ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στο Το Brexit ως βρετανική στρατηγ…
    Ισλάμ, Ιουδαϊσμός, Ι… στο Ὑπόδειγμα ἐπιστολῆς γονέα γιά…
    Kωνσταντίνος Ιωάν. Π… στο Πολιτικοί: Η κατάρα τού τ…
    Αργυρώ στο Γέροντας Σάββας Λαυριώτης προς…
    Φαίη στο Η αλήθεια είναι αλήθεια από όπ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Δύο ναυτικά ημερολόγια του αγώνος – μέρος 1ο

Posted by Πετροβούβαλος στο Μαρτίου 10, 2017

της Ειρήνης Ν. Πάρδαλη

.

Αναδιφώντες εις τα Γενικά Αρχεία του Κράτους έγγραφα έχοντα σχέσιν προς τον κατά θάλασσαν αγώνα, τον όποιον διεξήγον κατά την Έλληνικήν Επανάστασιν αϊ δύο ναυτικαί νήσοι Ύδρα και Σπέτσαι, εύρομεν δύο αποσπάσματα ημερολογίων, τα όποια εκίνησαν αμέσως το ενδιαφέρον μας.

Τα ημερολόγια ταύτα, τα οποία παραθέτομεν κατωτέρω εις την αποσπασματικήν των μορφήν, αφορούν εις τάς κινήσεις δύο ελληνικών πλοίων, του πρώτου μεν καλουμένου «Αχιλλεύς» με κυβερνήτην τον Σπετσιώτην Άθανάσιον Πάνου, ανήκοντα προφανώς εις την γνωστήν σπετσιωτικήν οίκογένειαν, του δευτέρου δε «Καλλιόπη» με κυβερνήτην τον Υδραίον καταδρομέα Δημήτριον Καραγκίκαν.

Αμφότερα τα σκάφη εΐχον ως σκοπόν των την άσκησιν νηοψίας (βίζιτας) επί των κατά τον περίπλουν των συναντωμένων εμπορικών πλοίων δια να εξακριβώσουν, εάν ταύτα υπό ξένην σημαίαν μετέφερον λαθραίον εμπόρευμα προοριζόμενον δια τον έχθρόν.

Έκ του περιεχομένου των ημερολογίων παρέχεται μία ενδεικτική εικών της δράσεως των ευρωπαϊκών και ελληνικών σκαφών εις το Αιγαίον και του ρόλου, τον όποιον διεδραμάτισαν τα χαρακτηριζόμενα ως καταδρομικά πλοία.

Τα καταδρομικά πλοία, ως επί το πλείστον προερχόμενα έκ των δύο σπουδαιότερων νήσων, της Ύδρας και των Σπετσών, ήσαν εφωδιασμένα με ρύσια γράμματα, ήτοι διπλώματα καταδρομής (σ.1), τα οποία ελάμβανον παρά της Κυβερνήσεως.

Τοιουτοτρόπως, ή Κυβέρνησις άφ’ ενός ενίσχυε το Εθνικόν Ταμείον δια της κατακρατήσεως του ποσού των 15 ταλλήρων, το όποιον κατεβάλλετο υπό του αιτούντος την αδειαν καταδρομής και του 25% δικαιώματος επί των λειών (σ.2), άφ’ έτερου δε ηδραίωνε την πολιτικήν της θέσιν έναντι των αντιπάλων της, έχουσα τάς ναυτικάς δυνάμεις παρά το πλευρόν της. Επίσης δια των άδειων καταδρομής έδίδετο ή δυνατότης εις ανέργους ναυτικούς να εξέλθουν εκ της οικονομικής των ένδειας και να εξεύρουν εν μέσον βιοπορισμού τόσον δι’ εαυτούς όσον και δια τα μέλη της οικογενείας των.

Οι Έλληνες καταδρομείς κύριον στόχον των είχον τα τουρκικά πλοία και πληρώματα, προβαίνοντες εις αντίποινα των όσων υφίστατο το Γένος ύπο του προαιώνιου εχθρού του. Επομένως δεν ήτο μόνον ή επιθυμία του κέρδους, αλλά και λόγοι πατριωτικοί, οι όποιοι συνέτεινον εις την άνάληψιν της αποστολής των. Ό Γάλλος Jurien de la Graviere περιγράφει με μελανά χρώματα την δρασιν σπετσιωτικων πολεμικών πλοίων εις την Σάμον, τα όποια έφέροντο ωμότατα εις τα συλλαμβανόμενα τουρκικά πλοία (σ.3).

Εκείνα όμως τα σκάφη, τα όποια επέσυρον κατ’ εξοχήν την μήνιν των, ήσαν τα αυστριακά, των οποίων ή χώρα μή έχουσα αναγνωρίσει το δικαίωμα του εμπολέμου εις την Ελλάδα λόγω των φιλικών της διαθέσεων προς την Τουρκίαν, περιέφερον αλαζονικώς την σημαίαν των εις την Ανατολικήν Μεσόγειον και δή εις το Αιγαίον, διεξάγοντα επισήμως μεν το διαμετακομιστικόν των έμπόριον, ενισχύοντα όμως συγχρόνως την θέσιν των Τούρκων εις περιόδους αποκλεισμού δια της μεταφοράς λαθραίου εμπορεύματος με την επίδειξιν πλαστών ναυτιλιακών εγγράφων. Και ηναγκάσθη μεν η Διοίκησις τη προτροπή του Αυστριακού ναυάρχου να υπόδειξη εις τους Έλληνας ναυτικούς να αφήνουν αλώβητα τα αυστριακά πλοία (σ.4), πλην όμως ή περιστολή της δράσεως των υπήρξε προσωρινή.

Τα καταδρομικά πλοία προσέβαλλον κυρίως τα εμπορικά σκάφη, αποφεύγοντα επιμελώς πασαν σύγκρουσιν προς πολεμικά. Αρχικώς αι προσβολαί των έγίνοντο κατά μεμονωμένων πλοίων, βραδύτερον όμως επετίθεντο και όταν εβλεπον αυτά συνοδευόμενα υπό άλλων. Η κατασχομένη λεία ώνομάζετο «νόμιμος λεία» (bona presa) και μετεφέρετο εις την έδραν της Διοικήσεως, ένθα ελάμβανε χώραν ή ανάλογος διανομή της. Τω 1825 συνεστήθη έν Ναυπλίω ή πενταμελής «Επιτροπή Θαλασσίου Κριτηρίου», της οποίας έργον ήτο ή έν πνεύματι δικαιοσύνης εξέτασις περιπτώσεων συλλαμβανομένων πλοίων και ή διαπίστωσις της μή παραβιάσεως της ουδετερότητας των.

Παραλλήλως όμως προς την κατηγορίαν των καταδρομέων υπήρχε και ή κατηγορία των πειρατών, ανδρών ναυτικών επίσης ή στρατιωτικών, στερουμένων κατά κανόνα επισήμου διπλώματος καταδρομής, οι οποίοι ανήγαγον την πειρατείαν εις κατ’ εξοχήν προσοδοφόρον επιχείρησιν. Ούτοι είχον τα ορμητήρια των εις την Μάνην, τάς Βορείους Σποράδας (Σκόπελον, Σκίαθον, Σκυρον), την Γραμβούσαν, οχυράν νησίδα της Κρήτης και τάς άγονους νήσους του Νοτίου Αιγαίου, πολλάκις δέ επεξέτεινον τάς επιχειρήσεις των μέχρι των ακτών της Θράκης και της Μικρας Ασίας.

Ή Μήλος, ή οποία απετέλει και έδραν Γάλλου Προξένου, ήτο δέ κέντρον ευρωπαϊκού διαμετακομιστικού εμπορίου, υπέστη τα πάνδεινα από αυτούς, ό δέ ναύαρχος Δεριγνύ, ό όποιος από του Μαΐου του 1825 ανέλαβε την διοίκησιν της Γαλλικής Ναυτικής Μοίρας (Station du Levant) εις το Αιγαίον, κατέβαλε παν μέσον δια την ματαίωσιν των πειρατικών βιαιοπραγιών και προσέφερε πασαν δυνατήν βοήθειαν εις τα κακοποιούμενα πληρώματα και σκάφη, ως και εις τους πληθυσμούς άλλων νήσων, οι όποιοι ήσαν ωσαύτως θύματα του πειρατικού μένους. Έχρειάσθη όμως να κατέλθη ό Ιωάννης Καποδίστριας εις την Ελλάδα δια να έκλειψη οριστικώς η κοινωνική αύτη πληγή (σ.5) και όμού μετά της γαλήνης να ανάκτηση το Έθνος την εκτίμησιν των Ξένων Δυνάμεων, των οποίων ό φιλελληνισμός είχε βαρέως κλονισθή.

Εις την εκδοσιν των κατωτέρω ημερολογίων κατεβλήθη φροντίς, όπως άποκατασταθή ή στίξις και ή ορθογραφία του κειμένου, διετηρήθησαν όμως τα τοπωνύμια ως και άλλοι γλωσσικοί τύποι κατά την φωνητικήν της εποχής.

Σημειώσεις/Παραπομπές για την εισαγωγή

1. Αρχείον τής Κοινότητος Ύδρας, 1738 – 1832, δημοσιευόμενον υπό Άντ. Λιγνού, τ. IB’, έν Πειραιεΐ, 1930, σ. 344.

2. Δέσπ. Κατηφόρη, Η δίωξις της πειρατείας και το Θαλάσσιον Δικαστήριον κατά την πρώτην Καποδιστριακήν περίοδον, Αθήναι, 1970, σ. 7 (διατριβή υπό έκδοσιν).

3. Jurien de la Graviere, La Station du Levant, t. 1 – 2, Paris, 1876, έλλην. μετάφρασις Κωνστ- Ράδου, έν Αθήναις, 1894, σ. 72.

4. Αρχείον της Κοινότητος Ύδρας, 1738 -1832, δημοσιεύομενον ύπο Άντ. Λιγνού, τ. Γ, εν Πειραιεί, 1928, σ. 539.

5. Βλ. Ί. Λαζαροπούλου, Το Πολεμικόν Ναυτικόν της Ελλάδος από ανεξαρτησίας μέχρι βασιλείας Όθωνος, εκδοσις _ «Ναυτικής Επιθεωρήσεως», 1936, σ. 219 – 223. J u r i e n de Va. Graviere, La Station du Levant, t. 1-2, Paris, 1876, έλλην. μετάφρασις Κωνστ. Ράδου, έν Αθήναις, 1896, σ. 292, 299. Correspondance du Comte Capodistrias, éd. E.A. Bétant, t. 1-4, Genève, 1839, έλλην. μετάφρασις Μ. Σχινα, τόμ. Α», Αθήνησιν, 1841, σ. 297, 325, 343, 347, 369-370, τόμ. Β’, Αθήνησιν, 1841, σ. 3. /Α ρ χ ε ίο ν της Κοινότητος Ύ δ ρ α ς, 1738 -1832, δημοσιευόμενον υπό Άντ. Λιγνού, τόμ. 1Δ’, έν Πειραιεϊ, 1930, σ. 89-90. Ά π. Κ. Ά λ ε ξ α ν δ ρ ή, Αί ναυτικαί επιχειρήσεις του υπέρ ανεξαρτησίας αγώνος 1821-29, εκδοσις «Ν. Επιθεωρήσεως», 1930, σ. 150-153. Τρυφ. Π. Κωνσταντινίδ ο υ, Καράβια, καπετάνιοι και συντροφοναύται, 1800-1830, εκδοσις Ιστορικής Υπηρεσίας Β. Ν., Αθήναι, 1954, σ, 540-542.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α’.
ΗΜΕΡΟΛΟΠΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΛΟΙΟΥ «ΑΧΙΛΛΕΥΣ» (Γ.Α.Κ., Θαλάσ. Δικαστ., φάκ. 5, άρ. 78)

Τη 17 Μαρτίου 1826.

Τζιορνάλε (σ.1) του ελληνικού πλοίου ονομαζόμενου «Αχιλλεύς» διοικουμένου παρά του καπετάν Αθανάση Πάνου να περιφέρεται εις το κουρσός (σ.2) δια πολιορκίαν του Μεσσηνιακού κόρφου, το όποιον έκπλέει από Σπέντζες (σ.3).

Την αυτήν ήμέραν τη 17 του τρέχοντος, ή ώρα δέκα της ημερός, επεριφερόμεθα εξω της Σπετζοπούλας με ανεμον πονέντες γαρμπή• είχαμεν πλώρην πουνέντε κάρτα (σ.4) γαρμπή βαστώντας ολίγα πανία. Εις τάς 4 ή ώρα της νυκτός εδέσαμεν ντριτζαρόλια (σ.5) δια τον σφοδρόν ανεμον. Ξημερωθέντες εις τας 18 του τρέχοντος εξω της Καύμένης (σ.6) προς όστρια (σ.7) μίλια 8, ή ώρα 2 της ήμερος, αύξήσαμεν πανία βαστώντας πλώρη σορόκο (σ.8) κάρτα όστρια.

Αρμενίζοντας 4 ώρες, παίρνοντας το καράβι μίλια 10 εως 11 την ώραν, είδον μακρόθεν ενα πλοίον κατεβαίνοντας από πουνέντες γαρμπή ποδισμένον (σ.9) και ετραβούσεν δια την Μήλον. Εγώ μην μπουρλιάροντας (σ.10) τα πανία και στέκοντας στραβέρσο (σ.11) η ώρα 41/2 της ημερός, και υψώνοντας την σημαίαν την έλληνικήν, τον εκιαμάρησα (σ.12), και αυτός δέ ύψωσε την σημαίαν την αύστριακήν και έπλησίασε κοντά μου.

Τον ερώτησα πόθεν έρχεται και με άπεκρίθη ότι ήρχετο από Κύπρον και υπάγει δια Τριέστι (σ.13). Τον ερωτώ τι πράγμα έχει μέσα και με άπεκρίθη ότι δεν έχει τίποτις. Εγώ βλέποντας το πλοίον αυτό φορτωμένο, έμπήκα εις υποψίαν και επήγα σότα βέντου (σ.14) και τον εξαναρωτώ λέγοντας του τι πράγμα έχει μέσα, και αυτός εκ δευτέρου με άπεκρίθη οτι δεν έχει τίποτις ειμή σαβούρα. Και μην ήμπορωντας από τον σφοδρόν ανεμον να ρίξω την βάρκα μου να πάγω επάνω να κάμω την πρέπουσαν βίζιταν (σ.15), του είπα να με άκολουθήση να πάμε εις την Κίμηλο (σ.16) δια να τον βιζιτάρω. Και με άπεκρίθη οτι θέλει με ακολουθήσει και αμέσως έκινήσαμεν βάζοντας πλώρη γρέγο (σ.17) κάρτα λεβάντε (σ.18) αρμενίζοντας πρίμα, αφήνοντας το ιδικόν μας καράβι χωρίς πανιά δια να φθάση το άουστριακόν πλοίον με το να εμεινεν πολλά οπίσω.

Περιμένοντας το να εξακολούθηση διά Κίμηλον μαζί μας και πλησιάζοντας αντίκρυ της Μήλου ή ώρα 6 1/2 της ήμερος, άντίς να τραβήξη μαζί μας διά την Κίμηλον, ετραβούσε διά την Μήλον. Εμείς, βλέποντας το κίνημα του, του υψώσαμε την σημαίαν μας μαϊνάροντας (σ.19) και ισάροντας, κάμνοντας του σενιάλα να μας άκολουθήση και αυτός δεν εδιδεν ακρόασιν, αλλά ετραβούσεν τον ϊδιον δρόμον της Μήλου και εις τας 7 ώρας όρντζάραμεν (σ.20) και του έτραβήξαμεν ενα κανόνι. και τραβίζοντάς του το κανόνι, αμέσως έπόδεσεν προυλιάροντας τον τρίγκο (σ.21) και μπόμη (σ.22), αφήνοντας το με τις δύο γάμπιες (σ.23).

Ημείς στέκοντας δίχως πανιά στραβέρσο περιμένοντας το, μετά μισήν ώραν εφθασεν, το όποιον ωνειδίσαμεν δια ποίον λόγον να μην σταθή εις τον λόγον του και να μας εξακολούθηση, καθώς εμείναμεν σύμφωνοι. και ούτως εις τάς 12 ή ώρα έφθάσαμεν εις το πόρτον (σ.24) της Κίμηλος.

Την αυτήν στιγμήν ερριξα την βάρκαν μου και επήγα επάνω εις το καράβι ερωτώντας τον τι έχει φορτωμένα και αυτός με λέγει ότι έχει διάφορες πραγματείες. Τον λέγω από ποίους είναι φορτωμένον και με απεκρίθη ότι είναι από διαφόρους πραγματευτάδες φορτωμένον καθώς το έχει ραπόρτον (σ.25).

Τον άπεκρίθηκα: — «Πρόσεξε καλά να μου ειπής ολην την άλήθειαν και να μού φερθής καθώς σε ερώτησα εις την αρχήν τι έχεις φορτωμένα και με είπες, τίποτε ειμή σαβούρα, και τώρα ευρίσκω τόσον πράγμα φορτωμένον, καθώς όπου σε είπα εν ταυτω να με άκολουθήσης τον δρόμον της Κίμηλου να παμεν δια να σε βιζιτάρω και εις τούτο έπαράκουσες αθετώντας τάς υποσχέσεις σου και έτραβούσες δια την Μήλον άντίς της Κίμηλου προφασίζοντάς μου ότι δεν ήξευρες το πόρτον της Κίμηλου, ενώ ήμουν εγώ ό οδηγός σου».

Ο οποίος με απεκρίθην: — «Απεδώ και ομπρός, εάν ήθελες με ευρει ψεύτη εις όλας τάς ερωτήσεις οπού θέλεις μου κάμεις, ομοίως και εις το ραπόρτον οπού θέλει σε δώσω, τότε βέβαια θέλει είμαι υπεύθυνος και το όσον πράγμα εχω μέσα, τότε θέλεις το νομίζεις οίκονομικόν (σ.26)». Ερωτά(;) (σ.27) το ραπόρτον: — «Πόθεν έρχεσαι;» — «εις άπόκρισιν, έρχεται από Κύπρον». — «τι έχεις μέσα φορτωμένα;» — «Διάφορες πραγματείες». — «πως ονομάζεται το καράβι σου;» — «Κένταυρο». — «το όνομα του καπετάνιου;» — «Καπετάν Μάρκο Σκαλιαρίνη με σημαίαν άουστριακήν».—«Πόθεν έφόρτωσες;»—«Εις Σκάλα και Λεμεσό».—«Ποίος ο πραγματευτής του κάρικου;» (σ.28)—«εις απόκρισιν, 13 πραγματευταί από Σκάλαν και 4 από Λεμεσόν». —«τι άνθρωποι;» — «Έγκλέζοι και Αουστριακοί και κάθε πραγματευτής έχει την πολιτζάν του» (σ.29). — «Πόθεν είναι όλα σου τα γράμματα; (σ.30) να με τα φέρης όμού και τις πόλιτζες ντέ κάρικου.». και με έπαράδωσε τα γράμματα, όμού και 17 πόλιτζες ντέ κάρικου.—«Πόσες ημέρες έλείπεις από Κύπρον;»—«εις απόκρισιν, από Σκάλα 40 ήμερες και από Λεμεσό 10». του είπα «να μην είναι το πράγμα τούρκικον, πρόσεξε καλά» και με εϊπεν ότι δεν είναι τούρκικον, αλλά φράγκικον. — «να μην εχης γράμματα κρυμμένα ότι αοριον θα σου κάμω την βίζιταν» και με είπε ότι δεν έχει αλλά γράμματα.

Του απεκρίθην οτι «απόψε θα αφήσω 7 ανθρώπους μου μέσα εις το καράβι σου και αυριον θα σού κάμω την βίζιταν». Και το πρωί την αλλην ήμέραν επήγα μέσα με άλλους τρεις ανθρώπους μου και άφού τον καλημέρισα, τον εξαναρώτησα δια το πράγμα και γράμματα και με απεκρίθη τα ίδια ως άνω. Άρχισα να του κάμνω την βίζιταν έβγάζοντας όλα τα πράγματα από μπαλαούρο (σ.31) και ντζεπχανέ (σ.32). Μετά δύο ώρας έσπάσαμε ενα σανίδι από τζεπχανέ και ευρομεν έναν πλΐκον (σ.33) γράμματα ρωμέϊκα έχοντας ονόματα τουρκικά γραμμένα.

Ευρίσκοντας αυτόν τον πλΐκον είπα του καπετάνιου δια ποίον λόγον να τα κρύψη και εμεινεν αναπολόγητος χωρίς ναχη λόγον να με άποκριθή και με το λόγο με αποκρίνεται ότι φοβούμενος τους Τούρκους τα έκρυψε.

Του άπεκρίθηκα: — «τι χρεία ήταν να τα κρύψης από Τούρκους, ενώ έχουν τουρκικά ονόματα τα αυτά γράμματα- και τέλος πάντων εις όσας υποσχέσεις με έδωσες, καθώς τα γαρλήνια (σ.34) σκοινιά και ρούχα ούζανο (σ.35) και γρούπους (σ.36) δύο χωρίς γράμματα και τον ρατζεβετόρον (σ.37), αυτά όλα με παρακινούν να σε πάγω εις την Διοίκησίν μας».

Όθεν εις τάς 6 ώρας της ήμερος, εις τάς 19 του τρέχοντος, άναχωρήσαμεν από Κίμηλον και έφθάσαμεν εις τάς 21 εις Πόρτο Χέλι και εκεί την αλλην ημέραν, εις τας 22, του έκαμα και δευτέραν βίζιταν έβγάζοντας μερικά βαρέλια κρασί, ανοίγοντας και μίαν κασέλαν, ευρίσκοντας τρία βεστιμέντα ρούχα οδζο ούγκαρέζικα οφετζιαλιτάς (σ.38) και την αλλην ημέραν εις τάς 23 έκινήσαμεν από Πόρτο Χέλι και έφθάσαμεν εδώ εις Ναύπλιον, εις τάς 24.

ΣΧΟΛΙΑ

1. Ήμερολόγιον (έκ του ίταλ. giornale).
2. Καταδρομή (èie του λατιν. cursus).
3. Ή νήσος Σπέτσαι.
4. Εις την δημώδη ναυτικήν γλώσσαν, εκαστσς των 32 άνεμορράβδων, εις τους οποίους υποδιαιρείται το παλαιού τύπου άνεμολόγιον. Πουνέντε κάρτα γαρμπή, δυτικός ενα (ρόμβον) προς νοτιοδυτικόν.
5. Τα μικρά σχοινία δια των οποίων δένονται αϊ σειραί των ιστίων (εις την έπίσημον γλώσσαν σ ε ι ρ ά δ ι α).
6. Άλλη ονομασία της Παραπόλας, νήσου του Μυρτώου πελάγους, υπαγόμενης εις την κοινότητα Σπετσών της επαρχίας Ερμιονίδος.
7. Νότιος άνεμος.
8. Σορόκος, σιρόκος, νοτιοανατολικός άνεμος του Αδριατικού πελάγους.
9. Ποδίζω, απομακρύνω την πρώραν από της ευθείας του άνεμου, πάω χυτά.
10. Μπουρλιάρω (ίταλ. imbrogliare, ven. imbrogiar), συμπτύσσω τα ιστία.
11. Στραβέρσο, τραβέρσο, ή θέσις, κατά την οποίαν το πλοΐον δέχεται τον άνεμον και το κύμα από του πλαγίου.
12. Φωνάζω (εκ του ΐταλ. chiamare).
13. Τεργέστην.
14. Σοττοβέντο, σταβέντο (έκ του ίταλ. sottovento), υπηνέμως.
15. Νηοψία.
16. Κίμωλον.
17. Ό βορειοανατολικός άνεμος.
18. Ό ανατολικός άνεμος.
19. Άφίνω ελεύθερον το σχοινίον.
20. Όρντζάρω, ορτσάρω σημαίνει προσάγω το πλοίον προς την διεύθυνσιν του ανέμου.
21. Το ακάτιον ιστίον.
22. Αντί του μπούμα (το ιστίον επίδρομος).
23. Γάμπια (δόλων), το δεύτερον υπέρ το κατάστρωμα τετράγωνον ιστίον.
24. Λιμένα (ίταλ. porto).
25. Αναφορά.
26. Λαθραίον εμπόρευμα.
27. Λέξις δυσανάγνωστος.
28. Κάρικο (ίταλ. carico), το μεταφερόμενον εμπόρευμα.
29. Πόλιτζα ή πόλιτζα ντί κάρικο (polizza di carico, connaissement), ή άπόδειξις των φορτωθεντων εμπορευμάτων, φέρουσα την υπογραφήν του πλοιάρχου.
30. Έγγραφα καθοριστικά της προελεύσεως και του προορισμού του μεταφερομένου εμπορεύματος. ,
31. Ειδική αποθήκη των πλοίων, εις την οποίαν φυλάσσονται τα ιστία.
32. Τουρκική ονομασία της λέξεως πυριτιδαποθήκη.
33. Ταχυδρομικός σάκκος.
34. Γαρλίνο, καρλίνο (γαλλ. grelin), ονομασία του διπλόκου σχοινιού προς πόντισιν αγκύρων και ρυμουλκίαν.
35. Ή λέξις αύτη, ως και ή κατωτέρω αναφερομένη ούζο, πιθανόν να προέρχεται έκ της ιταλικής uso (χρήσις).
36. Δέμα χρημάτων στελλόμενον δια φορτωτικής (ίταλ. gruppo).
37. Παραλήπτη ν.
38. Δι’ επισήμους περιστάσεις.

Πηγή: Mνήμων (αρχείο σε μορφή pdf)
Εικόνα: Το Βρίκιον «Περικλής» από τη Wiki

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s