ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Φαίη στο Αρχιμ. Παΐσιος Παπαδόπουλος, Κ…
    Βρώμικος πόλεμος των… στο ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕ…
    Φαίη στο Σταύρος Αβαγιάννης, Ο Μητροπολ…
    ΘΟΔΩΡΗΣ στο Βρώμικος πόλεμος των οικουμενι…
    Φανή στο Βρώμικος πόλεμος των οικουμενι…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Δεν είμαστε πρόβατα…

Posted by Φαίη στο Μαΐου 1, 2017


Του Νεκτάριου Δαπέργολα
Διδάκτορος Βυζαντινής Ιστορίας

Όσοι πιστοί εκκλησιάστηκαν σήμερα, Κυριακή των Μυροφόρων, είχαν την (κακή) τύχη να πέσει στα χέρια τους ένα απαράδεκτο κείμενο. Ο λόγος για το γνωστό περιοδικό έντυπο «Φωνή Κυρίου» που διανέμεται τις Κυριακές στους ιερούς ναούς και το οποίο χτες φιλοξενούσε άρθρο με τίτλο «Η υπακοή στους επισκόπους και η ευλογία της διακονίας». Ο τίτλος φυσικά αρκούντως εύγλωττος, προϊδέαζε εξ αρχής για τη συνέχεια. Και πράγματι ήταν και η συνέχεια αρκούντως χαρακτηριστική.

Το κείμενο ξεκινούσε βεβαίως σχετικώς αθώα, με αναφορά στον Απόστολο της ημέρας, όπου μνημονευόταν η εκλογή των επτά διακόνων, λόγω της αύξησης των χριστιανών και του «γογγυσμοῦ τῶν Ἑλληνιστῶν πρός τούς Ἐβραίους». «Φωτίζει λοιπόν ο Θεός τους αποστόλους», αναφέρει το κείμενο της Φωνής, «που ήσαν και οι πρώτοι Επίσκοποι της Εκκλησίας» και ζητούν από τον λαό να εκλέξει τους επτά διακόνους, ώστε οι ίδιοι να παραμείνουν απερίσπαστοι το έργο της διάδοσης του Λόγου του Θεού. Και έτσι οι Απόστολοι (συνεχίζει το κείμενο) «άπλωσαν τα πλατιά φτερά της θεολογίας τους και ως υψιπέτες δίδαξαν ως τα πέρατα της οικουμένης. Μικρός πειρασμός έφερε ακόμη περισσότερο χάρη Χριστού. Υπήρξε όμως πρωτύτερα μια προϋπόθεση: άπαντες έκαναν υπακοή στην υπόδειξη των αποστόλων για την εκλογή των επτά διακόνων».

Και έκτοτε (αφού με ένα απερίγραπτο λογικό άλμα «ξεκαθαρίζεται» ότι εφόσον άπαντες έκαναν τότε υπακοή στους Αποστόλους και εφόσον και οι σημερινοί επίσκοποι είναι διάδοχοι και ισοδύναμοι των Αποστόλων, άρα οφείλουμε πλήρη υπακοή και σε αυτούς!), αρχίζει φυσικά το γνωστό…μεταπατερικό παραλήρημα, που όλοι φαντάζεστε. Μεταφέρω επί λέξει, σταχυολογώντας τα πλέον χαρακτηριστικά:

«Όσο υπακούμε στους Επισκόπους…ξεπερνούμε τους πειρασμούς και μεγαλύνονται ο Χριστός και η Εκκλησία του. Στο κοπάδι το κριάρι προηγείται και το κοπάδι ακολουθεί. Οι φατρίες και οι παρασυναγωγές πληγώνουν το σώμα του Χριστού και η πρόκληση σχισματικών καταστάσεων ούτε με το μαρτύριο του αίματος δεν ξεπληρώνεται. Ο φανατισμός είναι ξένος προς τα παιδιά του Θεού, δείχνει δε την ασθένεια κάποιου που κινείται ιδεολογικά, θρησκευτικά, χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα του εκκλησιαστικού τρόπου ζωής. Γι’αυτό, αδελφοί μου, να αποφεύγουμε τον φανατισμό σαν μεγάλη ασθένεια και να υπακούμε στην Εκκλησία μας. Γνωρίζει κάλλιστα ο Χριστός ποιους θέτει στα πηδάλια του νοητού σκάφους της Εκκλησίας του. Στην ουσία εκείνος ανάγει και κατάγει! … Ας προσέχουμε τη συμπεριφορά μας, αδελφοί. Ας μην πληγώνουμε το σώμα του Χριστού, την Εκκλησία του. Εμείς την έχουμε απόλυτη ανάγκη, είναι το οξυγόνο της ύπαρξής μας… Κεφαλή του έχει το σώμα αυτό τον Επίσκοπο-Χριστό και τους επί γης επισκόπους του…».

Σαφέστατο ασφαλώς το νόημα του κειμένου – και παντελώς αδύνατο να κρυφτεί καθ’ ολοκληρίαν κάτω από τον ύπουλα νηφάλιο και σκοπίμως μειλίχιο, αγαπολογικό, παρακλητικό και «εμπόνως» πατερναλιστικό μανδύα του συντάκτη του. Όπως απολύτως σαφής είναι φυσικά και ο στόχος του: αφ’ενός να διατυμπανίσει στεντορείως την πλήρη παντοκρατορία των επισκόπων και την υποχρέωση όλων μας να τους υπακούμε τυφλά σε όσα λένε (άλλωστε είναι θεόθεν εμπεπιστευμένοι) και επομένως αφ’ ετέρου να καυτηριάσει όσους σχηματίζουν «φατρίες και παρασυναγωγές που πληγώνουν το σώμα του Χριστού» και προκαλούν σχίσματα.

Γίνεται όμως έτσι βέβαια μία πλήρης διαστρέβλωση της πραγματικότητας, γιατί φυσικά ουδείς λόγος γίνεται από τον κειμενογράφο για το τι λένε οι εκκλησιαστικοί κανόνες σε περιπτώσεις που οι επίσκοποι παύουν να είναι ορθόδοξοι και συγχρωτίζονται με αιρέσεις και αιρετικούς.

Ουδείς λόγος γίνεται για το πόσο αποτελούν πραγματικά συνέχεια των Αγίων Αποστόλων του Κυρίου μας, όταν μετατρέπονται από ποιμένες σε «λύκους βαρεῖς μή φειδομένους τοῦ ποιμνίου» και «λαλοῦντας διεστραμμένα», οι οποίοι «προκόπτουσιν ἐπί τό χεῖρον πλανῶντες καί πλανώμενοι».

Ουδείς λόγος γίνεται για το ότι το σύστημα εκκλησιαστικής διοίκησης είναι μεν επισκοπικό, αλλά όχι… επισκοπολατρικό (όσο και αν κάποιοι ελλαδικοί μητροπολίτες φαντασιώνονται αναφανδόν εδώ και πολλά χρόνια νοσηρές καταστάσεις παπικού…αλαθήτου) και ότι υπακοή στην Εκκλησία δεν σημαίνει τυφλή και άκριτη υπακοή σε όλα όσα προστάζουν οι επίσκοποι.
Ουδείς λόγος επίσης γίνεται και για το ποια υποχρέωση έχουμε άπαντες (κληρικοί τε και λαϊκοί) έναντι των αιρέσεων (πόσω δε μάλλον των παναιρέσεων), ενώ αντίθετα η αλήθεια διαστρέφεται πλήρως, καθώς καυτηριάζονται ξεκάθαρα ως φανατικοί πρόξενοι φατριών και παρασυναγωγών και σχισμάτων, αλλά και ως άσχετοι προς τον γνήσιο εκκλησιαστικό τρόπο ζωής (!!!), όχι εκείνοι που διαστρεβλώνουν και νοθεύουν την ορθόδοξη θεολογία με τις οικουμενιστικές τους πλάνες και βλασφημίες, αλλά όσοι πολύ απλά την υπερασπίζονται!

Γενικά, το «πονηρό» αυτό κείμενο απηχεί και αναμασά κάποιες από τις γνωστές πλέον αντιλήψεις και δοξασίες της (λεγόμενης και) «μεταπατερικής» ψευδοθεολογίας (μέρος των οποίων έχω επισημάνει και σε πρόσφατο άρθρο με τίτλο «Κάποιες απαντήσεις προς…μεταπατερικούς»). Και φυσικά δεν θα άξιζε ίσως τον κόπο υπό άλλες συνθήκες να ασχοληθεί κάποιος μαζί του, αν ήταν δηλαδή ένα απλώς εκ των πολλών παρομοίων κειμένων που κυκλοφορούν στον τύπο ή το διαδίκτυο. Στην προκείμενη περίπτωση όμως δεν πρόκειται για κάτι τόσο απλό και ασήμαντο, αφού μιλάμε για κείμενο που ουσιαστικά διανεμήθηκε στους πιστούς κατά τον κυριακάτικο εκκλησιασμό τους και αποτελεί συνεπώς μία ακόμη επίσημη απόπειρα (έμμεσης αυτή τη φορά, αλλά – επαναλαμβάνω – σαφέστατης, δια τους έχοντας οφθαλμούς οράν) διακίνησης φιλο-οικουμενιστικών ιδεών εντός των ναών μας, μετά το διαβόητο «Προς τον Λαό» που είχε διανεμηθεί από αρκετές μητροπόλεις κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Ας έχουμε τον νου μας, γιατί φυσικά θα ακολουθήσουν και άλλες απόπειρες.

Μέχρι τότε, επιστρέφουμε στον συντάκτη του κειμένου «Η υπακοή στους επισκόπους και η ευλογία της διακονίας» όλες τις απαράδεκτες περί Εκκλησίας αντιλήψεις του (καθώς και την πασιφανή αγωνία του ιδίου και βασικά των προϊσταμένων εκκλησιαστικών ινστρουχτόρων του, εξαιτίας των αντιδράσεων από κληρικούς και λαϊκούς, που καθημερινά αυξάνονται απέναντί τους για τις οικουμενιστικές βλασφημίες τους).

Όσον αφορά δε τέλος και την εκπεφρασμένη άποψή του περί…κριαριών και κοπαδιών, οφείλουμε να τον ενημερώσουμε ότι βεβαίως οι πιστοί αποτελούμε το ποίμνιο, αλλά είμαστε έλλογο ποίμνιο, που ουδόλως οφείλει άκριτη και τυφλή υπακοή στους ποιμένες του, όταν αυτοί δογματικά αποδεικνύονται «μωροί και τυφλοί» (και υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα και άκρως αντικειμενικά θεολογικά κριτήρια επ’ αυτού).

Πρόβατα πάντως (τουλάχιστον όπως δείχνει να το εννοεί ο ίδιος) ούτε είμαστε, ούτε και σκοπεύουμε να γίνουμε…

Πηγή Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Advertisements

4 Σχόλια to “Δεν είμαστε πρόβατα…”

  1. Φαίη said

    «Ο προφήτης Ηλίας τροχάει τη μαχαίρα του. Πρώτα θα αρχίσει από τους Πατριάρχες, Δεσποτάδες, παπάδες, μοναχούς!».
    Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.

  2. Ν. Μπαλτατζης said

    Θα ήθελα να συγχαρώ τον Καθηγητή Κο. Νεκτάριο Δαπέργολα για το θαυμάσιο άρθρο του σχετικά με το Κήρυγμα της «ΦΩΝΗΣ ΚΥΡΙΟΥ» της 30/4/17. Συμπλρωματικά θα ήθελα να πρσθέσω τα παρακάτω :
    Μας προτρέπει, ο συντάκτης του κηρύγματος της «ΦΩΝΗΣ ΚΥΡΙΟΥ» να υπακούμε στους Επισκόπους, ( σέ όλους ; ή μόνο στούς Επισκόπους τύπου Βαρθολομαίου και των «συν αυτώ» 😉 όταν οι ίδιοι οι «ηγέτες» της Εκκλησίας έχουν κατεξευτελίσει το Επισκοπικό αξίωμα, καί εμμέσως τον ίδιο τον Χριστό ο οποίος έθεσε τούς Επισκόπους εις «τόπον καί τύπον» Αυτού, για να ποιμένουν τά λογικά Του πρόβατα, συμεριφερόμενοι πρός τους συνεπισκόπους τους με τον χειρότερο τρόπο, σαν να είναι δούλοι τους. Οσοι έτυχε να βρεθούν κοντά σε τέτοιες καταστάσεις γνωρίζουν πολύ καλά πώς συμπεριφέρονται, πολλές φορές , Πατριαρχάδες και Αρχιεπίσκοποι άλλά και Μητροπολίτες πρός τούς Βοηθούς τους Επισκόπους. Αλλά καί πώς συμπεριφέρονται οι Βοηθοί Επίσκοποι πρός τους «ανωτέρους» τους. Δεν νομίζω νά υπάρχει πιό δουλική συμπεριφορά από αυτήν των Βοηθών Επισκόπων πρός τον «ανώτερό» τους. Και γιατί ολα αυτά ; Επιδή θέλουν, κάποια μέρα, και αυτοί να γίνουν Μητροπολίτες. Στήν Ελλαδική Εκκλησία , οι Βοηθοί Επίσκοποι ειναι χειρότερα και από τούς κλητήρες των Δημοσίων υπηρεσιών . Συμπεριφέρονται σαν δούλοι πρός τους «Σουλτάνους», αλλά και πρός όλους τους άλλους Μητροπολίτες , επειδή θέλουν την ψήφο τους για να γίνουν και αυτοί, κάποια μέρα, Μητροπολίτες, ακόμη και όταν αυτό δέν είναι απολύτως σίγουρο. Αλλά και οι Μητροπολίτες δεν έχουν «εξασφαλισμένη την θέση τους, εάν δεν σκύβουν το κεφάλι τους στον «πρώτο» ( Βλέπε: περίπτωση των 12 Μητροπολιτών). Στίς άλλες Εκκλησίες( όχι στις «Λέσχες» των αιρετικών), όπου δεν υπάρχει ο θεσμός των Βοηθών Επισκόπων( Εκεί είναι απλώς Επίσκοποι, Αρχιεπίσκοποι, Μητροπολίτες) όλοι οι Επίσκοποι με την ευρύτερη ἔννοια της λέξεως( όλοι οι Αρχιερείς είναι Επίσκοποι, ανεξάρτητα εάν έχουν την θέση Πατριάρχου, Αρχιεπισκόπου, Μητροπολίτου κλπ.), στην ουσία είναι «βοηθοί» του εκάστοτε Πατριάρχη και «απολαμβάνουν» των ίδιων «τιμών» όπως και στην Ελλαδική Εκκλησία. ( Βλέπε περιπτώσεις : Θυατείρων Μεθοδίου, Κωνσταντίνης Νικηφόρου, Ασκάλωνος Νικηφόρου καλ.). Και ύστερα σου λένε να σέβεσαι και να υπακούς στους «Επισκόπους» , γιατί είναι «εις τόπον και τύπον Χριστού» !!!, γιατί, λένε, αυτοί μεριμνούν για τις ψυχές σας !!! Απορώ πώς ο Θεός κρατάει ακόμη τα «κεραμίδια ξεκρέμαστα»!!!. Ποιούς Επισκόπους λοιπόν νά σεβόμαστε ; Τους «οσφυοκάμπτες» της κάθε εποχής, ή τούς Χρυσοστόμους , τους Βασιλείους, τούς Μάρκους;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s