ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Φαίη στο Η Βαγγελιώ από το λοιμωδών νόσ…
    Φαίη στο Ανοιχτή επιστολή προς τον Μακα…
    Φαίη στο Πάπας: Την Εκκλησία της Ελλάδο…
    Φαίη στο ΤΟ «ΧΑΜΕΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ» ΚΑΙ Η ΔΗ…
    Το τρελλό νερό: Η αλ… στο Το τρελλό νερό: Η αλήθεια, η ψ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Τα «ΠΡΙΝ» και τα «ΜΕΤΑ» από το «ΟΧΙ» του 40

Posted by Φαίη στο Οκτωβρίου 28, 2016

Προβοκατόρικο δημοσίευμα της ιταλικής εφημερίδας “La Stampa” τον Οκτώβριο του 1940 με τίτλο: «Σκοτεινό Ελληνικό σχέδιο για να προκαλέσει την Αλβανία».

όπως τα έζησαν οι Έλληνες της Ρώμης

Τα αποσπάσματα που παραθέτουμε μεταγλωττισμένα αντλήθηκαν από το περιοδικό «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ» του ομώνυμου φιλολογικού Συλλόγου, όπου με τίτλο: «Πως επληροφορήθημεν το ¨ΟΧΙ¨ εις την Ιταλικήν Πρωτεύουσαι» περιέχονται οι προσωπικές αναμνήσεις του τότε καθηγητή του Πανεπιστημίου της Ρώμης και μετέπειτα καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γεωργίου Ζώρα.

Όποιος άκουσε στην Ιταλία το ραδιόφωνο κατά τη νυχτερινή του εκπομπή την Κυριακή 10 Αυγούστου 1940, αισθάνθηκε βαθιά έκπληξη, όταν ο Ιταλός εκφωνητής σε δριμύτατο τόνο ανήγγειλε ότι «βάρβαροι Έλληνες εδολοφόνησαν κατόπιν ενέδρας τον εθνικό ήρωα της νεότερης Αλβανίας, τον Χότζα, ότι γενικά η συμπεριφορά των ελληνικών αρχών προς τις αλβανικές μειονότητες ήταν ανυπόφορη και τέλος ότι η Ιταλία, η οποία είχε ενώσει το στέμμα και τις τύχες της με τον αλβανικό λαό, δεν επρόκειτο να ανεχθεί παρόμοιες παρεκτροπές».

Οι μεσημβρινές εκδόσεις της επομένης Δευτέρας με εντυπωσιακούς τίτλους αναδημοσίευαν την είδηση, την οποία συνόδευαν με αυστηρότατα σχόλια, ενώ τα σατιρικά φύλλα δεν παρέλειπαν την ευκαιρία να χλευάσουν τη νεότερη Ελλάδα, τους αρχηγούς της, τον στρατό της.

Ήταν πλέον σαφές ότι πολύ γρήγορα δραματικά γεγονότα θα εξελίσσοντο στη Μεσόγειο. Η επιθυμία της φασιστικής Ιταλίας να διευρύνει τα σύνορά της δεν ήταν δυνατό να συγκαληφθεί, παρά τις υποσχέσεις φιλίας τις οποίες είχε δώσει ο Μουσολίνι προς την Ελλάδα πριν περίπου ένα χρόνο. Οι κατά της Ελλάδος προθέσεις ήταν από καιρό σαφείς. Σε μακρά ακρόαση που είχα τον χειμώνα του 1940 (σ.σ. εννοεί Ιανουάριο με Φεβρουάριο του 1940) με τον Ιωάννη Μεταξά, μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω τις σκέψεις μου για το ζήτημα. Με ικανοποίηση διαπίστωσα ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν επαναπαυόταν στις υποσχέσεις αυτές, αλλά ήταν πεπεισμένος ότι η Ελλάδα θα υφίστατο την άδικη επίθεση.

Η είδηση του άνανδρου και ανίερου τορπιλισμού της «Έλλης» γέμισε την ψυχή μας πόνο. Εκείνο το βράδυ είχαμε γευματίσει με το φίλο Γεώργιο Αθανασιάδη-Νόβα … Επιστρέφοντας συναντήσαμε τον γραμματέα της ελληνικής πρεσβείας Χρ. Καντά, ο οποίος μας ανήγγειλε το γεγονός. Χωρίς δισταγμό αναγνωρίσαμε τον αίτιο και αντιληφθήκαμε ότι τα πράγματα εξελίσσονταν πλέον με γρήγορο ρυθμό. Εννοείται ότι την άλλην ημέρα ο ιταλικός τύπος αναγγέλλοντας την είδηση, επέρριπτε το βάρος στην Αγγλία και εξύβριζε την Ελλάδα η οποία επέμενε να παραμένει φίλη της! Από την ημέρα αυτή τέθηκα υπό αυστηρή αστυνομική επιτήρηση. Αντίθετα, συγκινητική υπήρξε η στάση των Ιταλών πανεπιστημιακών συναδέλφων. Ο κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής προσεφέρθη, αν επιδεινωθεί η κατάσταση, να θεωρηθώ ως επίσημος φιλοξενούμενος του Πανεπιστημίου Ρώμης, λαμβάνοντας πρόνοια για την πλήρη ασφάλειά μου.

Ο ιταλικός λαός: αυτός είχε άλλες ιδέες. Αντιλαμβανόταν ότι ο Μουσολίνι οδηγούσε τη χώρα σε περιπέτειες και δεν συμμεριζόταν την αισιοδοξία του. «Όλοι διερωτώντο, πως οι Έλληνες, εις τους οποίους προ ολίγων εβδομάδων ο Μουσολίνι είχε δώσει υποσχέσεις φιλίας και δια τους οποίους ο ιταλικός τύπος είχε γράψει τόσους επαίνους, είχον αίφνης μεταβληθή εις βαρβάρους και αιμοχαρείς».

Διόμισι μήνες εξακολούθησε η εκστρατεία του ιταλικού τύπου και ραδιοφώνου κατά της Ελλάδος. Μόνος σκοπός ήταν να υποδαυλιστεί το μίσος του ιταλικού λαού κατά της Ελλάδος. Διαδιδόταν ότι η Ελλάδα προετοίμαζε επίθεση κατά της Ιταλίας και της Αλβανίας και επομένως η ειρηνοποιός φασιστική Ιταλία βρισκόταν στην ανάγκη να θέσει τέρμα σ’ αυτήν την κατάσταση.

Χρειαζόταν μια εντυπωσιακή δράση. Ο νέος πόλεμος έπρεπε να είναι ταχύς, εύκολος και ακίνδυνος. Και ως τέτοιον χαρακτήριζαν οι επίσημοι ιταλικοί κύκλοι τον πόλεμο κατά της Ελλάδος. Για να δοθεί μάλιστα περισσότερο εντυπωσιακός χαρακτήρας στο όλο εγχείρημα, αποφασίστηκε η έναρξη να γίνει την 28η Οκτωβρίου, επέτειο της ανόδου του φασισμού στην αρχή, και το τέλος να συμβεί το γρηγορότερο, ώστε την 4η Νοεμβρίου. επέτειο για την Ιταλία της νίκης του προηγούμενου παγκοσμίου πολέμου, να οργανωθεί παρέλαση των νικηφόρων στρατευμάτων στους δρόμους των Αθηνών!

Την Κυριακή 27 Οκτωβρίου οι Έλληνες της Ρώμης είχαμε εκκλησιασθεί ¨κατά το σύνηθες¨ στην ορθόδοξη εκκλησία της Ρώμης … Το απόγευμα της ίδιας ημέρας έλαβα τηλεφώνημα από τον συνάδελφο καθηγητή του Πανεπιστημίου Γκουΐντο Γκουνέλλα ότι, κατά τις πληροφορίες που είχε, η επίθεση κατά της Ελλάδος ήταν ζήτημα ωρών.

Την πρώτη πρωινή το ραδιόφωνο ανήγγειλε ότι η περίοδος της ανεκτικότητος τελειώνει και ότι έφθασε η στιγμή της δράσεως.

Την επομένη οι εφημερίδες έγραφαν τα τελευταία γεγονότα, ρίχνοντας την ευθύνη στην Ελλάδα και προαναγγέλοντας την κατάληψη της Ελλάδος σύντομα.

Ευτυχώς μετά από πολλές προσπάθειες καταφέραμε να ακούσουμε τον ελληνικό ραδιοφωνικό σταθμό, και το πρώτο ανακοινωθέν μας γέμισε ενθουσιασμό … Με την παρέλευση των ημερών και ο ιταλικός τύπος άρχισε να μεταβάλλει τόνο και να μιλάει για μεγάλες δυσχέρειες εξαιτίας του καιρού και της διαμορφώσεως του εδάφους …

Στο μεταξύ, οι Έλληνες επίσημοι είχαμε ειδοποιηθεί να είμαστε έτοιμοι για αναχώρηση. Μία εβδομάδα ακριβώς μετά την κήρυξη του πολέμου, η διπλωματική αμαξοστοιχία αναχωρούσε από τη Ρώμη και μέσω Νοτιοσλαβίας φθάσαμε μετά δύο ημέρες ταξίδι στα ελληνικά σύνορα. Τότε, από τον εξώστη του οχήματος απήγγειλε ο Γ. Αθανασιάδης-Νόβας προς το συγκεντρωμένο πλήθος το ποίημά του «Γλυκειά μου Ελλάδα», το οποίο εμπνεύστηκε τη στιγμή εκείνη:

Άρματα αν σου λείπουν και κανόνια.
σου περισσεύει η πίστη κ’ η καρδιά!
Τρεις χιλιάδες, ένδοξα όλα, χρόνια,
τη χρυσή σου αγιάζουν Λευτεριά.

Με το αστραφτερό σου οπλίσου δίκιο
χτύπησε τη βία θαρρετή.
Κάλλιο να ‘χης θάνατο αντρίκιο,
παρά να ζήσεις δίχως αρετή!

Κ’ είναι κάθε χρόνος, καθ’ αιώνας
ένα στίφος άυλο, ένας στρατός.
Άνισος στα σίδερα ο αγώνας,
άνισος στα όπλα του φωτός!

Μα, γλυκειά μου Ελλάδα, δεν πεθαίνεις,
όπως δεν επέθανες ποτέ!
Ζης αιώνια κι όλους ανασταίνεις,
όταν ξαναλές: «Μολών λαβέ»!

***

Από το περιοδικό «Η Δράση μας». Τεύχος 542 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2016

Αντιγραφή Φαίη/Αβέρωφ

Ένα Σχόλιο to “Τα «ΠΡΙΝ» και τα «ΜΕΤΑ» από το «ΟΧΙ» του 40”

  1. Φαίη said

    Σ’ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ:

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s