ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Manos στο Να αποσυρθούν οι «Φάκελοι Μαθή…
    π. Ἀθανάσιος Μυτιλην… στο Π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – Οι…
    π. Ἀθανάσιος Μυτιλην… στο Π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – ο α…
    . στο Ανακοινωθέν για την θεατρική π…
    . στο Ανακοινωθέν για την θεατρική π…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘ΙΣΤΟΡΙΚΟ’ Category

Ομιλία του Στρατηγού Δρακωνάκη την Κυριακή 22/10 στις 19:00

Posted by Πετροβούβαλος στο Οκτώβριος 19, 2017

.

Πηγή: Ελληνική Ναύς

Advertisements

Posted in 1940-41, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η Ελληνική Βουλή βοηθάει την Τουρκία να τοποθετήσει τούρκους στη Θράκη!

Posted by Φαίη στο Οκτώβριος 12, 2017

 Με ελληνική πρωτοβουλία, κίνηση που θα την ζήλευε και ο Ερντογάν, το Ελληνικό Κοινοβούλιο παραβιάζει τη Συνθήκη της Λωζάνης!
Έλληνες πολιτικοί κάνουν τα πάντα για να εμφανίσουν εθνική «τουρκική μειονότητα» στην Θράκη και την Ελλάδα…
Η Τουρκία κινείται παράλληλα και προετοιμάζει την αχρήστευση της Συνθήκης της Λωζάνης…

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Αφού οι βουλευτές του Κοινοβουλίου, προφανώς ως ειδικοί επί του θέματος, ψήφισαν και έκαναν νόμο του κράτους την αλλαγή φύλου από την ηλικία των 15 ετών, έκαναν και το βήμα παραπέρα αφού προχώρησαν και στην ψήφιση υπέρ της συζήτησης του νομοσχεδίου που αφορά την αναγνώριση τουρκικών σωματείων και συλλόγων στην Ελλάδα. Κι ενώ το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου επισημοποιήθηκε με 148 ψήφους (κάτω από το ψυχολογικό όριο των 150), βρέθηκαν 248 βουλευτές που ψήφισαν υπέρ της συζήτησης περί της έμμεσης πλην σαφούς έμμεσης αναγνώρισης τουρκικής (δηλαδή εθνικής) μειονότητας εντός της Ελληνικής Επικράτειας!!!

Το συγκεκριμένο θέμα (που αφορά την λειτουργία των τουρκικών σωματείων – συλλόγων με τον προσδιορισμό «τουρκικός») τέθηκε από τη στιγμή που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) αποφάσισε και διέταξε την αναγνώρισή τους. Χωρίς να λάβει υπόψη του τη Διεθνή Συνθήκη της Λωζάνης, αγνοώντας και διαγράφοντας την τελεσίδικη απόφαση του Ανώτατου Ελληνικού Δικαστηρίου, του Αρείου Πάγου και, επιπλέον, χωρίς να λάβει υπόψη του τις ιδιαιτερότητες και τους κινδύνους που η απόφασή του εισάγει σε εσωτερικά, εθνικής βαρύτητας, ζητήματα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, Κοινωνια, Πολιτική, Φαίη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ο Εισαγγελέας της Τραπεζούντας εναντίον της ιστοσελίδας Devrimci Karadeniz.

Posted by Φαίη στο Οκτώβριος 8, 2017

Θ. Μαλκίδης 

Ο Γενικός Εισαγγελέας της Τραπεζούντας ξεκίνησε έρευνα για την ιστοσελίδα Devrimci Karadeniz η οποία απαντά : 

«Ναι, είμαστε Έλληνες του Πόντου»! 

Η ιστοσελίδα Devrimcikaradeniz.com για πολλά χρόνια αναδεικνύει τα ζητήματα του Πόντου και αυτό φαίνεται ότι αποτελεί λόγο για εισαγγελική έρευνα. Έτσι σήμερα πληροφορήθηκα ότι ο Γενικός Εισαγγελέας της Τραπεζούντας ξεκίνησε έρευνα εναντίον της ιστοσελίδας με το σκεπτικό ότι «ενθάρρυνε τους ανθρώπους στο μίσος και την εχθρότητα», προκαλώντας έτσι το φόβο στους αρθρογράφους, μία εκ των οποίων είναι υπό κράτηση στη Σμύρνη.

Ο  Tamer Çilingir σε κείμενό του που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Devrimci Karadeniz, η οποία ασχολείται με τα ζητήματα του Πόντου σε όλες τις εκφάνσεις τους (Γενοκτονία, πολιτισμός, πρόσωπα, σημερινές διώξεις από την Τουρκία, κλπ) απευθύνει  συγκλονιστικά ερωτήματα προς τον εισαγγελέα. Το κείμενό του σε μετάφρασή μου είναι το εξής : 

«Κύριε εισαγγελέα είναι έτοιμες  οι μουριές με τις κρεμάλες για τους θανάτους μας  στην Αμάσεια;
Χρειάζεστε τώρα μερικούς Τοπάλ Οσμάν!
Μπορείτε να μας εκτελέσετε στην ακτή!

Θα αλλάξετε τη γλώσσα μας, τη θρησκεία μας;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Κοινωνια, ΠΟΝΤΟΣ, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, Φαίη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Posted by Φαίη στο Οκτώβριος 8, 2017

Ψήφισε για το μέλλον της πατρίδας μας!

Έχουν χαθεί 40 ολόκληρα χρόνια σε άκαρπες συνομιλίες και συνεχείς υποχωρήσεις για εξεύρεση λύσης στο πλαίσιο της Δι-κοινοτικής Δι-ζωνικής Ομοσπονδίας που επέβαλε η Τουρκία.

Ως αποτέλεσμα, τα κατεχόμενα εδάφη μας έχουν εκτουρκιστεί, ο εισβολέας έχει από-ενοχοποιηθεί και η Κυπριακή Δημοκρατία κινδυνεύει να καταλυθεί και να μετατραπεί σε προτεκτοράτο της Τουρκίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ, ΚΥΠΡΟΣ, Κοινωνια, Πολιτική, ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, Φαίη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Καταλωνία καί Θράκη

Posted by Μέλια στο Οκτώβριος 3, 2017

.

Κ.Καραΐσκος

Δέν εἶναι λίγοι ὅσοι, μέ ἀφορμή τό δημοψήφισμα γιά τήν ἀνεξαρτησία τῆς Καταλωνίας, ἔκαναν συγκρίσεις μέ τήν ἑλληνική Θράκη καί ὑπερθεμάτισαν τήν καταστολή τῆς ἰσπανικῆς κυβέρνησης. Κάποιοι βέβαια τό κάνανε καί ἀπό μία ἰδεολογική ἀπέχθεια πρός ὁ,τιδήποτε φέρνει στόν ἀφρό τόν ἀληθινό λόγο τοῦ λαοῦ ἀλλά ὑπῆρξαν καί ἄλλοι (ὁρισμένοι καί φίλοι μας) πού προέβησαν σέ ἄστοχες συγκρίσεις.

Ἐμεῖς δέν θά πάρουμε θέση ὑπέρ ἤ κατά τοῦ αἰτήματος τῶν Καταλανῶν, ἑνός ἱστορικοῦ καί διακριτοῦ ἔθνους. Οὔτε μᾶς ρωτάει κανείς οὔτε κι ἔχει σημασία. Ὅμως εἴμαστε ὑπέρ τῆς λογικῆς ἱκανοποίησης τοῦ ἐθνοσυναισθήματος ὅλων τῶν λαῶν καί τῶν δημοκρατικῶν διαδικασιῶν πού πολλοί ἐπικαλοῦνται γιά νά μείνουν μόνο στά λόγια.

Εἶναι ξεκάθαρο σέ ὅλους πιά ὅτι τό διεθνές καθεστώς, πού ἐκπροσωπεῖται ἀπό τήν ΕΕ στήν εὐρωπαϊκή ἤπειρο, ἀπεχθάνεται τά ζωντανά ἔθνη καί τήν πραγματική δημοκρατία. Στή θέση τους θέλει νά τοποθετήσει κάποια “ἀνθρώπινα δικαιώματα” καί ἕναν διακοσμητικό κοινοβουλευτισμό, ἐργαλεῖα μέ τά ὁποῖα θά συνεχίσει νά κυβερνάει. Στήν Καταλωνία εἴδαμε τί θά συμβεῖ ἄν ἕνας εὐρωπαϊκός λαός* διεκδικήσει πραγματική δημοκρατία (τί ἄλλο εἶναι τό αἴτημα τῆς ἀνεξαρτησίας;) καί λόγο γιά τό μέλλον του. Ἀστυνομοκρατία, κατασχέσεις ἐκλογικοῦ ὑλικοῦ, εἰσβολή σέ ἐκλογικά κέντρα, σφαῖρες μέ καουτσούκ γιά τούς διαδηλωτές, ἠλεκτρονικός πόλεμος…Ποιός μπορεῖ νά ὑπερασπιστεῖ μιά τέτοια στάση;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Αναδημοσιεύσεις, Διεθνή θέματα, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΡΑΚΗ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης και η αθέατη πλευρά της Επανάστασης του Φοίνικα

Posted by Πετροβούβαλος στο Οκτώβριος 3, 2017

Αλέξανδρος Κ. Υψηλάντης, αρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης (1792-1828)

αναδημοσίευση από το Καραβάκι της Ιστορίας
άρθρο του Στέργιου Π. Ζυγούρα

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1820 ΣΤΗΝ ΑΓ. ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ; ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΗΝ 24-2-1821;

Μια βασική θέση πολλών ιστορικών του 20ου αιώνα για την Επανάσταση του 1821, είναι ότι έγινε κατά μίμηση της Γαλλικής. Για να το αποδείξουν, χρησιμοποιούν -μεταξύ άλλων- το επιχείρημα του διαφωτισμού, την φράση του Κολοκοτρώνη για την Γαλλική Επανάσταση και τον Ναπολέοντα, την βασική προκήρυξη του Υψηλάντη, τα τρία Συντάγματα.

Για τον διαφωτισμό και την χρονική αλληλουχία Ελληνικής και Γαλλικής Επανάστασης μιλήσαμε πρόσφατα. Για τον Κολοκτρώνη: οι ίδιοι ιστορικοί (που συχνά τον περνάνε γενεές δεκατέσσερις για την «ιδιοτελή» και «τοπικιστική» στάση του) ξεχνούν να διαβάσουν δυο γραμμές πιο κάτω: Όχι μόνον δεν δηλώνει οπαδός της Γαλλικής Επανάστασης και του Ναπολέοντα, αλλά εξηγεί γιατί είπε πως αυτοί «άνοιξαν τα μάτια του κόσμου»: «δι’ αυτό είναι δυσκολότερο να διοικήσεις τώρα λαό».

Ο Κολοκοτρώνης θα πει και κάτι άλλο: «Η Επανάστασις η δική μας δεν ομοιάζει με καμμιάν απ’ όσαις γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών των είναι εμφύλιος πόλεμος». Αυτό είναι μερικώς σωστό, όχι γιατί ο Κολοκοτρώνης δεν ήξερε τι του γινόταν, αλλά επειδή απέφυγε ως το τέλος να εξηγήσει ποιος και γιατί κίνησε την Επανάσταση της οποίας έγινε άτυπος αρχηγός μέχρι να φτάσει ο Καποδίστριας. Τα Συντάγματα: η μεγαλύτερη πλάνη είναι ότι οι «συνταγματικοί» ήταν αντιμοναρχικοί. Μοναρχικοί και ταυτόχρονα συνταγματικοί ήταν όλοι οι πρωταγωνιστές, αμφοτέρων των παρατάξεων. Η διαφορά βρισκόταν στο είδος του Συντάγματος.

Τα ελληνικά Συντάγματα περιέγραφαν μια Επανάσταση διαφορετική από του Υψηλάντη. Ήταν κομμένα και ραμμένα (ιδιαίτερα το δεύτερο και το τρίτο) πάνω στην εκτροπή της Επανάστασης από τον στόχο της. Έθεταν τις βάσεις για να εξαλειφθεί μεσοπρόθεσμα η δημιουργία ενός υπερεθνικού χριστιανικού κράτους. Οι ιστορικοί παραλείπουν τελείως να εξηγήσουν ότι στόχος της αίτησης για Αγγλική προστασία (1825) ήταν να αποφύγει η Επανάσταση τον Βρετανικό εκβιασμό «ή εμείς ή κανείς», για να επιβιώσει, μέχρι να βρει τρόπο να εξασφαλίσει νόμιμα τον Καποδίστρια. Παραλείπεται δηλαδή το εξής βασικό: η αίτηση προστασίας προς την Αγγλία συντάχθηκε από την «φιλορωσική» πλευρά του Ρώμα (που κατατάχθηκε λανθασμένα στην «φιλοαγγλική» παράταξη. Γι’ αυτό την υπέγραψε και ο αποφυλακισμένος Κολοκοτρώνης. Στόχευε στην αποκατάσταση των ηττημένων του «εμφυλίου», στην ανατροπή του δανειακώς αναδειχθέντα Κουντουριώτη και στην κατάργηση του Συντάγματος. Το τελευταίο πραγματοποιήθηκε στην Επίδαυρο το 1826. Εκεί ξεκίνησε η Γ΄ Εθνοσυνέλευση που σύντομα διακόπηκε. Συνεχίστηκε το 1827 πρώτα σε δυο ξεχωριστές Συνελεύσεις (Ερμιόνη και Αίγινα), στη συνέχεια, «ενωτικά» στην Τροιζήνα.

Η επιλογή του Καποδίστρια έγινε ομόφωνα επειδή οι διαφωνούντες αποχώρησαν. Τα αντίμετρα στην ανάδειξη του Καποδίστρια ήταν η επαναφορά του καταργημένου Συντάγματος (σε λαϊκότερη εκδοχή και σε άλλο μήκος κύματος από την Ιουλιανή Συνθήκη που ακολούθησε) και η εσπευσμένη δράση του ναυάρχου Κόχραν υπέρ του Κιουταχή. Λίγο μετά ακολουθεί η ρωσική συγκατάθεση απελευθέρωσης του Υψηλάντη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ο ήρωας του βορειοηπειρωτικού αγώνα Καπετάν Σούλιος απ’ την Κορυτσά

Posted by Πετροβούβαλος στο Οκτώβριος 2, 2017

αναδημοσίευση από το Himara.gr

.

Ένας από τους σπουδαιότερους και ηρωικότερους αγωνιστές του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, που απέβλεπε στην απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου και την ενσωμάτωσή της στην Μητέρα Ελλάδα, ήταν ο Καπετάν Σούλιος, κατά κόσμον Γεώργιος Βασιλείου. Γέννα και θρέμμα της Βορείου Ηπείρου (γεννήθηκε στο Τσιφλίκι Κορυτσάς) ο Καπετάν Σούλιος, ίδρυσε, τότε, δικό του αρματωλίκι και ανταρτικό σώμα στην περιοχή Βιγλίστης – Κορυτσάς – Μοσχοπόλεως και αγωνίστηκε για την απελευθέρωση της πατρώας γης, αναδειχθείς σε ήρωα του Βορειοηπειρωτικού Αγώνος αλλά και του Μακεδονικού. Μάλιστα φέρεται ότι πλησίον του Σκλήθρου Φλωρίνης, εξόντωσε σε συμπλοκή ολόκληρη βουλγαρική συμμορία.

Ο Καπετάν Σούλιος μετείχε σε όλες τις εξεγέρσεις του Βορειοηπειρωτικού λαού, ιδίως δε σε εκείνη του 1914, οπότε η Βόρειος Ήπειρος ανεκηρύχθη Αυτόνομη. Το 1912, ο Κορυτσαίος καπετάνιος, βοήθησε για την απελευθέρωση της Κορυτσάς από τον Ελληνικό Στρατό. Οι αγώνες του, όμως, και οι θυσίες των παλικαριών του, απέβησαν, δυστυχώς, άκαρπες και το όνειρό του να δει την Πατρίδα του ελεύθερη, κάτω από τα φτερά της Ελλάδος, έμεινε ανεκπλήρωτο, αφού η μαρτυρική και σήμερα Βόρειος Ήπειρος, εξακολουθεί να βρίσκεται υπό την εξουσία άλλου κράτους. Έτσι αναγκάστηκε, απογοητευμένος, να αποσυρθεί και να εγκατασταθεί στον Παπαγιάννη Φλωρίνης, όπου και πέθανε το 1927.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

«Η Αγία Σοφία δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί από άνθρωπο»

Posted by Πετροβούβαλος στο Σεπτεμβρίου 26, 2017

του Alexander A. Vasiliev

.

Στον τομέα τής τέχνης η εποχή τού Ioυστινιανoύ φέρει το όνομα τού Πρώτου Χρυσού Αιώνα. Η αρχιτεκτονική αυτής τής εποχής δημιούργησε ένα μοναδικό, στο είδος του, μνημείο, τον ναό τής Αγίας Σοφίας(σ.1).

Η Αγία Σοφία ή η Μεγάλη Εκκλησία, όπως ονομάζεται στην Ανατο­λή, ανοικοδομήθηκε, ύστερα από διαταγή τού Ioυστινιανoύ, στο μέρος όπου βρισκόταν η μικρή βασιλική τής Αγίας Σοφίας που κάηκε κατά τη διάρκεια τής Στάσεως τού Νίκα (532).

Θέλοντας να κάνει τον ναό αυτό ένα κτήριο ασυνήθους λαμπρότητας, ο Ioυστινιανός, όπως αναφέρει η μεταγενέστερη παράδοση, διέταξε τους διοικητές τών επαρχιών να τού προμηθεύσουν τα καλύτερα κομμάτια τών αρχαίων μνημείων. Επίσης με­ταφέρθηκαν στην πρωτεύουσα, από τα πλουσιότερα μέρη, τεράστιες πο­σότητες μαρμάρου, διαφόρων χρωμάτων και σχημάτων. Άργυρος, χρυ­σός, ελεφαντόδοντο και πολύτιμοι λίθοι, μεταφέρθηκαν στην πρωτεύου­σα για να αυξήσουν τη μεγαλοπρέπεια τού νέου ναού.

Ο Αυτοκράτορας διάλεξε για την εκτέλεση αυτού τού μεγαλοπρεπούς έργου δύο ικανούς -από τη Μικρά Ασία- αρχιτέκτονες, τον Ανθέμιο τον Τραλλιανό και τον Ισίδωρο τον Μιλήσιο, οι οποίοι ανέλαβαν το με­γάλο τους έργο με ενθουσιασμό, καθοδηγώντας με ικανότητα το έργο δέ­κα χιλιάδων εργατών.

Ο Αυτοκράτορας παρακολουθούσε, προσωπικά, την κατασκευή, βλέποντας την πρόοδό της, δίνοντας συμβουλές και ενισχύοντας τον ζήλο τών εργατών. Το έργο τελείωσε σε πέντε χρόνια. Τα Χριστούγεννα τού 537 έγιναν παρουσία τού Αυτοκράτορα τα θριαμβευ­τικά εγκαίνια τής Αγίας Σοφίας.

Mεταγενέστερες πηγές μάς πληροφο­ρούν ότι ο Αυτοκράτορας, ενθουσιασμένος από το κατόρθωμά του, είπε μιλώντας στον λαό: «Δόξα τω Θεώ, τω καταξιώσαντί με τελέσαι το τοιού­τον έργον. Νενίκηκά σε Σολομών!»(σ.2).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Βυζαντινή Αυτοκρατορία, Εκκλησία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Τέχνες | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Αθηναίοι ηγέτες στον Πελοποννησιακό πόλεμο

Posted by Πετροβούβαλος στο Σεπτεμβρίου 25, 2017

(σ.Π/Β: Η τεκμηριωμένη αμφισβήτηση του «μεγαλείου» του Περικλή είναι επιβεβλημένη, καθώς τα καταστροφικά πρότυπα που έχει εγκαθιδρύσει ο «Χρυσός Αιώνας» βρίσκονται εν ισχύ. Το άρθρο προσφέρει μία εξαιρετική ευκαιρία για να βελτιωθεί η ανάγνωση ενός κρίσιμου μέρους της ιστορίας μας που χαρακτηρίζει τη «δυτική» σκέψη εδώ και αιώνες και αναδημοσιεύεται με βαθύ σεβασμό προς τη μνήμη του Θουκυδίδη).

αναδημοσίευση από την Παγκόσμια Πολεμική Ιστορία
άρθρο του Γιώργου Ψαρουλάκη

.

«Tον Aπρίλιο του 404 π.X. ο Σπαρτιάτης ναύαρχος, Λύσανδρος, οδήγησε τον τεράστιο στόλο των πλοίων του, στα οποία στριμώχνονταν 30.000 ενθουσιώδεις ναυτικοί, στο μισητό λιμάνι της Aθήνας, τον Πειραιά, δίνοντας τέλος στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Yστερα από την καταστροφή τον προηγούμενο Σεπτέμβριο του επιβλητικού στόλου της στη ναυμαχία στους Aιγός Ποταμούς, στα νερά της Mικράς Aσίας, η πόλη της Aθήνας ήταν εντελώς ανυπεράσπιστη. Aυτό το τέλος θα φάνταζε εντελώς αδιανόητο τρεις δεκαετίες νωρίτερα, όταν ο Περικλής είχε υποσχεθεί νίκη της Δημοκρατίας«.

Victor Hanson, «A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the Peloponnesian War»

.

Κατ’ αυτό τον τρόπο ξεκινάει τον πρόλογό του ο Hanson, στο έργο του, που πραγματεύεται τον Πελοποννησιακό πόλεμο, επισημαίνοντας το αποτέλεσμα της σύγκρουσης, δηλαδή την ήττα της Aθήνας. Kρίνοντας εκ του αποτελέσματος, θα πραγματευτούμε τις ενέργειες εκείνων που οδήγησαν σε αυτό, χωρίς να ασχοληθούμε εκτεταμένα με τις αιτίες του πιο καταστροφικού πολέμου του αρχαίου ελληνικού κόσμου, που σηματοδότησε την αρχή του τέλους της δύναμης των πόλεων-κρατών.

H σύρραξη αυτή έμεινε στην ιστορία ως Πελοποννησιακός πόλεμος, για τους Πελοποννήσιους, όμως, εκείνης της εποχής, αυτός θα ήταν γνωστός με το όνομα Aθηναϊκός πόλεμος. «Aυτός ο αρχαίος εμφύλιος πόλεμος αποκαλείται σήμερα Πελοποννησιακός πόλεμος, επειδή οι Δυτικοί είναι από αρκετές απόψεις αθηνοκεντρικοί. Oλοι εξισώνουν την Aθήνα με την Eλλάδα. Kαι παρόλο που οι σύγχρονοί μας είναι εξοικειωμένοι με τη Σπάρτη, δεν γνωρίζουν σχεδόν τίποτα για πόλεις-κράτη, όπως η Kόρινθος, οι Συρακούσες ή η Θήβα, αυτοί ήταν οι άλλοι φοβεροί εχθροί της Aθήνας, η δε τριαντάχρονη σύρραξη ήταν γνωστή σ’ αυτούς με την εντελώς διαφορετική ονομασία ‘Aθηναϊκός πόλεμος‘», επαληθεύει ο Hanson. Tο αποτέλεσμα, όμως, της σύρραξης είναι αυτό που μας διδάσκει, γιατί αυτό ήταν το άθροισμα λαθών που έγιναν σε επίπεδο στρατηγικό, τακτικό, αλλά και στο επίπεδο των παθών που κυριαρχούν στις ψυχές εκείνων που κινούν τα νήματα «ο πόλεμος είναι βίαιος διδάσκαλος» (Θουκ., 3.82).

Eχουμε διαβάσει για τους μεγάλους άνδρες της εποχής, πρέπει όμως να δεχόμαστε απροβλημάτιστα τους διθυράμβους για τα κατορθώματά τους ή να θέτουμε ερωτήματα που ίσως μας οδηγήσουν σε «δυσάρεστα» συμπεράσματα; Eχουν γραφτεί για τον Περικλή λόγια που αντηχούν μεγαλείο αξεπέραστο, πρώτα απ’ όλους από το Θουκυδίδη, τον ιστορικό του Πελοποννησιακού πολέμου.

Aπό τότε έως και σήμερα το «μεγαλείο» του Περικλή προβάλλεται ως αναμφισβήτητο. Oπως αφήσαμε να εννοηθεί πιο πάνω, δεν θα ασχοληθούμε με τις αιτίες του πολέμου, οι οποίες θα έφερναν στο φως και τις άλλες πτυχές της προσωπικότητας του Περικλή, αυτές που έχουν να κάνουν με τον πολιτικό άνδρα και κατ’ επέκταση με τη δράση του στην εδραίωση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Πρέπει, όμως, να τονιστεί ότι ο αριστοκράτης απόγονος των Aλκμεωνιδών, προφανώς δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι ήταν τόσο αφελής ώστε να ήθελε να βλάψει τα συμφέροντα της τάξης στην οποία ανήκε. Aπλώς τα δεδομένα της Aθήνας είχαν αλλάξει. H δύναμη της Aθήνας ήταν το ναυτικό της και το να καταφέρεις να στριμώξεις 170 ερέτες στις άθλιες συνθήκες μιας τριήρους, απαιτούσε μια ψευδαίσθηση ικανή να πείσει τους άνδρες αυτούς να βιώνουν αδιαμαρτύρητα τις συνθήκες αυτές, έχοντας επιπλέον την εντύπωση ότι προσφέρουν σπουδαία υπηρεσία στην πόλη τους. Oμως, υπό αυτή την έννοια ακόμα και αυτή η πτυχή του χαρακτήρα του Περικλή επιδρά σε θέματα καθαρά στρατιωτικά, τα οποία θα εξετάσουμε στη συνέχεια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία Ελληνική Ιστορία, Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

Η εδραίωση της Φραγκοκρατίας στην Μεσσηνία (1206 – 1262 μ.Χ.)

Posted by Πετροβούβαλος στο Σεπτεμβρίου 24, 2017

αναδημοσίευση από τα Θέματα Ελληνικής Ιστορίας
άρθρο του Αρχιμανδρίτη κ. Κύριλλου Κεφαλόπουλου
ιστορικού συγγραφέα 

.

Μόνο δύο μέρες μετά την παράδοση του φρουρίου της Αρκαδίας (Κυπαρισσίας), μαντατοφόροι έφθασαν στον Γουλιέλμο Σαμπλίττη φέρνοντάς του την είδηση πως ο αδελφός του στα μέρη της Γαλλίας πέθανε άκληρος και επομένως ο ίδιος έπρεπε να τον διαδεχθεί. Έτσι, ο Σαμπλίττης ανεχώρησε για την Γαλλία αφήνοντας τον στρατό του και την κατακτημένη περιοχή στον Γοδεφρίδο Βιλλεαρδουίνο. Ειδικότερα στον Βιλλεαρδουίνο παραχώρησε την Καλαμάτα και την Αρκαδία με την περιοχή της(11). Ο Βιλλεαρδουίνος είχε άμεσα ζητήματα να αντιμετωπίσει, τις σχέσεις με τους Βενετούς και την διοικητική οργάνωση της κατακτημένης περιοχής. Εκείνη την περίοδο οι σχέσεις του με τους Βενετούς ήσαν εχθρικές, διότι οι τελευταίοι είχαν αποσπάσει με εχθροπραξίες από τους Φράγκους την Μεθώνη και την Κορώνη τα έτη 1206-1207. Τα δύο μέρη τελικά κατέληξαν σε συμφωνία, που επικυρώθηκε με την συνθήκη της Σαπιέντζας (1209), που συντάχθηκε στην ομώνυμη νησίδα απέναντι από την Μεθώνη. Με την συνθήκη αυτή ο Βιλλεαρδουίνος αναγνώριζε την βενετική κυριαρχία στην Μεθώνη και την Κορώνη (με τις περιοχές τους), παραιτούνταν των διεκδικήσεών του επ’ αυτών, και επίσης παραχωρούσε ελευθερία στις εμπορικές δραστηριότητες των Βενετών, και το δικαίωμα των τελευταίων να έχουν τις δικές τους εκκλησίες και αποθήκες σε κάθε πόλη. Ενώ το Χρονικό του Μορέως αναφέρει την παραχώρηση των δύο πόλεων στους Βενετούς(12), την συνδέει με την βοήθεια που προσέφεραν οι Βενετοί με τα πλοία τους στον Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο, τον γιο του Γοδεφρίδου, για την κατάκτηση της Κορίνθου, του Ναυπλίου, του Άργους και της Μονεμβασιάς, γεγονότα όμως που συνέβησαν αργότερα (1246-1250). Κάπου το Χρονικό συγχέει τα δύο γεγονότα και εμφανίζεται να έχει αναχρονισμούς.

Το άλλο μεγάλο ζήτημα που επείγε και είχε να αντιμετωπίσει ο Βιλλεαρδουίνος ήταν η διοίκηση του φραγκικού Μορέως. Ο Γοδεφρίδος Βιλλεαρδουίνος κάλεσε συνέλευση των Φράγκων στην Ανδραβίδα, ώστε να οργανωθεί διοικητικά η κατακτημένη περιοχή. Δύο κυρίως παραμέτρους έλαβαν υπ’ όψιν τους, το αντίστοιχο φεουδαρχικό σύστημα που επικρατούσε στην χώρα τους (Γαλλία), το οποίο χρησίμευσε ως πρότυπο για την διοικητική διάιρεση του Μορέως, και την πραγματικότητα που δεν ήταν δυνατόν να αγνοηθεί, πως βρίσκονταν αυτοί οι ολιγάριθμοι Φράγκοι κυρίαρχοι μιας ξένης περιοχής, πάντοτε αναγκασμένοι να είναι σε στρατιωτική ετοιμότητα. Η Πελοπόννησος διαιρέθηκε σε δώδεκα βαρωνίες, και κάθε βαρωνία σε μικρότερα φέουδα (»φέη» αναφέρονται στο Χρονικό του Μορέως), τα οποία διανεμήθηκαν στους Ιππότες, την Καθολική Εκκλησία και τους υποτελείς (λίζιους) στους βαρώνους. Ιδρύθηκαν επίσης αρχιεπισκοπή στην Πάτρα με Λατίνο Αρχιεπίσκοπο και Έξαρχο Αχαϊας, επισκοπές, επτά βαρωνίες εκκλησιαστικές με κληρικούς βαρώνους. Κάθε εκκλησιαστική βαρωνία έλαβε από τέσσερα τιμάρια. Δόθηκαν επίσης τιμάρια στα ιπποτικά τάγματα των Τευτόνων και των Ιωαννιτών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Πολιτικοί: Η κατάρα τού τόπου

Posted by Μέλια στο Σεπτεμβρίου 22, 2017

.

Μαζί μέ τούς αετούς πού πολεμούσαν καί έδιναν αίμα καί ψυχή στόν αγώνα γιά τήν ανεξαρτησία, μαζεύτηκαν καί τά κοράκια. Τά κοράκια, σάν αποκλειστικό τους στόχο είχαν νά εκμηδενίσουν τή δύναμη τών καπεταναίων καί νά ενισχύσουν τούς κοτζαμπάσηδες, ώστε νά επωφεληθούν αργότερα από τήν διακυβέρνηση μίας ανεξάρτητης Ελλάδος πού θά προέκυπτε όταν έφευγαν οι Οθωμανοί. Όμως τήν ανεξάρτητη Ελλάδα θά τούς τήν παρέδιδε ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Ανδρούτσος, καί όλοι εκείνοι πού πολεμούσαν από τή νεανική τους ηλικία τούς τυράννους. Αυτούς τούς τρείς θά πολεμούσαν κυρίως οι πολιτικοί καί θά είχαν τή στήριξη τόσο τών προεστών όσο καί τών νοικοκυραίων τής Ύδρας καί τών Σπετσών.

Τόν πρώτο χρόνο πού δέν είχαν προλάβει τά κοράκια νά αναμειχθούν στά επαναστατικά δρώμενα, η Επανάσταση είχε μεγάλες επιτυχίες τίς οποίες κανένας δέν φανταζόταν ένα χρόνο πρίν. Ο Μοριάς μέ εξαίρεση μερικά κάστρα ήταν ελεύθερος καί θά ήταν ελεύθερη καί η Πάτρα, εάν οι κοτζαμπάσηδες καί οι δεσποτάδες τής Αιγιαλείας καί τής Πάτρας δέν απαγόρευαν στόν Κολοκοτρώνη νά οργανώσει τήν πολιορκία της. Η Ρούμελη, εκτός από μερικά κάστρα ήταν καί αυτή ελεύθερη, αφού οι πασάδες, μετά τήν συντριβή τών Βασιλικών, πήραν τά μάτια τους καί γύρισαν στή Λαμία. Καί όπως λέει καί ο Κολοκοτρώνης, εάν συνεχιζόταν η πορεία τής επανάστασης όπως τόν πρώτο χρόνο, θά είχαμε πάρει ακόμα καί τήν Πόλη. Δυστυχώς όμως ανέβηκαν στό προσκήνιο τών πολιτικών πραγμάτων ο Μαυροκορδάτος, ο Νέγρης, ο Κωλέττης, ο Καντακουζηνός καί ο Καρατζάς.

Όταν ο Κωνσταντίνος Σακελλίων, απεσταλμένος τόν κοτζαμπάσηδων τής Ρούμελης παρουσιάστηκε στόν Δημήτριο Υψηλάντη καί ζήτησε γιά αρχηγό τής Στερεάς Ελλάδος κάποιον από τούς Μαυροκορδάτο, Καντακουζηνό, Καρατζά καί Νέγρη, ο Υψηλάντης απέρριψε καί τούς τέσσερεις. Αυτοί όμως ικανοί στίς ραδιουργίες καί στά ύπουλα κτυπήματα, ξεκίνησαν τήν αποστολή τους από τή Στερεά Ελλάδα καί σάν στόχο είχαν αφ’ ενός τήν εκμηδένιση τού Υψηλάντη καί αφ’ ετέρου τήν πολιτική τους κυριαρχία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ, Πολιτική | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Ο χα­ρα­κτή­ρας και η η­θι­κή του Με­γά­λου Αλε­ξάν­δρου

Posted by Μέλια στο Σεπτεμβρίου 20, 2017

 .

του υποστρατήγου ε.α. Γεωργίου Βασιλείου

Ένα α­πό τα μεγάλα θέ­μα­τα της ι­στορί­ας που α­πα­σχό­λη­σε την ιστο­ρική ε­πιστή­μη , ή­ταν ο χα­ρα­κτή­ρας και η η­θι­κή του Μεγά­λου Αλεξάνδρου . Από τους ι­στορι­κούς θε­ωρεί­ ται ο τέ­λειος εκ­πρόσωπος του ελλη­νικού με γα­λεί­ου. Ο Αλέξανδρος γεν­νή­θη­κε το 356 π . Χ . Ήταν γιος του Φι­λίπ­που που ή­ταν βα­σι­λιάς  της Μα­κε­δονίας.

Ε­κεί­νη την ε­πο­χή ο πνευ­μα­τι­κός κό­σμος της Α­θή­νας έ­ψα­χνε να βρει έ­ναν ι­κα­νό η­γέ­τη για να α­ντι­με­τω­πί­σει μια για πάντα τους Πέρ­σες. Ο ι­κα­νός η­γέ­της βρέ­θη­κε. Ή­ταν ο πα­τέ­ρας του Με­γά­λου Α­λεξάν­δρου. Αυ­τός ή­ταν ο ι­κα­νός και ο στρα­τός του ο κατάλλη­λος. Λό­γω του αιφ­νί­διου θα­νά­του του, την εκ­στρα­τεί­α την πραγ­μα­το­ποί­η­σε ο γιος του. Ο με­γά­λος αυ­τός Μα­κε­δό­νας α­να­γνω­ρί­ζε­ται καθο­λι­κά και θε­ω­ρεί­ται α­πό ό­λους τους ι­στο­ρι­κούς ως εκ­πο­λι­τι­στής των αρ­χαί­ων λα­ών της Α­να­το­λής, που έ­φε­ρε τα φώ­τα της ε­πι­στή­μης και της προ­ό­δου ως τα πέ­ρα­τα της Α­σί­ας, ι­δρύ­ο­ντας στο πέ­ρα­σμα του πό­λεις και οι­κι­σμούς που α­να­δεί­χτη­καν στη δια­δρο­μή των αιώ­νων πο­λι­τι­στι­κά κέ­ντρα α­πε­ριο­ρί­στου α­κτι­νο­βο­λί­ας.

Ο Μέ­γας Α­λέ­ξαν­δρος, δεν ή­ταν μο­νά­χα ο πιο με­γά­λος Στρα­τηγός, αλ­λά και ο πιο έ­ξυ­πνος και σο­φός πο­λι­τι­κός. Εί­χε δά­σκα­λο τον με­γά­λο Έλλη­να φι­λό­σο­φο Α­ρι­στο­τέ­λη. Ο τελευταίος έ­δω­σε πολ­λά στον Μέ­γα Α­λέ­ξαν­δρο. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ο Α­λέ­ξαν­δρος εί­ναι έ­νας άν­θρω­πος που οι συ­χνές του εμ­φα­νί­σεις μπρο­στά στα δι­κα­στή­ρια της ιστο­ρί­ας δεν κα­τόρ­θω­σαν να προ­κα­λέ­σουν ο­μό­φω­νη α­πό­φα­ση για λο­γα­ρια­σμό του. Ε­κεί­νο ό­μως που εί­ναι πα­σί­δη­λο γεγο­νός για αυ­τόν που δί­κα­ζε τον Α­λέ­ξαν­δρο εί­ναι ό­τι άλ­λα­ξε την ό­ψη του Ελ­λη­νι­κού και του Περ­σι­κού κό­σμου, ό­τι την ε­πο­χή του θα­νά­του του εί­χε ε­ξου­σί­α με­γα­λύ­τε­ρη α­πό κά­θε άλ­λον άν­θρω­πο της αρ­χαιό­τη­τας και ότι κα­νείς άλ­λος άν­θρω­πος σ’ ό­λη την ι­στο­ρί­α ε­κτός α­πό με­ρι­κούς ι­δρυ­τές θρη­σκειών, δεν έ­γι­νε α­πό τό­σους δε­κτός σαν υ­περ­φυ­σι­κό πλάσμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ένα ιστορικό στιγμιότυπο από την Ελληνική Επανάσταση

Posted by Μέλια στο Σεπτεμβρίου 17, 2017

.

«Περπατώντας στά χωράφια κοντά στήν Κόρινθο, λίγες ημέρες ύστερα από τήν παράδοση τού κάστρου, ένας γέρος βοσκός ρώτησε τόν Γάλλο αξιωματικό Βουτιέ.

– «Πότε θά βγεί από τό φρούριο ο Μπεκήρ πασάς;»

– «Γιατί ρωτάς;»

– «Γιά νά τόν παραφυλάξω νά τόν σκοτώσω.»

– «Γιατί βρέ άθλιε;«

– «Αλίμονο είσαι ευτυχής πού δέν ξέρεις τί θά πεί Τούρκος. Η γή πρέπει νά απαλλαγεί από αυτή τήν καταραμένη φυλή. Η ύπαρξή της προσβάλλει τόν Θεό καί τό ανθρώπινο γένος. Μία μέρα αυτός ο αγάς ζήτησε από τό γιό μου λίγο γάλα γιά νά δροσιστεί. Μά δέ διψούσε στ’ αληθινά τό σκυλί. Αφορμή ζητούσε γιά νά ικανοποιήσει τό καταραμένο πάθος του, γιατί δυστυχώς ο γιός μου ήταν λεβέντης. Καθώς ο γιός μου πάλευε νά ξεφύγει, ο Μπεκήρ τράβηξε τό γιαταγάνι καί τού έσκισε τά ρούχα. Εξαγριωμένος τότε ο γιός μου άρπαξε μία πέτρα καί τού τήν έφερε στό κεφάλι. Καί ο αγάς τόν έσφαξε επί τόπου.

Όλα αυτά έγιναν μπροστά στά ίδια μου τά μάτια.»»

(Howe, Samuel Gridley,1801-1876.An historical sketch of the Greek Revolution).

Πηγή: agiasofia

Εικόνα από:greekheroes

.

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η υποψηφιότητα της ελληνικής για επίσημη γλώσσα των Η.Π.Α. μύθος ή πραγματικότητα;

Posted by Πετροβούβαλος στο Σεπτεμβρίου 17, 2017

αναδημοσίευση από τα Θέματα Ελληνικής Ιστορίας
άρθρο του Βασίλη Σ. Ε. Τσίχλη

.

Ήμουν στην πρώτη γυμνασίου όταν ένας καθηγητής είπε στην τάξη ότι για μια μόλις ψήφο η ελληνική δεν έγινε η επίσημη γλώσσα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ακόμη θυμάμαι πόσο εντυπωσιάστηκα: για μία μόνη ψήφο η αγγλική κατέληξε να κυριαρχήσει στον κόσμο αντί της ελληνικής! Ατυχία! Προβληματίστηκα όμως, στο εξής: πόσοι Αμερικανοί τον καιρό εκείνο μιλούσαν την ελληνική; ίσως μερικές δεκάδες λόγιοι, άντε και μερικοί Έλληνες μετανάστες. Πώς θα μπορούσαν, λοιπόν, να συνεννοούνται και να συντάσσουν τους νόμους τους στην ελληνική; Σε κάθε περίπτωση, η πληροφορία ήταν τόσο ισχυρή ώστε ήθελα να την πιστέψω, όχι να τη σκεφτώ.

Ήμουν στο πρώτο έτος της Σχολής (στην Αγγλία) όταν ένας καθηγητής είπε στη διάλεξη ότι για μια μόλις ψήφο η γερμανική δεν έγινε η επίσημη γλώσσα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ακόμη θυμάμαι το σοκ το οποίο υπέστην. Αυτή τη φορά αναγκάστηκα να σκεφτώ και αναγκάστηκα να παραδεχθώ στον εαυτό μου (παρά την απίστευτη πικρία μου) ότι η γερμανική είχε περισσότερες πιθανότητες από την ελληνική. Στις επαναστατημένες πολιτείες ζούσαν πολλοί Γερμανοί, σε μερικές περιοχές μάλιστα τόσοι πολλοί ώστε δεν χρειαζόταν να μάθουν την αγγλική. Για περισσότερο από έναν αιώνα οι Γερμανοί διατήρησαν την ταυτότητά τους αλλά αναγκάστηκαν να αφομοιωθούν πλήρως κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, λόγω του φόβου που προκαλούσαν στους Αμερικανούς οι Γερμανοί. Επομένως, η υποψηφιότητα της ελληνικής απομακρύνθηκε (φευ!) από τον ορίζοντά μου. Να σημειωθεί πάντως ότι όσους Αμερικανούς ή Βρετανούς ρώτησα, πολλοί γνώριζαν την εκδοχή με τη γερμανική αλλά κανείς αυτή με την ελληνική.

Η κυκλοφορία δύο παρομοίων εκδοχών για δύο γλώσσες τις οποίες δεν μιλούσε η πλειονότητα των Αμερικανών, οδηγεί στην υπόνοια ότι αμφότερες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Έχει λοιπόν ενδιαφέρον, να δούμε τι πραγματικά συνέβη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, ΙΣΤΟΡΙΚΟ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »