ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

Η ΑΝΤΙΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ (α’ μέρος)

Posted by Φαίη στο Νοεμβρίου 24, 2016

ʏ˕̐Qɭׁ́---Ё͏шτώǓ ӕ͏ďӭ------ωʏÅͅɁʇ ֙ԏÑVɁ ԇӠŋˇ͉ʇӠMԉБϓِʼnS--בǓԏӠ̐ύǓ

Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ‘ΣΙΩΠΗΛΑ’ ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

Ομιλία του οσιολογιωτάτου Γέροντα Σάββα Λαυρεώτου

με θέμα:

«ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ ΕΝ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΩ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ»

Λάρισα 18-9-2016

Είναι χαρά μας να βρισκόμαστε κοντά σας και να αποδεχτούμε αυτήν την τιμητική πρόσκληση που μας κάνατε για να μιλήσουμε για το φλέγον θέμα της πίστεώς μας, του οικουμενισμού της ‘Συνόδου’ που καταλύει την πίστη μας.

Στη σημερινή ομιλία, πολύ σύντομα, θα καταδείξουμε για ποιον λόγο η λεγομένη ‘Αγία και Μεγάλη Σύνοδος’ είναι μία ‘Σύνοδος’ αιρετική, αντορθόδοξη, μια ψευδο-Σύνοδος που καταλύει την Παράδοσή μας και μας εισάγει στην παναίρεση του οικουμενισμού. Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος, έχουνε βγει αρκετές μελέτες οι οποίες καταδεικνύουν ότι είναι μια ψευδο-Σύνοδος και αιρετική, ληστρική … για να μπορούμε να έχουμε χρόνο και αργότερα για να γίνουν ερωτήσεις.

Το συμπέρασμα που εξάγεται εκ της μελέτης των κοινοποιηθέντων τελικών κειμένων της λεγομένης ‘Αγίας και Μεγάλης Συνόδου’ καθώς και από τις απαντήσεις και αναλύσεις εγκρίτων θεολόγων και Μητροπολιτών, είναι ότι σ’ αυτήν την ‘Σύνοδο’ τελικά επετεύχθει ο στόχος της εκκλησιαστικοποιήσεως των αιρέσεων. Δηλαδή, έγινε δεκτό ότι οι παπικοί και οι αιρετικοί είναι «εκκλησίες». Νομιμοποιήθηκε επίσημα και συνοδικά η παναίρεση του οικουμενισμού καθώς αναγνωρίζεται, επίσημα πια, το Προτεσταντικό ‘Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών’ σαν «εκκλησίες» και όχι σαν αιρέσεις. Καθιερώνεται η μετα-πατερική θεολογία. Καταλύονται αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων. Παραποιείται η Ορθόδοξη πνευματικότητα. Κατέλυσαν την Ορθόδοξη συνοδικότητα που τόσο πολύ την εξαίρουν και την εγκωμιάζουν, χρησιμοποιήθησαν αντορθόδοξοι μέθοδοι στον τρόπο της λειτουργίας της. Οι αποφάσεις της ‘Συνόδου’ καθίστανται υποχρεωτικές για το χριστεπώνυμο πλήρωμα.

Φυσικά δεν ακολούθησε την αγιοπνευματική και αγιοπατερική Παράδοση της Εκκλησίας μας μιας και δεν έγινε εξαρχής αναγνώριση των Οικουμενικών Συνόδων, και κυρίως της 8ης και της 9ης, και για πρώτη φορά είχαμε συμπροσευχές με αιρετικούς στην έναρξη και στη λήξη του ανόμου αυτού συνεδρίου και όχι Συνόδου. Και το θέμα είναι ότι δεν επέτρεπαν -διότι στο μέρος που έγινε είναι η κατά κόσμο πατρίδα μου, στα Χανιά της Κρήτης, βρισκόμουν και εγώ εκείνες τις ημέρες κάτω στην Κρήτη, αλλά είχα και ενημέρωση από τον πιστό λαό- ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝΕ ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ. ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΤΑΝ ΝΑ ΜΠΕΙ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ. ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝΕ ΜΟΝΟ ΑΠ’ ΕΞΩ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΧΑΝ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ. ΜΕΣΑ ΗΤΑΝΕ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ -ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΤΗ CIA ΣΤΑΛΜΕΝΟΙ- ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ, ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ.

Ως γνωστόν, το έργο μιας Συνόδου είναι η αντιμετώπιση των αναφυομένων αιρέσεων εντός στον κόλπο της Εκκλησίας. Σε αυτήν την ‘Σύνοδο’ έγινε ακριβώς το αντίθετο. Διότι όπως φαίνεται από τα ψηφισθέντα κείμενα, και ιδίως από το κείμενο ‘Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον Λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον’, υιοθετήθηκε, θεσμοθετήθηκε και νομιμοποιήθηκε με ‘Πανορθόδοξο συνοδική απόφαση’ η παναίρεση του οικουμενισμού ως επίσημη και νόμιμη γραμμή και διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Η συγκεκριμένη αυτή δογματική απόφαση εκφράζεται και βρίσκεται στην εξής δαιμονική φράση: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αποδέχεται την ιστορικήν ονομασίαν των μη ευρισκομένων εν κοινωνία μετ’ αυτής άλλων ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών». Αυτές λοιπόν οι αιρετικές ομάδες αναφέρονται ως «άλλες ετερόδοξες Χριστιανικές Εκκλησίες και Ομολογίες» λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι στη συγκεκριμένη δογματική απόφαση δεν αναφέρεται καθόλου η λέξη αίρεσις. Και γενικά σ’ αυτή τη ‘Σύνοδο’ δεν αναφέρεται καθόλου η λέξη «αίρεσις», εν αντιθέσει με τις Ορθόδοξες Συνόδους οι οποίες έκαναν εκτεταμένη χρήση του όρου αυτού.

Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία θεωρείται ως ‘μία άλλη Χριστιανική Εκκλησία ή Ομολογία’ -[σ.σ. αφού σε δογματικό επίπεδο δεν αυτοπροσδιορίζεται έναντι των άλλων, των αιρέσεων]- ό,τι δηλαδή πρεσβεύει το ‘Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών’, και εμείς το αποδεχόμαστε με τη συμμετοχή μας. Και αυτό φυσικά δηλώνει εδώ και χρόνια ο Οικουμενικός Πατριάρχης. 

Γι’ αυτόν τον λόγο, προκειμένου να υπάρξει συγκρητιστική ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τις αιρετικές ομάδες, διατύπωσαν τη δογματική απόφαση ως εξής: «ταχύτερα και αντικειμενικότερα αποσαφήνιση του όλου εκκλησιολογικού θέματος και ιδιαιτέρως της γενικοτέρας παρ’ αυτής διδασκαλίας περί μυστηρίων, χάριτος, ιερωσύνης και αποστολικής διαδοχής». Με λίγα λόγια, οι απόψεις του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου και όλων των Επισκόπων οι οποίοι συμπλέουν στον οικουμενιστικό κατήφορο έρχονται μ’ αυτήν την ‘Σύνοδο’ να νομιμοποιηθούν … με συνοδική στάμπα. Αυτό ήθελαν να καταφέρουν, να νομιμοποιήσουν και να δεχθούμε ότι οι αιρέσεις δεν είναι αιρέσεις αλλά είναι «εκκλησίες» και ότι πρέπει, όπως δηλώνουνε μέσα, «ταύτα μετά του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, τηρούν σημαντική αποστολή προς την προώθηση της ενότητος του Χριστιανικού κόσμου».

Και τους ερωτούμε: διεσπάσθει λοιπόν η ενότητα της του Χριστού Εκκλησίας; Ή μάλλον διασπώνται και αποκόβονται όσοι δεν ακολουθούν την διαχρονία της του Χριστού Εκκλησίας που εκφράζεται με τους Αποστόλους, τις Οικουμενικές Συνόδους και τους Αγίους Πατέρες;

Στη ‘Σύνοδο’ λοιπόν της Κρήτης δέκα αυτοκέφαλες Εκκλησίες, μεταξύ των οποίων και η Εκκλησία της Ελλάδος αλλά και το επίσημο θεσμικό Άγιον Όρος αφού είχε επίσημο αντιπρόσωπο τον Ηγούμενο της Μονής Σταυρονικήτα, τον πατέρα Τύχωνα, αποδέχτηκαν αθεολόγητα την βαπτισματική θεολογία και εμμέσως την θεωρία των κλάδων αναγνωρίζοντας ως «εκκλησίες» τους Παπικούς, τους Μαρωνίτες, τους Μονοφυσίτες … οι οποίοι καταδικάστηκαν από σειρά Οικουμενικών Συνόδων, αλλά και την πανσπερμία των Προτεσταντών που αντιπροσωπεύονται στο ‘Παγκόσμιο Συμβούλιο των λεγομένων Εκκλησιών’.

Η ‘συνοδική’ απόφαση λοιπόν αναγνωρίζει αυτούς ως «εκκλησίες», τους καταδικασμένους αιρετικούς δηλαδή, εισάγει τον συγκρητισμό και τον οικουμενισμό ως την κυρίως θεολογική γραμμή στην Ορθόδοξη Εκκλησία, που από τώρα και στο εξής θα ακολουθήσουν αυτοί που θα παραμείνουν σε κοινωνία με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τους συν αυτώ. Άλλωστε, αμέσως μετά τη Σύνοδο αυτό δήλωσε και ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ότι μπήκαμε πια στη μετα-πατερική θεολογία, επίσημα.

Όλα αυτά γιατί; Ενώνεται συγκρητιστικά, χωρίς ταυτότητα στην Ορθόδοξο πίστη της αδιαίρετης Εκκλησίας της πρώτης χιλιετηρίδας με τον παπισμό, ο οποίος είχε αποδεχθεί τον θρησκευτικό συγκρητισμό με τη Β’ Βατικάνεια Σύνοδο. Μέσω του παπισμού να ενωθεί επίσης συγκρητιστικά, δηλαδή αυτονόητα χωρίς καμία ταυτότητα Ορθόδοξης πίστης, με τα λοιπά θρησκεύματα σε μία παγκόσμια θρησκεία η οποία θα προσκυνήσει τον αντίχριστο. Αυτή η ΄Σύνοδος’ λοιπόν οι οποία κατευθύνεται από σκοτεινά κέντρα, και όπως είδαμε από τις αποκαλύψεις που έκανε Αγιορείτης μοναχός στον Ορθόδοξο Τύπο, αυτή η ‘Σύνοδος’ ήταν κατευθυνόμενη από την CIA. Με ποιον σκοπό; Με σκοπό όπως είπαμε πρηγουμένως, αφού ενωθούν συγκρητιστικά όλες οι χριστιανικές «εκκλησίες, κατ’ αυτούς, να ενωθούν όλες θρησκείες, οι μονοθεϊστικές θρησκείες βασικά, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προετοιμάσουμε τον δρόμο του αντιχρίστου. Να γίνουν όλα ένα ίσωμα και αυτό αποσκοπούν.

Όμως και τα άλλα ζητήματα, ο γάμος, η νηστεία, δεν ήταν άσχετα με την αναγνώριση των «εκκλησιών» και με την απόφαση ότι υπάρχουν άλλες «εκκλησίες». Αυτές οι αποφάσεις για το γάμο και τη νηστεία είναι πολύ σημαντικές και δεν έχουν αναλυθεί δεόντως. Πρέπει να γίνει μία επισταμένη παρουσίαση. Εμείς φυσικά δεν έχουμε το χρόνο να τις παρουσιάσουμε, θα πούμε όμως μερικά πράγματα και για το γάμο και για τη νηστεία, διότι αυτές δορυφορούν την αναγνώριση των «εκκλησιών» και μέσω του γάμου περνάνε τον οικουμενισμό και στον ευσεβή λαό.

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΕΝΑ ΤΕΧΝΑΣΜΑ. Πολλές φορές στα περισσότερα κείμενα μέσα στην ‘Σύνοδο’ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ. Και όπως στο κείμενο ‘Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον’, ενώ στην αρχή άρχισαν πάρα πολύ Ορθόδοξα και μας είπαν ότι η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία είναι η Ορθόδοξος Εκκλησία μας κτλ, παρόλαυτά, συνεχίζοντας αμέσως παρακάτω .. Η Ορθόδοξος Εκκλησία αναγνωρίζει και τις υπόλοιπες «εκκλησίες» …. Το ίδιο έκαναν και στο θέμα του γάμου, που δεν πρέπει να το αμελήσουμε και δεν πρέπει να το παραβλέψουμε, είναι πολύ σημαντικό.

Τι έκαναν; Αφού προηγουμένως αναφέρθηκαν και στον 72ο Κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου .. να σας αναφέρω λίγο τι λέει ο 72ος Κανόνας: απαγορεύεται επί τιμή αφορισμού ο γάμος Ορθοδόξου και αιρετικού και αν τυχόν κάποιοι προχώρησαν τελικά σε τέτοιο γάμο να θεωρείται άκυρος και ακολούθως να διαλύεται το άθεσμο συνοικέσιον. Στην ερμηνεία του Κανόνος, ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο Πηδάλιο τονίζει ότι δεν πρέπει να ενώνεται ο λύκος με το πρόβατο και ο κλήρος των αμαρτωλών και αιρετικών με τη μερίδα του Χριστού και των Ορθοδόξων. Στην ίδια σελίδα σε σχετική υποσημείωση του Οσίου αναφέρεται ότι οφείλουν οι Επίσκοποι των νησιών όπου υπάρχουν και Λατίνοι «κατ’ ουδένα τρόπον ας μη συγχωρούν, να παίρνει Λατίνος Ορθόδοξον γυνή ή Λατινής γυνή Ορθόδοξον άνδρα. Ποία γαρ κοινωνία εμπορεί να γένει του Ορθοδόξου μέλους μετά του αιρετικού

Αυτά αναφέρονται σχετικά με τον Κανόνα. Στο συνοδικό κείμενο όμως όλα αυτά ακυρώνονται άνευ ουδεμίας δικαιολογίας, επί τη προφάσει μιας ασαφούς οικονομίας και μάλιστα στο κείμενο μέσα λένε ότι έκαστη αυτοκέφαλη Εκκλησία έχει το δικαίωμα να κρίνει να τελεί τους μικτούς γάμους. Δηλαδή έχουμε αποδοχή των μικτών γάμων. Έτσι δημιουργείται χάος μέσα στην Εκκλησία διότι κάποιες Εκκλησίες θα δέχονται τον μικτό γάμο και κάποιες όχι. ..

Όπως είπαμε προηγουμένως, έχουμε κατάλυση Οικουμενικών Συνόδων με αυτήν την απόφαση. Όπως δηλαδή καταλύεται και αποδομείται ολόκληρη η Παράδοση της Εκκλησίας μας αναγνωρίζοντας ως «εκκλησίες» τους αιρετικούς, που γι’ αυτό έγιναν οι Σύνοδοι, γι’ αυτό μαρτύρησαν οι Άγιοι Μάρτυρες και Ομολογητές της πίστεως και γι’ αυτό γίνεται αγώνας, για να κρατηθούμε μακριά από τις αιρέσεις έτσι ώστε να μπορούμε να έχουμε μέρος στη σωτηρία διότι η σωτηρία κατορθώνεται μόνο μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία και όχι οι αιρετικοί να έχουν μερίδα στον κλήρο των σωζόμενων.

Εδώ βλέπουμε ότι και με τον γάμο πλέον γίνεται de facto αναγνώριση και έχουμε κατοχύρωση της βαπτισματικής θεολογίας διότι αφού εισάγουμε αβάπτιστο μέσα στο μυστήριο του γάμου θεωρούμε ότι το βάπτισμά του στην ουσία είναι έγκυρο. Είναι η αποδοχή της βαπτισματικής θεολογίας εν τη πράξει και όχι μόνο. Φυσικά γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να εισάγουμε αβάπτιστο. Αφού [εδώ] δεν θεωρείται αβάπτιστος, μπορεί να εισαχθεί.

Όχι μόνο όμως. Είναι σαφές ότι το θέμα των μικτών γάμων συνδέεται με τους νέους οικουμενιστικούς τρόπους αναζητήσεως της δήθεν χαμένης ενότητος. Αυτό δηλαδή που διδάσκουν οι αιρετικοί και μας διδάσκει και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Τι; Ότι η ενότητα έχει χαθεί και όπως είπε με τον Πάπα, ότι ερχόμαστε να κάνουμε οδούς. Δηλαδή περιμένουμε τον Πάπα και τον Βαρθολομαίο να ενώσουνε την Εκκλησία, λες και οι Άγιοι δεν το κάνανε τόσα χρόνια, λες και η Εκκλησία μας ήταν διαιρεμένη, ήταν σχισμένη Εκκλησία. Απ’ την Εκκλησία ξέρουμε ότι αποσχίζονται οι αιρετικοί και όσοι δεν ακολουθούν την Αλήθεια του Χριστού και του Ευαγγελίου. Βλέπετε λοιπόν ότι ο γάμος συνδέεται άμεσα με την αναγνώριση των Εκκλησιών.

Και έχουμε κήρυξη αιρέσεων και στο κείμενο αυτό, διότι όπως είπαμε προηγουμένως καταλύοντας τον 72ο Κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου αλλά και άλλους Κανόνες, όπως ο 14ος της Τετάρτης Οικουμενικής, ο 10ος και 31ος της εν Λαοδικεία και άλλοι Κανόνες, στην ουσία καταλύουμε όλους τους Οικουμενικούς Κανόνες και την Παράδοσή μας. Διότι, «ὅστις γὰρ ὅλον τὸν νόμον τηρήσῃ, πταίσῃ δὲ ἐν ἑνί, γέγονε πάντων ένοχος». Δεν μπορούμε να αποδεχόμαστε κάποιους Κανόνες και κάποιους να μην τους αποδεχόμαστε. Αυτό λοιπόν αποτελεί βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος και κατά των Αγίων Πατέρων που εδογμάτησαν με το Άγιο Πνεύμα.

Με την απόφαση αυτή εισάγεται ακρίτως ο οικουμενισμός μέσα στην οικογένεια και αποδομείται η σωτηριολογική αποστολή του γάμου, διότι πως μπορεί να γίνει συμβίωση και κατ’ επέκταση κοινή πορεία προς τον Χριστό, που είναι και ο σκοπός του εγγάμου βίου, όταν τα μέλη της συζυγίας στην ουσία δεν πιστεύουν στον ίδιο Θεό; Ο καρπός της συζυγίας, τα τέκνα, ποιόν δρόμο θα ακολουθήσουν; Το δρόμο της ακραιφνούς Ορθοδόξου πίστεως ή του οικουμενιστικού οικογενειακού τρόπου κατά το ιδεώδες που βιωματικά (;) ζουν και κινούνται, εμπειρικά πλέον, το ζευγάρι και η οικογένεια; – και αυτό που θέλουν να περάσουν οι οικουμενιστές, τον οικουμενισμό και την αίρεση στη βάση.

Και όπως είπαμε προηγουμένως γίνεται στην πράξη αποδοχή της βαπτισματικής θεολογίας. Όλοι που είναι βαπτισμένοι στο όνομα κάποιας Αγίας Τριάδος έχουν έγκυρο βάπτισμα και … εισάγει το χάος στην Εκκλησία διότι η κάθε Τοπική Εκκλησία θα επιλέγει αυτόνομα με πρόφαση την οικονομία των ανθρώπων –μια οικονομία όμως που δεν θα ισχύει, το μυστήριο δεν ισχύει όπως μας λέει ο 72ος Κανόνας της Πενθέκτης– και πάντα κατά τη διάκριση που θα διαθέτει ο Επίσκοπος.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η νηστεία. Έως και το άρθρο 8 επαινείται ο θεσμός της νηστείας και παρουσιάζονται οι αγαθοί καρποί της, μάλιστα γίνεται χρήση Πατερικών πηγών όπως του Μεγάλου Βασιλείου, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Και ενώ ό,τι ήταν αναγκαίο στο ζήτημα της νηστείας έχει ήδη ειπωθεί στα 7 πρώτα άρθρα, ο έχων λογική αναγνώστης θα ανέμενε ως συμπέρασμα της Συνόδου την επιβεβαίωση της ισχύος της νηστείας κατά τα παραδεδομένα των Αγίων Πατέρων.

Όλως αντιθέτως όμως στο άρθρο 8 ανατρέπονται άρδην .. Στο άρθρο 8 γίνεται λόγος για χαλάρωση της νηστείας ..-παρότι κυριολεκτικά μιλάμε για ακύρωση της νηστείας- ακολούθως και μετά από λίγες γραμμές το ξεχνάμε αυτό και αναφέρονται άλλοι λόγοι: ασθενείας, στρατεύσεως, συνθηκών εργασίας, κλίματος, καθώς και δυσκολίας ανευρέσεως νηστισίμων τροφών (στη σημερινή εποχή !!). Δηλαδή δεν υπάρχει ούτε η στοιχειώδης εσωτερική ενότητα στο κείμενο.

Αντί λοιπόν η Ποιμένουσα Εκκλησία να πιέσει προς επίλυση των όσων εκ των ανωτέρων προβλημάτων έχουν προκύψει, αντ’ αυτού προκρίνεται ο εύκολος δρόμος της κατάργησης της νηστείας. Όμως στην ουσία δεν καταργείται η νηστεία, καταργείται το φρόνημα του Χριστιανού διότι η νηστεία είναι η ασκητική διαγωγή της Εκκλησίας. Δεν κάνουμε νηστεία για αδυνάτισμα. Είναι η άσκηση. ΄«Οὐκ ἔστιν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις καὶ πόσις ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ ἄσκησις, …».

Μ’ αυτόν τον τρόπο λοιπόν, και με τον γάμο που εισάγουνε και τη βαπτισματική θεολογία, και όλα τα οικουμενιστικά συμπεράσματα που είπαμε προηγουμένως, με τη νηστεία πια θέλουν να επιβάλουν την εκκοσμίκευση των παπικών. Εκτός ότι αναγνωρίζουνε ως «εκκλησίες» τους αιρετικούς, θέλουνε εμείς οι Ορθόδοξοι να πάμε προς αυτούς και να γίνουμε μια εκκοσμικευμένη Εκκλησία. Να φέρουμε αυτούς στο δικό μας επίπεδο -να είναι «εκκλησίες» χωρίς να είναι εκκλησίες- και εμείς να κατέβουμε στο δικό τους επίπεδο και να εκκοσμικευθούμε. Γιατί όπως είπε και η κ. Προδρόμου η Ελισάβετ, οι Κανόνες δεν μπορούνε πλέον να ισχύουν, δεν ισχύουν οι Κανόνες στην εποχή μας, είναι ξεπερασμένοι. Σύμβουλος του Πατριάρχη στη ‘Σύνοδο’ [η Προδρόμου], γι’ αυτό είπαμε ότι ήταν υποκινούμενη η ‘Σύνοδος’ από σκοτεινές δυνάμεις, που φυσικά αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις δεν .. φταίνε, φταίμε εμείς και φταίνε οι δικοί μας Επίσκοποι που τα δέχονται αυτά.

Το θέμα της νηστείας λοιπόν αποδομεί το ασκητικό φρόνημα της Εκκλησίας για να έχουμε σύμπλευση προς τους εκκοσμικευμένους «αδελφούς μας» πλέον χριστιανούς της Δύσεως, οι οποίοι έχουν καταργήσει όλες τις αρχαίες διατάξεις περί νηστείας. Δεν είναι λοιπόν παρά η εφαρμογή του ‘οικουμενισμού της βάσης’ ο λόγος υπάρξεως του συγκεκριμένου κειμένου.

***

(συνεχίζεται)

Απομαγνητοφώνηση Φαίη/Αβέρωφ

Πηγή βίντεο: megasfilippos

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s