ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Τα τζαμιά στην Κολωνία θα μετα…
    nikiphoros στη Τι δρομολογεί η ανασύσταση της…
    Πετροβούβαλος στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
    Πετροβούβαλος στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
    Δημοσθένης ο Μακεδών στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος’

Το γλυκύτερο πράμα στον κόσμο

Posted by Μέλια στο 1 Απριλίου, 2021

.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Γλυκύτερο πράμα δεν είναι άλλο από την πατρίδα και τη θρησκεία. Όταν δι’ αυτά τον άνθρωπο δεν τον τύπτει η συνείδησή του, αλλά τα δουλεύει ως τίμιος και τα προσκυνεί, είναι ο πλέον ευτυχής και ο πλέον πλούσιος. Αυτά γράφει ο Μακρυγιάννης στα Απομνημονεύματά του.

Διακόσια χρόνια πέρασαν από την έναρξη της Επανάστασης, που μας έδωσε την ελευθερία μας. Και σήμερα οι πολλοί Έλληνες αγαλλιάζουμε και ευχαριστούμε τον Θεό που γεννηθήκαμε και ζούμε σε αυτή την γλυκιά και φωτεινή Πατρίδα και που συνεχίζουμε μια παράδοση 3000 ετών, από τα οποία τα 2000 ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι.

Ο κ. Ηλίας Οικονόμου, ομ. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην εμπεριστατωμένη μελέτη – βιβλίο του «Ο Θεός και το 1821 – Το θείον εις τον λόγον και την πράξιν των πρωτουργών και του λαού κατά την Εθνεγερσίαν» αποδεικνύει ότι το σύνολο των αγωνιστών και του λαού είχαν βαθιά πίστη στον Θεό. Και στον τόμο, που εξέδωσε η Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος για τις «Σημαίες της Ελευθερίας» αποδεικνύεται ότι όλα τα μπαϊράκια, τα λάβαρα και τα φλάμπουρα των Αρματολών και των Κλεφτών επί τουρκοκρατίας και όλες οι Σημαίες της Επανάστασης έφεραν επάνω τον Σταυρό, ή Εικόνες, συνήθως του Χριστού, της Παναγίας και στρατιωτικών Αγίων, κυρίως του Αγίου Γεωργίου.

25 Μαρτίου 1846. Πανηγυρική εκδήλωση για την Εθνική Επέτειο στο αναγνωστήριο της βιβλιοθήκης της Βουλής. Παρόντες οι Πρόεδροι της Βουλής και της Γερουσίας, άλλοι επίσημοι και πλήθος κόσμου. Ομιλητής ο Γεώργιος Τερτσέτης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Βρεσθένης Θεοδώρητος «Αγωνιστής άξιος Πατρίδας και Εκκλησίας»

Posted by Μέλια στο 26 Μαρτίου, 2021

.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Επίσκοπος Βρεσθένης Θεοδώρητος (1787 – 1843) ήταν ο κληρικός, ο οποίος ανέλαβε στα χρόνια της Επανάστασης υψηλότατα στρατιωτικά και πολιτικά καθήκοντα. Παράλληλα ανεδείχθη πρότυπο Αρχιερέως. Δέχθηκε να υποστεί βαριά εκκλησιαστική ποινή, παρά να παραβεί τους Κανόνες της Εκκλησίας. Όντως αναδείχθηκε αγωνιστής άξιος της Πατρίδος και της Εκκλησίας.

Γεννήθηκε στη Νεμνίστα, σήμερα Μεθύδριο, δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Βυτίνας. Τα γράμματα τα έμαθε από δασκάλους κληρικούς και από μόνος του. Ιδιοφυής, έμαθε άριστα να γράφει, να ομιλεί και, αργότερα, να κηρύττει. Εκ των υστέρων απεδείχθη ότι ήταν και άριστος θεολόγος. Το 1813 εξελέγη Επίσκοπος Βρεσθένης και αφιερώθηκε στην ιεραποστολή και στη διάδοση των γραμμάτων.

Λιτός στη ζωή έδιδε πρώτος το βαλάντιο του ως παράδειγμα και προτροπή να ενισχυθεί το έργο του. (Βλ. σχ. Αν. Γούδα «Βίοι παραλληλοι των επί της Αναγεννήσεως της Ελλάδος διαπρεψάντων ανδρών», εν Αθήναις, εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, 1869, Τόμος Α΄, σελ. 138). Το 1818 κατέστη μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Από τότε άρχισε την εντονότερη πατριωτική του δράση και τη συνεργασία του με τους άλλους αγωνιστές προς προετοιμασία της Εθνεγερσίας.

Με το ξέσπασμα της Επανάστασης πληροφορήθηκε την κρισιμότητα της μάχης στο Βαλτέτσι (12-13 Μαΐου 1821), εγκατέλειψε προσωρινά την ποιμαντορική του ράβδο, περιζώθηκε τη ρομφαία και κατέβηκε από τον Ταΰγετο σε βοήθεια των αγωνιζομένων Ελλήνων. Γράφει ο Αμβρόσιος Φραντζής: «Περί το λυκαυγές της πρωΐας της 13ης Μαΐου, οι Αγιοπετρίται και οι Τσάκωνες, περίπου 800, τους οποίους διηύθυνε ο Επίσκοπος Βρεσθένης, έσπευσαν εις βοήθειαν των αγωνιζομένων αδελφών των». («Επιτομή Ιστορίας Αναγεννηθείσης Ελλάδος», Τόμ. Β΄ σελ. 23).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, Βιογραφία, Εκκλησία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ευγένιος Βούλγαρης: Κορυφαίος δάσκαλος και γνήσιος πατριώτης (1716-1806)

Posted by Πετροβούβαλος στο 22 Μαρτίου, 2021

αναδημοσίευση από τα Θέματα Ελληνικής Ιστορίας
άρθρο του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.

Ο Αρχιεπίσκοπος Σλαβωνίου και Χερσώνος Ευγένιος Βούλγαρης (1716 – 1806) δεν ήταν μόνον ο κορυφαίος διδάσκαλος του Γένους και εκ των πολυμαθεστέρων και πολυγραφοτέρων συγγραφέων όλης της Ευρώπης. Σε μια δύσκολη για τον Ελληνισμό εποχή προσπάθησε για την ελευθερία των Ελλήνων και τη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, έχοντας τον σεβασμό και την εκτίμηση της Αυτοκράτειρας της Ρωσίας Αικατερίνης Β΄.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήταν ιδιοφυής στα γράμματα. Όπως γράφει ο Κων. Σάθας ήταν «πανεπιστήμων και χαλκέντερος συγγραφεύς, πρόμαχος της Ορθοδοξίας λαμπρός, τα μέγιστα συντελέσας εις μετάδοσιν της νεωτέρας φιλοσοφίας εν τω ημετέρω έθνει» («Νεοελληνική Φιλολογία – Βιογραφίαι των εν τοις γραμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων 1453-1821», Εν Αθήναις, Εκδ. τέκνων Αν. Κορομηλά, 1868, σελ. 569). Σημειώνεται ότι γνώριζε να διαβάζει, να γράφει και να ομιλεί σε δέκα γλώσσες.

Ο Ιησουίτης μοναχός Gerhard Podskalsky στο κλασικό του έργο «Η Ελληνική Θεολογία επί Τουρκοκρατίας 1453 – 1821» (Μετ. π. Γεωργίου Μεταλληνού, Έκδ. ΜΙΕΤ, Αθήνα, 2005, σελ. 440) αναφέρει για τον Βούλγαρη: «Στη μνήμη των μεταγενεστέρων, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, ο πιο μορφωμένος εκπρόσωπος του λαού του ζει ακόμη, αν όχι ως πρότυπο (χάρη στον συγκρατημένο πάντοτε τρόπο του), έστω ως ο μεγάλος διδάσκαλος της γενιάς της Επανάστασης. Διανοούμενοι όπως ο Αδαμάντιος Κοραής ομολογούν με παρρησία ότι σε αυτόν και μόνο οφείλουν τις άριστες γνώσεις τους».

Ως πανεπιστήμων ο Αρχιεπίσκοπος Σλαβινίου και Χερσώνος άφησε κληρονομιά στον Ελληνισμό έργα θεολογικά, φιλοσοφικά, φιλολογικά, εθνικά και θετικών επιστημών (φυσικής και μαθηματικών). Ο Βούλγαρης, ως Έλληνας, μαθαίνει ό, τι νέο υπάρχει στη φιλοσοφία και στις θετικές επιστήμες και ενεργεί όπως δίδαξε ο Μέγας Βασίλειος στον προς τους νέους λόγο του. Γράφει σχετικά ο αείμνηστος Βασ. Τατάκης: «Ο Βούλγαρης παρουσιάζεται ως τύπος Νεοέλληνα λογίου, που πηγαίνει προς τη Δύση, αποδέχεται τη φιλοσοφία και την Επιστήμη, αλλά δεν θυσιάζει τίποτε από την κληρονομιά του Έλληνος Ορθοδόξου» («Σκούφος – Μηνιάτης – Βούλγαρης – Θεοτόκης» Εκδ. «Αετός», Βας. Βιβλ. τόμος 8, σ. 240).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Αμβρόσιος Φραντζής: Άλωση και Επανάσταση

Posted by Μέλια στο 16 Μαρτίου, 2021

.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο αγωνιστής και ιστορικός ιερομόναχος και πρωτοσύγκελλος της Μητρόπολης Χριστιανουπόλεως (Έδρα της η Κυπαρισσία) Αμβρόσιος Φραντζής (1778 – 1851),  συνδέει την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως με την Επανάσταση του 1821.

Όπως γράφει στην εισαγωγή του τετράτομου ιστορικού έργου του Φραντζή «Επιτομή της Ιστορίας της Αναγεννηθείσης Ελλάδος» (Εκδ. Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήναι, 1976) ο Γεώργιος Κουρνούτος, ιστορικός και γνωστός για την προσφορά του στον πολιτισμό της χώρας, οι μνήμες ως προς τις ρίζες του συγγραφέα «οδηγούν στα γύρω από την Άλωση χρόνια, στον πιστό άρχοντα της αυλής των τελευταίων Παλαιολόγων, τον γνωστό ιστορικό Γεώργιον Σφραντζήν ή Φραντζήν».

Το αξιοσημείωτο είναι πως ο Γεώργιος Φραντζής περιγράφει τα κατά την Άλωση τραγικά ιστορικά γεγονότα και ο απόγονός του, Αμβρόσιος Φραντζής, περιγράφει αυτά  της Επανάστασης του 1821, που είχαν αίσιο αποτέλεσμα και οδήγησαν στην απελευθέρωση μέρους του Ελληνισμού από το τυραννικό οθωμανικό ζυγό. Αρχή και τέλος μιας μακραίωνης σκοτεινής περιόδου, που όμως ο Ελληνισμός έδειξε τεράστια ψυχική αντοχή και σπάνιο σε λαούς δυναμισμό.

Ο Γεώργιος Σφραντζής ή Φραντζής γεννήθηκε το 1401  και καταγόταν εκ της Νοτίας Πελοποννήσου, «από θηλυγονία», όπως γράφει ο Κουρνούτος. Ο πατέρας του ήταν άρχοντας στην αυτοκρατορική αυλή. Ο Γεώργιος ήταν φίλος και σύμβουλος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ο οποίος όσο έλειψε ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος στη Σύνοδο Φεράρας – Φλωρεντίας τον αντικατέστησε. Το 1448 απεβίωσε ο Ιωάννης και το 1449 ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ανέλαβε τον θρόνο της συρρικνωμένης αυτοκρατορίας. Ο Φραντζής ήταν πάντα δίπλα του και ο Κωνσταντίνος τον είχε καταστήσει Μεγάλο Λογοθέτη και Άρχοντα Πρωτοβεστιάριο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βιογραφία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η απογοήτευση των προγόνων μας

Posted by Μέλια στο 8 Μαρτίου, 2021

.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Τα όσα συμβαίνουν στην Πατρίδα μας ασφαλώς δεν ανταποκρίνονται στις ελπίδες των ηρώων της Εθνεγερσίας για την εξέλιξη, που θα είχε η απελευθερωθείσα από αυτούς Ελλάδα.

Στην ομιλία του προς τους μαθητές του Α΄ Γυμνασίου Αθηνών ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τους συμβούλευσε η προκοπή και η μάθησή τους να μην είναι μόνο για τον εαυτό τους αλλά για όλη την κοινωνία και να διδαχθούν από τα κακά αποτελέσματα της κατά την Επανάσταση διχόνοιας, για να την αποστρέφονται και να έχουν ομόνοια μεταξύ τους.

Ο Γιάννης Μακρυγιάννης στον επίλογο των Απομνημονευμάτων του τονίζει ότι τα έγραψε για να τα δούνε όλοι οι Έλληνες και οι απόγονοί τους, να διαπιστώσουν τους αγώνες και τις θυσίες των αγωνιστών και «να μπαίνουν σε φιλοτιμίαν και να εργάζωνται εις το καλόν της πατρίδας τους, της θρησκείας τους και της κοινωνίας». Αυτό, όπως τονίζει, σημαίνει ότι «δεν θα πορνεύουν την αρετή, δεν θα καταπατούν τον νόμο και η επιρροή τους θα είναι από ικανότητες δικές τους και για το καλό της κοινωνίας».

Η ισονομία και οι δίκαιοι νόμοι είναι βασικές αρχές της Ελληνικής Δημοκρατίας, όπως διατυπώθηκαν από το πρώτο Σύνταγμα της Επιδαύρου: «Όλοι οι Έλληνες εισίν όμοιοι ενώπιον των νόμων άνευ τινός εξαιρέσεως ή βαθμού, κλάσεως ή αξιώματος».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, Πολιτική | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ογδόντα χρόνια από τον θάνατο του Γιώργου Σαραντάρη

Posted by Μέλια στο 3 Μαρτίου, 2021

.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πριν από ογδόντα χρόνια απεβίωσε ο σημαντικός ποιητής και στοχαστής Γιώργος Σαραντάρης. Καχεκτικός στο σώμα και φιλάσθενος πολέμησε στην πρώτη γραμμή τους Ιταλούς και δεν άντεξε. Απεβίωσε στις 25 Φεβρουαρίου 1941, σε ηλικία 33 ετών.

Για την τραγικότητα του τέλους του Σαραντάρη και τον χριστιανικό τρόπο που αντιμετώπισε τον θάνατο έγραψε ο Οδυσσέας Ελύτης στα «Ανοιχτά Χαρτιά» (Εκδ. Ίκαρος, σελ. 392-393). Καταγγέλλει το επιστρατευτικό σύστημα ότι κράτησε στο Κολωνάκι «τα χοντρόπετσα θηρία των αθηναϊκών ζαχαροπλαστείων και ξαπόστειλε στην πρώτη γραμμή το πιο αγνό και ανυπεράσπιστο πλάσμα». Έναν εύθραυστο διανοούμενο, όπως τον χαρακτηρίζει, «που μόλις στεκότανε στα πόδια του, που όμως είχε προφτάσει να κάνει τις πιο πρωτότυπες και γεμάτες από αγάπη σκέψεις για την Ελλάδα και το μέλλον της».

Εξηγεί ο Ελύτης ότι αφού ήταν διπλωματούχος νομικός ιταλικού πανεπιστημίου – ο μόνος ίσως σε ολόκληρο το στράτευμα παρατηρεί -, θα μπορούσε να ΄ναι περιζήτητος στις υπηρεσίες της αντικατασκοπείας, ή της ανάκρισης αιχμαλώτων, αντί να φορτωθεί το γυλιό και τον οπλισμό των τριάντα οκάδων και «να χαθεί παραπατώντας μες στα χιονισμένα φαράγγια ένας ακόμη ποιητής, ένας ακόμη αθώος στο δρόμο του μαρτυρίου».

Συνεχίζοντας ο Ελύτης γράφει για το τραγικό του τέλος: «Φαίνεται ότι πέρασε φρικτές ώρες… Φώναζε βοήθεια στους άλλους φαντάρους, αυτός ο Χριστιανός φώναζε «αδέλφια» και τ’ «αδέλφια» τον κοροϊδεύανε, τα πιο αδίσταχτα βαλθήκανε κιόλας να του κλέβουνε κουβέρτες, μάλλινα, οτιδήποτε χρήσιμο μπορούσε ο δόλιος να κουβαλεί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο Ντοστογιέφσκι και η Αριστερά

Posted by Μέλια στο 21 Φεβρουαρίου, 2021

.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Στις 9 Φεβρουαρίου συμπληρώθηκαν 140 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Είναι φέτος και τα διακόσια χρόνια από τη γέννησή του, στις 11 Νοεμβρίου 1821. Ο Ντοστογιέφσκι πριν από την παρισινή επανάσταση του 1848 δέχθηκε την επίδραση των αθεϊστικών σοσιαλιστικών ιδεών. Όπως γράφει στο Ημερολόγιό του* από το 1846 μυήθηκε από τον Μπελίνσκι στην αλήθεια του επερχόμενου «αναζωογονημένου κόσμου» και «στην ιερότητα της μελλοντικής κομμουνιστικής κοινωνίας».

Τότε ο Ντοστογιέφσκι πρόβλεψε το πώς θα κινηθεί το αθεϊστικό κίνημα και στις ημέρες μας! Έγραψε ότι θα κτυπήσει τον χριστιανισμό, την οικογένεια, την ιδιοκτησία, την πατρίδα, ως τροχοπέδη στην πρόοδο. Θα κτυπήσει επίσης τις εθνότητες εν ονόματι της γενικής αδελφοσύνης των ανθρώπων.

Ο μεγάλος ρώσος συγγραφέας σημειώνει ότι αρνήθηκε οριστικά αυτό το ονειροπόλο παραλήρημα – όλο αυτό το σκοτάδι και τον τρόμο, που προορίζεται για την ανθρωπότητα με τη μορφή της αναζωογόνησής της…

Πρόβλεψε ακόμη ο Ντοστογιέφσκι ότι μπορεί οι στόχοι «των καθοδηγητών της ευρωπαϊκής προοδευτικής σκέψης» να θεωρηθούν υψηλόφρονες και ανθρωπιστικοί. Ένα όμως είναι αναμφισβήτητο: Αν δοθεί σε όλους αυτούς τους μεγάλους σύγχρονους διανοητές η πλήρης δυνατότητα να καταστρέψουν την παλιά κοινωνία και να την οικοδομήσουν από την αρχή, ως αποτέλεσμα θα προκύψει τέτοιο σκότος και τόσο χάος, κάτι το τόσο χυδαίο, τυφλό και απάνθρωπο, ώστε όλο το οικοδόμημα θα πέσει κάτω από τις κατάρες της ανθρωπότητας, προτού καν προλάβει να ολοκληρωθεί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Νεομάρτυρες «Με το αίμα τους διατήρησαν ζωντανό τον Ελληνισμό»

Posted by Μέλια στο 10 Φεβρουαρίου, 2021


.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Το πρώτο κείμενο του 2021 της παρούσης σειράς  αφιερωμάτων στο 1821, που οι Πανέλληνες εορτάζουν την Εθνική τους Παλιγγενεσία, αφιερώνεται στους Νεομάρτυρες. Είναι όσοι κατά την οθωμανική τυραννία προτίμησαν τα μαρτύρια και τον θάνατο από το να αλλαξοπιστήσουν. Έτσι με το αίμα τους όχι μόνο διατήρησαν στη ζωή τον Ελληνισμό, αλλά και τον οδήγησαν στην Ελευθερία.

Ο αγωνιστής του 1821 και λόγιος Μιχ. Οικονόμου (1798-1879) στα «Ιστορικά της Ελληνικής Παλιγγενεσίας», που έγραψε, σημειώνει ότι όσοι εκ των Ελλήνων δεν αλλαξοπίστησαν και δεν διέφυγαν στη Δυτική Ευρώπη, «περί πολλού ποιούμενοι τα έμφυτα εις πάντας τους Έλληνας αισθήματα του εθνισμού και της θρησκείας, πιστοί εις την θρησκείαν, την προς την πατρίδα αγάπην και την της καταγωγής των ευγένειαν, την θείαν μετά πίστεως και ελπίδος επικαλεσθέντες αντίληψιν δεν απηλπίζοντο, αλλά απεφάσισαν να μείνωσι και να υποστώσι εν υπομονή χριστιανική και φρονήσει κατ’ ανάγκην, τον επιβαλλόμενον αυτοίς βαρύν κλοιόν της υποταγής, τον καιρόν εξαγοραζόμενοι, ενδομύχως μεν μίσος κατά των τυράννων άσπονδον  σώζοντες… πόθον δε διάπυρον της ελευθερίας τρέφοντες». (Α΄ Εκδ. 1873, Φωτομηχανική Επανέκδοσις εκ της Α΄ εκδόσεως, Εκδόσεις της Δημοσίας Βιβλιοθήκης της Σχολής Δημητσάνης, Επιμέλεια – Εισαγωγή – Ευρετήριον Ιωάννας Γιανναροπούλου – Τάσου Αθ. Γριτσοπούλου, Αθήναι, 1976, σελ. 20).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΜΕΛΙΑ, Νεομάρτυρες | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ιωάννης Κωλέττης «Ο αμφιλεγόμενος πολιτικός της Επανάστασης»

Posted by Μέλια στο 3 Φεβρουαρίου, 2021

.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Ιωάννης Κωλέττης (1773-1847)  ήταν ένας αμφιλεγόμενος πολιτικός, ενεργητικά παρών στα όσα συνέβησαν στην Ελλάδα, από το 1821 έως τον θάνατό του.  Χαρακτηριστικά ο Κων. Παπαρρηγόπουλος αναφέρει: «Ο θάνατος του ανδρός, όπως και όλος ο πολιτικός αυτού βίος εγένετο αφορμή ίνα η όλη πολιτική εμφάνισις αυτού υπ’ άλλων μεν, Ελλήνων τε και ξένων, εξυμνηθή και εγκωμιασθή, υπ’ άλλων δε δυσφημηθή και εν επιγράμμασιν έτι σκωπτικοτάτοις εκφαυλισθή και αναθεματισθή» («Ιστορία του Ελληνικού Έθνος», Εκδ. Οίκ. «Ελευθερουδάκης», Εν Αθήναις, 1925, Τόμ. 6ος, σελ. 267).

Ο Σπυρίδων Μαρκεζίνης σχολιάζει έτσι την από τον Όθωνα ανάθεση στον Κωλέττη σχηματισμού Κυβερνήσεως, μετά την ψήφιση από την Εθνοσυνέλευση του Συντάγματος, του προελθόντος από την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843: «Εκλήθη ο Ιωάννης Κωλέττης να σχηματίση κυβέρνησιν. Ήτο ατυχής συγκυρία δια τον Τόπον. Την ώραν δηλαδή, καθ’ ήν ετίθετο εις εφαρμογήν το Σύνταγμα και επρόκειτο να δοκιμασθή η συνταγματική μοναρχία, εκαλείτο ως πρώτος εφαρμοστής ο άνθρωπος, ο οποίος κατ’ επανάληψιν ηγωνίσθη με σύνθημα το Σύνταγμα, αλλ’ ουδέποτε, ούτε εις αυτό, ούτε, πολύ περισσότερον, εις τον αληθή φιλελευθερισμόν επίστευσε.

Υπήρξε βεβαίως ο Κωλέττης εκ των πρώτων φυσιογνωμιών του Αγώνος… Υπήρξε πρωταγωνιστής εις περιόδους ανωμαλιών και αναρχίας, γνωρίζων άριστα…τον λαόν… Εκολάκευε τας αδυναμίας του πλήθους και εξεμεταλλεύετο αυτάς προς ίδιον όφελος. Περιέγραψεν αυτόν ο Λεβίδης ως “ άνθρωπον φιλόδοξον, ραδιούργον, αντιπαρερχόμενον κάθε τύψιν συνειδήσεως δια να φθάση εις τον σκοπόν του, υποστηρίζοντα ότι η επιτυχία του σκοπού συγχωρεί και αγιάζει όλα τα μέσα”» («Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος» Εκδ. Πάπυρος, Αθήναι, 1966, Α΄ Τόμος, σελ. 205).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βιογραφία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Οι διωγμοί των Χριστιανών στην Τουρκία

Posted by Μέλια στο 23 Ιανουαρίου, 2021

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Τουρκία είναι μεταξύ των τεσσάρων χωρών στον κόσμο, στις οποίες κατά το 2020 χειροτέρεψε περισσότερο η θέση των Χριστιανών. Αυτό αναφέρει στην Έκθεσή της του 2021 η Διεθνής Οργάνωση «Portes Ouvertes». Οι άλλες τρεις χώρες είναι η Κολομβία, το Ιράκ και η Νιγηρία.

Έτσι η Τουρκία από την 36η θέση που ήταν το 2020 έπεσε στην 25η το 2021 (Σημ. Όσο ψηλότερα στον κατάλογο τόσο περισσότεροι οι διωγμοί των χριστιανών). Στην πρώτη θέση είναι η κομμουνιστική Βόρεια Κορέα. Το 2021 καλύτερα από την Τουρκία συμπεριφέρθηκαν έναντι των Χριστιανών το Κατάρ, η Ιορδανία, η Ινδονησία και το Κουβέϊτ…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Κωνσταντίνος Σάθας: «Ο αφοσιωμένος στην Πατρίδα ιστορικός»

Posted by Μέλια στο 21 Ιανουαρίου, 2021

.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Κωνσταντίνος Σάθας (1842-1914), Γαλαξειδιώτης στην καταγωγή, είναι ο «αφοσιωμένος πολυγραφώτατος, ερευνητικώτατος και εμβριθέστατος φυσιοδίφης» της Ελλάδος, όπως επιγραμματικά τον χαρακτηρίζει ο εξαίρετος ιστορικός Τάσος Γριτσόπουλος (Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία, Τόμος 10ος, στηλ. 1117-1119).

Επί μία πεντηκονταετία ο Σάθας αναλώθηκε στην αποκάλυψη μιας εξόχου εποχής της Ελληνικής Ιστορίας, εντός της οποίας κυοφορήθηκε η μεγάλη Επανάσταση του 1821 και κερδήθηκε η ελευθερία του Έθνους. Γράφει στην ίδια σελίδα ο Γριτσόπουλος: «Το όνομα του Κ. Σάθα εις την ιστορικήν έρευναν καταλαμβάνει θέσιν σπουδαίαν δια το πολύ και πρωτότυπον υλικόν, που περισυνέλεξε και εξέδωκε με πολλάς στερήσεις και υγείαν των οφθαλμών του όχι σταθεράν… Επομένως πρόκειται δια χαλκέντερον ερευνητήν».

Ο διατελέσας πρόεδρος της Δημοκρατίας Κων. Τσάτσος, ανηψιός του Κ. Σάθα εκ μητρός, σημειώνει: «Ησχολήθη εκ των πρώτων με την σκοτεινήν αυτήν περίοδον της ιστορίας του Έθνους (Σημ. γρ. Την Τουρκοκρατία)  και έφερε πρώτος εις φως ανεκτιμήτου αξίας κείμενα και σημαντικά γεγονότα… Απέθανε εις Παρισίους πτωχός και εγκαταλελειμένος, με την πικρίαν ότι δεν εβοηθήθη εις το εκδοτικόν του έργον». (Πρόλογος Κων. Τσάτσου εις βιβλίο Κων. Σάθα «Τουρκοκρατούμενη Ελλάς», Τόμος πρώτος, Εκδ. Οργ. Λιβάνη, Αθήνα, 1995, σελ. 11-12).

Το πλείστο μέρος του βίου του ο Σάθας το πέρασε στις βιβλιοθήκες της Βενετίας, των Παρισίων, των Αθηνών και των Πατριαρχείων της Ανατολής.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βιογραφία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Μύγα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ο Ρήγας και ο Γαλλικός Διαφωτισμός

Posted by Μέλια στο 8 Ιανουαρίου, 2021

.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Ρήγας γεννήθηκε στο Βελεστίνο της Θεσσαλικής Μαγνησίας το 1757 από εύπορους γονείς και ευτύχησε να έχει από μικρός σπουδαίους δασκάλους του Γένους, με τους οποίους αγάπησε την Ελλάδα και απέκτησε τον πόθο αυτή να ελευθερωθεί. Ο συνεργάτης του Ρήγα Χριστόφορος Περραιβός στη «σύντομη βιογραφία», που έγραψε γι’ αυτόν, σημειώνει ότι δάσκαλος τότε στον Τύρναβο ήταν ο σοφός μετέπειτα ιερεύς – οικονόμος Ιωάννης Πέτζαρης και στα Αμπελάκια ο Γεώργιος Τρικεύς.

Και οι δύο υπήρξαν μαθητές του περίφημου μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Σλαβωνίου και Χερσώνος Ευγενίου Βούλγαρη (Σημ. Σελ. 6 στο βιβλίο του Περραιβού – αναστατική έκδοση από Διον. Νότη Καραβία,). Ο Περραιβός συμπληρώνει ότι στη Ζαγορά του Πηλίου υπήρχε ελληνικό σχολείο, στο οποίο φοίτησε ο Ρήγας και στο οποίο σχολάρχης ήταν «κάποιος λογιώτατος Κωνσταντίνος».

Στη Θεσσαλία δεν άντεξε την καταπίεση των οθωμανών και την εγκατέλειψε σε νεανική ηλικία. Πρώτα πήγε στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στο Βουκουρέστι, όπου έζησε από πριν το 1787 έως το 1796, όταν μετοίκησε στη Βιέννη. Καθώς ήταν ιδιοφυής εύκολα έμαθε να διαβάζει και να μεταφράζει στα ελληνικά επιστημονικά, φιλοσοφικά, και λογοτεχνικά βιβλία, που υπήρχαν άφθονα στην Ευρώπη, από τα γερμανικά, τα γαλλικά και τα ιταλικά Στη Βιέννη έζησε έως τον Δεκέμβριο του 1797, όταν αναχώρησε για την Τεργέστη. Στην πόλη αυτή συνελήφθη από τους Αυστριακούς, οι οποίοι στη συνέχεια τον παρέδωσαν στους Οθωμανούς και αυτοί τον εκτέλεσαν δια στραγγαλισμού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Χριστιανοί και κορωνοϊός

Posted by Μέλια στο 20 Δεκεμβρίου, 2020

.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο χριστιανός λέγει πάντα την αλήθεια. Πρέπει να λέγει την αλήθεια. Αλλιώς δεν είναι χριστιανός. Αυτό δεν είναι μια εντολή κάποιας ιδεολογίας, δεν είναι ένας νόμος που επιβάλλεται, είναι βίωμα, είναι αγάπη προς τον Ιησού και προς τον πλησίον. Ο Χριστός είναι σαφής: Όσοι τον ακολουθούν, πρέπει να γνωρίζουν και να λένε την αλήθεια, γιατί μόνο αυτή τους ελευθερώνει. Όταν δεν λένε την αλήθεια δεν Τον εκφράζουν, εκφράζουν τον εαυτό τους.

Οι γραμμές αυτές γράφονται γιατί σε αυτή την περίοδο της πανδημίας οι χριστιανοί βρίσκονται σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο δοκιμασίας. Δοκιμάζονται που οι εκκλησιές είναι κλειστές, δοκιμάζονται που δεν μπορούν να κοινωνήσουν, δοκιμάζονται που είναι χωρίς ποιμαντική καθοδήγηση, δοκιμάζονται από ενίοτε μεροληπτικές αποφάσεις της εξουσίας, δοκιμάζονται από την απόρριψη και την απαξίωση που δέχονται.

Όλες αυτές οι δοκιμασίες είναι από εξωτερικούς παράγοντες. Όμως υπάρχουν και δοκιμασίες για τον χριστιανό που είναι προσωπικές. Η πρώτη είναι να εκπειράσει τον Χριστό, να του πει είμαι δικός Σου, δείξε μου την παντοδυναμία Σου, δείξε πως όταν είμαι κοντά σου είμαι άτρωτος από ασθένειες. Όμως ο Χριστός δεν εκπειράζεται, ούτε υποκύπτει  στην πρόκληση  να δείξει την παντοδυναμία Του και να υποχωρήσει σε ένα, στην ουσία του, εγωιστικό αίτημα πιστού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Οι φαντασιώσεις του Ερντογάν και η Ευρώπη

Posted by Μέλια στο 18 Δεκεμβρίου, 2020

.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πρόβλημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι τόσο οι εκφρασμένες φαντασιώσεις του  Προέδρου της Τουρκίας Ρ. Τ. Ερντογάν, όσο η ανοχή που αυτή έδειξε έναντι του, με την απόφαση που έλαβε  στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Η απόφαση ελήφθη για λόγους καθαρά συμφεροντολογικούς  και δείχνει τον πολιτικό αβδηριτισμό ηγετών χωρών – μελών της. Βεβαίως αποθρασύνει τον πρόεδρο Ερντογάν και αυξάνει τις πιθανότητες περαιτέρω έντασης στα σύνορα της ΕΕ.

Οι φαντασιώσεις του ηγέτη της Τουρκίας είναι προφανείς και δεν είναι σημερινές. Από καιρό φαντασιώνεται ότι είναι σουλτάνος, ότι μεταφέρει στο σήμερα τους 15ο και 16ο αιώνες. Κτίζει παλάτι, βάζει κατάλληλα ντυμένους φρουρούς για να του θυμίζουν την εποχή, πηγαίνει ως κατακτητής στο Ναό της Αγίας Σοφίας  και διαβάζει το Κοράνι, πλάθει στη φαντασία του τα όρια της ηγεμονίας του, που εκτείνονται από τον Καύκασο και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη έως τη Μέση Ανατολή, την Κύπρο και την Βόρεια Αφρική.

Αντιλαμβανόμαστε το πόσο επικίνδυνες είναι οι φαντασιώσεις του Προέδρου Ερντογάν  αν σκεφθούμε τι θα συνέβαινε στην Ευρώπη και στη Μεσόγειο αν φαντασιώσεις και επιδιώξεις σαν του Τ. Ερντογάν είχαν η Άγγελα Μέρκελ για την Γερμανία, ο Σεμπάστιαν Σουλτς για την Αυστρία, ο Εμμανουέλ Μακρόν για τη Γαλλία, ο Τζουζέπε Κόντε για την Ιταλία, η Ίνγκριντα Σιμονίτε για την Λιθουανία, ο Ματέους Μοραβιέτσκι για την Πολωνία, ο Στέφαν Λέβεν για τη Σουηδία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την Ελλάδα… Αν όλοι τους δεν θεωρούσαν δεδομένα τα σύνορα των χωρών τους και έδειχναν με ποικίλους τρόπους ότι επιδίωκαν να τα επεκτείνουν εκεί που ήσαν κάποτε…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική, Διεθνή θέματα, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »