28.000 άτομα. Η πείνα κυριολεκτικά θέριζε την συμπρωτεύουσα, ιδιαίτερα δε τις τάξεις των ανέργων που ανέρχονταν -σύμφωνα με μετρήσεις του Δήμου- σε 10.000 περίπου.

Έτσι, από την αρχή του 1931 καθιερώθηκαν τα συσσίτια. Ξεκίνησαν με 3.000 μερίδες φαγητού και ψωμιού. Αλλά η δυστυχία αυξανόταν και τα διατιθέμενα κονδύλια ήταν ελάχιστα.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης αποφάσισε τότε να διαθέτει μόνον ψωμί. Γράφοντας στον προϋπολογισμό του 2.000.000 δραχμές και με ενίσχυση του κράτους ο Δήμος προσπαθούσε να καλύψει τις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες.

Στα τέλη εκείνης της χρονιάς καταγράφονταν 15.000 άνεργοι, εκ των οποίων 2.500 ιδιωτικοί υπάλληλοι, 3.000 καπνεργάτες, 2.500 εργάτες οικοδομών και οδοποιίας, 200 υποδηματεργάτες, 200 ραπτεργάτες κ.ά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1830 - 1904, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »