ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    atha40 στο Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ Κ…
    Αργυρώ στο Π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Ο Χρ…
    Αντέξαμε! | Σημεία Κ… στο Ἀντέξαμε!
    Φαίη στο Συλλογή ειδήσεων 12ης Αυγούστο…
    Μέλια στο ΟΙ ΑΤΣΑΛΑΚΩΤΟΙ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Η Μεγάλη Κυρά, η Αρχικαπετάνα, η Ναύαρχος, η Αρβανίτισσα Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα κατά τον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 1821 (Μέρος 2).

Posted by Πετροβούβαλος στο Μαΐου 24, 2017

αναδημοσίευση από το Αρβανίτες – Arvanites – Hellines
άρθρο του Νικόλαου Α. Αρβανίτη
(το πρώτο μέρος ΕΔΩ)

.

Και μόνο η συμμετοχή της στη Φιλική Εταιρεία, η ισότιμη συμμετοχή της στα Συμβούλια των Οπλαρχηγών και η απόδοση τιμών σε γυναίκα εκείνης της εποχής, αποδεικνύουν τη συνωμοσία των μασόνων, για χαρακτηρισμό της Φιλικής Εταιρείας ως μασονικής οργάνωσης, όταν ΟΥΔΕΠΟΤΕ έχουν δεχθεί γυναίκα σε τεκτονικές οργανώσεις και επιλέγουν για προβολή ότι τους συμφέρει. Και το σπουδαιότερο: Δεν είναι η μόνη γυναίκα που υπήρξε μέλος της επαναστατικής (και όχι μασονικής) οργάνωσης «Φιλική Εταιρεία».

Στις 13 Μαρτίου του 1821, η Μπουμπουλίνα υψώνει τη δική της σημαία– τον αετό με την άγκυρα και τον Φοίνικα – στο κατάρτι του «Αγαμέμνονα» και την χαιρετίζει με κανονιοβολισμούς μπροστά στο λιμάνι των Σπετσών. Ο αετός με τα φτερά προς τα κάτω συμβολίζει το σκλαβωμένο Έθνος, που θα αναγεννηθεί όπως ο Φοίνικας, με τη βοήθεια του Nαυτικού που συμβολίζει η άγκυρα. Η Μπουμπουλίνα, το λάβαρό της, το είχε εμπνευσθεί από το λάβαρο των βυζαντινών αυτοκρατόρων Κομνηνών, που ήταν παρόμοιο. Στις 3 Απριλίου, ανήμερα των Βαΐων, επαναστατούν οι Σπέτσες, πρώτες από τα υπόλοιπα νησιά.

Η Μπουμπουλίνα επικεφαλής μοίρας πλοίων πλέει προς το Ναύπλιο και αρχίζει το ναυτικό αποκλεισμό του. Η αποβίβασή της στους Μύλους του Άργους μαζί με τους φλογερούς λόγους της και τον ενθουσιασμό της, ξεσήκωσαν τους Αργείους, κάνοντας τους να επιμείνουν στην πολιορκία του Ναυπλίου, ενός κάστρου απόρθητου, αποτελούμενου από τρία φρούρια – το Μπούρτζι, την Ακροναυπλία και το περίφημο Παλαμίδι – οπλισμένα συνολικά με τριακόσια κανόνια.

Οι επιθέσεις της εναντίον του Ναυπλίου, ήταν μία σελίδα απαράμιλλου ηρωισμού. Αυτό φαίνεται και από την αφήγηση του ιστορικού αλλά και αυτόπτη μάρτυρα Ανάργυρου Χατζή-Αναργύρου, ο οποίος γράφει για αυτήν τα εξής:

«…μάλιστα δε το σπάνιο γεγονός εις τα χρονικά των εθνών, μία γυνή να επιστρατεύση, γυνή πλουσία, αποφασίσασα και πλοία και χρήματα και υιούς ολοκαύτωμα εις τον βωμόν της πατρίδος να προσφέρη. Αυτή δε η γυνή είναι η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, την οποίαν τα έθνη ανευφήμησαν και εχαιρέτισαν ως ηρωίδα. Ήτο δε πράγματι λεοντόθυμος. Το 1821, Δεκεμβρίου 4, εις την πολιορκίαν του Ναυπλίου, το ενθυμούμεθα, επιβαίνουσα σε ίδιον πλοίο της, μόνη διέταξε την έφοδο εις τας λέμβους κατά του φρουρίου.

Αύται δε επιτίθενται, αλλ’ αι σφαίραι και οι μύδροι από των επιθαλασσίων προμαχώνων τας κανονοστοιχίας χαλαζηδόν επιπίπτοντες, υποχρεούν τους ανδρείους της να υποχωρήσωσι προς ολίγον. Εξανίσταται τότε η Αμαζών, επισκοπούσα από των εδωλίων της νήος, και τους βοά …Είσθε λοιπόν γυναίκες και όχι άντρες; Εμπρός! Οι αξιωματικοί την υπακούουν, μάχονται, θνήσκουν, επανελθόντες εις την τάξιν, αλλ’ εις μάτην, το φρούριο διά θαλάσσης ήτο απόρθητον. Διό μετέβη εις την ξηράν και εκεί εστρατήγει μέχρι της παραδόσεως του Ναυπλίου, τη 30 Νοεμβρίου 1822, συμμετέχουσα των έργων της πολιορκίας, οδηγούσα τα παλικάρια της, χορηγούσα τους θησαυρούς της.»

Ο ιστορικός Ορλάνδος αναφέρει για την προσφορά της προς την πατρίδα: «…ούτε πανταχού, ούτε και καθ’ όλας τας εποχάς αναφαίνονται εν ταις επαναστάσεσι γυναίκες τοιαύται, έκτακτον έχουσαι τον χαρακτήρα και άξιαι να κινήσωσι τον θαυμασμό του κόσμου».

Ένας άλλος δε ιστορικός, ο Ι. Φιλήμων, περιγράφοντας την τόλμη και γενναιότητα της Μπουμπουλίνας γράφει την ανεπανάληπτη φράση ότι «…ενώπιον αυτής ο άνανδρος ησχύνετο και ο ανδρείος υπεχώρη».

Εκτός της πολιορκίας του Ναυπλίου, η Μπουμπουλίνα παίρνει μέρος στο ναυτικό αποκλεισμό της Μονεμβασιάς και την παράδοση του κάστρου της. Τα πλοία της, πολιορκούν το Νεόκαστρο στην Πύλο και ανεφοδιάζουν το Γαλαξείδι, με κυβερνήτες τα παιδιά της και τα αδέλφια της. Τα παλικάρια της πολεμούν στο Άργος, στην Τρίπολη, στα Δερβενάκια.

Στην μάχη του Άργους παρά τον Χάραδρο ποταμό (Ξεριά), σώμα ολίγων Σπετσιωτών πολεμιστών με αρχηγό τον γιό της Μπουμπουλίνας, Γιάννο Γιάννουζα, αντιστάθηκε στις δύο και πλέον χιλιάδες Τουρκοαλβανών με επικεφαλήν τον διαβόητο για τη βαρβαρότητα του, Βελή-μπέη, απεσταλμένο τότε του Χουρσίτ πασά της Τρίπολης, με εντολή την εκκαθάριση της Πελοποννήσου από τους επαναστατημένους Έλληνες.

Η μάχη ήταν άνιση. Εκεί έπεσε ως πραγματικός ήρωας ο γιός της Μπουμπουλίνας. Ως άλλος Λεωνίδας, όρμησε πεζός πάνω στον έφιππο Βελή-μπέη τον έριξε κάτω από το άλογό του και τον τραυμάτισε με την σπάθα του θανάσιμα. Εχθρικό όμως βόλι εκείνη τη στιγμή, τον κτύπησε και τον άφησε νεκρό. Η θυσία αυτή των Σπετσιωτών έδωσε το χρόνο στον άοπλο πληθυσμό του Άργους να τρέξει προς τους γύρω λόφους και να σωθεί.

Λίγες μέρες πριν από την πτώση της Τρίπολης η Μπουμπουλίνα καταφτάνει έφιππη μαζί με τους Σπετσιώτες της, στο ελληνικό στρατόπεδο έξω από την πόλη. Όλοι την υποδέχονται με ενθουσιασμό. Εκεί συναντά τον Κολοκοτρώνη.

Αισθήματα αλληλοσεβασμού και φιλίας αναπτύσσονται μεταξύ τους και σε τέτοιο ισχυρό βαθμό, ώστε αργότερα συγγενεύουν παντρεύοντας τα δύο παιδιά τους, Πάνο Κολοκοτρώνη και Ελένη Μπούμπουλη. Παίρνει μέρος ως ισάξια με τους άλλους οπλαρχηγούς στα πολεμικά συμβούλια και τις αποφάσεις. Της απονέμεται ο τίτλος της Καπετάνισσας και της Μεγάλης Κυράς. Μετά το θάνατό της, οι Ρώσοι της απονέμουν και τον τίτλο της Ναυάρχου, έναν τίτλο με παγκόσμια μέχρι σήμερα μοναδικότητα για γυναικεία μορφή.

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1821 γίνεται μετά από πολιορκία η Άλωση της Τριπολιτσάς. Την πτώση της πόλης ακολουθεί μεγάλη σφαγή που κράτησε τρεις μέρες και τρεις νύχτες, η οποία για πολλούς ξένους ιστορικούς ήταν αδικαιολόγητη και που είχε αργότερα σαν αντίποινα τη σφαγή του πληθυσμού της Χίου από τους Τούρκους. Σφαγή που τα αίτιά της, πρέπει να αναζητήσουμε στην επί σχεδόν 400 χρόνια τυραννία, θηριωδία και βαρβαρότητα του κατακτητή. Τριάντα χιλιάδες κατά τους ιστορικούς οι νεκροί, γεμίζουν τους δρόμους και τα στενά. Το αίμα ρέει ποτάμι. Εν μέσω της φοβερής σφαγής και αντάρας, η Μπουμπουλίνα καταφέρνει και σώζει μόνη της το χαρέμι του Χουρσίτ. Αυτό έγινε μετά από παράκληση της συζύγου του Χουρσίτ, προς την Μπουμπουλίνα, λίγο πριν την πτώση της πόλης, για τις ζωές των γυναικών και παιδιών του χαρεμιού.

Λέγεται μάλιστα ότι με την πράξη της αυτή, η Μπουμπουλίνα κράτησε την υπόσχεση που έδωσε το 1816 στη Βαλιδέ Σουλτάνα στην Κωνσταντινούπολη, όταν εκείνη κατάφερε να σώσει την περιουσία της Λασκαρίνας από τη δήμευση. Η Μπουμπουλίνα της είχε τότε υποσχεθεί ότι εάν ποτέ κάποια Τουρκάλα ζητούσε τη βοήθειά της, θα έκανε και αυτή ότι καλύτερο μπορούσε.

.

ΚΥΡΙΑ ΠΗΓΗ: Μουσείο Μπουμπουλίνας

Advertisements

5 Σχόλια to “Η Μεγάλη Κυρά, η Αρχικαπετάνα, η Ναύαρχος, η Αρβανίτισσα Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα κατά τον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 1821 (Μέρος 2).”

  1. Κορίνα said

    Πάλι τα ίδια.
    Έχουμε και λέμε:
    Δεν υπάρχει επαναστατική οργάνωση που δεν είναι μασονική. Ελάχιστη απόδειξη είναι ο «Φοίνικας» της Μπουμπουλίνας που ήταν η στοά πίσω από το όνομα «Φιλική Εταιρεία» με έδρα την Μόσχα και παραρτήματα στο Παρίσι και στη Ζάκυνθο.
    Η Λασκαρίνα ήταν «φιλική» επειδή «φιλικός» ήταν ο άντρας της που έλαβε μέρος στα Ορλωφικά και σκοτώθηκε. Συνέχισε το έργο του, όπως η Βισβίζη συνέχισε το έργο του δικού της άντρα.
    Η Λασκαρίνα ανήκε στον χριστιανικό στόχο της επανάστασης, γι αυτό και δυσφημήθηκε (όπως οι Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Ανδρούτσος, Βαρνακιώτης, Βισβίζης) από την πλευρά των νεωτεριστών.
    Η πράξη της Τρίπολης οφείλεται πράγματι στην υπόσχεση προς την βαλιντέ και η τότε κατάσχεση ήταν ποινή για την συμμετοχή του άντρα της στα ορλωφικά. Είχε όμως και οικονομικό αποτέλεσμα για την Λασκαρίνα. Το χρήμα κατέληξε υπέρ της Επανάστασης η οποία δεν βόλευε την παράταξη Νέγρη-Μαυροκορδάτου-Κωλέττη που έχανε τα χρήματα υπέρ του δικού της σκοπού. Γι αυτό και η δυτικόφιλη παράταξη διέδιδε ότι Μπουμπουλίνα και Κολοκοτρώνης οικειοποιούνται τα χρήματα (λάφυρα) της Επανάστασης.
    «Μασονικός» εκείνη την εποχή δεν σημαίνει «αντιχριστιανικός», επειδή οι δυο αντίπαλοι βρίσκονται στα ίδια μυστικά δίκτυα, προσποιούμενοι ότι δουλεύουν αντίθετα απ’ αυτό που ήταν. Αυτό είναι 100% βέβαιο. Κρίνετε αναχρονιστικά, πράγμα που είναι λάθος. Οι αντιχριστιανοί επικράτησαν στην μασονία, όταν σ’ αυτήν διείσδυσαν οι πολιτικά απελευθερωμένοι Εβραίοι, που απαγορευόταν να είναι μέλη τεκτονικών στοών. Τότε αντιστράφηκαν και οι σημασίες των συμβόλων (π.χ. το μάτι του Θεού στο τρίγωνο έπαψε να συμβολίζει τον Θεό της Βίβλου και συμβόλιζε τον «Θεό» Εωσφόρο). Υπό αυτή την έννοια Καποδίστριας, Υψηλάντης, Κολοκοτρώνης και λοιποί ήταν όχι μασόνοι, αλλά «αρχιμασόνοι». Για την ακρίβεια, δεν υπήρχε κανείς που δεν ήταν μασόνος τότε και αυτό ίσχυε για τους αριστοκράτες, τους βασιλιάδες, ακόμα και τον σουλτάνο.

    • Πετροβούβαλος said

      Κατά πρώτον -εν προκειμένω- δεν κρίνουμε τπτ, αναπαράγουμε άρθρο.
      Κατά δεύτερον, μασονική οργάνωση με γυναίκα στους κόλπους της ΔΕΝ υπάρχει.
      Κατά τρίτον, το εάν υπάρχει η αν δεν υπάρχει επαναστατική-μη μασονική οργάνωση σημαίνει πως ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος είνα μασονική οργάνωση (σκεφτείτε λίγο τι σημαίνει αυτό).

      Πέρα απ’ όλα αυτά, η πεποίθηση πως η Φιλική Εταιρεία ήταν μασονική είναι διάδοση κυρίως των μασόνων και έχει τόση αξιοπιστία όση και οι μασόνοι. «Μασονικός» ουδέποτε σήμαινε «Αντιχριστιανικός». Οι ελευθεροτέκτονες είναι προτεσταντική υπόθεση και ως τέτοια είναι Αντι- Ορθόδοξη. Από εκεί συμπεράνετε το κάτα πόσον ο Καποδίστριας (που διαφωνούσε με την Επανάσταση στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή) ήταν ή δεν ήταν μασόνος.

      ΚΑΜΙΑ απολύτως μασονική πηγή δεν είναι αξιόπιστη. Οτιδήποτε άλλο ελέγχεται, αλλά όχι με αφορισμούς.

      • Κορίνα said

        Η αναπαραγωγή είναι άποψη. Δεν χρειάζεται να το λέμε.

        Κατά τα άλλα, επιμένετε στην λέξη και όχι στην ουσία. Όπως είναι φυσικό, αποδείξεις δεν έχει κανείς αλλά η αδιαμφισβήτητη καταχώρηση του Κ. στην Ελβετία, αν δεν εξηγηθεί, δεν λέει τίποτα, ή μάλλον στριμώχνει την δική σας άποψη, όχι την δική μου. Όταν όμως λέτε «ελευθεροτέκτονες είναι προτεσταντική υπόθεση» εξαρτάται τι εννοείτε. Εγώ είπα τι εννοώ. Σεις λέτε και ανακρίβειες σχολικού βιβλίου. Ο Καποδίστριας διαφωνούσε με την Επανάσταση; Αυτό από πού βγαίνει; Τι σόι κοτσάνα είναι η φράση ότι ο αρχηγός του Φοίνικα που το 1802 αντιμετωπιζόταν ως αρχηγός του Επτανησιακού κράτους και αφιέρωσε όλη του την ζωή στην Επανάσταση ήταν «εναντίον» της;
        Αναφέρεστε βέβαια στις γνωστές πηγές, όμως αυτές και ελλιπείς παρουσιάζονται και αναλύονται διαφορετικά. Σε τελική ανάλυση έχετε πιστέψει σε μεγάλο βαθμό τον σκελετό της χαζομάρας που λέει ότι την Επανάσταση επινόησε ο Σκουφάς, γι αυτό και δεν πιστεύετε όσα σας λέω και βασίζονται σε έρευνα και ντοκουμέντα, όχι σε κείμενα πολιτικών σκοπιμοτήτων.

        Σεκφτείτε: η ανασύσταση του χριστιανικού κράτους της Κωνσταντινούπολης δεν είχε διαρκή και αφανή φορέα; Ξεκίνησε το 1814 ή το 1800 ή το 1770; Τίποτε απ’ τα τρία. Ξεκίνησε πριν πέσει η Κωνσταντινούπολη και στηρίχθηκε σε προϋπάρχουσες δομές.
        Σας έδωσα και χρονικό στίγμα της άλωσης της μασονίας. Δεν θα διαφωνήσω στο ποιος την ξεκίνησε ως σκωτικό δόγμα, γιατί δεν το ξέρω, δεν μπορώ να το βρώ και σ’ αυτή την κουβέντα δεν έχει σημασία. Ξέρουμε ότι: οι «Εβραίοι» είχαν ξεκινήσει τον αγγλικό προτεσταντισμό και εδραιώθηκαν ξανά (μετά το 1300) στην Βρετανία επί Όλιβερ Κρόμγουελ (1650). Ξέρετε όμως ότι το 1717 δεν ξεκίνησαν όλα τα τεκτονικά από το μηδέν. -Σ’ αυτό υπάρχουν και τα ντοκουμέντα του πώς προέκυψε η μεγάλη κεντρική στοά της Αγγλίας-. Αντίθετα. Υπήρχαν πάντα, αφού διαρκής είναι η μάχη του Εωσφόρου εναντίον του Θεού. Υπήρχαν και προ Χριστού.

        Το κείμενο για την Μπουμπουλίνα όλα αυτά τα αγνοεί, εξηγώντας τα όσα συνέβαιναν με απλοϊκό, αλλά και ατελή τρόπο. Δηλαδή τα Ορλωφικά είναι λάθος να τα πούμε «μασονική Επανάσταση»; Τι ήταν η Αικατερίνη Β΄ και τι ήταν οι αγγλογάλλοι που την πλαισίωναν; Αυτό που γράφεται στο κείμενο «η Μπουμπουλίνα ήταν γυναίκα, άρα η Φιλική ΔΕΝ ήταν μασονική» είναι ένα λάθος. Διορθώνεται αν εξηγήσει κάποιος τι εννοεί. Λέτε να εννοεί ο συντάκτης του αυτά που σας είπα;

        Αν είναι έτσι, έχετε δίκιο και αυτό μας βοηθάει να καταλάβουμε και την σημερινή κατάσταση. Όχι να βάζουμε ένα έγγραφο του Καποδίστρια χωρίς να εξηγούμε τι, πότε και γιατί το γράφει. Ποιανού Καποδίστρια είναι το έγγραφο; Αυτουνού που τον «ψήφισαν» για αρχηγό του κράτους ενώ ήταν επιφυλακτικός για την Επανάσταση; Ίσως να βλέπετε πως το πρόβλημα ξεκινάει από την αντίληψη της ελλαδικής ορθόδοξης εκκλησίας ως κλειστό σύστημα. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της αδυναμίας της ομάδας Καποδίστρια να θέσει άλλα θεμέλια. Καταλήξαμε στον Όθωνα και μέχρι να αναλάβει η τριμελής αντιβασιλεία έκλεισε μοναστήρια, κατάσχεσε την περιουσία τους και έκανε την αυτοκεφαλία. Αυτά είναι προσωρινά. Όχι μόνιμα. Όχι πλαίσιο εξήγησης της ιστορικής πραγματικότητας.

      • Πετροβούβαλος said

        H αναπαραγωγή ΔΕΝ είναι άποψη εφόσον ΕΤΣΙ ΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ ΓΡΑΠΤΩΣ.

        Δεν διάβασα παρακάτω το σχόλιό σας επειδή είστε αγενής. Ευχαρίστως θα το διαβάσω και θα απαντήσω ΕΦΟΣΟΝ αποκαταστήσετε την τάξη του γραπτού λόγου που ΕΝΝΟΩ να τηρείται στον Αβέρωφ. Εάν παρόλα αυτά επιμείνετε σε αυτό το ύφος θα αποκλειστείτε όπως έχει αποκλειστεί μέγα πλήθος σχολιαστών.

  2. Κορίνα said

    Ζητώ συγγνώμη αν σας εκνεύρισα, δεν είχα τέτοιο στόχο.
    Ως προς την μη απάντηση, μπερδεύτηκα. Δεν πειράζει, αλλά αντιφάσκει με την υπεράσπιση του κειμένου στο οποίο εγώ διαφώνησα κι εσείς διαφωνήσατε μαζί μου. Δεν ξέρω τι έδειξε το αγενόμετρο αλλά τα μηνύματα που διαγράψατε δεν έχουν την δυνατότητα να κριθούν από το κοινό. Εγώ λέω ότι ήταν ίδια με τα προηγούμενα και ότι η ευαισθησία σας κρύβει την αδυναμία ύπαρξης άλλης άποψης στον Αβέρωφ. Βέβαια, δεν χάθηκε ο κόσμος. Η κουβέντα γίνεται για τις αρχές, όχι για τους εγωισμούς.
    Αφού επιθυμείτε τον τερματισμό του διαλόγου και στην Μπουμπουλίνα, δεν έχω άλλη επιλογή.
    Επειδή όμως επιμένετε πως η αναδημοσίευση δεν δηλώνει γενική συμφωνία, να σας στείλω μερικά αθεϊστικά κείμενα για δημοσίευση;

    Και κάτι που παρέλειψα να σχολιάσω: «…για πολλούς ξένους ιστορικούς ήταν αδικαιολόγητη» [η σφαγή των άμαχων στην Τρίπολη] γράφει ο συγγραφέας. Είναι φανερό ότι βλέπει την Επανάσταση αναχρονιστικά. «Έλληνα» επαναστάτη θεωρεί αυτόν που μιλάει ελληνικά και έχει στόχο το παρόν κράτος. Η ιστορική άποψη είναι κατ’ αυτόν λιγότερο ή περισσότερο αξιόπιστη ανάλογα αν είναι «ξένος» ή «Έλληνας» ο ιστορικός. Τελείως άστοχο, γιατί η ανθρώπινη ζωή δεν αποτιμάται με την εθνικότητα.
    Ιστορική εξήγηση της σφαγής: Αποτελεί μια «ρεβάνς» στις σφαγές αμάχων που έγιναν στην Κωνσταντινούπολη, στην Θεσσαλονίκη, στην Σμύρνη, στην Κύπρο από γενίτσαρους και όχλο προτρεπόμενο από τους ιμάμηδες. Βασική αιτία είναι η πολιτική: Ο Κολοκοτρώνης αφήνει σκόπιμα να γίνει η σφαγή. Όπως η σφαγή του Πατριάρχη και των χριστιανών αμάχων στην Πόλη, έτσι και η σφαγή των χριστιανών αμάχων στην Τρίπολη θεμελιώνει το χωρίς επιτροφή ταξίδι, το οριστικό διαζύγιο. Δεν θα γίνει δεκτή μετά από τέτοιες σφαγές η συνηθισμένη επιστροφή στο ραγιαδιλίκι. Επιβεβαιώθηκε αυτό το 1826, όταν κινδύνεψε η Επανάσταση από την τρομοκρατία του Ιμπραήμ που οδήγησε στα προσκυνοχάρτια. Εξ ου και το «φωτιά και τσεκούρι». Η Επανάσταση είχε ΕΝΑΝ πολιτικό όρο επιβίωσης. Να μην αυτομολήσει προς την εθελούσια σκλαβιά. Και αυτό το ήξερε καλά ο Κολοκοτρώνης που εκπροσωπούσε τον μυστικό αρχηγό Καποδίστρια. Όσο για την αναγνώριση του κράτους: η διαπραγμάτευστη τυπικά έγινε μεταξύ κρατών, ουσιαστικά μεταξύ τεκτόνων που ανήκαν επί της ουσίας, σε δυο ξεχωριστά στρατόπεδα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s