ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Asia Pavlova στη Δ/Π «ΑΝΔΡΟΣ ΠΑΤΡΙΑ»…ἡ εἰ…
    Παντελής Βλαχάκης στη Τάλως, το πρώτο ρομπότ στην…
    Pantelis Vlahakis στη Τάλως, το πρώτο ρομπότ στην…
    georgeiraklion στη Τάλως, το πρώτο ρομπότ στην…
    georgeiraklion στη Και να που θυμηθήκαμε την Πρωτ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘Κινηματογράφος’ Category

Ἡ «Πολίτικη Κουζίνα» τῆς καθ᾽ ἡμᾶς ἐμπειρίας

Posted by Μέλια στο 28 Αυγούστου, 2016

.

του π. Χαράλαμπου Παπαδόπουλου

«Σχόλια στήν σημειολογία τῆς ταινίας «Πολίτικη Κουζίνα»

Ἡ ἐποχή μας εἶναι ἀπό τίς σπάνιες ἐκεῖνες ἱστορικές περιόδους ὅπου ὁ μῦθος καί τό παραμύθι ἀπουσιάζουν ἀπό τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου. Μιά ζωή ὅμως δίχως μῦθο εἶναι φαγητό χωρίς μπαχάρια καθώς θά ἔλεγε ὁ κύρ Βασίλης τῆς «Πολίτικης Κουζίνας».

Ἡ ποίηση καί ἡ μουσικότητα τῆς ζωῆς, ἔχουν παραδοθεῖ ἄνευ ὅρων στήν τεχνολογική πεζότητα καί εἰκονική πραγματικότητα τῆς πληροφορίας.   Ὅπως παρατηρεῖ εὔστοχα ὁ διανοούμενος Χρόνης Μίσσιος «Σέ μερικά χρόνια ἀκόμη (ἄν δέν εἶναι ἤδη γεγονός) τά παιδιά δέν θά μποροῦν νά κατανοήσουν τούς στίχους τοῦ Μάρκου Βαμβακάρη: Τά ματόκλαδά σου λάμπουν, σάν τά λούλουδα τοῦ κάμπου…» διότι θά τούς λείπει ἡ ἀμεσότητα τῆς ἐπαφῆς καί ἡ ἐμπειρία τῆς ζωῆς. 

Ἡ πλειοψηφία τῶν παιδιῶν δέν θά ἔχει τήν βιωματική νοημοσύνη, ἀλλά τήν πληροφοριακή καί εἰκονική. Ὁ κάμπος, τό φεγγάρι, ἡ θάλασσα, τό γαλάζιο τοῦ οὐρανοῦ, δέν θά εἶναι πλέον ἐμπειρία, ἀλλά πληροφορία.

Ἡ ἐποχή μας εἶναι ἀπό τίς σπάνιες ἐκεῖνες ἱστορικές περιόδους ὅπου ὁ μῦθος καί τό παραμύθι ἀπουσιάζουν ἀπό τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου. Μιά ζωή ὅμως δίχως μῦθο εἶναι φαγητό χωρίς μπαχάρια καθώς θά ἔλεγε ὁ κύρ Βασίλης τῆς «Πολίτικης Κουζίνας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κινηματογράφος, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ, Παιδεία | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΤΟ ΝΗΣΙ – (Ostrov)

Posted by Φαίη στο 14 Αυγούστου, 2016

Ο δρόμος της μετανοίας οδηγεί στην αγιότητα. Μία εξαιρετική Ρωσσική ταινία.

Posted in Εκκλησία, Κινηματογράφος, Φαίη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Διονύσης Παπαγιαννόπουλος (12 Ιουλ. 1912 – 13 Απρ.1984)

Posted by Πετροβούβαλος στο 13 Απριλίου, 2016

αναδημοσίευση από το Λογομνήμων κατ’ ευφημισμόν

.

Μικρός δεν είχε ιδέα από θέατρο. Στο χωριό του, το Διακοφτό, ερχόταν μόνο ο Καραγκιόζης, τον οποίο δεν έχανε ποτέ.

Στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου, στο Αίγιο, συμμετείχε σε μια θεατρική παραστάση κι όλοι μετά του έλεγαν μπράβο. Τότε συνειδητοποίησε για πρώτη φορά πως μάλλον είχε ένα ιδιαίτερο ταλέντο στην ηθοποιία.

Μετά το Γυμνάσιο, επέστρεψε στο χωριό του, αλλά η μητέρα του δεν τον άφηνε να σπουδάσει. Έγραψε λοιπόν σε ένα φίλο του στην Αθήνα να του στείλει στο χωριό διάφορα θεατρικά έργα. Εκείνος του έστειλε το «Κόκκινο πουκάμισο» του Μελά, τον «Αγαπητικό της Βοσκοπούλας» και διάφορα άλλα κι άρχισε μόνος του να διοργανώνει παραστάσεις. Μάζευε φίλους του, τους δίδασκε πώς να παίξουν, έφτιαξε τη σκηνή και τα σκηνικά -χωρίς να έχει δει ποτέ του πραγματικό σκηνικό- και για να μη συναντήσει αντιδράσεις, έδινε τις εισπράξεις στην εκκλησία. Μετά το τέλος των παραστάσεων, το είχε αποφασίσει πλέον να γίνει ηθοποιός αλλά είπε στη μητέρα του πως θέλει να σπουδάσει δάσκαλος, γιατί μόνο έτσι θα τον άφηνε να φύγει. Έτσι πάει στην Αθήνα και γράφεται στη Σχολή του Εθνικού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βιογραφία, Κινηματογράφος, Τέχνες | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Διονύσης Παπαγιαννόπουλος (12 Ιουλίου 1912 – 13 Απριλίου 1984)

Posted by Πετροβούβαλος στο 13 Απριλίου, 2015

αναδημοσίευση από το Λογομνήμων κατ’ ευφημισμόν

.

Μικρός δεν είχε ιδέα από θέατρο. Στο χωριό του, το Διακοφτό, ερχόταν μόνο ο Καραγκιόζης, τον οποίο δεν έχανε ποτέ.
Στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου, στο Αίγιο, συμμετείχε σε μια θεατρική παραστάση κι όλοι μετά του έλεγαν μπράβο. Τότε συνειδητοποίησε για πρώτη φορά πως μάλλον είχε ένα ιδιαίτερο ταλέντο στην ηθοποιία.

Μετά το Γυμνάσιο, επέστρεψε στο χωριό του, αλλά η μητέρα του δεν τον άφηνε να σπουδάσει. Έγραψε λοιπόν σε ένα φίλο του στην Αθήνα να του στείλει στο χωριό διάφορα θεατρικά έργα. Εκείνος του έστειλε το «Κόκκινο πουκάμισο» του Μελά, τον «Αγαπητικό της Βοσκοπούλας» και διάφορα άλλα κι άρχισε μόνος του να διοργανώνει παραστάσεις. Μάζευε φίλους του, τους δίδασκε πώς να παίξουν, έφτιαξε τη σκηνή και τα σκηνικά -χωρίς να έχει δει ποτέ του πραγματικό σκηνικό- και για να μη συναντήσει αντιδράσεις, έδινε τις εισπράξεις στην εκκλησία. Μετά το τέλος των παραστάσεων, το είχε αποφασίσει πλέον να γίνει ηθοποιός αλλά είπε στη μητέρα του πως θέλει να σπουδάσει δάσκαλος, γιατί μόνο έτσι θα τον άφηνε να φύγει. Έτσι πάει στην Αθήνα και γράφεται στη Σχολή του Εθνικού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βιογραφία, Θἐατρο, Κινηματογράφος, Τέχνες | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΔΕΣΠΩ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΥ (13 Ιουλ 1916 – 18 Φεβ 2004)

Posted by Πετροβούβαλος στο 18 Φεβρουαρίου, 2015

H Δέσπω Διαμαντίδου γεννήθηκε σε ένα σπίτι στον Πειραιά με δωρικές κολώνες, αρχιτεκτόνημα του Tσίλλερ. H καταγωγή της ήταν από τη Ρωσία. Δεν φοίτησε ποτέ σε ελληνικό σχολείο και τελείωσε τη στοιχειώδη και μέση εκπαίδευση σε Γερμανική σχολή.

Αφού τελείωσε την Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου πρωτοεμφανίστηκε στο Χορό της ¨Μήδειας¨ του Ευριπίδη το 1942. O πρώτος της σημαντικός ρόλος είναι ως Λαίδης Καρολίνας στο έργο του Tζεϊμς Mπάρρυ ¨δεν φταίει το αστέρι μας¨ υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του δασκάλου και ιδρυτή του Θεάτρου Καρόλου Κουν.

Στο θέατρο συνεργάζεται με πολλούς θιάσους, όπως του Mουσούρη, του Aνδρεάδη, της Mανωλίδου-Aρώνη και του Χορν. Από το 1946 ως το 1950 ήταν βασικό στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου.

Το 1949 είναι η κορυφαία του Χορού στην ¨Oρέστεια¨ του Αισχύλου που παρουσιάζεται με μεγάλη επιτυχία στο Ηρώδειο, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Pοντήρη. Στο Εθνικό επανέρχεται το 1954 και παραμένει μέχρι το 1963. Εμφανίζεται σε πολλά έργα, ενώ ιδιαίτερη μνεία γίνεται για τους ρόλους που ερμηνεύει ως κορυφαία στην ¨Εκάβη¨ του Eυρπίδη, στον ¨Γλάρο¨ του Tσέχωφ ως Πωλίνα και στις ¨Eκκλησιάζουσες¨ του Αριστοφάνη στον ρόλο του Κήρυκα.

Το 1947 εμφανίζεται για πρώτη φορά στην μεγάλη οθόνη στην ταινία ¨Τα παιδιά της Αθήνας¨, αλλά ο δρόμος για την διεθνή κινηματογραφική της καριέρα θα ξεκινήσει στη δεκαετία του ΄60.

Το 1965 εμφανίζεται στην ταινία ¨No Mr Jonson¨ με παραγωγό τον Tζείμς Πάρις και σκηνοθέτη της ταινίας τον Γρηγόρη Γρηγορίου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βιογραφία, Θἐατρο, Κινηματογράφος, Τέχνες | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Κώστας Χατζηχρήστος «13 χρόνια χωρίς τον Ζήκο» (1921- 3 Οκτωβρίου 2001)

Posted by Μέλια στο 3 Οκτωβρίου, 2014

*Κώστας ΧατζηχρήστοςΟ Κώστας Χατζηχρήστος ήταν ηθοποιός (1921- 3 Οκτωβρίου 2001), από τους σημαντικότερους κωμικούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν γόνος πολύτεκνης οικογένειας, η οποία εγκαταστάθηκε στο Παγκράτι. Ο νεαρός Κώστας φοίτησε αρχικά στη Στρατιωτική Σχολή της Σύρου και τελείωσε τις σπουδές του στην Καβάλα. Εργάστηκε σε βαριετέ στο θέατρο “Μισούρι” του Πειραιά και στο θίασο της Νίτσας Γαϊτανάκη όπου έπαιξε στο “Στραβόξυλο” του Ψαθά.

Από το 1945 έως το 1948 δούλεψε με το θίασο οπερέτας του Παρασκευά Οικονόμου και εμφανίστηκε στα βαριετέ “Πεύκα” με τον Γ. Οικονομίδη και “Όασις” με τον Μ. Τραϊφόρο. Την περίοδο 1949-50 συμμετείχε στο μουσικό θίασο Κούλας Νικολαΐδου στο θέατρο “Βερντέν” της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Στο «Βερντέν» ο Χατζηχρήστος θα κάνει και την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο ρόλο του βλάχου Θύμιου, ένα ρόλο που εμπνεύστηκε ο αδελφός της συζύγου του, ο Κώστας Νικολαΐδης, της συγγραφικής τριάδας Νικολαΐδη – Ελευθερίου – Λυμπερόπουλου.

Από το 1953 έως το 1955 συνεργάζεται με την Καίτη Ντιριντάουα και τον Κούλη Στολίγκα. Το 1955, όταν ο θίασος ανεβάζει στο “Περοκέ” την επιθεώρηση “Κόκα-κόλα” των Γιαλαμά – Θίσβιου – Πρετεντέρη, πλέκεται και το ειδύλλιό του με την Ντιριντάουα. Παντρεύτηκαν και απέκτησαν μία κόρη. Ο γάμος τους έλαβε τέλος το 1975 και η Καίτη Οικονόμου, όπως ήταν το πραγματικό όνομα της Ντιριντάουα, πέθανε το Φεβρουάριο του 1996.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Θἐατρο, Κινηματογράφος, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , | 1 Comment »

The Cut: προκαλεί αντιδράσεις στη τουρκία και επαίνους από το πολιτισμένο κοινό

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 4 Σεπτεμβρίου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/09/the-cut.jpg

Με τη γενοκτονία των Αρμενίων καταπιάνεται η εξαιρετική, δοσμένη με λυρισμό και δύναμη, ταινία The Cut, του τούρκου σκηνοθέτη Φατίχ Ακίν, που προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του 71ου κινηματογραφικού φεστιβάλ της Βενετίας, σε ένα κοινό που τη δέχτηκε με θερμό χειροκρότημα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Διεθνή θέματα, Κινηματογράφος, Τέχνες | 1 Comment »

Κλέων Τριανταφύλλου «ATTIK» (19 Μαρ.1885 – 29 Αὐγ.1944)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 29 Αυγούστου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/08/ba426-2.jpg«O θείος μου, ο Αττίκ»

Η Πέλεια Τζαρτίλη μάς ξεναγεί, με ανέκδοτο υλικό, στον μελωδικό κόσμο του ποιητή της ερωτικής απογοήτευσης, που εξακολουθεί να συγκινεί 64 χρόνια μετά το θάνατό του

Toυ Λεωνίδα Ντιλσιζιάν

Aρχές Αυγούστου, ο θείος έρχεται στο σπίτι μας. Αυτό το θυμάμαι. Είμαι μικρό παιδί. Βλέπω κι ακούω όλη τη στιχομυθία μεταξύ της μητέρας μου και του Κλέωνα. Η μητέρα μου λεγόταν Βακώ. Του λέει η μητέρα μου: Κλέων, να σε κεράσω μια βυσσινάδα; Είναι φρεσκοκαμωμένη. Ναι, της λέει εκείνος, να μου την κεράσεις. Σηκώνει το ποτήρι και προσθέτει: Στην υγειά σου Βακώ, αυτή είναι και η τελευταία που πίνω από τα χέρια σου. Γιατί εγώ θα αυτοκτονήσω. Tου απαντά η μητέρα μου: Ελα, καημένε Κλέων, για όνομα του Θεού, μια ζωή μάς απειλείς με αυτή την αυτοκτονία σου. Και το έφερε βαρέως μετά, γιατί δεν τον πήρε στα σοβαρά τότε. Αρχές Αυγούστου του 1944 το είπε αυτό. 28 Αυγούστου το είχε κάνει».

Εκείνο τον Αύγουστο ο Κλέων επιστρέφει με το ποδήλατο στο σπίτι και κατά λάθος σκουντά έναν Γερμανό στρατιώτη, ο οποίος εκφράζει πάνω του τα πιο βίαια ένστικτά του. Αιμόφυρτος φτάνει στο σπίτι, μπαίνει στο δωμάτιό του και ζητάει ένα χαμομήλι. Το ποτήρι της ευαισθησίας και της περηφάνιας του ξεχειλίζει. Στα κατάλοιπα του χαμομηλιού αυτού εντοπίζεται η υπερβολική δόση από το υπνωτικό βερονάλ. Η προσωπική μαρτυρία της Πέλειας Τζαρτίλη που με μουσειακή φροντίδα διασώζει σήμερα το μοναδικό αρχείο που υπάρχει για τον αγαπημένο της θείο, έναν από τους πιο σπουδαίους συνθέτες, ποιητές, ερμηνευτές και πιανίστες που ανέδειξε στο πρώτο ήμισυ του περασμένου αιώνα αυτός ο τόπος, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Γιατί αν το όνομα Κλέων Τριανταφύλλου δεν λέει κάτι σε πολλούς, τότε σίγουρα το ψευδώνυμό του, Αττίκ, μαρτυρεί πολύ περισσότερα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Θἐατρο, Κινηματογράφος, Κοινωνια, Λαογραφία, Λογοτεχνία, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Ποίηση | Leave a Comment »

ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ (12 Ιαν.1932 – 27 Ιουλ.1992)

Posted by Oπτήρας του Αβέρωφ στο 27 Ιουλίου, 2014

https://i0.wp.com/img.youtube.com/vi/kHLB21ZHq1M/0.jpgΊδρυμα Τζένη Καρέζη

Η Τζένη Καρέζη, η αξέχαστη ηθοποιός του Ελληνικού Θεάτρου και Κινηματογράφου, έφυγε από κοντά μας τον Ιούλιο του 1992. Θύμα κι αυτή του καρκίνου, θαύμαζε τον κλάδο της Ιατρικής Επιστήμης για την Αντιμετώπιση του Πόνου και την Παρηγορητική Αγωγή σε καρκινοπαθείς και άλλους χρονίως πάσχοντες ασθενείς καθώς και το έργο των εξειδικευμένων ιατρών και ψυχολόγων που βοήθησαν και την ίδια, ανακουφίζοντάς την από τους πόνους.

Ήταν επιθυμία της, που εξέφρασε προς τους δικούς της, να συμβάλλουν με κάθε τρόπο στην ανάπτυξη αυτού του κλάδου, ώστε και άλλοι συνάνθρωποί της ν’ ανακουφισθούν από τους πόνους που προκαλεί η νόσος και να ζήσουν με αξιοπρέπεια και σε ανθρώπινες, για τους ίδιους και τους συγγενείς τους, συνθήκες.

Το ΙΔΡΥΜΑ ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ, ιδρύθηκε τη χρονιά του θανάτου της για να τιμηθεί η μνήμη της από την οικογένειά της και τους φίλους της. Είναι εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και συντηρείται αποκλειστικά από τις δωρεές των συνανθρώπων μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Θἐατρο, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κινηματογράφος, Τέχνες | Leave a Comment »

Μαίρη Αρώνη, η αγαπημένη μας «πάστα φλώρα»( 1914 Αθήνα – 16 Ιουλίου 1992)

Posted by Μέλια στο 16 Ιουλίου, 2014

Η αυτοκτονία του πατέρα της και ο πρόωρος χαμός του συζύγου της

Η ηθοποιός Μαίρη Αρώνη, αν και εμφανίστηκε σε μόλις πέντε κινηματογραφικές ταινίες, άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της στη μεγάλη οθόνη. Ο ρόλος της «Πάστα Φλώρας» στην ταινία «Μια τρελή, τρελή οικογένεια», είναι μέχρι σήμερα ένας από τους πιο αγαπητούς στο κοινό. Η ηθοποιός αφοσιώθηκε στο θέατρο, που ήταν η μεγάλη της αγάπη, από πολύ μικρή ηλικία. Για να καταφέρει να ακολουθήσει το όνειρό της και να σπουδάσει υποκριτική, χρειάστηκε να κάνει ακόμα και απεργία πείνας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Θἐατρο, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κινηματογράφος, ΜΕΛΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Τέχνες | Με ετικέτα: , , , , , , , | 1 Comment »

Δύσκολες ὧρες γιά τήν Μεγάλη Κυρία,ΑΝΝΑ ΣΥΝΟΔΙΝΟΥ

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 3 Ιουλίου, 2014

https://i0.wp.com/x.pstatic.gr/cman_img_f/9547439607243146239.jpg

Σε σοβαρή κατάσταση νοσηλεύεται στην πνευμονολογική κλινική του νοσοκομείου «Σωτηρία» η ηθοποιός και πρώην υπουργός, Άννα Συνοδινού, η οποία ταλαιπωρείται από λοίμωξη του αναπνευστικού.

Η 88χρονη κορυφαία του ελληνικού θεατρου έχει υποβληθεί σε γαστροστομία και παρακολουθείται σε κρεβάτι αυξημένης φροντίδας, ενώ οι θεράποντες ιατροί της είναι σε επιφυλακή για την περίπτωση που χρειασθεί να νοσηλευτεί σε μονάδα εντατικής θεραπείας.

Πάντως, όπως αναφέρουν, δεν είναι διασωληνωμένη και εξακολουθεί να διατηρεί επαφή με το περιβάλλον, παρά τη νόσο που την ταλαιπωρεί.

Ο υπουργός Υγείας, Μάκης Βορίδης, ενημερώνεται ο ίδιος για την πορεία της υγείας της, από το νοσοκομείο, από την πρώτη ημέρα της νοσηλείας της, στις 27 Ιουνίου.

«Ο,τιδήποτε χρειασθεί η μεγάλη μας καλλιτέχνις, πέραν των νοσηλείων, για την αντιμετώπιση του προβλήματος υγείας της, θα καλυφθεί από το Ελληνικό Δημόσιο» δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Κώστας Τασούλας δεδομένου ότι η Αννα Συνοδινού αντιμετωπίζει και οικονομικά προβλήματα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Θἐατρο, Κινηματογράφος, Κοινωνια, Τέχνες | Leave a Comment »

Αἰμίλιος Βεάκης (13 Δεκ.1884 – 29 Ἰουν.1951)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 29 Ιουνίου, 2014

http://logomnimon.files.wordpress.com/2012/10/aimilios-veakis.jpg“Αυτός είναι ο Λιρ!” είπε ο Λόρενς Ολίβιε στην Κατίνα Παξινού βλέποντας την διπλανή φωτογραφία από την παράσταση: “Βασιλιάς Λιρ”, στην οποία έδωσε μια ανεπανάληπτη ερμηνεία ο Αιμίλιος Βεάκης.

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή στα 1901 και πέρασε τα επόμενα χρόνια κάνοντας περιοδείες, με τα “μπουλούκια” εκείνης της εποχής, σε πόλεις και χωριά, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά επίσης στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη και την Αλεξάνδρεια, παίζοντας αμέτρητα έργα.
Στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13 επιστρατεύεται και μάλιστα προάγεται σε λοχία “επ’ ανδραγαθία”, ενώ παράλληλα οργανώνει παραστάσεις στα πλαίσια του Μακεδονικού Αγώνα. Μετά τον πόλεμο, επιστρέφει και συνεργάζεται με μεγάλα ονόματα της εποχής όπως η Κυβέλη και η Κοτοπούλη. Στη δεκαετία του 1930 προσλαμβάνεται στο Εθνικό Θέατρο και εκεί βρίσκει την ευκαιρία να παίξει αρκετούς ρόλους υψηλού επιπέδου με αποκορύφωμα την ερμηνεία του στον “Βασιλιά Λιρ”, μια παράσταση του 1938, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Ένας από τους τυχερούς που τον θαύμασαν στην ερμηνεία εκείνη ήταν και ο Μάριος Πλωρίτης που έγραψε: “Στην τρομερή σκηνή της θύελλας, που ο αποδιωγμένος γερο-βασιλιάς παλεύει με τα στοιχεία της φύσης και με τα στοιχειά της φαρμακωμένης ψυχής του, ο Βεάκης ήταν στοιχείο της φύσης ο ίδιος, ήταν θύελλα μέσα στη θύελλα, τυφώνας απέναντι στον τυφώνα και ο ανεμοστρόβιλος της οδύνης του άρπαζε σύγκορμο τον θεατή παρασύροντάς τον στην ιλλιγγιώδη δίνη της παράκρουσης, της οργής και της αυτογνωσίας του”
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ο Βεάκης βρίσκεται στο πλευρό της Εθνικής Αντίστασης από τις τάξεις του ΕΑΜ. Αναγκάζεται να αποχωρήσει από το Εθνικό Θέατρο. Συνεργάζεται με το θίασο της κυρίας Κατερίνας και αργότερα με τη Βάσω Μανωλίδου και τον Γιώργο Παππά.
Μετά τα Δεκεμβριανά ακολούθησε το ΕΑΜ στην υποχώρηση προς τα βουνά όπου και συνέχισε να δίνει θεατρικές παραστάσεις.
Το 1947 αποχώρησε από το θέατρο με μια πενιχρή σύνταξη και τον Απρίλιο του 1951, έπειτα από πολλές διαμαρτυρίες του κόσμου, το Εθνικό Θέατρο τον κάλεσε για να παίξει κάποιους μικρούς ρόλους. Πέθανε δυο μήνες αργότερα.

ΠΗΓΗ

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Θἐατρο, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κινηματογράφος | 2 Σχόλια »

Σαν σήμερα «έφυγε» από τη ζωή ο μεγάλος ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας

Posted by Μέλια στο 28 Ιουνίου, 2014

Σαν σήμερα, στις 28 Ιουνίου του 1985, έπεσε η αυλαία της ζωής του Λάμπρου Κωνσταντάρα, του θρυλικού Λαμπρούκου του παλιού, καλού ελληνικού κινηματογράφου.

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1913 στην Αθήνα, στην οδό Πλουτάρχου 13 στο Κολωνάκι, ενώ η καταγωγή του ήταν από την Κωνσταντινούπολη.

Ήταν αδελφός της ηθοποιού Μίτσης Κωνσταντάρα και πατέρας του πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρη Κωνσταντάρα, ο οποίος του χάρισε δύο εγγόνια, την Παυλίνα το 1974 και τον Λάμπρο το 1979.

Το 1930 κατατάχθηκε μετά από επιμονή της οικογένειάς του και χωρίς τη δική του θέληση στη Σχολή Υπαξιωματικών Ναυτικού στην Κέρκυρα, από όπου τελικά δραπέτευσε κολυμπώντας. Γλίτωσε το Στρατοδικείο μετά από ενέργειες της οικογένειάς του.

Το 1934 μετέβη στο Παρίσι προκειμένου να σπουδάσει χρυσοχόος, με σκοπό να αναλάβει στη συνέχεια το οικογενειακό χρυσοχοείο στο κέντρο της Αθήνας. Εγκατέλειψε τις σπουδές του και έκανε διάφορες δουλειές, ώσπου τον ανακάλυψε ο Γάλλος σκηνοθέτης Λουί Ζουβέ να παίζει ως κομπάρσος σε θεατρική παράσταση.

Σπούδασε στο Παρίσι στη θεατρική σχολή του σπουδαίου αυτού Γάλλου θεατράνθρωπου, το θέατρο «Ατενέ», από όπου αποφοίτησε το 1933. Έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο το 1937 στη γαλλική πρωτεύουσα και το καλοκαίρι του 1938 επέστρεψε στην Ελλάδα, ξεκινώντας πλέον καριέρα ηθοποιού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Θἐατρο, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κινηματογράφος, ΜΕΛΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | Με ετικέτα: , , , , , , | 1 Comment »

INSIDE JOB (2010)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 15 Μαΐου, 2014

https://lh4.googleusercontent.com/-D1MYdIiIYvc/TYndeDK6O4I/AAAAAAAACJg/XoPMVgp1DIU/s400/Inside-job-2.jpg
«ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ» μέ ἐνσωματωμένους ΕΛΛ.ΥΠΟΤ.(Ἀπό σήμερα,θά τό βρίσκετε στό δεξιό περιθώριο).

Η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Ντομινίκ Στος- Καν μιλούν για την οικονομική κρίση του 2008 που κόστισε πάνω από 20 τρισεκατομμύρια δολάρια και στοίχισε τις δουλειές και τα σπίτια σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Ο Τσαρλς Φεργκιουσον επιχειρεί να εκθέσει τη σοκαριστική αλήθεια πίσω την απληστία της Γουόλ Στριτ και των golden boys της Goldman suchs μ’ ένα αποκαλυπτικό και πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ.

Μέσα από εκτεταμένη έρευνα και συνεντεύξεις με ισχυρά οικονομικά στελέχη, πολιτικούς και δημοσιογράφους, παρουσιάζει τους υποκινητές της παγκόσμιας οικονονική κρίσης και σκιαγραφεί την παρακμή του καπιταλιστικού συστήματος και η διαπλοκή των οικονομικών και πολιτικών παραγόντων

tv.pathfinder.gr

Το εξαιρετικό (και πολυβραβευμένο) ντοκυμαντέρ του Charles Ferguson με τίτλο «Inside Job» ξεσκεπάζει τους υπαίτιους της οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε από την Αμερική το 2008, εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο και κρατάει τη χώρα μας ακόμη δέσμια των δανειστών μας…

Στο ντοκυμαντέρ αυτό που περιλαμβάνει συνεντεύξεις πολιτικών, δημοσιογράφων και ισχυρών οικονομικών στελεχών, σκιαγραφείται η παρακμή του καπιταλιστικού συστήματος και η διαπλοκή των οικονομικών και πολιτικών παραγόντων.

Το ντοκυμαντέρ αποκαλύπτει τους πραγματικούς υποκινητές της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και την απληστία της Γουόλ Στριτ και των golden boys της Goldman suchs.

ntokimanter.net

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γεωστρατηγική, Διεθνή θέματα, Ειδησεογραφία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κινηματογράφος, Κοινωνια, Οικονομία, Πολιτική, Τέχνες | 4 Σχόλια »