ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

Εκσυγχρονισμοί και νέο μαχητικό: οδικός χάρτης ή συζήτηση να γίνεται;

Posted by Πετροβούβαλος στο Νοεμβρίου 2, 2016

αναδημοσίευση από το Πτήση & Διάστημα
με τη συνεργασία των Απόλλωνα Λεονταρίτη και Φαίδωνα Γ. Καραϊωσηφίδη

.

Οι δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας Δημήτρη Βίτσα στην τελετή έναρξης του προγράμματος εκσυγχρονισμού των ΑΦΝΣ P-3 στην ΕΑΒ πριν μερικούς μήνες (Π&Δ Νο 363, Αερονέα) «περί δυνατότητας της ΠΑ να υλοποιήσει ανάλογο ή και μεγαλύτερο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού», ίσως και να μην ήταν απλώς φιλοφρόνηση προς τους αξιωματικούς του κλάδου που παραβρίσκονταν στην εκδήλωση. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν κάποιοι αναφερόμενοι σε μια σχετική κινητικότητα των τελευταίων εβδομάδων. Οι ίδιες πηγές θεωρούν ότι η προσπάθεια αφορά στη συγκρότηση ενός προγράμματος με επιλογές που θα προσεγγίζουν ρεαλιστικά το θέμα της ενίσχυσης της μαχητικής ικανότητας της Πολεμικής Αεροπορίας (αλλά κατά τα φαινόμενα και των άλλων κλάδων) με βάση τις δημοσιονομικές συνθήκες ώστε να αρχίσουν να δρομολογούνται. Αυτό βέβαια που δεν φαίνεται ακόμη δυνατόν είναι η ενσωμάτωση ενός χρονοδιαγράμματος υλοποίησης. Τα βήματα όμως γίνονται, καθώς οι ανάγκες πλέον είναι άκρως πιεστικές και η πολιτική ηγεσία της χώρας πρέπει να τεθεί προ των ευθυνών της, που βέβαια άπτονται άμεσα και όλων σχεδόν των εθνικών θεμάτων. Τα όσα ακολουθούν έρχονται να συμπληρώσουν την εκτεταμένη αναφορά μας στις προτάσεις εκσυγχρονισμών των μαχητικών της ΠΑ του προηγούμενου τεύχους μας (Π&Δ Νο 364, «ΠΑ 2025, Ορίζοντας μαχητικής ισχύος»), καθώς αποτελούν τη βάση της συζήτησης και των εισηγήσεων που θα εγκριθούν.

Με δεδομένο το πλαίσιο που υφίσταται σήμερα στην ΠΑ και την επιχειρησιακή απόδοση των μέσων, η απαιτούμενη δύναμη μαχητικών μεσοπρόθεσμα και με το ισχύον δόγμα Εθνικής Άμυνας δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 200 αεροσκαφών (155 F-16 όλων των εκδόσεων και 46 Mirage 2000-5Mk2/EGM/BGM). Ο αριθμός αυτός προκύπτει από την παρούσα δύναμη μετά την απόσυρση των F-4E Phantom Peace Icarus II, που προσδιορίζεται ότι θα πρέπει να γίνει τα πρώτα χρόνια της επόμενης δεκαετίας. Αυτό αντικατοπτρίζεται και στην εισήγηση που έχει εγκριθεί από το ΑΑΣ (Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο) και το ΣΑΓΕ (Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων), στην οποία έχουμε αναφερθεί σε πρόσφατη αρθρογραφία μας για τον «εκσυγχρονισμό όλων των μαχητικών τρίτης γενιάς». Υπάρχουν όμως και… άλλοι «αριθμοί» καθώς τα 200 μαχητικά δεν φαίνεται να «βγαίνουν» μόνο από εκσυγχρονισμούς.

Πιο συγκεκριμένα (και όπως αναλύσαμε διεξοδικά στο προηγούμενο τεύχος μας), ο εκσυγχρονισμός των 17 Mirage 2000EGM (τα δυο διθέσια M2000BGM δεν συμπεριλαμβάνονται λόγω… αστρονομικού κόστους) αναφέρεται ότι φτάνει τα 750 εκατομμύρια ευρώ με την άσκηση όλων των προαιρέσεων (το σενάριο χωρίς τις προαιρέσεις δεν υφίσταται επιχειρησιακά). Κάποιοι όμως υποστηρίζουν ότι η πραγματική επένδυση που απαιτείται -καθώς υπάρχουν «κρυμμένα κόστη»- ίσως φτάνει και τα 900 εκατομμύρια ευρώ, ενώ υπογραμμίζεται ότι στα υπέρογκα αυτά ποσά θα προστεθούν και δαπάνες επιπλέον MICA, χωρίς τους οποίους ο εκσυγχρονισμός θα είναι άστοχος. Με τα μεγέθη αυτά η εκπόνηση προγράμματος για τα Mirage 2000EGM δεν έχει καμιά πιθανότητα υλοποίησης κι έτσι η δύναμη μαχητικών της ΠΑ συρρικνώνεται σε λιγότερα από 180.

Αυτό βέβαια σημαίνει ότι θα πρέπει να υλοποιηθεί πλήρες πρόγραμμα εκσυγχρονισμού όλων των F-16: των Block 52M/52+/50 σε επίπεδο F-16V με ραντάρ AESA αλλά και των Block 30. Το συνολικό κόστος για τα 155 μαχητικά τοποθετείται περί τα 1,9-2 δισεκατομμύρια δολάρια ή 1,68-1,78 δισεκατομμύρια ευρώ (με τη σημερινή ισοτιμία, η μεταβολή της οποίας κάποιες φορές στο παρελθόν, όπως στην αγορά των Peace Xenia IV, είχε ωφελήσει την Ελλάδα λόγω της μεγάλης πτώσης του αμερικανικού νομίσματος). Στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνονται οι εργασίες αναβάθμισης των 32 Block 30 σε επίπεδο ικανότητας Block 52+/Advanced με απάρτια από τα αεροπλάνα PXIII και PXIV. Τα αεροσκάφη αυτά σήμερα έχουν κατά μέσο όρο 4.500 ώρες πτήσης και επιδιώκεται με δομική αναβάθμιση (που συμπεριλαμβάνεται στο κόστος) να φτάσουν τουλάχιστον τις 10.000 ώρες. Για τον εκσυγχρονισμό 123 αεροσκαφών, των Block 50, 52+ και 52+ Advanced, το κόστος φτάνει περί τα 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή 12,2 εκατομμύρια δολάρια ανά αεροσκάφος (κατά μέσο όρο, καθώς το κόστος των PXII είναι υψηλότερο ανάμεσα στις τρεις εκδόσεις). Για τον εκσυγχρονισμό 85 αεροσκαφών των Block 52+ και 52+ Advanced σε F-16V GR το κόστος φτάνει το ένα δισεκατομμύριο δολάρια ή 11,7 εκατομμύρια δολάρια ανά αεροσκάφος.

Να υπενθυμίσουμε ότι η εισήγηση της ΠΑ είναι το πρόγραμμα να υλοποιηθεί ως ενιαίο και να μην διαχωρισθεί σε δύο φάσεις προκειμένου να υπάρξει εξοικονόμηση χρημάτων, αλλά και η διαδικασία να είναι απρόσκοπτη και χωρίς καθυστερήσεις σε όλη την εξέλιξή της. Αυτό σημαίνει ότι τα οκτώ συνολικά πρωτότυπα που απαιτούνται (μονοθέσιο-διθέσιο για κάθε έκδοση) θα πρέπει να εξελιχθούν ταυτόχρονα, συμπεριλαμβανομένων και των δοκιμών, κάποιες από τις οποίες μπορούν να γίνουν στην Ελλάδα. Στη συνέχεια και με δεδομένο ότι ο κύριος όγκος του εκσυγχρονισμού (123 αεροπλάνα) αφορά σε υψηλό ποσοστό κοινά απάρτια (F-16V) η παραγγελία θα πρέπει να γίνει σε μια παρτίδα, ασχέτως εάν η υλοποίηση απαιτήσει 6-7 χρόνια. Διαφορετικά, και εάν η παραγγελία «σπάσει» σε περισσότερα συμβόλαια, υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι όπως η κλιμάκωση του κόστους και η αδυναμία υλοποίησης στο μέλλον, μιας και οι γραμμές παραγωγής των εταιρειών μεταβάλλονται ανάλογα με τη ζήτηση. Ο προγραμματισμός όμως ενός τόσο μεγάλου και μακροχρόνιου προγράμματος υπό τις παρούσες συνθήκες και με σημαντικό εμπροσθοβαρές κόστος φαίνεται δύσκολος έως και αδύνατος για την ΠΑ. Έτσι, η υλοποίηση σε φάσεις είναι μία από τις επιλογές που εξετάζεται μέσω ίσως και κάποιων διασφαλίσεων άσκησης προαιρέσεων, εάν αυτό είναι δυνατόν. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Πολεμική Αεροπορία δεν μπορεί να αποδεσμεύσει περισσότερα από τα αεροπλάνα μιας Μοίρας για εκσυγχρονισμό ετησίως.

Φυσικά, η υλοποίηση πλήρους προγράμματος εκσυγχρονισμού των 155 F-16 είναι το πιο αισιόδοξο σενάριο με άλλα που αναφέρονται σε αναβάθμιση κάποιων εκ των παρτίδων Fighting Falcon. Έτσι εμφανίζεται ο άλλος… «μαγικός» αριθμός 123, που είναι δηλαδή τα μαχητικά PXII, PXIII και PXIV. Σενάρια για ακόμη λιγότερα αεροσκάφη –85– (αφήνοντας δηλαδή τα Block 50 εκτός εκσυγχρονισμού) δεν θεωρούνται από την ΠΑ ότι προσεγγίζουν ρεαλιστικά τις ανάγκες και ειδικά την κλιμάκωση της τουρκικής απειλής.

Σενάριο πώλησης των F-16 Block 30;

Σε περίπτωση αδυναμίας εξεύρεσης κονδυλίων ακόμη και για ένα περικομμένο πρόγραμμα που θα εξαιρεί τα Block 30 υπάρχει πάντα το σενάριο πώλησης των τελευταίων σε κάποια ενδιαφερόμενη χώρα, πιθανότατα βαλκανική (Βουλγαρία, Σλοβακία κ.λπ.). Στην κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα μαχητικά της 330 Μοίρας και έχοντας ξεπεράσει το μέσον της επιχειρησιακής ζωής τους, χωρίς κάποια αναβάθμιση δυνατοτήτων, υπολογίζεται ότι μπορούν να αποφέρουν περίπου 280-300 εκατομμύρια, δηλαδή περίπου 10 εκατομμύρια ανά αεροσκάφος. Η αξία τους θα μπορούσε να είναι σημαντικά μεγαλύτερη, τουλάχιστον υπερδιπλάσια, εάν τα Block 30 υλοποιούσαν προηγουμένως πρόγραμμα εκσυγχρονισμού με τα απάρτια που θα προέρχονταν από τα πλεονάσματα ενός ελληνικού προγράμματος για τα υπόλοιπα F-16. Σε μια τέτοια περίπτωση το κόστος του τελευταίου για την ΠΑ θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί σε σημαντικό μέρος από την πώληση. Πέραν όμως του ότι η ηγεσία της ΠΑ αποθαρρύνει σκέψεις πώλησης οποιωνδήποτε μαχητικών τρίτης γενιάς, στην πρόταση αυτή υπάρχουν και άλλα προβλήματα που μειώνουν τη δυνατότητα υλοποίησης. Η αναζήτηση μαχητικών από αυτές τις χώρες, για παράδειγμα, δεν συμβαδίζει απαραίτητα χρονικά με το δυνητικό ελληνικό πρόγραμμα, πολύ δε περισσότερο για την πώληση των αεροσκαφών μετά από εκσυγχρονισμό.

Σε κάθε περίπτωση η υλοποίηση του προγράμματος απαιτεί παρόμοια διαδικασία μ’ αυτήν που ακολούθησε το ΠΝ για τα P-3B:

* Αποστολή LOR για LOA προς την αμερικανική κυβέρνηση με πλήρη περιγραφή των απαιτήσεων (αριθμός και Block αεροσκαφών F-16 που θα αναβαθμισθούν, προσδιορισμός απαιτούμενων απαρτίων, καταγραφή των απαιτήσεων ενσωμάτωσης του συνόλου των υφιστάμενων όπλων της ΠΑ αλλά και μελλοντικών, ενσωμάτωση όλων των «ελληνικών» συστημάτων όπως το ASPIS κ.ά.).

* Διακανονισμός για εκπαίδευση, υποστήριξη, βιβλιογραφία σύμφωνα με τα πρότυπα του κατασκευαστή.

* Αναφορά στο LOR για LOA του κατασκευαστή των αεροσκαφών (ΟΕΜ) ως κύριου φορέα υλοποίησης με ταυτόχρονη αναφορά στην ΕΑΒ ως κύριου υποκατασκευαστή στη χώρα.

Νέο μαχητικό αεροσκάφος;

Οι προοπτικές περαιτέρω ενίσχυσης της τουρκικής αεροπορίας, η οποία πέραν του πλήρους εκσυγχρονισμού του στόλου των Fighting Falcon που διαθέτει θα συγκροτήσει τις πρώτες Μοίρες F-35 στα τέλη της τρέχουσας δεκαετίας, προκαλεί μεγάλη ανησυχία στο ΓΕΕΘΑ και το ΓΕΑ. Έτσι, σε συνδυασμό με το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού ο σχεδιασμός επεκτείνεται και σε νέο μαχητικό αεροσκάφος, αν και ένα τέτοιο πρόγραμμα παραμένει πάντα -στην καλύτερη περίπτωση- μεσοπρόθεσμο. Το ότι το θέμα μπαίνει στο τραπέζι δεν είναι άσχετο και με κάποιες αναφορές τελευταία του υπουργού Εθνικής Άμυνας για… F-15 και μάλιστα όχι μεταχειρισμένων όπως ήταν κάποιες παλαιότερες (!). Οι υπουργικές αναφορές προκαλούν απορία -τόσο για το περιεχόμενο όσο και την πατρότητα- δεδομένου ότι με την παρούσα δημοσιονομική κατάσταση ακόμη και σκέψεις για εκσυγχρονισμούς είναι διστακτικές, αλλά και απ’ όσο είναι γνωστό δεν εδράζονται σε οποιαδήποτε σχετική εισήγηση της ΠΑ, που αντίθετα υπογραμμίζει την ανάγκη εκσυγχρονισμών των μαχητικών τρίτης γενιάς.

Οι υπουργικές βέβαια αναφορές φαίνεται ότι έχουν παρακινήσει το ενδιαφέρον διεθνών κατασκευαστών που παρακολουθούν στενά τους ελληνικούς εξοπλισμούς για ενδείξεις τυχόν επιστροφής στην «αγορά», που αναμένεται να γίνει κάποια στιγμή.

Από την πλευρά της η Lockheed Martin τονίζει τη διαλειτουργικότητα που εξασφαλίζει η υιοθέτηση της αναβάθμισης των Fighting Falcon σε επίπεδο F-16C με τα F-35. Αν τυχόν αποφασιστεί η απόκτηση Lightning II (που εκτιμάται ότι ακόμη και στο ευνοϊκότερο σενάριο θα αφορά -αρχικά- μία Μοίρα, δηλαδή 20 αεροσκάφη), πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν οι ιδιαιτερότητες του διεθνούς προγράμματος. Για παράδειγμα, η είσοδος της Ελλάδας στο πρόγραμμα JSF, ακόμη και αν αποφασιζόταν σήμερα, δεν θα ήταν δυνατόν να αποδώσει ετοιμοπαράδοτα αεροσκάφη παρά μόνο μετά την παρέλευση 7ετίας, καθόσον η γραμμή παραγωγής είναι δεσμευμένη για τις παραγγελίες των χωρών που μετείχαν εξαρχής στο πρόγραμμα του F-35, συν κάποιες που προστέθηκαν στη συνέχεια (Ισραήλ, Ιαπωνία, Κορέα), ενώ υπάρχουν και άλλες που είναι υποψήφιες (Σιγκαπούρη, Ισπανία, Βέλγιο). Οι χρόνοι αυτοί αναμένεται να μεταβληθούν και να γίνουν συντομότεροι, καθώς το πρόγραμμα εξελίσσεται (βρίσκεται ακόμη σε LRIP) ειδικά μετά το 2020-2022.

Σε κάθε περίπτωση, για την Ελλάδα θα ισχύσει η διαδικασία που ακολούθησαν και οι παραπάνω χώρες υπό καθεστώς FMS με έναρξη του S&A F-35, που θεωρείται ο «προθάλαμος» εισόδου στο πρόγραμμα JSF. Πρόκειται για το «Studies & Analysis F-35 case», το οποίο προσδιορίζει επακριβώς τις δυνατότητες του F-35 σε σχέση με τις επιχειρησιακές απαιτήσεις, τα οπλικά συστήματα, τις λειτουργικές παραμέτρους και τις ειδικές απαιτήσεις κάθε χώρας σε συντήρηση, τα εγχώρια οπλικά συστήματα και τις υποδομές υποστήριξης. Από εκεί οι ενδιαφερόμενες χώρες θα ενημερωθούν για όλες τις τεχνικές παραμέτρους του προγράμματος F-35 ώστε να καθορίσουν τις απαιτήσεις τους που θα συμπεριληφθούν σε αίτημα LΟR προς την αμερικανική κυβέρνηση για έναρξη της διαδικασίας προμήθειας.

.

Φωτογραφία: Το πρώτο F-35 από τα 15 προ – παραγωγής από τη Wiki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s