ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Βασίλειος στη Ο ΓΥΦΤΟΔΑΣΚΑΛΟΣ
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Πλησίστιος στη ΣΤΑΥΡΙΑΝΑ ΣΑΒΒΑΙΝΑ,ἡ Ἡρωΐδα το…
    Γιώργης στη Ο υιός Νετανιάχου μοιράζει πόν…
    Γιώργης στη Ο υιός Νετανιάχου μοιράζει πόν…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘1914-18 (Α’ ΠΠ)’ Category

Ο εκτουρκισμός Ελλήνων, Κούρδων, Αρμενίων και Συρίων στην Εγγύς Ανατολή

Posted by Φαίη στο 14 Απριλίου, 2016

Το παρόν άρθρο μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από το © Βαλκανικό Περισκόπιο -Γιῶργος Ἐχέδωρος

Ενδιαφέρον κουρδικό δημοσίευμα, αναφέρεται στην αφομοίωση από τους Τούρκους, των Ελλήνων, των Κούρδων, των Αρμενίων, των Σύριων, των Αράβων και των Εβραίων που ζούσαν στην κακώς ονομαζόμενη ‘Οθωμανική Αυτοκρατορία’, ορθότερα Εγγύς Ανατολή, όπως σημειώνει το δημοσίευμα.

Υπάρχει η Εγγύς Ανατολή, η Μέση Ανατολή και η Άπω Ανατολή. Η Εγγύς Ανατολή είναι συνυφασμένη με την βυζαντινή παρουσία που είναι συνέχεια του ελληνικού πολιτισμού και των ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή , σημειώνει ο Κούρδος αρθρογράφος Ισμαήλ Μπεσιξή.

Στην εγγύς Ανατολή εντάσσεται η Μικρά Ασία, που η πλευρά προς το Αιγαίο Πέλαγος ονομαζόταν Ιωνία.

Ανατολικά της Ιωνίας είναι η Ανατολία (από εκεί προήλθε το όνομα) και στη συνέχεια είναι τα εδάφη της Καππαδοκίας. Ο Πόντος είναι στη Μαύρη Θάλασσα, μετά τον Πόντο άρχιζε το Λαζιστάν.

Η πλειοψηφία των πληθυσμών στην Ιωνία, την Ανατολία και την Καππαδοκία, ήταν Έλληνες. Στον Πόντο ήταν οι Έλληνες του Πόντου, Αρμένιοι υπήρχαν στην Αρμενία και στην Κιλικία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), 1919-22 (Μ.ΑΣΙΑ), Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΠΟΝΤΟΣ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Κατοχή Πειραιά Υπό των Γάλλων 1916-17 (Επιχείρηση Ελληνικός Εσπερινός)

Posted by Πετροβούβαλος στο 29 Σεπτεμβρίου, 2015

Πρόσφυγες από την Μακεδονία στην Ακτή Κονδύλη στον Πειραιά. Η Μακεδονία έχει καταληφθεί από τους Γερμανο-Βουλγάρους, η Ελλάδα κομμένη στην μέση και ο μόνος τρόπος για τους πρόσφυγες είναι δια θαλάσσης που φθάνουν κατά κύματα στο λιμάνι του Πειραιά

αναδημοσίευση από το Αλήθειες-Ψέματα-Αοριστίες
άρθρο του Στέφανου Μίλεση

.

Θα μιλήσουμε για τη συμμαχική παρουσία – ας την ονομάσουμε έτσι διακριτικά, κανονικά τη λένε κατοχή – στον Πειραιά την περίοδο του μεγάλου εθνικού διχασμού του 1916-17. Δεν θα μπούμε σε βαρετές λεπτομέρειες που ίσως προξενήσουν και λύπη λόγω των πολιτικών παρασκηνίων που επηρεάζουν τη ζωή των απλών πολιτών αλλά θα αναπαραστήσουμε τα δρώμενα μέσα από κάποια επίσημα έγγραφα και δημοσιεύματα για μια από μακράν ανάλαφρη ματιά.

Ιστορικό πλαίσιο:

Έχουν περάσει 97 χρόνια από τότε που τα νερά έξω από το λιμάνι γέμισαν με πλοία κι η πόλη του Πειραιά κατακλύστηκε με την παρουσία των αξιωματικών και ναυτών (Γάλλων κυρίως) των Δυνάμεων της Συνεννοήσεως (Αντάντ). Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος και η κυβέρνηση τηρούσαν μια ουδετερότητα στον πόλεμο που είχαν κηρύξει τα ευρωπαϊκά κράτη Μ. Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία και αργότερα Ιταλία και Ρουμανία εναντίον των κεντρικών αυτοκρατοριών (Γερμανίας – Αυστροουγγαρία) με την συμπαράταξη της Τουρκίας και Βουλγαρίας.

Το καλοκαίρι του 1916 η Ανατολική Μακεδονία βρέθηκε στα χέρια των Γερμανοβουλγάρων και η βασιλική εξουσία αδρανούσε. Στο στράτευμα άρχισαν να δημιουργούνται ενεργοί πυρήνες για την ελληνική συμμετοχή στο πόλεμο κατά του εχθρού με την ονομασία «Εθνική Άμυνα». Ο Γαλλικός στρατός αποβιβάζεται στην Μακεδονία και ανοίγει πολεμικό μέτωπο.

Στον Πειραιά, μεταφέρονται οι διωγμένοι νομιμόφρονες αξιωματικοί που απέλασαν οι Γάλλοι στη Μακεδονία. Η Θεσσαλονίκη μένει στα χέρια των επαναστατών κι η Ελλάδα χωρίζεται σε δύο κράτη με δύο κυβερνήσεις. Την επίσημη των Αθηνών και αυτή της Θεσσαλονίκης υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που έχει και την υποστήριξη των συμμάχων (ΑΝΤΑΝΤ).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , , , | 2 Σχόλια »

Ο Εθνάρχης Μητροπολίτης Τραπεζούνος Χρύσανθος και η Διεθνοποίηση του Ποντιακού ζητήματος

Posted by Μέλια στο 3 Σεπτεμβρίου, 2015

του κ. Ιωάννη Σιδηρά  θεολόγου-νομικού και εκκλησιαστικού ιστορικού


Το ανεκπλήρωτο όνειρο για την ίδρυση αυτονόμου Δημοκρατίας του Πόντου

Το ιστορικό υπόμνημα του Τραπεζούντος Χρυσάνθου για τον Ελληνικό Πόντο στη Διάσκεψη των Παρισίων (1919)

Μνημοσύνη εκατονταετηρίδος (1915-2015) από τον γενοκτόνο όλεθρο των Ποντίων

Ο Πανδαμάτορας χρόνος θάπτει τα πάντα κάτω από το πέπλο της λήθης, αλλά ποτέ την αθάνατη ιστορική μνήμη για τα μεγάλα, υψηλόφρονα, γνήσια και αληθινά τα οποία έπραξαν επιφανείς άνδρες δικαιώνοντας το πέρασμά τους από την επίγεια ζωή τους, όπως ακριβώς έζησε και έδρασε ο εθνάρχης του ποντιακού Ελληνισμού, ο προσφυώς και δικαίως αποκληθείς «Άγιος των Ποντίων», Μητροπολίτης Τραπεζούντος Χρύσανθος (Φιλιππίδης), ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών.

Η έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918) εσήμανε την αρχή του τέλους για τον ελληνισμό της «καθ’ ημάς Ανατολής», όταν τo εθνικιστικό κίνημα των Νεοτούρκων ή Νεοθωμανών έθεσε συστηματικότερα σε εφαρμογή το μέγιστο ανοσιούργημά του, την εθνοκάθαρση εναντίον των μειονοτήτων της ψυχορραγούσης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (Αρμενίων, Ελλήνων κ.ά.).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), 1919-22 (Μ.ΑΣΙΑ), Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »

24 Ιουνίου 1914: Η Απελευθέρωση της Κορυτσάς από τα στρατεύματα της Αυτονόμου Ηπείρου

Posted by Πετροβούβαλος στο 24 Ιουνίου, 2015

ο Αρχηγός Κορυτσάς Γεώργιος Τσόντος – Βάρδας

αναδημοσίευση από το Όραμα

.

Τα Αυτονομιακά τμήματα αφού πλησίασαν κατά τη νύκτα προς τις 23 Ιουνίου 1914 τις εχθρικές θέσεις, τη χαραυγή μετά από ορμητική έφοδο ανέτρεψαν τους Αλβανούς από τις οργανωμένες θέσεις τους στα Υψώματα Καζάνι. Στη συνέχεια μετά την κατάληψη των αντικειμενικών σκοπών και τη σύντομη ανασυγκρότηση των τμημάτων, οι φάλαγγες συνέχισαν τις επιθετικές τους ενέργειες σύμφωνα με την προσωπική εκτίμηση της καταστάσεως από τους διοικητές τους και μέσα στο ευρύ περιθώριο πρωτοβουλίας που τους έδινε η διαταγή επιθέσεως του Αρχηγού Γεώργιου Τσόντου – Βάρδα.

Ενώ τα σώματα του Παύλου Γύπαρη και Παναγιώτη Γερογιάννη με διαταγή του Τσόντου – Βάρδα κατευθύνθηκαν προς τα χωριά της Κολώνιας Στίκα και Μπούτκα για να συναντήσουν τα τμήματα της Κολώνιας του Λοχαγού Νικόλαου Τσίπουρα, οι φάλαγγες του Γεώργιου Κονδύλη και Επαμεινώνδα Γραβάνη στράφηκαν προς τα βόρεια υψώματα του χωριού Νικολίτσα που κατέχονταν από εχθρικές δυνάμεις.

Το Σώμα του Οπλαρχηγού Μιχάλη Τσόντου κατέλαβε μέχρι τις 09:20 το χωριό Νικολίτσα, ενώ ο Ανθυπασπιστής Ηλίας Λουτσάρης (της φάλαγγας Ε. Γραβάνη) κατόρθωσε να καταλάβει το χωριό Αρέζα και να λάβει την επαφή με τον εχθρό που κατείχε τα βόρεια του χωριού υψώματα.

Η επίθεση στο δεξιό άκρο, στην κατεύθυνση Μπιγλίστα – Πρόγκρι – Σβέζντα κατά μήκος της κοιλάδας του Δεβόλη ποταμού εξελισσόταν επίσης ικανοποιητικά. Μέχρι τις 06:00 τα τμήματα του Λοχαγού Γεώργιου Μαυραντζά, που είχαν ενισχυθεί από τα Σώματα των Οπλαρχηγών Ιωάννη Καραβίτη, Κωνσταντίνου Παπαδοκώστα, και του Ανθυπασπιστή Λεωνίδα Παπαγεωργίου, κατόρθωσαν να καταλάβουν τα χωριά Μουτσουρίστα και Γκολομπέρντα (διάβαση Τσαγκόνι) και βρίσκονταν μπροστά στη Σβέζντα (αρχαίος Σελασφόρος), όπου συνάντησαν ισχυρή αντίσταση. Μετά από σκληρό αγώνα οι δυνάμεις του Λοχαγού Γ. Μαυραντζά ανέτρεψαν τους Αλβανούς και συνέχισαν την προέλαση τους προς τη λίμνη Μαλίκ. Οι απώλειες των Αυτονομιακών ήταν 3 νεκροί, ο οπλαρχηγός Σεϊμάνης με 2 άνδρες και 15 τραυματίες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, Β.ΗΠΕΙΡΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »

Ο ξεριζωμός και η γενοκτονία των Ποντίων (19 Μαΐου 1916 – 1923 )

Posted by Μέλια στο 19 Μαΐου, 2015

Εικόνα από:www.spnx.gr

Η γενοκτονία των Ποντίων ( 1916 – 1923 ) με 353.000 νεκρούς αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες γενοκτονίες του αιώνα μας.

Τον Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου, ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο μικρασιατικό Πόντο την περίοδο 1916-1923.

Η αναγνώριση αυτή, παρόλη την εβδομηκονταετή καθυστέρηση, δικαίωσε ηθικά τον ποντιακό ελληνισμό και συνέδεσε το σύγχρονο ελληνισμό με την ιστορική του μνήμη. Γιατί η ήττα του 1922, η «νέα τάξη πραγμάτων» που επικράτησε τότε, με την απόλυτη συνενοχή ολόκληρου του ελλαδικού πολιτικού κατεστημένου, περιόρισαν ουσιαστικά όχι μόνο τα γεωγραφικά όρια του ελληνισμού αλλά και τα διανοητικά. Ο περιορισμός των πνευματικών νεοελληνικών οριζόντων είχε άμεση αντανάκλαση στη ελλειματική ιστορική μνήμη των σύγχρονων Ελλήνων.

Τι εννοούμε όμως με τον όρο «γενοκτονία»;

Πριν από τον όρο «Γενοκτονία» υπήρχε ο όρος «Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας». Η γενοκτονία ως όρος διαμορφώθηκε κυρίως στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945, όπου δικάστηκε η ηγεσία των ναζιστών εγκληματιών του πολέμου. Συγκεκριμένα ο όρος σημαίνει τη μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας.
Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις.
Ο γενοκτόνος δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου, επειδή ήταν Έλληνες και Χριστιανοί.

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), 1919-22 (Μ.ΑΣΙΑ), ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Ολοκαυτώματα, ΠΟΝΤΟΣ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ | Με ετικέτα: , , , , , , | 2 Σχόλια »

Η μάχη του Σκρα : «Η νίκη που εξέπληξε τις συμμαχικές δυνάμεις» (17 -30 Μαΐου 1918)

Posted by Μέλια στο 17 Μαΐου, 2015

Η νίκη που εξέπληξε τις συμμαχικές δυνάμεις

Η Μάχη του Σκρα θεωρείται μία από τις σημαντικότερες νικηφόρες μάχες του ελληνικού στρατού στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αφού η πολύ καλή οχύρωση των Βουλγάρων, που υποστηριζόταν με πολυάριθμο πυροβολικό, θεωρούνταν απρόσβλητη. Το ότι επετεύχθη μετά την αποτυχία ένα χρόνο νωρίτερα, το Μάρτιο του 1917, της 122ης Γαλλικής Μεραρχίας να εξουδετερώσει την οχύρωση εξέπληξε τις συμμαχικές δυνάμεις και παράλληλα ενέπνευσε τον ελληνικό στρατό για νέες νίκες.

Οι Βούλγαροι στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχαν οργανωθεί αμυντικά στην ομώνυμη περιοχή του Σκρα στο νομό Κιλκίς και από εκεί παρενοχλούσαν τα συμμαχικά στρατεύματα, ιδίως στα δυτικά του Αξιού ποταμού. Έτσι ο Γάλλος επικεφαλής των συμμαχικών δυνάμεων, αρχιστράτηγος Γκυγιώμα, αποφάσισε την κατάληψη της περιοχής από μονάδες του ελληνικού Σώματος Στρατού Εθνικής Αμύνης.

Διοικητής ήταν ο αντιστράτηγος Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης και η επίθεση διεξάχθηκε από πέντε συντάγματα πεζικού. Το 5ο και το 6ο της Μεραρχίας Αρχιπελάγους (υπό τον υποστράτηγο Ιωάννου), πλαισιωμένα δεξιά από το 7ο και 8ο της Μεραρχίας της Κρήτης (υπό τον υποστράτηγο Σπηλιάδη) και αριστερά από το 1ο σύνταγμα της Μεραρχίας των Σερρών (υπό τον υποστράτηγο Επαμ. Ζυμβρακάκη). Οι 14.546μαχητές πεζικού υποστηρίζονταν από 287 βαρέα και ελαφρά πυροβόλα. Οι Βούλγαροι διέθεταν επίσης πέντε συντάγματα πεζικού υποστηριζόμενα από ισχυρό βαρύ και ελαφρό πυροβολικό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 3 Σχόλια »

Μάχη του Βερντέν (Φεβ – Δεκ 1916)

Posted by Πετροβούβαλος στο 21 Φεβρουαρίου, 2015

Μάχη του Βερντέν (Φεβ – Δεκ 1916) – Το πεδίο της μάχης

αναδημοσίευση από τα Θέματα Σρατιωτικής Ιστορίας

.

Μετά από τη μάχη του Μάρνη ποταμού (5-11/9/1914) ακολούθησε σειρά αγώνων με τους οποίους επιδιώχθηκε η υπερκέραση του αντιπάλου. Η περίοδος αυτή των επιχειρήσεων που ονομάσθηκε δρόμος προς τη θάλασσα διήρκεσε από 25/9-15/11/1914 και κατέληξε στη δημιουργία ενός συνεχούς μετώπου από την Ελβετία μέχρι το Νιούπορτ στη Βόρεια Θάλασσα, το οποίο παρουσίαζε μια εσοχή προς το Παρίσι, που απείχε 80 χλμ. περίπου από αυτό. Επακολούθησε ο πόλεμος χαρακωμάτων, που διήρκεσε πάνω από τρία χρόνια.

Η περίοδος αυτή της στασιμότητας αποτελεί μια διαρκή πάλη επικρατήσεως μεταξύ επιθέσεως και άμυνας των αντιπάλων (Γερμανών – Αγγλογάλλων). Σ΄αυτήν την περίοδο τέθηκαν σε εφαρμογή νέες μέθοδοι όπως :

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Αριστείδης Μωραϊτίνης ο μεγαλύτερος άσσος της Πολεμικής Αεροπορίας(1891-22 Δεκεμβρίου 1918)

Posted by Μέλια στο 22 Δεκεμβρίου, 2014

O αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και πρωτοπόρος της ελληνικής αεροπορίας Αριστείδης Μωραϊτίνης


Γεννήθηκε το 1891 στην Αίγινα.

Το Σεπτέμβριο του 1906 εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, απ’ όπου αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1910 και με το βαθμό του Σημαιοφόρου κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό.

Στις 24 Ιανουαρίου του 1913 πέταξε για πρώτη φορά ως παρατηρητής με το υδροπλάνο «ΝΑΥΤΙΛΟΣ» το οποίο οδηγούσε ο Υπολοχαγός αεροπόρος Μουτούσης Μιχαήλ, εκτελώντας την πρώτη στον κόσμο πολεμική αποστολή Ναυτικής Συνεργασίας.

Κατά την αποστολή αυτή καταρτίστηκε από τον Μωραϊτίνη το πρώτο από αέρα πολεμικό σχεδιάγραμμα του Τουρκικού Στόλου, που ήταν αγκυροβολημένος στα Δαρδανέλλια.

Το 1914 παρακολούθησε μαθήματα στην Αεροπορική Σχολή του Πολεμικού Ναυτικού και το Φεβρουάριο του 1915 ονομάστηκε πτυχιούχος αεροπόρος.

Τον Οκτώβριο του 1916 με το βαθμό του Υποπλοιάρχου αεροπόρου μετατάχθηκε στον Ναυτικό Αεροπορικό Σώμα.

Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ανέπτυξε αξιόλογη πολεμική δράση σαν χειριστής-διώκτης, για την οποία τιμήθηκε από την Αγγλική Κυβέρνηση με το ανώτατο παράσημο του Τάγματος Διακεκριμένης Υπηρεσίας (Distinguished Service Order).

Ιδιαίτερα διακρίθηκε για την επιδρομή του εναντίον του Γερμανοβουλγαρικού αεροδρομίου στη Δράμα το Μάρτιο του 1917, τις νυκτερινές επιδρομές στην Καλλίπολη και Κωνσταντινούπολη τον Ιούνιο του ίδιου έτους και την επιτυχή συμμετοχή του στην επιδρομή κατά των Γερμανικών καταδρομικών «Γκαίμπεν» και «Μπρεσλάου» τον Ιανουάριο του 1918.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ, ΠΟΛΕΜΙΚΟΝ ΝΑΥΤΙΚΟΝ | Με ετικέτα: , , , , , , , | 1 Comment »

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙ ΤΟΥ ΒΕΡΑΤΙΟΥ (10-18 Σεπ.1914)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 18 Σεπτεμβρίου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/09/ceb2ceb5cf81ceb1cf84ceb91914.jpgΣτον τομέα της Πρεμετής, οι συγκρούσεις των αυτονομιακών δυνάμεων με τους Αλβανούς συνεχίστηκαν και μετά την ανακωχή της 24ης Απριλίου 1914. Μετά από μία σειρά μαχών, στις 25 Ιουνίου 1914, στο χωριό Οστρόβιτσα, οι αλβανικές δυνάμεις συνετρίβησαν και κατέφυγαν στο Βεράτι. Το τελευταίο οχυρό των αλβανικών δυνάμεων πριν το Βεράτι ήταν η Κλεισούρα, η οποία κατελήφθη από το σώμα του διοικητή Πρεμετής Α. Μαυροειδή, το καλοκαίρι του 1914.
Στις 16 Σεπτεμβρίου, μετά από αιματηρές μάχες, το Βεράτι βρισκόταν πλέον υπό τον έλεγχο των αυτονομιακών δυνάμεων, με κυριότερες μορφές των μαχών, στην περιοχή Μπελούσα-Κιάφα, τους οπλαρχηγούς Στράτο, Δρέλλια, Λεοντοκιονάκο, Μπιτσώρη και Βιτωράτο. Στις 17 Σεπτεμβρίου, ο πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής Πρεμετής, Θ. Μαντούβαλος ανέφερε στον Ν. Τσίπουρα την κατάληψη του Βερατίου, ζητώντας ενισχύσεις.
Ο Γ.Χ. Ζωγράφος και ο Δ. Δούλης, σε τηλεγράφημά τους προς τον Μαντούβαλο, διέταξαν την άμεση αποχώρηση των αυτονομιακών σωμάτων, καθώς θεωρήθηκε ανώφελη η κατάκτηση εδαφών όπου το Eλληνικό στοιχείο δεν πλειοψηφούσε.
Ο οπλαρχηγός Αντώνιος Λεοντοκιονάκος και ο υπασπιστής και ξάδελφός του Γεώργιος Στεφανάκος (1), παρακούοντας τις εντολές των προϊσταμένων τους, μαζί με 150 άνδρες, συνέχισαν να μάχονται μέχρις εσχάτων (2).
Στις 18 Σεπτεμβρίου 1914, αλβανικά σώματα υπό τον συνταγματάρχη του αλβανικού στρατού Musa Kiazim, αφού είχαν εξουδετερώσει σχεδόν όλους τους εναπομείναντες άντρες του αυτονομιακού σώματος, περικύκλωσαν τους δύο Έλληνες αξιωματικούς και τους οδήγησαν στο διοικητήριο του Βερατίου, όπου και τους εκτέλεσαν, παρουσία του μουφτή του Δυρραχίου Haxhi Kiamil (3).

Παραπομπές

(1) Περικλής Δρέλλιας, Βορειοηπειρωτικός Αγών, 1914-1915. Κατάληψις Βερατίου, Αθήνα, 1990, σ. 70.
(2) Βακαλόπουλος, Ιστορία του Βόρειου Ελληνισμού, σσ. 820-822.
(3) Δρέλλιας, όπ.π., σσ. 71-72.

Ἀπόσπασμα ἀπό τήν μεταπτυχιακή ἐργασἰα ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΜΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟ (1914),τοῦ Σάββα Χαρ. Ἰακωβίδη.

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, Β.ΗΠΕΙΡΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ | Leave a Comment »

Η μεγάλη μάχη της Δοϊράνης, στις 18 Σεπτεμβρίου 1918

Posted by Μέλια στο 18 Σεπτεμβρίου, 2014

Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος -Κιλκίς

.

Μία ακόμη ένδοξη σελίδα του Ελληνισμού που «γράφτηκε» σε τούτο τον ιερό τόπο
.
Ο τροπαιούχος νομπελίστας μας Γ. Σεφέρης, κατά την παραλαβή του βραβείου Νόμπελ λογοτεχνίας, το 1963, στην καθιερωμένη ομιλία, έδωσε έναν εξαίσιο ορισμό της πατρίδας μας. «Ανήκω» έλεγε, «σε μια μικρή χώρα. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στην Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τους αγώνες του λαού του, τη θάλασσα και το φως του ήλιου». Προτάσσει στην έξοχη αυτή περιγραφή, όχι τυχαία, ο ποιητής τους αγώνες για την απ’ τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά ελευθερία μας.
.
»Τιμιώτερων εστί η Πατρίς» να το φυσικό λίπασμα του Ελληνισμού, »Την Ρωμιοσύνη μην την κλαις», την Ρωμιοσύνη την ανάστησαν οι ανδρείοι »που ο θάνατός τους θάνατος δεν λογιέται» όπως γράφει και το γνωστό επίγραμμα στο μνήμα του Γρηγορίου Αυξεντίου, του αητού της Κύπρου. Πράγματι η ελληνική ιστορία έχει μια ιδιοτυπία, μοναδική ίσως στην Οικουμένη. Είναι μια ιστορία αδιάλειπτων αγώνων για επιβίωση. Τόσο το ελληνικό χώμα είναι ποτισμένο με δάκρυα κι αίμα, τόσο τα ελληνικά βουνά είδαν ανθρώπινον αγώνα, που ανατριχιάζεις λογαριάζοντας πως στα βουνά ετούτα και τα ακρογιάλια παίχτηκε η μοίρα του ανθρώπινου γένους’ζ, όπως το έγραψε αριστοτεχνικά ο μεγαλύτερος, μετά τον Παπαδιαμάντη, Νεοέλληνας λογοτέχνης, που έγραφε με την σπάθα του και όχι με το κοντύλι, ο στρατηγός Μακρυγιάννης: »Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήνη την απόφαση, λίγες φορές χάνουν και πολλές φορές κερδαίνουν».

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Ἡ μεγάλη πυρκαϊά στήν Θεσσαλονίκη (5/18 Αὐγ.1917)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 18 Αυγούστου, 2014

https://i2.wp.com/www.thessalonikiartsandculture.gr/media/k2/galleries/199/08%20pyropatheis%20stin%20anatoliki%20plevra%20tis%20polis.jpgΗ Θεσσαλονίκη ήταν μια από τις μεγαλύτερες και πιο σύγχρονεςπόλεις των Βαλκανίων. Το λιμάνι της ήταν από τα σημαντικότερα κέντρα εμπορίου. Μόλις πρόσφατα (το 1912) είχε απελευθερωθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας και της Ηπείρου ενσωματώθηκε στην Ελλάδα. Ο πληθυσμός της πόλης διατηρήθηκε όπως είχε: το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού αποτελούνταν από Σεφαραδίτες Εβραίους και ακολουθούσαν Έλληνες, Τούρκοι, Βούλγαροι αλλά και άλλοι Βαλκάνιοι και Ευρωπαίοι.

Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ξεκινήσει το 1914, αλλά η Ελλάδα είχε τηρήσει ουδετερότητα. Με την άδεια της κυβέρνησης όμως οι δυνάμεις της Αντάντ είχαν αποβιβάσει στρατεύματα στη Θεσσαλονίκη το 1915, για να υποστηρίξουν τους Σέρβους συμμάχους τους στο Μακεδονικό Μέτωπο. Το 1916 είχε ξεσπάσει στη Θεσσαλονίκη το Κίνημα της Εθνικής Άμυνας, που είχε σχηματίσει Προσωρινή Κυβέρνηση διαιρώντας την Ελλάδα, αλλά μετά την παραίτηση του Κωνσταντίνου τον Ιούλιο του 1917 ξαναενώθηκε. Η Θεσσαλονίκη πολύ σύντομα είχε μετατραπεί σε διαμετακομιστικό κέντρο στρατευμάτων και εφοδίων, γεμίζοντας την πόλη με χιλιάδες Γάλλους και Βρετανούς στρατιώτες και όλα αυτά που χρειάζονταν. Παράλληλα πρόσφυγες συγκεντρώθηκαν στην πόλη, ανεβάζοντας τον πληθυσμό της σε 48.096 οικογένειες ή 271.157 άτομα από τα 157.889 που υπήρχαν κατά την απογραφή του 1913.

Από την πυρκαγιά της 5ης Αυγούστου του 1917 καταστράφηκαν ολοσχερώς 9.500 κτίσματα, ενώ 73.000 κάτοικοι της πόλης έμειναν άστεγοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | 3 Σχόλια »

K K Ε KAI ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

Posted by Μέλια στο 13 Ιουλίου, 2014

Εικόνα από:wwwaporrito.blogspot.com

Στην «Κομμουνιστική Επιθεώρηση» (τεύχος Οκτωβρίου 1924 σελ. 348-349), εδημοσιεύθη η απόφασις της Κ.Δ. περί της Μακεδονίας και Θράκης, που έχει ως εξής:


«ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗ»

1. Τα ζητήματα της Μακεδονίας και Θράκης, είναι από δέκα χρόνια τώρα η αιτία ακαταπαύστων αιματηρών συγκρούσεων μεταξύ της Τουρκίας, της Βουλγαρίας, της Ελλάδος και της Γιουγκοσλαβίας και ένα μέσον ιμπεριαλιστικής πολιτικής μέσα στα Βαλκάνια.
Ο τελευταίος ιμπεριαλιστικός πόλεμος του 1914-1918 στα Βαλκάνια, που τέλειωσε με την οικονομική κατερείπωση, την πολιτική υποδούλωση και το μοίρασμα της Μακεδονίας και της Θράκης μεταξύ της Γιουγκοσλαβίας, της Ελλάδος και της Βουλγαρίας, περιέπλεξε ακόμη περισσότερο το εθνικό ζήτημα και έκανε πιο βαθύ το μίσος μεταξύ των λαών.

Το μοίρασμα της Μακεδονίας μεταξύ της Γιουγκοσλαβίας, της Ελλάδος και της Βουλγαρίας, ενίσχυσεν ακόμα περισσότερο τον πόθο των Μακεδόνων στα διάφορα κομμάτια της διαμελισμένης των πατρίδος προς την συνένωση και την αποκατάσταση μιας Μακεδονίας ενιαίας και ανεξάρτητης.

Ο ίδιος πόθος για μια ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη συνενώνει το Θρακικό λαό, που έχει κατατεμαχισθή σε τρία μέρη, από την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Βουλγαρία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, ΘΡΑΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 10 Σχόλια »

ΕΠΕΣΑΝ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ (25 Ἰουν.1917)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 25 Ιουνίου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/06/cebbceb1ceb6ceb1cf87ceb1cebbcebaceb9.jpg

Α Θ Α Ν Α Τ Ο Ι

covertangels.net

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΟΠΛΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ, ΠΟΛΕΜΙΚΟΝ ΝΑΥΤΙΚΟΝ | Leave a Comment »

Ἡ δολοφονία στό Σεράγεβο (15/28 Ἰουν.1914)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 15 Ιουνίου, 2014

https://i1.wp.com/tvxs.gr/sites/default/files/article/2013/26/132389g-28.6.1914.jpg

Ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ ανήκε στους μακροβιότερους εστεμμένους (68 χρόνια στον θρόνο) αλλά και στους πιο τραγικούς. Από το 1848 ως το 1851, μπόρεσε να μαζέψει τα κομμάτια της αυτοκρατορίας κάτω από το σκήπτρο του. Στον Νότο, η δημιουργία της ενιαίας Ιταλίας έγινε αιτία να χάσει εδάφη και να δει να ανδρώνεται ένας ακόμα εχθρός. Στα 1867, υποχρεώθηκε να δεχτεί την αναβάθμιση της Ουγγαρίας σε ισότιμη με την Αυστρία κρατική οντότητα υπό ένα μονάρχη. Στέφθηκε αυτοκράτορας της Ουγγαρίας, ήταν αυτοκράτορας της Αυστρίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Leave a Comment »