ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Γιώργης στη FDA ΚΑΙ PFIZER: «Συγκάλυψη μαζ…
    Γιώργης στη FDA ΚΑΙ PFIZER: «Συγκάλυψη μαζ…
    1868: Το ατμόπλοιο Έ… στη Ναυμαχία μεταξύ «Ενώσεως» και…
    Πετροβούβαλος στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ’ Category

Ελληνική Επανάσταση – H πολεμική προπαρασκευή στη θάλασσα

Posted by Πετροβούβαλος στο 27 Ιουλίου, 2015

αναδημοσίευση από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

.

Το τέλος του 18ου αιώνα εύρισκε τις χριστιανικές ναυτικές κοινότητες του Αιγαίου στο απόγειο της ανάπτυξής τους. Kαράβια και πληρώματα από τα νησιά του Αργοσαρωνικού και των Kυκλάδων, από τα μικρασιατικά παράλια και το ανατολικό Aιγαίο δίεσχιζαν τη Mεσόγειο διεκδικώντας ένα μεγάλο μερίδιο από τα υψηλά κέρδη που απέφερε το θαλάσσιο εμπόριο στην καμπή του αιώνα. H διεθνής συγκυρία ήταν εξαιρετικά ευνοϊκή για την ελληνική ναυτιλία: O ανταγωνισμός των αγγλικών και των γαλλικών συμφερόντων στη Mεσόγειο, οι διαρκείς συγκρούσεις και οι αποκλεισμοί των γαλλικών λιμανιών μετά τη Γαλλική Eπανάσταση επέτρεψαν σε έλληνες εμπόρους να αναμειχθούν ενεργά στη μεταφορά προϊόντων από και προς τα οθωμανικά εδάφη και τη Pωσία. Aπό την άλλη μεριά, ο περιορισμός των πειρατικών επιδρομών και οι διεθνείς συμφωνίες της Πύλης (π.χ. η συνθήκη του Kιουτσούκ-Kαϊναρτζί, 1774) διευκόλυναν σημαντικά την κίνηση των ελληνικών σκαφών καθώς και τη συγκέντρωση και διάθεση των εμπορευμάτων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

Ο Iωάννης Καποδίστριας ως ΄Εκτακτος Επίτροπος της Επτανήσου Πολιτείας στην Κεφαλονιά ( 1801, 1802 )

Posted by Πετροβούβαλος στο 25 Οκτωβρίου, 2014

αναδημοσίευση από το ΕΞΑΛΑΠΑΞΑΣ
άρθρο του Νίκου Κ. Κουρκουμέλη δ.φ.

 

.

Η ανάμειξη στα πολιτικά του Ιωάννη κόμη Καποδίστρια έγινε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης των αρχών της «Επτανήσου Πολιτείας» στην Κεφαλονιά (1801-1802). Aυτή η « περιπετειώδης εκπαίδευση » του Κερκυραίου πολιτικού, που όπως ο ίδιος δήλωνε αποτέλεσε σταθμό στη σταδιοδρομία του, παρουσιάζει πολλά κοινά με την περίοδο κατά την οποία διοίκησε την « Ελληνική Πολιτεία ». Αντιμετώπισε όπως και τότε τοπικισμούς , φατριασμούς, αντιπαλότητες για την νομή της εξουσίας και των εθνικών πόρων, εμπλοκή ισχυρών προσώπων και του ξένου παράγοντα , ωμή βία . Το μέγεθος της επιτυχίας , παρά τη νεαρή, για τα μέτρα της εποχής ηλικία ,τον καθιέρωσε μεταξύ των πολιτικών του νέου κράτους και δικαίωσε τον πατέρα του που τον επέλεξε ανάμεσα στους αδελφούς του για αντικαταστάτη του. Συνέβαλε επίσης καθοριστικά στη δημιουργία των προϋποθέσεων της μετέπειτα σταδιοδρομίας του ως πολιτικού και διπλωμάτη .

Το χρονικό τωνγεγονότων της τόσο σημαντικής αν και πρόδρομης εποχής παρουσιάζεται σε συντομία εδώ.

Στις 9/21 Μαρτίου 1800 η Ρωσία και η Οθωμανική Τουρκία υπέγραψαν τη «σύμβαση της Κωνσταντινουπόλεως». Με αυτή αποφασίστηκε ότι τα Ιόνια Νησιά , που κατείχαν σημαντική θέση στο γεωστρατηγικό χάρτη της εποχής, θα αποτελούσαν κράτος, κατά το πρότυπο της Πολιτείας της Ραγούζας: Ενιαίο, με σύνταγμα , σημαία , στρατό και διπλωματική εκπροσώπηση , υπό την επικυριαρχία και την προστασία του σουλτάνου ( στον οποίο θα κατέβαλε ως φόρο υποτέλειας 75 χιλιάδες πιάστρα κάθε τρία χρόνια ) και με την εγγύηση του Τσάρου. Στη σύμβαση προσχώρησε αργότερα ( 13 Ιανουαρίου 1801 ) η Μεγάλη Βρεταννία.

Αυτό το πρώτο Κράτος Ελλήνων στον εθνικό χώρο, ονομάστηκε «Πολιτεία των Επτά Ενωμένων Νησιών» ( Repubblica delle Sette Isole Unite ή Επτάνησος Πολιτεία Repubblica Settinsulare) και καθορίστηκε να έχει αριστοκρατικό χαρακτήρα καθώς θα το κυβερνούσαν οι «πρόκριτοι και οι επιφανείς του τόπου» ( principali e notabili del paese) .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

«Η ώρα η πλέον σκοτεινή, η πλέον θαμπή της νυχτός είναι η ώρα που σημόνει το φώς της ημέρας».

Posted by Πετροβούβαλος στο 11 Οκτωβρίου, 2014

Από την εισαγωγή των απομνημονευμάτων του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη
(«Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής Φυλής από τα 1770 εώς τα 1836»,
Προλεγόμενα, σελ. Κβ’ εώς Λ’ (22 – 30))

.

Ως προς το κεφάλαιον της ομονοίας ελπίζω ότι η σημερινή ημέρα θα σας είναι καλοθύμητη αν ευχαριστήσθε να ιστορήσω την συμβολικήν χέρα του γέρου Κολοκοτρώνη, ως την ήκουσα από το στόμα του, και θα αγαπήσωμεν τον άνδρα, που ξένος των γραμμάτων και μελέτης ιστορίας εδυνήθη με την χάριν του έρωτος της πατρίδος να γράψη εις τους δύο βραχίονας του σώματος και εις τα πέντε δάκτυλα της χειρός τα αίτια που εδόξασαν νικητήν της αυτοκρατορίας των Ρωμαίων τον Μωάμεθ Β΄ και τους προγόνους του, και πάλαι, πως από τον βυθόν της δουλείας υψώθη φοβερό και φιλελεύθερο το πνεύμα των νέων Ελλήνων.

Είχα ακούσει τινά ασύγκλωστα διά την χέρα από τους φίλους του μακαρίτου, όθεν μίαν αυγή, όταν εγράφαμεν τα απομνημονεύματα, τον ερώτησα και τον παρεκάλεσα να μου ειπή να καταλάβω το μυστήριον της μηχανής του. Μου απεκρίθη χαμογελώντας, «αυτά τα έλεγα πάνου εις το κίνημα της επαναστάσεως, αλλ’ αν το επιθυμής, και ό, τι ενθυμούμαι σου λέγω«. Και ανοίγοντας τα δύο του μπράτζα άρχισε:

.

«Ο Σουλτάνος ήλθε εις το ζερβί χέρι, και έκαμε ζάπι την ανατολήν όλην, εκήρυξε την απώλειαν της υπανδριάς, φαγητού, αρπαγής, φόνου, όποιος σκοτωθή, πεθάνει Μουσουλμάνος, σώζεται, όσα κάμει, ό, τι κάμει καλά γεναμένα, ευλογημένα, πάει εις την Παράδεισον, πιστεύει τον Προφήτην.

«Το χοντρό δάκτυλο της άλλης χειρός, ο βασιλέας της Κωνσταντινουπόλεως, των Ρωμαίων, ερωτούσε τα δύο δάκτυλα πλησίον του, τον κλήρον, και τους πολιτικούς, «τι είναι τούτο;» – ο λαός ήτον τότε το λιανό δάκτυλο, και το ψηλότερο το γειτονικό του οι έμποροι και σπουδασμένοι.

«Το χοντρό δάκτυλο λοιπόν ερωτούσε τον κλήρο και τους Μινίστρους, «τι είναι τούτο»; Αποκρίνοντο, ο Θεός θα τον χάση, ας ψάλλωμε το «νίκας κατά βαρβάρων δωρούμενος» και άκοπη νύχτα και ημέρα η ψαλμωδία τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1830 - 1904, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | Με ετικέτα: , , , | 7 Σχόλια »

Ρήγα Φεραίου: ΘΟΥΡΙΟΣ

Posted by Πετροβούβαλος στο 10 Οκτωβρίου, 2014

.

ἤτοι ὁρμητικὸς πατριωτικὸς ὕμνος πρῶτος, εἰς τὸν ἦχον

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

Τι έγινε ακριβώς στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου; (7 Οκτωβρίου 1571)

Posted by Μέλια στο 7 Οκτωβρίου, 2014

Η μετωπική αναμέτρηση των δύο στόλων έγινε κοντά στα νησιά Εχινάδες. Η σύγκρουση άρχισε με τους κανόνες ενός γνήσια ιπποτικού αγώνα, αλλά γρήγορα, καθώς πλησίασαν τα πλοία, εξελίχτηκε σε σκληρή αναμέτρηση, πάνω στα καταστρώματα των πλοίων. Οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν εύστοχα τα όπλα τους, καθώς όμως ήταν αρκετά κουρασμένοι από τις πρόσφατες επιχειρήσεις τους (Κύπρος κ.α.), είχαν επιπλέον να αντιμετωπίσουν την ανώτερη τεχνική των συμμάχων, ιδίως του ξακουστού τότε ισπανικού πεζικού, τα πυροβόλα του βενετικού στόλου και τη γενναιότητα των πληρωμάτων, ιδίως του αρχιστράτηγου Ιωάννη του Αυστριακού!..

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | 3 Σχόλια »

Ἡ ἀνατίναξις τοῦ Παρθενῶνος (26 Σεπ.1687)

Posted by Πετροβούβαλος στο 26 Σεπτεμβρίου, 2014

O ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΟΣ (Πίναξ τοῦ Verneda Giacomo Milheau)

Η εκστρατεία κατά των Αθηνών,ξεκινά στις 19 Σεπ.1687.

Ο Μοροζίνι, για να εξαπατήσει τους τούρκους και να τους καταλάβει απροετοίμαστους, στέλνει τμήμα του βενετικού στόλου υπό τον ναύαρχο Βενιέρ προς την Εύβοια. Οι τούρκοι πράγματι καθησυχάζουν ότι προς το παρόν ο κίνδυνος αποσοβήθηκε. Την ίδια μέρα ο υπόλοιπος στόλος μεταφέρει ολόκληρο τον βενετικό στρατό –σύμφωνα με τον γραμματέα του Μοροζίνι Λοκατέλλι 9.880 άτομα και 871 άλογα, πυροβόλα, βόμβες, πολεμοφόδια και άφθονο υλικό πολιορκίας– στον Πειραιά.

Η Άκερχελμ στο ημερολόγιό της αναφέρει ότι λόγω μεγάλης ανεμοθύελλας η γαλέρα στην οποία επέβαινε συνοδεύοντας την κόμισσα Καίνιξμαρκ αναγκάστηκε να μπει στο λιμάνι του Πειραιά, αφού φυσικά κατέβασε τη βενετική σημαία και ανέβασε την αγγλική. Ευτυχώς για τις κυρίες, ο Άγγλος πρόξενος βρισκόταν στον Πειραιά και μιλώντας αγγλικά τους είπε ότι οι Αθηναίοι δεν ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν φορολογία στους Βενετούς, στα γερμανικά όμως τις πληροφόρησε ότι στο φρούριο της Ακροπόλεως βρίσκονταν μόνο τετρακόσιοι άνδρες και συνεπώς η άλωσή του δεν θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Οι κυρίες επέμειναν να κατέβουν στην ξηρά, πήγαν να δουν τον περίφημο Λέοντα του Πειραιά, μάλιστα και τον μέτρησαν. Το επόμενο πρωί φύσηξε ευνοϊκός άνεμος και έφυγαν με χρήσιμες πληροφορίες για τον Μοροζίνι.

Το πρωί της 21ης Σεπτεμβρίου, οι τούρκοι ξυπνώντας βλέπουν αγκυροβολημένο στον Πειραιά ολόκληρο τον βενετικό στόλο. Ακόμη και ο Βενιέρ έχει καταφθάσει από την Εύβοια. Φόβος και τρόμος τους κυριεύει. Προσπαθούν με μεγάλη βιασύνη να μαζέψουν ό,τι πολύτιμο έχουν και να ανέβουν στην Ακρόπολη. Μέχρι το μεσημέρι έχουν όλοι κλεισθεί μέσα στο Κάστρο. Στην Αθήνα υπάρχουν πια μόνον Έλληνες.
Σύμφωνα με τον Λοκατέλλι, επιτροπή από προκρίτους επισκέπτεται τον Μοροζίνι και δίνει υπόσχεση υποταγής, βοήθειας, τοπογραφικές και στρατηγικές πληροφορίες. Οι Αθηναίοι συντάσσονται με τους Βενετούς διότι, αν έμεναν ουδέτεροι, όποιος και να κέρδιζε αυτοί θα υφίσταντο τις συνέπειες και οι βόμβες του Μοροζίνι θα κατέστρεφαν την πόλη. Αποφασίζουν λοιπόν να ταχθούν υπέρ των Βενετών ανοιχτά και να μείνουν στην πόλη, φροντίζουν πάντως παράλληλα να κρύψουν ό,τι πολύτιμο έχουν από φόβο και προς τους τούρκους και προς τους Βενετούς.

Η συνέχεια ΕΔΩ

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | 2 Σχόλια »

Διονύσιος ο Φιλόσοφος – Η επανάσταση και το μαρτυρικό τέλος του (12/9/1611)

Posted by Πετροβούβαλος στο 12 Σεπτεμβρίου, 2014

αναδημοσίευση από τις Ακτίνες
άρθρο του δασκάλου Κωνσταντίνου Α. Οικονόμου

.

Ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος υπήρξε μητροπολίτης Λαρίσης την περίοδο των πρώτων σκοτεινών χρόνων της οθωμανικής κυριαρχίας στην πατρίδα μας και ο μεγάλος οργανωτής της πρώτης επαναστατικής διεργασίας του υπόδουλου γένους μας. Στη γλώσσα του λαού το όνομά του μετατράπηκε κοροϊδευτικά σε Σκυλόσοφος, εξαιτίας των δεινών που συσσωρεύτηκαν στο λαό της Θεσσαλίας και της Ηπείρου μετά την αποτυχία της επανάστασής του. (Μάλιστα με αυτό το όνομα αποδόθηκε από προηγούμενους δημοτικούς άρχοντες της πόλης μας, ένας από τους δρόμους του κέντρου της Λάρισας. Αλήθεια μήπως πρέπει να αποκατασταθούν οι πινακίδες με το όνομα που γελοιοποιεί τον ήρωα;).
Το λεγόμενο «Ηπειρωτικό χρονικό» μας αναφέρει ότι ο Διονύσιος ως νέος μοναχός μόνασε στην Ι. Μ. Του Αγίου Δημητρίου Ραδοβιτσίου, κοντά στο Κεράσοβο, της Ηπείρου.

Έτσι οι περισσότεροι ιστορικοί υπέθεσαν ότι ο μελλοντικός μητροπολίτης Λαρίσης καταγόταν από κάποια περιοχή της Ηπείρου. Όμως, σύμφωνα με την παράδοση και κάποιες ενδείξεις από τα αρχεία της Ι. Μ. Αγίας Τριάδας Μετεώρων(1), ο Διονύσιος είχε γεννηθεί στο χωριό Μαγούλα της περιοχής Φαναρίου Καρδίτσας, πιθανότατα το 1541. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ευστράτιος Ευσταθίου. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στα Τρίκαλα από το δάσκαλο Αρσένιο. Το όνομα αυτού του δασκάλου αναφέρεται στην επιστολή που έστειλαν επίσκοποι της Θεσσαλίας το 1602 στο βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Γ’. Την πενταετία 1572-7, ο Διονύσιος σπούδασε Ιατρική, Θεολογία και Φιλοσοφία στην Ιταλία (Πατάβιο). Το 1578 τοποθετήθηκε από τον οικουμενικό πατριάρχη Ιερεμία Β’ πρωτοσύγκελος-έξαρχος του Γαλατά με εφημεριακό του κέντρο τον Ι. Ν. της Χρυσοπηγής. Το 1591 προβιβάστηκε σε Πατριαρχικό Έξαρχο. Αυτός ο τίτλος του αναφέρεται στην αλληλογραφία του με τον Μάξιμο Μαργούνιο(2). Το 1593 εκλέχτηκε αρχιεπίσκοπος (μητροπολίτης) Λαρίσης, με έδρα, όπως συνηθιζόταν από το 1476, τα Τρίκαλα.

ΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ

Λίγο μετά την εκλογή και την τοποθέτησή του στη θεσσαλική μητρόπολη και έχοντας βιώσει τις διώξεις και τους εξευτελισμούς που υπέφερε το ποίμνιό του, συνέλαβε την ιδέα της απελευθέρωσής του. Οι συνθήκες, την εποχή εκείνη, τουλάχιστον στον εξωτερικό τομέα, φαίνονταν ευνοϊκές διότι λίγο νωρίτερα είχε ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ Αυστρίας και Τουρκίας (1593-1606). Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου οι Οθωμανοί έφτασαν, για πρώτη φορά μπροστά στα τείχη της Βιέννης, δημιουργώντας έτσι φόβο σ’ όλες τις ευρωπαϊκές δυνάμεις οι οποίες άρχιζαν να συσπειρώνονται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | 3 Σχόλια »

Γεώργιος Χατζηκώστας (1753 – 31 Αὐγ.1845)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 31 Αυγούστου, 2014

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/47/Georgios_Xatzikostas.JPG/250px-Georgios_Xatzikostas.JPGΟ Γεώργιος Χατζηκώστας γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1753 και ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Μελαχρινού με την οποία απέκτησε 8 παιδιά.

Τα πρώτα μαθητικά του χρόνια σπούδασε στα Γιάννενα, κοντά στους περίφημους δασκάλους της εποχής Μπαλάνους και στη συνέχεια φεύγει για την Κωνσταντινούπολη.

Εκεί δραστηριοποιείται με το εμπόριο πολύτιμων ειδών, για να μετακομίσει το 1815 στη συνέχεια και να εγκατασταθεί τελικά στην Μόσχα μετά τον θάνατο του αδελφού του. Στην Μόσχα καταλυτική είναι η γνωριμία του με τους ήδη γνωστούς και οικονομικά εύπορους Ηπειρώτες αδερφούς Ριζάρη και Ζωσιμάδες.

Οι αγνές ευαισθησίες του και το πατριωτικό του συναίσθημα δεν αργούν να εκδηλωθούν.

Η αγάπη για την ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Ιωάννινα, είναι τέτοια, που μετά το 1840 αναλαμβάνει την αποπεράτωση των Ιερών Ναών του Αγίου Νικολάου Αγοράς και του Αγίου Αθανασίου.

Ανεγείρει επίσης προς ανακούφιση των πασχόντων Νοσοκομεία στα Ιωάννινα και στο Μεσολόγγι, τα οποία φέρουν το όνομά του.
Βοηθά επίσης οικονομικά κάθε έκδοση βιβλίου, που έχει σχέση με τον Διαφωτισμό και ενισχύει οικονομικά σχολεία, αλλά και απλούς φτωχούς πολίτες.
Η ευεργετική του δράση απλώνεται και στην πόλη των Αθηνών, όπου ανεγείρει το ορφανοτροφείο αρρένων, ορίζοντας ισόβιο Πρόεδρό του τον επίσης γνωστό Ηπειρώτη Τραπεζίτη και Ιδρυτή της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος Γεώργιο Σταύρου.

Πέθανε το 1845.

ΠΗΓΗ

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙ, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΗΠΕΙΡΟΣ | Leave a Comment »

Οἱ σφαγές στό Ἡράκλειο Κρήτης (25 Αὐγ.1898)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 25 Αυγούστου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/08/79441-2.jpgΤου Γιώργου Παναγιωτάκη
Ερευνητής, ιστορικός και συγγραφέας.

Υπάρχουν επέτειοι ιστορικών γεγονότων που η έκταση και η σπουδαιότητά τους φωτίζουν και ομορφαίνουν την τοπική Ιστορία και βοηθούν την αυτογνωσία για να παίξουν στη συνέχεια το ρόλο ενός διαχρονικού δασκάλου.

Ενός δασκάλου που στη σημερινή κρίση αξιών αποτελεί ένα στέρεο στήριγμα για τους νέους μας κυρίως που τους οδηγεί όχι μόνο στην απόκτηση ιστορικής συνείδησης, αλλά τους δείχνει και το δρόμο, του καθήκοντος, της τιμής και της εθνικής αξιοπρέπειας.

Αναμφισβήτητα τα γεγονότα που εξελίχθηκαν στο Ηράκλειο στις 25 Αυγούστου 1898 με τον πιο δραματικό τρόπο που παραθέτονται σε συντομία, ανήκουν στην πιο πάνω κατηγορία. Στην πορεία του χρόνου, η ιστορική μνήμη αντιστέκεται και βοηθά στο να μην εξασθενούν τα γεγονότα αυτά, που βύθισαν για άλλη μια φορά την πόλη μας στην οδύνη, τον πόνο και την καταστροφή. Ας παρακολουθήσουμε λοιπόν την πορεία των γεγονότων αυτών: Ενώ στις άλλες πόλεις της Κρήτης είχε επικρατήσει σχετική ομαλότητα και είχε αποκατασταθεί η έννομη τάξη, στο Ηράκλειο τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Στην πόλη είχε συγκεντρωθεί ο τουρκικός στρατός με τον τουρκικό πληθυσμό του νομού. Οι αγγλικές δυνάμεις κατοχής ασκούσαν ελάχιστη επιρροή και ο Άγγλος διοικητής συνταγματάρχης Herbert Chermside δε φαινόταν διατεθειμένος να αναλάβει υπεύθυνα το ρόλο του ερηνευτή και να επιβάλει την τάξη όπου χρειαζόταν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΚΡΗΤΗ | 1 Comment »

Ο ΑΛΗ-ΠΑΣΑΣ ΚΑΙΕΙ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ (25 Αὐγ.1820)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 25 Αυγούστου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/08/ceb3ceb9ceb1cebdcebdceb5cebdceb125-8-1820.jpg

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Leave a Comment »

ΤΟ «ΑΓΝΩΣΤΟ» 1716: ΕΝΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΕΠΟΣ

Posted by Πετροβούβαλος στο 11 Αυγούστου, 2014

αναδημοσίευση από το Corfu History Forum
άρθρο του Ανδρέα Γραμμένου
που μας απέστειλε η Μέλια

.

Πριν από 292 χρόνια, το καλοκαίρι του 1716, σ’ αυτόν εδώ τον τόπο πραγματοποιήθηκε μια από τις πιο επικές μάχες στον ελληνικό χώρο.

Τριάντα τρεις χιλιάδες Οθωμανοί, μέρος της τεράστιας στρατιάς που έναν χρόνο πριν είχε σαρώσει τον βενετοκρατούμενο Μωριά, απεβιβάσθησαν στην Κέρκυρα, στην ύστατη απόπειρά τους να καταλάβουν τις τελευταίες ελληνικές περιοχές που παρέμεναν εκτός της κυριαρχίας τους. στόχος τους, φυσικά, δεν ήταν να κατακτήσουν απλώς τα Επτάνησα, αλλά να ανακτήσουν το χαμένο τους γόητρο και να αποκτήσουν ξανά λόγο στα ευρωπαϊκά πράγματα.

Τη στρατιά αυτή συναπάρτιζαν 4.000 περίπου Γενίτσαροι, 1.500 Σπαχήδες, 2.000 Βαζιβουζούκοι, 1.000 πυροβολητές και ένας όχλος απλών στρατιωτών και υποτελών της Υψηλής Πύλης. Ανάμεσά τους, δυστυχώς, υπήρχαν και πολλοί Έλληνες Αρματωλοί από τα μέρη της Ρούμελης και του Μωριά, οι οποίοι, είτε λόγω απειλών, είτε κυνηγώντας το κέρδος, παρατάχθηκαν απέναντι στους ομοφύλους τους, συμμετέχοντας, μάλιστα στη λεηλασία της Λευκάδας μερικούς μήνες πριν.

Απέναντι σ’ αυτό το πλήθος των αποφασισμένων πολεμιστών, στην αρχή της πολιορκίας, ο στρατιωτικός διοικητής της Κέρκυρας, Στρατάρχης Σούλεμπουρκ, μπορούσε να παρατάξει μόλις 2.500 στρατιώτες. Ακόμη και με την αθρόα κατάταξη Κεκυραίων εθελοντών και την έλευση ενισχύσεων από τη Βενετία, οι υπερασπιστές του νησιού δεν ξεπέρασαν τις 8.000 – 8.500. Στις επάλξεις της πόλης στάθηκαν Κερκυραίοι και άλλοι Έλληνες, Ιταλοί, Δαλματοί, Αρβανίτες και Γερμανοί.

Οι μάχες ήταν λυσσαλέες, τόσο στα τείχη και τα οχυρά, όσο και στην ύπαιθρο, όπου επιχειρούσαν μονάδες ντόπιου ιππικού και πολιτοφύλακες της υπαίθρου. Αν και οι Ιταλοί και Γερμανοί μισθοφόροι της Γαληνότατης ήταν καλύτερα εξοπλισμένοι και εκπαιδευμένοι, αυτό που τελικά μέτρησε ήταν η πηγαία ανδρεία των ντόπιων και των Δαλματών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , | 4 Σχόλια »

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΚΟΥΦΑΣ (1779 – 31 Ἰουλ.1818)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 31 Ιουλίου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/07/b0af1-cf83cebacebfcf85cf86ceaccf82.jpgΟ Νικόλαος Σκουφάς ένα από τα τρία ιδρυτικά μέλη της Φιλικής Εταιρείας που φτιάχτηκε με σκοπό την απελευθέρωση της σκλαβωμένης Ελλάδας. Γεννήθηκε ως Νικόλαος Κουμπάρος στο Κομπότι της Άρτας το 1779. Το επίθετο Σκουφάς του κόλλησε σαν παρατσούκλι όταν δούλευε ως μικροβιοτέχνης κατασκευαστής σκούφων. Η δύσκολη βιοπάλη και η σκλαβιά τον οδηγούν να μεταναστεύσει το 1813 στην Ρωσία. Εκεί προσπαθεί χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία να ασχοληθεί πάλι με του σκούφους και έτσι αναγκάζεται να δουλέψει ως υπάλληλος σε μεγάλους εμπορικούς οίκους ομοεθνών του.

Στην Οδησσό γνωρίζεται με τους υπόλοιπους της τριανδρίας, Ξάνθο και Τσακάλωφ. Έπειτα από πρόταση του, το 1814 ιδρύουν την μυστική Φιλική εταιρεία και αρχίζουν την μύηση μελών στο ιερό σχέδιο, στην αρχή στις πόλεις της Ρωσίας και έπειτα οπουδήποτε υπάρχει ελληνισμός. Ο Σκουφάς είναι αυτός που προσαρμόζει τις γνώσεις του Τσακάλωφ για τον συνομωτισμό και τη μασονική εμπειρία του Ξάνθου στα μέτρα μιας μυστικής επαναστατικής οργάνωσης του σκλαβωμένου ελληνισμού. Τα πρώτα χρόνια είναι δύσκολα και γεμάτα απογοητεύσεις για τους πρωτεργάτες της Φιλικής. Το 1818 ο Σκουφάς αποφασίζει να πάει στην Κωνσταντινούπολη μιας και η ιδέα του για την μεταφορά της έδρας της φιλικής εταιρείας στην Πελοπόννησο δεν εγκρίνεται από τα υπόλοιπα μέλη. Εκεί η κακή του υγεία και η απογόητευση για τους αργούς ρυθμούς ανάπτυξης της φιλικής εταιρείας τον οδηγούν σε καρδιακή προσβολή. Το 1819 πεθαίνει στην Κωνσταντινούπολη χωρίς να προλάβει να δει τις ιδέες του για επανάσταση να φλογίζουν τις καρδίες των ελλήνων και να οδηγούν στην απελευθέρωση της Ελλάδας. Θάφτηκε στο ναό των Ταξιαρχών.

ΠΗΓΗ

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | 1 Comment »

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Posted by Φαίη στο 30 Ιουλίου, 2014

Ιωάννης Καποδίστριας (1776 – 1831) – wikimedia

π. Γε­ωρ­γί­ου Με­ταλ­λη­νοῦ
Ὁ­μο­τί­μου κα­θη­γη­τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Ἀ­θη­νῶν
Αναδημοσίευση από το “Ενωμένη Ρωμηοσύνη“

###

Πολ­λοὶ ἔ­χουν πεῖ πῶς ὁ Κα­ππο­δί­στρι­ας ἦ­ταν ἕ­νας Εὐ­ρω­πα­ϊ­στής, ἕ­νας ἄν­θρω­πος ποὺ «ἤ­θε­λε νὰ με­τα­τρέ­ψει τοὺς Ρω­μη­οὺς σὲ Ἕλ­λη­νες», ἰ­σχύ­ει ὅ­μως κά­τι τέ­τοι­ο;

Τὸ 1819 γρά­φει στὸν Πα­τέ­ρα του: «Εἶ­ναι ἔρ­γον μο­να­δι­κόν τῆς προ­στα­σί­ας τοῦ Θε­οῦ καὶ τῶν θαυ­μα­τουρ­γῶν Ἁ­γί­ων ποὺ ἀ­να­ξί­ως ἐ­πε­κα­λέ­σθην μὲ δά­κρυ­α εἰ­λι­κρι­νοῦς καρ­δί­ας καὶ ἀ­φο­σι­ω­μέ­νης» προ­σθέ­τον­τας τὴν φρά­ση: «Πί­πτων εἰς τοὺς πό­δας τοῦ Θαυ­μα­τουρ­γοῦ Ἁ­γί­ου μας καὶ τῆς Ἀ­ει­παρ­θέ­νου Πλα­τυ­τέ­ρας (=Θε­ο­τό­κου)». Εἶ­ναι ἔκ­δη­λη ἡ ἡ­συ­χα­στι­κή του συ­νεί­δη­ση (βλ. τὶς ση­μει­ω­μέ­νες φρά­σεις) σὲ ἕ­να ἰ­δι­ω­τι­κὸ γράμ­μα ποὺ τοῦ ἐ­πι­τρέ­πει νὰ ἀ­πο­κα­λύ­ψει τὰ μύ­χι­α τῆς καρ­δι­ᾶς του. Εἶ­ναι δὲ γε­γο­νὸς ὅ­τι ἔ­βλε­πε τὴν ἱ­στο­ρι­κὴ ὕ­παρ­ξη τοῦ Γέ­νους ζυ­μω­μέ­νη μὲ τὴν πί­στη.

Γρά­φει σὲ ἄλ­λη πε­ρί­πτω­ση: «Ἡ Χρι­στι­α­νι­κὴ Θρη­σκεί­α ἐ­συν­τή­ρη­σεν εἰς τοὺς Ἕλ­λη­νας καὶ γλῶσ­σα καὶ Πα­τρί­δα καὶ ἀρ­χαί­ας ἐν­δό­ξους ἀ­να­μνή­σεις καὶ ἐξα­να­χά­ρι­σεν εἰς αὐ­τοὺς τὴν πο­λι­τι­κὴν ὕ­παρ­ξιν τῆς ὁ­ποί­ας εἶ­ναι στύ­λος καὶ ἑ­δραί­ω­μα». Συν­δύ­α­ζε δη­λα­δὴ ὁ Κα­ππο­δί­στρι­ας τὴν ἀ­νά­στα­ση καὶ τὴν ἱ­στο­ρι­κὴ συ­νέ­χει­α τοῦ Ἔ­θνους, ὄ­χι μὲ τὴν Εὐ­ρώ­πη καὶ τὴν ὁ­ποι­α­δή­πο­τε βο­ή­θει­ά της, ἀλ­λὰ μὲ τὴν πα­ρά­δο­ση τοῦ Γέ­νους καὶ τὰ πνευ­μα­τι­κὰ ἀ­πο­θέ­μα­τά του. Ἀ­νά­λο­γα θὰ δη­λώ­σει καὶ στὸν J. B. Georges Bory de saint Vincent: «Πρῶ­τα εἶ­μαι Ἕλ­λη­νας… γι­α­τί γεν­νή­θη­κα σὲ αὐ­τὴ τὴν χώ­ρα… Εἶ­μαι Ἕλ­λη­νας ἀ­πὸ πα­τέ­ρα καὶ μη­τέ­ρα. Εἶ­μαι μὲ τὴν χά­ρη τοῦ Θε­οῦ πού μοῦ ἀ­νέ­θε­σε τὴν κυ­βέρ­νη­σιν αὐ­τοῦ τοῦ πτω­χοῦ λα­οῦ… Εἶ­μαι Ἕλ­λη­νας ἐκ γε­νε­τῆς, ἀ­πὸ κα­θα­ρὴ ἀ­γά­πη, ἀ­πὸ αἴ­σθη­μα, ἀ­πὸ κα­θῆ­κον καὶ ἀ­πὸ Θρη­σκεί­α».

Ἡ ἀ­πο­στα­σι­ο­ποί­η­σή του ἀ­πὸ τὸ φράγ­κι­κο πε­ρι­βάλ­λον τῆς γε­νέ­τει­ράς του εἶ­ναι τό­σο ἐμ­φα­νὴς τὸ 1815 ὥ­στε νὰ δι­και­ώ­νε­ται ὁ χα­ρα­κτη­ρι­σμός του ἀ­πὸ τὸν Π. Χρι­στό­που­λο ὡς «τα­ξι­κοῦ ἀ­πο­στά­του». Πα­ρα­τη­ρεῖ ὁ Κα­ππο­δί­στρι­ας: «Ἡ ἑ­νε­τι­κὴ πο­λι­τεί­α ἐ­κυ­βέρ­να τὰς Ἰ­ο­νί­ους νή­σους μὲ τὸ σύ­στη­μα τῆς δι­α­φθο­ρᾶς. Οἱ Ἀν­τι­πρό­σω­ποι ἐ­κλέ­γον­το ἐκ τῆς κλά­σε­ως (=τά­ξε­ως) τῶν εὐ­γε­νῶν ἀρ­χόν­των ἥτις ἦ­το ἡ εὐ­κα­τα­φρο­νε­στέ­ρα καὶ ἡ μᾶλ­λον δι­ε­φθαρ­μέ­νη δι᾿ ἀ­νη­θι­κό­τη­τα καὶ ἐ­λε­ει­νό­τη­τα… Ἡ πο­λι­τεί­α τῆς Βε­νε­τί­ας ἐ­φο­βεῖ­το τὸ ἔ­ξο­χον τῆς φυ­σι­κῆς με­γα­λο­φυ­ΐ­ας τῶν Ἑλ­λή­νων καὶ ἐ­προ­σπά­θει νὰ τὸ κα­τα­βά­λη μὲ τὴν ἀ­μά­θει­αν». Ἦ­ταν εὐ­γε­νὴς στὴν κα­τα­γω­γή, ἀλ­λὰ Ρω­μη­ὸς στὴν καρ­δι­ά!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙ, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, Εκκλησία, Κοινωνια, Παιδεία, Φαίη | Με ετικέτα: , , , | 5 Σχόλια »

Η μάχη των Πύργων στην Καστανιά Μάνης

Posted by Μέλια στο 19 Ιουλίου, 2014


Στο μεσοδιάστημα που μεσολάβησε ως την έναρξη της ηγεμονίας του Τζανέτμπεη Γρηγοράκη, διαδραματίστηκαν στη Μάνη σημαντικά γεγονότα. Πρώτα – πρώτα είχε αρχίσει ήδη από 1779 η εκκαθάριση της Πελοποννήσου από τους Τουρκαλβανούς που χωρίς καμιά διάκριση είχαν αρχίσει να εκβιάζουν και να ληστεύουν και τους Τούρκους τους ίδιους.

Για την εξόντωση τους έστειλε τότε ο Σουλτάνος το περίφημο Καπουδάν πασά Χασάν Τζελαϊδή που ήταν και Βεζύρης και τώρα Βαλεσής και Σερασκέρης της Ρούμελης με στρατό και με στόλο. Όταν έφθασε στο Ναύπλιο ο Χασάν πασάς έστειλε μήνυμα στους Τουρκαρβανίτες να φύγουν αμέσως από το Μοριά. Μόνο οι Τσάμηδες τον άκουσαν κι έφυγαν.

Οι άλλοι, κάπου 7.000 αρνήθηκαν να υπακούσουν στη διαταγή του. Τότε ο Χασάν πασάς χωρίς ενδοιασμούς και με την ευφυΐα πού τον διέκρινε και την πολιτικότητά του, ζήτησε την συνδρομή και των Ελλήνων κλεφταρματολών της Πελοποννήσου πού έφταναν τις 5.000. Όλοι δέχτηκαν να τον βοηθήσουν και μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα οι Τουρκαρβανίτες είχαν εξοντωθεί. Η σφαγή τους υπήρξε ανεπανάληπτο γεγονός και ο Χασάν πασάς με τα κεφάλια τους, έστησε μέσα στη Τριπολιτσά μακάβρια πυραμίδα.

Φυσικά μετά την εξόντωση των Τουρκαρβανιτών, ο πανέξυπνος Σερασκέρης δεν χρειαζόταν πια τη «συμμαχία» με τους κλεφταρματολούς. Σκέφτηκε πως θα έπρεπε να απαλλαγεί και άπ’ αυτούς. Έτσι, το 1780 κατέπλευσε στο λιμάνι του Γυθείου (Μαραθωνήσι). Είχε μαζί του μεγάλο ασκέρι και στόλο. Μανιάτμπεης ήταν ακόμη ο Μιχάλμπεης Τρουπάκης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΑΝΗ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »