ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Το Ημερολόγιο του Μο… στη Το Ημερολόγιο του Μοναστηρίου…
    Βασίλειος στη Ο ΓΥΦΤΟΔΑΣΚΑΛΟΣ
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Πλησίστιος στη ΣΤΑΥΡΙΑΝΑ ΣΑΒΒΑΙΝΑ,ἡ Ἡρωΐδα το…
    Γιώργης στη Ο υιός Νετανιάχου μοιράζει πόν…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘Κοινωνια’ Category

Υιοθεσία παιδιών – Ποιος την έχει πραγματικά ανάγκη;

Posted by Πετροβούβαλος στο 23 Ιανουαρίου, 2021

αναδημοσίευση από το Μαμά Μπαμπάς & Παιδιά

.

Υποστηρίζουμε την υιοθεσία, όταν εννοείται σωστά.

Η υιοθεσία πρέπει πάντοτε να θεωρείται και να αποτελεί μια παιδοκεντρική κίνηση όχι απλώς ένα μέσο για να έχουν παιδιά οι ενήλικες.

Κανένας ενήλικας – ετεροφυλόφιλος, ομοφυλόφιλος ή μοναχικός – δεν έχει «δικαίωμα» να υιοθετήσει ή να αποκτήσει παιδί. Αντίθετα, κάθε παιδί έχει δικαίωμα να έχει γονείς.

Στην υιοθεσία οι πελάτες δεν είναι οι γονείς που επιθυμούν ένα παιδί. Το παιδί είναι ο πελάτης.

Αντιλαμβανόμαστε απόλυτα ότι τα παιδιά είναι πλασμένα για να έχουν μια καλή σχέση με τη βιολογική μητέρα και τον πατέρα τους και αποδίδουν καλύτερα, όταν μεγαλώνουν μέσα σε ένα σπίτι γεμάτο από την αγάπη των παντρεμένων γονέων τους. Οποιαδήποτε άλλη οικογενειακή δομή, συμπεριλαμβανομένης και της υιοθεσίας, εκθέτει τα παιδιά σε αυξημένους κινδύνους και πτωχά αποτελέσματα.

Η υιοθεσία θα πρέπει να αναζητείται ως λύση μόνο όταν έχουν εξαντληθεί όλες οι δυνατότητες να μείνει το παιδί με τη βιολογική οικογένειά του. Και αυτό γιατί ένα παιδί, όταν χάνει τη σχέση του με τους βιολογικούς του γονείς, βιώνει πάντα ένα τραύμα που δεν πρέπει καθόλου να υποτιμάται ή να αγνοείται.

Για το παιδί, και μόνο το οτι μπαίνει στη διαδικασία της υιοθεσίας σημαίνει πως ήδη έχει βιώσει μια μεγάλη απώλεια. Η υιοθεσία είναι η προσπάθεια της κοινωνίας να απαλύνει αυτή την πληγή. Ωστόσο, παρά το ότι η υιοθεσία είναι το ευτυχέστερο σενάριο για ένα παιδί που βρίσκεται σε ανάγκη, οι γονείς που θα το αναλάβουν – ανεξάρτητα από το πόση αγάπη μπορούν να του δώσουν – δεν μπορούν να αντισταθμίσουν πλήρως την απώλεια της πρώτης οικογένειάς του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Βιώνουμε την εποχή της νέας κανονι(στι)κότητας;

Posted by Μέλια στο 14 Ιανουαρίου, 2021

.

Γράφει η Αργυρώ Τέγουτζικ, Ειρηνοδίκης Β΄

Ο Αριστοτέλης είναι ο πρώτος που διατυπώνει την άποψη του χωρισμού των λειτουργιών δηλ. των ενεργειών μιας ευνομούμενης πολιτείας σε τρεις (3) κατηγορίες: νομοθετική , εκτελεστική και δικαστική, ενώ στα Πολιτικά του καταγράφει τις παρεκβάσεις των πολιτευμάτων.

Όσον αφορά τη δικαιοσύνη, αφιερώνει ολόκληρο το πέμπτο βιβλίο των Ηθικών Νικομαχείων και τη δικαιοσύνη την ορίζει ως αγαθό που δεν στοχεύει στην ευδαιμονία εκείνου που την ασκεί, αλλά στον άλλο άνθρωπο.

Η αρχή της διάκρισης των λειτουργιών στο Σύνταγμα της Ελλάδος, μορφοποιείται και εδραιώνεται στη διατύπωση του άρθρ.26 Σ απ΄όπου προκύπτει, όπως κι από άλλα σημεία του συντάγματος συνάγεται ερμηνευτικά, ότι είναι καθοριστική για την Οργάνωση της Πολιτείας. Εξ΄αυτής της αρχής, μεταξύ άλλων, προκύπτει η εγγύση και κατοχύρωση του κράτους δικαίου που διέπει τις ρυθμίσεις του συντάγματος.

Οι μεταξύ άλλων εγγυήσεις του ουσιαστικού κράτους δικαίου προκύπτουν όμως κι από διάφορες άλλες διατάξεις του συντάγματος, όπως π.χ. άρθρ.2 παρ.1 που θεσπίζει την προστασία της αξίας του ανθρώπου, άρθρ.25 παρ.1,2, άρθρ.85 παρ.2 όπου αναγνωρίζεται στους δικαστές το δικαίωμα του ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων και του άρθρ.120 παρ. 4 όπου προβλέπεται η αντίσταση κατά της αρχής ως ΔΙΚΑΙΩΜΑ και ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ του πολίτη, όταν επιχειρείται η κατάλυση του συντάγματος. Ταύτα δε, δημιουργούνται ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ προσπάθειας κατάλυσης του συντάγματος, έστω κι αν αυτή η προσπάθεια παρουσιάζεται νομότυπη ( σ.258 Συντ. Δίκαιο Τσάτσου, εκδ. Σάκκουλα).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Δημοκρατία, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , | 1 Comment »

Ο… γδικιωμός, ένα παλιό έθιμο των Μανιατών

Posted by Μέλια στο 12 Ιανουαρίου, 2021

Μαυροφόρες θρηνούν

.

Το δικαίωμα της εκδίκησης στην Μάνη ξεκίνησε πολλούς αιώνες πριν, όταν δεν υπήρχε δικαιοσύνη και δεν τιμωρούντο οι ένοχοι

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

Από τα παλιά χρόνια, αιώνες πριν, υπήρχε στην Μάνη η παράδοση του γδικιωμού, δηλαδή της εκδίκησης της οικογένειας του θύματος, με φόνο στον φονιά. Ήταν άγραφος νόμος που τον τηρούσαν πιστά. Επειδή δεν υπήρχαν δικαστήρια, την δικαιοσύνη επέβαλαν οι ίδιοι και την ποινή δια των όπλων, με φόνο του ενόχου. Φόνος στον φονιά.

Όσοι δεν εκδικούντο, τους θεωρούσαν ανάξιους και τους περιφρονούσαν. Όταν στις προστριβές τους δεν υπήρχε φόνος, τις διαφορές αυτές επιλαμβάνονταν αρχηγοί άλλων οικογενειών ή μεγάλης ηλικίας συνάνθρωποί τους που μόνιαζαν τις αντιμαχόμενες οικογένειες.

Συνήθως κάποιες φράσεις, όπως «το κρατάει Μανιάτικο» ή «να πάρει το αίμα πίσω», χρωστούν την καταγωγή τους στο έθιμο της εκδίκησης, ή καλύτερα στα μανιάτικα στον «γδικιωμό». Ίσως η λέξη αυτή και ό,τι συμβολίζει, να είναι το πιο χαρακτηριστικό της ζωής της Μάνης με το οποίο ξεχωρίζεις τους Μανιάτες από τους άλλους Έλληνες.

Κάποιοι που δεν ξέρουν την Μάνη και τους Μανιάτες ονομάζουν το έθιμο αυτό βεντέτα, παραπέμποντας στην Ιταλική αυτή λέξη. «Γδικιωμός» δεν είναι μόνο εκδίκηση, αλλά τιμωρία μιας αδικίας και αποκατάσταση της που φέρνει δικαίωση. Μιλούσαν για πόλεμο, για έχθρα, με φράσεις όπως «να γδικιωθεί» ή «το δίκιο μας να γδικιωθεί», δηλαδή να επικρατήσει ή να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη. Ήταν έθιμο, τρόπος της Μανιάτικης ζωής. Κι επειδή ανήκε στους άνδρες, σε κάθε οικογένεια η γέννηση αγοριού, έδινε μεγάλη χαρά. Ήταν ένα ακόμα ντουφέκι για την οικογένεια.

Διαλείμματα υπήρχαν την περίοδο εργασίας στα χωράφια με σπορά, θερισμό, συγκομιδή της ελιάς και αλώνισμα. Και όταν τελείωναν οι εργασίες αυτές, ξανάρχιζε ο αγώνας. Ανακωχή γινόταν επίσης όταν κάποιο μέλος των αντίπαλων οικογενειών είχε γάμο, βάπτιση, ή κηδεία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Ελευθερία» στο 2021 και στο 1821 (Μέρος Γ΄)

Posted by Πετροβούβαλος στο 8 Ιανουαρίου, 2021

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Ζυγούρα
το 1ο μέρος ΕΔΩ
το 2ο μέρος ΕΔΩ

.

Αντίστοιχα πράγματα γίνονται σήμερα σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο. Μετά τη βίαιη αφαίρεση της «κανονικότητας» του 21ου αιώνα η βοήθεια έρχεται από τις «επιτροπές ειδικών», τους «δανειστές», τους «συμμάχους». Η Ε.Ε. εφαρμόζει μέτρα – εκδίδει αποφάσεις, οι επιλεγμένες φαρμακευτικές εταιρείες κατασκευάζουν εμβόλια, ο Π.Ο.Υ. εγγυάται «αμερόληπτα», το ίδρυμα Μπιλ & Μελίντα χρηματοδοτεί. Ο εκβιασμός λειτουργεί πάνω στη βάση «επαναφορά στην κανονικότητα» (=Επιχείρηση Ελευθερία). Ξεκινά από την αφαίρεση της μάσκας, συνεχίζεται στην ελεύθερη μετακίνηση και φτάνει ως το δικαίωμα άσκησης επαγγέλματος.

Η εικόνα του 2021 είναι ολόιδια με την ελληνική του 1824. Ο εκβιασμός δεν θα μπορούσε να σταθεί, αν η εικόνα δεν παρουσιαζόταν αντεστραμμένη. O ρόλος των ΜΜΕ είναι καθοριστικός ενώ στην Ελλάδα δεν γίνεται καν προσπάθεια να κρυφτεί η αργυρώνητη θέση τους. «Ειδικοί» της παγκόσμιας υγείας είναι ένας Αιθίοψ ύποπτος εγκλημάτων που δεν άσκησε ποτέ το ιατρικό επάγγελμα και ένας Αμερικανός μεγιστάνας της πληροφορικής που, ως «φίλος του ανθρώπου» ανέλαβε το φιλανθρωπικό έργο της γενετικής επέμβασης σε 7 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Όσο για την ανεξαρτησία της τοπικής δικαιοσύνης, αρκεί μόνο να θυμηθούμε την εγκύκλιο 7532/21-9-20 της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου με βάση την οποία «νόμος είναι το δίκιο της πρωθυπουργικής ΠΝΠ», η οποία σβήνει και την «λαϊκή κυριαρχία» και τα θεμέλια του συνταγματικού δικαίου. Η μεγάλη αντίφαση της «ελευθερίας» ξεκινάει από την αποφυγή ενημέρωσης και διαλόγου. Συνεχίζεται στην ταμπελοποίηση του ποια επιστήμη είναι «νόμιμη» και ποια «παράνομη». Οι από το σύστημα προβαλλόμενοι ως «πλέον ειδικοί»:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Ελευθερία» στο 2021 και στο 1821 (Μέρος Β΄)

Posted by Πετροβούβαλος στο 5 Ιανουαρίου, 2021

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Ζυγούρα

το πρώτο μέρος ΕΔΩ

.

Το θέμα «ΚΡΙΣΕΙΣ & ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ» είναι τόσο παλιό, όσο και η προσπάθεια να εμφανιστεί ένα ευρύτατο ψεύδος ως αδιάσειστη αντικειμενικότητα. Στην αρχή, ο γενάρχης του ψεύδους απευθύνεται σε στενό κύκλο. Όταν η γενική Επανάσταση στη Δύση ετοιμαζόταν πάνω στην ενωτική βάση «πίστη στο Μεγάλο Δημιουργό», ο Βολταίρος έσπευσε (1765) να γράψει «επιστημονική πραγματεία» που «αποδείκνυε» ότι όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες ψεύδονται. Όταν το θέμα άγγιξε τα «καθ’ ημάς» (1782), ο πιστός μαθητής του, ο Κοραής, έσπευσε να καθησυχάσει την ομάδα στην οποία τυπικά ανήκε, δηλώνοντας: Η θρησκεία των χριστιανών έχει λόγον, και επομένως έρευναν και απόδειξιν· δεν είναι τεθεμελιωμένη εις μύθους σεσοφισμένους εναντίους εις τον ορθόν λόγον, καθώς αι ψευδοθρησκείαι. Φυσικά, ήθελε μόνο να κερδίσει το χρόνο που χρειαζόταν η ομάδα στην οποία κατ’ ουσίαν ανήκε, ώστε να αποτραπεί η κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και η δημιουργία μιας χριστιανικής Ευρώπης. Όταν το ελληνικό αποτέλεσμα περιορίστηκε στα επιθυμητά γραικικά όρια (1824-26), μιμήθηκε άφοβα τον Βολταίρο. Όσα δήλωσε ο Κοραής το 1782 ως «ταπεινότατος δούλος» του μητροπολίτη Μόσχας είναι προφανές ότι δεν τα εννοούσε, αν και ακόμα ισχυρίζονται κάποιοι ότι η πίστη του ήταν αδιαμφισβήτητη επειδή έτσι δήλωνε ανοιχτά.

Δεδομένη ήταν η πίστη του Κοραή στην «δημοκρατία», η οποία είχε προ πολλού επιλεγεί ως μέθοδος αποσύνδεσης της πολιτειακής οργάνωσης από τη χριστιανική πίστη. Έτσι θα κατόρθωνε αργότερα η κοινωνία να απαλλαγεί «αυτοβούλως» από τον Χριστό. Απαραίτητο στοιχείο γι’ αυτό ήταν η διάδοση του ψέματος και η εμφάνισή του ως αλήθεια. Ψυχολογικό μέσο επιβολής του ψεύδους ήταν η πλειοψηφική του εμφάνιση. Σήμερα τα απομεινάρια της «δημοκρατίας» καταλύονται από έναν πρωτόγνωρο παγκόσμιο φασισμό καθόσον το πολίτευμα εκπλήρωσε την αποτροπή συνένωσης της Δύσης μέσω του χριστιανισμού. Τρόπο επιβολής του φασισμού αποτελούν και πάλι τα εξαρτημένα-εξαγορασμένα ηλεκτρονικά μίντια που φτάνουν σε όλους σχεδόν τους ανθρώπους, σε αντίθεση με τις εφημερίδες προ δυο αιώνων που είχαν περιορισμένη επιρροή. Όμως και τότε ο Κοραής προέτρεπε: «συστήσατε εφημερίδας εις διάδοσιν ειδήσεων». Πότε και πώς λειτούργησαν τα εξαγορασμένα έντυπα του 21;

Ευτυχώς που ελάχιστοι ήξεραν να διαβάζουν στην Επανάσταση. Αν κάποιος το 1824-25 διάβαζε μόνο τις ελληνόφωνες εφημερίδες, θα μάθαινε σχεδόν αποκλειστικά τα νεωτερικά fake news, αφού το Μεσολόγγι, η Αθήνα, η Ύδρα, το Ναύπλιο είχαν χρηματοδότηση και καθοδήγηση εκ Λονδίνου, δηλαδή εκπροσωπούσαν ταυτόχρονα την ελευθερία του Κοραή και τα δάνεια του Μπένθαμ. Αυτοί που ίδρυσαν τις εφημερίδες δεν ήταν χαζοί. Ήξεραν πόσοι γνώριζαν ανάγνωση. Οι «ειδήσεις» απευθύνονταν στο εσωτερικό μέσω του εξωτερικού. Ο τύπος είχε ρόλο «αμερόληπτου ανταποκριτή» που θα μετέφερε τις ειδήσεις του υπό ίδρυση κράτους στους χρηματοδότες του με στόχο η προσδοκώμενη κερδοφορία από τη χρηματοδότηση (στην οποία οι ίδιοι μετείχαν) να γίνει μοχλός πιέσεων και εξελίξεων. Ο κακόβουλος fake τύπος ξεκίνησε ταυτόχρονα με τα δάνεια (1824). Πιο πριν τι γινόταν;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Ελευθερία» στο 2021 και στο 1821 (Μέρος Α΄)

Posted by Πετροβούβαλος στο 2 Ιανουαρίου, 2021

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο Στέργιου Ζυγούρα

.

Πώς οι Κρίσεις, η Επιστήμη, οι Ειδικοί & τα Μίντια όριζαν και ορίζουν ψευδώς την πραγματικότητα και το υπέρτατο αγαθό της Ελευθερίας

Δεν είναι πρώτη φορά στα τελευταία χρόνια που η ψευδοεπιστήμη παρουσιάζεται στην Ελλάδα ως η απόλυτη αντικειμενικότητα και αλήθεια, ζητώντας απ’ όλους να την προσκυνήσουν. Δέκα χρόνια πριν τη σημερινή, προπαγανδιστική και αυτοαναιρούμενη ιατρική των τηλεοπτικών πολιτικών ανδρείκελων είχαμε την τραγελαφική παρέλαση των ιστορικών συμβούλων του ΣΚΑΪ. Παρότι το σημερινό θέμα ξεκάθαρα υπερβαίνει την εθνική διάσταση, θα επικεντρωθούμε στο δικό μας χώρο. Σοβαρή διαφορά δεν υπάρχει άλλωστε, καθώς το ιστορικό γεγονός προς το οποίο θα αντιπαραβάλλουμε το σήμερα ήταν εγγενώς διεθνές. Ναι! αν και το ζήτημα είναι περίπλοκο, απλουστεύοντάς το, μπορούμε να πούμε ότι η ίδρυση του ελληνικού κράτους ήταν θέμα υπερεθνικό και η κατάληξη ελάχιστη σχέση είχε με την επιδίωξη. Το σύνθημα του 1821 ήταν «Ελευθερία», το ίδιο δείχνει και του 2021. Ας τα συγκρίνουμε.

Το 2011 είχαμε την κρίση των spreads και επέλαση των μνημονίων. Τότε είχε επιχειρηθεί να παρουσιαστεί ως «επιστημονική ανακάλυψη» η άποψη πως το 1821 επαναστάτησαν όσοι θέλησαν να μιμηθούν το γαλλικό παράδειγμα: να αποκοπούν από το πολιτισμικό παρελθόν και να δημιουργήσουν ένα πολιτικό έθνος.

Γι’ αυτό και η Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α = δυνατότητα του ανθρώπου να παραμερίσει το ψευδές είδωλο και δει την θεϊκή αλήθεια (βλ. το σπήλαιο του Πλάτωνα) αναποδογύρισε. «Ελευθερία» βαφτίστηκε η ψευδής πολιτική δυνατότητα της «λαϊκής κυριαρχίας». Αυτής που εκφράστηκε βιαστικά στη Τροιζήνα για να ακυρώσει τον άρτι «εμφανισθέντα» Καποδίστρια. Η συγκεκριμένη λαϊκή κυριαρχία δεν θα ήταν μόνον εγγενώς περιορισμένη από το χρήμα. Από τον αόρατο θεσμό του ιδιωτικού νομίσματος και τους ορατούς θεσμούς του χρηματιστηρίου και των δανείων. Στη βάση της έκρυβε το δόγμα «ελευθερία είναι η δυνατότητα του ανθρώπου να κάνει ό,τι θέλει», δηλαδή να νομοθετεί ενάντια στη θέληση του Θεού. Ακόμα κι έτσι, μια τέτοια ελευθερία ήταν κατοχυρωμένη από το Θεό. Πού βρισκόταν λοιπόν το κακό; Βρισκόταν στον δόλο που παρέσερνε τους ανθρώπους να πιστέψουν μια σωρεία ψεμάτων και να επηρεαστούν από προπαγάνδες, έτσι ώστε να θεωρήσουν ότι με τη δική τους βούληση επέλεγαν το καλό από το κακό, την πρόοδο από τη στασιμότητα, την αλήθεια από το ψέμα. Αυτή η αυτόβουλη σκλαβιά ήταν η αντιστροφή της έννοιας «Ελευθερία».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η αγάπη του Θεού είναι αμείλικτη!

Posted by Πετροβούβαλος στο 2 Ιανουαρίου, 2021

άρθρο του αντιστρατήγου ε.α. Νίκου Ταμουρίδη

.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι βιώνουμε μια παγκόσμια πρωτοφανή τραγική συγκυρία, κατά την οποία επικρατούν η διάβρωση των αξιών, η περιφρόνηση των αρετών, η δοκιμασία των συνειδήσεων και ο πληθωρισμός του φόβου και της αβεβαιότητας.

Νέα χρονιά ανέτειλε! Στο κατώφλι αυτής της χρονιάς, ας στραφούμε για λίγο προς την πηγή της ζωής των πάντων, προφέροντας και προσφέροντας λόγους αλήθειας, ταπείνωσης, προσευχής.

«Ο εν σοφία τα πάντα δημιουργήσας, Θεός ών κατ’ ουσίαν, μορφήν αναλλοιώτως ανθρωπίνην προσλαμβάνει και των βροτών τα πταίσματα ως αγαθός περιτέμνει, δίδων την σωτηρίαν σήμερον τω κόσμω.

Χαίρει δε εν τοις υψίστοις και ο του κτίστου Ιεράρχης, ουρανοφάντωρ του Χριστού, μύστης του Δεσπότου, φωστήρ φαεινός, ο εκ Καισαρείας και Καππαδόκων χώρας, Βασίλειος ο Μέγας, όστις θεοπρεπώς εδογμάτισεν, την φύσιν των όντων ετράνωσεν και τα των ανθρώπων ήθη κατεκόσμισεν.

Προαιώνιε Λόγε του Πατρός, ο την σύμπασαν κτίσιν παντοδυνάμω σου λόγω συστησάμενος, ευλόγησον τον στέφανον του ενιαυτού της χρηστότητός σου, τώ έτει δύο χιλιάδες και είκοσι ένα, φυλάττων εν ειρήνη τους δούλους σου, ως αγαθός και φιλάνθρωπος.»

Αυτή την καινούρια χρονιά, ας θυμηθούμε ότι είναι ουτοπία σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας να στηριζόμαστε μόνο στις δυνατότητές μας και -πολύ χειρότερα- στις αδυναμίες μας. Ας γείρουμε να ταπεινωθούμε και να γίνουμε άρχοντες της βούλησης και των παθών μας. Ας στηρίξουμε τις ελπίδες μας στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, τον μόνο αληθινό Θεό, πράττοντας παράλληλα το ανθρωπίνως δυνατόν.

Αυτό το ξεχωριστό νέο έτος, ας γίνουμε σοφότεροι σε όλες μας τις σκέψεις και τις ενέργειες. Το έτος 2021 θα αποδειχθεί ένα από τα σημαντικότερα της ιστορίας του έθνους μας. Ας προσευχηθούμε να πάνε όλα κατ’ ευχήν και να είμαστε εμείς όλοι αυτοί που θα συνεισφέρουμε στην θετική κατάληξη της εθνικής μας πορείας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εκκλησία, Κοινωνια | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Επιχείρηση «Ελευθερία»: Για ποια ελευθερία μιλάμε;

Posted by Μέλια στο 27 Δεκεμβρίου, 2020

.

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

Πόσο ειρωνικό πράγματι, το όνομα του σχεδίου εμβολιασμού του πληθυσμού της Ελλάδας που διάλεξαν οι εγκέφαλοι της «Αριστείας».

Επιχείρηση «Ελευθερία».

Αλήθεια, από τι ακριβώς θα ελευθερωθούμε; Από τον ιό μόνο; Και αν φύγει ο ιός, μετά θα μπορούμε να πούμε πως είμαστε ελεύθεροι;

Τι θα γίνει με όλες εκείνες τις πρακτικές που ακολουθούνται από την κυβέρνηση και αποτεφρώνουν μεθοδευμένα τα δικαιώματα του λαού ή στην καλύτερη περίπτωση τα βάζουν στην κατάψυξη «μέχρι νεοτέρας»;

Και αν όλες αυτές οι απολυταρχικές διεκδικήσεις του κράτους ήρθαν για να μείνουν, τότε για ποια ακριβώς ελευθερία θα μιλάμε;

Από τις αρχές της πανδημικής περιπέτειας πάσχιζαν να βαφτίσουν ως success story τους τρόπους που αντιμετώπισαν την πανδημία, μιλούσαν για απαραίτητες θυσίες, για πρόληψη, για καλύτερη κατάσταση της Ελλάδας σε σχέση με άλλες χώρες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΙΑΤΡΙΚΗ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Η ψυχρή φιλανθρωπία

Posted by Πετροβούβαλος στο 23 Δεκεμβρίου, 2020

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

.

Φτάσαμε ξανά στις ημέρες των Χριστουγέννων, που τις περιμένουν οι Χριστιανοί για να εκδηλώσουν μια πολύ κακή τους συνήθεια: Να δείξουν τη φιλανθρωπική τους διάθεση.

Μα, θα ρωτήσει κάποιος, είναι κακό πράγμα αυτό; Δεν πρέπει να έχουμε φιλάδελφα αισθήματα; Βεβαιότατα! Πού είναι λοιπόν το κακό; Στο ότι τα έχουμε κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα μόνο. Τον υπόλοιπο χρόνο οι φτωχοί δεν υπάρχουν για μας. Ζούμε αγνοώντας τους. Το πώς τα βγάζουν πέρα, το αν ζουν ή πεθαίνουν, μας απασχολεί από ελάχιστα έως καθόλου. Είναι πράγμα αδιάφορο για μας.

Όμως, όταν έρχονται Χριστούγεννα, θυμούμαστε. Τότε γινόμαστε ευαίσθητοι. Σκεφτόμαστε ότι υπάρχουν και άνθρωποι που υποφέρουν, που δεν έχουν να φάνε, που τουρτουρίζουν στην παγωνιά. Και επειδή θέλουμε να γιορτάσουμε «πνευματικά» τα Χριστούγεννα, πετάμε ένα ξεροκόμματο και σ’ αυτούς. Όχι γιατί ξύπνησε ξαφνικά το ενδιαφέρον μας για τα προβλήματά τους. Όχι γιατί μας κατέκλυσε η αγάπη γι’ αυτούς. Αλλά για να κατασιγάσουμε τη δική μας συνείδηση που υπνώττει ολοχρονίς. Κάνουμε το «καθήκον» μας απέναντί τους, για να ξεμπλέξουμε το γρηγορότερο από αυτούς και να βυθιστούμε απερίσπαστοι, χωρίς τύψεις, στο γιορτινό μας αποκάρωμα. Ξεγελούμε με ένα «κόκκαλο» την πείνα τους, για να δώσουμε το άλλοθι στον εαυτό μας να συνεχίσει «εν κραιπάλη και μέθη» τη ναρκισσιστική του αποχαύνωση, απαλλαγμένος από ενοχλητικά συνειδησιακά ξεβολέματα. Η έκτακτη γιορτινή φιλαδελφία μας είναι το ντροπιαστικό καμουφλάζ της καθημερινής αναίσχυντης αδιαφορίας μας.

Και μην αρχίσουμε βέβαια ξανά και ξανά το γνωστό τροπάριο, «φτωχοί είμαστε κι εμείς, τί να δώσουμε στους άλλους;» Δεν χρειάζεσαι λεφτά, για να έχεις ενδιαφέρον.

«Γιατί είμαι τόσο φτωχός;» ρώτησε κάποιος έναν σοφό. «Γιατί δεν έχεις μάθει να δίνεις», απάντησε ο σοφός. «Αφού δεν έχω τίποτε να δώσω!» ανταπάντησε ο φτωχός. «Και όμως έχεις κάτι να δώσεις. Με
το πρόσωπο μπορείς να δώσεις ένα χαμόγελο. Με το στόμα να παρηγορήσεις ή να επαινέσεις. Με την καρδιά σου να δώσεις αγάπη. Με τα μάτια να κοιτάξεις με καλοσύνη. Με το σώμα σου να βοηθήσεις. Στην πραγματικότητα δεν είσαι φτωχός. Γιατί πραγματική φτώχεια είναι μόνο η φτώχεια του πνεύματος».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εκκλησία, Κοινωνια | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Χριστιανοί και κορωνοϊός

Posted by Μέλια στο 20 Δεκεμβρίου, 2020

.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο χριστιανός λέγει πάντα την αλήθεια. Πρέπει να λέγει την αλήθεια. Αλλιώς δεν είναι χριστιανός. Αυτό δεν είναι μια εντολή κάποιας ιδεολογίας, δεν είναι ένας νόμος που επιβάλλεται, είναι βίωμα, είναι αγάπη προς τον Ιησού και προς τον πλησίον. Ο Χριστός είναι σαφής: Όσοι τον ακολουθούν, πρέπει να γνωρίζουν και να λένε την αλήθεια, γιατί μόνο αυτή τους ελευθερώνει. Όταν δεν λένε την αλήθεια δεν Τον εκφράζουν, εκφράζουν τον εαυτό τους.

Οι γραμμές αυτές γράφονται γιατί σε αυτή την περίοδο της πανδημίας οι χριστιανοί βρίσκονται σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο δοκιμασίας. Δοκιμάζονται που οι εκκλησιές είναι κλειστές, δοκιμάζονται που δεν μπορούν να κοινωνήσουν, δοκιμάζονται που είναι χωρίς ποιμαντική καθοδήγηση, δοκιμάζονται από ενίοτε μεροληπτικές αποφάσεις της εξουσίας, δοκιμάζονται από την απόρριψη και την απαξίωση που δέχονται.

Όλες αυτές οι δοκιμασίες είναι από εξωτερικούς παράγοντες. Όμως υπάρχουν και δοκιμασίες για τον χριστιανό που είναι προσωπικές. Η πρώτη είναι να εκπειράσει τον Χριστό, να του πει είμαι δικός Σου, δείξε μου την παντοδυναμία Σου, δείξε πως όταν είμαι κοντά σου είμαι άτρωτος από ασθένειες. Όμως ο Χριστός δεν εκπειράζεται, ούτε υποκύπτει  στην πρόκληση  να δείξει την παντοδυναμία Του και να υποχωρήσει σε ένα, στην ουσία του, εγωιστικό αίτημα πιστού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκκλησία, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Δαβίδ εναντίον Γολιάθ ή Πως Η Μειοψηφία Νικά Την Πλειοψηφία

Posted by Πετροβούβαλος στο 14 Δεκεμβρίου, 2020

άρθρο της Φωτεινής Μαστρογιάννη
αναδιμοσιευμένο από το ιστολόγιό της

.

Η μειοψηφία μπορεί και αυτή να επηρεάσει και να φέρει κοινωνική αλλαγή, η ιστορία το έχει άλλωστε αποδείξει. Πώς μπορεί όμως η μειοψηφία να γίνει ισχυρή;

Ο Μοσκοβισί (1967,1970), με πείραμά του, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μειοψηφία μπορεί να επηρεάσει την πλειοψηφία και επισήμανε τέσσερις βασικούς παράγοντες που είναι το στυλ συμπεριφοράς, το στυλ σκέψης, η ευελιξία και η ταυτοποίηση.

Το στυλ συμπεριφοράς περιλαμβάνει με τη σειρά του τέσσερα στοιχεία.

Το πρώτο από αυτά είναι η συνέπεια δηλαδή η μειοψηφία θα πρέπει να έχει συνέπεια στην άποψή της,να μην παρεκκλίνει από αυτή και είναι το στοιχείο που,κατά τον Μοσκοβισί ,είναι και το πλέον σημαντικό. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι συνέπεια δεν σημαίνει και επανάληψη. Ο Mugny (1982) επισήμανε επίσης ότι συνέπεια δεν σημαίνει αυστηρότητα και έλλειψη ευελιξίας γιατί η ευελιξία είναι αυτή που μπορεί να πείσει και όχι η αυστηρότητα.

Η συνέπεια δείχνει ότι η μειοψηφία πιστεύει στις θέσεις της και όταν τις υποστηρίζει ακλόνητα τότε οι άλλοι θεωρούν ότι έχει δίκιο γιατί μόνο κάποιος που έχει δίκιο εμμένει στις απόψεις του. Η συνέπεια της μειοψηφίας στις θέσεις της μπορεί να προκαλέσει αναστάτωση, αμφιβολίες, αβεβαιότητα αλλά και συγκρούσεις και έτσι η πλειοψηφία αναγκάζεται να τη λάβει σοβαρά υπόψη της.

Η Nemeth (2010) ανέφερε ότι όταν οι άνθρωποι εκτίθενται στην άποψη της μειοψηφίας θεωρούν ότι η μειοψηφία κάνει λάθος ωστόσο, εάν η μειοψηφία δείχνει συνέπεια στις θέσεις της τότε οι άνθρωποι επανεξετάζουν το θέμα πιο προσεκτικά, ψάχνοντας να βρουν τον λόγο που η μειοψηφία έχει τέτοιες θέσεις και εάν έχει την αυτοπεποίθηση να συνεχίζει να υποστηρίζει τη θέση της.

Για να επανέλθουμε όμως στα άλλα στοιχεία του στυλ συμπεριφοράς του Μοσκοβισί πέραν της συνέπειας αλλά και της αυτοπεποίθησης, η μειοψηφία θα πρέπει να είναι σε θέση να αντισταθεί στην κοινωνική πίεση και να παρουσιάζεται ως αμερόληπτη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνια | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Σας σέβομαι όλους. Ακόμη κι αυτούς που το παίζετε παλικάρια [Ευαγγελία Γαζέπη, από τα έγκατα του Νοσοκομείου Νάουσας]

Posted by Μέλια στο 7 Δεκεμβρίου, 2020

.

Η θερμοκρασία σε κάποια φάση ανέβηκε, ίδρωνα πολύ αλλά δεν την έβγαλα την μάσκα.

Ξέρεις γιατί;

Γιατί κουράστηκα και θέλω να τελειώνω με τον ιό.

Και ξέρω ότι θα νικήσουμε.

Αλλά και γιατί σέβομαι τα βρέφη και τις εγκύους, που αγωνιούν να μην κολλήσουν κάτι.

Σέβομαι και τον 75χρονο ,που αψηφά τον κίνδυνο και το παίζει παλικάρι.

Σέβομαι ακόμα και σένα τον νέο ,που είσαι άτρωτος και ας φοβάσαι βαθιά μέσα σου.

Αν πιστεύεις σε συνωμοσίες και σε Ροκφέλερ, μην ξαναπάρεις iphone και μην ξανακάνεις check in.

Αν πιστεύεις πως τα ΜΜΕ είναι διεφθαρμένα, όπως και ‘γω, δες στην τηλεόραση Πενήντα – Πενήντα ή μπάσκετ ή κλείστην !!

Αν κατηγορείς τη Κυβέρνηση, δικαίωμα σου και καλά κάνεις, μην τους ξαναψηφίσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΑΤΡΙΚΗ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Απ’ τα θρησκευτικά πανηγύρια στις γιορτές της «σοσιαλιστικής οικοδόμησης».

Posted by Μέλια στο 7 Δεκεμβρίου, 2020

.

Του Θάνου Κώτση, υποψήφιου διδάκτορα Κοινωνικής Λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Στις 7 Φεβρουαρίου του 1967 η κεντρική ομιλία του Ενβέρ Χότζα δίνει το έναυσμα στις πολιτικές νεολαίες και τα τοπικά γραφεία του Κόμματος να αντιταχθούν επίσημα κατά των θρησκευμάτων στην χώρα. Λίγους μήνες αργότερα, η λατρεία ποινικοποιείται με προεδρικό διάταγμα. Με αφορμή την μέρα αυτή, ένα μικρό κείμενο μου για την διαχείριση και τους μετασχηματισμούς των πολιτισμικών πρακτικών της ελληνικής μειονότητας απ’ το 1967 μέχρι την πτώση του καθεστώτος.

Στις 22 Νοεμβρίου 1967 εκδίδεται η εφημερίδα της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας, με το διάταγμα 4337 περί ατονίας ισχύος διαταγμάτων που αφορούσαν τα καταστατικά λειτουργίας των διαφόρων θρησκευτικών κοινοτήτων[1], ενώ το 1977 με το άρθρο 37 του συντάγματος καταργείται η θρησκευτική ελευθερία και η ελευθερία της λατρείας. Έτσι, η Αλβανία κηρύσσεται το πρώτο αθεϊστικό κράτος παγκοσμίως και το εθνικιστικό σύνθημα «θρησκεία των Αλβανών ο αλβανισμός» συμπληρώνεται με το σοσιαλιστικό δόγμα «θρησκεία, το όπιο του λαού». Απ’ το 1949 μέχρι το 1960 η Ορθόδοξη εκκλησία χρησιμοποιήθηκε ως όργανο πολιτικής προπαγάνδας και μέσο διπλωματικών σχέσεων με την Ε.Σ.Σ.Δ, με την διάρρηξη όμως των σχέσεων των δυο κρατών άρχισε να διώκεται ως οπισθοδρομική και φορέας στερεοτύπων και δεισιδαιμονιών.[2]

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Β.ΗΠΕΙΡΟΣ, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ο προοδευτισμός στις ημέρες μας

Posted by Μέλια στο 7 Δεκεμβρίου, 2020

.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο προοδευτισμός ως σύνθημα κυκλοφορεί πολύ και στις ημέρες μας. Προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις λέγονται, προοδευτικοί διανοούμενοι προβάλλονται, πολλά κοινωνικά κινήματα φέρουν τον υπότιτλο προοδευτικά. Ο τίτλος του προοδευτικού αυτοαπονέμεται. Είναι ένας αυθαίρετος προσδιορισμός.

Στον 20ό αιώνα τον χρησιμοποίησαν μεταξύ των πρώτων οι Γάλλοι σουρεαλιστές. Ο Αντρέ Μπρετόν στο σχετικό μανιφέστο του, το 1930, έγραψε ότι προοδευτικός είναι όποιος «καταστρέφει με κάθε μέσο τις ιδέες της οικογένειας, της πατρίδας, της θρησκείας…» και ξαναφτιάχνει μια κοινωνία από την αρχή. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον όρο του προοδευτικού απένειμαν στους εαυτούς τους οι οπαδοί του σταλινικού ολοκληρωτισμού. Τους δημοκράτες ιδεολογικούς αντιπάλους τους αποκαλούσαν «φασίστες», «αμερικανόδουλους» και άλλα σχετικά κοσμητικά επίθετα.

Μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων οι νεομαρξιστές, κυρίως οι Γάλλοι, ξαναγύρισαν στις αντιλήψεις του Μπρετόν. Δόγμα τους η αποδόμηση των παραδοσιακών αξιών της κοινωνίας. Αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικοί, επειδή είναι υπέρ της απόλυτης ελευθερίας, όπως ισχυρίζονται, στα θέματα των ανθρωπίνων σχέσεων, στα θέματα της αναπαραγωγής και στα θέματα της οικογένειας. Κέντρο της δογματικής τους ελευθερίας είναι η άρνηση του Θεού και κάθε μεταφυσικής σκέψης. Ο Ντοστογιέφσκι στους «Δαιμονισμένους» περιέγραψε την κατάσταση τους.

Για να ζήσουν οι άθεοι ελεύθεροι δεν πρέπει να έχουν συνείδηση, για να μην ενοχλούνται από τύψεις. Το επιτυγχάνουν όταν ως ανθρωπόθεοι σκοτώνουν μέσα τους τον Θεάνθρωπο. Με τον θάνατό του Θεού στον άθεο συμβαίνει αυτό που αποκαλύπτει ο Σταυρόγκιν στον Τύχωνα, δεν νιώθει πια τι είναι κακό, έχει χάσει την αίσθηση της διαφοράς καλού και κακού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »