ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Γιώργης στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ας σταματήσουμε επιτέλους την…
    Επικαιρότητα 7ης Μαΐ… στη Κερδισμένος ο «επιτήδειος ουδέ…
    Μέλια στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΙΝΌΤΣΗ στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Posts Tagged ‘ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟΝ’

Η αρχαία κατάρα εναντίον των Ελλήνων

Posted by Μέλια στο 27 Φεβρουαρίου, 2015

Καταραμένοι να είσθε Αχαιοί
να σφάζεσθε μεταξύ σας

Η έχθρα ανάμεσα σας
να είναι παντοτινός σύντροφος

 Να χύνετε το αίμα σας
σε αδελφοκτόνους πολέμους

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , | 1 Comment »

Τα λόγια της γριάς Παράδοσης

Posted by Μέλια στο 24 Φεβρουαρίου, 2014

.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Ποίηση | Με ετικέτα: , | 3 Σχόλια »

Ἡ πρὸς τὴν πατρίδα ἀγάπη μου

Posted by Μέλια στο 20 Φεβρουαρίου, 2014

Η ΠΡΩΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

  πρς τν πατρίδα γάπη μου.

.

Δν εναι διαβατάρικο πουλί, πο γι μι μέρα

σχίζει τ νέφη κα περν γοργ σν τν γέρα,

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Ποίηση | Με ετικέτα: , | 4 Σχόλια »

«… καὶ ἀπὸ τότε ἱλαρὸς ἦν Φίλιππος ἐπὶ τῇ τοῦ τέκνου ἐλπίδι…»

Posted by Μέλια στο 18 Φεβρουαρίου, 2014

Ο Αλέξανδρος δαμάζοντας τον Βουκεφάλα, έργο του John Steell, που βρίσκεται στο Εδιμβούργο της Σκωτίας.

Στον Βίο Αλεξάνδρου του Μακεδόνος του Ψευδο-Καλλισθένη, έργο γεμάτο φανταστικά γεγονότα από τη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά με μεγάλη διάδοση τον Μεσαίωνα, βρίσκουμε και την παρακάτω ιστορία που αφορά τον Βουκεφάλα, το θρυλικό άλογο του Αλέξανδρου, και τον τρόπο που δαμάστηκε, αν και ανθρωποφάγο, και τι είπε ο Φίλιππος, ο πατέρας του Αλέξανδρου, όταν τον είδε να τρέχει με τον Βουκεφάλα χωρίς χαλινάρι στο μέσον της Πέλλας. 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | 5 Σχόλια »

Άργος, το σκυλί του Οδυσσέα

Posted by Μέλια στο 12 Φεβρουαρίου, 2014

 Kι ενώ εκείνοι συναλλάσσοντας τα λόγια τους μιλούσαν,

.

ένα σκυλί που ζάρωνε, σήκωσε ξαφνικά τ’ αυτιά και το κεφάλι του –

.

ο Άργος του καρτερικού Oδυσσέα! Tον είχε ο ίδιος

.

μεγαλώσει, όμως δεν πρόλαβε να τον χαρεί· πρωτύτερα

.

αναχώρησε να πάει στην άγια Tροία.

.

Tα πρώτα χρόνια οι νιούτσικοι τον έβγαζαν κυνήγι,

.

και κυνηγούσε αγριοκάτσικα, ζαρκάδια και λαγούς.

.

Mετά τον παραμέλησαν, αφότου ο κύρης του ταξίδεψε μακριά,

..

και σέρνονταν στην κοπριά, χυμένη σε σωρούς από τις μούλες

.

και τα βόδια στην αυλόθυρα μπροστά, απ’ όπου

.

του Oδυσσέα οι δούλοι σήκωναν κάθε τόσο να κοπρίσουν

.

το μέγα τέμενός του.

.

Eκεί τώρα σερνόταν το σκυλί, μ’ αμέτρητα τσιμπούρια ο Άργος.

.

Kι όμως, αναγνωρίζοντας τον Oδυσσέα στο πλάι του,

.

σάλεψε την ουρά του και κατέβασε πάλι τ’ αυτιά του,

.

όμως τη δύναμη δεν βρήκε να φτάσει πιο κοντά στον κύρη του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Μυθολογία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Τα παράφορα λείψανα

Posted by Μέλια στο 9 Φεβρουαρίου, 2014

Φωτογραφία από:xartografos.wordpress.com

Πέστε μου τη στιγμή, τη λέξη που θα γίνει αχτίνα

Το χέρι που θα παραμερίσει, το πόδι που θα κλωτσήσει

Το στόμα που θα φτύσει

Το μάτι που θα λάμψει από χαρά χαρά χαρά

Γύρνα λοιπόν, δείξε μου τη δαγκωνιά της ζωής σου

Πάρε το αίμα σου τίναξέ το παντού, στην ψυχρή αχτίνα

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Ποίηση | Με ετικέτα: , | 12 Σχόλια »

Το σημάδι του Οδυσσέα

Posted by Μέλια στο 8 Φεβρουαρίου, 2014

Άλλη μια συγκινητική στιγμή της Οδύσσειας. Η Ευρύκλεια πλένει τα πόδια του Οδυσσέα και τον αναγνωρίζει από το τραύμα του

Η ταυτότητα του Οδυσσέα θέτει πολλαπλά προβλήματα. Δεν είναι απλώς μεταμορφωμένος σε ζητιάνο, αλλά, αφού ήταν είκοσι πέντε χρονών όταν έφυγε, σήμερα είναι σαράντα πέντε. Ακόμα και αν τα χέρια του δεν έχουν αλλάξει, δεν μπορεί να είναι ίδια και απαράλλαχτα. Είναι συγχρόνως ο ίδιος και εντελώς διαφορετικός. Η βάγια υποστηρίζει πάντως ότι του μοιάζει και λέει στον Οδυσσέα: «Από όλους όσους έχουν έρθει εδώ πέρα, ταξιδιώτες, ζητιάνους, στους οποίους προσφέραμε φιλοξενία, εσύ μου θυμίζεις από όλους πιο πολύ τον Οδυσσέα.

 

— Μάλιστα, έχετε δίκιο, λέει ο Οδυσσέας, μου το έχουν ξαναπεί αυτό». Σκέφτεται τότε ότι αν η Ευρύκλεια του πλύνει τα πόδια, θα δει μια χαρακτηριστική ουλή που έχει, με κίνδυνο, αν η ταυτότητά του αποκαλυφθεί πριν από την ώρα της, να βρεθεί σε δύσκολη θέση και να πάει όλο το σχέδιο στράφι.

 

Γιατί ο Οδυσσέας, όταν ήταν μικρός, δεκαπέντε, δεκάξι χρονών, είχε πάει στον παππού του, τον πατέρα της μητέρας του, για να μυηθεί στη ζωή του κούρου, από παιδί να γίνει άντρας· το αγόρι, οπλισμένο με ένα δόρυ, έπρεπε να αντιμετωπίσει, ολομόναχο και υπό την επιτήρηση των εξαδέλφων του, και να νικήσει ένα τεράστιο αγριογούρουνο — και το νίκησε, αλλά το αγριογούρουνο όρμησε πάνω του και του έσκισε το πόδι στο γόνατο. Γύρισε λοιπόν πίσω περιχαρής αλλά με την ουλή, την οποία έδειξε σε όλον τον κόσμο, και διηγήθηκε με κάθε λεπτομέρεια τι έγινε, πώς τον περιποιήθηκαν, πώς τον γέμισαν δώρα. Πρώτη πρώτη στο ακροατήριο ήταν φυσικά η βάγια, η Ευρύκλεια: όταν ο παππούς του, ο Αυτόλυκος, είχε έρθει παλιά στη γέννηση του παιδιού, εκείνη κρατούσε το μωρό στα γόνατα· παρακάλεσε τον Αυτόλυκο να διαλέξει ένα όνομα για τον εγγονό του. Έτσι πήρε ο Οδυσσέας το όνομά του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Μυθολογία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Η προπαίδεια πριν από δύο αιώνες

Posted by Μέλια στο 31 Ιανουαρίου, 2014

Η προπαίδεια είναι ο δεκαδικός πίνακας πολλαπλασιασμού που διδάσκεται ως μέρος της βασικής αριθμητικής, αφού θέτει τη βάση για την διεκπεραίωση αριθμητικών υπολογισμών πάνω σε αριθμούς στο δεκαδικό σύστημα.

.

Είναι απαραίτητη η απομνημόνευση του πίνακα για να μπορεί να κάνει κανείς υπολογισμούς στα παραδοσιακά μαθηματικά.

.

Σε παλαιότερες εποχές, τη δεκαετία του 70, οι γονείς αγόραζαν στα παιδιά τους τετράδια που είχαν στην πίσω πλευρά του εξώφυλλου τυπωμένη την προπαίδεια.

.

Από ένα τέτοιο χαμηλής ποιότητας τετράδιο, έμαθα την προπαίδεια. Θυμάμαι ότι η προπαίδεια του 7, του 8 και του 9 ήταν για μένα προσωπικά η δυσκολότερη στην εκμάθησή της.

.

Είναι γνωστό ότι ο πίνακας πολλαπλασιασμού με τα γινόμενα των δέκα πρώτων ακέραιων αριθμών, η προπαίδεια δηλαδή, προέρχεται από τον Πυθαγόρειο Πίνακα ή Άβακα.

.

Κάνοντας μια έρευνα σε παλιές αριθμητικές προηγούμενων αιώνων βρήκα μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία:

.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΜΕΛΙΑ, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , | 13 Σχόλια »

Το αϊβασιλιάτικο φίλευμα του γερο-Κολοκοτρώνη

Posted by Μέλια στο 1 Ιανουαρίου, 2014

Το αϊβασιλιάτικο φίλευμα ή οι στερνές συμβουλές του γερο-Κολοκοτρώνη προς τους νέους:

    Λαμπρύνετε την Ελλάδα με την προκοπή και τα γραμματά σας!

    Φέρτε εις τα επιστρόφια την νύμφη!

    Τα πρωτεία εις τον σταυρό!

    Ενθυμείστε διαρκώς τους σταυρωμένους δια την πίστιν και δια το γένος!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | 10 Σχόλια »

Ο Θεός δεν μας αλησμονά, δεν μας αποστρέφεται

Posted by Μέλια στο 18 Δεκεμβρίου, 2013

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 12 Σχόλια »

Όσο να σε λυπηθεί της αγάπης ο Θεός

Posted by Μέλια στο 17 Δεκεμβρίου, 2013

Κωστής Παλαμάς

 

Μες τις παινεμένες χώρες, Χώρα

παινεμένη, θα ‘ρθει κι η ώρα,

και θα πέσεις, κι από σέν’ απάνου η Φήμη

το στερνό το σάλπισμά της θα σαλπίσει

σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση.

Πάει το ψήλος σου, το χτίσμα σου συντρίμι.

Θα ‘ρθει κι η ώρα· εσένα ήταν ο δρόμος

σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση,

σαν το δρόμο του ήλιου· γέρνεις· όμως

το πρωί για σε δε θα γυρίσει.

Και θα σβήσεις καθώς σβήνουνε λιβάδια

από μάισσες φυτρωμένα με γητειές·

πιο αλαφρά του περασμού σου τα σημάδια

κι από τις δροσοσταλαματιές·

θα σε κλαιν’ τα κλαψοπούλια στ’ αχνά βράδια

και στα μνήματα οι κλωνόγυρτες ιτιές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Λογοτεχνία, ΜΕΛΙΑ, Ποίηση | Με ετικέτα: , | 15 Σχόλια »

Ὁ δρόμος τῆς εὐτυχίας

Posted by Μέλια στο 24 Νοεμβρίου, 2013

Εικόνα από:www.pixoto.com

Φώτης Κόντογλου

Ἀπὸ τὴν Συλλογή: Μυστικὰ ἄνθη

.

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι σὲ ὅλα ἀχόρταγος. Θέλει νὰ ἀπολαύσει πολλά, χωρὶς νὰ μπορεῖ νὰ τὰ προφτάσει ὅλα. Καὶ γι᾿ αὐτὸ βασανίζεται. Ὅποιος ὅμως, φτάσει σὲ μία κατάσταση, ποὺ νὰ εὐχαριστιέται μὲ τὰ λίγα, καὶ νὰ μὴ θέλει πολλὰ ἔστω καὶ κι ἂν μπορεῖ νὰ τὰ ἀποκτήσει, ἐκεῖνος λοιπὸν εἶναι εὐτυχισμένος. Οἱ ἄνθρωποι δὲν βρίσκουν πουθενὰ εὐτυχία, γιατὶ ἐπιχειροῦν νὰ ζήσουν χωρὶς τὸν ἑαυτό τους.

Ἀλλὰ ὅποιος χάσει τὸν ἑαυτό του, ἔχει χάσει τὴν εὐτυχία. Εὐτυχία δὲν εἶναι τὸ ζάλισμα, ποὺ δίνουν οἱ πολυμέριμνες ἡδονὲς καὶ ἀπολαύσεις, ἀλλὰ ἡ εἰρήνη τῆς ψυχῆς καὶ ἡ σιωπηλὴ ἀγαλλίαση τῆς καρδιᾶς. Γι᾿ αὐτὸ εἶπε ὁ Χριστός: «Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως: οὐδὲ ἐροῦσιν, ἰδοὺ ὧδε, ἢ ἰδοὺ ἐκεῖ. Ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ἡμῶν ἐστι».

Ξέρω καλά, τί εἶναι ἡ ζωὴ ποὺ ζοῦνε οἱ λεγόμενοι κοσμικοὶ ἄνθρωποι. Οἱ ἄνθρωποι, δηλαδή, ποὺ διασκεδάζουνε, ποὺ ταξιδεύουνε, ποὺ ξεγελιοῦνται μὲ λογῆς-λογῆς θεάματα, μὲ ἀσημαντολογίες, μὲ σκάνδαλα, μὲ τὶς διάφορες ματαιότητες. Ὅλα αὐτά, ἀπὸ μακριὰ φαντάζουνε γιὰ κάποιο πρᾶγμα σπουδαῖο καὶ ζηλευτό!

Ἀπὸ κοντά, ὅμως, ἀπορεῖς γιὰ τὴν φτώχεια ποὺ ἔχουνε, καὶ τὸ πόσο κούφιοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ξεγελιοῦνται μὲ αὐτὰ τὰ γιατροσόφια τῆς εὐτυχίας. Βλέπεις δυστυχισμένους ἀνθρώπους, ποὺ κάνουνε τὸν εὐτυχισμένο! Κατάδικους, ποὺ κάνουνε τὸν ἐλεύθερο! Ἄδειοι ἀπὸ κάθε οὐσία! Τρισδυστυχισμένοι! Πεθαμένη ἡ ψυχή τους! Καὶ γι᾿ αὐτὸ ἀνύπαρκτη καὶ ἡ «εὐτυχία» τους! Τελείως ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Όμορφη και παράξενη πατρίδα

Posted by Μέλια στο 19 Νοεμβρίου, 2013

Φωτογραφία από:allgreekislands.yolasite.com

Όμορφη και παράξενη πατρίδα

ωσάν αυτή που μου ‘λαχε δεν είδα

.

Ρίχνει να πιάσει ψάρια πιάνει φτερωτά

στήνει στην γη καράβι κήπο στα νερά

κλαίει φιλεί το χώμα ξενιτεύεται

μένει στους πέντε δρόμους αντρειεύεται

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Λογοτεχνία, ΜΕΛΙΑ, Ποίηση | Με ετικέτα: , | 15 Σχόλια »

Μην ελπίζεις πως τη γη μας θα την κάμεις δική σου

Posted by Μέλια στο 9 Νοεμβρίου, 2013

Και μάθε πως όχι τα κλαριά να μας κόψεις

όχι τα σπίτια που μας έκαψες

μόνο πέτρα πάνω στην πέτρα να μη μείνει

δεν προσκυνούμε

Τι τα δέντρα μας αν τα κόψεις και τα κάψεις

η γη μένει δική μας και τα ματακάνει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Λογοτεχνία, ΜΕΛΙΑ, Ποίηση | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »