ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία: Αμαρ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Aφού τρόμαξαν 1,7 δισεκατομμύρ…
    Πετροβούβαλος στη Η Μακεδονική Δυναστεία (8…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η Μακεδονική Δυναστεία (8…
    Το Ημερολόγιο του Μο… στη Το Ημερολόγιο του Μοναστηρίου…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Archive for the ‘Γραμματεία’ Category

Μάνος Χατζιδάκις «πράξεις πoλίτου και αντιδράσεις κωνώπων»

Posted by Μέλια στο 15 Ιουνίου, 2015

( Ο Μάνος Χατζιδάκις σε ηλικία 20 ετών (1945) Εικόνα από:www.pinterest.com

(Μάνος Χατζιδάκις : Ξάνθη 23 Οκτωβρίου  1925  – Αθήνα 15 Ιουνίου 1994)

.

Πέντε άνδρες συνωμοτούν υπό βροχήν, κάτω από μιαν ομπρέλα. Είναι πολιτική πράξις.

Στοιβάζονται μάλιστα κάτω απ’ την ίδια ομπρέλα, για να μη βραχούν. Την ίδια ώρα ακούγεται το τραγουδάκι «Συννέφιασε, συννέφιασε, ψιλή βροχούλα έπιασε». Σαφώς το τραγουδάκι είναι πολιτικό, ιδιαίτερα σαν συνδεθεί με τους πέντε συνομώτες που προσπαθούν να μη βραχούν. Άν όμως το τραγούδι ακουστεί σε παραλία ερημική, την ώρα που δεν βρέχει, μπορεί να γίνει και προφητικό, αν τύχει και ξεσπάσει η μπόρα, μες σε πέντε το πολύ λεπτά. Άν πάλι δεν βρέξει διόλου, τότε το τραγούδι γίνεται απλούστατα ένα ρεμπέτικο τραγούδι, με κάποιες τάσεις εγωϊστικές γι’ αυτον που το τραγουδάει, μια κι’ όλο προσπαθεί να μη βραχεί, ενώ στο τέλος βρέχεται για τα καλά και το φωνάζει με ιδιαίτερη ικανοποίηση στους άλλους τραγουδώντας…για κοίταμε πως βράχηκα.

Κι’ εδώ ακριβώς αρχίζουν οι αντιδράσεις των κωνώπων, λόγω του υγρού κλίματος που δημιουργεί η επερχόμενη βροχή. Οι κώνωπες αρχίζουν ν’ αντιδρούν στην κάθε πράξη ενός πολίτη, που η ευθύνη και το ήθος του έχουνε ήδη γίνει συνείδηση στην πολιτεία. Να σας φέρω ένα παράδειγμα:

Πριν μια βδομάδα πήγα να παίξω μουσική μου στην Αλεξανδρούπολη. Μ’ από βραδύς, σμήνος κωνώπων μου επετέθη, θέλοντας προφανώς να μ’ εμποδίσει να παίξω τη μουσική μου, σ’ αυτή την τόσο ευαίσθητη παραμεθόριο περιοχή.

Όμως το μουσικό μου ήθος υπερίσχυσεν, και παρ’ όλα τα εμφανή ερυθρά ίχνη των κωνώπων στο πρόσωπό μου, έπαιξα ολόκληρο το πρόγραμμά μου με αξιοθαύμαστη, επιτρέψτε μου, τέχνη και ψυχραιμία. Μάλιστα, προλογίζοντας, χαρακτήρισα τα τραγούδια μου θρησκευτικά, πράγμα που δημιούργησε σύγχυση τις παρευρισκόμενες αρχές της πόλης, και τις ανάγκασε ν’ αποχωρήσουν εσπευσμένα χωρίς καν να με χαιρετήσουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, ΜΕΛΙΑ, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ὁ Μέγας Φώτιος ὡς γνώμονας χρηστῆς διοίκησης [Πρός ὑποψηφίους γιά τό ”ἄθλημα τῆς πόλης”]

Posted by Φαίη στο 12 Ιουνίου, 2015

Γράφει ο Φώτιος Μιχαήλ

Τό «ἄθλημα τῆς πόλης», δηλαδή ἡ ὑπεύθυνη καί σοβαρή ἐνασχόληση μέ τά κοινά, ἔχει ἀνάγκη ἀπό ἀνθρώπους χαρισματούχους καί ἀξιόπιστους.

Τό ἐρώτημα εἶναι: Ποῦ θά ψάξουμε νά βροῦμε αὐτά τά πρόσωπα καί μέ ποιά κριτήρια ἀναζήτησης; Μέ ποιό μέτρο;

Τό μέτρο, πού μετράει μέ ἀκρίβεια τό μπόϊ μας τό πολιτικό, θά ἐπιχειρήσουμε νά τό δανειστοῦμε ἀπό μιά κορυφαία μορφή τῆς Βυζαντινῆς Ἀναγέννησης, τόν Μέγα Φώτιο.

Σέ παραινετική του ἐπιστολή, πού απευθύνεται, τόν Μάϊο του 861, πρός τόν τότε νεοφώτιστο χριστιανό ἄρχοντα τῆς Βουλγαρίας Βόγορι-Μιχαήλ, ὑποδεικνύει ὅλες τίς ἀναγκαῖες προϋποθέσεις χρηστῆς καί ἐπιτυχημένης διοίκησης.

Ἡ παρουσίαση ὀλόκληρης τῆς ἐπιστολῆς, γιά λόγους πρακτικούς, δέν εἶναι ἐφικτή, γι’ αὐτό καί θά περιοριστοῦμε μόνον σέ μιά σύντομη ἀλλά ἀρκούντως σαφή και διαφωτιστική ἀναφορά.

Γράφει λοιπόν ὁ Ἅγιος καί Μέγας διδάσκαλος τῆς οἰκουμένης Φώτιος:

1ον). «Ὁ τῶν ἀρχόντων τρόπος νόμος γίνεται τοῖς ὑπό χεῖρα».

Τό ἦθος τῶν ἀρχόντων γίνεται νόμος γιά τόν ἁπλό λαό. Πρῶτοι καί κύριοι ὑπεύθυνοι γιά τήν φαυλότητα (ἤ τήν σπουδαιότητα) μιᾶς χώρας εἶναι οἱ ἄρχοντές της, πού ἀποτελοῦν ”ὑπογραμμόν καί παράδειγμα”. Φαῦλοι ἄρχοντες διαπλάθουν φαύλους πολῖτες.

2ον). «Οἱ περί τόν ἄρχοντα φαῦλοι καί τόν ἐκείνου συνδιαβάλλουσι τρόπον».

Στόν ἐκφαυλισμό τῶν ἀρχόντων (καί συνακόλουθα τοῦ λαοῦ) συμβάλλει τά μέγιστα τό ”περιβάλλον” τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Βυζαντινή Αυτοκρατορία, Γραμματεία, Εκκλησία, Κοινωνια, Παιδεία, Πολιτική, Φαίη | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ἡ ξενομανία

Posted by Μέλια στο 3 Φεβρουαρίου, 2015

Εικόνα από:www.livepedia.gr

  μας το απέστειλε η foteini4

.

(Περικλῆς Γιαννόπουλος, «Ἡ ξενομανία», «Ὁ Νουμᾶς», ἀρ. 5, 16-1-1903)

Εἶνε ἀδύνατον νὰ ἀρχίσῃ δημιουργία Ἑλληνικῆς ζωῆς ἐνόσῳ ὅλα τὰ πράγματα τῆς ζωῆς ἀπὸ τὸ πρῶτον κουρέλι τοῦ λίκνου -καὶ ὅλων τῶν ἰδεῶν- μέχρι τοῦ τελευταίου κουρελίου τοῦ τάφου, εἶναι ξένα.

Τὸ κτύπημα τῆς ξενομανίας εἶνε τὸ πρῶτον κίνημα, ὁ πρῶτος ἀγὼν τῶν ποθούντων νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ μίαν ἀρχὴν Ἑλλάδος.

Ἡ ξενομανία εἶνε χωριατιά. Εἶνε προστυχιά. Εἶνε κουταμάρα. Εἶνε ἀφιλοτιμία. Εἶνε ἀφιλοπατρία. Καὶ εἶνε ξυππασιά. Καὶ εἶνε ἀμάθεια.

Αὐτὸς ὁ ἀνώτερος, ὁ πλούσιος, ὁ ἀνεπτυγμένος, ὁ ταξειδευμένος, ὁ παντογνώστης, ὁ παντοκρίτης, ὁ ἰατρός, ὁ δικηγόρος, ὁ πολιτικός, ὁ παππᾶς, ὁ δάσκαλος, ὁ καθηγητής, ὁ τραπεζίτης, ὁ ἔμπορος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ πνεύματος, ποὺ ἐπῆγε εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ ἐγύρισε ξενομανής, εἶνε ἀμαθής. Ἐπῆγε καὶ ἐγύρισε κούτσουρον. Δι᾿ αὐτὸ εἶνε ξενομανής. Ἐπῆγε καὶ ἐγύρισε χωριάτης, δι᾿ αὐτὸ εἶνε ξενομανής. Ὅ,τι εἶδε, ὅ,τι ἔμαθε δὲν τοῦ ἐχρησίμευσεν εἰς τίποτε. Δὲν ἐδιόρθωσε τὸ κεφάλι, τὸ ἐχάλασε. Δὲν ἐφωτίσθη, ἀλλὰ ἐτυφλώθη διὰ πάντα. Δι᾿ αὐτὸ εἶναι ξενομανής.

Κάνει τὸν Εὐρωπαῖον, ἀλλὰ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν Εὐρωπαῖον, τὸ κεφάλι του κάθε ἄλλο παρὰ νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τό τωρινὸν Εὐρωπαϊκόν κεφάλι. Ὁ ἰδικός μας Ἐσπεριοειδὴς εἶνε σὰν τὸν ἀράπη ποὺ πηγαίνει εἰς τὸ Παρίσι καὶ φορεῖ Παρισινὰ ροῦχα. Εἶνε ξενομανής, διότι ἅμα τοῦ ἀφαιρέσῃς αὐτό, δὲν μένει τίποτε ἄλλο ἀπὸ αὐτόν. Ἀφαίρεσέ του τὰ ροῦχα, τὰ τέσσαρα ξένα λόγια, τὸ τσάι, τὰ δέκα ὀνόματα ποὺ ἐπαναλαμβάνει, τὰς δέκα ἰδέας ποὺ ἔμαθε καὶ βάλε τον νὰ ἐρασθῇ. Δὲν εἶνε ἰκανὸς νὰ σκεφθῇ νὰ κάμῃ τὸ παραμικρόν. Εἶνε ἕνα μυαλὸ τιποτένιον, ἕνα κεφάλι ἐντελῶς ἄχρηστον διὰ τὸ κάθε τι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Κοινωνια, Παιδεία | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Τζωρτζ Όργουελ – Κριτική του «Ο Αγών Μου» του Αδόλφου Χίτλερ

Posted by Πετροβούβαλος στο 21 Ιανουαρίου, 2015

Ο Όργουελ το 1945

αναδημοσίευση από τον Ερανιστή
μεταφράζει ο Σαπαρδάνης Κωνσταντίνος

.

Είναι σημάδι του πόσο γρήγορα προχωράνε οι εξελίξεις, το ότι η μη λογοκριμένη έκδοση των Hurst και Blackett του Αγών Μου, που εκδόθηκε μόλις ένα χρόνο πριν, είναι επιμελημένη από φίλο-χιτλερική οπτική. Η προφανής πρόθεση του προλόγου και των σημειώσεων του μεταφραστή είναι να μετριαστεί η αγριότητα του βιβλίου και να παρουσιαστεί ο Χίτλερ με όσο το δυνατόν πιο γενναιόδωρη σκοπιά γίνεται. Επειδή εκείνη την περίοδο ο Χίτλερ ήταν ακόμα αξιοσέβαστος. Είχε εξοντώσει το γερμανικό εργατικό κίνημα, και για αυτό οι τάξεις που κατείχαν περιουσία προτίθεντο να του συγχωρήσουν σχεδόν τα πάντα. Και η Αριστερά και η Δεξιά συναινούσαν στην πολύ ρηχή ιδέα ότι ο Εθνικός Σοσιαλισμός ήταν απλά μια εκδοχή του Συντηρητισμού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο Μοντεσκιέ και ο Μ. Αλέξανδρος.

Posted by Πετροβούβαλος στο 4 Ιανουαρίου, 2015

άρθρο του Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

.

Γράφει ο Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος: «Αλλά κοιτάξτε πως ο αρχιερέας των Εβραίων υποκλίνεται μπροστά στον Αλέξανδρο, ακούσατε το μαντείο του Άμμωνος Διός, ξαναθυμηθείτε, πως είχε προφητεύσει στο Γόρδιο, παρατηρήσατε πως όλες οι πόλεις τρέχουν για να κυριολεκτήσουμε, να υποκλιθούν μπροστά του, πως οι σατράπες και οι ανώτερες τάξεις των επιφανών φθάνουν κατά μάζες. Εκείνος ντύνεται με τον τρόπο των Περσών… Ο Δαρείος δεν του πρόσφερε το μισό του βασιλείου του; … Η μητέρα και η γυναίκα του Δαρείου δεν κλαίνε το θάνατο του Αλέξανδρου;» (βλ. «Το πνεύμα των νόμων», εκδ. «Αναγνωστίδη», Αθήνα χ.χ. σελ. 308-309). Το κείμενο είναι πολύ εύγλωτο για το πώς οι κατακτημένοι λαοί υποδέχονταν τον μεγάλο στρατηλάτη και εκπολιτιστή των λαών και κρατών. Εκείνο το οποίο αποδεικνύει το ψυχικό μεγαλείο του ανδρός είναι και τούτο το ιστορικό γεγονός, το οποίο αντιγράφω.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γραμματεία | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

H επικαιρότητα του «Θουρίου» του Ρήγα.

Posted by Πετροβούβαλος στο 18 Νοεμβρίου, 2014

του Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

.

.

Με κάποιες παραλλαγές στην εθνικότητα των τυράννων νομίζω ότι τούτοι οι στίχοι του εθνομάρτυρα προσαρμόζονται στα σημερινά δεδομένα της «Τρόϊκας» και των εδώ υπηρετών της. Τραγουδούσε ο Ρήγας:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γραμματεία, Δημοκρατία, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , | 3 Σχόλια »

Λευκάδιος Χέρν (27 Ἰουν.1850 – 26 Σεπ.1904)

Posted by Πετροβούβαλος στο 26 Σεπτεμβρίου, 2014

 Ἕνα μικρό ἀφιέρωμα,στόν Ἕλληνα ἐθνικό ποιητῆ τῆς Ἰαπωνίας,γιά τήν συμπλήρωσι 108 χρόνων ἀπό τήν ἡμερ/νία τοῦ θανάτου του (26 Σεπ.1904).

Λευκάδιος Χέρν ή Γιακόμο Κουιζίμι.Ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της Ιαπωνίας είναι Έλληνας. Τον χαρακτήρισαν ο “Παπαδιαμάντης της Άπω Ανατολής “. Στη γενέτειρα του τη Λευκάδα, η προτομή του Λευκάδιου Χέρν βρίσκεται από το 1985 στο πάρκο των ποιητών- δίπλα στον Α. Βαλαωρίτη και τον Α. Σικελιανό. Επίσης ο δρόμος στο σπίτι που γεννήθηκε στο κέντρο της πόλης έχει το όνομά του (στα Ελληνικά και στα Ιαπωνικά) ενώ οι πολιτιστικές ανταλλαγές με το Σιντσούκο στο Τόκιο και την Λευκάδα συνεχίζονται με εντατικό ρυθμό.

Η ιστορία του Λευκάδιου Χέρν μοιάζει με παραμύθι. Δεν προκαλεί έκπληξη ότι η ζωή του έγινε σίριαλ το 1987 στην ελληνική τηλεόραση με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Τσακίρη. Μάλιστα στο βιογραφικό μυθιστόρημα “η Οδύσσεια του Λευκάδιου Χερν”, ο συγγραφέας Τζόναθαν Κόλτ τον αποκαλεί «περιπλανώμενο φάντασμα».

Ο Λευκάδος Χέρν γεννήθηκε στην Λευκάδα τον Ιούνιο του 1850. Μητέρα του ήταν η Ρόζα Κασιμάτη, μια 25χρονη κοπέλα από τα Κύθηρα. Πατέρας του, ο Ιρλανδός ταγματάρχης Τσαρλς Χερν, ο οποίος υπηρετούσε ως στρατιωτικός γιατρός στα κατεχόμενα τότε από τους Βρετανούς, Ιόνια νησιά.

Ο Τσαρλς Χέρν μετακλήθηκε στο Δουβλίνο το 1852. Μετακόμισε μαζί με την γυναίκα του και το δίχρονο παιδί. Σε ηλικία 4 χρόνων ο μικρός Λευκάδιος βρέθηκε χωρίς γονείς αφού ο πατέρας του πήγε να υπηρετήσει στις Ινδίες και η μητέρα του επέστρεψε στην Ελλάδα αφήνοντας τον υπό την κηδεμονία της θείας του. Λίγο μετά την συμπλήρωση των 16 χρονών του και έχοντας ήδη διαμορφώσει μία πανθεϊστική κοσμοαντίληψη (βλ. Kenneth Rexroth, 1987, «World Outside the Window: Selected Essays of Kenneth Rexroth»), αναγκάστηκε να σταματήσει το σχολείο και μετά από 3 χρόνια, μη αντέχοντας τον κλειστό, συντηρητικό τρόπο ζωής και την θρησκοληψία των Ιρλανδών, έφυγε σε ηλικία μόλις 19 ετών για τις Η.Π.Α. και εγκαταστάθηκε στο Τσιντσινάτι της πολιτείας του Οχάϊο. Στην απόφαση του αυτή συνέτεινε και η δυσμορφία που έπασχε στα μάτια. Το ένα μάτι του που ήταν σχεδόν κατεστραμμένο είχε ασπρίσει και το άλλο ήταν μονίμως κόκκινο από την υπερκόπωση.

Η συνέχεια ΕΔΩ

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Κοινωνια, Λαογραφία, Λογοτεχνία, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | 1 Comment »

Γιῶργος Σεφέρης (Σμύρνη 1900 – Αθήνα 20 Σεπτεμβρίου 1971)

Posted by Μέλια στο 20 Σεπτεμβρίου, 2014

Εικόνα από:www.olivenews.gr

«Σ’ αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους…»

****

 Ὁμιλία κατὰ τὴν ἀπονομὴ τοῦ Νόμπελ Λογοτεχνίας στὴ Στοκχόλμη

Τούτη τὴν ὥρα αἰσθάνομαι πὼς εἶμαι ὁ ἴδιος μία ἀντίφαση. Ἀλήθεια, ἡ Σουηδικὴ Ἀκαδημία, ἔκρινε πὼς ἡ προσπάθειά μου σὲ μία γλώσσα περιλάλητη ἐπὶ αἰῶνες, ἀλλὰ στὴν παροῦσα μορφή της περιορισμένη, ἄξιζε αὐτὴ τὴν ὑψηλὴ διάκριση. Θέλησε νὰ τιμήσει τὴ γλώσσα μου, καὶ νὰ – ἐκφράζω τώρα τὶς εὐχαριστίες μου σὲ ξένη γλώσσα. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε τὴ συγνώμη ποὺ ζητῶ πρῶτα -πρῶτα ἀπὸ τὸν ἑαυτό μου.

Ἀνήκω σὲ μία χώρα μικρή. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. Εἶναι μικρὸς ὁ τόπος μας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγμα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι μας παραδόθηκε χωρὶς διακοπή.

Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα δὲν ἔπαψε ποτέ της νὰ μιλιέται. Δέχτηκε τὶς ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη. Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωμένη μὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ξεπερνᾶ τὸ μέτρο, πρέπει νὰ τιμωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.

Ὅσο γιὰ μένα συγκινοῦμαι παρατηρώντας πῶς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ φυσικοῦ κόσμου. Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους μου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασμένου αἰώνα, γράφει: «… θὰ χαθοῦμε γιατί ἀδικήσαμε …». Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράμματος. Εἶχε μάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Λογοτεχνία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ἡ μεγάλη μονοτονία τῆς φύσης καὶ τῶν μεγάλων ἔργων

Posted by Μέλια στο 12 Σεπτεμβρίου, 2014

Φώτης Κόντογλου

Α’

Τοὺς ἐλαφρούς, κούφιους καὶ νευρικοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἐνοχλεῖ ἡ μονοτονία. Ὁλοένα παραπονιοῦνται γι᾿ αὐτὴ καὶ θέλουνε πάντα κάποια ποικιλία, κάποια ἀλλαγή, κάποιο καινούριο καὶ διαφορετικό, ὅπως λένε. Πλήττουν καὶ κουράζονται γρήγορα. Ποθοῦνε τὴν ἀλλαγή, κι ἂς εἶναι καὶ πρὸς τὰ χειρότερα. Αὐτοὶ εἶναι ποὺ ἐνθουσιάζονται γιὰ τοὺς νεωτερισμούς, σ᾿ ὅλα τὰ πράγματα. Ἀπ᾿ αὐτοὺς καὶ γι᾿ αὐτοὺς ἐβγῆκε ἡ μόδα, τούτη ἡ τυραννικὴ ἀνοησία, κατὰ τὴν ὁποία τὸ ὄμορφο ἀλλάζει κάθε τόσο, μ᾿ ἕνα σύνθημα. Στὶς μέρες μας, κατάντησε κι ἡ τέχνη σὰν τὴ μόδα.

Δὲν λέγω πὼς κάθε τί ποὺ εἶναι μονότονο, εἶναι καλὸ καὶ σπουδαῖο. Ἡ φύση, ὅμως, μὲ τὶς τέσσερες ἐποχὲς τοῦ χρόνου, μὲ τὶς ἀλλαγὲς τοῦ καιροῦ, μὲ τὶς θάλασσες, μὲ τὰ βουνὰ καὶ μὲ τὰ δάση της, ἔχει μία μονοτονία μεγαλόπρεπη καὶ ἱερή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, Εκκλησία, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Η ζωή και ο θάνατος στο Ντόνετσκ

Posted by Πετροβούβαλος στο 15 Ιουνίου, 2014

του δρος Matthew Crosston
από το New Estern Outlook

.

Όχι πως θα το παρατηρούσε ο καθένας, αλλά υπάρχει μια ενοχλητική και ειλικρινά καταθλιπτική πραγματικότητα στην Ανατολική Ουκρανία. Παρ’ οτι είναι αλήθεια πως η σύγκρουση που μαίνεται έχει σε μεγάλο βαθμό υποβαθμιστεί και απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας στη Δύση, η όποια κάλυψη που έχει απομείνει τείνει να δίνει προτεραιότητα στην Ουκρανική αστυνομία, στις Ειδικές Δυνάμεις και στο Στρατό, καθώς επιδιώκουν τον επανέλεγχο του εθνικού τους εδάφους. Η πρώτη εντύπωση που αφήνεται δεν ακούγεται ιδιαιτέρως προσβλητική: Στο κάτω κάτω της γραφής, μία χώρα θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να προστατεύσει την κυριαρχία της και να διασφαλίσει ότι οι διάφορες ομάδες δεν θα επιχειρήσουν αυθαίρετα να αποσχιστούν.

Μία βαθύτερη ματιά όμως, αποκαλύπτει ότι ο τρόπος που επιτυγχάνεται αυτό στη σύγχρονη εποχή είναι οι δολοφονίες ανθρώπων. Και δυστυχώς, αυτές οι απώλειες δεν μπορούν να κηρυχθούν διεθνώς ως απώλειες του εχθρού ή των παράνομων αυτονομιστών, παρ’ ότι οι αρχές στο Κίεβο επιθυμούν πολύ να προωθήσουν αυτό ακριβώς το σενάριο στους δικούς τους ανθρώπους και προς τα έξω, στη Δύση. Υπήρξαν πολλά θύματα μεταξύ των αμάχων στην Ανατολική Ουκρανία κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο μηνών. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν απλώς την ατυχία να γεννηθούν και να ζουν στην Ανατολική Ουκρανία, χωρίς να έχουν καμία απολύτως σχέση με την πολιτική στο Κίεβο, τη γεωπολιτική στη Μόσχα ή τη στρατηγική της εξωτερικής πολιτικής στην Ουάσινγκτον. Και είναι αυτό το γεγονός που αποκαλύπτει τις θλιβερές συνθήκες της εμφύλιας διαμάχης στην Ουκρανία. Αποκαλύπτει επίσης πώς αυτή η διαμάχη είναι φορτωμένη με κραυγαλέα υποκρισία και με τον «εξορθολογισμό» των δολοφονιών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιπροπαγάνδα, Γραμματεία, Διεθνή θέματα, ΜΜΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΝΟΥΤΣΟΣ (27 Ἰουλ.1900 – 3 Μαΐ.1982)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 3 Μαΐου, 2014

https://i2.wp.com/www.biblionet.gr/images/persons/11040.jpgΟ παιδαγωγός-φιλόσοφος-δοκιμιογράφος ακαδημαϊκός Ευάγγελος Π. Παπανούτσος γεννήθηκε στον Πειραιά ακι σπούδασε στα πανεπιστήμια Αθηνών, Βερολίνου, Τυβίγγης και Παρισίων.Διετέλεσε διδάκτωρ της Φιλοσοφίας, του γερμανικού Πανεπιστημίου της Τυβίγγης και «τιμής ένεκεν» διδάκτωρ του Δικαίου, του σκωτικού Πανεπιστημίου του Αγίου Ανδρέου.

Υπηρέτησε την εκπαίδευση από το 1920, και ως εκπαιδευτικός πέρασε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας, έως ότου (μετά την απελευθέρωση της χώρας) διορίστηκε γενικός διευθυντής και αργότερα (1950 και 1963) γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Παιδείας.

Δίδαξε επί 20 χρόνια φιλοσοφία, ψυχολογία και παιδαγωγικά στον μορφωτικό σύλλογο «Αθήναιον». Διετέλεσε αντιπρόεδρος του «Αθηναϊκού Τεχνολογικού Ομίλου» και βουλευτής επικρατείας στην πρώτη Δημοκρατική Βουλή.
Υπό την διεύθυνσή του, δημοσιεύτηκαν 15 τόμοι του Περιοδικού «Παιδεία» (1946-1961) και 100 τόμοι Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, έκδοση Ι. Ζαχαρόπουλου (1954-1958).
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει δεκάδες βιβλία, όχι μόνο στην Ελληνική, αλλά και στη γερμανική, την αγγλική και τη γαλλική.

Γιά ἐργογραφία,μεταφράσεις καί βραβεῖα του,βλ: ΕΚΕΒΙ

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Παιδεία, Πολιτική, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ | Leave a Comment »

Γιῶργος Σαραντάρης (20 Ἀπρ.1908 – 25 Φεβ.1941)

Posted by Μέλια στο 20 Απριλίου, 2014

.

Ο Γιώργος Σαραντάρης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, γιος του Δημήτρη Σαραντάρη και της Μαλθίντας το γένος Σωτηρίου, καταγόμενων από το Λεωνίδι της Κυνουρίας. Από το 1912 ως το 1931 έζησε στην Ιταλία, όπου εγκαταστάθηκε η οικογένειά του.

Από νεανική ηλικία στράφηκε στη λογοτεχνία και τη μελέτη της φιλοσοφίας, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με τις ξένες γλώσσες. Σπούδασε νομικά στα πανεπιστήμια της Μπολώνια και της Ματσεράτα, και πήρε διδακτορικό δίπλωμα. Στην Ιταλία έγραψε τους πρώτους στίχους του, στα ιταλικά και στα Ελληνικά και δημοσίευσε ποιήματα στην ιταλική και γαλλική γλώσσα.

Το 1931 επέστρεψε στην Ελλάδα και μπήκε στους λογοτεχνικούς κύκλους. Κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1940 στρατεύτηκε στην Αλβανία και αρρώστησε από κοιλιακό τύφο. Μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου πέθανε το 1941.

.

H συνέχεια ΕΔΩ

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Λογοτεχνία, Παιδεία, Ποίηση | Leave a Comment »

Ἀδαμάντιος Κοραῆς (27 Ἀπρ.1748 – 6 Ἀπρ.1833)

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 6 Απριλίου, 2014

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d6/Adamantios_Korais.jpgΟ Αδαμάντιος Κοραής γεννήθηκε στη Σμύρνη και η οικογένειά του καταγόταν από τη Χίο. Μεγάλωσε σε περιβάλλον λογίων και αποφοίτησε από την Ευαγγελική Σχολή επί διευθύνσεως του Ιερόθεου Δενδρινού. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την εκμάθηση ευρωπαϊκών γλωσσών.

Το 1772 έφυγε για το Άμστερνταμ, τυπικά για να εργαστεί στις επιχειρήσεις του εμπόρου Στάθη Θωμά, ουσιαστικά όμως για να διευρύνει τους πνευματικούς και κοινωνικούς του ορίζοντες.
Δέκα χρόνια αργότερα κατόρθωσε παρά τις αρχικές αντιρρήσεις της οικογένειάς του να φύγει στο Μομπελιέ της Γαλλίας για σπουδές ιατρικής (τις οποίες ολοκλήρωσε το 1787, οπότε αναγορεύτηκε διδάκτωρ). Εκεί μυήθηκε στο πνεύμα του γαλλικού Διαφωτισμού και αφοσιώθηκε στη μελέτη της αρχαίας Ελληνικής και της λατινικής γραμματείας. Η δύσκολη οικονομική κατάσταση που αντιμετώπισε μετά το θάνατο των γονιών του ένα χρόνο αργότερα, τον ανάγκασε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μετάφραση.
Από το 1788 και ως το τέλος της ζωής του έζησε στο Παρίσι και έζησε από κοντά τη Γαλλική Επανάσταση, τα γεγονότα της οποίας επηρέασαν καθοριστικά τη σκέψη του.

Μέλος της Εταιρείας των Παρατηρητών του Ανθρώπου, ανέπτυξε φιλογαλλική δράση, μετέφρασε τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και άλλα φιλελεύθερα νομικά και πολιτικά κείμενα. Το ενδιαφέρον του για την πολιτική κατάσταση στο νέο Ελληνικό κράτος, αν και από απόσταση, τον συντρόφεψε ως τα τελευταία χρόνια του, οπότε τήρησε πολεμική στάση έναντι της διακυβέρνησης του Καποδίστρια.
Παράλληλα ο Κοραής εξελίχθηκε σε κεντρική μορφή του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, εμβαθύνοντας περισσότερο στις φιλολογικές και γλωσσολογικές μελέτες και διευρύνοντας τον κύκλο των γνωριμιών του με γάλλους και με Έλληνες ομογενείς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 1821-30, 1830 - 1904, Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Παιδεία | Leave a Comment »

Γιὰ μᾶς τὸ χῶμα ἔχει ψυχή… Μιλάει… Κλαίει… Ἐξιστορεῖ τὴν ἀληθινή μας ἱστορία. Ἐξιστορεῖ πῶς γίναν τὰ βουνὰ καὶ πῶς μείναν ἀδούλωτα. Μὲ πόσα δάκρυα καὶ αἵματα!

Posted by Μέλια στο 31 Μαρτίου, 2014

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς Μαρίας Μουρζᾶ «Ἐν μέσω κρίσης»

Καὶ ξαφνικὰ ἕνα πρωὶ βρεθήκαμε νὰ ἐπιλέγουν ἄλλοι γιά μᾶς. Νὰ ἀποφασίζουν ἄλλοι γιά μᾶς. Νὰ νοιάζονται νὰ ἐκσυγχρονίσουν ὄχι τὴ ζωὴ ἀλλὰ τὸ θάνατό μας. Ξαφνικὰ ἕνα πρωὶ βρεθήκαμε ὑπὸ ζυγόν, περικυκλωμένοι ἀπὸ «σωτῆρες» ποὺ ψάχνουν μὲ σπουδὴ νὰ βροῦν τρόπους ἐξόντωσης, ὥστε ἀπὸ τὴν κατηγορία τῶν ὄντων νὰ περάσουμε σὲ κείνη τῶν μὴ ὄντων. Τῶν ἀπαθῶν καὶ ἀνέραστων καὶ ἄβουλων πλασμάτων, ποὺ πρῶτα τὰ τρομοκρατεῖς καὶ μετὰ τὰ μεταχειρίζεσαι καὶ τὰ διαχειρίζεσαι ὅπως θέλεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γραμματεία, Κοινωνια, ΜΕΛΙΑ | Με ετικέτα: , | 5 Σχόλια »