ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Asia Pavlova στη Δ/Π «ΑΝΔΡΟΣ ΠΑΤΡΙΑ»…ἡ εἰ…
    Παντελής Βλαχάκης στη Τάλως, το πρώτο ρομπότ στην…
    Pantelis Vlahakis στη Τάλως, το πρώτο ρομπότ στην…
    georgeiraklion στη Τάλως, το πρώτο ρομπότ στην…
    georgeiraklion στη Και να που θυμηθήκαμε την Πρωτ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ’ Category

Ἡ τετάρτη σταυροφορία καὶ ἡ πρώτη ἄλωσις…

Posted by Μέλια στο 18 Ιουλίου, 2014

Η πρώτη άλωση…

Στα τέλη του 12ου αιώνα η πολιτική ατμόσφαιρα στην Kωνσταντινούπολη ήταν βαριά. H παρουσία μεγάλου αριθμού Λατίνων – κάπου 80.000 συνολικά – που ήταν εγκαταστημένοι εκεί και απολάμβαναν τα ποικίλα προνόμια που τους είχαν παραχωρήσει κατα καιρούς οι βυζαντινοί αυτοκράτορες αποτελούσε πάντοτε πρόκληση για τον γηγενή πληθυσμό.

H διείσδυση των δυτικών μετοίκων σε ποικίλους τομείς του δημόσιου βίου και η βαθμιαία επικράτησή τους στην οικονομική ζωή οδηγούσαν σε αναπόφευκτη παρακμή την αυτοκρατορία, που όχι μόνο δεν ήταν πλέον σε θέση να απαλλαγεί απο την επικίνδυνη παρουσία και δραστηριότητά τους αλλά αντίθετα στήριζε στη δική τους συνδρομή την άμυνα και την επιβίωσή της.

Tα προνόμια που είχε παραχωρήσει ο Aλέξιος ο A΄ ο Kομνηνός στους Bενετούς το 1082 είχαν αυξήσει υπέρμετρα τη δύναμή τους με αποτέλεσμα να γίνουν προκλητικοί και μισητοί.H απόπειρα του διαδόχου του Iωάννη του B΄ να τους περιορίσει είχε ως αποτέλεσμα την εχθρική δράση του βενετικού στόλου στην Aδριατική, στο Iόνιο και στο Aιγαίο (1122-1126), ενέργεια που ανάγκασε τον αυτοκράτορα να προβεί στην ανανέωση των προνομίων τους. Oι σχέσεις του Bυζαντίου με τους Bενετούς έγιναν δυσχερέστερες εξαιτίας της επεκτατικής πολιτικής του Mανουήλ του A΄ του Kομνηνού στη Δύση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ἡ ἀποχώρησι τοῦ Λ.ΚΑΤΣΩΝΗ,ἀπό τήν ΜΑΝΗ (Ἰουλ. 1792)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 7 Ιουλίου, 2014

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/18/Lambros_Katsonis.JPG/220px-Lambros_Katsonis.JPG

Ανάμεσα στα έτη 1787-1792 διεξάγεται ο Β’ Ρωσοτουρκικός πόλεμος. Η Συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή (1779) δεν έλυσε βέβαια το ανατολικό ζήτημα. Υπήρξε απλώς ένας σημαντικός σταθμός στην ιστορική διαδρομή του. Η Αικατερίνη Β’ εξακολούθησε να εμπνέεται από τα μεγαλεπήβολα επεκτατικά σχέδια της στη Βαλκανική. Αλλά και ο Σουλτάνος δεν ήταν διατεθειμένος να εφαρμόσει τους όρους της συνθήκης (Γιάννης Κορδάτος Ίστορ. Νεώτερης Ελλάδας Α’ [1957] 262).

Μετά τα Ορλωφικά έγραψε αναίσχυντα στο Βολτέρο πως οι Έλληνες είναι «ανάξιοι της ελευθερίας», χωρίς αυτό να την εμπόδιση κάθε φορά που τα χαλούσε με τους Τούρκους, να προσφεύγει στη συνδρομή των Ελλήνων με αδίστακτες υποσχέσεις και βέβαια κάθε φορά στο τέλος να τους εγκαταλείπει. Αυτό έγινε και με τον Β’ Ρωσοτουρκικό πόλεμο, όπου αναδείχτηκε μεγάλος και ένδοξος θαλασσομάχος ο Λάμπρος Κατσώνης.

Για το Λάμπρο Κατσώνη έχουν γραφτή πολλά. Η τελευταία φάση των θρυλικών καταδρομών του συνδέεται με τη Μάνη, που τότε ήταν ακόμη Μπέης ο Τζανέτος Γρηγοράκης.

Το 1792 η Ρωσία έκλεισε ειρήνη με τους Τούρκους στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας και εγκατέλειψε τους Έλληνες στη τύχη τους και η Αικατερίνη Β’, διέταξε τον Λάμπρο Κατσώνη να διακόψει τις καταδρομές του εναντίον των Τούρκων και τις εχθροπραξίες του με τον Τουρκικό στόλο. Ο Λάμπρος Κατσώνης τότε αρνήθηκε να υπακούσει στη διαταγή της αυτοκράτειρας και είπε την Ιστορική φράση.

«Αν η αυτοκράτειρα συνομολόγησε την ειρήνη της, ο Κατσώνης δεν έκαμε ακόμη την δική του».

Με προκήρυξη του το Μάρτη του 1792 κατήγγειλε την αχαριστία της Τσαρίνας προς τους Έλληνες, τους οποίους καλούσε να τον ακολουθήσουν στη συνέχιση του πολέμου εναντίον των Τούρκων και να συνειδητοποιήσουν πώς μόνο με τις δικές τους δυνάμεις θα ελευθερωθούν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΝΗ | 1 Comment »

Κύριλλος ο Λούκαρις ο Περίδοξος και Πολύτλας

Posted by Μέλια στο 27 Ιουνίου, 2014

Σεβ. Μητροπολίτου πρ. Ν.Ζηλανδίας κ. Ιωσήφ

…Μέσα σε δεκάξι χρόνια, πέντε φορές κατέβηκε από τον Πατριαρχικό Θρόνο. Μα και άλλες τόσες ξανανέβηκε, μετά από απαίτηση κλήρου και λαού, που αναγνώριζε στο σεπτό πρόσωπο του τον γνήσιο και καλό Ποιμένα, τον μιμητή τού Αρχιποίμενος Χριστού…

 Στις 13 Νοεμβρίου συμπληρώνονται τετρακόσια τριανταπέντε χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου ηγέτου της Ρωμιοσύνης και ένδοξου Ιερο-Εθνομάρτυρος Κυρίλλου τού Λουκάρεως, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, τού από Αλεξανδρείας (Χάνδακας – Ηράκλειο Κρήτης, 13 Νοεμ. 1572).

Κωνσταντίνος κατά κόσμον, παπαδοπαίδι, γιος τού ιερέως Στεφάνου Λουκάρεως, συγγενής τού μεγάλου Πατριάρχου Αλεξανδρείας Μελετίου τού Πήγα, μαθήτευσε αρχικά κοντά στον σοφό ιερομόναχο Μελέτιο Βλαστό, στο Σιναϊτικό Μετόχι τού Χάνδακα. Στη συνέχεια στάλθηκε στην Ιταλία, όπου, κάτω από την άγρυπνη παρακολούθηση τού περίφημου Μαξίμου Μαργουνίου, έκαμε λαμπρές σπουδές στη Βενετία και στο Πατάβιο (Πάντοβα), επισκέφθηκε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις και χώρες, τη Γενεύη, την Ολλανδία, τη Γερμανία και σχετίστηκε μ’ επιφανείς ανθρώπους των γραμμάτων.

Επιστρέφοντας στην Κρήτη (1592) έγινε μοναχός στην περιώνυμη Μονή της Αγκαράθου, στην οποία αργότερα Ηγούμενος διαπρεπής διετέλεσε για πολλά χρόνια ο αδελφός του Μάξιμος. Φύσει φιλομαθής, οξυδερκής, εύστροφος, με εσωτερικές κεραίες ισχυρές, που συλλάμβαναν τα μηνύματα των καιρών, ξεπερνούσε κατά πολύ τα συνήθη μέτρα. Ευσεβής, φιλακόλουθος, Φιλάρετος, φιλόχριστος εξ απαλών ονύχων, εβάδιζε ακούραστα τη στενή και τεθλιμμένη οδό τού Κυρίου με φρόνημα μαρτυρικό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, Εκκλησία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΡΗΤΗ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ὁ φρικτός θάνατος τοῦ Βελεστινλῆ (12 Ἰουνίου 1798)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 12 Ιουνίου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/06/cf81cf86-cebdceb5cebccf80cebfcf8acf83ceb1.jpg

ΠΥΡΓΟΣ Nebojša (ἀπό τήν πρωτότυπη φωτ/φία στό: wikimapia.org)

Ο Ρήγας συνελήφθη στην Τεργέστη την 1η Δεκεμβρίου του 1797 μαζί με τον Περραιβό. Κατόπιν οδηγήθηκε στη Βιέννη, στις 14 Φεβρουαρίου 1798, όπου ανακρίθηκε μαζί με τους υπόλοιπους συντρόφους του. Κατάληξη των ανακρίσεων, σε συνδυασμό με τις συνεννοήσεις με τον Σουλτάνο, ήταν να εκτοπισθούν από τους συλληφθέντες οι Αυστριακοί και άλλων εθνοτήτων υπήκοοι για να δικαστούν από τις Αυστριακές αρχές, εκτός από τους Οθωμανούς, που απελάθηκαν και οδηγήθηκαν στην Οθωμανική επικράτεια για να υποστούν τις κυρώσεις του Σουλτάνου.
Ο Ρήγας (41 χρονών) και οι επτά σύντροφοί του, που ανήκαν στην ίδια κατηγορία, ο Ευστράτιος Αργέντης (31 χρονών, έμπορος από τη Χίο), ο Δημήτριος Νικολίδης (32 χρονών,γιατρός από τα Ιωάννινα), ο Αντώνιος Κορωνιός (27 χρονών, έμπορος και λόγιος από τη Χίο), ο Ιωάννης Καρατζάς (31 χρονών, λόγιος από τη Λευκωσία της Κύπρου), ο Θεοχάρης Γεωργίου Τουρούντζιας (22 χρονών, έμπορος από την Σιάτιστα), ο Ιωάννης Εμμανουήλ (24 χρονών, φοιτητής της ιατρικής από τη Καστοριά) και ο Παναγιώτης Εμμανουήλ (22 χρονών, αδερφός του προηγούμενου και υπάλληλος του Αργέντη), με συνοδεία των αυστριακών αρχών παραδόθηκαν στις 10 Μαΐου 1798 στους Τούρκους του Βελιγραδίου και φυλακίστηκαν στον πύργο Nebojša (Небојша), παραποτάμιο φρούριο του Βελιγραδίου.
Εκεί, ύστερα από συνεχή βασανιστήρια, στις 12 Ιουνίου του 1798, στραγγαλίστηκαν και τα σώματά τους ρίχτηκαν στον Δούναβη.
Εδώ, πρέπει να σημειωθεί ότι, μόλις μαθεύτηκε η σύλληψη του Ρήγα, πολλοί έκανα έκκληση, στο σουλτάνο Σελίμ Γ΄, για την απελευθέρωση του. Ανάμεσα σε αυτούς ο φίλος του Ρήγα, Οσμάν Πασβανόγλου, ηγεμόνας του Βιδινίου και ο Αλή Πασάς αλλά μάταια.

ΠΗΓΗ

Σχετική ανάρτηση στον Αβέρωφ: Ρήγα Φεραίου: ΘΟΥΡΙΟΣ

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | 8 Σχόλια »

ΑΘΗΝΑ (4 Ἰουν.1456).Ἀπό τόν Francesco Β’ Acciaiuoli στόν Ὀμάρ πασᾶ τῆς Θεσσαλίας

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 4 Ιουνίου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/06/ceb1cf84cf83ceb1ceb3ceb9cebfcebbceb9.jpg

Στα τέλη του 14ου αιώνα επισκέφτηκε την Αθήνα ο Ιταλός νοτάριος από την Κάπουα Niccolo da Martoni, που ταξίδευε επιστρέφοντας στην Ιταλία από ένα προσκύνημα στην Ανατολή. Έφτασε στην Αθήνα στις 24 Φεβρουαρίου 1395 και στις δύο ημέρες που έμεινε εδώ φρόντισε να γνωρίσει την πόλη και να ξεναγηθεί στα μνημεία της. Η καταγραφή της εμπειρίας του αποτελεί σημαντική μαρτυρία για την κατάσταση του αθηναϊκού χώρου εκείνη την εποχή. Η πόλη, όπως αναφέρει ο da Martoni, βρίσκεται ανάμεσα σε δύο βουνά και περιβάλλεται από μια όμορφη πεδιάδα, όπου υπάρχουν «πολλοί και ωραίοι ελαιώνες» (plura et pluchra oliveta). Ο da Martoni επισημαίνει το πλήθος των ερειπίων, τονίζει το μέγεθος και την έκταση που είχε άλλοτε η πόλη και υπογραμμίζει το γεγονός ότι μετά την τελευταία καταστροφή της είχε πλέον περιοριστεί σ’ ένα μικρό οικισμό κοντά στην Ακρόπολη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Leave a Comment »

Ἀνθυπολοχαγός ΗΛΙΑΣ Ι. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΑΚΗΣ (Σκρᾶ,19 Μαΐου 1918)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 19 Μαΐου, 2014

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο
ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΑΚΗΔΩΝ-ΒΑΡΔΟΥΛΑΚΗΔΩΝ,
τοῦ Ὑποστρατήγου-Ἰατροῦ Ἠλία Δεληγιαννάκη

Ο Ηλίας Ιωάννου Δεληγιαννάκης ή Βασούλης (1877 – 1918), γεννήθηκε στην Αργυρούπολη Ρεθύμνης την 30 Νοεμβρίου 1877.
Τέλη Μαρτίου του 1896, εφόνευσε δημοσίως στο χωριό Ρούστικα, πρωτεύουσα τότε της επαρχίας Ρεθύμνης, τον αρχηγό των Ρεθυμνιωτών τούρκων Χαλήλ Αγά και ένεκα του φόνου αυτού επισπεύθηκε η επανάσταση εις την επαρχία Ρεθύμνης και άρχισαν οι πολεμικές επιχειρήσεις, στις οποίες βεβαίως έλαβε μέρος, σαν αρχηγός σώματος ανταρτών και διακρίθηκε στις περί το Ρέθυμνο μάχες.

Μετέσχε από τους πρώτους ως οπλαρχηγός με ίδιο σώμα από συντοπίτες του στο Μακεδόνικο αγώνα επί τετραετία. Έδρασε στις περιοχές: Μονή Παναγίας Σισανίου το 1905, Βιτσίου και Καστανοχωρίων το 1906-7, Μεταμορφώσεως Καστοριάς και τέλος δυτικά της Φλώρινας- Κλεισούρας, στο Βίτσι, όπου, μετά τη μάχη στην περιοχή του χωρίου Ποριάς Καστοριάς την 4/2/1908, έπαθε πνευμονία και απεσύρθη του αγώνος, αποσταλείς στην ελεύθερη Ελλάδα για νοσηλεία και ανάρρωση. Σε διάφορες ιστορικές πηγές, φέρεται να ηγήται σώματος, του οποίου η δύναμις -κατά καιρούς- κυμαινόταν από 20-135 άνδρες.
Εξελέγη «τιμής ένεκεν» βουλευτής Ρεθύμνης, επί Κρητικής Πολιτείας, για την Ελληνική Βουλή αλλά κρατήθηκε μετά των λοιπών εις το Αγγλικό πολεμικό στη Σούδα, για διπλωματικούς και Εθνικούς λόγους.

Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1912-13, εκλήθη υπό του Γενικού Επιτελείου, προ της κηρύξεως του πολέμου και εστάλη εις τη Μακεδονία ως αρχηγός ανεξαρτήτου σώματος με ίδια πολεμική σημαία και αγωνίσθηκε μέχρις της απελευθερώσεως της Μακεδονίας. Αναφέρεται από τον Κ. Κλειδή μεταξύ των ανταρτικών σωμάτων που απελευθέρωσαν τη Σιάτιστα, μια ημέρα πριν φθάσει σ’ αυτή ο τακτικός στρατός.
Ακολούθως διατάχθηκε και μετέβη εις την Ήπειρο, όπου και συναντήθηκε με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Κανάκη και Μάρκο, αρχηγούς σωμάτων, που δρούσαν ο μεν πρώτος εις το ανατολικό τμήμα της Ηπείρου, στην περιοχή Μετσόβου-Δρίσκου, ο δε δεύτερος εις το Δυτικό τμήμα, στην περιοχή Παραμυθιά-Τσαμουριά-Σούλι και έλαβαν μέρος στη Μάχη του Δρίσκου, που βοήθησε στην πτώση των Ιωαννίνων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1904-8 (ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ), 1914-18 (Α' ΠΠ), Αναδημοσιεύσεις, ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΡΗΤΗ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ | 1 Comment »

Ἡ πανωλεθρία τοῦ Χατζῆ Ὀσμάν πασσᾶ,στά ΑΓΙΟΠΗΓΑΔΑ (9 Μαΐ.1770)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 9 Μαΐου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/05/ceb1ceb3ceb9cebfcf80ceb7ceb3ceb1ceb4ceb1.jpg

Μετά την μάχη με τους Καλκαντήδες, ο Οσμάν ζήτησε να δη τους αρχηγούς των Μανιατών, για διαπραγμάτευση της ειρήνης. Εκείνοι έστειλαν δύο γέρους παπάδες κι ένα επίσης γέρο ιδιώτη στον Οσμάν. Οι γέροντες ήσαν (κατά τον Δημ. Αλεξανδράκη) οι ιερεύς Τσατσούλης 80 ετών από την Αρεόπολη, ένας ακόμη υπέργηρος ιερεύς και ο ιδιώτης γέρων Πικουλάκης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Leave a Comment »

«ΠΑΛΙΟΠΥΡΓΟΣ» – Η ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΛΚΑΝΤΗΔΩΝ (1 – 7 Μαΐ.1770)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 7 Μαΐου, 2014

(Ἀπό τήν πρωτότυπη φωτογραφία στό: maniatiki.gr)

Το πρώτο ολοκαύτωμα Ελλήνων στα χρόνια της Τουρκοκρατίας!

Του Γεωργίου Δ. Κουράκου,
Συγγραφέα – Ανωτ. Αξιωματικού ε.α.

Ο σουλτάνος, με αφορμή την συμμετοχή των Μανιατών (θεληματικούς ή αθελήτως) στην αποτυχημένη Ορλωφική Επανάσταση στην Πελοπόννησο (1770-1774), τον Μάρτιο του 1770 στέλνει στην περιοχή της Μάνης τουρκοαλβανική δύναμη 8.000 ανδρών πεζικού, υπό την διοίκησιν του Χατζή Οσμάν Πασσά, για να επιβάλει την έννομη τάξη.
Αρχικώς χτύπησε την Μάνη από την δυτική της είσοδο, στην περιοχή Πόρος του Αλμυρού. Κατά μεταμεσονύκτια όμως ώρα, προσεβλήθη από αλαλάζοντες δαιμονιωδώς Μανιάτες και Μανιάτισσες και πανικόβλητος επιστρέφει στην Καλαμάτα, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης περίπου χίλιους νεκρούς και άφθονο πολεμικό υλικό. Η αντίδραση του σε μια τέτοια ήττα, είναι άμεση: Διπλασιάζει την δύναμη του σε 16.000 πεζούς με ανάλογο ιππικό και πυροβολικό.Η δύναμη του δηλαδή, υπερβαίνει τις 18.000 ανδρών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Ολοκαυτώματα | 5 Σχόλια »

Στρατηγός Ἰωάννης Μακρυγιάννης (1797 – 27 Ἀπρ.1864)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 27 Απριλίου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/04/0fb4b-makryg2.jpgΟ Μακρυγιάννης ήταν ένας από τους κορυφαίους αγωνιστές του ’21. Γεννήθηκε στα 1797 στο Αβορίτι της Δωρίδας από φτωχούς γονείς. Το πραγματικό του όνομα ήταν Τριανταφύλλου. Κατά τη διάρκεια του αγώνα τον αποκαλούσαν «Μακρυγιάννη» για το ψηλό του ανάστημα, όνομα που το κράτησε και με αυτό παρέμεινε στην ιστορία. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε με στερήσεις και κακουχίες, ανάμεσα στις περιπέτειες και στους κατατρεγμούς των δικών του από τους Τουρκαλβανούς. Το 1804 κατά το διωγμό των κλεφτών ο πατέρας του σκοτώθηκε και ο Μακρυγιάννης ,μόλις εφτά χρονών, άρχισε να δουλεύει για να συντηρήσει τον εαυτό του. Στα 1811πάει στην Άρτα όπου και προσλαμβάνεται στη δούλεψη του προύχοντα Αθανάσιου Λιδωρίκη. Το 1817 επιδόθηκε στο εμπόριο και χάρη στο ζήλο και την εργατικότητά του κατάφερε να αποκτήσει σημαντικά κέρδη και να καλυτερεύσει τη ζωή του.

Η εμπορική του δραστηριότητα στην Άρτα κράτησε ως το 1820.Τότε όμως τα σουλτανικά στρατεύματα τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν επειδή τάχα ήταν όργανο του Αλή Πασά. Ωστόσο, κατόρθωσε να δραπετεύσει, κατέφυγε στα βουνά και ακολούθησε τον αρματολό Γώγο Μπακόλα. Στο μεταξύ είχε ήδη (1820) μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία και είχε αποφασίσει με καρδιά και νου να παλέψει για την ανάσταση της φυλής του. Στη συνέχεια στρατολόγησε το πρώτο του σώμα και έφθασε στην Αθήνα. Το 1822 διορίστηκε υποδιοικητής του Κάστρου (της Ακρόπολης) με διοικητή τον Ιωάννη Γκούρα και αρχηγό της Ανατολικής Ελλάδας τον Οδυσσέα Ανδρούτσο. Ένα χρόνο αργότερα διορίστηκε από τον Άρειο Πάγο Πολιτάρχης (αστυνόμος) των Αθηνών.

Ενώ διαρκούσε ο αγώνας των Ελλήνων κατά των Τούρκων άρχισε ο εσωτερικός κομματικός διχασμός που κατέληξε σε εμφύλιο πόλεμο με οδυνηρά επακόλουθα για την επαναστατημένη Ελλάδα. Ο Μακρυγιάννης πολέμησε και στους δύο εμφυλίους ως αντιπρόσωπος των διοικήσεων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, 1830 - 1904, Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Leave a Comment »

Ἕνας δεύτερπς Ζἀλογγος,στήν μονή Σέλτσου (21 Ἀπρ.1804)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 21 Απριλίου, 2014

https://i0.wp.com/www.520greeks.com/wp-content/uploads/2013/12/seltsou.jpg

Φωτογραφία ἀπό τό: 520greeks.com

Η Μονή Σέλτσου είναι χτισμένη σε μία από τις πιο ορεινές και απροσπέλαστες περιοχές της Ηπείρου, προσιτή, ακόμη και σήμερα, μόνο από το χωριό Πηγές.
Σε μία μικρή επιφάνεια της ράχης του Φράξου,300 με 400 μέτρα πάνω από την απόκρημνη δεξιά όχθη του Αχελώου, ή αλλιώς Ασπροπόταμο, απέναντι από το χωριό Πετρωτό (παλιά Λιάσκοβο) και σε απόσταση 2 ωρών με τα πόδια από το χωριό Πηγές (παλιά Βρεστενίτσα) και το δημόσιο δρόμο Άρτας – Καρδίτσας,είναι χτισμένο το ιστορικό μοναστήρι του Σέλτσου ή της Παναγίας της Σελτσιώτισσας. Η Μονή είναι αφιερωμένη στην εορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Leave a Comment »

Ἡ Μεγἀλη Παρασκευή τῆς Πάργας (15 Ἀπρ.1819)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 15 Απριλίου, 2014

http://anthologio.files.wordpress.com/2012/11/clip_image0025.jpg?w=610&h=480

Η ΦΥΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΓΑ (Διον.Τσόκου)

Τρία πουλιά απ’ την Πρέβεζα διαβήκανε ‘ς την Πάργα,
τό να κυττάει την ξενιτειά, τάλλο τον Άη Γιαννάκη,
το τρίτο το κατάμαυρο μοιριολογάει και λέει.

«Πάργα, τουρκιά σε πλάκωσε, τουρκιά σε τριγυρίζει.
Δεν έρχεται για πόλεμο, με προδοσιά σε παίρνει.
Βεζίρης δε σ’ ενίκησε με τα πολλά τ’ ασκέρια.
Έφευγαν τούρκοι σα λαγοί το Παργινό τουφέκι,
κι οι Λιάπηδες δεν ήθελαν νά ‘ρτουν να πολεμήσουν.
Είχες λεβένταις σα θεριά, γυναίκες αντρειωμέναις,
πότρωγαν βόλια για ψωμί, μπαρούτι για προσφάγι.
Τ’ άσπρα πουλήσαν το Χριστό, τ’ άσπρα πουλούν και σένα»

Πάρτε, μαννάδες, τα παιδιά, παπάδες τους αγίους.
Άστε, λεβένταις, τ’ άρματα κι’ αφήστε το τουφέκι,
σκάψτε πλατιά, σκάψτε βαθιά, όλα σας τα κιβούρια,
και τ’ αντρειωμένα κόκκαλα ξεθάψτε του γονιού σας
τούρκους δεν επροσκύνησαν, τούρκοι μην τα πατήσουν.

ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | 1 Comment »

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ (7 Ἀπρ.1790)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 7 Απριλίου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/04/c22a9-katsoni.jpg

Ο νέος Σουλτάνος Σελίμ ΙΙΙ (1789), αποφασισμένος να εξοντώσει τον επικίνδυνο για την Υψηλή Πύλη, ναυμάχο Αντισυνταγματάρχη του Τσαρικού Ναυτικού Λ. Κατσώνη, συγκέντρωσε Ναυτική Δύναμη από πολυάριθμα μεγάλα πολεμικά πλοία και βγήκε από τα Δαρδανέλλια για να συναντήσει το Λάμπρο (1). Είναι σε όλους γνωστό ότι στη ναυμαχία αυτή, που ξεκίνησε στις 6/17 Μαΐου 1790, αντιπαρατάχθηκαν στην αρχή 20 Τουρκικά πλοία απέναντι σε επτά (2) του Λ. Κατσώνη. Το μεσημέρι της 7ης/18ης Μαΐου «…ξεκίνησε η σκληρότερη σε ένταση ναυμαχία, η οποία συνεχιζόταν μέχρι αργά το βράδυ και συνολικά ήταν αρκετά επιτυχής για τους γενναίους Έλληνες…» γράφει ο Ρώσος ιστορικός Γιούρι Πριάχιν. Ξαφνικά όμως, τα ξημερώματα της δεύτερης μέρας εμφανίστηκε στην περιοχή Αλγερινός Στόλος από 11 πολεμικά πλοία (3), που έφτασε για να συνδράμει τον τούρκο Στόλαρχο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Leave a Comment »

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος «Εl Greco» (1541 – 7 Ἀπρ.1614)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 7 Απριλίου, 2014

https://i0.wp.com/www.nationalgallery.gr/assets/artworks/Thumbs/P.152.jpg

Το 1541, στο Ηράκλειο της ενετοκρατούμενης Κρήτης, γεννήθηκε ένα αγόρι που αργότερα θα χαρακτηριζόταν σαν ένας απ’ τους πιο ανήσυχους και αινιγματικούς ζωγράφους όλων των εποχών. Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος.

Στην Κρήτη έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής και δέχτηκε τις επιδράσεις των Κρητών ζωγράφων και της βυζαντινής τέχνης.

Το 1566 πηγαίνει στη Βενετία και μαθητεύει στο εργαστήριο του Τιτσιάνο όπου αφομοιώνει τη δυτική τάση στη ζωγραφική. Αργότερα στη Ρώμη και τελικά στο Τολέδο της Ισπανίας το 1577. Εκεί πήρε και το όνομα «Εl Greco».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Τέχνες | Leave a Comment »

Ἀδαμάντιος Κοραῆς (27 Ἀπρ.1748 – 6 Ἀπρ.1833)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 6 Απριλίου, 2014

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d6/Adamantios_Korais.jpgΟ Αδαμάντιος Κοραής γεννήθηκε στη Σμύρνη και η οικογένειά του καταγόταν από τη Χίο. Μεγάλωσε σε περιβάλλον λογίων και αποφοίτησε από την Ευαγγελική Σχολή επί διευθύνσεως του Ιερόθεου Δενδρινού. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την εκμάθηση ευρωπαϊκών γλωσσών.

Το 1772 έφυγε για το Άμστερνταμ, τυπικά για να εργαστεί στις επιχειρήσεις του εμπόρου Στάθη Θωμά, ουσιαστικά όμως για να διευρύνει τους πνευματικούς και κοινωνικούς του ορίζοντες.
Δέκα χρόνια αργότερα κατόρθωσε παρά τις αρχικές αντιρρήσεις της οικογένειάς του να φύγει στο Μομπελιέ της Γαλλίας για σπουδές ιατρικής (τις οποίες ολοκλήρωσε το 1787, οπότε αναγορεύτηκε διδάκτωρ). Εκεί μυήθηκε στο πνεύμα του γαλλικού Διαφωτισμού και αφοσιώθηκε στη μελέτη της αρχαίας Ελληνικής και της λατινικής γραμματείας. Η δύσκολη οικονομική κατάσταση που αντιμετώπισε μετά το θάνατο των γονιών του ένα χρόνο αργότερα, τον ανάγκασε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μετάφραση.
Από το 1788 και ως το τέλος της ζωής του έζησε στο Παρίσι και έζησε από κοντά τη Γαλλική Επανάσταση, τα γεγονότα της οποίας επηρέασαν καθοριστικά τη σκέψη του.

Μέλος της Εταιρείας των Παρατηρητών του Ανθρώπου, ανέπτυξε φιλογαλλική δράση, μετέφρασε τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και άλλα φιλελεύθερα νομικά και πολιτικά κείμενα. Το ενδιαφέρον του για την πολιτική κατάσταση στο νέο Ελληνικό κράτος, αν και από απόσταση, τον συντρόφεψε ως τα τελευταία χρόνια του, οπότε τήρησε πολεμική στάση έναντι της διακυβέρνησης του Καποδίστρια.
Παράλληλα ο Κοραής εξελίχθηκε σε κεντρική μορφή του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, εμβαθύνοντας περισσότερο στις φιλολογικές και γλωσσολογικές μελέτες και διευρύνοντας τον κύκλο των γνωριμιών του με γάλλους και με Έλληνες ομογενείς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, 1830 - 1904, Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Παιδεία | Leave a Comment »