ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΕΤΥΜΟΛ.ΛΕΞΙΚΟΝ ΑΡΧ.ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στο Συλλογή ειδήσεων 30ής Αυγούστο…
    macedonianancestry στο Ο ιδρυτής της Μακεδονικής Δυνα…
    ΡΩΜΗΟΣ στο Η ωραιότερη λέξη της ελληνικής…
    ΡΩΜΗΟΣ στο Ο ιδρυτής της Μακεδονικής Δυνα…
    Μέλια στο Συλλογή ειδήσεων 29ης Αυγούστο…
  • ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ,ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

  • Ὑπογρᾶψτε γιά νά ξαναλειτουργήσῃ ΟΡΘΟΔΟΞΗ !

  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘Λαογραφία’ Category

Οἱ βυζαντινές ρίζες τοῦ Θεάτρου Σκιῶν

Posted by Μέλια στο Αυγούστου 23, 2015

Ἀγραφιώτης Θωμᾶς (Ἐκπαιδευτικὸς- Καραγκιοζοπαίχτης)

.

Σχετικά μέ τό θέμα τῆς πατρότητας τῆς τέχνης τοῦ Θεάτρου Σκιῶν, εἶναι ἀλήθεια πώς ἡ βιβλιογραφία δέχεται (σέ σχετικά μεγάλο ποσοστό) ὅτι ἡ Κίνα ἀποτελεῖ τή γενέτειρα τοῦ Θεάτρου Σκιῶν, ἀκριβῶς ἐπειδή οἱ Κινέζοι κατέχουν τήν ἀρχαιότερη γραπτή μαρτυρία γιά τήν πρώτη ἐμφάνιση τῆς τέχνης αὐτῆς κατά τόν 11ο αἰώνα μ.Χ..

Ἡ παραπάνω παραδοχή ὁδήγησε τούς μελετητές στήν ἄποψη ὅτι τό Θέατρο Σκιῶν ἔφτασε στήν ἀνατολική Μεσόγειο ἀπό τήν Κίνα μέσω Τούρκων νομάδων. Τά τελευταῖα χρόνια ὅμως πληθαίνουν οἱ φωνές γιά τή στενή σχέση τοῦ Θεάτρου Σκιῶν μέ τή βυζαντινή παράδοση καί κατ’ ἐπέκταση μέ τόν ἀρχαιοελληνικό πολιτισμό. Ἡ σχέση αὐτή μπορεῖ νά προσδιοριστεῖ μέσω τῆς αἰσθητικῆς τοῦ Θεάτρου Σκιῶν, τῶν ἱστορικῶν μαρτυριῶν καί κυρίως τοῦ ἴδιου του πρωταγωνιστῆ του:

α) Ὡς πρός τή φιλοσοφία τοῦ Θεάτρου Σκιῶν, ἡ δισδιάστατη σκιά τῆς φιγούρας στό ἐπίπεδο φωτισμένο πανί παραπέμπει αἰσθητικά στήν περιγραφή τοῦ Σπηλαίου τῆς πλατωνικῆς «Πολιτείας», στήν ἐναλλαγή τοῦ φωτός μέ τό σκότος στά Ἐλευσίνια Μυστήρια καί στή γενικότερα κυρίαρχη θέση τῆς σκιᾶς στήν ἀρχαιοελληνική φιλοσοφία, μυθολογία καί τέχνη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , | 2 Comments »

«Τον Αλωνάρη δούλευε καλό χειμώνα να έχεις» Καλό μήνα και ο Θεός μαζί μας!

Posted by Μέλια στο Ιουλίου 1, 2015

Η εικόνα από:ithominews.blogspot.com

Ιούλιος, Γιούλης, Αλωνάρης, Αλωνιστής, Χορτοκόπος, Χαρτοθέρης, Γυαλιστής, Γυαλινός, Δευτερούλης, Αημαρίνα, Αηλιάς
Στην αρχαία Ελλάδα αποκαλείτο Εκατομβαιών.
Ένα όνομα που έχει πάρει ο Ιούλιος και έχει περάσει μέσα σε παροιμίες και γνωμικά, είναι το: Αλωνάρης, διότι τότε αλωνίζουν.Μία τέτοια παροιμία είναι και η επόμενη:

«Έτσι το χει το λινάρι, για ν ανθεί τον Αλωνάρη», και λέγεται σε περιπτώσεις ανθρώπων ιδιόρρυθμων, με ιδιοτροπίες, διότι το λινάρι ανθίζει τον Ιούλιο, μέσα στις ζέστες και το λιοπύρι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 9 Comments »

Εκδήλωση για τους Μακεδονομάχους‏

Posted by Πετροβούβαλος στο Ιουνίου 12, 2015

μας το απέστειλε ο δάσκαλος Σάββας Ηλιάδης

Η χορωδία Άγιος Νέστωρ» της ενορίας Αγίου Δημητρίου Κιλκίς, τιμώντας τις μεγάλες ψυχές, τους ήρωες προγόνους μας Μακεδονομάχους, παρουσίασε στις 30-11-2014 στο Κιλκίς και στις 9-5-2015 στην Κατερίνη την εκδήλωση : » Μακεδονομάχοι: Θρηνητικά και Δοξαστικά Ρωμαίικα Άσματα».

 

Posted in Λαογραφία | Με ετικέτα: , | 2 Comments »

«Αρχές του θεριστή, του δρεπανιού μας η γιορτή».Καλό μήνα και και καλό καλοκαίρι!

Posted by Μέλια στο Ιουνίου 1, 2015

Εικόνα από:helpidathsellados.blogspot.com

Ο τέταρτος μήνας του αρχαίου ρωμαϊκού ημερολόγιου με 29 ημέρες. Σήμερα είναι ο 6οςμήνας του χρόνου και έχει 30 ημέρες. Κατά μια άποψη πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεά Γιούνο που ήταν αντίστοιχη με την ελληνική Ήρα, στην οποία ήταν αφιερωμένος. Κατά μια άλλη άποψη το όνομα του οφείλεται στον πρώτο ύπατο της Ρώμης Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο.

Στις 21 Ιουνίου έχουμε το  θερινό ηλιοστάσιο. Ο Ιούνιος  αντιστοιχεί με το τέλος του αρχαίου ελληνικού μήνα Θαργηλίωνα και με τις αρχές  του Σκιροφορίωνα. Είναι ο μήνας του θερισμού και πολλών άλλων γεωργικών εργασιών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 7 Comments »

Όταν πρέπει δε βροντά και το Μάη δροσολογά.Καλό μήνα!!

Posted by Μέλια στο Μαΐου 1, 2015

Εικόνα από:bill63.blogspot.com


Ει βασιλέα των μηνών θείναι τις εβουλήθη,
Μάϊος εβασίλευσεν εις άπαντας τους μήνας,
κόσμος ούτος τερπνότατος γης απάσης τυγχάνει,
οφθαλμός πάντων των φυτών και των ανθών λαμπρότης,
των λειμώνων ερύθημα και κάλλος απαστράπτων,
έρωτας πνέει θαυμαστώς, Αφροδίτην επάγει,
γην του μιμείσθαι ουρανόν αυτήν παρασκευάζει,
αγλαϊζων τοις άνθεσι ρόδοις τε και ναρκίσσοις.

(Βασίλειος Διγενής Ακρίτης, Διασκευή Κρυπτοφέρρης VI, 4-11)

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | 6 Comments »

«Αν βρέξει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα τότε τ’ αμπελοχώραφα χαίρονται τα καημένα» Καλό μας μήνα!!.

Posted by Μέλια στο Απριλίου 1, 2015

Εικόνα από:pixdaus.com

Από το λατινικό aperio =ανοίγω, γιατί τότε ανοίγουν-ανθίζουν τα λουλούδια. Είναι ο 4ος μήνας του Γρηγοριανού (νέου) και του Ιουλιανού (παλαιού) ημερολόγιου και ο 2ος του ρωμαϊκού, κοινώς Απρίλης. Ήταν αφιερωμένος στην Αφροδίτη. Θεωρείται ο μήνας της άνοιξης.

Τότε οι βοσκοί αφήνουν τα χειμαδιά και ανεβαίνουν στα βουνά. Οι βροχές του θεωρούνται ευεργετικές. Μερικά παρατσούκλια του είναι: Γρίλλης (=γκρινιάρης), Τιναχτοκοφινίδης (τίναζαν τα κοφίνια, δηλ. τέλειωναν οι προμήθειες), Αηγιωργίτης ή Αηγιωργάτης, Λαμπριάτης και Τριανταφυλλάς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 7 Comments »

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ – Οι βροχές ..

Posted by Φαίη στο Μαρτίου 7, 2015

Του Ν. Ι. ΜΕΡΤΖΟΥ
Πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών. Σπουδών

ΑΥΤΕΣ οι βροχές. Πόσων ειδών δεν είναι. Κλαψιάρικες και χαρωπές, ζεστές και παγωμένες, μόνιμες και περαστικές. Δεν φέρνουν μόνον την γονιμότητα, την σιωπή, την νοσταλγία. Φέρνουν και το μήνυμα της κάθε εποχής.

Ατέλειωτες οι φθινοπωρινές. Να ‘χει φύλλα νεκρά στους δρόμους και στους κήπους, να ‘ναι γκρίζος μουντός ο ουρανός, ανεξερεύνητος. Και να στάζει το νερό ίσα μέσ’ στην καρδιά των ανθρώπων. Χαμηλώνει ο ουράνιος θόλος, εγγίζει ο ορίζοντας την γη, κλείνουν παντού τα παράθυρα πάνω στις σιωπηλές ψυχές. Και βρέχει. Δεν είναι μόνον θρηνωδία. Είναι και επιτάφια πλάκα. Ψυχρή και μόνιμη που σφραγίζει για πάντα – θαρρείς – την χαρά και την ανοιχτωσιά του καλοκαιριού. Με το σεπτεμβριανό πρελούντιο πρώτα, με την οκτωβριανή συνέχεια ύστερα, με την νοεμβριανή τελεσιδικία μετά. Κλείνουν το παραπέτασμα του ουρανού και κουρνιάζουν τα ζωάκια μέσα στους γυμνούς θάμνους, όπου ρέει και ρέει η βροχή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Λαογραφία, Λογοτεχνία, Παιδεία, Φαίη | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

«Ο Μάρτης και σαν έβρεχε, πάλι θε να κρατήσει» Καλό μήνα!!

Posted by Μέλια στο Μαρτίου 1, 2015

Εικόνα από:filanagnosia1pyr.blogspot.com

«Ο μήνας με τα κλάματα, και με τα χαμογέλια

με τα πολλά καμώματα και με τα χελιδόνια»

Ο Μάρτης είναι ο πρώτος μήνας του ρωμαϊκού έτους. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του θεού του πολέμου, αλλά και προστάτη της βλάστησης Άρη (Mars). Η παλιότερη ονομασία του ήταν Primus (πρώτος μήνας), στο ρωμαϊκό έτος, το οποίο αποτελούνταν από 10 μήνες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 6 Comments »

Καθαρά Δευτέρα – Σαρακοστή στα Αλάτσατα

Posted by Φαίη στο Φεβρουαρίου 23, 2015

Από το βιβλίο του Φάνη Κλεάνθη: «Αλάτσατα – Η Xαμένη Πατρίδα μου»

Την Καθαρά Δευτέρα άρχιζε η νηστεία. Το έλεγε και το τραγούδι:

«Πέρασαν οι Αποκριές με λύρες και ντουμπάκια,

ήρκενε και η Σαρακοστή μ’ ελιές και κρομμυδάκια»

Στα παλιά χρόνια, πολλοί δεν έβαζαν τίποτα στο στόμα τους την Καθαρή Δευτέρα, έως τον εσπερινό οπότε έπαιρναν αντίδωρο.-

Με το πέρασμα των χρόνων όμως άρχισε να επικρατεί το έθιμο της συνέχισης του γλεντιού στις ακρογιαλιές και στην ύπαιθρο, μια και η Καθαρή Δευτέρα συμπίπτει με την έναρξη της ελληνικής άνοιξης. Η κατανάλωση των θαλασσινών ήταν μεγάλη εκείνη τη μέρα, μαζί με φρέσκα κρεμμύδια και μαρουλάκια. ΄Αλλο καθαροδευτεριάτικο φαγητό ήταν τα βρεχτοκούκια: ξερά κουκιά, που τα έβαζαν από βραδύς στο νερό για να μαλακώσουν.

Η νηστεία της Σαρακοστής ετηρείτο με αυστηρότητα από το σύνολο, σχεδόν, των Αλατσατιανών. Ακόμα και στην περίοδο 1920-1922 που η κατανάλωση κρέατος τη Σαρακοστή είχε κατεβεί σημαντικά. Την Τετάρτη και Παρασκευή η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών καθώς και πολλοί, περασμένης ηλικίας άνδρες, έτρωγαν ανήλαδο. Όμως οι καλοφαγάδες έβρισκαν τρόπο να ικανοποιήσουν τις γαστριμαργικές τους επιθυμίες, με χταπόδια, σουπιές, καλαμαράκια, στρείδια και μύδια και κάθε είδους θαλασσινά που οι Αλατσατιανές νοικοκυρές ήξεραν να τα παρασκευάζουν κατά χίλιους δυό πικάντικους τρόπους. Ακόμα και γλώσσες χαβιαριού (κόκκινου, φυσικά) μαγείρευαν κι έτσι ξέφευγαν μιά – δυό φορές την εβδομάδα από τη βάση του σαρακοστιανού διαιτολόγιου που ήταν τα όσπρια και τα χορταρικά.

Του Ευαγγελισμού διακοπτόταν η νηστεία και όλα τα σπίτια μαγείρευαν ψάρι σ’ εφαρμογή της παροιμίας «Σαν ακούς Μαριά και Γιάννη, βάζε ψάρια στο τηγάνι».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ, Κοινωνια, Λαογραφία, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | 5 Comments »

«Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει…» Καλό μήνα!

Posted by Μέλια στο Φεβρουαρίου 1, 2015

Εικόνα από:www.pontos-news.gr

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί ο μήνας Φεβρουάριος έχει 28 ημέρες και όχι 30 ή 31;

Ο Φεβρουάριος λοιπόν έχει 28 ημέρες ενώ οι υπόλοιποι μήνες έχουν άλλοι 30 και άλλοι 31 ημέρες επειδή είναι ο τελευταίος μήνας του χρόνου! Συνεπώς, μιας και είναι ο τελευταίος, σ’ αυτόν εντάσσονται οι ημέρες που περισσεύουν από τις 365 ημέρες του χρόνου και δεν έχουν κατανεμηθεί σε άλλους μήνες!

Εμείς βέβαια, γνωρίζουμε ως τελευταίο μήνα του χρόνου το Δεκέμβριο. Αυτό ωστόσο είναι μεταγενέστερη κατανομή. Παλαιότερα οι μήνες Ιανουάριος και Φεβρουάριος δεν υπήρχαν. Ως πρώτος μήνας του χρόνου λογιζόταν ο Μάρτιος και ως τελευταίος ο Δεκέμβριος. Ήταν οι δέκα παραγωγικοί μήνες, στους οποίους αναπτυσσόταν όλη η ανθρώπινη δραστηριότητα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | 5 Comments »

«Αρχιμηνιά, καλή χρονιά, με σύγκρυα και παγωνιά». Καλό μήνα!

Posted by Μέλια στο Ιανουαρίου 1, 2015

Εικόνα από:pinelia-deco.blogspot.com

Ο πρώτος μήνας του έτους, κοινώς Γενάρης. Ονομάστηκε έτσι προς τιμή του θεού των Ρωμαίων Ιανού, ο οποίος θεωρούταν προστάτης των πρώτων αρχών και αιτίων. Η καθιέρωση του ως πρώτου μήνα του έτους έγινε το 450 π.Χ. από τους Ρωμαίους. Για τους αρχαίους Έλληνες η πρώτη του έτους ήταν η  21η Ιουνίου. Οι Βυζαντινοί ακολούθησαν τους Ρωμαίους στο ζήτημα του ημερολογίου και έτσι καθιέρωσαν τον Ιανουάριο ως πρώτο μήνα, πράγμα που  διατηρήθηκε και στο Ιουλιανό ημερολόγιο και εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | 8 Comments »

Τα έθιμα της Πρωτοχρονιάς και το ποδαρικό (Ποριώτικη Λαογραφία)

Posted by Μέλια στο Δεκεμβρίου 31, 2014

  Γράφει ο Γιάννης Πουλάκης

.

Μετά τα Χριστούγεννα ακολουθεί η Πρωτοχρονιά, γιορτή που όλα τα μικρά παιδιά περίμεναν με λαχτάρα γιατί ο Άγιος Βασίλης τους έφερνε το δώρο τους.

Το έβαζαν δίπλα στο τζάκι και τους έλεγαν πως το ‘φερε ο Άγιος Βασίλης μπαίνοντας από την καμινάδα. Τα πιο μεγάλα παιδιά είχαν άλλες χαρές.

Περίμεναν πως και πώς να πουν τα κάλαντα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και να κάνουν «ποδαρικό» σε συγγενικά σπίτια και στα σπίτια της γειτονιάς.

Έτσι πρωί-πρωί της παραμονής, οι πιτσιρικάδες σε ομάδες δύο, τριών ή και μόνοι τους καμιά φορά, κρατώντας στα χέρια τους τα τρίγωνα ξεχυνόντουσαν στους δρόμους, χτυπούσαν τις πόρτες και ρωτούσαν με αδημονία: «Να τα πούμε;».

Μερικές φορές άκουγαν με απογοήτευση την άρνηση: «Μας τα ‘παν άλλοι». Τις πιο πολλές φορές όμως οι νοικοκυρές άνοιγαν την πόρτα και καλούσαν τους πιτσιρικάδες να πούνε τα κάλαντα. Και τότε με τις ψιλές φωνές τους αυτοί άρχιζαν:

«Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά

ψηλή μου δεντρολιβανιά

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

«Φυλάξτε τά συνήθειά μας, γιορτάστε ὅπως οἱ πατεράδες σας, καί μή ξεγελιώσαστε μέ τά ξένα κι ἄνοστα φράγκικα πυροτεχνήματα»

Posted by Μέλια στο Δεκεμβρίου 26, 2014

Φώτης Κόντογλου

.

Οἱ Ρωμαίικες γιορτὲς καὶ τὰ ἁγνὰ ἔθιμά μας

Τά Χριστούγεννα, τά Φῶτα, ἡ Πρωτοχρονιά, κ’ ἄλλες μεγάλες γιορτές, γιά πολλούς ἀνθρώπους δέν εἶναι καθόλου γιορτές καί χαρούμενες μέρες, ἀλλά μέρες πού φέρνουνε θλίψη καί δοκιμασία. Δοκιμάζονται οἱ ψυχές ἐκεινῶν πού δέν εἶναι σέ θέση νά χαροῦνε, σέ καιρό πού οἱ ἄλλοι χαίρουνται.

Παρεκτός ἀπό τούς ἀνθρώπους πού εἶναι πικραμένοι ἀπό τίς συμφορές τῆς ζωῆς, τούς χαροκαμένους, τούς ἄρρωστους, οἱ περισσότεροι πικραμένοι εἶναι ἐκεῖνοι πού τούς στενεύει ἡ ἀνάγκη νά γίνουνε τοῦτες τίς χαρμόσυνες μέρες ζητιάνοι, διακονιαρέοι. Πολλοί ἀπ’ αὐτούς μπορεῖ νά μή δίνουνε σημασία στή δική τους εὐτυχία, μά γίνουνται ζητιάνοι γιά νά δώσουνε λίγη χαρά στά παιδιά τους καί στ’ ἄλλα πρόσωπα πού κρέμουνται ἀπ’ αὐτούς. Οἱ τέτοιοι κρυφοκλαῖνε ἀπό τό παράπονό τους, κι’ αὐτοί εἶναι οἱ πιό μεγάλοι μάρτυρες, πού καταπίνουνε τήν πίκρα τους μέρα νύχτα, σάν τό πικροβότανο.

Ἴσα ἴσα αὐτές τίς ἁγιασμένες μέρες πού θἄπρεπε νά σμίξουνε πιό κοντά οἱ ἄνθρωποι συναμεταξύ τους, «νά περιπτυχθῶσιν ἀλλήλους», ἴσια ἴσια αὐτές τίς μέρες ἀποξενώνουνται περισσότερο ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλον, χωρίζουνται σέ δύο στρατόπεδα ὁλότελα ξένα τὄνα στἄλλο, σχεδόν ἐχθρικά. Ἀπό τή μιά μεριά εἶναι οἱ εὐτυχισμένοι, οἱ καλοπερασμένοι, οἱ καλότυχοι, κι’ ἀπό τήν ἄλλη μεριά εἶναι οἱ δυστυχισμένοι κ’ οἱ παραπεταμένοι. Ἀνάμεσά τους «χάσμα μέγα ἐστήρικται» κατά τίς γιορτές. Κανένα γεφύρι δέν ἑνώνει τίς δύο ἀκροποταμιές, ἐνῶ…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΟΥ

Posted by Μέλια στο Δεκεμβρίου 25, 2014

  Γράφει ο Γιάννης Πρόφης

Λαογράφος

Η καμπάνα της εκκλησίας χτύπησε χαρούμενα εκείνο το παγωμένο χριστουγεννιάτικο πρωινό κι ακούστηκε σ’ όλο το χωριό. Κι έξω ήταν ακόμα σκοτάδι και καταχνιά. Η θείτσα Θανάσαινα πετάχτηκε από τα στρωσίδια της, σκούντηξε τον άντρα της, που κοιμόταν δίπλα κι ύστερα μπήκε στο διπλανό δωμάτιο των παιδιών: 

«Σηκωθείτε κι ετοιμαστείτε, να πάμε στην εκκλησία. Σήμερα είναι Χριστούγεννα κι η λειτουργία αρχίζει πολύ πρωί… Χρόνια πολλά…» φώναξε κι άρχισε να σιγοψάλλει με γλυκιά φωνή: « Η γέννησή σου, Χριστέ, ο Θεός ημών…»

Έτρεξε έπειτα ν’ ανάψει τη φωτιά στο τζάκι, να ζεσταθεί λίγο και το δωμάτιο. Σηκωθήκανε τα παιδιά, φορέσανε τα καθαρά τους ρούχα, κι ας ήταν μπαλωμένα,  και πλυθήκανε στο τενεκεδένιο βρυσάκι που ’χανε έξω στην αυλή. Σε λίγο φτάσανε κι ο παππούς και η γιαγιά, που κοιμόντουσαν σ’ ένα παλιό δωμάτιο, στο βάθος της αυλής, δίνοντας σ’ όλους ευχές.

Δέκα νοματαίοι ζούσανε σ’ αυτό το σπίτι. Δυο οι γονείς, πέντε αγόρια, ένα κορίτσι, βάλε και τον παππού και τη γιαγιά, σύνολο δέκα άτομα. Όμως από τα δέκα μόνο τα έξι ξεκίνησαν τώρα για την εκκλησιά: Ο μπαμπάς και η μαμά, η κόρη, ο μεγάλος γιος, που είχε πατήσει τα δεκατρία, ο παππούς και η γιαγιά. Το σπίτι τους βρισκότανε πολύ κοντά στην εκκλησία. Τόσο κοντά, που όταν μέσα γινότανε λειτουργία, άκουγες από την αυλή τις ψαλμουδίες του ψάλτη και τα λόγια του παπά. Μέχρι κι η μυρουδιά του λιβανιού έφτανε στα ρουθούνια σου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, Λαογραφία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

 
Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 92 ακόμα followers