ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
    Γιώργης στη Οι Σέρβοι καταλαμβάνουν το Μον…
    Γιώργης στη Οι Σέρβοι καταλαμβάνουν το Μον…
    Γιώργης στη Viper, Rafale, Belharra, Φρεγά…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ’ Category

Είστε «κυρίες» μου, το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς, πολύ λίγες, πολύ μικρές, για τέτοιου είδους μεγαλειώδη ανασκαφή.

Posted by Πετροβούβαλος στο 16 Νοεμβρίου, 2014

σχόλιο του Λεωνίδα
σε ανάρτηση των Αττικών Νέων

.

Ψέμα, ψέμα, ψέμα και πάλι ψέμα έχουν φλομώσει τον Ελληνικό λαό στο ψέμα και στην απάτη. Αλήθεια θέλει ταυτοποίηση DNA για να διαπιστωθεί το φύλο του σκελετού;

Ακόμα και ένα παιδί του λυκείου ξεχωρίζει από την κατασκευή του σκελετού αν επρόκειτο για άνδρα ή γυναίκα. Τα κεφάλια των σφιγγών βρέθηκαν τον Αύγουστο και παρουσιάστηκαν τον Οκτώβριο.

Η μαινάδες ή Κλώδωνες (Ιέρειες του Διόνυσου) με το χαρακτηριστικό κάνιστρο στο κεφάλι, μέσα στο οποίο τοποθετούσαν φίδια, με το ανασήκωμα της πτυχής του ενδύματος, καθώς και η χαρακτηριστική διαγώνια ταινία στο στήθος δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι επρόκειτο για μαινάδες.

Άλλωστε οι Καρυάτιδες ή κόρες από την Σπάρτη, δεν είχαν καμία σχέση με την Μακεδονία..

Είχε όμως η Μυρτάλη ή αλλιώς Ολυμπιάς η μητέρα του Μ.Αλεξάνδρου καθώς και η γιαγιά του η Ευρυδίκη οι οποίες υπήρξαν Ιέρειες ή Μαινάδες του Ναού του Διόνυσου στην Σαμοθράκη.

Σκοπίμως λοιπόν έλεγαν ψέμματα στον Ελληνικό λαό για να τον αποτρέψουν από το να σχηματίσει την εντύπωση, ότι ο τάφος είναι Βασιλικός και ασύλητος

Επίσης μας απέκρυψαν ότι επάνω στις πτυχές του ενδύματος της αριστερής «Καρυάτιδας» υπήρχε επιγραφή την οποία ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει, κατεβάζοντας μια φωτογραφία του αγάλματος και την υποβάλει σε ανάλυση με αρνητικά χρώματα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ὁ θάνατος τοῦ Βασιλέως ΠΥΡΡΟΥ (1 Σεπ.272)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 1 Σεπτεμβρίου, 2014

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/96/Pyrrhus.JPG34.  Ὁ δὲ Πύρρος ἐφορῶν τὸν περιέχοντα χειμῶνα καὶ κλύδωνα, τὴν μὲν στεφάνην ᾗ διάσημον ἦν τὸ κράνος ἀφελὼν ἔδωκέ τινι τῶν ἑταίρων, αὐτὸς δὲ τῷ ἵππῳ πεποιθὼς εἰς τοὺς ἑπομένους τῶν πολεμίων ἐνέβαλε, καὶ δόρατι πληγεὶς διὰ τοῦ θώρακος οὐ καιρίαν πληγὴν οὐδὲ μεγάλην, ἐπέστρεψε κατὰ τοῦ πατάξαντος, ὃς ἦν Ἀργεῖος οὐ τῶν ἐπιφανῶν, ἀλλὰ πενιχρᾶς καὶ πρεσβυτέρας [2] υἱὸς γυναικός. αὕτη τότε θεωμένη τὴν μάχην ὥσπερ αἱ λοιπαὶ γυναῖκες ἀπὸ τοῦ τέγους, ὡς ἐπέγνω συνεστῶτα τῷ Πύρρῳ τὸν υἱόν, ἐκπαθὴς γενομένη πρὸς τὸν κίνδυνον, ἄρασα κεραμίδα ταῖς χερσὶν ἀμφοτέραις ἀφῆκεν ἐπὶ τὸν [3] Πύρρον. ἐμπεσούσης δὲ τῇ κεφαλῇ κατὰ τοῦ κράνους, καὶ τῶν σφονδύλων πρὸς τὴν βάσιν τοῦ τραχήλου συντριβέντων, αἵ τ’ ὄψεις συνεχύθησαν αὐτοῦ, καὶ προήκαντο [4] τὰς ἡνίας αἱ χεῖρες. αὐτὸς δὲ κατενεχθεὶς παρὰ τὸν τοῦ Λικυμνίου σηκὸν ἔπεσεν, ὑπὸ τῶν πολλῶν ἀγνοούμενος. [5] Ζώπυρος δέ τις τῶν παρ’ Ἀντιγόνῳ στρατευομένων καὶ δύο ἢ τρεῖς ἕτεροι προσδραμόντες καὶ κατανοήσαντες, εἴς τινα θυρῶνα παρείλκυσαν αὐτόν, ἀρχόμενον ἐκ τῆς [6] πληγῆς ἀναφέρεσθαι. σπασαμένου δὲ τοῦ Ζωπύρου μάχαιραν Ἰλλυρικὴν ὡς τὴν κεφαλὴν ἀποτεμοῦντος, ἐνέβλεψε δεινόν, ὥστε τὸν Ζώπυρον περίφοβον γενόμενον καὶ τὰ μὲν τρέμοντα ταῖς χερσί, τὰ δ’ ἐπιχειροῦντα, θορύβου δὲ καὶ ταραχῆς μεστὸν ὄντα, μὴ κατ’ ὀρθόν, ἀλλὰ παρὰ τὸ στόμα καὶ τὸ γένειον ἀποτέμνοντα βραδέως καὶ μόλις ἀποσπάσαι τὴν κεφαλήν.
[7] Ἤδη δὲ σύνδηλον ἦν τὸ γεγονὸς πλείοσι, καὶ προσδραμὼν ὁ Ἀλκυονεὺς ᾔτησε τὴν κεφαλὴν ὡς κατανοήσων. λαβὼν δ’ ἀφίππευσε πρὸς τὸν πατέρα καὶ καθεζο[8]μένῳ μετὰ τῶν φίλων προσέβαλε. θεασάμενος δὲ καὶ γνοὺς ὁ Ἀντίγονος, τὸν μὲν υἱὸν ἀπήλασε, τῇ βακτηρίᾳ παίων καὶ καλῶν ἐναγῆ καὶ βάρβαρον, αὐτὸς δὲ τὴν χλαμύδα προθέμενος τοῖς ὄμμασιν ἐδάκρυσεν, Ἀντιγόνου τοῦ πάππου μνησθεὶς καὶ Δημητρίου τοῦ πατρός, [9] οἰκείων παραδειγμάτων εἰς τύχης μεταβολήν. τὴν μὲν οὖν κεφαλὴν καὶ τὸ σῶμα τοῦ Πύρρου κοσμήσας ἔκαυσεν·[10] ἐπεὶ δ’ ὁ Ἀλκυονεὺς τῷ Ἑλένῳ περιτυχών, ταπεινῷ καὶ χλαμύδιον λιτὸν ἀμπεχομένῳ, φιλανθρώπως ἐνέτυχε καὶ τῷ πατρὶ προσήγαγεν, ἰδὼν ὁ Ἀντίγονος «βελτίονα μὲν» εἶπεν «ὦ παῖ ταῦτα τῶν προτέρων, ἀλλ’ οὐδὲ νῦν ὀρθῶς τῷ μὴ περιελεῖν τὴν ἐσθῆτα ταύτην, ἣ μᾶλλον ἡμᾶς [11] καταισχύνει τοὺς κρατεῖν δοκοῦντας.» ἐκ τούτου φιλοφρονησάμενος καὶ κοσμήσας τὸν Ἕλενον ἀπέστειλεν εἰς Ἤπειρον, καὶ τοῖς φίλοις τοῦ Πύρρου πράως ἐνετύγχανε, τοῦ στρατοπέδου καὶ τῆς δυνάμεως πάσης κύριος γενόμενος.

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ,ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ – ΠΥΡΡΟΣ

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, Αναδημοσιεύσεις, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Leave a Comment »

Πρωτογένης,ὁ Ρόδιος

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 28 Ιουνίου, 2014

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/The_Faun_of_Praxiteles_-_Capitol_Museum_Rom.JPG/250px-The_Faun_of_Praxiteles_-_Capitol_Museum_Rom.JPG

Σάτυρος ἀναπαυόμενος.. Ἔμπνευσις (;) τοῦ Πραξιτέλους ἀπό τόν πίνακα τοῦ Πρωτογένους

Ἀφορμῆς δοθείσης ἀπό τήν φωτογραφία τῆς ἀναρτήσεως περί πρωτογενοῦς πλιάτσικου,παραθέτουμε ὀλίγα γιά τόν ζωγράφο Πρωτογένη.

Γέννηση – Περιοχές δράσης

Ο Πρωτογένης γεννήθηκε γύρω στο 345 π.Χ., στοιχείο που συνάγεται από τις αναφορές των πηγών, καθώς και από το λεγόμενο «μνημείο του Πρωτογένη» στην Καύνο της Καρίας (1), που συνδέεται επιγραφικά με τον καλλιτέχνη (2). Αργότερα έγινε πολίτης της Ξάνθου της Λυκίας (3), ενώ δεν αποκλείεται να πολιτογραφήθηκε και Ρόδιος, αφού είχε ως βάση τη Ρόδο για μεγάλο διάστημα της ζωής του. Ο Πλίνιος μάλιστα τοποθετεί τα διασημότερα έργα του Πρωτογένη στο νησί αυτό. Ο καλλιτέχνης εργάστηκε για άγνωστο χρονικό διάστημα και στην Αθήνα.

Έργο

Ο Πρωτογένης ήταν αυτοδίδακτος. Πριν ανακαλύψει το εξαιρετικό ταλέντο του στη μεγάλη ζωγραφική, ζούσε στην ένδεια και εργαζόταν ως απλός τεχνίτης. Όταν καταξιώθηκε πια στην τέχνη του, έγραψε και δύο βιβλία για τη μεγάλη ζωγραφική.
Ως γλύπτης ειδικευόταν στην κατασκευή χάλκινων αγαλμάτων.Το έργο του είναι χαμένο σήμερα και οποιαδήποτε συζήτηση για τον καλλιτέχνη βασίζεται κυρίως στον Πλίνιο, ο οποίος πέρα από το σχετικό κατάλογο των έργων του διασώζει πλήθος ανεκδοτολογικών στοιχείων για τη ζωή του.
Ο Πρωτογένης ήταν διάσημος για έναν πίνακα που παρουσίαζε τον ήρωα Ιάλυσο (4) στη Ρόδο, για τον οποίο εργάστηκε επτά χρόνια. Όταν μάλιστα ο πίνακας βρισκόταν στο τελικό στάδιο, το 305-304 π.Χ., ο Δημήτριος Πολιορκητής εκστράτευσε εναντίον της Ρόδου και, από σεβασμό προς ένα τόσο εξαιρετικό έργο τέχνης, διέταξε τα στρατεύματά του να μην πυρπολήσουν την πόλη. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, ο καλλιτέχνης συνέχισε να εργάζεται αμέριμνος, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ο βασιλιάς έκανε πόλεμο εναντίον της Ρόδου και όχι εναντίον των τεχνών. Ο Δημήτριος έθεσε υπό φρούρηση τον Πρωτογένη, για να διασφαλίσει τη σωματική του ακεραιότητα. Υπό αυτές τις συνθήκες ο καλλιτέχνης ζωγράφισε τον περίφημο Αναπαυόμενο Σάτυρό του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, Αναδημοσιεύσεις, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Τέχνες | 2 Σχόλια »

Γ΄ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΥΔΝΑΣ (22 Ἰουν.168)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 22 Ιουνίου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/06/168cf80cf87.jpg

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Ο Δέυτερος Μακεδονικός Πόλεμος (200-196π.Χ.) έληξε με τον θρίαμβο της Ρώμης και των Ελλήνων συμμάχων της επί του Φιλίππου του Ε΄ στις Κυνός Κεφαλές το 197π.Χ. Με αυτή τη νίκη οι Ρωμαίοι διασφάλισαν τον περιορισμό της Μακεδονίας εντός της επικρατείας της και τον περαιτέρω πολιτικό και στρατηγικό κατακερματισμό του Ελληνικού κόσμου. Το Μακεδονικό βασίλειο είχε ακόμη πολλές αντοχές και ήταν πρακτικά αδύνατον για τη Ρώμη να το κατακτήσει αλλά μετά από αυτή την ήττα είχε στρωθεί ο δρόμος για την οριστική επικράτηση των Λατίνων.
Ο πανούργος Φίλιππος ξεκίνησε το σχέδιο αναδιοργάνωσης του κράτους του σχεδόν αμέσως μετά το πέρας του πολέμου. Έχτισε νέες πόλεις μακριά από τους κεντρικούς οδικούς άξονες ώστε να μη γίνονται αντιληπτές οι κινήσεις του από τους αντιπάλους και μυστικά προετοίμαζε τον νέο του στρατό. Δεν πρόλαβε όμως να ολοκληρώσει το σχέδιο του καθώς απεβίωσε στην Αμφίπολη το 179π.Χ. Στον θρόνο τον διαδέχθηκε ο γιος του Περσέας αφού πρώτα εξόντωσε τον αδερφό του και συνδιεκδικητή Δημήτριο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ | 1 Comment »

Η ΜΑΧΗ ΣΤΗΝ ΙΣΣΟ (5η Μαιμακτηριῶνος,τοῦ 333)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 22 Οκτωβρίου, 2013

https://i1.wp.com/www.mariaaggelopoulou.gr/images/Ihor/Ihor08a%20Issos.jpg

Ο Δαρείος μετά την ήττα στο Γρανικό αποφάσισε να αφήσει την αμυντική τακτική και να περάση στην αντεπίθεση συγκεντρώνοντας 100.000 ιππείς και 400.000 πεζούς εκ των οποίων και 20.000 Ελληνες μισθοφόροι.

Ο Αλέξανδρος αφού ξεκούρασε τον στρατό του στο Γόρδιο και έλαβε ενισχύσεις απο την Ελλάδα 1.000 Μακεδόνες πεζούς,300 ιππείς,200 Θεσσαλούς ιππείς και 150 Ηλείους στράφηκε προς την Ταρσό την οποία είχε εγκαταλείψει ο σατράπης της Κιλικίας Αρσάμης λίγες ώρες πρίν την άφιξη του Αλέξανδρου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, Αναδημοσιεύσεις, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | 2 Σχόλια »

Ἡ αὐτοκτονία τοῦ Δημοσθένους (12 Ὀκτ. 322)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 12 Οκτωβρίου, 2013

Όταν ο Άρπαλος,ο ταμίας του Μ.Αλεξάνδρου,καταχράσθηκε το βασιλικό θησαυροφυλάκειο,κατέφυγε στην Αθήνα.Οι Αθηναίοι,δεν περέδωσαν τον Άρπαλο στον Μ.Αλέξανδρο,αλλά τον περιόρισαν,μαζί με τον θησαυρό,μέχρι να αποφασίσουν τι θα κάνουν.

https://averoph.files.wordpress.com/2013/10/cf80cebfcf83-cebaceb1cebb-ceb4ceb7cebccebf.jpg

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο,ο Δημοσθένης επισκέφθηκε τον Άρπαλο στην φυλακή.
Εκεί,είδε ότι υπήρχε και μια χρυσή βασιλική κύλικα, του άρεσε, την πήρε στα χέρια του, την περιεργάστηκε και ρώτησε τον Άρπαλο πόσο μπορεί να στοιχίζει. Ο Άρπαλος χαμογελώντας του είπε ότι θα του κοστίσει 20 χρυσά τάλαντα. Την ίδια νύχτα του την έστειλε στο σπίτι του, μαζί με τα 20 τάλαντα (που ισοδυναμούσαν με 600 -περίπου- κιλά χρυσάφι).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Παιδεία | 1 Comment »

Η ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΓΑΥΓΑΜΗΛΑ (Ὀκτ. 331)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 1 Οκτωβρίου, 2013

Στις 1 Οκτωβρίου το 331 π. χ πραγματοποιήθηκε μια απο τις αποφασιστικές μάχες που έκριναν την ιστορία του κόσμου. Η μάχη στα Γαυγάμηλα αποτέλεσε το αποκορύφωμα της εκστρατείας του Αλεξάνδρου. Ο Δαρείος Γ´ μετά απο την πρώτη συνάντηση του με τον Μ. Αλέξανδρο στην Ισσό (333 π. Χ) που έχασε την μάχη, προκειμένου να αποτρέψει έναν αλλο πόλεμο, πρόσφερε την παράδοση όλων των περιοχών δυτικά του Ευφράτη, υψηλά λύτρα για τα χαρέμια που είχαν αρπαχτεί απο τον Αλέξανδρο στην Ισσό και το χέρι της κόρης του. Όμως ο Αλέξανδρος τα απορρίπτει. Ο σκοπός του ήταν η κατάκτηση της αυτοκρατορίας των Αχαιμενήδων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, Αναδημοσιεύσεις, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | 7 Σχόλια »

Η ΠΗΓΗ ΕΜΠΕΔΩ, Η ΚΛΕΨΥΔΡΑ ΤΗΣ… ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 5 Σεπτεμβρίου, 2013

https://averoph.files.wordpress.com/2013/09/1bd09-1111111.jpg

«Κλέβει» εδώ και 5.500 χρόνια αλλά αντί να τιμωρηθεί τη λατρεύουν. Μεταμορφώθηκε από πηγή σε πηγάδι, σε εκκλησία με αγίασμα και σε προμαχώνα των αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης. Η πιο σημαντική φυσική πηγή της Ακρόπολης, η Κλεψύδρα, έφτασε να «δει» νεκρό τον Οδυσσέα Ανδρούτσο το καλοκαίρι του 1825 (1). «Μόνο οι ψαγμένοι» – όπως μας λένε οι φύλακες – φτάνουν σήμερα στις βορειοδυτικές υπώρειες της Ακρόπολης – στη συμβολή του αρχαίου Περιπάτου και της οδού των Παναθηναίων, όπου βρίσκεται κρυμμένη η «κλέφτρα» πηγή η οποία… πήρε το όνομά της επειδή το νερό της υψωνόταν και ξεχείλιζε όταν έπνεαν οι ετησίες και εξαφανιζόταν όταν εκείνες έπαυαν, ό,τι δηλαδή συνέβαινε και με τον Νείλο ποταμό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, ΑΡΧΑΪΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, Αναδημοσιεύσεις, ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΡΩΜΑΪΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ | 2 Σχόλια »

Ἡ ἀνακάλυψις τῆς στήλης τῆς Ροζέττας (15 Ἰουλ.1799),οἱ Μαμελοῦκοι,οἱ ἀγγλογάλλοι καί λοιποί…ἐπιστήμονες

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 15 Ιουλίου, 2013

Τό Fort Julien σέ γκραβοῦρα τoῦ 1803

Θά ἀρχίσω μέ μιά φανταστική περιγραφή,βασισμένη σέ ἀληθινές ἡμερομηνίες.
Ἀκριβῶς 214 χρόνια πρίν,στήν ἀριστερή ὄχθη τοῦ Νείλου,κοντά στό Δέλτα του. Ἐκείνη τήν ἡμέρα,15 Ἰουλίου 1799 (ἄλλοι λένε στἰς 19),ἕνα ὑπολοχαγάκι τοῦ Μεγάλου Ναπολέοντα,ὀνόματι Pierre-François Bouchard,ἔβραζε -κυριολεκτικά- κάτω ἀπό τόν καυτό ἤλιο καί μουρμούριζε,ἀναθεματίζοντας τήν ὥρα καί τήν στιγμή πού ἀποφάσισε νά σταδιοδρομήσῃ στόν Γαλλικό στρατό.

Βρισκόταν στό Fort Julien,ἕνα ὀχυρό πού ‘χε χτίση τόν 15ο αἰῶνα ὁ Μαμελοῦκος Qait Bey καί εἶχαν καταλάβη οἱ Γάλλοι ἕνα χρόνο πρίν (19 Ἰουλ.1798),κατά τήν διάρκεια τῆς ἐκστρατείας τοῦ Ναπολέοντα στήν Αἴγυπτο καί στήν Συρία.
Ἐκεῖνο τόν καιρό,τά σημάδια δέν ἦσαν καί τόσο εὐνοϊκά.Οἱ ἄγγλοι εἶχαν πέση σέ συμφωνίες,γιά συμμαχία,μέ τούς τουρκαλᾶδες κι ὁ Μπουσάρ εἶχε στρώση τά φαντάρια στά μερεμετίσματα γιά τίς ἐπισκευές τοῦ ὀχυροῦ.Σοῦ λέει «ἔτσι καί μᾶς τήν πέσουν,τά ἀγγλομόγγολα,ἄντε ν’ ἀντέξη τοῦτο τό ρημαδιακό,300 χρονῶ ντουβάρια» κι ἔτσι εἶπε νά τό σουλουπώση λιγάκι.(Τελικά,δέν τά κατάφεραν τά γαλλάκια,γιατί μετά ἀπό δυό χρόνια τά ἐγγλεζόπουλα πάτησαν πόδι στό ὀχυρό…ἄλλη ἱστορία·ἴσως τήν ποῦμε μιά ἄλλη φορά).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΕΙΑ, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, Αναδημοσιεύσεις, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Παιδεία, Σάτιρα | 11 Σχόλια »

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΥΔΝΑΣ (22 Ἰουνίου 168)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 22 Ιουνίου, 2013

ΜΗΔΕΝ ΔΕΙΝΟΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΦΟΒΕΡΟΤΕΡΟΝ ΕΩΡΑΚΕΝΑΙ ΦΑΛΑΓΓΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ
Λεύκιος Αἰμίλιος Παῦλος

(Φωτογραφία ἀπό: diasporic.org)

(τοῦ Σωτήρη Χριστοδούλου)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Tο καλοκαίρι του 168 πΧ, ο ανταγωνισμός μεταξύ Ρώμης και Μακεδονίας είχε φθάσει στο αποκορύφωμά του. Η σύγκρουση μεταξύ των Λατίνων και των Ελληνιστι­κών κρατών, ήταν αναπόφευκτη από την πρώτη στιγμή που ο Ρωμαϊκός αετός τέντωσε φιλόδοξα τα φτερά του. Στην προσπάθειά του να φθάση πέρα από τα περιορισμένα φυ­σικά σύνορα του μικρού Λάτιου, η νέα αυτοκρατορία ήταν φυσικό να έλθη σε σύγκρου­­ση με την πάμπλουτη Καρχηδόνα της Αφρικής καθώς και τα μεγάλα και εύπορα κράτη που προήλθαν από την διάσπαση του τεράστιου Οικουμενικού Αλεξανδρινού κράτους της Ανατολής. Κάθε ένα από αυτά τα Ελληνιστικά βασίλεια-μέλη της αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου του Γ΄ του Αργεάδη του μεγαλύτερου Μεγάλου της ιστορίας, παρά την ηλικία τους και την φθορά από τις αέναες μεταξύ τους και με τους άλλους Έλληνες συγκρούσεις, ήταν ένας πολύ υπολογίσιμος αντίπαλος. Όμως οι μεταξύ των Ελλήνων πόλεμοι και διαφορές για μιά ακόμη φορά θα ήταν το καταλυτικό στοιχείο που μακροπρόθεσμα λειτούργησε υπέρ των Ρωμαίων…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Παιδεία | 2 Σχόλια »

Μιθριδατικοί πόλεμοι – Χρονολόγιο

Posted by Πετροβούβαλος στο 1 Μαρτίου, 2013

αναδημοσίευση από τον Ελληνικό Σύνδεσμο Πόντου Μαύρης Θάλασσας

.

Με την υποταγή της Μακεδονίας το 168 π.Χ. και της Αχαϊκής Συμπολιτείας το 146 π.Χ. η ρωμαϊκή κυριαρχία εδραιώθηκε στην Ελλάδα, το ίδιο συνέβη μερικά χρόνια αργότερα στη Μικρά Ασία. Η Ρώμη είχε γίνει η πρώτη δύναμη στον τότε γνωστό κόσμο και μπορούσε να επιβάλλει τη θέληση της παντού.

Λίγο πολύ όλα τα υπόλοιπα Ελληνιστικά κράτη βρίσκονταν υπό την επιρροή της, δηλαδή σέβονταν τις αποφάσεις της ή φρόντιζαν να μην έρχονται σε σύγκρουση μαζί της. Άλλη δυνατότητα δεν υπήρχε, αν ήθελαν να αποφύγουν την υποταγή. Εξέγερση εναντίον της Ρωμαϊκής κυριαρχίας φαινόνταν αδύνατη και σ’ αυτούς ακόμη τους Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | 10 Σχόλια »

Πύρρος, ο “Αετός της Ηπείρου”.

Posted by Πετροβούβαλος στο 30 Ιουνίου, 2012

Αδριάντας του βασιλιά Πύρρου στα Ιωάννινα

Αναδημοσίευση από το ΉΠΕΙΡΟΣ… Λαός – Παράδοση – Ιστορία

Πύρρος, ο βασιλιάς των Μολοσσών, ο “Αετός της Ηπείρου” όπως ονομάστηκε! Ένας ηγέτης θρύλος, που έκανε την Ήπειρο γνωστή σε όσους δεν την ήξεραν, γνωστή και για την πολεμική της αρετή!

Ήταν γιος του Αιακίδη και της Φθίας (318-272 πΧ). Όταν ο πατέρας του ο Αικίδης εκθρονίστηκε, έμπιστοί του φυγάδευσαν τον μόλις δύο ετών Πύρρο στην Αυλή του Ιλλυριού βασιλιά των Ταυλαντίων Γλαυκία. Εκεί μεγάλωσε με ιδιαίτερη στοργή από τον Γλαυκία και το 306/307 πΧ αποκαταστάθηκε στον θρόνο του. Το 302 όμως διώχθηκε εκ νέου από τον θρόνο και έτσι αναγκάστηκε να καταφύγει στον Δημήτριο τον Πολιορκητή ο οποίος έιχε νυμφεφθεί την αδερφή του Δηιδάμεια. Το 301 πΧ ο Πύρρος πήρε μέρος στη Μάχη της Ιψού στο πλευρό του γαμπρού του και έτσι στάλθηκε στη συνέχεια όμηρος στην Αυλή του Πτολεμαίου Ά Σωτήρος στην Αλεξάνδρεια. Σύντομα όμως έγινε φίλος με τον Πτολεμαίο, ο οποίος μάλιστα του έδωσε για σύζυγο την κόρη του Αντιγόνη η οποία βοήθησε στη συνέχεια τον Πύρρο να ανακτήσει και πάλι τον θρόνο του το 297 πΧ. Ο Πύρρος έγινε αρχικά συμβασιλέας του ξαδέλφου του Νεοπτολέμου Β’, τον οποίο ένα τμήμα του στρατού του Αιακίδη είχε ανεβάσει στο θρόνο. Λίγο αργότερα όμως, ο Πύρρος φόνευσε τον Νεοπτόλεμο και έτσι έμεινε ο μόνος άρχοντας.

Το 295 π πήρε για δεύτερη σύζυγο την κόρη του τυράννου των Συρακουσών Αξαθοκλέους, Λάνασσα, λίγο μετά τον θάνατο της πρώτης του συζύγου και μαζί με αυτή πήρε ως γαμήλιο δώρο τη Λευκάδα και την Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | 23 Σχόλια »