ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    SXOLIASTHS στο Πρωτοφανές: Ψυχικά ασθενείς όσ…
    Μέλια στο Μαζί το κερδίσαμε..
    SXOLIASTHS στο Μαζί το κερδίσαμε..
    Φαίη στο Οι πρώτες αντιδράσεις γονέων κ…
    Μέλια στο Μαζί το κερδίσαμε..
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – το υπ’ αριθμόν 1 αμάρτημα του Ελληνικού λαού.

Posted by Φαίη στο Νοέμβριος 13, 2017


-Η αποδοχή του δυτικού ορθολογιστικού ουμανισμού (το αμάρτημα αρνήσεως της Εκκλησίας).
-Ο πόλεμος εναντίον της Εκκλησίας από εγκάθετους επισκόπους (δεν είμεθα σε θέση να σας ποιμάνομε, φροντίστε να σωθείτε μόνοι σας).
-Ο πόλεμος εναντίον των Μοναστηριών.
-Οι ολέθριες εθνικές συνέπειες με την απώλεια εδαφών και αιχμαλωσία του λαού.
-Η δύναμη της μετανοίας και της εν Χριστώ ζωής.

ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ.

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)

Απόσπασμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 25/04 του 1983.

Κἂν ὁλόκληρος δὲ λαὸς ἁμάρτῃ, οὐ νικᾷ τὴν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν. Ἐμοσχοποίησεν ὁ λαὸς, καὶ οὐκ ἀπέστη ὁ Θεὸς τῆς φιλανθρωπίας· ἠρνήσαντο οἱ ἄνθρωποι τὸν Θεὸν, ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἑαυτὸν οὐκ ἠρνήσατο. Οὗτοι οἱ θεοί σου Ἰσραὴλ, εἰρήκασιν· καὶ πάλιν συνήθως ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ, σωτὴρ αὐτῶν ἐγένετο. Καὶ οὐ μόνος δ’ ὁ λαὸς ἥμαρτε, ἀλλὰ καὶ Ἀαρὼν ὁ ἀρχιερεύς. Μωϋσῆς γάρ ἐστιν ὁ λέγων, Καὶ ἐπ’ Ἀαρὼν ἐγένετο ὀργὴ Κυρίου· καὶ ἐδεήθην, φησὶν, ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ συνεχώρησεν αὐτῷ ὁ Θεός. Εἶτα Μωϋσῆς μὲν αἰτῶν ὑπὲρ ἀρχιερέως ἁμαρτάνοντος, ἐδυσώπει τὸν Κύριον· Ἰησοῦς δὲ ὁ μονογενὴς, αἰτῶν ὑπὲρ ἡμῶν οὐ δυσωπεῖ τὸν Θεόν; Κἀκεῖνον μὲν διὰ τὸ πταισθὲν οὐκ ἐκώλυσεν ἐλθεῖν εἰς ἀρχιερωσύνην· σὲ δὲ ἐξ ἐθνῶν ἐλθόντα, κεκώλυκεν εἰσελθεῖν εἰς τὴν σωτηρίαν; Μετανόησον, ἄνθρωπε, λοιπὸν καὶ αὐτὸς ὁμοίως, καὶ οὐ κεκώλυταί σοι ἡ χάρις.

Ακόμη, λέγει, όχι μόνο άτομα αλλά και λαός ολόκληρος ακόμη αν αμαρτήσει και αυτόν ο Θεός μπορεί να τον συγχωρήσει, διότι δεν νικούν την φιλανθρωπία του Θεού οι αμαρτίες ενός ολοκλήρου λαού. Και έχει το παράδειγμα εδώ της μοσχοποιήσεως του Ισραήλ. Πριν προχωρήσω όμως για να δούμε την μοσχοποίηση του Ισραήλ θα ‘θελα να σας έλεγα το εξής.

Αλήθεια, ο λαός μας αυτή τη στιγμή έχει πολλές αμαρτίες; Βέβαια κάθε λαός έχει αμαρτίες, όχι ως πρόσωπα αλλά ως λαός. Διότι έχει πάρα πολύ σημασία αυτό, το να δούμε όχι τα άτομα αλλά τον λαό σαν σύνολο. Έχει πάρα πολύ σημασία, το ξαναλέγω. Πράξεις τις οποίες δεν κάνουν πρόσωπα αλλά κάνει ο λαός. Αυτή τη στιγμή ο λαός μας έχει φοβερές αμαρτίες. Όταν λέγω ‘αυτή τη στιγμή’ βέβαια, 160 τόσα χρόνια, να εξηγούμεθα, δηλαδή μετά το 1821. Πράγμα που σας το έχω ξανααναφέρει εδώ, θα το ενθυμήστε αλλά δεν πειράζει αν το ξαναπούμε, ότι ο λαός μας άρχισε να αμαρτάνει όσο δεν αμάρτανε τα 400 χρόνια δουλείας εις τους Τούρκους. Ως λαός το ξαναλέγω.

Και ποια ήταν η αμαρτία του λαού μας; Όχι βεβαίως πορνείες και μοιχείες, αυτά αφορούσαν τον κάθε πολίτη, τον κάθε άνθρωπο και τον κάθε Χριστιανό, αλλά το ξεκίνημα της αμαρτίας του λαού μας ήταν το εξής. Όταν εκείνοι που ήσαν στην Ευρώπη, Έλληνες, και είχαν σπουδάσει έξω και δεν είχαν ζήσει τις λαχτάρες του λαού μας αλλά ζούσαν στην ασφάλεια της Ευρώπης και εκεί εσπούδαζαν, αυτοί είχαν προ πολλού χάσει την Ελληνική τους και την Ορθόδοξή τους ταυτότητα. Ναι μεν ίσως να πίστευαν ακόμα στο θέμα Ελλάς αλλά δεν πίστευαν πια στο θέμα Ορθόδοξος Εκκλησία διότι είχαν υποστεί πολλή φθορά έξω στην Ευρώπη. Και η Ελληνική τους ακόμα αγάπη και αυτή είχε ακόμη υποστεί φθορά, μην το ξεχνάμε. Αυτοί οι άνθρωποι όμως θέλησαν, αλλοτριωμένοι από τις λαχτάρες όπως σας είπα του λαού μας και τις περιπέτειές του, θέλησαν όταν η Ελλάς ελευθερώθηκε να ‘ρθουν στην Ελλάδα και να κυβερνήσουν τον λαό μας. Οι άνθρωποι αυτοί όμως είχανε μείνει ήδη ξένοι στα αισθήματα του λαού και προσπάθησαν να μεταφέρουν στην Ελλάδα τον Ευρωπαϊκόν δυτικόν ανθρωπισμόν με τον οποίον θα αντικαθιστούσαν την Εκκλησίαν.

Βέβαια το θέμα αυτό δεν ήταν καινούριο πάλι και γι’ αυτούς, διότι η περίπτωσις εισόδου του Ευρωπαϊκού ανθρωπισμού-ουμανισμού ήδη είχε σημειωθεί από τα τελευταία χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Βλέπομε μία κίνηση μετά τον 10ον αιώνα να υπάρχει αυτή η τάσις να εισαχθεί στο Βυζάντιο ο δυτικός ουμανισμός. Εξάλλου τα τελευταία χρόνια του Βυζαντίου εδοκιμάσθησαν πολλοί από αυτήν την προσπάθεια και πολλοί λαοί του Βυζαντίου είχανε ήδη χωρισθεί, οι μεν εδέχοντο την Ορθόδοξον Πίστη και θέση και συνεπώς από την Ορθόδοξον Πίστη ΑΠΕΡΡΕΕ ο σωστός θα λέγαμε ανθρωπισμός να το πω έτσι, δηλαδή η σωστή χριστιανική ανθρωπολογία, και εκείνοι οι οποίοι εδέχοντο απ’ τη Δύση τα καινούρια εκείνα φρούτα ως ‘φώτα’ που ήρχοντο δήθεν και που φυσικά αυτοί δεν ξεκινούσαν από την Πίστη αλλά από την φιλοσοφία ή από τον ορθολογισμόν.

Σας σημειώνω μόνον έναν σταθμόν σε αυτήν την περίπτωση, τον Νικόλαο Καβάσιλα. Ο Νικόλαος Καβάσιλας, Θεσσαλονικεύς, θεολόγος μεγάλος, πάρα πολύ ηγωνίσθη εναντίον του ήδη εισερχομένου εις την Ανατολή δυτικού ανθρωπισμού και τα έργα του, όπως είναι κάποιες ομιλίες στην Θεοτόκο ή η εν Χριστώ ζωή, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία απάντησις. Μόνο που ένας που θα τα διαβάσει δε ξέρει γιατί τα έγραψε αυτά ο Καβάσιλας. Τα ‘γραψε ακριβώς για να αναχαιτίσει αυτόν τον δυτικόν ανθρωπισμόν. Το υπογραμμίζω αυτό: αυτόν τον δυτικόν ανθρωπισμόν.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ήρθε η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως και ανεκόπη αυτή η διείσδυσις του δυτικού ανθρωπισμού.

Έφυγαν Έλληνες έξω και εκεί εμπολιάστηκαν με αυτόν τον δυτικόν ανθρωπισμόν. Ο λαός μας όμως ακριβώς ένεκα της μακροτάτης αυτής κατοχής των Τούρκων στην Ελλάδα εγλίτωσε από αυτόν τον ορθολογιστικόν ουμανισμόν, τον φιλοσοφικόν ουμανισμόν. Γλίτωσε. Είναι όπως ακριβώς συμβαίνει με τα αρχαία κτίσματα που σώζονται όσο είναι θαμμένα και δεν τα ανακαλύψαμε. Απ’ τη στιγμή που θα κάνουμε ανασκαφή και θα τα βγάλουμε στην επιφάνεια τότε συμβαίνει το εξής: κινδυνεύουν από τους αρχαιοκαπήλους ή από την φθορά. Όσο μένουν θαμμένα είναι προφυλαγμένα. Εξάλλου η αρχαιολογική υπηρεσία το ξέρει αυτό γι’ αυτό και δεν κάνει ανασκαφές αν ξέρει ότι κάπου κάτι έχει να βρει, για να γλιτώσει ακριβώς αυτά τα κτίσματα από τους αρχαιοκαπήλους και τη φθορά, προπαντός από τους αρχαιοκαπήλους.

Όταν ελευθερώθηκε η Πατρίδα μας, και φυσικά την ελευθέρωσαν οι άνθρωποι οι ντόπιοι, οι αγωνισταί οι ντόπιοι, τότε ήρθαν οι απ’ έξω Έλληνες, μορφωμένοι αυτοί πλέον αλλά και μπολιασμένοι με τον δυτικόν ουμανισμόν, για να εκτοπίσουν την Ορθοδοξία και την Εκκλησία μας και να εισαγάγουν αυτόν τον δυτικόν ουμανισμόν. Σημειώσατε ότι αυτό είναι το αμάρτημα. Το φοβερόν αμάρτημα. Το παμέγιστον αμάρτημα. Έγιναν πάρα πολλές προσπάθειες. Σας θυμίζω στο καινούριο πια Κράτος το Ελληνικό τον Φλαμιάτο, σας θυμίζω τον Παπουλάκο. Διαβάσετε αυτές τις μορφές για να αντιληφθείτε τι εγίνετο εδώ στην Ελλάδα. ..

Όπως σας είπα όμως αυτό το αμάρτημα δεν είναι τι άλλο παρά αποστασία, στοιχειοθετεί αποστασίαν από τον Θεόν. Και έβλεπε κανένας όσο περνούσαν οι δεκαετίες, τόσο το πράγμα εγίνετο χειρότερο. Και τι δεν προσέβαλε αυτό το πνεύμα. Προσέβαλε ακόμη και την Θεολογική μας Σχολή Αθηνών, η οποία έβγαλε θεολόγους οι οποίοι εγίνετο μετά επίσκοποι. Σημειώσατε ότι για να γίνει κανείς επίσκοπος έπρεπε να είναι θεολόγος και για να είναι θεολόγος έπρεπε να περάσει από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά περνώντας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών έπαιρνε και τα φρούτα της Δύσεως. Και έτσι η Εκκλησία μας άρχισε να χάνει από τους επισκόπους της σιγά-σιγά το Ορθόδοξό Της φρόνημα, διότι οι διδάσκοντες καθηγηταί πάρα πολλές φορές πλην εξαιρέσεων δεν είχαν Ορθόδοξο φρόνημα. Αυτό βεβαίως επηρέασε πάρα πολύ την εκκλησιαστική ζωή του τόπου μας, αναμφισβήτητα.

Μέχρι, για να μην πολυπραγμονώ, μέχρι που μπήκαμε στην ΕΟΚ αυτό το αμάρτημα συνεχίζει, διότι μπαίνοντας στην ΕΟΚ αυτός ο σκοπός υπήρχε: ό,τι απέμεινε από την Ορθόδοξον τοποθέτηση του λαού μας να πεταχτεί έξω. Στην πραγματικότητα λοιπόν εκείνοι που μας κυβέρνησαν στα 160 τόσα χρόνια μέχρι σήμερα -πλην εξαιρέσεων το ξαναλέγω- απέβλεπαν ή λίγο ή πολύ, ή συνειδητά ή ασυνείδητα, ή από πολιτική σκοπιμότητα ή όχι, το θέμα είναι ότι απέβλεψαν όλοι στο να εξωστρακίσουν την Ορθόδοξο Πίστη από τον λαό μας και να εισαγάγουν τον ορθολογιστικόν, δυτικού τύπου ουμανισμόν-ανθρωπισμόν.

Και αυτή τη στιγμή δε στις ημέρες μας το βλέπομε να καλπάζει. Γιατί λέγω στις ημέρας μας να καλπάζει; Διότι απλούστατα η πορεία αυτής της καταστάσεως ακολουθεί όχι αριθμητική καμπύλη αλλά γεωμετρική, εκθετική καμπύλη. Με αυτήν την έννοια. Επόμενον ήτανε στην αρχή ο λαός να έχει μεγάλη αντίσταση, τώρα η αντίστασή του όλο και μικραίνει και μικραίνει, και ερχόμενο αυτό το πνεύμα διαρκώς να επιβληθεί ο λαός πια ή δεν το καταλαβαίνει ή έτσι του αρέσει πια. Αποδέχεται αυτό το ουμανιστικό πνεύμα της Δύσεως και απεμπολεί αυτό που είχε πατρογονικό. Αυτό είναι το μεγάλωμα και το υπ΄ αριθμόν ένα αμάρτημα του λαού μας. Τώρα όλα τ’ άλλα είναι αποτέλεσμα αυτού του πνεύματος. Όλα τ’ άλλα. Για να καταλάβετε δηλαδή τί θα πει αμαρτάνει ένας λαός.

Και λέγει τώρα εδώ ο Άγιος Κύριλλος, είδες, η Χάρις του Θεού μπορεί να σώσει έναν λαό όταν μετανοήσει γιατί έχει αμαρτήσει. Δεν ξέρω βέβαια αν ο λαός μας αυτή τη στιγμή είναι σε θέση να μετανοήσει. Δεν ξέρω. Για την ώρα δεν έδειξε δείγματα να μετανοεί, αντιθέτως μάλιστα κινείται με κάθε προσπάθεια και δύναμη όλο και να τονίσει την αποστασία του από τον Θεό, με κάθε τρόπο. Με κάθε τρόπο.

Αλλά αυτό ξέρετε με τι αντιστοιχεί με τον αρχαίο λαό του Ισραήλ; Το ότι ο λαός του Ισραήλ εμοσχοποίησε, που το αναφέρει εδώ ο Άγιος Κύριλλος. Τί ήτο αυτό; Αγαπητοί μου 40 μέρες ανέβηκε ο Μωυσής πάνω εις το όρος Σινά για να πάρει κατ’ εντολή του Θεού τις Εντολές. Σαράντα ημέρες, όχι παραπάνω. Και επέρασαν οι μέρες και ο λαός άρχισε να ανησυχεί τι απέγινε ο Μωυσής και τότε είπαν, α ο Μωυσής πρέπει να χάθηκε.. Τι; Να χάθηκε; Καλά για σταθείτε. Δεν είδαν το βουνό να είναι πυρίκαυστο χωρίς να είναι ηφαίστειο το Σινά; Δεν είδαν τον γνόφον και τον ζόφον επί της κορυφής; Δεν άκουσαν την φωνή του Θεού σαν σάλπιγγες δυνατές που τους έπιασε φόβος και τρόμος; Τα ξέχασαν; Τα ξέχασαν. Μέσα σε λιγότερο από 40 ημέρες αγαπητοί μου τα ξέχασαν. Μα είναι δυνατόν;

Εμείς άμα διαβάζουμε την ιστορία των Εβραίων λέμε, ‘μα είναι δυνατόν;΄ Α, κάποτε το έλεγα κι εγώ αλλά είναι δυνατόν για τον κάθε λαό. Και εμείς ξεχνάμε έτσι. Έτσι είμεθα επιλήσμονες των θαυμάτων του Θεού και της παρουσίας του Θεού. Αποτέλεσμα. Πιάνουν τον Ααρών και του λένε, θα μας κάνεις ένα μοσχάρι κατά απομίμηση της λατρείας των Αιγυπτίων και θα το λατρεύσουμε. Αυτός θα είναι ο Θεός μας από εδώ και εμπρός. Βρε αμάν -με συγχωρείτε με την γλώσσα που μιλάω έτσι- μα δεν είναι σωστό.. Εκ των υστέρων ο Ααρών όταν είδε τον οργισμένο Μωυσή εδικαιολογήθηκε έτσι, ξέρεις λέγει κύριε την ορμή αυτού του λαού, εζήτησαν να με φονεύσουνε όταν εγώ αρνήθηκα. Εζήτησαν να με φονεύσουνε και προκειμένου να μην με φονεύσουν τους είπα, ε μαζέψτε ότι χρυσά αντικείμενα έχετε, φέρτε τα μου τα εδώ να τα βάλω σε χυτήρα να σας βγάλω το μοσχάρι και να το λατρεύετε. Αυτό έκανα. Έτρεμε ο καημένος ο Ααρών όταν τα έλεγε αυτά εις τον Μωυσέα, τον οργισμένον πολύ δικαιολογημένα Μωυσέα.

Και τότε όταν έκαναν το μοσχάρι αυτό το έστησαν σε εμφανές σημείον του στρατοπέδου των και άρχισαν να γιορτάζουν, να λατρεύουν οργιαστικά, δηλαδή όπως είχανε πάρει από την Αίγυπτο κτλ, που οι λατρείες των ειδώλων ήσαν συνοδευόμενες με όργια, γενετήσια όργια. Και εδώ στην Ελλάδα η λατρεία του Βάκχου, του Διονύσιου, η λατρεία της Αφροδίτης ήτανε θα λέγαμε οργιαστικές λατρείες.

Και τότε κατέβηκε ο Μωυσής, είδε τον λαό να αμαρτάνει. Σε τί; Στη μοσχοποίηση, στην αποστασία. Και τότε αγαπητοί μου επέταξε τις πλάκες χάμω, τις έσπασε και είπε, ένας λαός που με τόσην ευκολία μπορεί να ειδωλολατρεί, δεν είναι άξιος να πάρει θεοχάρακτες πλάκες που είναι γραμμένος εκεί ο νόμος του Θεού. Και τότε έπεσε σφαγή μέσα στο στρατόπεδο και τότε έτρεμε μπροστά στην οργή του Μωυσέως ο Ααρών κτλ. Αλλά ο λαός όμως μετενόησε και όταν μετενόησε ο Θεός συνεχώρησε τον λαό. Είναι κάτι που πραγματικά κάνει πολύ εντύπωση. Εξάλλου ολόκληρη η ιστορία του Ισραήλ δεν είναι τίποτε άλλο παρά αποστασία, τιμωρία, μετάνοια, δικαίωσις, και πάλι αποστασία, τιμωρία, μετάνοια, δικαίωσις. Αυτούς τους κύκλους όλη τους τη ζωή οι Ισραηλίται έκαναν απέναντι στον Θεό.

Ακούστε αυτή τη φρασούλα: ἠρνήσαντο οἱ ἄνθρωποι τὸν Θεὸν, ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἑαυτὸν οὐκ ἠρνήσατο. Οὗτοι οἱ θεοί σου Ἰσραὴλ, εἰρήκασιν·

Είπαν, αυτοί είναι θεοί σου, όπως το μοσχάρι το χρυσό·

καὶ πάλιν συνήθως ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ, σωτὴρ αὐτῶν ἐγένετο.

και πάλι ο Θεός, ως συνήθως, πάλι εγίνετο ο Θεός τους και ο Σωτήρας τους. Τους τιμωρούσε αλλά πάλι όμως τους συγχωρούσε γιατί μετανοούσε ο λαός. Και όχι μόνο τον λαό συνεχώρησε ο Θεός αλλά και τον αμαρτήσαντα αρχιερέα τον Ααρών. Διότι προσευχήθηκε ο Μωυσής υπέρ του Ααρών και ο Θεός συνεχώρησε τον Ααρών. Βλέπετε λοιπόν ότι ο Θεός συγχωρεί έναν αμαρτήσαντα λαόν;

Αγαπητοί μου κι εμείς όπως και άλλοτε σας έχω πει είμαστε πολύ κοντά στον τυπικό λαό του Ισραήλ ή περίπου είμεθα κι εμείς ένας ‘τυπικός’ λαός επειδή δεχθήκαμε πρώτοι το Ευαγγέλιο, επειδή είμεθα Ορθόδοξοι, επειδή, επειδή, επειδή, συνεθέσαμε την πίστη με την ζωή την εθνική και είμεθα θα λέγαμε ένα πιστό αντίτυπον του λαού του Ισραήλ που είναι ‘τύπος’. Και στο θέμα της τιμωρίας, κι εκεί πρέπει να είμαστε κάπως έτσι. Μην μας τιμωρήσει ο Θεός. Εγώ σας είπα το αμάρτημά μας. Σας το είπα, είδατε ποιο είναι τώρα αυτό. ΑΡΝΟΥΜΕΘΑ ΠΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Βλέπει δε κανείς τα τελευταία χρόνια, συστηματικά -τελευταία χρόνια, πείτε 10, πείτε 20 χρόνια, δεν ξέρω- συστηματικά να υπάρχει αυτή η προσπάθεια να προσβληθεί η Εκκλησία.

ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΠΙΣΤΕΥΑΤΕ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΟΤΙ ΤΥΧΑΙΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;

Εγώ θα σας έλεγα ότι δεν μπαίνουν παρά σκοπίμως ..  ΣΚΟΠΙΜΩΣ. Ευοδώνουν και Πατριάρχες ακόμα αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις για να εξωθήσουν την Εκκλησία του Χριστού, να Την αλώσουν. Ναι, ναι, ούτε καινούρια πράγματα λέω, ούτε πρωτοφανή. Λίγο πολύ θα έχετε διαβάσει και θα ξέρετε. Προωθούν σε μεγάλες θέσεις ιερατικές, ανθρώπους που ξέρουν ότι θα τους επιβάλουν οι σκοτεινές δυνάμεις τη θέλησή τους για να προσβάλουν τελικά την Εκκλησία. Η Μασωνία έχει δουλέψει πάνω στον τομέα αυτόν φοβερά, φοβερά έχει δουλέψει.

Λοιπόν τί λέτε; Όταν από την άλλη μεριά προσπαθούν κάθε εκκλησιαστικό θεσμό να τον προσβάλλουν. Τελευταία αρχίζουν να προσβάλλουν τα Μοναστήρια. Βεβαίως δεν είναι καινούριο αυτό. Η πρώτη προσβολή που έγινε των Μοναστηριών ήταν το 1833. Δεν είναι καινούριο πράγμα. Εκεί είχαμε μία δήωση των Μοναστηριών, λεηλάτηση άνευ προηγουμένου. Διώξιμο μοναχών και μοναζουσών άνευ προηγουμένου. Ένα πλήγμα εναντίον των Μοναστηριών μόλις αγαπητοί μου δέκα περίπου χρόνια μετά από την απελευθέρωση της Πατρίδος μας, που συνετέλεσαν τα Μοναστήρια τα μέγιστα υπέρ της ελευθερίας της Πατρίδος μας. Από τότε κατά περιόδους ο αγώνας εναντίον του θεσμού του μοναχισμού είναι αμείλικτος και μάλιστα πολύ τελευταία φαίνεται ότι πια επήραν την απόφαση να κάνουν δουλειά γερή και να τελειώνει η ιστορία, γιατί απλούστατα τα Μοναστήρια .. είναι αντίσταση. Εγώ θα έλεγα και θετική και αρνητική αντίσταση αλλά ας το πάρουμε από την αρνητική αντίσταση, δηλαδή, είναι κυματοθραύσται αυτών των ρευμάτων που έρχονται, απ’ όπου έρχονται. Και σου λέγει, δεν γίνεται, πρέπει να φύγουν από τη μέση, να φύγουν από τη μέση, δεν πρέπει να υπάρχουν τα Μοναστήρια και με κάθε τρόπο τα διαβάλλουν.

Τελευταία ετέθη σε πολλά σχολεία το ερώτημα στα παιδιά Δημοτικού και Γυμνασίου: τί γνώμη έχετε για τα Μοναστήρια; Μας χρειάζονται; Και απήντησαν τα παιδιά εν φωνή, δεν μας χρειάζονται τα Μοναστήρια. Προπαρασκευή ξηλώματος του μοναχικού θεσμού. Και προσπαθούν τώρα για να ρίξουν στάχτη στα μάτια, και ότι εμείς δεν προσβάλλουμε την Εκκλησία, ότι δεν έχει καμμία σχέση ο θεσμός του μοναχισμού με την Εκκλησία. Αν είναι δυνατόν! Μόνο αθεολόγητοι άνθρωποι θα μπορούσαν να πουν ότι δεν έχει σχέση η Εκκλησία με τον μοναχισμόν. Οι ρίζες του μοναχισμού είναι μέσα στην Αγία Γραφή. Εκεί είναι οι ρίζες του μοναχισμού. Αυτός ούτος ο Κύριος 40 ημέρες έζησε εις την έρημον και αυτός ούτος ο μείζων εν γεννητοίς γυναικών Ιωάννης ο Βαπτιστής ήτο από νήπιον εις την έρημον, ασκητής που δεν τον έφτασε ποτέ κανένας στα μέτρα της ασκήσεως και του οποίου χαρακτηριστικά η ιδία η Αγία Γραφή αναφέρει όταν λέγει: φορούσε μόνο ένα τρίχινο ένδυμα, έτρωγε μόνον ακρίδες και μέλι άγριο, φορούσε μια λωρίδα για ζώνη και ήτανε ασκητικότατος. Αυτά ακριβώς που βρίσκουμε στον μοναχισμό. Και θα λέγαμε ότι ο μοναχισμός είναι κάτι ξένο από την Εκκλησίαν; [σ.σ. δυστυχώς τώρα έχουν βρει έναν πιο ύπουλο και αποτελεσματικό τρόπο να υποτάξουν τον μοναχισμό, τον αλλοιώνουν εκ των έσω, αλλοιώνουν αυτά ακριβώς τα ασκητικά του χαρακτηριστικά με ευρωπαϊκά κονδύλια].

Αυτά όλα είναι η προσβολή κατά της Εκκλησίας, των τελευταίων οχυρών θα λέγαμε της Εκκλησίας, ακριβώς για να επικρατήσει αυτός ο δυτικού τύπου, σας είπα, ορθολογιστικός ουμανισμός. Δεν είναι καινούρια αυτά που σας λέγω ούτε άγνωστα. Δεκαετίες πίσω δουλέψαν άνθρωποι για να γίνουν αυτά και γίνονται και τελεσιουργούνται. Εγώ σας καλώ σε μία επαγρύπνηση.

Μάλιστα συμπτωματικά, τώρα το θυμήθηκα παρότι θα σας το έλεγα την ώρα των αποριών, ακούστε τώρα να ιδείτε και θα πάρετε μία εικόνα. Λυπούμαι που θα το πω αλλά τί να κάνουμε; Η ‘Απογευματινή’, 13 Απριλίου του ’83, δημοσίευσε το εξής: «Με εγκύκλιό του ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος Δαμασκηνός που έστειλε στις Εκκλησίες της περιφερείας του, γνωστοποιεί ότι με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας αποκαταστάθηκε εκκλησιαστικώς η Αθανασία Σάμαρη (Αγία Αθανασία Κρικέτου) και γίνεται δεκτή όπως κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός στα Μυστήρια της Εκκλησίας.» Τι θα λέγατε για αυτό; Τι θα λέγατε για αυτό! Όταν αυτή είναι μια δαιμονισμένη γυναίκα και λοιπά .. να μην λέω πιο πολλά. Και γίνεται εγκύκλιος και την αποκαθιστά.

Δεν έχω παρά να σας πω τούτο: είναι τα αποτελέσματα των όσων σας είπα. Προσέβαλαν την Εκκλησία εκ των έσω. Έβαλαν ανθρώπους κατά καιρούς να διοικούν την Εκκλησία που δεν είχαν καμμία σχέση με την Εκκλησία. Εδώ είναι το μέγα δυστύχημα και σαν συμπέρασμα εγώ θα σας έλεγα το εξής αγαπητοί μου: Αυτήν την στιγμή ο λαός ας φροντίσει να ποιμάνει τον εαυτόν του γιατί εμείς δεν είμεθα σε θέση να σας ποιμάνομε. Λυπούμαι που το λέγω. Φροντίστε να σωθείτε. ΦΡΟΝΤΙΣΤΕ ΝΑ ΣΩΘΕΙΤΕ.

Όλα είναι καρποί αυτού του μεγάλου αμαρτήματος. Πόσο το τόνισα. Ας μετανοήσουμε λοιπόν. Όπως μετανόησε και ο παλιός Ισραήλ ας μετανοήσουμε για να μην έρθει πραγματικά η καταστροφή. Και ο Θεός απειλούσε, να σας πω μία από τις απειλές, με πολλά πράγματα απειλούσε ο Θεός αλλά δύο ήταν οι κυριότερες: Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΔΑΦΙΚΩΝ ΟΡΙΩΝ ΚΑΙ Η ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ. Μάλιστα το θέμα της αιχμαλωσίας και ο Μωυσής το προφήτευσε και μάλιστα είπε ότι από Βορρά θα σας αιχμαλωτίσουν. Και ήρθαν οι Νινευΐται πρώτα, οι Ασσύριοι, και αιχμαλώτισαν το Βόρειον Βασίλειον και μετά ήρθαν οι Βαβυλώνιοι, ο Ναβουχοδονόσωρ, και αιχμαλώτισε το Νότιον Βασίλειον. Αλλά και τα όρια άρχισαν να σμικρύνονται. Τα μεγαλύτερα όρια που ποτέ είχε ο Ισραήλ ήταν στην εποχή του Δαυίδ και του Σολομώντος. Ήταν η ‘χρυσή εποχή’ του Ισραήλ αλλά ο Σολομών ημάρτησε και του λέγει ο Θεός, δεν θα τιμωρήσω εσένα για χάρη του πατέρα σου, θα τιμωρήσω όμως οπωσδήποτε τους απογόνους σου. Ο γιος του έχασε τον Βορρά, τη Σαμάρεια, και έγινε άλλο Βασίλειο. Χώρισε ο λαός σε δυο Βασίλεια και από εκεί οι ποικίλες σμικρύνσεις.

Λοιπόν. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΜΙΚΡΥΝΕΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΝΑ ΧΑΣΟΜΕ ΚΑΙ ΕΔΑΦΗ. Και αυτό, να βάλει ο Θεός το χέρι Του ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΜΑΣ. Να το ξέρετε αυτό το πράγμα γιατί υπάρχει το ιστορικό προηγούμενο και ερμηνευτικά στην Αγία Γραφή είναι κατατεθειμένο. Διότι δεν κάνομε ερμηνεία φιλοσοφική της ιστορίας αλλά έχομε αποκάλυψη της ερμηνείας της ιστορίας. Διότι εκεί εξηγεί ο Θεός, θα σας μικρύνω τα όρια επειδή επαναστατείτε εναντίον μου. Και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα φιλοσοφικής κριτικής, φιλοσοφικής ερεύνης, φιλοσοφικής σκέψεως, το γιατί και πως και το τι. Όχι, αλλά το αποκαλύπτει ο Θεός αυτό. Συνεπώς ας το προσέξουμε. Και τότε που μικρύναμε και η Κωνσταντινούπολις έμεινε μόνο μία πόλις, εκείνη η παλιά μεγάλη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ήταν αυτός ο λόγος.

Αν μου πείτε ότι οι Αυτοκρατορίες και οι λαοί κάποια στιγμή μεγαλώνουν πολύ και μετά αρχίζουν και μικραίνουν και κάποτε χάνονται, αυτό είναι ένας ιστορικός νόμος.. Δεν υπάρχουν ιστορικοί νόμοι. Αν θα θέλαμε να δούμε την ιστορία βεβαίως φιλοσοφικά θα βγάζαμε αυτούς τους ιστορικούς νόμους. ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ και οποιοσδήποτε λαός, ή Χριστιανικός ή μη Χριστιανικός, στέκεται σωστά ή όχι σωστά, ο Θεός μεγαλώνει ή μικραίνει. Δεν μου λέτε παρακαλώ, τί είπε ο Θεός για τους Βαβυλωνίους; Θα τους εξαφανίσω από τον χάρτη και απ’ την ιστορία. Εξαφανίστηκαν. Τί είπε ο Θεός; Είπε ο Θεός ότι τους Βαβυλωνίους θα τους τιμωρήσουν οι Πέρσαι και τους Πέρσας θα τους τιμωρήσουν οι Έλληνες, και αυτά ειπώθηκαν, πριν γίνουν, στις περίφημες εκείνες προφητείες του Δανιήλ που προφητεύει και για τους Έλληνες. Αλλά και οι Έλληνες λέει θα τιμωρηθούν. Ήρθαν οι Ρωμαίοι διότι ναι ήσαν ειδωλολάτρες οι Έλληνες.. μπορούσαν να λατρεύουν την Αθηνά, ήθελαν και την Αρτέμιδα -ειδωλολάτρες το ξαναλέγω. Αλλά εσείς υπερβήκατε και την φύση την ίδια. Όταν λατρεύετε την Αφροδίτη και τον Βάκχο και μετέχετε σε παραφύσιν αμαρτήματα ω Έλληνες, παραφύσιν αμαρτήματα, ω Έλληνες!, τότε θα σας τιμωρήσει ο Θεός γιατί πια εδώ υπερβήκατε τον γραπτόν νόμον της συνειδήσεως. Παραβήκατε αυτήν την ίδια την φύσιν. Γι’ αυτό τιμωρούσε ο Θεός. Ο Θεός λοιπόν τιμωρεί τους λαούς και δεν υπάρχουν ιστορικοί νόμοι που κρίνουν τα πράγματα. Όχι δεν υπάρχουν ιστορικοί νόμοι. Ο Θεός κυβερνά τους λαούς, αναδεικνύει ή τιμωρεί.

Μετανόησον, ἄνθρωπε, λοιπὸν καὶ αὐτὸς ὁμοίως, καὶ οὐ κεκώλυταί σοι ἡ χάρις.

Μετανόησε λοιπόν άνθρωπε κι εσύ και δεν θα σε εμποδίσει η Χάρις του Θεού.

Ἀνεπίληπτόν σου παράστησον εἰς τὸ ἑξῆς τὸν τρόπον·

Αλήθεια, τώρα που ακούσατε αυτά που σας είπα, και δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που τα είπα αυτά, πες τε μου πως αισθάνεσθε; Μέσα σας αγανακτείτε, πονάτε. Ε, ακούστε να σας πω. Ακούστε να σας πω. Αν είμεθα εδώ κάποιοι άνθρωποι, ένας κάποιος αριθμός, όχι μικρός και μάλιστα άνδρες και νέοι οι πιο πολλοί άνθρωποι, ακούστε κάτι: ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ. Μα θα μου πείτε, προηγουμένως σας είπα ότι εδώ δεν αμαρτάνουν πρόσωπα αλλά ένας λαός. Μάλιστα. Αλλά και στα Σόδομα ένας λαός είχε αμαρτήσει αλλά ο Θεός τελικά δέχεται αν παρέμεναν 10 άνθρωποι καθαροί να μην καταστρέψει ένα ολόκληρο λαό. Έτσι, και αυτό κατατεθειμένο στην Αγία Γραφή είναι. Έχομε την Αποκάλυψη, έχομε την βεβαιότητα της Αποκαλύψεως. Δεν είναι κατ’ επίνοιαν το συμπέρασμα αλλά είναι κατά αποκάλυψιν, που σημαίνει, αν σε κάθε πόλη Ελληνική και σε κάθε χωριό Ελληνικό υπάρχουν μερικοί άνθρωποι οι οποίοι ζουν την ζωή της μετανοίας και οδύρονται για την κατάσταση που υπάρχει, της αποχριστιανοποιήσεως του λαού μας -γιατί πια, τι είπα τώρα, καταρχάς είπα για την Ορθοδοξία, όχι μόνο πάμε να χάσουμε την Ορθοδοξία μας αλλά και την Χριστιανική μας ιδιότητα– τότε ο Θεός ίσως συγχωρήσει τον λαό μας, ανεχθεί τον λαό μας και δεν μας τιμωρήσει ένεκα αυτών των ανθρώπων οι οποίοι θα έχουνε μετανοήσει.

Άρα έχουμε καθήκον αν αγαπάμε τον λαό μας, αν αγαπάμε την Πατρίδα μας, εμείς να μην αμαρτάνομε και να είμεθα εν μετανοία. Αν με ερωτήσετε ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΤΟΥ, ΘΑ ΣΑΣ ΕΛΕΓΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ: ΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΑΡΤΑΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΑΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΝΑ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ.

Δεν υπερηφανεύομαι αλλά δοξάζω τον Θεό, ο Θεός με βοήθησε, αυτή τη θέση που σας λέγω αυτή την στιγμή την είχα όταν ήμουν στρατιώτης. Την ίδια θέση. Ούτε αφήρεσα ούτε πρόσθεσα τίποτα σε αυτά που σας λέγω. Και τότε το έλεγα σε συναδέλφους, ότι ο καλύτερος, ο υψηλότερος έχων την φιλοπατρία μέσα του είναι ο Χριστιανός. Αυτός που ζει αληθινή Χριστιανική ζωή, αυτός που ζει εν παρθενία ακόμη εάν θέλετε, όχι αυτοί που τρέχουν και κυνηγάνε τις γυναίκες.. Αυτοί δεν αγαπάνε την Πατρίδα τους γιατί αυτοί είναι παράγοντες καταστροφής της Πατρίδος των, θετικώς και αρνητικώς. Όχι μόνο από πλευράς τιμωρίας του Θεού που παραβαίνουν τις εντολές Του, αλλά και από την πλευρά ακόμη ότι οι ίδιοι ως μέλη μια Πατρίδος γίνονται ανίκανοι να κρατήσουν την Πατρίδα τους όρθια. Είναι σάπιοι άνθρωποι, ούτε να δουλέψουνε δεν μπορούνε. Συνεπώς, βλέπετε ποιος είναι ο αληθινά φιλόπατρις και ποιος αληθινά αγαπάει την Πατρίδα του; Εκείνος που ζει όπως ο Θεός θέλει και ακόμη φροντίζει με κάθε τρόπο να μην αμαρτάνει και να είναι εν μετανοία.

Ας μετανοούμε λοιπόν αγαπητοί μου και να είστε σίγουροι, αν ο Θεός κρίνει δεν θα τιμωρήσει την Πατρίδα μας αν δει την μετάνοια έστω αυτών των λίγων πιστών ανθρώπων. …

Πηγή Κατηχήσεις Αγίου Κυρίλλου. Ομιλία αριθμός 17 που έγινε στις 25/04/1983.

Απομαγνητοφώνηση Φαίη για το ιστολόγιο ΑΒΕΡΩΦ [από 20:45 έως τέλος]

Σημείωση: Ευχαριστώ την σχολιάστρια Αργυρώ που μου υπέδειξε την συγκεκριμένη ομιλία.

Advertisements

26 Σχόλια to “Π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – το υπ’ αριθμόν 1 αμάρτημα του Ελληνικού λαού.”

  1. Πετροβούβαλος said

    Eιλικρινά αυτό με ξεπερνά: Συλλογική ευθύνη, ντιπ ναζιστικών καταβολών και πλάνη, πλάνη και πάλι πλάνη. Κάπως το «σώζει» βέβαια στο τέλος, αλλά αυτή η εμμονή στην Παλαιά Διαθήκη… Ο Θεός ας τον αναπαύσει!

    • Φαίη said

      Αγαπητέ Πέτρο, κοίταξε γύρω σου.
      Το συλλογικό αμάρτημα αυτό είναι. Δεν θα έπιαναν τόπο οι ενέργειες ορισμένων αν δεν παραχωρούσαν ‘τόπο’ οι άνθρωποι μέσα τους. Προσπάθησε να το δεις έτσι.

      • Πετροβούβαλος said

        « Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι» (Κατά Μάρκον, Ή 34).

        Συλλογικό αμάρτημα στην Ορθόδοξη Εκκλησία ΔΕΝ υφίσταται. Το ότι οι ενέργειες ορισμένων δεν θα έπιαναν τόπο εάν οι άλλοι ήταν οργανωμένοι σοβαρά είναι γεγονός, αλλά ΔΕΝ έχει σχέση με την Ορθόδοξη Πίστη. Είναι ζήτημα κοσμικό. Η Ορθόδοξη Πίστη επιτάσσει τα εξής (δια στόματος του Κυρίου ημών):

        ᾿Ηκούσατε ὅτι ἐρρέθη, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος·
        ᾿Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλ᾿ ὅστις σε ραπίσει ἐπὶ τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην·
        καὶ τῷ θέλοντί σοι κριθῆναι καὶ τὸν χιτῶνά σου λαβεῖν, ἄφες αὐτῷ καὶ τὸ ἱμάτιον·
        καὶ ὅστις σε ἀγγαρεύσει μίλιον ἕν, ὕπαγε μετ᾿ αὐτοῦ δύο·
        (Κατά Ματθαίον Ε’33-41)

      • Φαίη said

        «Το ότι οι ενέργειες ορισμένων δεν θα έπιαναν τόπο εάν οι άλλοι ήταν οργανωμένοι σοβαρά είναι γεγονός,»
        Συγνώμη αλλά δεν κατάλαβες καθόλου το σχόλιό μου.

        Δεν μιλάω για καμμία «οργάνωση» Πέτρο.
        Μιλάω για την σταδιακή απεμπόληση του Ορθόδοξου φρονήματος στον Ελληνικό λαό, στο μέσα του καθενός μας, -αυτός είναι ο ‘τόπος’ που παραχωρήσαμε- ένεκεν της μαλθακοποίησής μας από τον δυτικό τρόπο ζωής και σκέψεως.
        Πόσο δύσκολο είναι να το δεις αυτό;

      • Πετροβούβαλος said

        Πανεύκολο, το λές κι εσύ: «…του καθενός μας…». Οπότε ας ξεφύγουμε από τις κακοδοξίες των συλλογικών ευθυνών και ας πάμε μιά … βόλτα στην πηγή, δλδ. στα Ιερά Ευαγγέλια. Έτσι νομίζω…

      • Φαίη said

        Ο πατήρ Μυτιληναίος δεν αναφέρεται στην συμπεριφορά (συλλογική αμαρτία στην προκειμένη περίπτωση) του ποιμνίου απέναντι σε κάποιο κόμμα, σε κάποια κυβέρνηση ή σε κάποια κοσμική εξουσία. Δεν είναι ο Πάγκαλος ούτε ο Σόιμπλε. Το ξεκαθαρίζω αυτό διότι αν και ξεκάθαρο στην αρχή, έχω την αίσθηση ότι κάπου στην πορεία της σκέψεώς σου το συγχέεις με τα του κόσμου τούτου, όπου είναι ξεκαθαρισμένο πως ενεργούν οι κοσμικοί άρχοντες για να κάμψουν το ηθικό του λαού μέσω της δημιουργίας ενοχών.

        Ως μέλη της Εκκλησίας, ως ποίμνη του Χριστού, ως συγκοινωνούντα δοχεία μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας έχουμε συλλογικά χαλαρώσει, τί να κάνουμε τώρα. Και φαίνεται ανάγλυφα στο κείμενο ότι ο π. Μυτιληναίος δεν αποδίδει ίσες ευθύνες σε όλους. Μιλάει για τους εμποτισμένους με το ορθολογιστικό πνεύμα Έλληνες του εξωτερικού. Μιλάει για τους επισκόπους που υποκύπτουν στις σκοτεινές δυνάμεις και που δεν αγαπάνε την Εκκλησία. Μιλάει βεβαίως και για την σταδιακή αποδοχή του ορθολογισμού ευρύτερα. Προειδοποιεί όμως και το ποίμνιο να προφυλάξει τον εαυτόν του. Δεν είναι τα πράγματα δηλαδή άσπρο μαύρο.

        Προσωπικά δε πιστεύω, δεν ξέρω πόσο σωστό είναι αυτό που θα πω θεολογικά, αλλά πιστεύω ότι ως μέλη της Εκκλησίας έχουμε ευθύνη ή να το πω καλύτερα, θα πρέπει να νοιώθουμε και ευθύνη και να νοιαζόμαστε για τα υπόλοιπα μέλη της Εκκλησίας όπως έκαναν οι Πατέρες για παράδειγμα όταν η Εκκλησία κινδύνευε από τις αιρέσεις, που άφηναν τα ασκηταριά τους και κατέβαιναν να ποιμάνουν τον λαό. Εμείς βέβαια ο καθένας κάνει στο μέτρο που του αναλογεί ό,τι μπορεί. Είμαστε μία κοινωνία, δεν είμαστε ξεκάρφωτοι ο καθένας να κοιτάμε μόνο την πάρτη μας. Το όστις θέλει οπίσω μου ελθείν δεν ξέρω δηλαδή κατά πόσο σχέση έχει με όλα αυτά που λέγονται εδώ.

      • Πετροβούβαλος said

        » Όταν εκείνοι που ήσαν στην Ευρώπη, Έλληνες, και είχαν σπουδάσει έξω και δεν είχαν ζήσει τις λαχτάρες του λαού μας αλλά ζούσαν στην ασφάλεια της Ευρώπης και εκεί εσπούδαζαν, αυτοί είχαν προ πολλού χάσει την Ελληνική τους και την Ορθόδοξή τους ταυτότητα. Ναι μεν ίσως να πίστευαν ακόμα στο θέμα Ελλάς αλλά δεν πίστευαν πια στο θέμα Ορθόδοξος Εκκλησία διότι είχαν υποστεί πολλή φθορά έξω στην Ευρώπη. Και η Ελληνική τους ακόμα αγάπη και αυτή είχε ακόμη υποστεί φθορά, μην το ξεχνάμε. Αυτοί οι άνθρωποι όμως θέλησαν, αλλοτριωμένοι από τις λαχτάρες όπως σας είπα του λαού μας και τις περιπέτειές του, θέλησαν όταν η Ελλάς ελευθερώθηκε να ‘ρθουν στην Ελλάδα και να κυβερνήσουν τον λαό μας. Οι άνθρωποι αυτοί όμως είχανε μείνει ήδη ξένοι στα αισθήματα του λαού και προσπάθησαν να μεταφέρουν στην Ελλάδα τον Ευρωπαϊκόν δυτικόν ανθρωπισμόν με τον οποίον θα αντικαθιστούσαν την Εκκλησίαν.»

        Mιλά σαφώς – σαφέστατα – για «»συμπεριφορά (συλλογική αμαρτία στην προκειμένη περίπτωση) του ποιμνίου απέναντι σε κάποιο κόμμα, σε κάποια κυβέρνηση ή σε κάποια κοσμική εξουσία». Πιό σαφέστατα δλδ. δεν γίνεται…

      • Φαίη said

        Εγώ Πέτρο μου βλέπω ότι μιλά για ανθρώπους που ήρθαν να πολεμήσουν την Εκκλησία μεταγγίζοντας το ορθολογιστικό ουμανιστικό πνεύμα στην Ελληνική κοινωνία. Χρησιμοποίησαν την πολιτική εξουσία για να το κάνουν αυτό. Δεν βλέπω όμως τον π. Αθανάσιο Μυτιληναίο επειδή ονομάτισε το μέσον που χρησιμοποίησαν να ασχολείται περαιτέρω ή να ενδιαφέρεται για αυτό. Αυτό που δείχνει να τον ενδιαφέρει είναι το κατά πόσο κατάφεραν να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους. Αυτό που δείχνει να τον ενδιαφέρει είναι η ‘συλλογική’ άρνηση της Εκκλησίας. Βάζω το ‘συλλογική΄ σε αποσιωπητικά για να μην ξαναμπούμε στις ίδιες συζητήσεις.

      • Πετροβούβαλος said

        Ο.Κ. θέμα ερμηνίας. Και ερωτώ: Μιά πολιτική εξουσία που επιχειρεί να μεταγγίσει κλπ. ΠΩΣ αντιμετωπίζεται;

      • Φαίη said

        τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ

      • Πετροβούβαλος said

        Η Παιδεία είναι του Καίσαρος στις μέρες μας.

      • Φαίη said

        .. ίσως επειδή δεν εκπληρώθηκε το ‘τα του Θεού τω Θεώ’ ο Καίσαρας είναι αυτός που είναι ..

        Στην Ελλάδα όμως η Παιδεία οφείλει να είναι Ελληνορθόδοξη.

        Μεγάλη συζήτηση πάμε να ανοίξουμε.

      • Πετροβούβαλος said

        Ε, ναι, είναι πολυπλοκότερο απ’ ότι φαίνεται… Να είσαι καλά!

  2. Αργυρώ said

    Όλως τυχαίως αυτήν ακριβώς την ομιλία άκουγα πριν από μερικές ημέρες. Τον λατρεύω τον παπα Αθανάσιο, για πολλούς λόγους. Τέλος πάντων, Πετροβούβαλε, λέει σε κάποιο σημείο, πως οι μετανοούντες, αυτοί οι λιγοστοί, όταν υπάρχουν σώζουν και τους υπόλοιπους. Όχι ποσοτικά, ξέρεις. Πόνος, δάκρυα, μετάνοιες. Σαφώς και ο καθένας θα κριθεί και θα σηκώσει το βάρος του εαυτού του, της δικής του ζωής και των δικών του επιλογών, αλλά νομίζω ότι το στηρίζει επαρκώς το αμάρτημα του λαού, που όμως δεν ταυτίζεται με αυτό που εσύ αντιλαμβάνεσαι ως συλλογικό, κάτι τέτοιο δεν υπάρχει, όπως πολύ σωστά είπες. Αλλο το συλλογικό. Εξ ορισμού, δεν υπάρχει συλλογική ευθύνη, και ως έννοια την μισώ βαθύτατα. Εδώ όμως είναι κάτι διαφορετικό, έτσι δεν είναι? Αφού όλοι προσκυνάμε το είδωλο, το αμάρτημα γίνεται συνολικό, όχι συλλογικό.
    Όσο για την εμμονή του στην Παλαιά Διαθήκη, αυτός είναι ένας από τους λόγους που τον ακούω, I mean, ποιός άλλος έχει τις γνώσεις του?
    ενιγουέη, καλό βράδυ.

    • Φαίη said

      Και εγώ τον λατρεύω Αργυρώ.
      Τον παρακολουθώ όποτε έχω διαθέσιμο χρόνο, μακάρι να είχα περισσότερο να απομαγνητοφωνούσα περισσότερες ομιλίες του. Πιστεύω ότι ειδικά στις μέρες μας οι λόγοι του αποτελούν έναν φωτεινό φάρο μέσα στην σύγχυση που υπάρχει. Όσο παράξενο και αν ακούγεται, μου δίνει μία αισιοδοξία ο τρόπος που μιλάει.

      Καλό σου βράδυ.

    • Πετροβούβαλος said

      Καλό βράδυ Αργυρώ και νάσαι καλά!

  3. Απο περιέργεια ,,,μιας και υπήρχαν αρκετα σχόλια επι του άρθρου ,,,ειπα,,,να διαβάσω το άρθρο,,αν και αποφεύγω τα της εκκλησίας,,,!!
    όιμέ,,,,,χεχεχε
    οτσέι,,,
    διαφωνώ καθετα οριζόντια και επι τα αυτά ,,,,ειναι γνώστες οι θέσεις μου,,,δεν θελω να προσβάλω κανενα αλλα να πω οτι εξοργίστηκα με αυτα που διάβασα στον λογο του π. Μυτιληναίου
    φυσικα,,,οι απόψεις του καθενος ειναι σεβαστές απο εμε και δέχομαι να υπάρχουν ολες οι απόψεις και ας διαφωνώ
    απλα ,,
    διαβάζοντας τον λόγο,,,ερχόταν συνεχώς στο μυαλό μου το «σφαξε με Αγα μου να αγιάσω » και μουρμούραγα «έλεος πιά»
    ,,,,
    ,,,,
    αστα

    • Φαίη said

      Δεν έχουν σχέση το ένα με το άλλο αγαπητέ Γιώργο. Η πνευματική μετάνοια ίσα ίσα φωτίζει τον άνθρωπο να μην κάνει βλακώδεις επιλογές στη ζωή του που θα τον φυλακίζουν.
      Ουδεμία σχέση έχει η μετάνοια του Χριστιανού -ο οποίος στην ουσία φτιάχνει την σχέση του με τον Χριστό- με την παθητικότητα του ενοχοποιημένου ανθρώπου στα πολιτικά δρώμενα.

      Καλό σου βράδυ αδελφέ.

  4. Μηδὲν Ἄγαν said

    Φαίη σὲ εὐχαριστοῦμε γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀνεβάζεις καὶ εἶναι ἄκρως ἐνδιαφέροντα ἀλλὰ καὶ εὔστοχα! Ὅσον ἀφορᾷ τὸν π. Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο θὰ ἤθελα νὰ σὲ παρακαλέσω νὰ ἀπομαγνητοφωνεῖς ὅσες ὁμιλίες του κρίνεις ὅτι εἶναι ἐνδιαφέρουσες γιατὶ στὴν πράξη (ἦχο) μιλάει ἀργὰ καὶ δὲν ἔχουμε τὸ χρόνο νὰ καθήσουμε νὰ τὸν ἀκούσουμε. Τὸν ἄκουγα ἀπὸ τὴν τοπική μας Έκκλησία πρὶν πολλὰ πολλὰ χρόνια (τῆς τάξεως εἰκοσαετίας καὶ βάλε) καὶ μοῦ ἦταν πολὺ ἀγαπητός. Ἀλλὰ τότε εἶχα χρόνο τῶρα δὲν ἔχω ἀλλὰ καὶ οὔτε ὑπομονή… Ὅσο γιὰ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη δυστυχῶς πολλοὶ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ζοῦν στὴν Ἐκκλησία σήμερα καὶ ἔχουν τὴν ἄποψη ὅτι ἀφοῦ ἔχουμε τὴν Καινὴ δὲν μᾶς χρειάζεται ἡ Παλαιά. Σύντομα νὰ πῶ ὅτι οἱ δύο διαθῆκες εἶναι τὸ κλειδὶ καὶ ἡ πόρτα. Ἡ Καινὴ Διαθήκη εἶναι τὸ κλειδὶ ποὺ ἑρμηνεύει τὴν Παλαιὰ ἡ ὁποία χωρὶς αὐτὸ εἶναι δυσερμήνευτη. Ἀλλὰ ἂν ἀφαιρέσουμε τὴν Παλαιὰ μένουμε μὲ ἕνα κλειδὶ ποὺ …δὲν ξέρουμε ποιά πόρτα θὰ ἀνοίξει.

    • Πετροβούβαλος said

      Προφανώς αυτοί που πιστεύουν πως η Παλαιά Διαθήκη δεν μας χρειάζεται είναι άσχετοι με το αντικείμενο. Εκείνοι όμως που ουσιαστικά αγνοούν, ή περιορίζουν την Καινή στις διδασκαλίες τους, περιοριζόμενοι στην Παλαιά τι είναι;

      Πολύ καλή σας ημέρα.

      • Μηδὲν Ἄγαν said

        Εἶναι ἕνα μεγάλο θέμα αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς ὀρθόδοξης ἑρμηνείας τῆς Ἁγίας Γραφῆς τόσο τῆς Παλαιᾶς ὅσο καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης ποὺ ἂν τὸ ἀνοίξουμε δὲν ξέρω κατὰ πόσο καὶ μέχρι ποῦ θὰ τὸ ἀκολουθήσω. Ἡ ἐπικρατοῦσα, δυστυχῶς, σήμερα τάση εἶναι ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν Καινή, (πολλῷ δὲ μᾶλλον γιὰ τὴν Παλαιά) εἶναι νὰ τὰ θεωροῦμε κατὰ βάση ἱστορικὰ κείμενα μὲ σημαντικὲς βεβαίως βεβαίως πνευματικὲς (γιὰ τὴν ἀκρίβεια «πνευματικὲς» γιατὶ περὶ ἠθικῶν πρόκειται) προεκτάσεις κι ἐπισημάνσεις… Ἔτσι μιλοῦμε γιὰ τὸ Χριστό (Καινὴ Διαθήκη) καὶ ἀναφερόμαστε στὰ σπουδαῖα γεγονότα ποὺ «συνέβησαν τότε» καὶ πόσο σημαντικὰ (ἠθικὰ) συμπεράσματα μποροῦμε νὰ βγάλουμε ἀπὸ αὐτά, παραβλέποντας τὸ γεγονὸς ὅτι ἂν πρόκειται γι’ αὐτὸ μόνο, (μιὰ ἠθικὴ διδασκαλία δηλαδή) μποροῦμε νὰ πάρουμε παραδείγματα ἀπὸ χιλιάδες ἀσήμους καὶ ἐπωνύμους ἀνθρώπους στὸ διάβα τῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητος καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιμένουμε μόνο στὸ «παράδειγμα» (=ἐξωτερικὴ συμμόρφωση) τῆς Ἁγίας Γραφῆς… Ὁμοίως καὶ γιὰ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἐπιμένουμε στὴν «ἐξιστόρηση» τῶν ἱστορικῶν (κανεὶς δὲν ἔχει ἀντίῤῥηση γι’ αὐτό) γεγονότων τῆς ἱστορικῆς πορείας τοῦ Ἰσραὴλ ἀγνοῶντας ὅτι τὰ ἴδια συμπεράσματα (ἠθικὰ) θὰ μποροῦσαν νὰ ἔχουν ἐξαχθεῖ ἀπὸ πληθῶρα ἄλλων λαῶν (μὲ κατάλληλη ἑρμηνεία) ποὺ κι ἐκεῖνοι κακοπάθησαν καὶ βασανίστηκαν ἱστορικά.

        Αὐτὰ δὲν τὰ λέω γιὰ νὰ ἀρνηθῶ τὰ ἱστορικὰ γεγονότα τῆς ἱστορίας τοῦ Ἰσραὴλ ἢ τῆς ἐποχῆς τοῦ Χριστοῦ ἀντίστοιχα γιὰ τὴν Καινὴ Διαθήκη ούτε ἐπίσης νὰ ἀρνηθῶ τὰ ἀναντίῤῥητα ἐπίσης ἠθικὰ συμπεράσματα ποὺ προκύπτουν ἀπὸ αὐτὲς τὶς διηγήσεις (π.χ. ὅταν ἕνας λαὸς φεύγει ἀπὸ τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ ἔρχονται συμφορὲς – παιδαγωγικὲς τιμωρίες, ὅποιος κι ἂν εἶναι αὐτὸς ἀκόμα καὶ ὁ «περιούσιος») ἀλλὰ γιὰ νὰ τονίσω ὅτι οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διαχρονικά, ἄλλη χρήση ἔκαναν στὴν Ἁγία Γραφή!!!!!!

        Γιὰ τοὺς Πατέρες καὶ τὴν Ἐκκλησία γενικότερα ΟΛΗ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΣ ΘΕΟΥ!!!! Καὶ σὰν λόγος Θεοῦ ΜΕΝΕΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ!!!!!! Ἁπλῶς εἶναι θέμα τοῦ πῶς θὰ ἑρμηνευτεῖ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ!!!!!

        Βλέπουμε λοιπὸν ὅλους τοὺς φιλοκαλικοὺς πατέρες ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους πιὸ γνωστοὺς πατέρες νὰ παίρνουν τὰ γραφόμενα στὴν Ἁγία Γραφὴ τόσο στὴν Παλαιὰ ὅσο καὶ στὴν Καινὴ καὶ νὰ τὰ ἑρμηνεύουν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ! Ὅταν λέμε «πνευματικὰ» δὲν ἐννοοῦμε ήθικὰ γιατὶ σήμερα ἔχουμε τὴν τάση νὰ θεωροῦμε ὡς πνευματικὰ τὶς ἠθικὲς διδασκαλίες. Ἀσφαλῶς καὶ ἀπὸ τὴν πνευματικότητα ἀποῤῥέει μιὰ ἠθική. Δὲ στερεῖται ἠθικῆς ἡ πνευματικότητα. Ἀλλὰ μιὰ ἠθικὴ μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ΑΠΟΥΣΗΣ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ καὶ νὰ εἶναι ἕνας πηθικισμὸς μιᾶς ΦΑΙΝΟΜΕΝΗΣ πνευματικότητας!!!!!

        Πνευματικότητα εἶναι «ὁ ἔσω τῆς καρδίας ἄνθρωπος» δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ πολὺ ἀργὰ διατυπώθηκε ὡς ἡσυχασμὸς, ὡς νήψη, ἡ ἐσωτερικὴ καρδιακὴ ἐργασία μιὰ ἐκδήλωση τῆς ὁποίας εἶναι (καὶ μπορεῖ καὶ νὰ μὴν εἶναι) ἡ ἠθική της ἐκδήλωση! Αὐτὴ ἡ ἐργασία ὑπῆρχε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὄχι μόνο στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὴν ἴδρυσή της μέχρι σήμερα ἀλλὰ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ὄπως ὁ Ἐνώχ, ὁ Ἀβραάμ, ὁ Δαυίδ, οἱ προφῆτες τὴν εἶχαν καὶ προσπαθοῦσαν νὰ τὴν μεταδώσουν στὸ λαὸ. Αὐτὸς εἶναι κι ὁ λόγος ποὺ ἡ Ἐκκλησία δὲν κάνει διάκριση σὲ «πρὸ Χριστοῦ Ἁγίους» καὶ «μετὰ Χριστόν» ἀλλὰ τιμᾷ ὅλους τοὺς ἁγίους πρὸ καὶ μετὰ Χριστὸν ὡς «Ἁγίους» ἀνθρώπους δηλαδὴ ποὺ δέχθηκαν τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τὴν ἐργάστηκαν θεοφιλῶς καὶ θεοπρεπῶς.

        Οἱ Πατέρες λοιπόν, καὶ οἱ Ἅγιοι ἑρμήνευαν τὰ πάντα στὴ ζωή τους «πνευματικῷ τῷ τρόπῳ» καὶ ἐπομένως καὶ ἡ Ἁγία Γραφὴ σὰν λόγος Θεοῦ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ξεφεύγει ἀπὸ αὐτὸν τὸν κανόνα. Μερικὰ παραδείγματα: Ὅταν ὁ Δαυίδ λέει στοὺς ψαλμούς του «θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος μάκαριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς πέτραν» οἱ περισσότεροι κήρυκες σήμερα γίνονται «δικηγόροι» τοῦ Δαυίδ λέγοντας «ἔ, αὐτὰ ἦταν τὰ ἤθη τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἐκεῖνον τὸν καιρὸ οἱ ἄνθρωποι ἦταν κακοὶ καὶ συνέβαιναν ἀγριότητες» μένοντας στὸ ἱστορικὸ περίγραμμα μιᾶς περασμένης καὶ ξεπερασμένης ἐποχῆς, ἀλλὰ οἱ ἅγιοι καὶ ἡ Ἐκκλησία καταλαβαίνουν στὰ λόγια αὐτὰ τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς ποὺ περικυκλώνουν τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου (τὴν Ἰερουσαλὴμ ὡς ἄλλη Βαβυλῶνα) γιὰ τὴν ὁποία καλεῖ ὁ Δαυίδ ὅτι πρέπει νὰ νήπια (ἐν τῇ γεννέσει τους δηλαδὴ) νὰ συντριβοῦν στὸ κεφάλι!!!!

        Ἴσως κάποιος πεῖ ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι κυριολεξία ἀλλὰ ἀλληγορία… γιὰ τὸν θεούμενο ὅμως ἄνθρωπο οἱ πνευματικοὶ νόμοι εἶναι ἀσυγκρίτως πραγματικότεροι τῶν «φυσικῶν» καὶ ὑλικῶν πραγματικοτήτων. Μάλιστα δέ, ἀφοῦ τὸ «σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου παρέρχεται» ἐνῷ ὁ «ἄλλος» μένει αἱώνια περισσότερο θὰ ταίριαζε νὰ θεωρηθεῖ ἀλληγορία τὸ ἱστορικὸ καὶ πραγματικότητα τὸ πνευματικό. Καὶ ἂν ἀνατρέξουμε στὴν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας στὶς καταβασίες γιὰ παράδειγμα θὰ δοῦμε ὅτι ἡ ἔξοδος τοῦ Ἱσραὴλ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο χρησιμοποιεῖται μόνο καὶ μόνο ὄχι γιὰ νὰ ἐξαχθοῦν ἠθικὰ συμπεράσματα ἀλλὰ γιὰ νὰ «εἰκονογραφηθεῖ» ἡ ἔξοδος τοῦ «λαοῦ τοῦ Θεοῦ» (= Ἐκκλησίας) ἀπὸ τὴν ἁμαρτία στὴ Χάρη, ἀπὸ τὴ φθορὰ στὴν ἀφθαρσία.

        Τί ἱστορικὸ ἀντικείμενο γιὰ παράδειγμα θὰ μποροῦσε νὰ δοθεῖ στὴ φράση τοῦ Δαυίδ «εἰς τὰς πρωίας ἀπέκτεινον πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐκ πόλεως Κυρίου πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν»; Ξύπναγε ὁ Δαυὶδ κάθε πρωὶ καὶ σκότωνε ὅποιον θεωροῦσε ἁμαρτωλό; Καὶ τὴν ἄλλη μέρα; Εἶχαν γεννηθεῖ κι ἄλλοι ἁμαρτωλοί; Μόνο μὲ τὴν ἐσωτερικὴ ἐργασία (ἀνάλογο μὲ τὰ νήπια τῆς Βαβυλῶνος) μπορεῖ νὰ ἑρμηνευτεῖ αὐτό. Εἰς τὰς πρωίας δηλαδὴ στὴν ἀρχή τους, ἐξολόθρευε πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς λογισμοὺς τῆς γῆς, δηλαδὴ τῆς ψυχῆς ποὺ εἶναι ἀφιερωμένη στὸν Κύριο σὰν ἡ Πόλη Του.

        Ἀκόμα καὶ γιὰ τὸ νόμο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ΕΠΕΙΔΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΣ ΘΕΟΥ ὑπάρχει πνευματικὴ ἑρμηνεία. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος εἶπε ὅτι «οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι». Ἄρα ὁ Νόμος τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΕΡΟ ΝΟΗΜΑ!!!!! ΠΛΗΡΟΥΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ!!!!! Ἡ περιτομὴ γιὰ παράδειγμα δὲν καταργήθηκε!!!!! Ἁπλῶς ὅπως μᾶς λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Καινὴ Διαθήκη = κλειδὶ τῆς Παλαιᾶς) ἔχουμε οἱ χριστιανοὶ τὴν περιτομὴ τῶν ἁμαρτιῶν μας, τὴν ἐξομολόγηση δηλαδή. Ἀκόμα καὶ αὐτὸ τὸ περιβόητο «ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαμοῦ» τὸ ὁποῖο χρησιμοποιοῦμε σὲ ἀντιδιαστολὴ μὲ τὸ νόμο τῆς ἀγάπης παίρνει κι αὐτὸ (ἂν θέλουμε) πνευματικὸ νόημα: Ὁφείλει ὁ χριστιανὸς νὰ κάνει τὸν ὀφθαλμό του ὀφθαλμὸ τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ τὸν ἁγιάσει ἀλλὰ καὶ νὰ πάθει ἀντὶ τὸν παθημάτων ποὺ ἔπαθε Ἐκεῖνος. Καὶ τὸ «ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου καὶ μισήσεις τὸν ἐχθρόν σου» ἀφορᾷ στὸν ἐχθρὸ τὸ διάβολο καὶ τὸν πλησίον τὸν συνάνθρωπο…

        Δὲν εἶναι σκοπός μου νὰ κάνω ἑρμηνεία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἤθελα μόνο νὰ καταδείξω τὸν λανθασμένο ἐκκλησιαστικὰ τρόπο ποὺ καὶ οἱ περισσότεροι σήμερα ἱεροκήρυκες προσεγγίζουν τὶς δύο διαθῆκες ἀγνοῶντας τὴν πρακτικὴ τῶν Πατέρων ἀλλὰ καὶ τῆς Ἐκκλησίας ὅπως αὐτὴ φαίνεται στὴν ὑμνογραφία της, ἀγνοῶντας μάλιστα καὶ τὸν τρόπο ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἑρμηνεύει τὴν Παλαιὰ Διαθήκη σ΄ αὐτὴν τὴν ἴδια τὴν Καινὴ Διαθήκη!!!! (π.χ. «Ἀβραὰμ δύο παιδίσκας εἶχε, μίαν ἐκ τῆς δούλης καὶ μίαν ἐκ τῆς ἐλευθέρας… κ.λ.π.»). Αὐτὴ ἡ λάθος προσέγγιση φθάνει στὸ ἀποκορύφωμά της στὴν «ἑρμηνεία» τῆς Ἀποκάλυψης ποὺ ἀγνοοῦμε κι ἐκεῖ ἐπιδεικτικὰ ὅτι πρόκειται γιὰ ΑΙΩΝΙΟ λόγο Θεοῦ ποὺ ἀφορᾷ πνευματικὰ γεγονότα καὶ πνευματικὲς ἔννοιες καὶ προσπαθοῦμε νὰ «μαντέψουμε» τὰ διάφορα «γεγονότα» καὶ «καταστροφὲς» ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ἔγιναν ἢ καὶ θὰ γίνουν γιὰ νὰ ….λάβουμε τὰ μέτρα μας….

    • Φαίη said

      Αγαπητέ Μηδέν Άγαν.
      Σας ευχαριστώ για τα ενθαρρυντικά σας λόγια. Κατανοώ απολύτως την έλλειψη χρόνου. Το γραπτό κείμενο είναι πιο προσβάσιμο και εύκολο να διαβαστεί γι’ αυτό και προσπαθώ όποτε βρίσκω χρόνο να κάνω αυτές τις απομαγνητοφωνήσεις. Νοιώθω μέσα μου πως όλοι μας, πρωτίστως εγώ, έχουμε αυτήν την στιγμή απόλυτη ανάγκη να ερχόμαστε συνεχώς σε επαφή με τον λόγο ευσυνείδητων ανθρώπων που υπηρέτησαν σωστά την Εκκλησία.

  5. […] στις 25/04/1983. Απομαγνητοφώνηση Φαίη για το ιστολόγιο ΑΒΕΡΩΦ [από 20:45 έως […]

  6. […] στις 25/04/1983.Απομαγνητοφώνηση Φαίη για το ιστολόγιο ΑΒΕΡΩΦ [από 20:45 έως […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s