ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
    Γιώργης στη Οι Σέρβοι καταλαμβάνουν το Μον…
    Γιώργης στη Οι Σέρβοι καταλαμβάνουν το Μον…
    Γιώργης στη Viper, Rafale, Belharra, Φρεγά…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Η δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 (αίτια και περιπλοκές)

Posted by Μέλια στο 21 Απριλίου, 2018

.

Διονύσης Ν. Μουσμούτης

Η υφέρπουσα από τις αρχές του 1965 πολιτική κρίση κορυφώθηκε τον Ιούλιο του ίδιου έτους με την ανατροπή της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου μετά από βασιλική παρέμβαση, που έχει καταγραφεί στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας με τον όρο «Αποστασία» του 1965 ή «Ιουλιανά». Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος εξώθησε τον Γ. Παπανδρέου σε παραίτηση στις 15 Ιουλίου.

Ο σχηματισμός της κυβέρνησης Στέφανου Στεφανόπουλου τον Σεπτέμβριο προσέφερε προσωρινή μόνο διέξοδο από την πολιτική κρίση. Η συμφωνία που υπογράφηκε τον Δεκέμβριο του 1966 μεταξύ Γ. Παπανδρέου και Π. Κανελλόπουλου προέβλεπε τον σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης υπό τον Ιωάννη Παρασκευόπουλο, η οποία θα διενεργούσε εκλογές μέχρι τα τέλη Μαΐου. Την κυβέρνηση Παρασκευόπουλου διαδέχθηκε στις αρχές Απριλίου αμιγής κυβέρνηση της ΕΡΕ, με πρωθυπουργό τον Κανελλόπουλο, η οποία διέλυσε τη Βουλή και προκήρυξε εκλογές για τις 28 Μαΐου. Από τον Ιούλιο του 1965 μέχρι τον Απρίλιο του 1967 είναι άπειρα τα παραδείγματα αλληλοϋπονόμευσης, αμοιβαίας δυσπιστίας και καθημερινών συγκρούσεων, όχι μόνο μεταξύ των τριών κομμάτων αλλά επίσης και στο εσωτερικό τους.

Μολονότι η δράση των συνωμοτών της 21ης Απριλίου και ιδιαίτερα αυτή του Γ. Παπαδόπουλου ήταν γνωστή από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 τόσο στη στρατιωτική όσο και στην πολιτική ηγεσία, η δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 επιβλήθηκε δίχως αντίσταση. Οι προδικτατορικές πολιτικές δυνάμεις ούτε προέβλεψαν την έλευσή της ούτε, πολύ περισσότερο, αντιστάθηκαν στην κατάλυση της δημοκρατίας. Ακόμα και η Αριστερά, που διέθετε πλούσια αντιστασιακή εμπειρία, δεν κατανόησε την πολιτική πραγματικότητα, με αποτέλεσμα το σύνολο των στελεχών της ή να συλληφθούν ή να περάσουν στην παρανομία χωρίς καμία προετοιμασία αμέσως μετά την επιβολή του πραξικοπήματος.

Η παρέμβαση των ΗΠΑ στην πολιτική ζωή της Ελλάδας συνέτεινε στη σταδιακή αποσταθεροποίηση του πολιτικού σκηνικού. Ο κατακερματισμός, επίσης, των πολιτικών δυνάμεων αναβάθμισε τον ρόλο του παλατιού, το οποίο επιχειρούσε να επηρεάζει τις εξελίξεις. Η μεταπολεμική πολιτική αστάθεια σε συνδυασμό με τον κυρίαρχο αντικομμουνισμό αναβάθμισε επίσης τον ρόλο του σώματος των αξιωματικών, που μετατράπηκαν σε αυτόνομο παράγοντα του δημόσιου βίου.

Ο αντικομμουνισμός αποτέλεσε τη νομιμοποιητική βάση του καθεστώτος που προέκυψε από το πραξικόπημα και την επιβολή εκτάκτου ανάγκης και ως εκ τούτου κατέλαβε περίοπτη θέση στην ιδεολογία των Απριλιανών. Σε αυτή τους την επιδίωξη οι συνταγματάρχες ενισχύθηκαν από τις ΗΠΑ. Το κύριο φραστικό εύρημα των πραξικοπηματιών της 21ης Απριλίου, για να δικαιολογήσουν τις ενέργειές τους, ήταν ο χαρακτηρισμός της δικτατορίας τους σαν «ιστορικής αναγκαιότητας» απορρέουσας από τον εκτροχιασμό της πολιτικής ζωής του τόπου, ύστερα από τον Ιούλιο του 1965. Η αναξιότητα όμως ορισμένων βουλευτών δεν συνεπάγεται χρεοκοπία του κοινοβουλευτισμού και δεν μπορεί να δικαιολογήσει ποτέ την αναίσχυντη αναίρεση των δημοκρατικών ελευθεριών και λειτουργιών.

Το δικτατορικό καθεστώς του Δ. Ιωαννίδη, ο οποίος τον Νοέμβριο του 1973 ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο τοποθετώντας στη θέση του τον στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη με πρωθυπουργό τον  αποδείχτηκε σκληρότερο από το προηγούμενο. Η πολιτική που εφάρμοσε στο Κυπριακό και η ανατροπή του Αρχιεπίσκοπου Μακαρίου, οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου του 1974.

Τα δεινά που προκάλεσε η δικτατορία του ’67 παραμένουν έντονα χαραγμένα στην ιστορική μνήμη του ελληνικού λαού. Η κατάργηση των στοιχειωδών ελευθεριών, οι φυλακές, οι εξορίες και τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες αντιπάλων του καθεστώτος, ο πνευματικός και πολιτιστικός μεσαίωνας, αλλά και η τραγωδία που προκάλεσε το εγκληματικό πραξικόπημα στην Κύπρο, καταγράφουν το επτάχρονο δικτατορικό καθεστώς ως μια από τις μελανότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

***

Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967  – Στην ιστορική του προοπτική

 

του Σωτήρη Ριζά

Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 μπορεί να κατανοηθεί στο πλαίσιο της κρίσης του μετεμφυλιακού κοινοβουλευτικού συστήματος που εξελίχθηκε από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 1961 και μετά. Το μετεμφυλιακό πολιτικό σύστημα ήταν κοινοβουλευτικό αλλά ταυτόχρονα λειτουργούσε με περιορισμούς που σχετικοποιούσαν τη δημοκρατική αρχή και τις πολιτικές ελευθερίες.

Το Στέμμα διατηρούσε ευρύ περιθώριο πρωτοβουλιών και έδειχνε επανειλημμένα την τάση του για πολιτική παρέμβαση. Στο πλαίσιο αυτής ακριβώς της παρεμβατικής τακτικής επρόκειτο να σημειωθούν επανειλημμένες συγκρούσεις με πολιτικά κόμματα και ηγέτες είτε λόγω διαφορών πολιτικής είτε λόγω της επιθυμίας του Στέμματος να στερήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων από πρόσωπα που θεωρούσε επίφοβα ή αυτονομημένα.

Έτσι τον Μάρτιο του 1950 ο Θρόνος θα κινείτο για να αποτρέψει την ανάδειξη του αρχηγού της Εθνικής Προοδευτικής Ένωσης Κέντρου στρατηγού Πλαστήρα ως πρωθυπουργού κυβέρνησης συνεργασίας των κομμάτων του Κέντρου, ενώ το 1951-52 θα σημειωνόταν σφοδρή σύγκρουση με τον στρατάρχη Παπάγο ο οποίος επιχείρησε, με την υποστήριξη των Αμερικανών, να παρέμβει στην πολιτική και να αναδιοργανώσει τη συντηρητική παράταξη χωρίς να αναζητήσει τη συγκατάθεση του Στέμματος.

Σε άλλη περίπτωση, τον Οκτώβριο του 1955 ο Θρόνος θα αναμειγνυόταν για την ανάδειξη του διαδόχου του Παπάγου στην πρωθυπουργία, οπότε ανατέθηκε η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Και με τον Καραμανλή όμως δεν θα έλειπαν προβλήματα ιδίως αφότου διαπιστώθηκε ότι ο Μακεδόνας πολιτικός είχε αποκτήσει δική του οντότητα και αυτόνομη βάση ισχύος.

Γενικά το Στέμμα, υπέρμαχος των πολιτικών περιορισμών του μετεμφυλιακού συστήματος εξουσίας, περιέπλεκε την πολιτική κατάσταση. Αν και το 1951-52 δεν ήταν αντίθετο προς τις κυβερνήσεις του Κέντρου από το 1953 και μετά, η επιλογή του ήταν η συνεργασία με τη συντηρητική παράταξη.

Παράλληλα, ο Στρατός αποτελούσε πεδίο όπου η εξουσία της κοινοβουλευτικής κυβέρνησης δεν ήταν δεδομένη. Θεσμικά αυτόνομος από τον Ιανουάριο του 1949 και για όσο διαρκούσε μετά τον εμφύλιο πόλεμο η αρχιστρατηγία Παπάγου, ο Στρατός παρέμενε εκτός του πολιτικού ελέγχου, κατάσταση που μάλλον επικαλυπτόταν από το γεγονός ότι ο ίδιος ο Παπάγος ήταν κοινοβουλευτικός πρωθυπουργός από το 1952 ως το 1955

***

Η δικτατορία των συνταγματαρχών και οι διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας (1967-1974)

 

του Δημήτρη Κ. Αποστολόπουλου

Από τις πρώτες ώρες εγκαθίδρυσης του καθεστώτος της 21ης Απριλίου διακηρύχθηκε επίσημα η πίστη της Ελλάδας στις συμμαχίες της, γεγονός που καθησύχαζε σε πρώτη φάση τον δυτικό κόσμο. Σε γενικές γραμμές, η εξωτερική πολιτική της δικτατορίας παρέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια της επταετίας σταθερά φιλονατοϊκή και γενικά δυτικόφιλη.

Αυτό βέβαια δεν σήμαινε ότι, ιδιαίτερα επί Παπαδόπουλου, δεν έγιναν προσπάθειες προσέγγισης και διατήρησης κάποιων σχέσεων τόσο με τη Σοβιετική Ένωση όσο και με τους Βαλκάνιους γείτονες. Εν μέσω μάλιστα της δικτατορίας, το 1971, αποκαταστάθηκαν οι διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας με την Αλβανία.

ΤΟ στρατιωτικό καθεστώς στην Ελλάδα συνάντησε αρχικά και για δύο περίπου χρόνια μία ευρύτερη διεθνή ανοχή. Οι περισσότερες δυτικοευρωπαϊκές δημοκρατίες –με κάποιες εξαιρέσεις κυρίως από την πλευρά των σκανδιναβικών χωρών– θέλησαν να σεβαστούν την αρχή τής μη ανάμειξης στις «εσωτερικές ελληνικές υποθέσεις». Αλλά και τα περισσότερα σοσιαλιστικά κράτη-μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας δεν έδειξαν να επηρεάζονται στις σχέσεις τους με την Ελλάδα από τον αντικομμουνισμό του στρατιωτικού καθεστώτος. Θέμα διεθνούς αναγνώρισης της δικτατορίας τέθηκε μόνον την περίοδο ύστερα από το αποτυχημένο αντικίνημα του Κωνσταντίνου τον Δεκέμβριο του 1967 και την αναχώρησή του από την Ελλάδα, όταν πολλές κυβερνήσεις θεωρούσαν ότι ο εξόριστος μονάρχης θα σχημάτιζε δική του κυβέρνηση στο εξωτερικό.

Όσον αφορά τις σχέσεις της δικτατορίας με τον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης –η Ελλάδα ήταν πρώτο συνδεδεμένο μέλος της ΕΟΚ (των έξι) από το 1962– μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι αυτές είχαν περιέλθει από τον Απρίλιο του 1967 σε κατάσταση αναμονής. Ήδη την περίοδο που προηγήθηκε της δικτατορίας, η κατάσταση στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της δεν επέτρεψε στην Ελλάδα να προχωρήσει σε δραστικές προσαρμογές των διοικητικών μηχανισμών και των οικονομικών δομών της ώστε να επιτευχθεί σταδιακά η ενσωμάτωση της ελληνικής οικονομίας στην ευρωπαϊκή, όπως προέβλεπε η Συμφωνία Σύνδεσης του 1961.

Κατά τη διάρκεια της επταετίας εφαρμόστηκαν μόνον οι σχετικές με την τελωνειακή ένωση υποχρεώσεις της ελληνικής πλευράς και δεν υλοποιήθηκε οποιαδήποτε προσαρμογή θεσμών που θα προετοίμαζε το έδαφος για πλήρη ένταξη, ενώ και η οικονομική βοήθεια εκ μέρους της ΕΟΚ είχε «παγώσει» το 1967, όταν από το σύνολο των 125 εκατ. δολαρίων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων είχαν απορροφηθεί τα 55.

***

Η Ελλάδα και η Κύπρος κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών 1967-1974

του Ανδρέα Στεργίου

Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 μπορεί να κατανοηθεί στο πλαίσιο της κρίσης του μετεμφυλιακού κοινοβουλευτικού συστήματος που εξελίχθηκε από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 1961 και μετά. Το μετεμφυλιακό πολιτικό σύστημα ήταν κοινοβουλευτικό αλλά ταυτόχρονα λειτουργούσε με περιορισμούς που σχετικοποιούσαν τη δημοκρατική αρχή και τις πολιτικές ελευθερίες.

Το Στέμμα διατηρούσε ευρύ περιθώριο πρωτοβουλιών και έδειχνε επανειλημμένα την τάση του για πολιτική παρέμβαση. Στο πλαίσιο αυτής ακριβώς της παρεμβατικής τακτικής επρόκειτο να σημειωθούν επανειλημμένες συγκρούσεις με πολιτικά κόμματα και ηγέτες είτε λόγω διαφορών πολιτικής είτε λόγω της επιθυμίας του Στέμματος να στερήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων από πρόσωπα που θεωρούσε επίφοβα ή αυτονομημένα.

Έτσι τον Μάρτιο του 1950 ο Θρόνος θα κινείτο για να αποτρέψει την ανάδειξη του αρχηγού της Εθνικής Προοδευτικής Ένωσης Κέντρου στρατηγού Πλαστήρα ως πρωθυπουργού κυβέρνησης συνεργασίας των κομμάτων του Κέντρου, ενώ το 1951-52 θα σημειωνόταν σφοδρή σύγκρουση με τον στρατάρχη Παπάγο ο οποίος επιχείρησε, με την υποστήριξη των Αμερικανών, να παρέμβει στην πολιτική και να αναδιοργανώσει τη συντηρητική παράταξη χωρίς να αναζητήσει τη συγκατάθεση του Στέμματος.

Σε άλλη περίπτωση, τον Οκτώβριο του 1955 ο Θρόνος θα αναμειγνυόταν για την ανάδειξη του διαδόχου του Παπάγου στην πρωθυπουργία, οπότε ανατέθηκε η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Και με τον Καραμανλή όμως δεν θα έλειπαν προβλήματα ιδίως αφότου διαπιστώθηκε ότι ο Μακεδόνας πολιτικός είχε αποκτήσει δική του οντότητα και αυτόνομη βάση ισχύος.

Γενικά το Στέμμα, υπέρμαχος των πολιτικών περιορισμών του μετεμφυλιακού συστήματος εξουσίας, περιέπλεκε την πολιτική κατάσταση. Αν και το 1951-52 δεν ήταν αντίθετο προς τις κυβερνήσεις του Κέντρου από το 1953 και μετά, η επιλογή του ήταν η συνεργασία με τη συντηρητική παράταξη.

Παράλληλα, ο Στρατός αποτελούσε πεδίο όπου η εξουσία της κοινοβουλευτικής κυβέρνησης δεν ήταν δεδομένη. Θεσμικά αυτόνομος από τον Ιανουάριο του 1949 και για όσο διαρκούσε μετά τον εμφύλιο πόλεμο η αρχιστρατηγία Παπάγου, ο Στρατός παρέμενε εκτός του πολιτικού ελέγχου, κατάσταση που μάλλον επικαλυπτόταν από το γεγονός ότι ο ίδιος ο Παπάγος ήταν κοινοβουλευτικός πρωθυπουργός από το 1952 ως το 1955.

Πηγή: Περιοδικό Ιστορία Εικονογραφημένη –  τεύχος Απριλίου 

.

5 Σχόλια προς “Η δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 (αίτια και περιπλοκές)”

  1. SXOLIASTHS said

    Καλησπέρα ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ και πάλι. Δεν ξέρω ειλικρινά ως τι πρέπει να μνημονεύουμε την 21η Απριλίου. Ως ημέρα αποφράδα; Ως Επανάσταση; Ειλικρινά δεν μπορώ όλα τα χρόνια που πέρασαν ν αποφασίσω. Επειδή έζησα εκείνες τις μέρες (δεν μου τι διηγήθηκε κανείς βάζοντας μπροστά τα δικά του φίλτρα, νοητικά ή κομματικά) και σε σύγκριση με το μετά έχω να θυμηθώ τα παρακάτω:

    -Δεν θυμάμαι να πούλησαν τα πετρέλαια της Ελλάδος , αντίθετα ήταν αυτοί που πρώτοι τόλμησαν (γιατί περί τόλμης ή βλακείας πρόκειται) ν δημιουργήσουν την πρώτη γεώτρηση του Πρίνου … Τι οι επόμενες κυβερνήσεις μέχρι σήμερα είναι γνωστό…

    Δεν θυμάμαι να πούλησαν : Τα αεροδρόμια , τα λιμάνια, τα τραίνα, δεν θυμάμαι να έκλεισαν επί των ημερών τους Η χαλυβουργική , η Πειραϊκή Πατραϊκή Το ΑΙΓΑΙΟ η ΜΗΝΑΪΔΗΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ , δεν νομίζω ούτε ότι κάηκε το ΜΙΝΙΟΝ ο ΚΑΥΤΡΑΝΤΖΟΣ ο ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ. Επίσης μια χαρά λειτουργούσε και η NAMCOμε τα PONY και η PIRELLI στην Πάτρα. Όσο για το Α.Ε.Π και τον δανεισμό είναι γνωστά. Όσο για τον πληθωρισμό … ο «μέγας» ΓΙΑΝΓΚΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (αυτός ο δημοκράτης υπουργός του ΣΗΜΙΤΗ με τις OFF SHORE, ντε) υπερηφανεύονταν δημόσια ότι κατάφερε να φέρει τον πληθωρισμό στα «χαμηλά που κυμαίνονταν επί 21ης Απριλίου. Θυμάμαι ακόμα ότι ο στρατός δεν ήταν μισθοφορικός και μισοεξαρτώμενος.

    Ακόμα θυμάμαι ότι η Αστυνομία και η Χωροφυλακή δεν ήταν 70.000 που είναι σήμερα και ότι τις περισσότερες φορές οι άνδρες τους δεν χρειάζονταν να οπλοφορούν ακόμα θυμάμαι ότι μπορούσαμε να κοιμόμαστε με τις πόρτες ανοικτές και ότι τα βράδια στην Αθήνα που έζησα οι περιπολίες της αστυνομίας τα βράδια ήταν πεζές ως επί το πλείστον και από ΕΝΑΝ αστυφύλακα. Το βλέπει αυτό κανείς εύκολα και στις παλιές ταινίες του κινηματογράφου. Δεν ήταν άνθρωποι βαριά οπλισμένοι με αλεξίσφαιρα , και αυτόματα όπλα και πολλά ακόμη άλλα και συμπεριφορές που ούτε ΓΚΕΣΤΑΠΟ είχε, ή οποία έν παρώδω χρησιμοποιούσε και αυτή «προληπτικούς» ελέγχους όπως και η «δημοκρατική» ΕΛΑΣ.
    Όμως δεν μπορώ να μην διακρίνω το πόσο καλό είναι να αποφασίζεις εσύ για το ποιος θα σε «κυβερνάει» όπως π.χ στις μέρες μας. Δεν συγκρίνεται με τίποτα το χουντικό δημοψήφισμα του 1968 που ο Παπαδόπουλος κήρυξε έκπτωτο τον βασιλιά με το Δημοψήφισμα του ΣΥΡΙΖΑ. Το μονο που δεν καταλαβά ήταν ότι επειδη ότι έξανε η χούντα ήταν παράνομο γιατί οι μετέπειτα κυβερνήσεις που ΔΕΝ ήταν χουντικές δεν το κατήργησαν. Π.χ Ο Καραμανλής δεν επανέφερε το βασιλιά που η χούντα έδιωξε με δημοψήφισμα αλλά χρειάστηκε να κάνει κι εκείνος δημοψήφισμα μετά. Ή γιατί ακόμα είναι ενεργεία νόμοι της χούντας;;

    Να κάτι τέτοιες απορίες έχω.

    Όμως παρ όλα αυτά κανείς μα κανείς δεν μου αποκαλύπτει τις off shore του Παπαδοπουλου ή του Πατακού ή του Μακαρέζου κλπ κλπ ακόμα κανείς δεν μου λέει να διαβάσω που και σε ποια μέρη , νησιά τράπεζες της Ελβετίας ή αλλού είχαν ή εχουν τις καταθέσεις από αυτά που έκλεψαν. Σε ποιές λίστες Λαγκάρντ, Παναμά κλπ περιλαμβάνονται τα ονόματα τους ή τα ονόματα συγγενών τους. Μην νομίζεις ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ ότι έχω ξεφύγει από αυτό που έγραψα στην αρχή Αλήθεια δεν ξέρω τι είναι καλύτερο παρ όλα αυτά. Και αυτό γιατί οι τότε και η σημερινοί είχαν πίσω τους τα ίδια αφεντικά. Που δυστυχώς δεν ήταν ΕΛΛΗΝΕΣ. Το μόνο ελληνικό που υπήρχε και υπάρχει είναι η ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ αυτού του ΛΑΟΥ που την μια ανέχεται, την άλλη πιστεύει στο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ή ΤΑΝΚΣ και δεν ακούει τον ΕΘΝΑΡΧΗ ΝΑ λέει ότι «Η ΚΥΠΡΟΣ ΠΕΦΤΕΙ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΥΑ» ούτε θυμάται ποιος έχει υπογράψει την Συνθήκη της Ζυρίχης αλλά θυμάται ένα βλάκα που πίστεψε ότι θα τον άφηναν τα αφεντικά του να πάρει την Κύπρο, έναν λαό ηλιθίων που πίστεψε στο «ΤΣΟΒΟΛΑ ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ» ΚΑΙ «ΣΤΟ ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ» ΚΑΙ Σ ΕΝΑ ΛΑΟ ΗΛΙΘΙΩΝ ΠΟΥ ΕΝΩ ΤΟΥ ΤΑ ΠΗΡΑΝ ΟΛΑ» εμεινε άφωνος και άβουλος στον καναπέ του γιατί το ΚΚΕ που είναι το «ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ» δεν τον «ξεσήκωσε» επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δικό του ΝΟΘΟ ΤΕΚΝΟ…

    Κλείνω εκφράζοντας ακόμη μια απορία. Σήμερα διάβασα ότι το ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ κόμμα της Αμερικής υπέβαλε ΜΗΝΥΣΗ κατά της Ρωσίας με την κατηγορία ότι «ανακατεύθηκε» στις εκλογές με τον ΤΡΑΜΠ. Άραγε η Ελλάδα θα μπορούσε να υποβάλει ποτέ μια παρόμοια μήνυση σε όσους ανακατεύθηκαν με τις εκλογές ;

    Να αυτή η απορία θα με φάει τελικά και για ΤΟΤΕ και για ΤΩΡΑ και από τον Όθωνα μέχρι σήμερα…..

    Και ακόμη μία. Τι θα πει ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ; Έχει κι άλλη έννοια εκτός από ότι εκλέγω τους «κυβερνήτες» δια της ψήφου; Και αν ναι πού είναι σαφώς διατυπωμένη η έννοια αυτή και με ποιον τρόπο έχει εφαρμοσθεί και πού; Γιατί είμαι και παραμένω πολύ μπερδεμένος όπως και από αυτά που γράφω φαίνεται.

    • Μέλια said

      Καλησπέρα SXOLIASTHS.

      Πριν δυο χρόνια είχα αναρτήσει ένα κείμενο, αν και διαφωνώ κάθετα με την ιδεολογική φανατίλα του συγγραφέα.
      Δεν ξέρω, αλλά καμιά φορά κάθε ψέμα μπορεί να κρύβει και μια αλήθεια…

      https://averoph.wordpress.com/2016/04/21/τα-ατέλειωτα-σκάνδαλα-της-αδιάφθορη/

      • SXOLIASTHS said

        Καλησπέρα και πάλι. Δεν υπάρχει κυβέρνηση στον ΚΟΣΜΟ που να είναι απολύτως «καθαρή και άμομη» αλλά για να μη γράφω σελίδες ολόκληρες για την βλακεία που κουβαλάει εκείνο το άρθρο εγώ θα πω οκ έτσι είναι. ΟΜΩΣ

        Δεν λέει που πήγαν τα λεφτά;; Ποιος τα πήρε και τι έγινε μετα; Μιλάει για το Ταμείο του «ΤΑΜΑΤΟΣ» Πολύ σωστά διερωτάται κανείς θα πρέπει όμως να υπάρξει και μια απάντηση για το που πήγαν τα λεφτά από το ΤΑΜΕΙΟ που ήταν υπό την επίβλεψη του κ.Μολυβιάτη για τις πυρκαγιές. Όπως τι έγινε τελικά με το βαφτισμένο καλαμπόκι του Αθανασόπουλου και για να μην σε ταλαιπωρώ με τουτα και τα αλλά ,, τις αγορές του αιώνα του Πετσου κλπ κλπ θα σου πω μόνο ότι πολύ σωστά αυτά τα πολύ κακά πράγματα τα έκαναν οι «χουντικοί» και ζήσανε μέσα στα πλούτη ε;; Και θα αντιπαρέλθω ότι ο Μακαρέζος διόρισε τον γαμβρό του και κάποιοι άλλοι τους κουμπάρους τους ευτυχώς που Ο Τσιπρας δεν διόρισε κανένα το ίδιο και οι Παπανδρέου όσο εκείνοι οι Μητσοτάκιδες δε βράχοι πραγματικοί κατά της οικογενειοκρατίας…. Εντάξει;; αλλά η «χούντα» είναι χούντα τι να περιμένει κανείς από μια χούντα. Αυτά άλλωστε χαρακτηρίζουν τις χούντες. Να και ο Τραμπ με το γαμπρό του και ο Ομπάμα με την Λέχμαν Μπράδερς να και η Μερκελ με τα σκάνδαλα της Σημενς και της Βολξβάγκεν να και ο Σαρκοζύ τα ίδια να και ο Λούλα της Βραζιλίας φυλακή… κλπ κλπ . ΟΙ δημοκρατίες όμως;;;ξαφνικά ζήλεψαν από τη χούντα και την μιμούνται σε καλύτερο βαθμό;;;;
        Ευτυχώς Καπετάνισσα που υπάρχουν πραγματικές ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ σαν της Κούβας της Βόρειας Κορέας της Κίνας του Ιράν που σέβονται τον εαυτό τους και δεν έχουμε ακούσει από αυτές τέτοιου είδους σκάνδαλα.

      • Μέλια said

        Καλή σου μέρα SXOLIASTHS.
        «Φανατισμός χωρίς γνώση είναι φωτιά χωρίς φως» έλεγε κάποιος στοχαστής και αναφέρομαι στο περιεχόμενο του άρθρου.
        Διαβάζοντας τις πρώτες αράδες αντιλαμβάνεσαι αμέσως τον «κόκκινο» ορίζοντα του αρθρογράφου.

  2. SXOLIASTHS said

    Υ.Γ

    Υ.Γ
    ΠΟΛΛΟΙ ΛΙΓΟΙ ΙΣΩΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ Γ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΦΡΟΝΤΙΣΕ Ο ΙΔΙΟΣ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙ.
    -ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΑΞΕΩΣ .
    -6 ΠΟΛΕΜΙΚΟΥΣ ΣΤΑΥΡΟΥΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ
    -ΑΡΙΣΤΕΥΣΕ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΕΜΟΥ.
    -Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ.
    -Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΚΥΠ ΚΑΙ Ο ΕΠΝΕΥΣΤΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ
    -ΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ «ΑΣΤΑΚΌ» ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΙΧΑΜΕ ΥΠΕΡΟΠΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑ
    – ΗΤΑΝ Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΗΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΕ ΣΤΗΝ ΜΗ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΜΠΕΛΛΟΓΙΑΝΝΗ
    ΚΑΙ ΕΠΙ ΕΠΤΑΕΤΙΑΣ ΕΚΛΕΙΣΕ Η ΓΥΑΡΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ!
    -ΕΙΧΕ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙ ΕΞΩΡΥΞΗ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ ΣΕ ΔΡΑΧΜΗ!
    -ΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΑΥΤΑΡΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ ΙΣΧΥΡΗ ΜΕ ΤΡΙΑ ΔΙΕΘΝΗ ΒΡΑΒΕΙΑ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: