ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Κατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΕΤΥΜΟΛ.ΛΕΞΙΚΟΝ ΑΡΧ.ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΣΕ ΕΞΑΡΣΙ Ο Η1Ν1

  • Ὑπογρᾶψτε γιά νά ξαναλειτουργήσῃ ΟΡΘΟΔΟΞΗ !

  • M.K.I.E.

  • Πρόσφατα σχόλια

    ANΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ on Η ζωή και το μαρτύριο του Αγίο…
    ΜΑΡΙΑ on Άη Γιώργης ο Κουδουνάς, Πριγκη…
    ΜΑΡΙΑ on ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ,τό τέλος καί τό ξό…
    ΜΑΡΙΑ on Η ζωή και το μαρτύριο του Αγίο…
    ΜΑΡΙΑ on Η ζωή και το μαρτύριο του Αγίο…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ…

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ

  • ——————————

  • —————————-

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΤΙΣ 10,ΠΙΟ…ΠΙΑΣΑΡΙΚΕΣ

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

Αρχείο για την κατηγορία ‘Λαογραφία’

ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ (1868 – 22 Ἀπρ.1894)

Αναρτήθηκε από τον/την ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο Απριλίου 22, 2014

http://www.ekebi.gr/appdata/writers/1935/large/KRYSTALLISKOSTAS_gr.JPGΟ Κώστας Κρυστάλλης γεννήθηκε στο Συρράκο της Ηπείρου, γιος του εύπορου εμπόρου Δημητρίου Κρυστάλλη και της συζύγου του Γιαννούλας, το γένος Ψαλίδα. Εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα και μετά το θάνατό της μητέρας του, το δεύτερο γάμο του πατέρα του και την εγκατάσταση της οικογένειας στα Γιάννενα συνέχισε στη Ζωσιμαία Σχολή.

Το 1887 τύπωσε την πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο Αι σκιαί του Άδου, το επαναστατικό πατριωτικό περιεχόμενο της οποίας έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του στην αλύτρωτη τότε ΄Ηπειρο και τον ανάγκασε να καταφύγει το 1889 στην Αθήνα, ενώ το τουρκικό στρατοδικείο τον καταδίκασε ερήμην του σε εικοσιπεντάχρονη εξορία.

Στην Αθήνα εργάστηκε ως τυπογράφος για δυο χρόνια, δημοσίευσε το ιστορικό επύλλιο (σύμφωνα με δικό του χαρακτηρισμό) Ο καλόγηρος της Κλεισούρας του Μεσολογγίου, και έγραψε την ποιητική συλλογή Χελιδόνες και την ηθογραφία Παρά την πηγήν. Αργότερα υπέβαλε στο Φιλαδέλφειο ποιητικό διαγωνισμό τη συλλογή Αγροτικά,που τιμήθηκε με έπαινο. Εξακολούθησε να γράφει και να δημοσιεύει ποιήματα και αφηγήματα σε διάφορα έντυπα της εποχής και προσλήφθηκε στο περιοδικό Εβδομάς, όπου από το 1892 δημοσίευε σε συνέχειες το λαογραφικό έργο του Οι Βλάχοι της Πίνδου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, Λαογραφία, Λογοτεχνία, Ποίηση | Leave a Comment »

Τὰ Πάθη τοῦ Χριστοῦ στὴ λαϊκὴ ποίηση

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Απριλίου 18, 2014

Ἀνδρέας Δρόσος

.

Ἡ λαϊκὴ ποίηση, καθὼς ξέρουμε συμπεριέλαβε στὸ μεγάλο κύκλο της καθετί, ποὺ τῆς κινοῦσε ἄμεσα ἢ ἔμμεσα τὴν προσοχὴ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον, δηλαδὴ τὴ χαρά, τὴ λύπη, τὸν ξενητεμό, τὴν πατρίδα, τὴ Μάνα κλπ. Μ᾿ ἕνα λόγο, αὐτή, ἀπασχολήθηκε ἀνοιχτὰ μὲ κάθε ἀξιοπρόσεχτη ἐκδήλωση τῆς ζωῆς. Γι᾿ αὐτὸ θάταν ὄχι μόνο ἄδικο κι᾿ ἀνίερο, ἀλλὰ καὶ σοβαρὸ μειονέχτημά της, ἂν δὲν πρόσεχε καὶ δὲν τραγούδαγε τόσο λυπητερὰ τὰ πάθη τοῦ Χριστοῦ μας.

Ἀπ᾿ τὰ δημοτικὰ τραγούδια ἢ μᾶλλον τὰ μοιρολόγια γύρω ἀπ᾿ τὰ πάθη τοῦ Κυρίου, τὸ πιὸ μεγάλο κι᾿ ἀξιόλογο εἶν᾿ αὐτό, ποὺ θὰ δοῦμε παρακάτω καὶ τὸ ὁποῖο εἶναι διαδωμένο σ᾿ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος μὲ μεγάλες ἢ μικρὲς παραλλαγές.

Μὰ ποιὸς ἦταν ὁ πραγματικὸς ποιητής του ἣ ἂν ἦταν πολλοὶ καὶ πάνω-κάτω σὲ ποιὰ ἐποχὴ ποιήθηκε, ὅλ᾿ αὐτά, παραμένουν βουτηγμένα στὸ σκοτάδι τῆς ἀβεβαιότητας. Πάντως, νομίζουμε, πὼς εἶναι προϊὸν εὐαίσθητης γυναικείας, μᾶλλον, ψυχῆς τοῦ παλιότερου καιροῦ. Καὶ τοῦτο εἶναι φυσικό. Ἡ γυναίκα, μὲ τὴ θρησκοληψία καὶ τὴν εὐπάθεια, ποὺ τὴ διακρίνουν, θἄνοιωσε ἀληθινὰ μέσ᾿ στὰ τρίσβαθα τῆς ψυχῆς της μεγάλο πόνο καὶ φρίκη γιὰ τὴν ἀχαριστία τοῦ κόσμου, ποὺ τὸν ἔσπρωξε στὴ Σταύρωση τοῦ Θεανθρώπου. Ἔτσι μπόρεσε κι᾿ ἔδωσε μία τέτοια λυρικότητα, δραματικότητα καὶ πάθος σ᾿ αὐτὸ τὸ πνευματικὸ δημιούργημά της.

 Σὲ πολλὰ χωριὰ τῆς Ἠλείας κάθε Μεγάλη Παρασκευὴ τὰ γυναικόπαιδα κάθονται σταυροχεριασμένα ὁλόγυρα στὸν «Ἐσταυρωμένον» καὶ μὲ πληγωμένη τὴν καρδιά τους ἀπ᾿ τὴ θλίψη λένε τὸ παρακάτω μοιρολόγι, σκορπώντας ὁλόγυρά τους μιὰ καταιγίδα πίκρας κι᾿ ἐσωτερικῆς συντριβῆς. Κι᾿ ὁ σπαραχτικὸς ἀντίλαλός του κάνει καὶ τὴν πιὸ σκληρὴ καρδιὰ νὰ ραγίσει καί, γιομάτη δέος, νὰ μπεῖ βαθειὰ στὸ μεγάλο νόημα τῶν Παθῶν τοῦ Θεανθρώπου!

Καθὼς εἶναι γραμμένο πιὸ κάτω, ἔτσι εἶναι γνωστό, στὴν Ἤλιδα κι᾿ ἔχει, ἴσως, τοὺς περισσότερους στίχους ἀπὸ κάθε ἄλλη περιφέρεια:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ, Ποίηση | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Πάσχα στο Πήλιο

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Απριλίου 14, 2014

Εικόνα από:www.report24.gr

Αναπόσπαστο μέρος της μεγαλύτερης γιορτής της Ορθόδοξης Εκκλησίας, του Πάσχα, αποτελούν τα διάφορα λατρευτικά έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας. Τα Άγια Πάθη και η Ανάσταση του Θεανθρώπου συνοδεύονται και από διάφορα λαογραφικά στοιχεία, τα οποία, βεβαίως, συναντώνται και στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδος, εδώ όμως στη Μαγνησία, και ιδιαίτερα στο Πήλιο, βιώνονται με ένα αλλιώτικο τοπικό χρώμα, που κάνει το πηλιορείτικο Πάσχα να ξεχωρίζει.

Από το Σάββατο του Λαζάρου, τα μικρά κορίτσια, “τα Λαζαράκια”, με ανθοστόλιστα καλαθάκια γυρνούν από σπίτι σε σπίτι “τραγουδώντας το Λάζαρο”.

Την Κυριακή των Βαΐων, οι νιόπαντρες γυναίκες θα προσφέρουν στην εκκλησία τα “Βάγια”, για να μοιραστούν από τον ιερέα μετά τη Θ. Λειτουργία. Είναι μικρά μπουκετάκια με κλωνάρια δάφνης, γαρύφαλλα, καμέλιες και βιολέτες. Από το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων μέχρι την Κυριακή του Πάσχα οι εκκλησίες των χωριών του Πηλίου γεμίζουν από χωριανούς, αλλά και από αρκετούς επισκέπτες, που καταφθάνουν για να γιορτάσουν με γνήσιο τρόπο τη μεγάλη αυτή γιορτή. Τη Μ. Πέμπτη ετοιμάζονται στα σπίτια τα διάφορα γλυκά και τσουρέκια για το πασχαλινό τραπέζι και συνήθως αυτή την ημέρα βάφονται από τις νοικοκυρές τα κόκκινα αυγά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η Μεγάλη Εβδομάδα στη Λευκάδα (μέρος β’)

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Απριλίου 14, 2014

 το πρώτο μέρος ΕΔΩ

Του Γιάννη Ζαμπέλη

Εισαγωγικό σημείωμα β΄μέρους

Ενώ η Μεγάλη Εβδομάδα βρίσκεται σε εξέλιξη και η πορεία των Χριστιανών προς το Πάσχα φτάνει στην κορύφωσή της, τα «Ν.τ.Λ.» δημοσιεύουν το β΄ μέρος του αφιερώματος στις μεγάλες αυτές γιορτές της Χριστιανοσύνης.

Το α΄μέρος κάλυπτε την περίοδο από το Σάββατο του Λαζάρου μέχρι και την Μεγάλη Τετάρτη. Παρακολουθήσαμε τον Χριστό να ανασταίνει τον Λάζαρο, να εισέρχεται θριαμβευτικά στα Ιεροσόλυμα, να προετοιμάζει τους Μαθητές Του με παραβολές για τη Βασιλεία του Θεού και λόγους παραμυθίας για το επερχόμενο Πάθος Του. Τον προσκυνήσαμε ως «Νυμφίο». Τον είδαμε να προεικονίζεται στο πρόσωπο του Παγκάλου Ιωσήφ (της Παλαιάς Διαθήκης). Θαυμάσαμε το ύψος της φιλανθρωπίας Του, όταν καταδέχτηκε να Του μυρώσει τα πόδια μια πόρνη.   Βλέπουμε, τέλος, τον Ισκαριώτη Ιούδα να προσεγγίζει το ιουδαϊκό Συνέδριο, «ίνα αυτοίς παραδώση Αυτόν». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

“Ρουσάλια”: Τα πασχαλινά κάλαντα στο Αγρίνιο

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Απριλίου 13, 2014

 

Τα Ρουσάλια είναι τα κάλαντα του Πάσχα, που τραγουδούσαν στο Βραχώρι (Αγρίνιο), ίσως και σε άλλες περιοχές, τους προεπαναστατικούς χρόνους και τις πρώτες δεκαετίες μετά την επανάσταση. Η αναφορά σε τουρκοπούλες και εβραιοπούλες είναι ενδεικτική πάντως του Βραχωριού όπου, όπως είναι γνωστό, ήταν έντονη η παρουσία Τούρκων προυχόντων και εβραίων εμπόρων. Τα Ρουσάλια έχουν, όπως λέγεται, τις ρίζες τους στους Ρωμαϊκούς χρόνους. Τότε ονομάζονταν “Ροζάρια” (από το λατινικό rosa=τριαντάφυλλο). Στα βυζαντινά χρόνια πήρε την ονομασία “Ροζάλια” για να καταλήξει στα νεότερα χρόνια,  στην περίοδο της τουρκοκρατίας με το όνομα “Ρουσάλια”.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η Μεγάλη Εβδομάδα στη Λευκάδα (μέρος α’)

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Απριλίου 13, 2014

Εικόνα από:www.lefkadagreece.gr

Του Γιάννη Ζαμπέλη

Πρώτη δημοσίευση: εβδομαδιαία εφημερίδα «Τα Νέα της Λευκάδας» (Πάσχα 2005)

Εισαγωγικό σημείωμα α΄μέρους

Η εβδομάδα πριν το Πάσχα ονομάστηκε Μεγάλη από τους πρώτους κιόλας χριστιανικούς αιώνες, διότι μεγάλα και κοσμοσωτήρια γεγονότα συνέβησαν στη διάρκειά της. Κέντρο αυτών των γεγονότων είναι βεβαίως τα άγια Πάθη, η θεόσωμη Ταφή και η ένδοξη Ανάσταση του Κυρίου. Καθεμιά από τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας είναι αφιερωμένη σε κάποιο πρόσωπο ή γεγονός.Η υμνολογία και τα αγιογραφικά αναγνώσματα, ιδιαιτέρως κατανυκτικά, συνταιριάζουν και μας βοηθούν να κατανοήσουμε και να βιώσουμε αληθινά τα Πάθη και την Ανάσταση του Κυρίου. Λέει χαρακτηριστικά ένας ύμνος: «Συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν… ίνα και συζήσωμεν αυτώ…»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Τα κάλαντα του Λαζάρου και ο αυγοπόλεμος

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Απριλίου 12, 2014

της Αμαλίας Φλέγγα

Το απόγευμα  της Παρασκευής πριν  του Λαζάρου, αφού αποχαιρετούσαμε το δάσκαλο, άρχιζαν  οι πασχαλινές διακοπές. Τα κορίτσια ξεχυνόμασταν στους κήπους, στα χωράφια και τα ρέματα και  μαδούσαμε ό,τι λουλούδι βρίσκαμε για να στολίσουμε το καλάθι για το Λάζαρο. Οι γιαγιάδες  φυλούσαν καρτέρι στις αυλές μην τύχει και κόψουμε τα ανθισμένα λουλούδια -καμάρι κάθε νοικοκυράς. Έτυχε χρονιά να στολίσουμε το καλάθι μόνο με σπάρτα.

Το καλάθι για το Λάζαρο δεν ήταν κανένα μικρό καλαθάκι σαν κι αυτά που κυκλοφορούν σήμερα στο εμπόριο-μικρά και στολισμένα τις περισσότερες φορές-αλλά καλάθια που τα χρησιμοποιούσαμε για κάθε δουλειά του σπιτιού, ίσαμε με το μπόι μας μερικές φορές. Τα στολίζαμε σουρουπώνοντας για να τα πάρει η ψύχρα της νύχτας για να μη μαραθούν τα λουλούδια και τα κρεμούσαμε έξω  στην κληματαριά και περιμέναμε το ξημέρωμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 9 Comments »

«Του Απρίλη η βροχή, κάθε στάλα και φλουρί». Καλό μήνα!

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Απριλίου 1, 2014

Εικόνα από:goblene.gr -

Ονομασίες του μήνα Απρίλη

Ο Απρίλης είναι ο τέταρτος μήνας του χρόνου. Οι Λατίνοι τον ονόμασαν Aprilis απ’ το aperio= ανοίγω (apertus= ανοικτός και Apertio= Άνοιξη). μια που όλη η φύση ξαναγεννάται από το βαθύ χειμωνιάτικο ύπνο του χιονιού και τον αφιέρωσαν στη θεά Αφροδίτη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | 57 Comments »

Σάν σήμερα,τό 1553,γεννήθηκε ὁ «πατέρας» τοῦ Ἐρωτόκριτου

Αναρτήθηκε από τον/την ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο Μαρτίου 26, 2014

http://www.tsifetakis.mysch.gr/wp-content/uploads/2012/05/erotokritos_ekswfyllo.jpg

Φωτογραφία ἀπό: http://www.tsifetakis.mysch.gr

Ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές όλων των εποχών, ο ποιητής του ΄΄Ερωτοκρίτου΄΄δηλώνει στον επίλογο του ποιήματος ότι γεννήθηκε και έγραψε στη Σητεία.
Ο Βιτσέντζος ήταν ο μικρότερος γιος του Ιακώβου Κορνάρου. Γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1553, στο χωριό Τραπεζόντα Σητείας, πατρογονικό φέουδο της οικογένειας του και βαφτίστηκε το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου.
Έμεινε στην περιοχή της Σητείας, κυρίως στα χωριά Τραπεζόντα και Πισκοκέφαλο, ως το 1587-1590, δηλαδή ως τα τριανταπέντε του χρόνια περίπου «ζώντας τη ζωή του φεουδάρχη γαιοκτήμονα, μέσα σ΄ έναν πολυπρόσωπο κόσμο υπηρετών και δουλοπαροίκων, που ήταν όλοι τους Ελληνορθόδοξοι».

Λίγο πριν το 1590 εγκαταστάθηκε στο Χάνδακα κοντά στον αδελφό του Ανδρέα που ήταν ο ιδρυτής της Ακαδημίας των Stravaganti, ενός συλλόγου λογίων με αξιόλογη φιλολογική και λογοτεχνική δραστηριότητα στα χρόνια της ακμής της Κρητικής Λογοτεχνίας. Εκεί παντρεύεται τη Μαριέττα Zeno, συμμετέχει ενεργά στη δημόσια ζωή του Χάνδακα, ενώ κατά τη διάρκεια της φοβερής πανούκλας των ετών 1591-1593 ανέλαβε καθήκοντα υγειονομικού επόπτη στη πόλη και το διαμέρισμα του Χάνδακα. Έγγραφα οικονομικού χαρακτήρα και διαθήκες, που δημοσίευσε ο καθηγητής Γιάννης Μαυρομάτης, δείχνουν ότι οι Κορνάροι αυτοί ήταν γλωσσικά εξελληνισμένοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΡΗΤΗ, Κοινωνια, Λαογραφία, Ποίηση | 36 Comments »

OI KΛΕΦΤΕΣ

Αναρτήθηκε από τον/την ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο Μαρτίου 13, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/03/cebacebbceb5cf86cf84ceb5cf83-1821.jpg

Ὅσο εἶν’ ὁ κλέφτης ζωντανός, Τοῦρκο δὲν προσκυνάει
κι ἂν πέση τὸ κεφάλι του δὲν μπαίνει σὲ ταγάρι˙
τὸ παίρνουν οἱ σταυραετοὶ νὰ θρέψουν τὰ παιδιά τους,
νὰ κάμουν πήχη τὸ φτερὸ καὶ πιθαμὴ τὸ νύχι.

Δημοτικὸν

Ἀπὸ τὴν ἐθνικὴ ἱστορία τίποτα δὲ θάχωμε νιώσει, ἂν δὲν καθαρίσωμε καλά, ὅτι τριάντα αἰώνων πολιτισμός, κληρονομιὰ
ὑποσυνείδητη, ἀλλὰ πάντα ζωντανὴ μέσα στὸν ῞Ελληνα, οὔτε τὸν κούρασε, οὔτε τὸν ἀρρώστησε τόσο ποὺ νὰ χάση τὴν πολεμικὴ ἀρετή˙ὅτι αὐτός, ὁ ναυτικὸς κι ὁ ἔμπορος, ὁ ἥμερος φίλος τῆς ἡσυχίας, εἶναι σύγχρονα λαὸς φωτιᾶς, ἱκανὸς νὰ δείξη, ὅταν ἱστορικές περιστάσεις τὸ καλοῦν, στρατιωτικὰ προτερήματα, ὅσα οὔτε οἱ πιὸ φημισμένοι πολεμικοὶ λαοί.
Εἶναι ἀπὸ τὰ πιὸ διδαχτικὰ τὸ ἱστορικὸ θέαμα τῶν Ἑλλήνων ποὺ μετὰ τὸ πρῶτο μούδιασμα τοῦ πόνου ἀπὸ τὸ τρομερὸ χτύπημα, ποὺ κατάφερε ὁ κατακτητὴς στὸ ἐθνικὸ σῶμα, συγκεντρώνονται στὸν ἑαυτό τους κι εὐθὺς ἀπὸ τὴν ἄλλη μέρα, βρίσκουν, χαράζουν καὶ περπατοῦν τὸ δρόμο τῆς σωτηρίας. Εἶναι βαθιὰ συγκινητικὸ νὰ βλέπη κανένας ἀναμεσα κι ἀπ’ αὐτὰ μακάρι τὰ κουρελάκια, ποὺ μᾶς δίνουν γιὰ πληροφορίες μελέτες σύντομες καὶ ἀτελέστατες,πὼς ὁ ἀποκεφαλισμένος Ἑλληνικὸς λαός, σπρωγμένος μόνο ἀπὸ τὸ ἀλάθευτο ἔνστικτό του, δουλεύει τὸ μέταλλο καὶ μ’ ὑπομονὴ ἀφάνταστη φτιάνει μέρα μὲ τὴν ἡμέρα καὶ στιγμὴ μὲ τὴ στιγμὴ τὸ ἐργαλεῖο, ποὺ θὰ συντρίψη τὶς βαριὲς ἀλυσίδες του.
Αὐτὸ εἶναι ἡ κλεφτουργιά. Στρατός, ποὺ ὀργανώνει, γυμνάζει καὶ διευθύνει ὁλομόναχο τὸ λαϊκὸ ἔνστικτο. Οἱ πιὸ ζωντανοὶ ξεκόβουν ἀπὸ τὴ μάζα τῶν ραγιάδων. Ἀκριβό του ὅνειρο, μὸνη φροντίδα, μὰ καὶ πόρος ζωῆς, γίνεται τὸ ντουφέκι καὶ τὸ σπαθί. Εἴδηση δὲν εἶχε κανένας ἀπ’ αὐτοὺς ἀπ’ Ἑλληνικὴ ἱστορία καὶ κόσμο ἀρχαῖο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Λαογραφία, Λογοτεχνία | 4 Comments »

Καθαρά Δευτέρα,Λαγάνα, Κούλουμα και Χαρταετοί!

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Μαρτίου 3, 2014

Φωτογραφία από:blogs.sch.gr

(Έθιμα Αποκριάς)

Η Καθαρά Δευτέρα είναι το τέλος των Απόκρεω και η πρώτη μέρα της Σαρακοστής.
Η λέξη Καθαρή εκκλησιαστικά σημαίνει το ξεκίνημα της κάθαρσης των Χριστιανών που αρχίζει με νηστεία.
Από την Καθαρά Δευτέρα ξεκινάει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Απαραίτητα στοιχεία της αποκριάς θεωρούνται τα κούλουμα και ο χαρταετός.
Ο εορτασμός του καρναβαλιού κλείνει με τα κούλουμα και το πέταγμα του χαρταετού.
Με τον όρο κούλουμα, εννοούμε τη μαζική έξοδο του κόσμου στην ύπαιθρο και τον εορτασμό της Καθαράς Δευτέρας έξω στην φύση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 10 Comments »

«Ο Μάρτης έχει τ’ όνομα, κι ο Απρίλης τα λουλούδια». Καλό μήνα!

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Μαρτίου 1, 2014

Φωτογραφία από:blogs.sch.gr

Στο Ιουλιανό και αργότερα στο Γρηγοριανό ημερολόγιο έχει 31 ημέρες. Από τις 19 μέχρι τις 23 Μαρτίου ο ήλιος μπαίνει στον αστερισμό του Κριού. Στις 21 Μαρτίου πραγματοποιείται η αστρονομική έναρξη της άνοιξης με τη λεγόμενη  «εαρινή ισημερία», δηλ. την ίση χρονική διάρκεια ημέρας και νύχτας. Το όνομα του είναι ρωμαϊκής καταγωγής. Είχε οριστεί ως ο μήνας του θεού Μαρς, που αντιστοιχεί  με τον Άρη, το θεό του πόλεμου των αρχαίων Ελλήνων. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν  αφιερωμένος στον Mercurius δηλ. τον Ερμή. Οι μεγάλες καιρικές μεταβολές του, έδωσαν αφορμή στη λαϊκή φαντασία να πλάσει μύθους, θρύλους, παροιμίες και  παραδόσεις, που αναφέρονται στα βασικά γνωρίσματα του. Αρκετοί μύθοι ζητούν να αιτιολογήσουν, γιατί ο Μάρτης μια γελά και μια κλαίει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | 23 Comments »

Αποκριάτικοι χοροί και η αρχαιοελληνική τους θεματογραφία

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Φεβρουαρίου 7, 2014

Οι “Μπούλες” της Μακεδονίας

Μέσα στους αιώνες πού πέρασαν χωρίς ελεύθερο εθνικό βίο και προπαντός στη διάρκεια τής Οθωμανικής κυριαρχίας, οι Έλληνες εύρισκαν πάντα κάποιο τρόπο να διατηρούν τις παραδόσεις τους. Πολλές φορές για να μην προκαλέσουν την απαγόρευση τού Διοικητή τής Περιφέρειας, εκμεταλλεύονταν την Αποκριά». «Έχουμε γι’ αυτό ορισμένα παραδείγματα από τούς χορούς τής «Μπούλας» τής Νάουσας (Μακεδονία), καθώς και από άλλες περιοχές και ορισμένες αποκριάτικες συνήθειες των Ποντίων.

ΠΟΝΤΟΣ
Σε ορισμένα μέρη τού Πόντου, συνήθιζαν να «μασκαρεύονται» με φουστανέλλα και περικεφαλαία τού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αναθύμημα τού «χιτώνα» ή φουστανέλλα των νεωτέρων Ελλήνων και αναθύμημα τής Ελληνικής Αυτοκρατορίας ή περικεφαλαία τού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Εξήντα περίπου άνθρωποι μασκαρεμένοι, ανέβαιναν στ’ άλογα για το τελικό πανηγύρι τής «αποκριάς» και με διάφορα παραγγέλματα, γεμάτοι ενθουσιασμό, μιμούνταν την «πορεία τού Μεγάλου Αλεξάνδρου». Αυτά τα απομεινάρια υπάρχουν ακόμα σε μερικά χωριά τής Μακεδονίας πού εγκαταστάθηκαν Πόντιοι.

Δυστυχώς είτε από έλλειψη χρημάτων, είτε γιατί δεν τα χρειάζονται πια αυτά γιατί βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος, έχουν πάψει να διοργανώνουν αυτούς τούς χορούς τα τελευταία χρόνια. Σε τρία απ’ αυτά τα χωριά πού πήγα για έρευνα το 1962, μού έλεγαν οι γεροντότεροι, με κάποια πίκρα, πώς «εδώ και δύο τρία χρόνια δεν τούς διοργανώνουμε πια, γιατί δεν έχουμε τα χρήματα».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 6 Comments »

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ

Αναρτήθηκε από τον/την Μέλια στο Φεβρουαρίου 4, 2014

Ο καλόγερος και οι οργανοπαίκτες, Θρακική λύρα και νταβούλι.

Οι απαρχές του οδηγούν στην αρχαία Ελλάδα και ο σκοπός της η μαγική υποβοήθηση της γης να βλαστήσει με βοήθεια χορών, πηδημάτων, ποικίλων λαϊκών δρωμένων και μεταμφιέσεων με σκοπό να εξευμενισθούν τα βλαπτικά πνεύματα.

Βασικό γνώρισμα των μασκαράδων είναι η μάσκα, που θεωρείται απόγονος των αρχαίων κωμικών και σατυρικών προσωπείων που φορούσαν οι ηθοποιοί όταν έπαιζαν κωμωδίες και σατυρικά δράματα. Ήταν πήλινες και όμοιες μεταξύ τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο Αναδημοσιεύσεις, ΘΡΑΚΗ, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 3 Comments »

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers