ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Βασίλειος στη Ο ΓΥΦΤΟΔΑΣΚΑΛΟΣ
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Πλησίστιος στη ΣΤΑΥΡΙΑΝΑ ΣΑΒΒΑΙΝΑ,ἡ Ἡρωΐδα το…
    Γιώργης στη Ο υιός Νετανιάχου μοιράζει πόν…
    Γιώργης στη Ο υιός Νετανιάχου μοιράζει πόν…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Θ/Κ «Γεώργιος Αβέρωφ» (Λιβόρνο, 16 Μαΐου 1911) Παραλαβή του «τυχερού Καραβιού» (κατ’ άλλους Σεϊτάν Παπόρ)

Posted by Μέλια στο 16 Μαΐου, 2019

Επιχειρήσεις στις οποίες συμμετείχε το θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ» κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων και άλλες επιχειρήσεις του ελληνικού στόλου

Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1912 και ώρα 18:30 κηρύχθηκε η επιστράτευση.

Στις 19 του ίδιου μήνα επιβιβάζεται ο Παύλος Κουντουριώτης στο «Γ. Αβέρωφ» ως αρχηγός του στόλου του Αιγαίου Αμέσως μαζί με το θωρηκτό «Σπέτσαι» αρχίζουν περιπολίες στην περιοχή του Αρτεμισίου.

Στις 3 Οκτωβρίου ολόκληρος ο Ελληνικός στόλος συγκεντρώνεται στο Φάληρο.

Στις 5 Οκτωβρίου, ημέρα Παρασκευή, κηρύσσεται ο πόλεμος της Ελλάδος και των Συμμάχων εναντίον της Τουρκίας. Την ίδια ημέρα στις 10:00 το πρωί επιβιβάζονται στο θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ» ο Υπουργός Ναυτικών Στράτος, ο Γενικός Επιθεωρητής, Ναύαρχος Λ. Τώφνελ, και ο Πρωθυπουργός, Ελ. Βενιζέλος. Στις 11:30 επιβιβάζεται και ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄και ακολουθεί επίσημος αγιασμός.

Μετά τις προσφωνήσεις των πολιτικών και τις ευχές του Βασιλιά, οι επίσημοι αποχωρούν και στις13:30 ο Ελληνικός στόλος απέπλευσε και εκδόθηκε το πρώτο πολεμικό σήμα:

«Η Α. Μ. ο Βασιλεύς στέλνει θερμάς ευχάς υπέρ της επιτυχίας του ιερού αγώνος μας. Αι δάφναι των ενδόξων πολέμων του Ελληνισμού πληρούσι πολλάς σελίδας της Ιστορίας και έχει ακραδάντως πεποίθησιν ότι ο ημέτερος στόλος σήμερον θα προσθέσει μίαν ένδοξον σελίδα εις την ιστορίαν του Ναυτικού.

Ο Αρχηγός Στόλου Αιγαίου

Κουντουριώτης»

Ο στόλος με την αναχώρησή του από το Φάληρο κινήθηκε προς τη Λήμνο όπου αγκυροβόλησε στον όρμο του Μούδρου στις 7 Οκτωβρίου 1912. Την επομένη επιχειρείται απόβαση του στρατού στη Λήμνο, τον οποίο μετέφεραν τα δύο επίτακτα πλοία «Πηνειός» και «Κανάρης». Αποβίβασαν 540 άνδρες και δύο ορειβατικές μοίρες. Ταυτόχρονα, το «Γ. Αβέρωφ» κάλυπτε με περιπολίες την περιοχή μεταξύ Τένεδου και Ακρωτηρίου Σίγκρι (στην ασιατική ακτή).

Στις 9 Οκτωβρίου και ώρα 13:00 το «Γ. Αβέρωφ» εισέρχεται στον Μούδρο. Το νησί της Λήμνου είχε καταληφθεί και στην πρωτεύουσα Κάστρο (Μύρινα), άγημα υψώνει την Ελληνική σημαία. Ακολούθως, ο όρμος του Μούδρου μετατρέπεται σε ναυτική πολεμική βάση.

Στις 12 Οκτωβρίου τα περιπολικά αιχμαλωτίζουν μπροστά στα Δαρδανέλλια το τουρκικό φορτηγό πλοίο «PELURIA» το οποίο ήταν φορτωμένο γαιάνθρακα που κατασχέθηκε για τις ανάγκες του στόλου.

Στις 14 Οκτωβρίου φθάνει στη Λήμνο το επίτακτο «Σπέτσαι» που μεταφέρει πυρομαχικά και εφοδιάζει το «Γ. Αβέρωφ». Τα απόγευμα της ίδιας ημέρας το «Γ. Αβέρωφ» μαζί με τα «Σφενδόνη» και «Ναυκρατούσα» αποπλέουν για περιπολία στη διάρκεια της οποίας αιχμαλωτίζουν το επιβατηγό «Ισμαΐλια» και το οδηγούν στο Μούδρο.

Στις 18 Οκτωβρίου και ώρα 06:00 ο Στόλος του Αιγαίου χωρίζεται σε τρεις Μοίρες. Η 1η μοίρα αποτελούμενη από τα «Γ. Αβέρωφ», «Ψαρά», «Ναυκρατούσα» και «Λέων» σπεύδουν για την κατάληψη των νησιών Ίμβρου και Σαμοθράκη. Η δεύτερη αποτελούμενη από τα «Σπέτσαι», «Ύδρα», «Θύελλα» και «Λόγχη» σπεύδουν για την κατάληψη της «Θάσου» και η 3η μοίρα με το «Κανάρης» και την «τορπιλάκατο 14» για την κατάληψη του νησιού του Αγ. Ευστράτιου.

Την ίδια ημέρα το «Γ. Αβέρωφ» πραγματοποιεί απόβαση 150 ανδρών στην Ίμβρο και καταλαμβάνει το νησί. Ταυτόχρονα, συνεχίζονται οι περιπολίες μπροστά από τα Δαρδανέλια.

Επίσης, στις 18 Οκτωβρίου το τορπιλοβόλο «11» με κυβερνήτη τον Ν. Βότση στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης βυθίζει το τουρκικό πολεμικό, «Φετίχ Μπουλέν».

Στις 20 Οκτωβρίου το «Σπέτσαι» ολοκληρώνει την κατάληψη της Θάσου. Οι κάτοικοι του νησιού υποδέχονται τους Έλληνες με πανηγυρισμούς.

Στις 21 Οκτωβρίου το «Εσπέρια» συνοδεύει στον Πειραιά τα συλληφθέντα ατμόπλοια «Γιούλιτς», «Μάιν» και «Αστούριαν».

τις 24 Οκτωβρίου το μεσημέρι τα «Γ. Αβέρωφ», «Λέων», «Θύελλα» και «Ναυκρατούσα» αγκυροβολούν στον όρμο της Τενέδου. Η Τένεδος έχει καταληφθεί.

Στις 28 Οκτωβρίου καταπλέουν από τη Σκιάθο προς το Μούδρο τα τορπιλοβόλα «Τ2» και «Τ5» και την επόμενη ημέρα ακολουθεί το πλωτό νοσοκομείο «Ιωνία».

Στις 7 Νοεμβρίου το απόγευμα με επικεφαλής το «Γ. Αβέρωφ», τα θωρηκτά «Ύδρα», «Σπέτσαι» και «Ψαρά» τα αντιτορπιλικά «Ιέραξ», «Νίκη», «Ασπίς» και «Βέλος», τα τορπιλοβόλα «Τ•12» και «Τ•14» καθώς και τα εμπορικά «Κανάρης» και «Πέλοψ» με ναυτικά αγήματα αποπλέουν. Επίσης, το αντιτορπιλικό «Νέα Γενεά» που συνόδευε τα εμπορικά «Ισμήνη» και «Καλουτά» που μετέφεραν ελληνικά τάγματα αποπλέουν για κατάληψη της Μυτιλήνης.

Την επόμενη το πρωί στις 05:00 επιχείρησαν απόβαση και μέχρι το μεσημέρι το νησί είχε καταληφθεί. Ακολούθως, ο στόλος κινείται και πάλι προς το Μούδρο.

Στις 3 Δεκεμβρίου 1912 (ναυμαχία της Έλλης) ο Τουρκικός στόλος, αποτελούμενος από 8 αντιτορπιλικά, 4 θωρηκτά και 1 καταδρομικό, επιχείρησε έξοδο από τα στενά με κατεύθυνση προς τα βόρεια.

Τα ελληνικά θωρηκτά με πρώτο το «Γ. Αβέρωφ» συνέκλιναν προς την πορεία των τουρκικών, έχοντας τα ανιχνευτικά και τα αντιτορπιλικά στο αριστερό πλευρό.

Στις 09:22 τα τουρκικά θωρηκτά άρχισαν ομοβροντία από απόσταση 12.500 μέτρων και τα ελληνικά απάντησαν με καθυστέρηση 3 λεπτών. Στις 9:35 το «Γ. Αβέρωφ» αποφάσισε να αποκοπεί από τον υπόλοιπο Ελληνικό στόλο και αυξάνοντας την ταχύτητά του στα 20 μίλια, βρέθηκε μετά από είκοσι λεπτά σε απόσταση 4.600 μέτρα από το «Haireddin Barbarossa», καταδιώκοντάς το προς τα νότια.

Τα επάκτια πυροβόλα των Τούρκων είχαν επικεντρώσει τις προσπάθειές τους εναντίον του θωρηκτού «Γ. Αβέρωφ», προκειμένου να αποφευχθεί ο πανικός στις γραμμές τους.

Σε όλη τη διάρκεια της εμπλοκής το θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ» έριξε μόνο 127 βλήματα, ενώ θα μπορούσε να εκτοξεύσει τα τετραπλάσια, λόγω προσωρινής εμπλοκής των πυροβόλων του στη διάρκεια της ανεξάρτητης δράσης του. Ευτυχώς, οι Τούρκοι δεν το κατάλαβαν και πάνω στο πανικό τους υποχώρησαν προς τα Δαρδανέλλια.

Τα «Γ. Αβέρωφ» στη διάρκεια της ναυμαχίας δέχθηκε 4 βλήματα μεγάλου διαμετρήματος και δεκαπέντε μικρού, αλλά οι ζημιές που υπέστη ήταν ελάχιστες. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές ήταν δύο άντρες και πέντε τραυματίες του «Γ. Αβέρωφ» (από ελληνικής πλευράς υπήρχε και ένας τραυματίας από το θωρηκτό «Σπέτσαι»).

Από τουρκικής πλευράς το «Barbarossa» είχε 7 νεκρούς και αρκετούς τραυματίες καθώς και σημαντικές ζημιές στους λέβητες και το πυροβόλο των 280 χιλιοστών το οποίο αχρηστεύτηκε. Επίσης, το «Torgut Reis» είχε 51 νεκρούς και 40 τραυματίες.

Ακολούθησε και δεύτερη ναυμαχία μεταξύ των δύο στόλων ένα μήνα μετά, στις 5 Ιανουαρίου 1913, νοτιοανατολικά της Λήμνου.

Το ανιχνευτικό «Λέων» στις 08:30 παρατήρησε έξοδο του Τουρκικού στόλου. Το «Μετζητιέ» με συνοδεία 3 θωρηκτών και 8 αντιτορπιλικών που έπλεαν προς την Λήμνο. Το «Λέων» ενημέρωσε επίσης, τον υπόλοιπο στόλο.

Η έξοδος του Τουρκικού στόλου έγινε λόγω της εσφαλμένης γνώμης που είχαν ότι η Ελληνική ναυαρχίδα «Γ. Αβέρωφ» έλειπε, καθώς κατεδίωκε το «Χαμιδιέ» που είχε καταφέρει να βγει από τα Δαρδανέλλια, χωρίς να γίνει αντιληπτό από τον Ελληνικό στόλο. Θεώρησαν ότι ήταν ευκαιρία να πλήξουν το ορμητήριο των Ελλήνων στο Μούδρο.

Ο Ελληνικός στόλος, μόλις ενημερώθηκε για την έξοδο του Τουρκικού στόλου, κινητοποιήθηκε για να τον συναντήσει. Τα πλοία που κινήθηκαν προς τον Τουρκικό στόλο ήταν 4 θωρηκτά (συμπεριλαμβανομένου και του «Γ. Αβέρωφ»), τα ανιχνευτικά «Αετός», «Ιέραξ» και τα αντιτορπιλικά «Σφενδόνη», «Ναυκρατούσα» και «Νίκη». Σε αυτό το κομβόι πλοτών, στο ακρωτήριο Ειρήνη της Λήμνου, ενώθηκαν και τα «Λέων» και «Ασπίς».

Στον Τουρκικό στόλο προπορευόταν το «Μετζητιέ», όταν όμως αντίκρισε το θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ», έσπευσε να ενωθεί με τον υπόλοιπο Τουρκικό στόλο.

Στις 11:34 τα Τουρκικά πλοία άρχισαν κανονιοβολισμούς εναντίον των Ελληνικών. Τα Ελληνικά πλοία απάντησαν μετά από 1 λεπτό χτύπησαν μεθοδικά και με επιτυχία τους στόχους τους σε αντίθεση με τα Τουρκικά, που γρήγορα κυριεύτηκαν από πανικό.

Πριν τις 12:00 το «Μεσουντιέ» είχε τυλιχθεί στις φλόγες και το «Μπαρμπαρόσσα» είχε σοβαρές ζημιές από τους κανονιοβολισμούς του «Γ. Αβέρωφ».

Έτσι, μέσα σε είκοσι λεπτά ολόκληρος ο Τουρκικός στόλος είχε τραπεί σε φυγή και προσπαθούσε να επιστρέψει στα Δαρδανέλια. Το «Γ. Αβέρωφ» τότε καταδίωξε τον εχθρό αλλά μόνο του, γιατί τα υπόλοιπα πλοία δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν την ταχύτητά του. Αυτή τη φορά, όμως, για να μην παρουσιαστεί μπλοκάρισμα των κλείστρων από υπερθέρμανση, όπως στην προηγούμενη ναυμαχία, φρόντισε να μάχεται εναλλάξ και από τις δύο πλευρές.

Στις 13:50 ένα βλήμα βρήκε το «Τουργκούτ Ρέιζ» στην ίσαλο γραμμή, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσει ένα του λεβητοστάσιο.

Οι Τούρκοι έπαθαν σημαντικές φθορές και οι νεκροί υπολογίζονται στους 460 άνδρες.

Από Ελληνικής πλευράς υπήρξαν 1 νεκρός και 8 τραυματίες από το Θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ» και ένας νεκρός από το θωρηκτό «Σπέτσαι».

Ακολούθησε η κατάληψη της Σάμου και ουσιαστικά σηματοδοτήθηκε η νικηφόρα λήξη των θαλασσίων επιχειρήσεων του Ελληνικού στόλου.

Πηγή: ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ

.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s