ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Βασίλειος στη Ο ΓΥΦΤΟΔΑΣΚΑΛΟΣ
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Πλησίστιος στη ΣΤΑΥΡΙΑΝΑ ΣΑΒΒΑΙΝΑ,ἡ Ἡρωΐδα το…
    Γιώργης στη Ο υιός Νετανιάχου μοιράζει πόν…
    Γιώργης στη Ο υιός Νετανιάχου μοιράζει πόν…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘1821-30’ Category

ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΗ: «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ»

Posted by Πετροβούβαλος στο 21 Μαρτίου, 2021

Το διεπιστημονικό επετειακό συνέδριο με θεματική «Ιωάννης Καποδίστριας και Νεοελληνικό Κράτος – Ελληνική και Ευρωπαϊκή Διάσταση» θα πραγματοποιηθεί, τις παραμονές της Επετείου της Εθνικής Παλιγγενεσίας (1821 – 2021), δηλαδή τη Δευτέρα 22-3-2021 και την Τρίτη 23-3-2021, από τις 17.00΄ – 22.30 μ.μ. καθεμία από αυτές τις δύο ημέρες, μέσω zoom webinar και live streaming (από το site του Α.Π.Θ.), σύμφωνα με το πρόγραμμα του συνεδρίου.  

Ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, ως γνωστόν, είναι ο θεμελιωτής της ανεξαρτησίας της Ελλάδος.  

Οι διοργανωτές του συγκεκριμένου συνεδρίου είναι ο Υποτομέας του Εκκλησιαστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ. και το επιστημονικό ηλεκτρονικό περιοδικό του Α.Π.Θ. «International Journal of Law and Religion» (Διεθνές Περιοδικό του Δικαίου της Θρησκείας).  

Επισυνάπτεται το πρόγραμμα και η αφίσα του συνεδρίου. 

 

ZOOM WEBINAR LINK
https://authgr.zoom.us/j/92496930369?pwd=bzZZVGJMTG9LM21rNkFjRVRWTmxydz09

LIVE STREAMING LINK
https://www.auth.gr/video/28984

EMAIL ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
Kapodistrias2021@gmail.com

Posted in 1821-30, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Μια άγνωστη αναφορά του Δημήτριου Μοσχονησιώτη, πρωταγωνιστή της Αλωσης του Παλαμηδίου

Posted by Πετροβούβαλος στο 17 Μαρτίου, 2021

αναδημοσίευση από τον Μικρασιάτη
άρθρο του Τάκη Α. Σαλκιτζόγλου

.

Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους σώζεται μια αίτηση – αναφορά του Δημητρίου Μοσχονησιώτη, που πρωτοστάτησε μαζί με το Στάϊκο Σταϊκόπουλο κατά τις ιστορικές ώρες της άλωσης του Παλαμηδίου. Είναι γραμμένη στις 15 Μαρτίου 1825 από άτομο γραμματισμένο, που γνωρίζει καλά τα ελληνικά. Φέρει όμως την ιδιόχειρη υπογραφή του ίδιου του Μοσχονησιώτη, που προτάσσει μάλιστα με σεμνότητα στα χαραγμένα με έκδηλο κόπο ανορθόγραφα κολυβογράμματα της υπογραφής του τις λέξεις « δουλουσας ταπηνως » (δούλος σας ταπεινός), ανορθόγραφο κι’ αυτό αλλά αυθόρμητο δείγμα της ευπείθειάς του προς τις Αρχές.

Το κείμενο της αίτησης αυτής ( που έρχεται πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας και παρατίθεται σε φωτοτυπία ) έχει ως εξής :

Προς την Σεβαστήν Διοίκησιν

Ο υποσημειούμενος ηγωνίσθην με όλην μου την δυνατήν προθυμίαν εις τον υπέρ της Ελευθερίας της Πατρίδος ιερόν αγώνα, δια διάστημα τριών ήδη χρόνων, υπό διαφόρους. Κατά το 1822 μετά του μακαρίτου κυρίου Θάνου εις διάστημα 7 μηνών, χωρίς να λάβω κανένα μισθόν, εσυντρόφευσα τον ρηθέντα εξ Άργους εις τα πλοία και εγώ διέμενα πολεμών κατά των εχθρών, έως ού ούτοι κατεδιώχθησαν. Μετά ταύτα συνενώθην μετά του καπετάν Σταϊκου Σταϊκόπουλου, υπό την οδηγίαν του οποιου εδούλευσα ένδεκα μήνας, χωρίς ποτέ να λάβω ούδ’ οβολόν. Ότε δε έγινε η έφοδος Παλαμηδίου, εγώ πρώτος πηδήσας ένδον του τείχους, εγώ πρώτος και μόνος εμβήκα εις όλας τας δάπιας, και αναβαίνων την κλίμακα και με τα εργαλεία ανά χείρας ήνοιγα τας θύρας και εισήρχοντο οι λοιποί ( ως φαίνεται από το εσώκλειστον αποδεικτικόν και καθώς ημπορούν και όλοι όσοι τότε εις την έφοδον παρήσαν ). Μετά δε την έφοδον, μ’ όλον ότι ο καπετάν Σταϊκος κατά την στιγμήν ενώ είμεθα πλησίον εις τα τείχη του Παλαμηδίου μου υπεσχέθη επί παρρησία όλων των συντρόφων εάν έμβω πρώτος να μου δίδη αμοιβήν του κινδύνου τα ίδια του τα όπλα και τας πιστόλας του, πέντε μερίδια από τα λάφυρα του Παλαμηδίου και χίλια γρόσια δώρον, μ’ όλον τούτο αφού εμβήκαμεν μέσα εις το Παλαμήδι δεν έλαβα ειμή μόνον δια τον εαυτόν μου και τους δέκα συντρόφους μου γρόσια 101 και 25. Αλλ΄ όταν του εζητούσα το δώρον μου, μού έλεγε συχνά ότι η Διοίκησις θέλει γνωρίσει τους κόπους μου και θέλει με επιβραβεύσει.

Ήδη λοιπόν όπου δεν έχω άλλον πόρον πλέον τροφής , λαμβάνω το θάρρος να αναγγείλω ταύτα εις την Σεβαστήν Διοίκησιν και να την παρακαλέσω να γνωρίση τα δίκαιά μου και τους αγώνας μου και να συγκατανεύση εις το να προνοήση και δι’ εμέ πόρον τινα, δι’ ού να ημπορώ να θρέψω εμαυτόν και την οικογένειάν μου. Ομοίως να με τιμήση και με ένα ανάλογον βαθμόν αξιώματος των εκδουλεύσεων όπου έκαμα και κινδύνων όπου υπέφερα.

Τη 15 Μαρτίου 1825
Ναύπλιον
ο ευπειθής πατριώτης
Ων δ΄ ευελπις επί των αιτήσεών μου,
μένω ευσεβάστως δουλουσας ταπηνως
δημητριως μωσχουνησοτης

Στην οπισθία όψη της αιτήσεως υπάρχει ο αριθμός 982 και αναγράφεται το όνομα Δ. Μοσχονησιώτης με την εξής επισημείωση, γραμμένη από άλλο χέρι : « Το υπουργείον του Πολέμου να εξετάση και να αναφέρη,- 19 Μαρτίου 1825, Ναύπλιον, 5135, ο προσ (ωρινός) Γεν Γραμμ. (υπογραφή δυσανάγνωστος) ». Οι αριθμοί 982 και 5135 σχετίζονται μάλλον με το πρωτόκολλο. [σημ. 1]

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

200 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Αρματολοί και κλέφτες

Posted by Μέλια στο 14 Μαρτίου, 2021

.

άρθρο του υπ/γου ε.α. Γιώργου Γκορέζη

Ο αγών της παλιγγενεσίας δεν άρχισε το 1821, όπως συνηθίζεται να λέγεται, αλλ’ ευθύς μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Αν αξιοθαύμαστος είναι ο επί του πεδίου της μάχης αγών, όχι μικρότερου θαυμασμού είναι ο κρυφός αλλ’ επίσης ηρωικός αγών , τον οποίο διεξήγαγε το έθνος από το 1453 μέχρι το 1821. Και ο αρματολός, ο κλέφτης, ο ναυτίλος, ο κληρικός, ο διδάσκαλος, ο λόγιος, ο έμπορος, η ηρωική μητέρα, ο βασανισμένος ραγιάς, όλοι συνετέλεσαν να διατηρηθεί άσβεστη η ελληνική συνείδηση που οδήγησε στον ξεσηκωμό του 21.

Αλλά και οι πόθοι της φυλής θα ήταν κτήμα λίγων εκατοντάδων διανοουμένων, εάν δεν υπήρχαν σ’ όλες σχεδόν τις ελληνικές επαρχίες πολεμικοί πυρήνες οργανωμένοι και εκπαιδευμένοι, οι αρματολοί και οι κλέφτες. Είχαν πολεμική πείρα και ηρωικές παραδόσεις, εκτίμηση και εμπιστοσύνη ολοκλήρου του λαού της επαρχίας τους. Η λιτότητα και η σεμνότητα βίου, η γνώση του εδάφους και η άσκηση στις πορείες και στη βολή προετοίμαζε με τον καλύτερο τρόπο τους αυριανούς μαχητές της εθνικής μας ανεξαρτησίας. Αγύμναστοι και απόλεμοι οι ραγιάδες, πλην των Μανιατών, των Σουλιωτών και των αρματολών της Βορείου Ελλάδος, διδάσκονται τώρα από το παράδειγμα όλων αυτών, αρματολών και κλεφτών, Σουλιωτών και Μανιατών, και εξεγείρονται υπέρ της ελευθερίας, του ιστορικού δικαίου και της πατρικής κληρονομιάς, που είχε αφαιρεθείδιατηςβίας.

Στον αγώνα της ανεξαρτησίας μεγαλόπρεπα παρουσιάζεται η πλούσια ανάδειξη ηγητόρων, αυτών που αποτελούν τα κεφαλαία γράμματα της ιστορίας. Άφθονες ηγετικές φυσιογνωμίες αναπηδούν από κάθε γωνιά της ελληνικής γης, για να προσφέρουν στον αγώνα επισκόπους, στρατηγούς, ναυάρχους, υπουργούς, παιδαγωγούς. ιστορικούς, δημοσιογράφους, ποιητές. Ξύπνησε ο ελληνισμός, και υπό το πρόσταγμα « Δεύτε παίδες ελλήνων, η πατρίς σας καλεί », ανέλαβε το ηράκλειο έργο της εθνικής του αποκαταστάσεως.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Η Επανάσταση του 1821 υπό το πρίσμα της ανάλυσης S.W.O.T

Posted by Πετροβούβαλος στο 12 Μαρτίου, 2021

αναδημοσίευση από το περιοδικό ΘΑΛΑΤΤΑ
του Ελληνικού Ινστιτούτου Ναυτικής Ιστορίας

άρθρο του πλοιάρχου Ιωάννου Σαμοθράκη ΠΝ,
επιτελούς της Ανωτάτης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου

Σημείωμα Συντακτικής Επιτροπής: Η ανάλυση S.W.O.T είναι ένα εργαλείο στρατηγικού σχεδιασμού το οποίο χρησιμοποιείται για την ανάλυση του εσωτερικού και εξωτερικού περιβάλλοντος μίας επιχείρησης, όταν η επιχείρηση πρέπει να λάβει μία απόφαση σε σχέση με την επίτευξη των Α.Ν.Σ.Κ. Το αρκτικόλεξο S.W.O.T προκύπτει από τις αγγλικές λέξεις:

➢ Strengths, (δυνατά σημεία)
➢ Weaknesses, (αδύναμα σημεία)
➢ Opportunities (ευκαιρίες)
➢ Threats (απειλές)

Τα δυνατά και αδύνατα σημεία αφορούν το εσωτερικό περιβάλλον της επιχείρησης καθώς προκύπτουν από τους εσωτερικούς πόρους που αυτή κατέχει. Αντιθέτως οι ευκαιρίες και οι απειλές αντανακλούν μεταβλητές του εξωτερικού περιβάλλοντος της επιχείρησης τις οποίες ο στρατηγικός ή επιχειρησιακός σχεδιασμός θα πρέπει να εντοπίσει, να προσαρμοστεί σε αυτές ή ακόμα και να τις προσαρμόσει όπου κάτι τέτοιο είναι εφικτό.

.

Πριν την Επανάσταση του 1821 πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας στον Ελλαδικό χώρο, 123 αποτυχημένες απόπειρες κινημάτων και επαναστάσεων. Με άλλα λόγια, δεν υπήρξε ούτε μία ελληνική γενιά σε αυτά τα 400 χρόνια της υποδούλωσης, που να μην εξεγέρθηκε εναντίων των Οθωμανών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Γεωστρατηγική, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Η απογοήτευση των προγόνων μας

Posted by Μέλια στο 8 Μαρτίου, 2021

.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Τα όσα συμβαίνουν στην Πατρίδα μας ασφαλώς δεν ανταποκρίνονται στις ελπίδες των ηρώων της Εθνεγερσίας για την εξέλιξη, που θα είχε η απελευθερωθείσα από αυτούς Ελλάδα.

Στην ομιλία του προς τους μαθητές του Α΄ Γυμνασίου Αθηνών ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τους συμβούλευσε η προκοπή και η μάθησή τους να μην είναι μόνο για τον εαυτό τους αλλά για όλη την κοινωνία και να διδαχθούν από τα κακά αποτελέσματα της κατά την Επανάσταση διχόνοιας, για να την αποστρέφονται και να έχουν ομόνοια μεταξύ τους.

Ο Γιάννης Μακρυγιάννης στον επίλογο των Απομνημονευμάτων του τονίζει ότι τα έγραψε για να τα δούνε όλοι οι Έλληνες και οι απόγονοί τους, να διαπιστώσουν τους αγώνες και τις θυσίες των αγωνιστών και «να μπαίνουν σε φιλοτιμίαν και να εργάζωνται εις το καλόν της πατρίδας τους, της θρησκείας τους και της κοινωνίας». Αυτό, όπως τονίζει, σημαίνει ότι «δεν θα πορνεύουν την αρετή, δεν θα καταπατούν τον νόμο και η επιρροή τους θα είναι από ικανότητες δικές τους και για το καλό της κοινωνίας».

Η ισονομία και οι δίκαιοι νόμοι είναι βασικές αρχές της Ελληνικής Δημοκρατίας, όπως διατυπώθηκαν από το πρώτο Σύνταγμα της Επιδαύρου: «Όλοι οι Έλληνες εισίν όμοιοι ενώπιον των νόμων άνευ τινός εξαιρέσεως ή βαθμού, κλάσεως ή αξιώματος».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, Πολιτική | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

27/2/1821: Ο Φοίνικας υψώνεται, η Αθηνά οργίζεται, η μεταξύ τους διαμάχη διευρύνεται

Posted by Πετροβούβαλος στο 5 Μαρτίου, 2021

Ιάσιο: Το μοναστήρι των Τριών Ιεραρχών στα μέσα του 19ου αιώνα. Εκεί υψώθηκαν οι Σημαίες της Επανάστασης στις 27/2/1821

Στις 27 Φεβρουαρίου 1821 αγιάζεται η Ελληνική Επανάσταση σ’ ένα μετόχι του Αγίου Όρους

Στη Μονή των Τριών Ιεραχών στο Ιάσιο, ο μ. Βενιαμίν περιζώνει το ξίφος του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στον Αλέξανδρο Υψηλάντη και υψώνονται οι επαναστατικές σημαίες του Ελληνικού Έθνους που φέρουν: την επιγραφή ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ, τους Αγίους ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ & ΕΛΕΝΗ και τον ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΕΝΟ ΦΟΙΝΙΚΑ με την επιγραφή «Εκ της τέφρας μου αναγεννώμαι». Ταυτόχρονα κορυφώνεται και η αντίδραση της κοραϊκής μερίδας που έκανε το παν για να «αναβληθεί» η Επανάσταση. Γνώριζαν άριστα οι κοραϊστές ότι το Ισμαήλ (Σεπτέμβριος 1820) ήταν μια βιτρίνα τόσο προς τους εξωτερικούς, όσο και προς τους εσωτερικούς εχθρούς της Επανάστασης. Η κάθοδος του Αλέξανδρου Υψηλάντη στην Πελοπόννησο δεν επρόκειτο ποτέ να πραγματοποιηθεί. Η κήρυξη θα γινόταν όπως είχε σχεδιαστεί από τον Καποδίστρια. Σε έδαφος της ορθόδοξης αυτοκρατορίας, με συνθήματα χριστιανικά, με σύνθεση υπερεθνική (Γραικοί, Αρβανίτες, Βλάχοι, Σέρβοι, Βούλγαροι, Μαυροβούνιοι) και με τελικό στόχο την Κωνσταντινούπολη.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Καραβάκι της Ιστορίας

Posted in 1821-30, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Αναίρεση ισχυρισμών για τον «αφορισμό» της Ελληνικής Επαναστάσεως

Posted by Πετροβούβαλος στο 2 Μαρτίου, 2021

(σ.Π/Β: Πολύς κόσμος έχει ΚΟΥΡΑΣΤΕΙ χρόνια και χρόνια να υπενθυμίζει τα αυτονόητα
για τον περίφημο «αφορισμό», με την επίσημη ηγεσία της Εκκλησίας να σιωπά.
Καλοδεχούμενη, έστω και τώρα, η απάντηση της Μητροπόλεως Πειραιώς και μακάρι
να «ξυπνήσουν» κι άλλοι και σε υψηλότερο επίπεδο από εκείνο του Γραφείου
επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών της Μητροπόλεως Πειραιώς)

από το Γραφείο επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών
της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς

.

Εφέτος συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, η οποία αποτελεί έναν μοναδικό σταθμό στην μακραίωνη ιστορική πορεία του Έθνους μας και το γενεσιουργό γεγονός της δημιουργίας της νεοελληνικής μας κρατικής υπόστασης. Γι’ αυτό έχει αποφασισθεί από την Ελληνική Πολιτεία, η φετινή χρονιά να είναι αφιερωμένη στο μεγάλο αυτό γεγονός της εθνικής μας παλιγγενεσίας και να λάβουν χώρα επετειακές και εορταστικές εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα και στον απανταχού Ελληνισμό της Διασποράς. Προς τον σκοπό αυτό έχει συσταθεί μια ιδική Επιτροπή, «Ελλάδα 2021», για τη διοργάνωση εορταστικών εκδηλώσεων και την προβολή της σημασίας του μεγάλου αυτού εθνικού γεγονότος. Μεταξύ των άλλων συλλογικών φορέων συμμετέχει και η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, η οποία και αυτή έχει συστήσει ειδική Επιτροπή για την διοργάνωση αναλόγων εκδηλώσεων. Επίσης εορταστικές εκδηλώσεις άρχισαν ήδη να γίνονται και σε πολλές Ιερές Μητροπόλεις, τιμώντας τη μεγάλη εθνική μας επέτειο και εξαίροντας την υπέρτατη συμβολή της Μητέρας και Τροφού του Γένους μας Εκκλησίας, στον αγώνα για την απελευθέρωση του Έθνους μας.

Γύρω από το κομβικής σημασίας αυτό θέμα, της συμβολής και του ρόλου δηλαδή της Εκκλησίας για την αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού, συνεχίζονται δυστυχώς μέχρι σήμερα να εκφράζονται θέσεις και απόψεις, προερχόμενες κυρίως από τον χώρο της Αριστεράς και της Αθεΐας, που προσπαθούν να απομειώσουν, ή και να διαγράψουν την ανεκτίμητη προσφορά της Εκκλησίας προς το Γένος μας, διαστρεβλώνοντας όμως και συσκοτίζοντας την ιστορική αλήθεια. Και επειδή οι αθεϊστικές φωνές, με αφορμή την μεγάλη φετινή εθνική επέτειο, όλο και περισσότερο πληθαίνουν, αλλά και επειδή τα περισσότερα από τα μέλη της Επιτροπής «Ελλάδα 2021», που διόρισε η κυβέρνηση για τις προγραμματισμένες διοργανώσεις, δεν εμπνέονται δυστυχώς από τις αξίες του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού, θεωρήσαμε αναγκαίο να επανέλθουμε στο θέμα και να τονίσουμε πολύ συνοπτικά κάποιες βασικές αλήθειες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αντιπροπαγάνδα, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Εκκλησία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

«Εν τούτω τω σημείω νικώμεν» – Στις 24/2/1821 ο Αλέξανδρος Κ. Υψηλάντης καλεί το Χριστιανικό Γένος σε Επανάσταση

Posted by Πετροβούβαλος στο 28 Φεβρουαρίου, 2021

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Ζυγούρα

.

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΛΑΧΙΣΤΑ Θ’ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ

Σαν σήμερα, 24 Φεβρουαρίου, πριν 200 χρόνια, ο εθνεγέρτης Αλέξανδρος Υψηλάντης καλεί το χριστιανικό γένος σε Επανάσταση. Επί δυο αιώνες το θέμα έχει υποβαθμιστεί. Το κράτος που τελικά δημιουργήθηκε, γιορτάζει στις 25 Μαρτίου. Όχι τελείως άδικα, καθώς μεσολάβησαν πολλά και δραματικά γεγονότα ως το 1838. Η ιστορία όμως δεν παραγράφεται. Οι συνθήκες ανάγκασαν τον αφανή ηγέτη της Φιλικής Εταιρείας, τον Ιωάννη Καποδίστρια, να σχεδιάσει την Επανάσταση με τρόπο ιδιαίτερο. Πέρα από τον στρατιωτικό αντιπερισπασμό του Αλή πασά, η ίδρυση ενός ομοσπονδιακού -όπως προβλεπόνταν αρχικά- και στη συνέχεια ενός εθνικού κράτους απαιτούσε έναν δεύτερο πολιτικο-στρατιωτικό αντιπερισπασμό. Απαιτούσε, πάνω απ’ όλα, την ταύτιση της έγερσης με το υπερεθνικό σημείο του Σταυρού.

Κάποτε η ιστορία θα καταγραφεί στο σύνολό της. Με τα στοιχεία που σήμερα διαθέτουμε, φαίνεται ότι ο βασικός αντίπαλος των εξεγερμένων Ελλήνων δεν ήταν η Οθωμανική διοίκηση. Ο στρατός και ο στόλος των Οθωμανών νικήθηκε γρήγορα. Και αν η Στερεά δεν υπονομευόταν από το 1821, το 1823 θα είχε ιδρυθεί ένα ομόσπονδο κράτος που θα περιελάμβανε Ήπειρο, Θεσσαλία, Στερεά, Πελοπόννησο, Κυκλάδες. Η υπονόμευση 1821-22 εκφράστηκε από τη γνωστή διοίκηση Μαυροκορδάτου & Νέγρη. Όμως η πολιτική αυτή υποδείχθηκε από τα ευρωπαϊκά κέντρα που είχαν αντιταχθεί στον σχεδιασμό του Καποδίστρια, από τα κέντρα που δεν επιθυμούσαν ένα υπερεθνικό Ελληνικό κράτος και μπορούσαν -μόνον υπό αυστηρές προϋποθέσεις- να ανεχθούν ένα πολύ περιορισμένο εθνικό κράτος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η διαχρονία της ελληνικής γλώσσας και η Ελλάδα του 1821

Posted by Μέλια στο 14 Φεβρουαρίου, 2021

.

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Στις 9 Φεβρουαρίου τιμήθηκε στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στον Απόδημο Ελληνισμό η Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας. Η ημερομηνία είναι συμβολική με στόχο να τιμηθεί ο Εθνικός ποιητής μας. Στις 9 Φεβρουαρίου 1857 απεβίωσε ο Διονύσιος Σολωμός, ο οποίος μεταξύ πολλών άλλων μάς άφησε τη σοφή παρακαταθήκη του: «Μήγαρις έχω άλλο στον νου μου, πάρεξ Ελευθερία και Γλώσσα;».

Με αφορμή αυτόν τον εορτασμό, η διεθνούς ακτινοβολίας Βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ δήλωσε ότι όποιος δεν κατανοεί τον ύμνο (κοντάκιο) «Τη Υπερμάχω» δεν καταλαβαίνει καλά ελληνικά. Η κ. Αρβελέρ τόνισε ότι πρέπει όλα τα ελληνόπουλα να μάθουν τη διαχρονική ελληνική γλώσσα – και όχι μόνο τα Νέα Ελληνικά- ώστε να μπορούν να κατανοούν παλαιότερα κείμενα και ποιήματα και την Ορθόδοξη υμνογραφία.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία και η ελληνική γλώσσα είναι άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους. Η Ορθοδοξία αξιοποίησε τον γλωσσικό και εννοιολογικό πλούτο της ενιαίας ελληνικής και χρησιμοποίησε διάφορες μορφές της (Αττική, Ελληνιστική Κοινή, Καθομιλουμένη κ.λπ.), για να εκφράσει τα δόγματα της Πίστεως, να καταγράψει τον επίγειο βίο και τη διδασκαλία του Χριστού, να υμνήσει τον Θεό μέσω της Θείας Λειτουργίας και της Υμνογραφίας και για να κατηχήσει τον λαό.

Από ιστορικής πλευράς αξίζει να τονισθεί ότι ένα από τα πρώτα Συνταγματικά κείμενα του Νέου Ελληνισμού, η Διακήρυξη του Αρείου Πάγου (Βουλής) της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος, που είχε έδρα την Άμφισσα (Σάλωνα) το 1821, συνδέει την Ορθόδοξη Πίστη και την Ελληνική Γλώσσα χαρακτηρίζοντας αυτές ως την «ἐπικρατοῦσαν γλῶσσαν καί θρησκείαν» του αγωνιζομένου Έθνους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΕΛΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Παιδεία | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Το διάβημα Καποδίστρια κατά της Αγγλίας το 1831

Posted by Πετροβούβαλος στο 11 Ιανουαρίου, 2021

αναδημοσίευση από τα Θέματα Ελληνικής Ιστορίας
κείμενο του Ιωάννη Δ. Παπακωνσταντίνου

.

Στις 9 Ιουλίου 1831, ο Καποδίστριας απέστειλε στον Lord Palmerston, τότε Υπουργό Εξωτερικών και μετέπειτα πρωθυπουργό της Βρετανίας, ένα βαρυσήμαντο και πολυσέλιδο διάβημα,(σ.1) διά του οποίου εγκαλούσε την Αγγλία ευθαρσώς για συνέργεια “ξένων πρακτόρων” (Αγγλίας και Γαλλίας) με εντοπίους μνηστήρες της εξουσίας (Φαναριώτες, προεστώτες κ.ο.κ.), με σκοπό την ανατροπή της Ελληνικής Κυβερνήσεως δια “στασιώδους ῥαδιουργίας” πριν ολοκληρωθεί το εθνοαπελευθερωτικό έργο του Εθνάρχου.

Συγκεκριμένα, ο Καποδίστριας αρχίζει το διάβημά του με μία συνοπτική αναφορά στις προσχηματικές αιτιάσεις της “στασιώδους” αντιπολιτεύσεως (“ἀντιπολιτείας”) εναντίον του, περί δήθεν αυταρχικής και αντιλαϊκής (“δυσκοίνου” και “ἐπαχθοῦς”) διακυβερνήσεώς του, ως εξής:

Μετ᾿ ἀνεκφράστου λύπης βλέπω ἐκ τῶν πρὸς τὸν Κ[ύριο] Δώκινς [E. Dawkins, Πρόσεδρο τῆς Αγγλίας ἐν Ἑλλάδι] τελευταίων ὁδηγημάτων τῆς ὑμετέρας ᾽Εξοχότητος τὰ ὁποῖα ἰδιοπίστως μοι προσεκοίνωσεν, ὅτι κλίνετε νὰ πιστεύσετε ὅτι ὁ ἐπικρεμάμενος σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα κίνδυνος προέκυψε κατὰ μέγα μέρος ἐκ τοῦ πολιτεύματος τῆς ἐνεστώσης κυβερνήσεως, χρωματισθέντος, ὡς φαίνεται, πρὸς ὑμᾶς δυσμορφώτατα. Εἶναι, λέγουσι, τὸ πολίτευμα τοῦτο δύσκοινον καὶ πρὸς τὸν λαὸν ἐπαχθές· οἱ ξένοι εἰσβάλλουσιν εἰς ὅλα τὰ ὑπουργήματα· ἡ κατασκοπεία [μυστικὴ ἀστυνόμευσις] εἶναι τὸ κύριον τῆς διοικήσεως ἐλατήριον.

Ἀγνοῶν ἐγὼ ἐπὶ τίνων πραγμάτων στηρίζουσιν οἱ κατήγοροι τὰς κατηγορίας ταύτας, ἐζήτησα μὲν παρὰ τοῦ Κ. Δώκινς διασαφήσεις, ἀλλὰ καὶ ἐξ ὅσων μοι ἔδωκε, δὲν ἔμαθόν τι νεώτερον. Ὅθεν ἔρχομαι ἐπὶ τὰ ἐπόμενα.

Στη συνέχεια, ο Καποδίστριας προσδιορίζει με παρρησία ποιοί είναι οι πρωτεργάτες της εξυφαινομένης συνομωσίας: Φαναριώτες, πρόκριτοι (κοτσαμπάσηδες και πλοιοκτήτες), πρώην αξιωματούχοι ή υπηρέτες “τοῦ ἐκπνεύσαντος Αλῆ Πασᾶ τῶν Ἰωαννίνων”, άπαντες ιδιοτελώς κινούμενοι, όπως επίσης και ξενοσπουδαγμένοι ημιμαθείς νέοι, που ως (δήθεν) δημοκρατικοί και «φιλελεύθεροι» (σ.2) ήσαν “μέλη τῶν ἐν Γαλλίᾳ καὶ Γερμανίᾳ κρυπτῶν ἑταιριῶν”. Δηλαδή όλοι εκείνοι που οδήγησαν την Ελλάδα εμφυλιακώς στην καταστροφή το 1824-1827 και εν τέλει στο “χεῖλος τοῦ τάφου” το 1827. Ακόμη χειρότερα, ο Καποδίστριας υπαινίσσεται ότι πολλοί εξ αυτών ετέλεσαν αντεθνικές πράξεις, δεδομένου ότι ἐν καιρῷ πολέμου (σ.3) απεπειράθησαν να υπονομεύσουν, κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν, την διαπραγματευτική θέση της εμπολέμου Ελλάδος έναντι των Μεγάλων Δυνάμεων, διά προσωπικών παραστάσεών τους ενώπιον των Προσέδρων και εκπροσώπων των Προστατίδων Δυνάμεων στην Ελλάδα και διά σωρείας πολιτικώς συκοφαντικών και αντεθνικώς υπονομευτικών “αναφορών” τους σε υπουργούς ξένων κυβερνήσεων, καταχωρισθέντων στα “γραμματοφυλάκια τῶν ὑπουργῶν τῶν συμμάχων Αυλῶν”, ως εξής:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η Ελληνική Επανάσταση και ο μύθος της μεταεθνικής εποχής

Posted by Μέλια στο 11 Ιανουαρίου, 2021

 

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Η επέτειος των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 δίνει την ευκαιρία να θυμηθούμε ότι ήταν μία εθνική επανάσταση , η οποία δημιούργησε εθνικό κράτος. Το έθνος των Ελλήνων προϋπήρχε, δεν διεκόπη η ύπαρξή του επί Βυζαντίου και Τουρκοκρατίας. Το έθνος δημιούργησε κράτος. Δεν έχουμε τη γέννηση ενός έθνους, αλλά τη γέννηση ενός κράτους.

Η Α΄ Εθνοσυνέλευση των αγωνιζομένων Ελλήνων, η οποία συνεδρίασε στην Πιάδα Αργολίδος από τις 20.12.1821 έως τις 15.1.1822 συνέταξε το Προσωρινόν Πολίτευμα της Επιδαύρου και διακήρυξε προς τα πολιτισμένα έθνη ότι επαναστάτησαν οι «απόγονοι του σοφού και φιλανθρώπου έθνους των Ελλήνων» και ότι «ο κατά των Τούρκων πόλεμος … είναι πόλεμος εθνικός, πόλεμος ιερός».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ο Ρήγας και ο Γαλλικός Διαφωτισμός

Posted by Μέλια στο 8 Ιανουαρίου, 2021

.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Ρήγας γεννήθηκε στο Βελεστίνο της Θεσσαλικής Μαγνησίας το 1757 από εύπορους γονείς και ευτύχησε να έχει από μικρός σπουδαίους δασκάλους του Γένους, με τους οποίους αγάπησε την Ελλάδα και απέκτησε τον πόθο αυτή να ελευθερωθεί. Ο συνεργάτης του Ρήγα Χριστόφορος Περραιβός στη «σύντομη βιογραφία», που έγραψε γι’ αυτόν, σημειώνει ότι δάσκαλος τότε στον Τύρναβο ήταν ο σοφός μετέπειτα ιερεύς – οικονόμος Ιωάννης Πέτζαρης και στα Αμπελάκια ο Γεώργιος Τρικεύς.

Και οι δύο υπήρξαν μαθητές του περίφημου μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Σλαβωνίου και Χερσώνος Ευγενίου Βούλγαρη (Σημ. Σελ. 6 στο βιβλίο του Περραιβού – αναστατική έκδοση από Διον. Νότη Καραβία,). Ο Περραιβός συμπληρώνει ότι στη Ζαγορά του Πηλίου υπήρχε ελληνικό σχολείο, στο οποίο φοίτησε ο Ρήγας και στο οποίο σχολάρχης ήταν «κάποιος λογιώτατος Κωνσταντίνος».

Στη Θεσσαλία δεν άντεξε την καταπίεση των οθωμανών και την εγκατέλειψε σε νεανική ηλικία. Πρώτα πήγε στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στο Βουκουρέστι, όπου έζησε από πριν το 1787 έως το 1796, όταν μετοίκησε στη Βιέννη. Καθώς ήταν ιδιοφυής εύκολα έμαθε να διαβάζει και να μεταφράζει στα ελληνικά επιστημονικά, φιλοσοφικά, και λογοτεχνικά βιβλία, που υπήρχαν άφθονα στην Ευρώπη, από τα γερμανικά, τα γαλλικά και τα ιταλικά Στη Βιέννη έζησε έως τον Δεκέμβριο του 1797, όταν αναχώρησε για την Τεργέστη. Στην πόλη αυτή συνελήφθη από τους Αυστριακούς, οι οποίοι στη συνέχεια τον παρέδωσαν στους Οθωμανούς και αυτοί τον εκτέλεσαν δια στραγγαλισμού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Μήτρος Καθάριος: Ο άγνωστος, άδολος, ήρωας του 1821… «δεν έχει ψωμί να φάγη»

Posted by Μέλια στο 3 Ιανουαρίου, 2021

.

Αν και η Επανάσταση του 1821 είχε ξεσπάσει στον Μοριά, στην Ανατολική Στερεά επικρατούσε διστακτικότητα. Αυτό οφειλόταν κυρίως τον τοπικό οπλαρχηγό Μήτσο Κοντογιάννη που παρά τις πιέσεις από τους Διάκο, Δυοβουνιώτη και Πανουργιά, θεωρούσε άκαιρη την εξέγερση των Ελλήνων κατά του Τούρκου δυνάστη.

Οι τρεις υπέρ της Επανάστασης οπλαρχηγοί συγκεντρώθηκαν στο χωριό Κομποτάδες και αποφάσισαν να προσβάλουν την Υπάτη που ονομάζονταν Πατρατζίκι τότε. Μη έχοντας άλλη επιλογή συμφώνησε και ο Κοντογιάννης. Πράγματι οι Έλληνες επιτέθηκαν στην Υπάτη στις 18 Απριλίου και σύντομα τη κατέλαβαν αποκλείοντας τους εκεί Τούρκους στα σπίτια τους. Οι Τούρκοι τελικά συνθηκολόγησαν αλλά την ίδια ώρα ισχυρή τουρκική δύναμη 8.000 ανδρών υπό τους Κιοσέ Μεχμέτ και Ομέρ Βρυώνη έφτασε στο γειτονικό Λειανοκλάδι. Αδυνατώντας να αντιπαραταχθούν στη δύναμη αυτή οι Έλληνες αποχώρησαν.

“Αυτούς τους μήνες, Απρίλη και Μάγη, έγινε ένα σκέδιον να πάμε να κυργέψωμε το Πατρατζίκι και να κινηθούν όλα τα γειτονικά μέρη και συνφώνως να χτυπήσουμε όλοι μαζί. Συνάχτηκαν τ᾿ αναγκαία εις το Μαυρολιθάρι, εις το χωριόν και είπαμε να συναχτούμε όλοι να βαρέσουμε συνφώνως. Τα χαράματα ζυγώσαμεν απόξω την Πάτρα (η Υπάτη ονομαζόταν Νέαι Πάτραι στους Βυζαντινούς χρόνους) όλοι, ως τρεις-χιλιάδες μεραστήκαμε από δυο μέρη, προχωρέσαμε ως την άκρη την χώρα, πιάστη ο πόλεμος καμπόσον. Η δύναμη των Τούρκων πολλή, και χωρίς σκέδιον καλό να κάμωμε εμείς, χαλαστήκαμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η Ελλάδα και οι σύμμαχοι: Διδάγματα από το 1821

Posted by Μέλια στο 28 Δεκεμβρίου, 2020

.

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Το επετειακό έτος 2021, στο οποίο θα εισέλθουμε σε λίγες ημέρες, μας δίνει την ευκαιρία να ξαναμελετήσουμε την Ελληνική Επανάσταση και τη διπλωματία της και να εξαγάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα για τα σημερινά προβλήματα.

Από την πρώτη στιγμή οι εξεγερμένοι Έλληνες έκαναν προσπάθειες να αναγνωρισθούν από τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής εκείνης, δηλαδή από την Αγγλία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, την Πρωσσία και την Αυστριακή Αυτοκρατορία.

Το κλίμα, όμως, δεν ευνοούσε τις εθνικές επαναστάσεις, διότι η Ιερά Συμμαχία, που ιδρύθηκε το 1815   από  τη Ρωσία, την Αυστρία και την Πρωσσία,  ήταν εχθρική προς κάθε αναταραχή και προστάτευε τις πολυεθνικές αυτοκρατορίες.

Οι απεσταλμένοι της Α΄ Εθνικής Συνελεύσεως  πήγαν τον Οκτώβριο του 1822 στο Συνέδριο των Μεγάλων Δυνάμεων στη Βερόνα της Ιταλίας, αλλά δεν έγιναν δεκτοί. Μάλιστα το Συνέδριο στην τελική ανακοίνωσή του καταδίκασε την Ελληνική Επανάσταση. Εξ άλλου και ο Πάπας δεν δέχθηκε τον Επίσκοπο Παλαιών Πατρών Γερμανό, ο οποίος είχε σταλεί από τους Έλληνες προς το Παπικό Κράτος για να ζητήσει υποστήριξη και αναγνώριση.

Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν μετά τα δύο πρώτα χρόνια της Επαναστάσεως, διότι οι πρόγονοί μας είχαν νίκες και κατέγραφαν επιτυχίες. Όσο διήρκεσε η ομοψυχία οι αγωνιζόμενοι Έλληνες ανάγκασαν με το σπαθί τους –κυριολεκτικά- την ευρωπαϊκή διπλωματία να τους δει με διαφορετικό μάτι. Κέρδισαν τον σεβασμό, διότι έδειξαν πυγμή και αποφασιστικότητα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »