ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    nikiphoros στη Τι δρομολογεί η ανασύσταση της…
    Πετροβούβαλος στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
    Πετροβούβαλος στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
    Δημοσθένης ο Μακεδών στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΥ στη Βενιαμίν ο Λέσβιος
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Παραπονεμένα λόγια

Posted by Μέλια στο 30 Μαρτίου, 2021

.

γράφει ο  Θεόδωρος Παντούλας

Ό ὀλιγόζωος συγγραφέας Στέφανος Γρανίτσας  ἦταν Βουλευτής, ὅταν ἐγκατέλειψε τὰ ἕδρανα τοῦ Κοινοβουλίου γιὰ νὰ πάει ἐθελοντικὰ νὰ πολεμήσει γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἠπείρου. Σήμερα εἶναι σχεδὸν ἀμνημόνευτος, ἂν καὶ οἱ φιλογενεῖς συντοπίτες του, ποὺ δὲν εἶναι μικρόψυχοι, ὅπως συνήθως εἶναι οἱ γραμματικοί, δὲν τὸν λησμονοῦν. Διάβαζα τὶς προάλλες τὴν ἀθησαύριστη νεκρολογία του, γιὰ ἐκεῖνον ποὺ μὲ τὰ τριάντα τέσσερα κρουστὰ χρόνια του μᾶς θωρεῖ ἐδῶ καὶ δεκαετίες ἀπορημένος ἀπὸ τὸ εἰκονοστάσι τοῦ νέου ἑλληνισμοῦ.

Τὸ 2020 συμπληρώθηκαν 150 χρόνια ἀπὸ τὴ γέννηση τοῦ Παύλου Μελᾶ. Ἡ ἐπέτειος πέρασε στὰ μουλωχτά. Κατανοητό. Τί ἀκριβῶς νὰ ποῦμε ἐμεῖς γιὰ τὸ ἀρχοντόπουλο ποὺ παράτησε τὴ βολή του καὶ γυρόφερνε ξενηστικωμένος στὶς λασπουριὲς τῆς Μακεδονίας γλυκομιλώντας στὸν κόσμο; Γιὰ τὸ ἀρχοντόπουλο ποὺ ἀλλοῦ  θάφτηκε τὸ σῶμα του κι ἀλλοῦ ἡ κεφαλή του. Ἀγριευτικὰ πράγματα, θὰ μοῦ πεῖτε. Ἀλλὰ ἀπὸ τὰ κόκκαλα δὲν τραγουδᾶμε πὼς εἶναι βγαλμένη ἡ χιλιάκριβη;

Τραγουδᾶμε ἀλλὰ δὲν παίρνουμε τοῖς μετρητοῖς τὰ λόγια. Παραψήλωσε, ἀπὸ τὴν πολὺ ἀπομάγευση ὁ νοῦς μας καὶ παρακοῦμε τοὺς ποιητές. Ἀκοῦμε τοὺς πραματευτὲς μὲ διδακτορικό, παραθεωρώντας ὅτι ἡ ἐθνικὴ ταυτότητα δὲν ἐκφράζεται μὲ συσχετισμοὺς δυνάμεων ἀλλὰ μὲ τὴν περιφρόνησή τους.

Δὲν θέλω νὰ πῶ μόνο πὼς οἱ ἀποκοτιὲς εἶναι ὅ,τι ἔχουμε γιὰ νὰ μὴ ντρεπόμαστε. Θέλω νὰ πῶ πὼς ψυχώνονταν οἱ ἄνθρωποι γι’ αὐτὲς ἔχοντας βωμοὺς κι ἑστίες – πάντως ὄχι airbnb κι ἔξυπνα τραπεζικὰ προϊόντα.

Καταλαβαίνω πὼς δὲν εἶναι καθόλου ἑλκυστικὲς αὐτὲς οἱ ἐπισημάνσεις ἀλλὰ δὲν ἔχω ἄλλον τρόπο. Ἄλλωστε καὶ τὰ τραγούδια μας παραπονεμένα λόγια ἔχουν γι’ αὐτὸ καὶ μᾶς συνέχουν.

Ἂν ἐθνικὴ ταυτότητα εἶναι ἡ συνισταμένη ἐπιμέρους ταυτοτήτων (γλώσσα, πίστη, μικρὴ καὶ μεγάλη πατρίδα) καὶ  οἱ δεσμοὶ ποὺ ἀπὸ αὐτὲς καὶ τὶς δοκιμασίες τους ὑφαίνονται, νομίζω ὅτι ἡ ἐθνική μας ταυτότητα δὲν εἶναι παρὰ τὸ παραμορφωμένο ἀπείκασμα ἑνὸς ἀλλοτινοῦ ἑαυτοῦ μας.

Τὸ κουτσουρεμένο κράτος ποὺ προέκυψε ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση καὶ τὴν χειραγώγησή της ἦταν ἕνα ἑτεροκαθοριζόμενο κι ὑποτελὲς κράτος, τὸ ὁποῖο μάλιστα ἦταν τόσο ἐπηρμένο ποὺ προσκαλοῦσε τοὺς ἐκτὸς Ἑλλάδος Ἕλληνες νὰ μετοικίσουν σὲ αὐτό, ἂν ἤθελαν νὰ λογίζονται Ἕλληνες! Κάνοντας ὅμως ταμεῖο, καὶ παρὰ τὶς ἐνίοτε ἀγαθὲς καὶ φιλότιμες προσπάθειες κάποιων λειτουργῶν του, βρίσκουμε τὸν Ἑλληνισμό, ὄχι μόνο συρρικνωμένο γεωγραφικὰ ἀλλὰ σὲ ἀποδρομή, ὁλότελα ξεστρατημένο, νὰ ἀκκίζεται καὶ νὰ ἐπιχαίρει γιὰ τὸν λίγο-πολὺ ἀνεπίγνωστο ἀφελληνισμό του!

Γιὰ πολλὰ χρόνια ὡστόσο, ἐρήμην τῆς κρατικῆς πολιτικῆς, σχεδὸν λαθροβίωνε ἡ ἐθνικὴ ταυτότητα. Δὲν ἀναφέρομαι στὶς ἐπετειακὲς ρητορεῖες. Ὑπῆρχε μιὰ ἑδραία περηφάνια καταγωγῆς ποὺ ὅσο ἀγράμματη κι ἂν ἦταν, ἤξερε ὅτι γι’ αὐτὰ τὰ μάρμαρα, ποὺ ἐσχάτως νοικιάζουμε ἀνὰ τὴν Οἰκουμένη, ἦταν ποὺ βάνανε τὸ κεφάλι τους στὸν τροβὰ οἱ παπποῦδες μας. Δὲν πρόκειται γιὰ λυρικὴ ἐπιτήδευση ἀλλὰ γιὰ ὁμολογία μιᾶς σωρευμένης ἐμπειρίας μὲ ἀσύλληπτο ἱστορικὸ βάθος. Αὐτὴ ἡ περηφάνια ἦταν πού, ἀκόμη καὶ μετὰ τὴ Μικρασία, κατόρθωσε τὸ ἔπος τοῦ ’40 καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀντίστασης. Αὐτὴ ἡ περηφάνια κατόρθωσε τὴν ἐποποιία τοῦ κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὅταν ἀμούστακα παλληκαρόπουλα τὰ ἔβαζαν μὲ μιὰν αὐτοκρατορία.

Μετὰ τὰ πράγματα πῆραν τὴν κάτω βόλτα. Παρότι πολυμήχανοι ἀμηχανούσαμε ἐν μέσῳ τῶν μηχανῶν. Ἡ περηφάνια ἔγινε κομπασμὸς ποὺ κατέληξε στὸ σημερινὸ εὐρω-ζορμπαλίκι πού, ὅταν δὲν ἀναρωτᾶται ρητορικὰ «ξέρεις ποιός εἶμαι ἐγώ», ἀποστρέφεται σχετλιαστικὰ αὐτὸ ποὺ εἴμαστε. Στὴν ἀρχὴ πετάξαμε χαριτωμένα τὴ σκούφια μας κι ἐν συνεχείᾳ φτάσαμε νὰ μὴν ξέρουμε ποῦθε βαστάει.

Προφανῶς εἶναι καὶ γενεαλογικὸ τὸ ζήτημα. Στὴν εὐρωπαϊκὴ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ κοινότητα εἰσήλθαμε σὰν φτωχοὶ συγγενεῖς, παρότι βαυκαλιζόμαστε ὅτι μᾶς δεξιώθηκαν ὡς προπάτορες. Μᾶς στένευε ἡ βαλκανικὴ φορεσιά μας, γι’ αὐτὸ διαλαλούσαμε μὲ ἐλαφρότητα –κι ὄχι ἀπὸ καημό– πὼς εἶναι δυστυχία τὸ νὰ εἶσαι Ἕλληνας. Καὶ τὸ χάσμα αὐτοῦ ποὺ εἴμαστε κι αὐτοῦ ποὺ μᾶς παρήγγειλαν νὰ γίνουμε μεγάλωνε, θέριευε καὶ μᾶς κατάπινε ἡ λαχτάρα νὰ τὰ καταφέρουμε. Καὶ τὰ μισοκαταφέραμε. Μόνο ποὺ αὐτὰ ποὺ κάποτε μᾶς κρατοῦσαν καὶ μᾶς συγκροτοῦσαν ἢ ἐξοβελίσθηκαν σὰν παλιακὰ ἢ ἔγιναν φολκλόρ, νὰ κόβει εἰσιτήρια ἡ παραχάραξη στοὺς τουρίστες.

Ἀλλὰ πῶς νὰ τὸ κάνουμε; Τὸ τριάρι στοῦ Ζωγράφου δὲν εἶναι μικρὴ πατρίδα. Οὔτε οἱ πεντάλεπτες ἐθιμικὲς ἐπισκέψεις στοὺς ναούς, εἶναι ἐκκλησιασμός. Οὔτε τὰ greeklish εἶναι γλώσσα. Σπασμένες λέξεις εἶναι. Καὶ διαφορετικὰ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι. Ὅταν τρῶς κουκιά, κουκιὰ μολογᾶς.

Ὅλα αὐτὰ βεβαίως ἔγιναν ἀνεπαισθήτως. Ἀνεπαισθήτως μείναμε ὀρφανοί, ἀνυποψίαστοι μάλιστα γιὰ τὴ συνέργειά μας στὴ συντελεσμένη πατροκτονία.

Εἶναι ποὺ οἱ νεκροὶ εἶναι πάντοτε βολικοί. Νομίζουμε μάλιστα ὅτι ἀκινητοῦν καὶ δὲν μιλοῦν. Θεόκουφοι ἐμεῖς σ’ ἐκεῖνο τὸ τρίξιμο ποὺ κάποιοι τὸ εἶπαν φωνὴ πατρίδας καὶ τὸ στόλισαν μὲ ἀναθήματα ὡραῖα. Ἐμεῖς ξοδευόμαστε στὴ θανατίλα τῶν περίκλειστων ἑαυτῶν μας. Στὴ θανατίλα, ὄχι στό ζωοποιό πένθος γι’ αὐτό ποὺ χάσαμε καὶ γι’ αὐτὸ ποὺ βρήκαμε. Δὲν εἶναι ἡ ὡραιότητα τῆς ἁγιότητας τὸ ζητούμενο ἀλλὰ ἡ ἡδονοθηρικὴ χρησιμότητα. Γι’ αὐτό καὶ κανένα σκίρτημα. Μόνο ἀδημονία νὰ μᾶς δεξιωθοῦν καὶ πάλι οἱ Ἀγορές. Τέτοια καὶ τόση ἐξάρτηση ἀπὸ τὶς δόσεις!

Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἀντὶ νὰ παίρνουμε στὰ σοβαρὰ τοὺς δοσατζῆδες, ἴσως εἶναι σοφότερο νὰ πάρουμε τὰ σοβαρὰ τοὺς ποιητές:

Τν ργ τν νεκρν ν φοβστε κα τν βράχων τ γάλματα!

Ο ζωγραφικός πίνακας που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο του Θεόδωρου Καράογλου.

Δημοσιεύθηκε στο τχ 333 (Φεβρουάριος 2021) του περιοδικού “Πειραϊκή Εκκλησία”, μέσα στα πλαίσια του αφιερώματος «Η εθνική ταυτότητα σήμερα».

Πηγή: Αντίφωνο

.

Ένα Σχόλιο προς “Παραπονεμένα λόγια”

  1. Φιλαρακι μου,,,κυριε Παντούλα ,,,ομορφα ,πικρα και σωστά αυτα που λες,,απλα,,,,αναφέρεσαι για τους τουρκοσπορους που υπάρχουν και παρασέρνουν σε λανθάνουσα ροπή την εκτίμηση σου και την παρουσιάζεις μοιραία ως γενικότητα,,,

    Μετά των διωγμών του Αλαριχου κατα των Ελληνων υπο της ευλογίες της Λατινουσας Βασιλεύουσας

    Οι Ελληνες,,,ανεκαθεν ηταν ολιγοι,,,
    ήταν,,,είναι και θα ειναι εσαεί

    Αυτη ηταν η ευχη και καταρα που Δημιουργού

    μην μπερδευεις τους Ελληνες με τους τουρκοσπορους,,,διοτι αν και πολυπληθέστεροι οι τουκοσποροι λογικα παρασέρνουν σε ατροπίες πολλους αλλα οταν σημαίνει η υποψία της ωρας ,,,οι λιγοι επιβάλλονται στους πολλους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: