ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Φαίη στο Αρχιμ. Παΐσιος Παπαδόπουλος, Κ…
    Βρώμικος πόλεμος των… στο ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕ…
    Φαίη στο Σταύρος Αβαγιάννης, Ο Μητροπολ…
    ΘΟΔΩΡΗΣ στο Βρώμικος πόλεμος των οικουμενι…
    Φανή στο Βρώμικος πόλεμος των οικουμενι…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Ο δρόμος της ευλογημένης επιστροφής – όλα ξεκίνησαν όταν αποφάσισε ν’ ανάψει το καντήλι …

Posted by Φαίη στο Μαρτίου 29, 2017

Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ

Ι.Ν. ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Πριν από χρόνια κάποια κυρία που δεν είχε σχέση με την Εκκλησία αποφάσισε να ανάψει το καντήλι της εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης προς τον Θεό επειδή ο γιός της σώθηκε από βέβαιο θάνατο μετά από ένα συγκλονιστικό ατύχημα.

Το καντήλι της είχε να το ανάψει περισσότερο από τριάντα χρόνια. Ανέβηκε λοιπόν πάνω στην καρέκλα για να κατεβάσει τη σκονισμένη καντήλα αλλά τότε κάποιος την τράβηξε από πίσω, από τα μαλλιά και το φόρεμα, και την έριξε κάτω. Έπεσε ανάσκελα και χτύπησε και το κεφάλι..

Ώστε λοιπόν, σκέφτηκε, -φωτίστηκε- κάποιος φοβάται. Κάποιος φοβάται τόσο πολύ ν’ ανάψω την καντήλα; Ε, εγώ θα την ανάψω. Και όχι μόνο θα την ανάψω, αλλά θα κοιτάξω να ξαλαφρώσω και λίγο την ψυχή μου σ’ έναν εξομολόγο.

Πράγματι κάνει δεύτερη προσπάθεια, κατεβάζει την καντήλα, την πλένει, την ανάβει, καθαρίζει το εικονοστάσι και σκέφτηκε αμέσως να θυμιάσει -άλλος φωτισμός. Την ώρα λοιπόν που θύμιαζε έτσι πρόχειρα γιατί δεν είχε και θυμιατό, πάνω σε ένα πιατάκι του καφέ είχε βάλει το καρβουνάκι, τη σπρώχνει πάλι κάποιος από πίσω και πάλι τη ρίχνει κάτω. Φεύγει λοιπόν το πιατάκι και πέφτει πάνω στα σκεπάσματα, τα οποία άρχισαν βέβαια να καίγονται. Σηκώθηκε όσο μπορούσε η καημένη γρηγορότερα, άρπαξε μια κανάτα νερό και τα έσβησε.

Και τότε σκέφτηκε: Α, ώστε και το θυμιάτισμα δεν σ’ αρέσει. Ή μήπως [επειδή] πήρα την απόφαση να εξομολογηθώ; Πάντως όλα δεν σ’ αρέσουν. Ούτε το καντήλι, ούτε το θυμιάτισμα, ούτε η απόφαση για εξομολόγηση.

Το βράδυ έπεσε να κοιμηθεί και μεταξύ ύπνου και εγρηγόρσεως, οι Αγιορείτες λένε μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, είδε μια φανταστική εικόνα στην οποία παρουσιάστηκε ένα πλήθος ανθρώπων να περιμένουν ο ένας πίσω από τον άλλον για εξομολόγηση και συγχρόνως άκουσε κάποια φωνή να της λέει.

Μην πας, δεν βλέπεις; Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει καιρό. Και ύστερα θα σε διώξει αφού έχεις και τριάντα χρόνια να πας. Άδικα θα πας.

Όχι, απάντησε αυτή. Θα πάω. Ό,τι κι αν λες εσύ, όποιος κι αν είσαι γιατί δεν σε βλέπω, εγώ θα πάω, γιατί το καντήλι και το θυμιατό μου λένε ότι πρέπει να πάω. Πρέπει να σωθώ, κι εγώ και το παιδί μου.

Ξαφνικά λοιπόν με το «πρέπει να σωθώ» που το είπε δυνατά, νόμισε ότι τινάχτηκε πάνω διότι είδε ν’ ανοίγει η πόρτα και να μπαίνει μέσα μια φοβερή μαϊμού η οποία της μίλησε ανθρώπινα και της είπε:

Μωρή θα σε πνίξω.

Τρόμαξε η καημένη, τρόμαξε και φοβήθηκε πολύ.

Χριστέ μου, φώναξε, Παναγία μου.

Εμ τώρα τη θυμόμαστε την Παναγία. Να είμαστε σε κανα αεροπλάνο και να πέφτει .. θα σου πω εγώ ποιοι πιστεύουν και ποιοι δεν πιστεύουν. Όλοι θα φωνάζουν, Παναγία μου, Παναγία μου.

Έτσι λοιπόν γιγαντώθηκε μέσα της η σωματική και η πνευματική δύναμις. Άνοιξε τα παράθυρα γιατί επικράτησε δυσοσμία αποπνικτική, δεν κοιμήθηκε το υπόλοιπο της νύχτας αλλά προσευχόταν συνεχώς και την επομένη πήγε πρωί πρωί στην Εκκλησία. Έπεσε στα πόδια του πνευματικού, τ’ αγκάλιαζε, τα φιλούσε και συνεχώς έκλαιγε, έκλαιγε, έκλαιγε … αδειάζοντας όλον τον βόθρο των αμαρτιών της και διαλύοντας όλη τη δυσοσμία της ψυχής της που είχε μαζευτεί για περισσότερα από τριάντα χρόνια.

Κατόπιν, σαν ένα πουλάκι που πετά στον ουρανό και σαν ένα φως λαμπερό έφυγε από το Ιερό Εξομολογητήριο. Πετώντας πήγε στο σπίτι, ένοιωθε να μην πατά στη γη. Αγρύπνησε και προσευχήθηκε όλη τη νύχτα αλλά ο δαίμονας είχε λυσσάξει, χτυπούσε παράθυρα, έτριζε τις εικόνες, πετούσε πέτρες στα κεραμίδια -γιατί ήταν μονοκατοικία το σπίτι- γαύγιζαν πολλά σκυλιά, νιαούριζαν οι γάτες κάτω από τα παράθυρα και πολλά άλλα δημιουργούσε για να την τρομάξει ώστε να σταματήσει να προσεύχεται. Αυτή όμως παρέμεινε σταθερή και απτόητη.

Από τότε, άρχισε να παίρνει καθημερινώς τη νέα στροφή προς τον δρόμο του Αγίου Θεού με τον τακτικό εκκλησιασμό, με την Ιερά Εξομολόγηση, με τη Θεία Κοινωνία, με τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Με την τήρηση των εντολών, με την εργασία των αρετών καλλιεργώντας την προσευχή και τη μετάνοια με δάκρυα. Με ζωντανή πλέον την πίστη και ολοκληρωμένη την υπακοή της προς τον πνευματικό και την Αγία Εκκλησία του Χριστού.

Από τότε μέχρι σήμερα πηγαίνουν όλα καλά και η ψυχούλα της είναι έτοιμη πλέον για την καλή απολογία μπροστά στο φοβερό βήμα του Ιησού Χριστού.

Εύχομαι ταπεινά όλοι μας, πρώτα εσείς και ύστερα εγώ και οι αδελφοί και οι πατέρες και οι συλλειτουργοί να βρεθούμε μπροστά στο βήμα του Ιησού Χριστού και ν’ ακούσουμε από το Πανάγιο στόμα Του:

εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.

Είθε όλοι μας να βρεθούμε στον Παράδεισο.

***

Απομαγνητοφώνηση Φαίη για το Αβέρωφ

Πηγή ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s