ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    . στο Με άθεους, με εκκλησιομάχους,…
    Simon στο Σεβασμιώτατε κ. Νικόλαε, ΕΧΩ Μ…
    Φαίη στο Δια χειρός Ράμα εγκρίθηκε το π…
    . στο Ανακοίνωση της ΠΕΘ για την πορ…
    . στο “Κρεμᾶνε τὴν Ἑλλάδα, κρεμᾶνε τ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Η χαμένη τιμή του πολιτικού σχεδιασμού και πως θα την αναζητήσουμε

Posted by Πετροβούβαλος στο Μαΐου 10, 2017

Εισαγωγή

Είναι νομίζω καιρός να απασχοληθούμε με τα νέα κόμματα που θα επιδιώξουν σαφώς την κατάληψη της πολιτικής εξουσίας. Η διαχείριση ενός κράτους είναι κατ’ εξοχήν πολύπλοκη υπόθεση. Η ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της πολυπλοκότητας που θα προκύψει από την ίδρυση ενός κόμματος εώς την κατάληψη της εξουσίας είναι μέτρο σοβαρότητας και απαραίτητος παράγοντας δυνητικής πολιτικής ισχύος. Η διαχείριση κάθε πολυπλοκότητας συμπεριλαμβάνει αντικειμενικές και υποκειμενικές αξίες. Οι νέες πολιτικές προσπάθειες που ενσωματώνουν αρχικά την υποθετική διαχείριση του κράτους από αυτές, εξετάζονται εδώ ως Συστήματα Κυβερνητικής. Ενδιαφέρουν κυρίως η αρχική κατάσταση του Συστήματος και του περιβάλλοντός του (εν προκειμένω του πολιτικού περιβάλλοντος), η δυναμική σχέση του Συστήματος με το περιβάλλον του και το περιθώριο σφαλμάτων του Συστήματος καθώς εξελίσσεται μέσα στο περιβάλλον του. Η βασική λειτουργία των Συστημάτων Κυβερνητικής είναι η επικοινωνία και το βασικό πρόβλημα που προκαλεί η φύση της, είναι πως ο προσδιορισμός, η ιεράρχηση και η εξέλιξή της, όπως και η εμπιστοσύνη στις αποκτηθείσες γνώσεις και δεδομένα, είναι υποθέσεις κυρίως υποκειμενικές. Εδώ κρύβεται μιά παγίδα τόσο κοινότυπη, όσο θλιβερά κοινότυπη είναι η αγνόησή της.

Βιώσιμα Συστήματα – το ζήτημα της οπτικής

Η ωφέλιμη συμβίωση της εξωτερικής (αντικειμενικής) και της εσωτερικής (υποκειμενικής) οπτικής, προϋποθέτει μια υπαρξιακή και μία επιστημολογική αντιμετώπιση, ένα πρόβλημα που έχει συχνότατα αντιμετωπίσει η Κυβερνητική επιστήμη κατά τη διάρκεια της ιστορικής της εξελίξεως. Υπαρξιακή επειδή αλληλεπιδρούμε με το σύστημα που μας ενδιαφέρει. Επιστημολογική επειδή ΔΕΝ μπορούμε να παρατηρήσουμε το σημείο από το οποίο παρατηρούμε.

Τα Ανοικτά Συστήματα, δλδ. τα Συστήματα που επιδρούν με το περιβάλλον τους και επηρεάζονται από αυτό (όπως τα πολιτικά/κομματικά συστήματα) ισχυροποιούνται από απόψεως οπτικής, όσο περισσότερο υπερτερεί σε αυτά η αντικειμενική παρατήρηση του περιβάλλοντος και αδυνατίζουν όσο περισσότερο υπερτερεί η υποκειμενικότητα. Ένα από τα βασικά «κλειδιά» της αυξήσεως της αντικειμενικότητας, είναι η θεώρηση περιβάλλοντος και Συστήματος ως ένός ενιαίου Συστήματος Ανώτερης Τάξης (ΣΑΤ), όπου οι στρατηγικοί στόχοι του (πολιτικού εν προκειμένω) Συστήματος οφείλουν να ιεραρχηθούν κάτω από εκείνους του ΣΑΤ.

Διαχωρισμός Συστημάτων από το περιβάλλον τους: Ένα μονότονα επαναλαμβανόμενο πολιτικό σφάλμα

Ο προσδιορισμός και η αναζήτηση ένός «κοινού εδάφους» με το ΣΑΤ είναι ένα από τα πλέον κρίσιμα  ζητούμενα ενός βιώσιμου Συστήματος. Σε αυτό το «κοινό έδαφος» οι αντικειμενικές και υποκειμενικές οπτικές είναι αλληλένδετες και το Σύστημα δεν μπορεί να διαχωριστεί με σαφήνεια από το περιβάλλον του. Αυτός ακριβώς ο μη – διαχωρισμός είναι φυσικό φαινόμενο στα ζωντανά (βιώσιμα) Συστήματα κι ακόμα περισσότερο στα ανθρώπινα και κοινωνικά Συστήματα, όπως τα πολιτικά κόμματα.

Στην πραγματικότητα έχουμε έναν περιορισμό, μία απόλυτη αδυναμία ουδέτερης παρατήρησης, και μία από τις συνέπειες αυτού του περιορισμού είναι πως η επιστημονικής φύσεως βεβαιότητα της (όποιας) θεώρησης μας είναι στόχος απρόσιτος. Έτσι, η ορθολογική διαχείριση της πολυπλοκότητας της επικοινωνίας του Συστήματος με το περιβάλλον του μπορεί να επιτευχθεί μόνο έως ένα βαθμό, και μόνο εφ’ όσον εποπτεύεται και μετατρέπεται συνεχώς και αποτελεσματικά. Η εποπτεία της αποτελεσματικότητας της επικοινωνίας οφείλει να είναι συνεχής, εφ’ όσον το Σύστημα-κόμμα επιδιώκει την σχετική ισορροπία με τα Συστήματα ανώτερης και κατώτερης τάξης και (κυρίως) του ΣΑΤ. Και για να διαφανεί η απαιτητικότητα του ζητήματος σε όλόκληρη την έκτασή της, το ζήτημα της επικοινωνίας ορίζεται όχι μόνο ως προς τη σχέση Συστήματος – πολιτικού περιβάλλοντος στη χώρα μας, αλλά ως προς τη σχέση Συστήματος – πολιτικού περιβάλλοντος στη χώρα μας – Παγκόσμιου Γεωπολιτικού Συστήματος.

Τα ζητούμενα στην πράξη

Η ασφαλέστερη δυνατή καθοδήγηση ενός νέου πολιτικού Συστήματος-κόμματος απαιτεί τη μεγαλύτερη δυνατή επίγνωση των χαρακτηριστικών του περιβάλλοντος και της δυναμικής τους φύσεως, δλδ. της τάσεώς τους να αλλάζουν συνεχώς. Προκειμένου να εκτιμηθούν οι υπάρχουσες συνθήκες και να προβλεφθούν οι μελλοντικές συνθήκες, πρέπει να αναγνωρισθούν και να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά:

  1. Ο «ανοικτός» χαρακτήρας της πολιτικής πραγματικότητας (αντίπαλα κόμματα του κατεστημένου, αντίπαλα νέα κόμματα, τάσεις «εισοδισμού», ιστορικό μελών και υποψηφίων μελών, εκλογικός «χάρτης», πραγματική κατάσταση του κράτους, γεωπολιτικά δεδομένα κλπ.)
  2. Οι περιορισμοί και η ασάφεια:
    α. Της εξελίξεως αυτής της πραγματικότητας
    β. Των ικανοτήτων μας (τωρινών και εν δυνάμει) για τη αντίληψη και ιεράρχηση της πραγματικότητας
    γ. Της συνεχούς εξελίξεως του ίδιου μας του εαυτού (κόμματος), καθώς κάθε πράξη μας επιδρά στον εαυτό μας   και τον μετατρέπει σε κάτι νεο.

Πρόκειται για μιά διαδικασία ευαισθητοποίησης που μπορεί να μελετηθεί μέσω της δράσεως και των επιδράσεων της επικοινωνίας. Υπό την επικοινωνιακή οπτική, οι πληροφορίες, το κόμμα και το ΣΑΤ οφείλουν να θεωρηθούν ως προς τη διάστασή τους και ως προς τις σχέσεις μεταξύ αυτών των διαστάσεων: Οι πληροφορίες είναι μονοδιάστατες και εποπτεύονται αποτελεσματικά από το δισδιάστατο κόμμα. Οι πράξεις του κόμματος είναι δισδιάστατες και εποπτεύονται αποτελεσματικά από το τρισδιάστατο ΣΑΤ. Προσοχή: Μην μπερδεύετε το ΣΑΤ με το περιβάλλον. Το Σύστημα Ανώτερης Τάξεως είναι ο συνδυασμός κόμματος και περιβάλλοντος όπως αναγνωρίζεται στο «κοινό έδαφος» αναγνωρίσιμων πληροφοριων. Η πλέον αντικειμενική θεώρηση πληροφοριών επιτυγχάνεται μόνο σε αυτό το «κοινο έδαφος» και δεν νοείται ως υπόθεση αποκλειστικά κομματική: Είναι κατ’ ουσίαν υπόθεση δημοκρατική με την ευρύτερη και την ακριβέστερη δυνατή έννοια του όρου.

Όλα αυτά κάνουν προφανέστατη την ανάγκη εσωτερικού εκδημοκρατισμού των νέων πολιτικών προσπαθειών με στόχο την δημοκρατική ευαισθητοποίηση του πολιτικού του περιβάλλοντος και την αναζήτηση «κοινού εδάφους» με αυτό κι εδώ βρίσκεται το «ζουμί»: Δημοκρατία χωρίς αποτελεσματική και αποτελεσματικά ιεραρχημένη πληροφόρηση είναι μη – δημοκρατία και την βλέπετε παντού γύρω σας: Από τα κόμματα του θλιβερού κατεστημένου μέχρι τα κινήματα που αδυνατούν να καθήσουν γύρω από ένα τραπέζι και να συζητήσουν στοιχειωδώς σοβαρά και έως τη σκέψη του κάθε «πικραμένου» που προκρίνει την αποχή, την «Συντακτική Εθνοσυνέλευση», την «αλλαγή της κοινωνίας από τη βάση» ή αναζητά τον «χαρισματικό» ηγέτη ως αντίδοτο της συνεχούς μας αποτυχίας να αντιδράσουμε πολιτικά στον υπό εξέλιξη Εθνικό μας μαρασμό.

Επίλογος

Αυτό το άρθρο απευθύνεται στα στελέχη των νέων πολιτικών σχηματισμών που επιχειρούν να «ανδρωθούν» στο σημερινό περιβάλλον (και που διαβάζουν Κυβερνητική στον «Αβέρωφ» 😎 ). Πρόκειται για ένα περιβάλλον όπου κυριαρχεί η οργή, η απελπισία και η πολιτική απογοήτευση. Η ορθή ιεράρχηση ζητημάτων ανάλογα με τη βαρύτητά τους είναι, μεταξύ άλλων, προϊόν του χρόνου και των εξελίξεων που διαδραματίζονται εντός και εκτός των νέων πολιτικών συστημάτων στην αρχική φάση δημιουργίας τους και όλο και περισσότερο εντός τους, καθώς αυτά αποκτούν σταδιακή αποδοχή. Επομένως, είναι απαραίτητο να αναγνωρίσουμε κατ’ αρχήν, πως τα δεδομένα έχουν διαφορετικό ειδικό βάρος σε κάθε φάση αναπτύξεως του πολιτικού μας οργανισμού-Συστήματος. Πρόκειται βασικά για μία διαδικασία που απαιτεί μία παράλληλη εποπτεία και μία ευαισθητοποίηση καθαρά δημοκρατικής φύσεως, καθώς οι «χαρισματικοί» ηγέτες που θα οδηγήσουν το «πόπολο» στη «λύτρωση» είναι μάλλον μία απατηλή ψευδαίσθηση, προϊόν της αδρανούς απελπισίας και της «συναισθηματικής» αναγνώσεως της ιστορίας. Η αποτελεσματική και απαραίτητη πολιτική αντίδραση μπορεί να αναζητηθεί αποκλειστικά και μόνο στην συνεχή και αποτελεσματική εσωτερική εποπτεία/αναδιοργάνωση και εκ νέου ιεράρχηση που θα ακολουθήσει μία υπολογίσιμη εκκίνηση. Οι τωρινές συνθήκες είναι χαώδεις. Τα πολλά δυσάρεστα του Χάους, όσο υποκειμενικά κι αν είναι στην πραγματικότητα, τα ζούμε και είναι οδυνηρά προφανή. Το πλέον ευχάριστο όμως είναι τόσο ισχυρό που είναι από μόνο του ικανό να δημιουργήσει την ελπίδα σε όσους αντιλαμβάνονται τα πολιτικά ζητήματα υπό την οπτική της Κυβερνητικής: Ονομάζεται «Σολιτόνιο» και θα μας απασχολήσει, πρώτα ο Θεός, σε μελλοντικό άρθρο.

Πετροβούβαλος/Αβέρωφ

.

Σχετικά άρθρα στον Αβέρωφ:

Το αδιέξοδο των κατεστημένων ιδεοληψιών και μία ιστορική ευκαιρία

Η ανεπάρκεια των εξω – κοινοβουλευτικών κομμάτων και λίγη στοιχειώδης Κυβερνητική

Εικόνα: Περιοχή του Φράκταλ Bairstow από τη Wiki

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s