ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Το Ημερολόγιο του Μο… στη Το Ημερολόγιο του Μοναστηρίου…
    Βασίλειος στη Ο ΓΥΦΤΟΔΑΣΚΑΛΟΣ
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Πλησίστιος στη ΣΤΑΥΡΙΑΝΑ ΣΑΒΒΑΙΝΑ,ἡ Ἡρωΐδα το…
    Γιώργης στη Ο υιός Νετανιάχου μοιράζει πόν…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

O συναισθηματικός Mπάιντεν και οι ανέκφραστοι Γερμανοί

Posted by Μέλια στο 16 Απριλίου, 2021

Μπάιντεν και Ομπάμα O Tζο Μπάιντεν πολλές φορές έχει συγκινηθεί δημοσίως

.

Στις ΗΠΑ το συναίσθημα είναι μέρος της πολιτικής. O πρόεδρος Μπάιντεν, σε αντίθεση με τον Τραμπ, δείχνει συχνά ευαίσθητες πλευρές του. Όχι όμως και οι Γερμανοί πολιτικοί.

Ο Τζο Μπάιντεν με δάκρυα στα μάτια: έτσι κάπως στις 19 Ιανουαρίου αποχαιρέτισε την πατρίδα του Ντελαγουέρ για να αναλάβει τα νέα του καθήκοντα στο Οβάλ Γραφείο ως πρόεδρος των ΗΠΑ. Δηλώνοντας περήφανος με τρεμάμενη φωνή αναφέρθηκε στον γιο του Μπο που πέθανε πρόωρα. Μια ανθρώπινη στιγμή, έντονα συναισθηματικά φορτισμένη.

Ο πιο ισχυρός ηγέτης στον κόσμο δε φοβάται να δείξει την ευαίσθητη πλευρά του χαρακτήρα του μπροστά στην κάμερα. Η στάση αυτή δεν είναι άγνωστη μεταξύ των αμερικανών προέδρων.  Και ο Μπαράκ Ομπάμα είχε παρόμοιο προφίλ, όπως επίσης πολλοί Γερουσιαστές και άλλοι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ.  Με λίγα λόγια τα δάκρυα πολιτικών δεν είναι σπάνιο θέαμα στo Κογκρέσο.

Τζο Μπάιντεν: το αντίθετο του Τραμπ

Ακόμη κι έτσι, η περίπτωση Μπάιντεν ξεχωρίζει. Ο πόνος που βίωσε στην προσωπική και οικογενειακή του ζωή ήταν αβάσταχτος. Το 1972 έχασε την τότε σύζυγό του Νέιλα και την κόρη τους σε τροχαίο. Οι δυο γιοι του Μπο και Χάντερ επέζησαν. Το 2015 ήρθε μια ακόμη συντριβή: ο Μπο πέθανε από καρκίνο στον εγκέφαλο, ενώ ο Χάντερ έδωσε μεγάλη μάχη για την απεξάρτησή του από τα ναρκωτικά.

Ο Τζο Μπάιντεν μιλά συχνά για τα χτυπήματα της ζωής σε συνεντεύξεις του, ομιλίες ή ακόμη στις επαφές του με απλούς πολίτες. Το μήνυμα που στέλνει κάθε τόσο είναι ότι ξέρει από πρώτο χέρι τι σημαίνει δυστυχία και πένθος. Αλλά και ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να συνεχίσει να ζει παλεύοντας.

Η αναφορά του Μπάιντεν σε προσωπικές εμπειρίες και συναισθήματα είναι ένα στοιχείο που τον διαφοροποιεί από τον προκάτοχό του Ντόναλντ Τραμπ κι αυτό φάνηκε έντονα στη διαχείριση της πανδημίας. Ο Τραμπ όχι μόνο αμφισβήτησε την ύπαρξη της πανδημίας αλλά δεν είχε λέξεις παρηγοριάς για τις οικογένειες των θυμάτων του κορωνοϊού. Από την άλλη πλευρά ο Μπάιντεν, γνώριζε καλά τι σημαίνει να χάνεις δικούς σου ανθρώπους και το έδειχνε. Μετά από τα χρόνια της προεδρίας Τραμπ πολλοί Αμερικανοί νιώθουν τώρα ότι έχουν έναν πρόεδρου που μπορεί να τους νιώσει.

Στη γερμανική πολιτική δεν χωρά το συναίσθημα…

Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, στη Γερμανία το πολιτικό τοπίο είναι διαφορετικό. Εδώ δεν υπάρχει πολύς χώρος για συναίσθημα αλλά ούτε και για θέματα που άπτονται του ιδιωτικού βίου των πολιτικών. Ένας βουλευτής να κλαίει από το βήμα της βουλής; Ένας υπουργός με τρεμάμενη από τη συγκίνηση φωνή; Ή μια καγκελάριος που ξεσπά σε δάκρυα; Εικόνες σπάνιες αν όχι αδιανότητες για τη Γερμανία. Σπανίως οι Γερμανοί πολιτικοί επικαλούνται οικογενειακά, προσωπικά θέματα ή δυσάρεστες ιστορίες της ζωής τους. Ακόμη και για τις ασθένειές τους μιλούν δημόσια μόνο στο μέτρο που τους αναγκάζει το καθήκον. Αλλά και οι δημοσιογράφοι στη Γερμανία εστιάζουν πολύ λιγότερο στην ιδιωτική ζωή των πολιτικών από ό,τι στις ΗΠΑ.

Η Γερμανίδα πολιτικός του CSU Ντάγκμαρ Βερλ

Χαρακτηριστικό παράδειγμαα αποτελεί η πρώην βουλευτής του CSU και υφυπ. Οικονομικών Nτάγκμαρ Βερλ, η οποία έχασε σε οικιακό ατύχημα τον γιο της σε ηλικία 12 ετών. Η ίδια, σήμερα 66 ετών, θυμάται ότι την πρώτη περίοδο μετά τον τραγικό θάνατο του γιου της απλά ήταν «διεκπεραιωτική» καθώς περνούσε ένα δυσβάσταχτο πένθος.

Όμως, όπως θυμάται, στον πολιτικό της βίο δεν ήθελε να είναι για πάντα «η πολιτικός που έχασε το παιδί της», ήθελε να την λαμβάνουν υπόψη για τη δουλειά της κι έτσι επικεντρώθηκε σε ολοένα περισσότερα πρότζεκτ. Η Βερλ παρέμεινε 23 χρόνια στο γερμανικό κοινοβούλιο μέχρι το 2017. Στις πολιτικές ομιλίες της σπάνια έκανε αναφορά στον γιο της κι όπως λέει δεν ήθελε να «εκμεταλλευτεί πολιτικά» το τραγικό γεγονός.

Από την πλευρά της η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ κατάφερε στους προηγούμενους προεκλογικούς αγώνες να δώσει μια μικρή προσωπική νότα, χωρίς όμως να αποκαλύπτει στους ψηφοφόρους τίποτα το σημαντικό για την προσωπική της ζωή ή τα συναισθήματά της. Όσο για την Ντάγκμαρ Βερλ, η ίδια πιστεύει ότι στο μέλλον το προσωπικό στοιχείο όλο και πιο πολύ θα παίζει ρόλο στην πολιτική. Οι άνθρωποι χρειάζονται ηγετικές φιγούρες, με τις οποίες να μπορούν να ταυτιστούν. «Αυτό περιλαμβάνει και την αναφορά σε ιδιωτικά θέματα. Αλλά εντός πλαίσιου» σημειώνει κλείνοντας η πρώην πολιτικός.

Κριστιάνε Γιάκε, dpa

Επιμέλεια: Δήμητρα Κυρανούδη

Πηγή: Deutsche Welle 

.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s