ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Φαίη στο Παποκεντρικός Οικουμενισμός ει…
    Peter στο Παποκεντρικός Οικουμενισμός ει…
    Φαίη στο ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ: Ο π. Νικόλ…
    Φαίη στο ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ: Ο π. Νικόλ…
    Μέλια στο Η Ομοφυλόφιλη Ατζέντα της Νέας…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘ΕΟΚΑ’ Category

«Όταν μας παίρνουν (στην αγχόνη) τι να ψάλλομεν;» – Ιάκωβος Πατάτσος (9 Αυγούστου 1956)

Posted by Μέλια στο Αυγούστου 9, 2016

.

(Όταν πριν χρόνια συνάντησα τη μάνα του Ιάκωβου Πατάτσου)

Του  Β. Χαραλάμπους,  θεολόγου

Θυμάμαι αρκετά χρόνια πριν, θα ήταν  κοντά στο έτος 1985, πήγαινα με το αυτοκίνητό μου ένα κυριακάτικο πρωινό στην εκκλησία, εκείνη τη μαυροφορεμένη γιαγιά,  με τη μαύρη παραδοσιακή μαντήλα,  που αργόσερνε τα βήματά της στην άκρη του δρόμου.  «Τέτοια ώρα στην εκκλησιά θα πηγαίνει», σκέφτηκα. 

Σταμάτησα και τη ρώτησα : «στην Εκκλησία πηγαίνεις γιαγιά;»  «Ναι γιέ μου σ’ ευχαριστώ», και  μπαίνοντας μέσα με ρώτησε «Με ξέρεις;»  «Όχι γιαγιά» της είπα, απλά σκέφτηκα ότι τέτοια ώρα στην εκκλησία θα πηγαίνεις.  Νόμισα πως με ξέρεις από το γιό μου.  Και στην ερώτηση «ποιός είναι ο γιός σου» έμαθα ότι ήταν η μάνα του ήρωα του Εθνικοαπελευθερωτικού και Ενωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ Ιάκωβου Πατάτσου.

Θυμάμαι αυτό που είπε για το Ιάκωβο, με τόση απλότητα.  Το μόνο κατόρθωμα που βρήκε να μου πει, ήταν ότι «αγαπούσε πολύ την Εκκλησία ο Ιάκωβος γιέ μου.  Κάθε Κυριακή πήγαινε στην Εκκλησία.  Κοινωνούσε κάθε Κυριακή».  Δεν μου είπε τίποτε άλλο.  Αυτός ήταν ο Ιάκωβος, που δεν λυπήθηκε καθόλου να δώσει και τη ζωή του για την Πατρίδα του.  Ο Ιάκωβος Πατάτσος, ήταν από τους πρώτους ήρωες που οδηγήθηκαν στην αγχόνη, μετά τους ήρωες Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΥΠΡΟΣ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | 2 Comments »

12 Ιουνίου 1958: «Η σφαγή του Κοντεμένου»

Posted by Μέλια στο Ιουνίου 12, 2016

Οι οκτώ δολοφονηθέντες από Τούρκους εξτρεμιστές

.

«Τουρκοκύπριοι κατακρεούργησαν Ελληνοκύπριους»

12 Ιουνίου 1958.

Ήμουν παιδάκι τεσσάρων χρόνων με τα σχισμένα κοντοπαντέλονα, αλλά την ημέρα εκείνη κάτι ήταν διαφορετικό στο χωριό μου τον Κοντεμένο. Τους έβλεπα όλους να κλαίνε, να τρέχουν πάνω κάτω σαν τρελοί, θυμάμαι που ρωτούσα τη μητέρα μου, «γιατί κλαίνε όλοι στο χωριό;» χωρίς να παίρνω απάντηση.

Άλλωστε, τι να μούλεγαν σε τέτοια ηλικία και να καταλάβαινα; Ξεθωριασμένες οι εικόνες… Θυμάμαι την καμπάνα του χωριού που έπαιζε πένθιμα, θυμάμαι τη μακαρίτισσα τη θεία μου Χαριθέα να θρηνεί γοερά και αυτή και δεν καταλάβαινα.

«Να μη φύγεις από το σπίτι, ο θείος σου ο Γιαννής πέθανε» θυμάμαι να μου είπε η μητέρα μου η οποία ντυμένη και αυτή στα μαύρα έφυγε κλαίγοντας για την εκκλησία. Αργότερα, όταν άρχισα να μεγαλώνω, άρχισα να μαθαίνω την ιστορία του χωριού μου. Την ιστορία που εκείνη την ημέρα μαυροφόρεσε όλο τον Κοντεμένο και άλλαξε τη ζωή και τις συνήθειες των κατοίκων του.

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.

Πέμπτη 12 Ιουνίου 1958. Την ημέρα εκείνη διαπράχθηκε ένα από τα φρικιαστικότερα εγκλήματα στο μικρό νησί μας. Ένα έγκλημα που διαπράχθηκε από την αγγλο-τουρκική συμμαχία και με θύματα οκτώ Κοντεμενιώτες που σφαγιάστηκαν σαν αρνιά από τους Τουρκοκύπριους του Κιόνελι. Ήταν τεταμένη η περίοδος εκείνη. Η Αγγλία βλέποντας, λόγω του αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ, να χάνει την κυριαρχία του νησιού, είχε αγριέψει και συμμαχώντας με τους Τουρκοκύπριους προσπαθούσε απεγνωσμένα να διατηρήσει τα «κεκτημένα» της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο αγώνας των γυναικών της ΕΟΚΑ

Posted by Φαίη στο Απριλίου 4, 2016

αναδημοσίευση από το ιστολόγιο Αντέχουμε

Μια μάνα τέθκιον ήρωαν εν προσβολή να κλάψει
Χαλάλιν της πατρίδας μου το φως μου, η ζωή μου
Τζι αφού ένε παραδόθηκεν ας έσιη την ευτζιή μου.

Λόγια της μητέρας του Γρηγόρη Αυξεντίου στην κηδεία του

Η EΠITYXIA του Aπελευθερωτικού Αγώνα στηρίχτηκε στον ανταρτοπόλεμο που «απαιτεί κυρίως μυστικότητα, ευελιξία, πανουργίαν, δόλον και ευψυχίαν» (Απομνημονεύματα σ. VI). Η Γυναίκα αποδείχθηκε να διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά που στήριξαν αυτήν την επιτυχία: ποτέ δεν πρόδωσε, γεγονός που αναφέρει με θαυμασμό ο στρατηγός Διγενής, λέγοντας ότι «δεν υπήρξε γυναίκα καταδότης», αποδεικνύοντας έτσι ότι ήξερε να κινείται με μυστικότητα, φίλευε τους Aγγλους στρατιώτες που περιπολούσαν έξω από το σπίτι της με φρούτα από το δενδρόκηπό της για να μην τους αφήσει να μπουν στο σπίτι όπου έκρυβε το κρησφύγετο του αντάρτη, χρησιμοποιώντας πανουργία και δόλο και μένοντας ελεύθερη μέσα στα κρατητήρια, όπου βασανίστηκε απάνθρωπα, χωρίς κλάμα στο άκουσμα του θανάτου του παιδιού της, δείχνοντας ότι είχε το σθένος και την ευψυχία που στήριξαν τον αγώνα.

Η προσφορά της γυναίκας στον αγώνα έχει ήδη αποτιμηθεί από τον αρχηγό Διγενή στα Απομνημονεύματά του και στο Χρονικόν με τρόπο πια αδιαμφισβήτητο. Γράφει στα Απομνημονεύματά του αποτιμώντας τη συμβολή της γυναίκας: «Η Ελληνίς Κύπρια εφάνη αξία των ωραιοτέρων ελληνικών παραδόσεων» (σ. 227). «Εις πολύ εμπιστευτικάς αποστολάς εχρησιμοποίουν το γυναικείον φύλον» (σ. 226). «Oταν ομιλώ περί νεολαίας περιλαμβάνω τόσον τους νέους, όσον και τας νεάνιδας. Αι νεάνιδες της Κύπρου όχι μόνον δεν υστέρησαν εις τόλμην και αυτοθυσίαν, αλλά και εφάνησαν πραγματικαί Σπαρτιάτισσες, Σουλιώτισσες και Μεσολογγίτισσες» (σ. 40). Στο Χρονικόν Αγώνος ΕΟΚΑ, ο στρατηγός Γρίβας Διγενής αναφέρει: «Η συμβολή της Ελληνίδας Κυπρίας εις τον Aπελευθερωτικόν Aγώνα υπήρξε εξόχως σημαντική. Με βαθείαν συγκίνησιν αναλογίζομαι την πολύτιμον συνεισφοράν της εις τον αγώνα. Με παραδειγματικήν αυταπάρνησιν ανέλαβε και εξετέλεσε κατά τρόπον αξιοθαύμαστον πάσαν αποστολήν, μη ορρωδήσασα προ ουδενός κινδύνου. Oλαι αι Eλληνίδες των πόλεων και των χωριών της Κύπρου δεν υστέρησαν ουδενός εις πράξεις ηρωισμού και αυτοθυσίας. Και εις αυτόν τον ένοπλον αγώνα έλαβον αύται μέρος» (σ. 59). Ο πολιτικός αρχηγός του Αγώνα Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αναφέρεται με τον ίδιο θαυμασμό στην προσφορά της Γυναίκας στον Αγώνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙ, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΥΠΡΟΣ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, Φαίη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΕΟΚΑ: 1η Απριλίου 1955 – Η αρχή του Κυπριακού Αγώνα για την απελευθέρωση

Posted by Μέλια στο Απριλίου 1, 2016

.

Γράφει ο Γιώργος Παπαδόπουλος – Κυπραίος

Ο Αγώνας για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα υπήρξε ιστορική επιταγή. Έλληνες, ακόμη και προ του Τρωϊκού Πολέμου, οι Κύπριοι «πολλούς αφέντες άλλαξαν, δεν άλλαξαν καρδιά». Η ιδέα, ο πόθος των Κυπρίων για Ένωση με την Ελλάδα εξελίχθηκε σε ιδανικό με το οποίο ανατράφηκαν γενεές ελλήνων.

Το αίτημα για Ένωση εξέφρασαν με σαφή τρόπο ιεράρχες και λαϊκοί που κατάφεραν να διαφύγουν στο εξωτερικό και σώθηκαν από τιη σφαγή της 9ης Ιουλίου 1821, κατά την οποίαν περί τους 480 Κύπριοι καρατομήθηκαν από τους Τούρκους και απαγχονίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός.

Στη διακήρυξη που υπέγραψαν στη Ρώμη τον Δεκέμβριο του 1821 ανέφεραν πως «μαζί με τους λοιπούς αδερφούς ημών Έλληνες θέλομεν προσπαθήσει δια την ελευθερίαν της ειρηνικής ημών πάλαι μεν μακαρίας, ήδη τρισαθλίας Κύπρου». Και είναι αναρίθμητοι οι Κύπριοι πατριώτες που συμμετείχαν στους αγώνες του Έθνους: Στην επανάσταση του 1821, στις Κρητικές Επαναστάσεις, στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Μικρασιατική εκστρατεία…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΥΠΡΟΣ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Γρηγόρης Αυξεντίου (22 Φεβ 1928 – 3 Μαρ 1957)

Posted by Πετροβούβαλος στο Μαρτίου 3, 2016

αναδημοσίευση από τις Μνήμες
άρθρο του Κώστα Μαυρίδη

.

Γρηγόρης Αυξεντίου, γιος του Πιερή Αυξεντίου και της Αντωνούς Γρηγορά από τη Λύση της Μεσαορίας. Τουρκοκατεχόμενη σήμερα. Ο μετέπειτα Υπαρχηγός της ΕΟΚΑ και για πάντα, ο Σταυραετός του Μαχαιρά.

Γρηγόρης ΑυξεντίουΟ Γρηγόρης Αυξεντίου γεννήθηκε στο χωριό Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου. Μετά το δημοτικό σχολείο φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και είχε μεγάλη αδυναμία στη Ιστορία. Ως μαθητής υποδύθηκε το ρόλο του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού σε δράμα με βάση το γνωστό ποίημα του Βασίλη Μιχαηλίδη «Η 9η Ιουλίου 1821». Μετά τη θυσία του στο Μαχαιρά, ο γυμνασιάρχης του δήλωσε: «Ο Γρηγόρης ήταν υπέροχος… Έπαιξε το ρόλο του Εθνομάρτυρα Κυπριανού και στη ζωή όπως και στο δράμα».

Όνειρο του Γρηγόρη ήταν να αξιωθεί να φορέσει την τιμημένη στολή του Έλληνα αξιωματικού. Αυτό γίνεται πραγματικότητα και φοιτά στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού στην Ελλάδα. Από τα σημαντικά γεγονότα της παραμονής του στην Ελλάδα ήταν η γνωριμία του με τον Κυριάκο Μάτση. Οι συζητήσεις τους πολύωρες και ατελείωτες. Οι διαδρομές τους παράλληλες, που οδήγησαν και τους δύο στην αθανασία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βιογραφία, ΕΟΚΑ, ΚΥΠΡΟΣ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Γεώργιος Γρίβας Διγενής – Ο κορυφαίος Έλληνας Στρατηγός του 20ου αιώνα

Posted by Μέλια στο Ιανουαρίου 27, 2016

..

(23 Μαΐου 1898 – 27 Ἰανουαρίου 1974)

ΤΗΣ ΚΑΡΟΛ ΓΡΙΒΑ

Σήμερα ο απανταχού ελληνισμός τιμά μια ξεχωριστή ιστορική προσωπικότητα, μια απο τις λαμπρότερες μορφές της νεότερης ελληνικής και κυπριακής ιστορίας.

Σήμερα τιμούμε τον οραματιστή της «ΕΝΩΣΙΣ», τον «Άξιο της Πατρίδος», τον θρυλικό Αρχηγό της ΕΟΚΑ, Γεώργιο Γρίβα Διγενή.

Από την εφηβική του ηλικία, ο Γεώργιος Γρίβας είχε κιόλας διαλέξει το δρόμο που θα ακολουθούσε. Ένα δρόμο που είχε σαν βάση του τα ιδανικά και τις αξίες, ένα δρόμο γεμάτο σκληρούς αγώνες για λευτεριά, τιμή και αξιοπρέπεια. Μια πορεία που οδηγούσε στο σημαντικότερο, ίσως, όραμα της ζωής του, για εθνική αυτοδιάθεση και Ένωση της Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα.

Ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας υπήρξε ένας απο τους λίγους απομείναντες Έλληνες που γνώρισε καλά απο πρώτο χέρι τον κίνδυνο, την τόλμη, την δόξα και την αποφασιστικότητα. Χαρακτηριστικά που τον αναγάγουν σε ύψιστο πρότυπο προς μίμηση, κερδίζοντας τη γενική αποδοχή του κόσμου, με την πάροδο του χρόνου.

Γίνεται συνεχώς μια προσπάθεια αμαύρωσης του τιμημένου ονόματος του Διγενή, τίποτα όμως και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την τεράστια προσφορά του προς το Έθνος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΥΠΡΟΣ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης στις τελευταίες του στιγμές…

Posted by Φαίη στο Ιανουαρίου 19, 2016

Εννιά δευτερόλεπτα. Τόσος χρόνος χρειάστηκε μέχρι να περάσει στην αιωνιότητα ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, σύμφωνα με τις σημειώσεις του δήμιού του.

Ο 19χρονος ήρωας από την Τσάδα, ο γενναίος αυτός πατριώτης, σύμφωνα με τις σημειώσεις που κρατούσε ο διαβόητος δήμιος της βρετανικής αποικιοκρατίας, Harry Allen, κατά τη διάρκεια των απαγχονισμών των ηρώων της ΕΟΚΑ, ξεψύχησε ηρωικά 9 δευτερόλεπτα μετά από τη στιγμή που άνοιξε η ξύλινη καταπακτή της αγχόνης.

«Θ’ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα, τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».
Αυτό είχε γράψει στο τελευταίο γράμμα του.

Η πιο πάνω φωτογραφία ανέβηκε πριν από μερικές ώρες στο διαδίκτυο με τη λεζάντα «Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης στις τελευταίες του στιγμές…». Παρά τις πολλές προσπάθειες, δεν καταφέραμε να εντοπίσουμε την αρχική πηγή για να διαπιστώσουμε κατά πόσο απεικονίζει τον ίδιο τον ήρωα μαζί με τον ιερέα των Κεντρικών Φυλακών ή αν πρόκειται για σκηνή από κάποια ταινία-ντοκιμαντέρ αφιερωμένη στη ζωή και τη θυσία του. Αν όντως είναι αυθεντική, τότε απεικονίζει τον Παλληκαρίδη ίσως καθώς εξομολογείται από τον ιερέα Παπάντωνη Ερωτοκρίτου, λίγο πριν τον απαγχονισμό του που, όπως έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στο βιβλίο της ιστορίας, εκτυλίχθηκε τα μεσάνυχτα της 13ης Μαρτίου 1957.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙ, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΥΠΡΟΣ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, Φαίη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Στέλιος Μαυρομμάτης: Ανυπότακτη λεβεντιά

Posted by Φαίη στο Σεπτεμβρίου 28, 2015

Ο Στέλιος Μαυρομμάτης βρισκόταν ήδη για περισσότερο από δύο χρόνια στην Αίγυπτο, όπου δούλευε για λογαριασμό των Άγγλων, όπως και πολλοί άλλοι Κύπριοι. Όταν τελικά, τον Οκτώβριο του 1954, οι Άγγλοι αναγκάστηκαν να ξεκινήσουν την αποχώρησή τους από τη βάση τους στο Σουέζ, ειδοποίησαν τους εργατοϋπαλλήλους τους ότι θα μπορούσαν, αν επιθυμούσαν, να εργάζονταν σε άλλες αγγλικές αποικίες. Ο Στέλιος Μαυρομμάτης, παρ’ ότι είχε ανάγκη από χρήματα, άκουσε το κάλεσμα της υπόδουλης Κύπρου και συνειδητός αγωνιστής επέστρεψε στο νησί.

«Δεν πάω πουθενά αλλού να δουλέψω, παρ’ όλο που έχω ανάγκη από δουλειά. Με ειδοποίησαν από την Κύπρο ότι ετοιμάζεται η δική μας επανάσταση και πρέπει να πάω κι εγώ να βοηθήσω. Δεν μπορώ τώρα που με χρειάζεται η πατρίδα μου εγώ να φεύγω για να πάω να κερδίσω λεφτά στα ξένα. […] Ήρθε η ώρα για τη μεγάλη θυσία και δεν πρέπει να το βάζουμε στα πόδια».

Οι σχέσεις του με τους νέους της ΟΧΕΝ που διατηρούσε από τα μαθητικά του χρόνια, όταν φοιτούσε στη Σχολή Σαμουήλ, εξακολουθούσαν να υπάρχουν. Τα κελεύσματα του Παπάσταυρου για τον Χριστό και την Ένωση δεν είχαν σβήσει μέσα του. Όταν, λοιπόν, τέθηκε το δίλημμα ή συνέχιση της εργασίας στο εξωτερικό ή επιστροφή στην Κύπρο και συμμετοχή στον αγώνα που θα ξεκινούσε, ο Στέλιος δεν αμφιταλαντεύτηκε. Επέστρεψε στο νησί και ξανασυνδέθηκε με τους κύκλους της ΟΧΕΝ. Η συμμετοχή του δεν ήταν παθητική, αλλά στις επισκέψεις του τα Σαββατοκύριακα στο χωριό του, τον Λάρνακα της Λαπήθου, μάζευε τους νέους στο Θρησκευτικό Ίδρυμα και τους εμφυσούσε την αγάπη για τον Χριστό και την Ελλάδα. Στο πρόσωπό του, όπως και στις πράξεις όλων των μελών της ΟΧΕΝ, ενσαρκώνονταν τα λόγια του Ελλαδίτη Ιεροκήρυκα Πέτρου Χριστουδουλιά προς τον Παπάσταυρο: «Αν θέλετε να κάμετε αγώνα και να στεφθεί με επιτυχία, πρέπει πρώτα απ’ όλα να φτιάξετε ανθρώπους. Μια χούφτα ανθρώπους μόνο φτάνει για να μπολιαστεί όλος ο λαός».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΥΠΡΟΣ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, Φαίη | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Οι παραφυάδες του «αντιομοσπονδιακού χώρου»

Posted by Φαίη στο Αυγούστου 11, 2015

Σιλουανός Νικολάου

Ο Λούθηρος ήταν ο πρώτος ο οποίος αμφισβήτησε τον Ρωμαιοκαθολικισμό τον 16ο αιώνα, ιδρύοντας τον Προτεσταντισμό (στα ελληνικά Διαμαρτυρόμενοι), ο οποίος είχε ως σκοπό τη δημιουργία μίας νέας θρησκείας (πεποίθησης) που να αντιτίθεται στον ρωμαιοκαθολικό ολοκληρωτισμό. Το βασικό πρόταγμα του Ρωμαιοκαθολικισμού, που ήταν το αλάθητο του Πάπα, αλλά και το γεγονός ότι ο Πάπας ήταν ο εκφραστής του λόγου του Θεού στον κόσμο, έκανε κάποιους ανθρώπους να διαμαρτυρηθούν και να αποσχιστούν από την Καθολική εκκλησία, ιδρύοντας μία νέα θρησκεία που θα εφαρμοζόταν στα μέτρα του καθενός.

Έπειτα, επειδή αρχή του Προτεσταντισμού ήταν η ερμηνεία κατά την ατομική υποκειμενικότητα του καθενός, άρχισαν να αποσχίζονται μεταξύ τους σε χιλιάδες παραφυάδες. Ακολούθως η κάθε μία παραφυάδα σε άλλες κ.ο.κ. Η κάθε παραφυάδα αποσχιζόταν γιατί τα άτομα που την απάρτιζαν πίστευαν ότι αυτοί κατείχαν την αλήθεια.

Στη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα παρακολουθούμε να παρουσιάζεται με παρόμοιο τρόπο το ίδιο φαινόμενο στην ελλαδική Αριστερά. Παραφυάδα αποχωρεί από το ΚΚΕ, μετά η ίδια αυτή παραφυάδα αποσχίζεται ξανά ή από το ΚΚΕ αποχωρεί κάποια άλλη κ.ο.κ. Γι’ αυτό σήμερα έχουμε την Αριστερή Πλατφόρμα, τις υπόλοιπες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ Μαρξιστών-Λενινιστών, Δημοκρατική Αριστερά, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κτλ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΟΚΑ, ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ, ΚΥΠΡΟΣ, Πολιτική, Φαίη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Αν θες να μάθεις νέα μου

Posted by Φαίη στο Ιουλίου 26, 2015

Μέρος Β’: Έρως κι επανάσταση

…καὶ σµίγουν καὶ χωρίζουν οἱ ἄνθρωποι καὶ δὲν παίρνει τίποτα ὁ ἕνας ἀπ᾿ τὸν ἄλλον. Γιατί ὁ ἔρωτας εἶναι ὁ πιὸ δύσκολος δρόµος νὰ γνωριστοῦν. Γιατί οἱ ἄνθρωποι, σύντροφε, ζοῦν ἀπὸ τὴ στιγµὴ ποὺ βρίσκουν µιὰ θέση στὴ ζωὴ τῶν ἄλλων. Καὶ τότε κατάλαβες γιατί οἱ ἀπελπισµένοι γίνονται οἱ πιὸ καλοὶ ἐπαναστάτες.

Τάσος Λειβαδίτης, Συμφωνία Αρ. 1

Έρως είναι η επιθυμία ν’ αποχτήσεις κάτι ωραίο που σε συγκίνησε.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης, Ο «στίχος» που έγινε «πεζός»

Γράφει η Ιλιάνα Κουλαφέτη

Στο υπό παρουσίαση βιβλίο, Αν θες να μάθεις νέα μου, παρατηρούμε πως το φαινόμενο Έρωτας και Επανάσταση παίρνει σάρκα και οστά. Οι επιστολές του Βαγορή προς τη Λύα αναδεικνύουν τη θνητή πλευρά των αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Αν και ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας έχει ξεκινήσει, ο Ευαγόρας δεν παραλείπει να γράψει στην αγαπημένη του φίλη και να την ενημερώσει για τη ζωή του, όπως επίσης και δεν παραλείπει να γράφει διαρκώς ποιήματα στην αγαπημένη του Ελλάδα.

Η αλληλογραφία τους μας φέρνει πιο κοντά με τον 17χρονο νέο που ήταν ερωτευμένος με τη ζωή. Και μέσα σε αυτήν το φλερτ και ο έρωτας ήταν αναπόσπαστα στοιχεία μιας ισορροπημένης κατάστασης. Δεν αποτελούσαν κάτι πρόσθετο ούτε θεωρείτο βάρος. Αντιθέτως, ήταν ένας τρόπος ζωής, με αυτόν τον τρόπο εξ άλλου πορεύτηκε με τόσο θάρρος και τόλμη στον αγώνα για την ελευθερία και την Ένωση. Από έρωτα για τις ιδέες του και τις αξίες του. Οι αγωνιστές μας δεν διακατέχονταν από φόβο ανάληψης ευθυνών ούτε στο θέμα της αγάπης, μα ούτε και στο θέμα του αγώνος. Και ίσως, σχολιάζοντας τα της εποχής μας, εδώ να έγκειται η μεγάλη μας διαφορά. Η δυσκολία μας να προσαρμοστούμε στη ζωή των άλλων ή να σπρώξουμε στην άκρη των εγωπαθή εαυτό μας και να μοιραστούμε χωρίς φόβο συναισθήματα ίσως αποτελεί μια παράμετρο που μας εμποδίζει κι από το να εξεγερθούμε ενάντια σε οτιδήποτε συμβατικό. Όπως ο έρωτας αποτελεί μια πάλη μέσα μας που έχει να κάνει με τις πιο ενδόμυχες ανασφάλειες και τους πιο κρυφούς μας φόβους, έτσι κι η επανάσταση μας φέρνει αντιμέτωπους με καταστάσεις που οφείλουμε να ανατρέψουμε. Για να φτάσουμε στον τελικό στόχο: μια ζωή διαρκής εξέγερση, πραγματωμένη αγάπη και ελευθερία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, Λογοτεχνία, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | 2 Comments »

20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 : ΕΝΑΣ ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ… ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Posted by Πετροβούβαλος στο Ιουλίου 20, 2015

αναδημοσίευση από τον Ελεύθερο Αετό
του Σωτήριου Παναγάκη, Εκπροσώπου ΕΛΔΥΚ ‘74
Πηγή: «Πελοποννήσου Απομνημονεύματα
από την εισβολή στην Κύπρο  την 20 Ιουλίου 1974»

.

Μας ετοίμαζαν καιρό…Ξεκινήσαμε σαν μονάδα ειδικής εκπαίδευσης σε ανορθόδοξο πόλεμο με πραγματικά πυρά στην Μακεδονία. Ήμουνα πολυβολητής.Αρχές Ιουλίου μ’ ένα μεταγωγικό ήρθαμε στην Κύπρο.

Στις 27/01/1974 ο στρατηγός Γρίβας Διγενής της ΕΟΚΑ Β’ βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στη Λεμεσό. Η ΕΟΚΑ Β’ ήταν η πιο αξιόμαχη δύναμη στην Κύπρο, αφού ασκούσε μεγάλη επιρροή στην Εθνοφρουρά και γι ’αυτό το λόγο άλλωστε ο Μακάριος είχε εξοπλίσει με τσεχοσλοβάκικα όπλα δική του παραστρατιωτική ομάδα .

Από τις 25 Νοεμβρίου του 1973 ο Ιωαννίδης έχει ανατρέψει τον Παπαδόπουλο καιπροσπαθεί μετά το θάνατο του Γρίβα να προσεταιριστεί την ΕΟΚΑ Β με παραπλανητικούς όρους που έγιναν δεκτοί, αλλά όταν η ΕΟΚΑ Β κατάλαβε ήταν ήδη αργά…Στις 7 Ιουλίου 1974 ο Μακάριος αποφασίζει με εγκύκλιο την απόλυση δύο κλάσεων στις 20 Ιουλίου με σκοπό να μειώσει την Εθνοφρουρά από 11.000 άνδρες σε 4.500 άνδρες, δίνοντας την αφορμή για την ανατροπή του στις 15 Ιουλίου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΑΤΤΙΛΑΣ 1974, Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ, ΚΥΠΡΟΣ | Με ετικέτα: , , , | 2 Comments »

Αν θες να μάθεις νέα μου: Ο έρωτας στα χρόνια της ΕΟΚΑ

Posted by Φαίη στο Ιουνίου 21, 2015

Διαβάζοντας το Αν θες να μάθεις νέα μου, την αλληλογραφία που διατήρησαν εξ αποστάσεως για δύο περίπου χρόνια ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης με τη Λύα Χατζηαδάμου-Βότση, θεώρησα πως μία παρουσίαση δεν θα ήταν αρκετή. Και αυτό γιατί μέσα από το συγκεκριμένο βιβλίο, καθώς και μέσα από την αλληλογραφία ως είδος λογοτεχνίας, γεννιούνται πολλοί προβληματισμοί και αναλύσεις. Έτσι, για τα επόμενα δύο ή τρία τεύχη (συμπεριλαμβανομένου και αυτού), αντί βιβλιοπαρουσίασης, θα υπάρχει ένα κείμενο είτε βασισμένο εξ ολοκλήρου στο συγκεκριμένο βιβλίο είτε σε άλλο αφορμούμενο εξ αυτού.

Η αλληλογραφία είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο στη λογοτεχνία. Κι αυτό γιατί η αλληλογραφία είναι η λογοτεχνία του απολεσμένου άλλου. Γράφουμε για την απώλεια, την απουσία, την αγάπη, τον έρωτα, τη φιλία. Σε κάθε γράμμα εσωκλείουμε πάντα ένα μικρό μέρος του χαρακτήρα μας. Μια μικρή πινελιά του εγώ μας, την οποία φροντίζουμε να κοσμήσουμε γιατί πάντα υπάρχει ένας ενδιαφερόμενος παραλήπτης στην άλλην άκρη.Τα γράμματα έχουν περισσότερους από έναν σκοπό∙ ενημερώνουν, ιντριγκάρουν, συγκινούν, επαναφέρουν μνήμες. Και ο γραπτός λόγος προσφέρεται κατά πολύ για όλα όσα δυσκολευόμαστε να πούμε προφορικά. Είναι από μόνη της λογοτεχνία και πώς θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της εξάλλου;

Βασική παράμετρος της αλληλογραφίας: η απουσία. Η αμφιβολία, η αίσθηση του κενού, η αναπόληση καθώς κι ο φόβος της λήθης γεννούν φράσεις λογοτεχνικές, ανεπιτήδευτες, καθώς μόνη έγνοια τους είναι να αποδείξουν το μεγαλείο της προσμονής, της ανιδιοτελούς αγάπης. Συνήθως, τα συναισθήματα παρουσιάζονται πιο αγνά, δημιουργώντας έναν πλατωνικό έρωτα που τρέφεται από λέξεις που προσπαθούν να υπερνικήσουν μεγαλειώδεις πράξεις, σε έναν ουσιαστικά άνισο αγώνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, Λογοτεχνία, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | 2 Comments »

Η μαθητιώσα νεολαία πρωτοπόρος στον Κυπριακό αγώνα του 1955-59!!

Posted by Μέλια στο Απριλίου 1, 2015

Εικόνα από:antiparakmi.blogspot.com

60 χρόνια από την έναρξη του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ.

Δανάη Γεωργιάδου, Φιλόλογος, Λευκωσία

Μια από τις ενδοξότερες σελίδες ηρωισμού και πίστης στα ιδανικά της Ελευθερίας και του Ελληνισμού αποτελεί ο αγώνας της Κύπρου του 1955-59, που απάλλαξε την Κύπρο από τους Άγγλους αποικιοκράτες.

Το 1878 οι Άγγλοι διαδέχονται τους Τούρκους στην κατοχή του νησιού. Οι Κύπριοι διατρανώνουν με κάθε ευκαιρία τον πόθο τους για Ένωση με την Ελλάδα και αισιοδοξούν ότι η Μεγάλη Βρετανία θα βοηθήσει προς τον σκοπό αυτό, όπως είχε κάνει και με τα Επτάνησα. Το 1931 ο λαός εξεγείρεται, καίει το Κυβερνείο και υψώνει τη γαλανόλευκη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΥΠΡΟΣ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , | 2 Comments »

Ο αθάνατος ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης 14 Μαρτίου 1957

Posted by Μέλια στο Μαρτίου 14, 2015

Εικόνα από:www.lamia.gr

του Κων. Α. Οικονόμου, δασκάλου – συγγραφέα

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στην Τσάδα της Πάφου της μαρτυρικής Κύπρου μας στις 27 Φεβρουαρίου 1938. Το 1949 η οικογένειά του μετακόμισε στο Κτήμα. Σαν μαθητής του Γυμνασίου από το 1950, έζησε τους δύσκολους καιρούς που περνούσε η Κύπρος στην προσπάθειά της να διώξει το ζυγό του Άγγλου κατακτητή που δήλωνε απερίφραστα ότι ουδέποτε θα έδιδε την ελευθερία στους Κυπρίους.

Πίστευε ακράδαντα στο δίκαιο του αγώνα της Κύπρου και η όλη πορεία του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα, στα 13 του χρόνια, από το ιστορικό Δημοψήφισμα του 1950 όπου με συντριπτικό ποσοστό οι Έλληνες της Κύπρου αξίωναν την Ένωση με τη μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΟΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΥΠΡΟΣ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »