ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

Ὁ γερο-Γεώργιος τοῦ Φανερωμένου.

Posted by Φαίη στο Οκτωβρίου 24, 2016

%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b1%cf%87%cf%8c%cf%82 Θὰ μᾶς μείνει ἀλησμόνητη ἡ περίπτωσις τοῦ πατρὸς Γεωργίου (Κοζάκος Δῆμου ἐκ Σουφλίου Θράκης, γέννησις 1902, προσέλευσις 1925, κουρὰ 1928, κοίμησις 1982), Γέροντος τοῦ Κελλίου τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Φανερωμένου, στὰ βορειοδυτικὰ τῶν Καρυῶν, πού, στὴν πανήγυρι τοῦ 1982, μπαινόβγαινε στὴν ἐκκλησία τοῦ φτωχοῦ Κελλιοῦ του καὶ παρακαλοῦσε τοὺς ψάλτας «νὰ ψάλουν πιὸ καλά», καὶ ἔκανε καὶ ἐξόδεψε τὰ πάντα του γιὰ ἐκείνη τὴν τράπεζα, γιὰ νὰ εὐχαριστηθοῦν οἱ ἀδελφοὶ περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά, γιατὶ ὁ αὐστηρότατος νηστευτὴς καὶ προορατικὸς Γέροντάς του, γερο-Εὐλόγιος (ἐκοιμήθη τὸ 1948), τοῦ εἶχε προείπει, τότε ποὺ ἦταν καλογέρι ἀκόμη: «Θὰ πεθάνεις ὅταν γίνεις 80 χρονῶν». Ἔλεγε δὲ στοὺς Πατέρες ὁ γερο-Γεώργιος: «Πατέρες, περπατάω τὰ 80 μου, δὲν θὰ ξαναγιορτάσω στὴν γῆ τὸν Ἅϊ-Γιώργη μου καὶ θέλω νὰ τὸν εὐαρεστήσω ἐφέτος περισσότερο ἀπὸ ὅλες τὶς ἄλλες φορές. Γι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ, ψᾶλτε καὶ εὐχαριστηθῆτε καὶ ἐσεῖς μαζί μου. Συγχωρέστε με καὶ Θεὸς σχωρέσει ἐσᾶς».

Πράγματι, τὸ ἴδιο ἔτος, τὸ 1982, ἡμέρα Κυριακή, καὶ ὥρα 11η προμεσημβρινή, ὁ γερο-Γεώργιος παρέδωσε τὸ πνεῦμά του, 6 μῆνες μετὰ ἀπὸ ἐκείνη τὴν πανήγυρι.

Κατὰ μία ἐπίσκεψή του, τὸ 1980, σὲ ἐμένα γιὰ ἐξομολόγηση, ποὺ ἀποκάλυψε τὸ ἑξῆς:
-Δέσποτα, ἔχω πνευματικό τὸν …, στὸν ὁποῖο ἐξομολογοῦμαι τὰ πάντα. Μὲ ἔχει σὲ καλὴ σειρά, καὶ μὲ διαβεβαιώνει νὰ ἐλπίσω σὲ σωτηρία. Μὲ τὴν ἄδεια καὶ τὴν σύμφωνη γνώμη του ἦρθα στὴν ἀρχιερωσύνη σου, γιατὶ δὲν ἔχει ἄλλο ἀνώτερο πρόσωπο στὴν γῆ ἡ Ἐκκλησία μας, νὰ ζητήσει πνευματικὴ συμβουλὴ καὶ εὐλογία. Τὰ τελευταῖα χρόνια, συμβαίνουν σὲ μένα παράξενα πράγματα. Μπαίνω στὸ ἐκκλησάκι μου, ἀρχίζω τὴν εὐχή, καὶ ἀμέσως γλυκαίνεται ἡ ψυχή μου· καὶ δὲν ξέρω ὕστερα πόσες ὧρες περνᾶνε…

Πρῶτα ἦταν διαφορετικά, μὲ κυβερνοῦσε ὁ ἅγιος Γέροντας· τοῦ ἔκανα τυφλὴ ὑπακοή, ποὺ λένε, καὶ ἤμουν ἥσυχος. Ἀπὸ τότε ὅμως ποὺ τὸν πῆρε ὁ Θεὸς κοντά Του, καὶ κυρίως σὲ τοῦτα τὰ τελευταῖα χρόνια, τὰ μπέρδεψα ὅλα καὶ δὲν ξέρω τί μὲ γίνεται. Καὶ στὸν κῆπο καὶ στὰ πεζούλια, ὅταν σκάβω, λέω τὴν εὐχή, ἀλλὰ ξέρω τὶ κάνω καὶ συμμαζεύομαι μέσα ὅταν ψηλώσει ὁ ἥλιος καὶ μὲ πιάσει ἡ ζέστη. Ὅταν ὅμως μπαίνω στὴν ἐκκλησία, δὲν εἶναι τὸ ἴδιο…

Να, μπαίνω, ἂς ποῦμε γιὰ τὸν Ὄρθρο, πολὺ νύχτα ἀκόμα, ὅπως συνηθίζουμε· προσκυνῶ τὶς εἰκόνες καὶ βλέπω ὕστερα τὰ καντήλια καὶ ἂν εἶναι κανένα σβησμένο τὸ ἀνάβω. Μὲ τραβάει ὕστερα νὰ δῶ πολὺ προσεκτικὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μας. Ἀρχίζω ὕστερα τὴν εὐχή. Στὴν ἀρχὴ τὴν λέω καθαρά, μὲ τὸ στόμα, τὴν καταλαβαίνω ὅλη. Ὕστερα τὰ χάνω, οὔτε εἰκόνα βλέπω οὔτε τὰ χείλη μου αἰσθάνομαι νὰ λένε τίποτα. Μόνο ποὺ εἰρηνεύουν ὅλα καὶ μοῦ φαίνεται σὰν νὰ λέγεται ἡ εὐχὴ μέσα μου, τὴν ἀκούω καὶ τὴν καταλαβαίνω κατακάθαρα μέσα ἐδῶ, καὶ εὐχαριστιέμαι, πολὺ εὐχαριστιέμαι. Ὅταν σταματάει, εἶναι ἤδη χαραυγή, καὶ πολλὲς φορὲς ψηλωμένος ὁ ἥλιος. Πάει λοιπὸν ἡ Ἀκολουθία. Τὸ ἴδιο καὶ ὅταν μπαίνω γιὰ Ἑσπερινό, μὲ πιάνει ἡ νύχτα καὶ Ἑσπερινὸ δὲν κάνω. Τὸ ἴδιο παθαίνω καὶ μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας μας. Τὴν ἀγαπὼ πολύ. Μ’ ἀρέσει πολὺ νὰ Τὴν ἀντικρύζω, καὶ ἀρχίζω τό «Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς», καὶ ἀπὸ ἐκεὶ τὰ ἴδια. Ἔχω καὶ τὸν φόβο μὴ καὶ πέσει ἀπὸ τὰ χέρια μου τὸ καντηλοκέρι καὶ κάψω τὴν ἐκκλησία τοῦ Ἅϊ-Γιώργη μου καὶ καγῶ καὶ ἐγώ, γι’ αὐτὸ τὸ σβήνω καὶ τὸ ἀποθέτω παρ’ ἐκεῖ, προτοῦ ἀρχίσω τὴν εὐχή.

(ἐπισκόπου Ῥοδοστόλου Χρυσοστόμου, Γράμματα καὶ Ἄρματα στὸν Ἄθωνα, ἔκδοσις Λαυριώτικου Κελλίου Ἁγίων Πάντων, Ἅγιον Ὄρος, 2000)

Πηγή ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ ΗΛΙΑΣ (ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ)

Ένα Σχόλιο to “Ὁ γερο-Γεώργιος τοῦ Φανερωμένου.”

  1. […] via Ὁ γερο-Γεώργιος τοῦ Φανερωμένου. — ΑΒΕΡΩΦ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s