ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Παναγιωτης σχοινεζος στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Gatestone Institute: Στην Ευρώ…
    PETSAGGOURAKIS στη Μελέτιος Μεταξάκης, ο μασώνος…
    Makis στη Η Ληστοκρατία στην Ελλάδα: « Φ…
    Πετροβούβαλος στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Εκκλησιαστική Παρέμβαση’

Φιλοκαλικές Σελίδες – «Ὁ τῶν ληστῶν καθηγούμενος»

Posted by Φαίη στο 12 Απριλίου, 2018

  Ὁ παπα-Νήφων καὶ ὁ αἱμοβόρος Τζάρας

Μετὰ τὴν πτώση τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας (Βυζαντίου), κατά τὴν περίοδο τῆς τουρκοκρατίας, παρατηρεῖται εὐρέως στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, τό σύνθετο κοινωνικὸ φαινόμενο-δομή τοῦ «κλεφταρματωλισμοῦ».

Οἱ «κλέφτες» ἦταν ἔνοπλες ὁμάδες ποὺ ἀποσύρονταν σὲ ὀρεινὲς καὶ δυσπρόσιτες περιοχὲς, συνήθως γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν βαριὰ φορολογία τῶν Τούρκων καὶ τῶν Κοτζαμπάσηδων. Ἡ ἐπίσημη κατακτητικὴ ἐξουσία προσπαθοῦσε νὰ ὑποτάξη τὸ κλέφτικο στοιχεῖο μὲ διαφόρους τρόπους. Ὁ πλέον ἀναίμακτος ἦταν τό νὰ προσφέρη στοὺς ἐνόπλους κάποια ἐδαφικὴ ἔκταση μὲ μιὰ σχετικὴ αὐτονομία, τὸ ὀνομαζόμενο «ἀρματωλίκι». Συχνά, λοιπόν, οἱ «κλέφτες» γίνονταν «ἀρματωλοὶ», ἀλλὰ καὶ οἱ «ἀρματωλοὶ» πολλὲς φορὲς ἐπέστρεφαν στὴν «κλέφτικη» παρανομία.

Ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται καὶ ἀπὸ τὴν δημοτικὴ ποίηση, οἱ «κλέφτες» εἶχαν σταδιακὰ γίνει ἕνας ἡρωϊκὸς θρύλος στὴν συνείδηση τῶν καταπιεσμένων λαῶν. Σημειωτέον ὅτι τὸ φαινόμενο δὲν ὑπῆρξε μόνον στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο. Παρόμοιες ὁμάδες συναντᾶμε σὲ ὁλόκληρη τὴν Βαλκανικὴ χερσόνησο, ὅπως γιὰ παράδειγμα στὴν τουρκοκρατούμενη Σερβία, τοὺς ὀνομαζόμενους Χαϊντούκους (Hajduk). Θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι οἱ ὁμάδες αὐτὲς ἐνσάρκωναν τὸν θρύλο τοῦ Ρομπὲν τῶν Δάσων, ὁ ὁποῖος σύμφωνα μὲ τὸν π. Ἰωάννη Ρωμανίδη θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἕνας ὀρθόδοξος ἐπαναστάτης! (βλ. στὸ ἔργο τοῦ «The cure of the neurological sickness of religion»). Φυσικὰ ἡ πραγματικότητα δὲν ἦταν πάντα τόσο ἐπικὴ καὶ ρομαντική, ὅπως στὸν θρύλο τοῦ Ρομπέν.

Ἕνας τέτοιος περιβόητος «κλέφτης» καὶ «ἀρματωλὸς» ἦταν καὶ ὁ Νίκος Τσάρας, γνωστότερος ὡς Νικοτσάρας. Ὁ Κωνσταντῖνος Ζησίου, φιλόλογος καὶ συγγραφέας, ἀναφέρει περίφημους «κλέφτες» τῆς περιόδου τῆς τουρκοκρατίας• γράφει: «Οἱ ἐπισημότεροι ἐξ αὐτῶν ὑπῆρξαν ἀπὸ τὸ 1479 ἐπὶ εἴκοσι ἔτη ὁ Κορκόδειλος Κλαδᾶς, τὸ 1585 ὁ Θεόδωρος Μπούας Γρίβας, ὁ Πούλιος Δράκος καὶ ὁ Μαλάμος, τὸ 1686 ὁ Κούρμας, ὁ Λιβίνης, ὁ Μεϊτάνης, ὁ Σουμίλας, τὸ 1769 οἱ Γριβαῖοι καὶ ὁ Μητρομάρας, τὸ 1790 ὁ Ἀνδρίτσος καὶ τὸ 1808 ὁ Παπαθύμιος Βλαχάβας (…) Ἐπίσημοι ὡσαύτως ὑπῆρξαν ὁ Γιάννης Μπουκουβάλας καὶ ὁ Κατσαντώνης διὰ τοὺς ἐνδόξους ἀγῶνας των καὶ ὁ Νικοτσάρας διὰ τὰ ναυτικὰ τρόπαια καὶ τὴν πολυθρύλητον αὐτοῦ ἐκστρατείαν».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Φαίη | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Εἶσαι ὅ,τι δηλώσεις;

Posted by Φαίη στο 4 Απριλίου, 2018

 τοῦ Πρωτοπρεσβύτερου Θωμᾶ Βαμβίνη

Μέ ἀφορμή τίς ἀπόψεις πού διατυπώνονται σ’ ἕνα ἄρθρο σχετικό μέ τόν ἐθνομηδενισμό (Ὁ μπαμπούλας τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ, Π. Τατσόπουλου, Τά Νέα, 17-18 Μαρτίου 2018), θά ἀναφερθοῦμε στό πῶς ἡ πλάνη (μέ τήν ποικιλία τῶν μορφῶν της) εἶναι γιά πολλούς ἑλκυστικότερη ἀπό τήν ἀλήθεια καί στό πῶς, στό πλαίσιο τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου, «τά πνεύματα τῆς πλάνης» ἐπικοινωνοῦν μέ τό διαλυτικό πνεῦμα τῆς ὑπεροπτικῆς νεοελληνικῆς μειονεξίας.

Πολλοί ἄνθρωποι διαχρονικά ἐμφανίζονται ἐπιρρεπεῖς στήν πλάνη. Προσελκύονται ἀπό ὁτιδήποτε φανταστικό, καμμιά φορά καί ἀπό τό ἀσύληπτα τραγικό, τό ὑπερφυσικό, τό τερατῶδες καί καταστροφικό. Ὁρισμένοι ψάχνουν γιά κρυφές ἀλήθειες, γιά σκοτεινά μή προφανῆ νοήματα. Ἄλλοι ὑποψιάζονται πίσω ἀπό ἀγαθά ἔργα πονηρές προθέσεις, ἄνομα συμφέροντα ἤ σκοτεινές δυνάμεις. Ὁρισμένοι ἀπό αὐτούς, μέ τήν πεποίθηση τοῦ ἀμερόληπτου ἐρευνητῆ τῆς ἱστορίας, στρέφονται μέ κατακριτική ἀμετροέπεια ἐναντίον ὅλων τῶν «ἀντιφρονούντων».

Μέσα σ’ αὐτήν τήν γενική περιγραφή περιλαμβάνουμε τρεῖς καταστάσεις ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς μας: Πρῶτον, τούς αἰχμαλωτισμένους ἀπό τίς ὀθόνες (TV, ὑπολογιστῶν, κινηματογράφου), ὅταν σ’ αὐτές προβάλλονται ταινίες καταστροφῶν, ἐπιστημονικῆς φαντασίας, ταινίες τρόμου ἤ μυθιστορίες μέ ἔρευνες γιά ἀπόκρυφους κώδικες, μυστικά δισκοπότηρα καί ἄλλα παρόμοια πού ἐρεθίζουν τήν ἀτιθάσευτη φαντασία. Δεύτερον, τούς αἰχμαλωτισμένους ἀπό τήν φαντασία τῆς νεοειδωλολατρίας. Καί τρίτον, κάποιους ἀπό τούς διαφωτισμένους ἀναθεωρητές τῆς ἱστορίας.

Μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ τρίτη «κατάσταση». Οἱ ἄλλες ἀναφέρθηκαν ἀφ’ ἑνός μέν γιατί δείχνουν τήν γενική νοοτροπία τῶν ἀνθρώπων πού δέν ἀγαποῦν τό φῶς τῆς ἁπλότητας, ἀλλά ἑλκύονται ἀπό τήν φωτιά τῆς καταστροφῆς ἤ τήν πλάνη τῶν εἰδώλων, ἀφ’ ἑτέρου δέ γιατί ἔχουν χαρακτηριστικούς συνδέσμους μέ τήν τρίτη «κατάσταση». Γιά παράδειγμα, σ’ αὐτούς πού αἰχμαλωτίζονται ἀπό τίς ὀθόνες, ὅταν σ’ αὐτές παρουσιάζονται φανταστικά ἱστορήματα ὡς δῆθεν ἱστορίες ἐρευνῶν γιά «κρυμμένα μυστικά», στά ὁποῖα στηρίζουν τήν δύναμή τους πολιτικοί ἤ θρησκευτικοί θεσμοί, στίς συνειδήσεις πολλῶν τό μυθιστόρημα λειτουργεῖ σάν «ἀναθεώρηση τῆς ἱστορίας»· Ὁρισμένοι μάλιστα παίρνουν τόσο σοβαρά τά ἀνυπόστατα παραμύθια, ὥστε φθάνουν ἕως τήν ἀναθεώρηση ἀπόψεών τους, μέ κίνδυνο νά ὁδηγηθοῦν ἀκόμη καί στήν νέκρωση τῆς πίστης τους στόν Θεό πού κληρονόμησαν ἀπό τούς Πατέρες τους. Στίς μέρες τῶν μεγάλων ἑορτῶν τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἡ Μ. Ἑβδομάδα καί τό Πάσχα, εἶναι συχνό φαινόμενο ἡ προβολή τέτοιων «ἀναθεωρητικῶν ταινιῶν», ὡς δῆθεν συμμετοχή τῶν σταθμῶν πού τίς προβάλλουν στό ἑορταστικό κλίμα τῶν ἡμερῶν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Εκκλησία, Κοινωνια, Φαίη | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Συντονισμός στό δίκτυο τοῦ Θεοῦ.

Posted by Φαίη στο 3 Απριλίου, 2018

 τοῦ Πρωτοπρεσβύτερου Θωμᾶ Βαμβίνη

Οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ζωντανές εἰκόνες τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς. Οἱ βίοι καί οἱ λόγοι τους μᾶς μεταδίδουν νοήματα πού ζωοποιοῦν τόν νοῦ μας, γιατί μεταφέρουν τήν ἰαματική καί ζωοποιό χάρη τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς καί θεολογίας· τῆς ζωῆς πού εἶναι θεολογία, ἀφοῦ ζώντας οἱ ἅγιοι στήν Ἐκκλησία μεταμορφώθηκαν κατά τήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, τοῦ «κτίσαντος» αὐτούς, αἰχμαλωτισμένοι ἀπό τήν ἀρχοντική ἀγάπη Του.

Ἔκφραση τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς εἶναι ἡ προσευχή στήν ὁποία συμμετέχει ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου, καί ἡ ὁποία γεννιέται καί τρέφεται ἀπό τά θεῖα νοήματα τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ.

Στούς βίους καί τούς λόγους τῶν ἁγίων μαρτυρεῖται ἡ ἀδιάσπαστη ἑνότητα ζωῆς καί θεολογίας, ὀρθοδόξου δόγματος καί εὐαγγελικῆς ἄσκησης. Καρπός αὐτῆς τῆς φυσιολογικῆς σύζευξης (στό πλαίσο τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς) εἶναι ἡ ἔμπνευση γιά θερμή καί εἰλικρινῆ προσευχή, πού ἔχει θεολογικά καί ἀσκητικά θεμέλια.

Κι ἐπειδή τά παραπάνω μπορεῖ νά μοιάζουν θεωρητικά, θά ἀνατρέξουμε στούς ἁπλούς, σχεδόν καθημερινούς λόγους τοῦ ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, πού δείχνουν τό πῶς ἡ ὀρθόδοξη ζωή βιώνεται μέσα στήν καθημερινότητα, τό πῶς ἡ καθημερινότητα πλουτίζεται μέ τήν ἐμπειρία τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας.

Κέντρο τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς εἶναι ὁ Χριστός, ὁ Χριστός τῆς ἱστορίας, τῶν Γραφῶν, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἡ Κεφαλή τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτός ὁ Χριστός, ὁ Ἕνας τῆς Μίας Ἐκκλησίας, «ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν» καί μᾶς ἄφησε μέσα ἀπό τίς μαρτυρίες τῶν Ἀποστόλων τόν ἑαυτό Του «ὑπογραμμὸν ἵνα ἐπακολουθήσ[ωμεν] τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ». Τό Πάθος καί ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ, πού ἐπισφράγισαν τήν διδασκαλία Του, αἰχμαλωτίζουν τίς εὐαίσθητες ψυχές τῶν ἁγίων στήν ἀγάπη Του. Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ ἦταν τό καύχημα τοῦ ἀπ. Παύλου, ὁ Σταυρός εἶναι τό κεντρί πού πληγώνει θεραπευτικά τίς καρδιές τῶν Ἁγίων. Ὅσοι μιλοῦν μόνον γιά τόν θρίαμβο τῆς Ἀνάστασης, παραθεωρώντας τό Πάθος καί τόν Σταυρό (ἤ ἀφήνοντάς τον ὡς χαρακτηριστικό τῶν «δυτικῶν Χριστιανῶν»), μᾶλλον ἀγαποῦν φίλαυτα τήν ζωή τοῦ παρόντος αἰῶνος καί δέν ἔχουν αἰχμαλωτισθῇ ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἕλκει τήν ἐπιθυμία σέ «ὁδούς σκληράς».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εκκλησία, Φαίη | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας καί τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν

Posted by Φαίη στο 30 Μαρτίου, 2018

 Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 660/2018 ἀπόφαση τοῦ Σ.τ.Ε. γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καί γίνεται μεγάλη συζήτηση στόν ἔντυπο καί ἠλεκτρονικό τύπο γιά τό θέμα αὐτό, ὅπως ἔγιναν καί δηλώσεις ὑπευθύνων ἀπό πλευρᾶς Ἐκκλησίας καί Πολιτείας. Πάνω στό θέμα αὐτό θά ἐκθέσω μερικές ἀπόψεις μου, πρῶτα ὡς πρός τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καί ἔπειτα ὡς πρός τίς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καί ὡς πρός τό τί δέον γενέσθαι.

1. Τά δύο Προγράμματα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν

Γιά νά κατανοήση κανείς τί ἀκριβῶς συμβαίνει μέ τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, πρέπει νά ἐξετάση τήν διαφορά πού ὑφίσταται μεταξύ δύο Προγραμμάτων.

Πρίν τόν Σεπτέμβριο 2016, ὡς πρός τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στήν Πρωτοβάθμια καί Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση, ἴσχυε τό Ἀναλυτικό Πρόγραμμα βάσει τοῦ ὁποίου ἐγράφησαν τά βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν. Ἡ ἀναλυτική μέθοδος ἴσχυε πολλά χρόνια στήν ἐκπαίδευση, ἀφοῦ στηρίζεται στήν ἀρχή ὅτι ἀπό τά ἁπλά στοιχεῖα γίνεται ἡ μετάβαση τά συνθετότερα, στά δέ θρησκευτικά –ὅπως καί σέ ἄλλα μαθήματα– γίνονταν τρεῖς κυκλικές ἐπαναλήψεις τῆς ὕλης ἀπό ἁπλούστερες σέ συνθετότερες μορφές κατά τό Δημοτικό, Γυμνάσιο καί Λύκειο. Αὐτονόητα τά ζητήματα ἐτίθεντο μέ χρονολογική σειρά καί λογική συγκρότηση ἀπό τά ἁπλά στά σύνθετα.

Συγκεκριμένα, ἄρχιζε ἡ προσφερόμενη γνώση ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη, προχωροῦσε στήν Καινή Διαθήκη στά χρόνια τοῦ Χριστοῦ καί ἐπεκτεινόταν στήν συνάντηση τοῦ Χριστιανισμοῦ μέ τόν Ἑλληνισμό, στίς διαφορές μεταξύ τῶν Χριστιανῶν (Ὀρθοδόξων, Ρωμαιοκαθολικῶν, Προτεσταντῶν), στίς αἱρέσεις, στίς ἄλλες Θρησκεῖες καί τά σύγχρονα κοινωνικά καί βιοηθικά προβλήματα. Στήν ὅλη μεθοδολογία τοῦ Ἀναλυτικοῦ Προγράμματος δέν ὑπῆρχαν πολλαπλές θρησκεῖες ταυτοχρόνως πλημμελῶς, ἀποσπασματικά ἐξεταζόμενες, οὔτε συναφῶς ἀνιστόρητες μεταβάσεις μέ ἅλματα αἰώνων ἐν εἴδει σύγκρισης φαινομένων καί μέ πρόσχημα τήν κριτική σκέψη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Εκκλησία, Παιδεία, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Γεγονὸς καὶ Σχόλιο: Οἱ «σαλτιμπάγκοι» τῆς θεολογίας

Posted by Φαίη στο 15 Ιανουαρίου, 2018

 Ἡ λέξη «σαλτιμπάγκος», κατά τό «Μικρό λεξικό τῆς Νέας Ἑλληνικῆς γλώσσας» τοῦ Γ. Μπαμπινιώτη, σημαίνει «πλανόδιος διασκεδαστής πού ἐκτελεῖ διάφορα κωμικά νούμερα σέ ἀνοικτούς χώρους». Πρόκειται γιά μιά ὁμάδα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κάνουν διάφορα παιχνίδια, μέ σκοπό νά διασκεδάσουν τά μικρά παιδιά καί τούς μεγάλους, κυρίως σέ πανηγύρια, σέ λούνα πάρκ, σέ ἐμποροπανηγύρεις.

Τόν ὅρο αὐτόν χρησιμοποιῶ ἐδῶ γιά νά χαρακτηρίσω μερικούς ἐκκλησιαστικούς παράγοντας, Κληρικούς ἤ λαϊκούς, οἱ ὁποῖοι κάνουν λογοπαίγνια καί ἁπλοποιοῦν ἤ καί γελοιποιοῦν τά μεγάλα θέματα τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς θεολογίας.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἕνα μυστήριο πού δέν μπορεῖ κανείς νά τό βιώση μέ τήν λογική καί τίς σωματικές αἰσθήσεις, οὔτε βέβαια μέ τήν φαντασία.

Ἐπίσης, ἡ θεολογία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι μιά σοβαρή ὑπόθεση πού δείχνει ποιός εἶναι ὁ σκοπός τοῦ ἀνθρώπου, τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου καί βεβαίως ὁ σκοπός τῆς ὑπάρξεως τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἄνθρωπος, κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, εἶναι «κεκελευσμένος Θεός», καί ἡ ἀνθρωπολογία, ὅπως τήν ἀνέπτυξαν οἱ Πατέρες, εἶναι ὁλοκλήρωση τοῦ κατ’ εἰκόνα καί τοῦ καθ’ ὁμοίωση. Ἀκόμη, ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ ἀπέβλεπε στήν νίκη πάνω στήν ἁμαρτία, τόν διάβολο καί τόν θάνατο.

Μιά τέτοια θεολογία τήν ὁποία συναντᾶμε στά κείμενα τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων, ὅπως ἀποκαλύφθηκε ἀπό τόν Ἄσαρκο στήν Παλαιά Διαθήκη καί τόν Σεσαρκωμένο Λόγο στήν Καινή Διαθήκη, δέν μπορεῖ νά γίνη «ταχυδακτυλουργικό» παιχνίδι, δέν μπορεῖ νά γελοιοποιῆται, νά πέφτη χαμηλά γιά νά τό φθάνουν ὅλοι, δέν εἶναι δυνατόν νά γίνη ἕνα λίπασμα γιά νά συντηρῆ κάτι ἀρρωστημένο καί νά ἱκανοποιῆ τά πάθη τῶν ἀνθρώπων, δέν μπορεῖ νά χωρέση στό «star system» τῆς ἐποχῆς μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εκκλησία, Φαίη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ναυπάκτου Ιερόθεος, Ἐκκλησιαστική συνέπεια.

Posted by Φαίη στο 6 Νοεμβρίου, 2017

 σ.σ. Ο όρος «ετερόδοξος» βολεύει την γενική τάση των ανθρώπων να στρογγυλεύουν τις λέξεις για να δικαιολογούν την πτώση τους. Παράδειγμα: Η εμβρυοκτονία/εμβρυοφονία έγινε έκτρωση, μετά άμβλωση, μετά διακοπή κύησης. Άντε τώρα να βρεις τον φόνο. Αντιστοίχως οι αιρετικοί έγιναν «ετερόδοξοι», μετά «ετερόδοξες εκκλησίες» και στο τέλος «εκκλησίες». Άντε τώρα να βρεις την Εκκλησία. Ο όρος αιρετικός περιγράφει αυτόν που αίρει/αποκλίνει από το πρωταρχικό, το πρωτογενές, το αποδεκτό, το μητρικό. Ο όρος ετερόδοξος με το έτερος μπροστά (το άλλο, έτερον εκάτερον, έτερον ήμισυ) ανοίγει τον δρόμο για μία κατακόρυφη πτώση. Καταρχάς αρχίζει να εξαλείφεται η ποιοτική διάκριση ανάμεσα στο αυθεντικό και στο, επιτρέψτε μου την έκφραση, μπασταρδεμένο. Όλα εξισώνονται. Αυτό που επιδιώκουν είναι να μεταφέρουν πλήρως την γενική χρήση του όρου ‘έτερος’ στο ετερόδοξος, δηλαδή να λένε ετερόδοξος και να εννοούν απλά αυτόν που έχει ένα «άλλο/διαφορετικό δόγμα». Αυτό δε οδηγεί στην επόμενη πτώση, στο έτερον εκάτερον, ότι δηλαδή τα διαφορετικά δόγματα μπορούν να ισχύουν ταυτόχρονα. Εξ ου και το «όλες οι διαφορετικές θρησκείες λατρεύουν τον ίδιο Θεό». Αυτό δε οδηγεί στην αμέσως επόμενη πτώση, στο έτερον ήμισυ, ότι δηλαδή απ’ όλα αυτά τα διαφορετικά δόγματα κάτι λείπει για να τα ολοκληρώσει. Εξ ου και το κάλεσμα του οικουμενισμού που πάει κάπως έτσι: «ελάτε όλοι εσείς οι διαφορετικοί κάτω από την σκέπη της μίας αόρατης παγκόσμιας εκκλησίας».
Από κει και πέρα τι ψάχνετε Σεβασμιώτατε; Να τηρήσουν τουλάχιστον αυτά που υπέγραψαν; Μπας και κατάλαβαν τί υπέγραψαν. Για καφέ και κρουασάν πήγαν στην ψευδοσύνοδο. Η φράση «ετερόδοξες εκκλησίες» ούτως ή άλλως εμπεριέχει ασύμβατες έννοιες όπως έχει επισημάνει ορθώς ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος. Δεν μπορείς να λες ότι είσαι Εκκλησία και ταυτόχρονα να φέρεις εντός σου έτερα δόγματα.

***

Στό κείμενο μέ τίτλο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον», πού τέθηκε στήν Σύνοδο τῆς Κρήτης γιά συζήτηση καί ψήφιση, γινόταν λόγος γιά τίς ἄλλες ἐκτός ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία «Χριστιανικές Ἐκκλησίες καί Ὁμολογίες».

Κατά τήν συζήτηση προτάθηκε ἀπό τρεῖς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἀντί νά γραφῆ «Χριστιανικές Ἐκκλησίες καί Ὁμολογίες» νά γραφῆ «ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες», «ἑτερόδοξες Κοινότητες», «Χριστιανικές Κοινότητες». Τελικά ἀποφασίσθηκε νά χρησιμοποιηθῆ ὁ ὅρος «ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες καί Ὁμολογίες», καί νά προσδιορισθοῦν ἔτσι «μέ τήν ἱστορική τους ὀνομασία».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου: Οἱ πρόσφατες ἐκλογές Μητροπολιτῶν

Posted by Φαίη στο 21 Οκτωβρίου, 2017

 Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Ἡ ἐκλογή ἑνός Ἐπισκόπου γιά νά ποιμάνη μιά Ἱερά Μητρόπολη εἶναι σοβαρή ὑπόθεση τῆς Ἱεραρχίας, γιατί ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι διάδοχος τῶν θρόνων τῶν Ἀποστόλων, ἀλλά πρέπει νά εἶναι καί μέτοχος τῶν τρόπων τῶν Ἀποστόλων, ὅπως ψάλλουμε στό Ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς ἁγίων Ἐπισκόπων.

Αὐτός εἶναι ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖον οἱ ἱεροί Κανόνες δίνουν ἰδιαίτερη σημασία στόν τρόπο ἐκλογῆς τῶν Ἐπισκόπων. Χαρακτηριστικός εἶναι ὁ ι΄Κανόνας τῆς Σαρδικῆς, ὅπου μεταξύ ἄλλων διαλαμβάνει: «Καί τοῦτο ἀναγκαῖον εἶναι νομίζω, ἵνα μετά πάσης ἀκριβείας καί ἐπιμελείας ἐξετάζοιτο… ἐάν περ ἄξιος νομισθείῃ εἰς τήν ἁψίδα τῆς ἐπισκοπῆς κατά προκοπήν διαβῆναι δυνηθείῃ». Δηλαδή, ἑρμηνεύει ὅτι πρέπει νά ἐξετάζεται ἡ ὀρθή πίστη τοῦ ὑποψηφίου πρός Ἀρχιερατείαν, ἡ ἀγαθότητα τῶν τρόπων του, ἡ σταθερότητα τοῦ φρονήματός του καί ἡ ἐπιείκειά του, καί ἔτσι νά εἰσέλθη στήν ἁψίδα τῆς ἐπισκοπῆς, ἤτοι «εἰς τήν ἀκρότητα τοῦ ὕψους τῆς ἀρχιερωσύνης διαβῇ κατά προκοπήν, προκόπτων καί προβαίνων ἀπό τῶν χθαμαλοτέρων ἐπί τά ὑψηλότερα».

Ἐπίσης, ὁ Ζωναρᾶς ἑρμηνεύοντας τον α΄Κανόνα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὁ ὁποῖος συνιστᾶ «ἐπίσκοπος χειροτονείσθω ὑπό ἐπισκόπων δύο ἤ τριῶν», γράφει ὅτι τώρα χειροτονία χαρακτηρίζεται ἡ τελεσιουργία τῶν εὐχῶν καί ἡ ἐπίκληση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γιά τήν καθιέρωση τοῦ Κληρικοῦ: «Ἡ τῆς καθιερώσεως τοῦ ἱερᾶσθαι λαχόντος τελεσιουργία τῶν εὐχῶν καί τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπίκλησις, ἀπό τοῦ τόν ἀρχιερέα τείνειν τήν χεῖρα εὐλογοῦντα τόν χειροτονούμενον». Ἀλλά τήν παλαιά ἐποχή «καί αὐτή ἡ ψῆφος χειροτονία ὠνόμαστο», δηλαδή χειροτονία λεγόταν καί ἡ ψηφοφορία. Ὁ ἴδιος ἑρμηνευτής τῶν ἱερῶν Κανόνων, δηλαδή ὁ πολύς Ζωναρᾶς, ἑρμηνεύοντας τόν ε΄ Κανόνα τῆς Συνόδου τῆς Λαοδικείας «περί τοῦ μή δεῖν τάς χειροτονίας ἐπί παρουσίᾳ ἀκροωμένων γίνεσθαι», ἐξηγεῖ ὅτι «χειροτονίας ἐνταῦθα τάς ψήφους ὠνόμασεν ὁ κανών».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Φαίη | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Μιά διήγηση ἀπό τά ὅρια ζωῆς καί θανάτου (Β’)

Posted by Φαίη στο 7 Αυγούστου, 2017

Το πρώτο μέρος ΕΔΩ

Συνέντευξη-μαρτυρία ἐπιθανάτιας εμπειρίας

Ὅπως εἴχαμε σημειώσει καί στό πρῶτο μέρος, δημοσιεύουμε τήν συνέντευξη αὐτή, χωρίς νά σχολιάσουμε τό περιεχόμενό της, ὡς μιά σύγχρονη ἐπώνυμη μαρτυρία πίστης τοῦ ἀσθενοῦς καί τῆς ἰατρικῆς τέχνης. Γιά ὁρισμένες ἀπό τίς μαρτυρίες τοῦ συνομιλητοῦ μας πιθανόν νά ὑπάρχουν διάφορες ἑρμηνεῖες καί ἀπόψεις. Ἐμεῖς κρατοῦμε τήν δική του ἔκφραση καί ἄποψη, ὡς μαρτυρία του γιά ἐπιθανάτια ἐμπειρία, πού, βεβαίως, μπορεῖ νά τύχη περαιτέρω σχολιασμοῦ, θεολογικοῦ, βιοθεολογικοῦ, βιοηθικοῦ, ἰατρικοῦ.

*

Ἐρώτηση: Ὅταν σᾶς κάνανε τήν ἐγχείριση, ἤσασταν κατάκοιτος. Ἄρα μετά τήν καρδιά ἔπρεπε νά ἐξετάσουν καί τά ἄλλα ὄργανα, ἀπό τόν ἐγκέφαλο ὡς τά πόδια.
Π.Κ.: Ὅταν μοῦ ἐμφυτέψανε τήν καρδιά μέσα μου ἔχασα τά πνευμόνια μου. Ὁ ἕνας πνεύμονας ἦταν τελείως κλειστός καί ὁ ἄλλος εἴκοσι τοῖς ἑκατό. Ἔκανα ἕξι μήνους πάλι ἐντατική καί ἔκανα εἴκοσι δύο ἐπεμβάσεις γιά τόν πνεύμονα.
Ἐρώτηση: Τόν ἀφαιρέσατε;
Π.Κ.: Ὄχι.

Ἐρώτηση: Κάνατε εἴκοσι δύο ἐπεμβάσεις;
Π.Κ.: Εἴκοσι δύο ἐπεμβάσεις γιά τόν πνεύμονα. Δέν ἔφαγα γιά ἕξι μῆνες ἀπό τότε πού ἔπεσα κάτω μέχρι πού ἔκανα τήν ἐγχείρηση καί μετά δέν εἶχα φάει ποτέ. Ἔτρωγα ἀπό τόν λαιμό, βάζανε ὑγρά φαγητά καί μέ ὀρούς. Εἶχα δεκαοκτώ ὀρούς τήν ἴδια στιγμή καί μοῦ βάζανε πολλά φάρμακα τήν ἴδια στιγμή αὐτόματα. Μοῦ ἔδωσαν 3.247 φάρμακα τό πρῶτο ἑξάμηνο στήν Βαλτιμόρη. Τά ἔχουμε στό τσαντάκι μας καί μποροῦμε νά τά ζητήσουμε γιά νά δῆτε τά φάρμακα.


Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Μιά διήγηση ἀπό τά ὅρια ζωῆς καί θανάτου (Α’)

Posted by Φαίη στο 5 Αυγούστου, 2017

Συνέντευξη-μαρτυρία ἐπιθανάτιας ἐμπειρίας

«…Στό Νεοχώρι ὁ Σεβασμιώτατος εἶχε συνάντηση καί συζήτηση μέ τόν π. Νικόλαο Μασγάλα καί μετά ἐπισκέφθηκε τούς κατοίκους στήν πλατεία τοῦ χωριοῦ. Ἐκεῖ εἶχε μιά εὐχάριστη ἔκπληξη, μιά συνάντηση μέ ἕνα παλαιό κατηχητόπουλό του ἀπό τό Ἀγρίνιο, πού ξενιτεύθηκε καί ἐργάσθηκε στήν Ἀμερική, ὅπου τά τελευταῖα χρόνια πέρασε μιά μεγάλη περιπέτεια ὑγείας (ἔχει κάνει καί μεταμόσχευση καρδιᾶς), κατά τήν ὁποία ἡ ἰατρική τέχνη, ἡ πίστη του καί ἡ θεία Πρόνοια συμπλέχθηκαν σέ ἕνα ἀπίστευτο ψηφιδωτό, τό ὁποῖο διηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ Μητροπολίτου καί ὅλων τῶν συγχωριανῶν του».

Αὐτή ἦταν ἡ σύντομη ἀναφορά τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Παρέμβασης στίς περιοδεῖες τοῦ Σεβασμιωτάτου στά χωριά τῆς Ὀρεινῆς Ναυπακτίας καί εἰδικότερα στό Νεοχώρι τῆς Ναυπακτίας τό 2015. Ὁ ὁμογενής ἐκεῖνος, τό παλαιό κατηχητόπουλο, λέγεται Παῦλος Κανελλάκης καί ἡ διήγησή του μᾶς κίνησε τό ἐνδιαφέρον καί ζητήσαμε νά τόν συναντήσουμε καί νά καταγράψουμε μέ μιά συνέντευξη τήν διήγηση αὐτή. Ὁ κ. Παῦλος δέχθηκε καί ἡ συνάντησή μας ἔγινε στό Ἀγρίνιο, μετά τήν κάθοδό του ἀπό τήν Ὀρεινή Ναυπακτία καί πρίν ἐπιστρέψει στήν δεύτερη Πατρίδα του, τήν Ἀμερική.

Θά δημοσιεύσουμε τήν συνέντευξη αὐτή κατά τμήματα, χωρίς νά σχολιάσουμε τό περιεχόμενό της, ὡς μιά σύγχρονη ἐπώνυμη μαρτυρία γιά ἐπιθανάτια ἐμπειρία καί ὡς ἔκφραση τῆς πίστης τοῦ ἀσθενοῦς πού δέχθηκε τίς ὑπηρεσίες τῆς ἰατρικῆς τέχνης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Τά ἀρχαῖα Ἑλληνικά στήν Εὐρώπη

Posted by Φαίη στο 2 Αυγούστου, 2017

Πρόσφατα, στήν Ἐφημερίδα «Ἑστία» (24-5-2017) δημοσιεύθηκε ἄρθρο μέ τίτλο «Στήν Γαλλία ἐπενδύουν στά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά». Στό ἄρθρο αὐτό ἐπισημαίνεται τό ἐνδιαφέρον τῶν Εὐρωπαίων γιά τά ‘Aρχαῖα Ἑλληνικά ὡς παράγοντα πολιτισμοῦ.

Ἀφορμή γιά νά γραφῆ τό ἄρθρο εἶναι ὅτι ὁ νέος Ὑπουργός Παιδείας στήν Γαλλία, ὕστερα ἀπό τίς πρόσφατες ἐκλογές, Ζάν-Μισέλ Μπλανκέ ἐξέφρασε τήν πρόθεσή του νά ἐπαναφέρη τίς «δίγλωσσες τάξεις» καί κυρίως «νά ἀξιοποιηθοῦν περισσότερο τά Λατινικά καί τά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά, ἀπό τά ὁποῖα κατάγεται ὁ πολιτισμός μας», ὅπως εἶπε χαρακτηριστικά. Καί συνέχισε: «Πρέπει νά σταματήσουμε νά πιστεύουμε ὅτι αὐτές οἱ σπουδές βαθαίνουν τίς κοινωνικές διαφορές. Εἶναι ἐργαλεῖα προωθήσεως γιά ὅλους». Εἶναι δέ χαρακτηριστικό ὅτι ὁ Ὑπουργός Παιδείας εἶναι πρώην Πρύτανις καί πρώην διευθυντής τῆς μεγαλύτερης Σχολῆς ἐμπορίου στόν κόσμο, τῆς ESSEC, ἔχει δέ ἀσχοληθῆ μέ ἐκπαιδευτικά ζητήματα.

Βέβαια, ὅπως γράφεται στό ἄρθρο αὐτό, τό γεγονός δέν εἶναι μεμονωμένο στήν Εὐρώπη, ἀφοῦ παρατηρεῖται μιά τάση γιά τήν προώθηση τῆς διδασκαλίας τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν ὡς παράγοντα παιδείας καί πολιτισμοῦ. Γιά παράδειγμα, τόν προηγούμενο Φεβρουάριο τρεῖς Γάλλοι διανοούμενοι (Ἐκδότης, Καθηγητής Κλασσικῆς Φιλολογίας καί Καθηγήτρια Ἀγγλικῆς) πρότειναν νά υἱοθετηθῆ ἡ Ἑλληνική γλώσσα ὡς ἐπίσημη γλώσσα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, «ὡς συμβολική ἀπάντηση στήν κρίση πού βιώνει τό εὐρωπαϊκό οἰκοδόμημα». Αὐτό τό αἴτημα αἰτιολογεῖται μέ τό σκεπτικό ὅτι ἡ Ἑλληνική γλώσσα «εἶναι μία γλώσσα, οἱ λέξεις τῆς ὁποίας ἀπηχοῦν σημασιολογικά, συναισθηματικά καί μοναδικά βαθειά νοήματα, τοὐτέστιν τήν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων, ἡ ὁποία ἐπιβίωσε καί δέν λησμονήθηκε στήν πορεία».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Παιδεία, Φαίη | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Ο Αρσένιος Εζνεπίδης (μετέπειτα Γέροντας Παΐσιος) στρατιώτης Ασυρματιστής στην Αράχωβα Ναυπακτίας το έτος 1947

Posted by Μέλια στο 12 Ιουλίου, 2016

.

Άγιος Παΐσιος (1924-12 Ιουλίου-1994)

του Γεωργίου Γαλανόπουλου, δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω

Αναφερόμενοι στά πολεμικά καί άλλα γεγονότα τού εμφυλίου αδελφοκτόνου σπαραγμού στόν τόπο μας μετά τό τέλος τής Κατοχής, αξίζει νά σημειώσουμε τήν παρουσία στήν Αράχωβα ενός σημαντικού προσώπου, πού υπηρέτησε μέ θητεία 3,5 ετών στόν κρατικό στρατό, υπερασπίσθηκε μέ σθένος, ανδρεία καί φιλότιμο τό χωριό μας καί παρέμεινε σ’ αυτό γιά 2 μήνες περίπου τό έτος 1947, μέ τήν ειδικότητα τού Ασυρματιστή, εκεί πού είχε κατασκηνώσει ο στρατός, βόρεια στό σπίτι τότε τού αείμνηστου θείου μου, Ιωάννη Κ. Γαλανόπουλου.

Είναι, μέ τό λαϊκό όνομα, ο Αρσένιος Εζνεπίδης, γεννημένος τό έτος 1924 στά Φάρασα τής αγιοτόκου Καππαδοκίας (Μικρά Ασία), ο μετέπειτα φημισμένος Γέροντας Αγιορείτης μέ τό μοναχικό όνομα Παΐσιος, πού μάλιστα τόν είχε βαπτίσει ο ίδιος ο σύγχρονος άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, δίνοντάς του καί τό όνομά του. Ο ιερομόναχος Παΐσιος, πού έζησε γιά πολλά χρόνια στό Περιβόλι τής Παναγίας μας, κοιμήθηκε οσιακά στίς 12-7-1994 στό Ιερό Ησυχαστήριο τού Αγίου Ιωάννου τού Θεολόγου στήν Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Ως στρατιώτης ήταν προσεκτικός, ευλαβής, υπάκουος καί εκτελούσε όλες τίς διαταγές πρόθυμα καί αγόγγυστα. Μέ νοσταλγία θυμόταν τό χωριό μας καί διατηρούσε πολύ ζωηρές εικόνες καί αναμνήσεις σέ όλη του τήν ζωή γιά τήν Αράχωβα τής Ναυπακτίας, όπως τόνιζε, καί τούς Αραχωβίτες εκείνης τής ζοφερής περιόδου τού εμφυλίου πολέμου καί ρωτούσε μέ ενδιαφέρον τί κάνει ο ευλαβής καί καλός Αραχωβίτης Θεόδωρος Δημ. Τζίμας, πού είχε γνωρίσει σ’ αυτό καθώς καί τούς χωριανούς μας, πού πολλές φορές τόν επισκέφθηκαν ως προσκυνητές στό Άγιον Όρος, λέγοντάς του τήν καταγωγή τους, Θεόδωρο Τσαρούχη καί Βασίλειο Ν. Μπράνη, πού μπορούν νά επιβεβαιώσουν όλα τά γραφόμενα. Εκκλησιαζόταν, όταν οι συνθήκες τό επέτρεπαν, στόν Αη-Νικόλα καί οι πιστοί χριστιανοί καλωσυνάτοι συγχωριανοί μας, χωρίς νά τό ξέρουν, συμπροσεύχονταν μέ έναν άνθρωπο τού Θεού. Αποτελεί τιμή γιά τό χωριό μας η παρουσία ενός σύγχρονου αγίου, έστω καί κάτω από αυτές τίς αντίξοες περιστάσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ο Οικουμενισμός χρησιμοποιεί ακόμα και τον ασπασμό των δύο κορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου

Posted by Μέλια στο 29 Ιουνίου, 2016

.

Των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. (29 Ιουνίου)

Ο ασπασμός Πέτρου και Παύλου

“Ποίοις πνευματικοίς άσμασιν, επαινέσωμεν Πέτρον και Παύλον; τα την αθεότητα σφάττοντα, και μη αμβλυνόμενα στόματα, της φρικτής του Πνεύματος μαχαίρας…”. Πραγματικά πρόκειται για τις δύο αυτές κορυφαίες φυσιογνωμίες, που σαγήνευσαν με τον λόγο τους και δίδαξαν με την βιοτή τους, “τούς διηρημένους τοις σώμασι, και ηνωμένους τω πνεύματι”, τα σύμβολα της ειρήνης, τους Πρωτοκορυφαίους Πέτρο και Παύλο.

Η εικονογραφική παράσταση του ασπασμού των δύο κορυφαίων Αποστόλων της Εκκλησίας του Χριστού, αποτελεί σύμβολο της οικουμενικής ειρήνης, καθώς και το τροπάριο της εορτής αναφέρει: “ειρήνη τη οικουμένη δωρίσασθαι”.

Η εικόνα αυτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων βρίσκεται στην Μονή της Πάτμου. Χρονολογείται στις τελευταίες δεκαετίες του 16ου αιώνα και δεν φέρει υπογραφή. Σε συσχετισμό με άλλα γνωστά έργα του αγιογράφου Αγγέλου (όπως ο εναγκαλισμός ολόσωμων των Αγίων Αποστόλων στην εικόνα από την Μονή της Οδηγητρίας, αλλά και άλλες με στηθάριο σε στρογγυλές εικόνες, όπως αυτή που μελετάμε) πιθανολογείται ότι και αυτή είναι δική του δημιουργία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 26 Σχόλια »