ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Asia Pavlova στη Δ/Π «ΑΝΔΡΟΣ ΠΑΤΡΙΑ»…ἡ εἰ…
    Παντελής Βλαχάκης στη Τάλως, το πρώτο ρομπότ στην…
    Pantelis Vlahakis στη Τάλως, το πρώτο ρομπότ στην…
    georgeiraklion στη Τάλως, το πρώτο ρομπότ στην…
    georgeiraklion στη Και να που θυμηθήκαμε την Πρωτ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Οι ανατριχιαστικές ομοιότητες του κορονοϊού με την πανούκλα του 1665

Posted by Μέλια στο 13 Απριλίου, 2020

.

Ο Βρετανός συγγραφέας Ντάνιελ Ντεφόε αφηγήθηκε συγκλονιστικά τη ζωή στο Λονδίνο στη διάρκεια της μεγάλης μάστιγας του 17ου αιώνα στο βιβλίο του «Ημερολόγιο της Χρονιάς της Πανούκλας».

Ο Ντάνιελ Ντεφόε είναι περισσότερο γνωστός για το μυθιστόρημά του «Ροβινσώνας Κρούσος» (1719), αλλά είχε γράψει πολλά ακόμα βιβλία, ανάμεσα σε αυτά και το «Ημερολόγιο της Χρονιάς της Πανούκλας» (1722). Αν και πρόκειται για έργο μυθοπλασίας, περιγράφει ανατριχιαστικά το χρονικό της πανδημίας που έπληξε το Λονδίνο το 1665, όπως σχολιάζει ο Ντέιβιντ Ρόμπερτς, καθηγητής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ στο Λονδίνο, σε νέο άρθρο στο The Conversation.

Στο βιβλίο ο Ντεφόε γράφει για τα περιοριστικά μέτρα που είχαν επιβάλει οι τότε αρχές – και το πώς οι πολίτες προσπαθούσαν να τα παρακάμψουν. Για την απόγνωση των οικογενειών που δεν μπορούσαν να κηδέψουν κανονικά τους αγαπημένους τους. Για τον μαζικό πανικό, καθώς ο κόσμος προσπαθούσε να καταλάβει από πού είχε προέλθει η ασθένεια, πώς μεταδιδόταν, πώς μπορούσε να προστατευτεί κάποιος και ποιες πιθανότητες επιβίωσης είχε ένας ασθενής. Και, όπως συμβαίνει σήμερα, οι ψευδείς ειδήσεις, οι δεισιδαιμονίες και οι απάτες από τσαρλατάνους γνώριζαν δόξες.

Η πανούκλα ή βουβωνική πανώλη ήταν, φυσικά, πολύ πιο τρομακτική από τον νέο κορονοϊό, καθώς η θνησιμότητα άγγιζε το 75%. Αλλά στις αντιδράσεις του κόσμου, αναγνωρίζουμε ανατριχιαστικές ομοιότητες με το σήμερα.

Θεωρίες συνωμοσίας και νταήδες

Ο κεντρικός χαρακτήρας του Ντεφόε αφηγείται ότι ο δήμαρχος διέταξε τα κρούσματα να κλειδώνονται στα σπίτια τους, με φύλακες να φρουρούν την εξώπορτα. Κάποιοι προσπάθησαν να βγάλουν αντικλείδια, ενώ άλλοι δωροδοκούσαν ή σκότωναν τους φύλακες προκειμένου να δραπετεύσουν.

Στη βουβωνική πανώλη, καθώς δεν μπορούσαν να είναι βέβαιοι ότι κάποιος πέθαινε από την ίδια την ασθένεια, τα μέσα ανέφεραν τον θάνατο ενός ασθενή «με» βουβωνική πανώλη και όχι «από» βουβωνική πανώλη – κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τη σύγχρονη ειδησεογραφία. Η καταγραφή των κρουσμάτων ήταν εξαιρετικά δύσκολη, δεδομένου μάλιστα ότι κάποιες οικογένειες, για να αποφύγουν τον εγκλεισμό, κρατούσαν μυστικό το γεγονός ότι είχε αρρωστήσει κάποιο μέλος τους.

Όπως και πολλοί σύγχρονοι χρήστες των social media, έτσι και ο αφηγητής του Ντεφόε αγανακτούσε με όσους άνοιγαν τις ταβέρνες τους στη διάρκεια της πανδημίας και περνούσαν τις μέρες και τις νύχτες τους πίνοντας και χλευάζοντας όποιον διαμαρτυρόταν. Αργότερα, εκδηλώνοντας μια από τις λιγότερο ανθρώπινες πλευρές του, εκφράζει την ικανοποίησή του όταν μαθαίνει ότι μια τέτοια ομάδα από νταήδες, που του είχε επιτεθεί, αρρωσταίνει με βουβωνική πανώλη και πεθαίνει.

Σήμερα διαβάζουμε για περιπτώσεις ανθρώπων που φέρονται να βήχουν επίτηδες μπροστά σε άλλους για να τους μεταδώσουν τον ιό, καθώς και θεωρίες συνωμοσίας που θέλουν τον κορονοϊό να αναπτύχθηκε σε εργαστήριο για να λειτουργήσει ως βιολογικό όπλο μαζικής εξόντωσης. Σε ανάλογες υποθέσεις ενδίδει και ο ήρωας του «Ημερολογίου», ακούγοντας διάφορες ιστορίες για αρρώστους που ανέπνεαν σε πρόσωπα περαστικών και για μολυσμένους άντρες που επίτηδες αγκάλιαζαν και φιλούσαν γυναίκες στο δρόμο.

«Δημοκρατικές» πανδημίες;

Και παρόλο που λέγεται ότι ο κορονοϊός δεν κάνει διακρίσεις σε κοινωνικοοικονομικές τάξεις, ο Ντεφόε σχολιάζει μέσα από το βιβλίο του ότι στην πραγματικότητα υφίστανται διακρίσεις ακόμα και σε μια πανδημία: ότι η βουβωνική πανώλη έπληττε κυρίως τους φτωχούς, που ζούσαν στριμωγμένοι σε μικρούς χώρους, που δεν μπορούσαν να δραπετεύσουν από τις μεγάλες πόλεις όπως οι πιο εύποροι, και που ήταν πιο ευάλωτοι σε λανθασμένες συμβουλές.

Υπάρχει και ένα τρομακτικό δίδαγμα που μπορούμε να αποκομίσουμε από το βιβλίο. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, όπως γράφει ο Ντεφόε, ήταν όταν ο κόσμος νόμιζε ότι η πανδημία είχε περάσει και άρχιζε να βγαίνει ξανά έξω. Τότε, υπήρχε έξαρση των κρουσμάτων.

«Η λογοτεχνία της πανούκλας είναι ένα είδος από μόνη της» καταλήγει ο αρθρογράφος. «Τι έλκει συγγραφείς και αναγνώστες σε ένα τόσο αποκρουστικό θέμα; Ίσως κάτι όχι απόλυτα υγιές. Για τους συγγραφείς, είναι ευκαιρία να εξερευνήσουν έναν κόσμο όπου φαντασία και πραγματικότητα αλλάζουν θέσεις. Για τους αναγνώστες, είναι η αίσθηση ότι μπορούν να τρυπώσουν μαζί με τον συγγραφέα στα κατάβαθα της πανδημίας και να επιβιώσουν».

Πηγή: Sputnik News

.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: